Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
Czy Elena lubi, gdy oboje oddajecie jej cześć na ołtarzu?
Słyszałem o tobie, szalonym, impulsywnym
wampirze zakochanym w dziewczynie swojego brata.
Klaus jest wampirem zrodzonym z linii krwi wilkołaka.
Klątwa powstrzymała ujawnienie się jego wilkołaczego oblicza,
ale jeśli ją złamie, stanie się prawdziwą hybrydą.
A więc tak wygląda ugryzienie wilkołaka.
Tyler Lockwood mnie ugryzł.
Znajdziemy coś, lekarstwo.
Ugryzienie wilkołaka może zabić wampira,
więc nie przyjaźnij się z nim. Rozumiesz mnie?
Obiecaj mi, że nikt się o nas nie dowie.
Gdzie Stefan?
Oddał się w ręce Klausa, by uratować brata.
Daj mi tylko lekarstwo, a zrobię co zechcesz.
Chcesz lekarstwo? Oto ono.
Twoja krew jest lekarstwem.
Trzeba było mnie poznać w 1864 roku.
- Może byś mnie polubiła. - Teraz cię lubię.
Możesz przyjąć to, czym naprawdę jesteś.
Opuść ze mną miasto i uratuj życie swojego brata.
Oto właśnie chodzi.
Rudy?
Za gorąco na ciuciubabkę.
Nie chciałem pani przestraszyć.
Czym mogę służyć?
Paliwo mi się skończyło parę kilometrów stąd.
To pierwszy dom, który napotkałem.
Mogę skorzystać z telefonu?
Nie ma pan komórki?
Bateria padła.
Nie jestem seryjnym mordercą. Chcę tylko zadzwonić.
Mogę wejść?
Nie. Przyniosę telefon.
Mylałem, że na wsi ludzie są bardziej ufni.
Pochodzę z Florydy.
Jasne.
Okaż mi nieco południowej gościnności, cukiereczku.
Pies pewnie uciekł do domu z klimatyzacją.
Co się dzieje?
Spokojnie. Podobno mieszka tu Ray Sutton.
Nigdy go nie ma. Ciągle jest w trasie.
Ale pewnie wpada raz w miesiącu?
Tak myślałem.
Gdzie teraz jest?
Jeśli nie powiesz po dobroci, będzie bardziej bolało.
Uwielbiam, kiedy uciekają.
Jest w Tulley.
Przy granicy.
Bar Southern Comfort. Przy drodze 41.
Dziękuję, kochanie.
Czy mój kolega może wejść?
Tak.
Tę zabij szybko.
A ta niech cierpi.
Będę w samochodzie.
Proszę, nie.
Jeszcze wcześnie.
Nie. Spóźnisz się do pracy.
Matt właśnie dzwonił.
Może mnie wyleją.
Mierzysz wysoko.
- Co robisz? - Zakupy na imprezę,
z której się chcesz wymigać.
Nie powiedziałam "tak".
Nie powiedziałabyś, więc ją zaplanowałam.
Moja mama prosi o telefon.
- Znalazła coś? - Atak zwierzęcia w Memphis.
Trzeci w tym tygodniu w Tennessee.
To na pewno wampir?
Tak, ale to nie znaczy, że to Klaus.
Ani że nie on. Zadzwonię.
Na komórkę.
Przekaż, że dziękuję za pomoc.
Lecę. Na razie.
Czekaj...
Nie chcę pompy.
Ubierz się ładnie.
Wieści o Stefanie?
Kolejne ofiary Klausa.
Sądzisz, że Stefan nadal z nim jest.
Inaczej musiałabym uznać, że nie żyje.
Na pewno dobrze ci na kanapie?
Spędziłeś na niej pół lata. Chcesz mieć własny pokój?
Mam spać w łóżku twoich zmarłych rodziców
czy mojej zmarłej dziewczyny?
Wszystkiego najlepszego.
Dzięki.
Szampan nam się skończył.
Tobie. Ja nie piję rano.
Czy będziesz tak miła...
Sam sobie weź.
Nie jestem niewolnicą.
Kapie z ciebie.
Słyszałeś mnie. Wiedziałeś, że tu jestem.
Naucz się pukać. A gdybym był... goły?
Szeryf Forbes wskazała kolejne miejsce.
- W Memphis. - Kolejny fałszywy trop?
- Nie wiadomo. - Jasne.
Po dwóch miesiącach dowiemy się,
że Stefan żyje i mieszka w Graceland.
Pojadę sama.
Klaus by skumał, że jednak żyjesz.
To nowy ślad. Pierwszy od dawna.
Sprawdzę. Jeśli coś znajdę, zadzwonię.
Przenieśli się do Tennessee.
Ofiara z Florydy miała tam rodzinę.
Gość z Pensacoli?
Przejedziesz się?
Nie mogę. Mam robotę, ale skołuję ci adres.
- Do zobaczenia na imprezie. - Zdobądź ten adres.
Wracaj do domu.
- Nudno tu bez ciebie. - Ty się nudzisz?
Rodzina ojca przyprawia mnie o mdłości.
- Jak tam w Grillu? - Uroki codzienności.
Praca wakacyjna dobrze ci zrobi, znormalniejesz.
Co to?
Nic. Wracam do roboty. Odezwę się.
Czekaj.
Wszystko w porządku?
Tak. Norma i codzienność.
Wracaj szybko.
Vicki!
- Zamień się ze mną. - Czemu?
Caroline i Tyler siedzą przy moim stoliku.
Nie chcę obsługiwać byłej.
- Co się dzieje z twoją matką? - Co?
Wczoraj ciągle się na mnie gapiła.
Matt się z tobą zamienił?
- Myśli, że ze sobą chodzimy. - Matka też.
Ciągle jesteśmy razem. Logiczne.
- To głupie. - Prawda?
Co tam, Ray?
Daj piwo.
Ray Sutton?
- Kto pyta? - Wszędzie cię szukałem.
Zaczęliśmy na Florydzie. W Pensacoli.
Poznałem młodzieńca,
z którym pracowałeś przed wyjazdem do Memphis.
Skierował mnie do dwóch uroczych dam.
A one - tutaj. Do ciebie.
Chyba już pójdę.
Wolnego.
Dopiero przyszedłeś. Trudno cię było znaleźć.
Nie radzę.
- Wampiry. - Bystrzacha.
Mój kumpel jest wampirem.
Zahipnotyzował gości, więc nie szukaj pomocy.
Za to ja jestem czymś innym.
Innym potworem.
Trochę wampirem, trochę wilkołakiem.
Mieszańcem. Obydwoma.
I chcę stworzyć więcej takich jak ja.
Jesteś pierwszym wilkiem, którego widzę od dawna.
Zaprowadź mnie do swoich.
Gdzie ich znajdę?
Nie zahipnotyzujesz mnie.
Szkocką z lodem.
Wiesz co?
Zabawimy się w grę...
..."prawda albo tojad".
Będzie wesoło.
Elena?
Powiedz jej, gdzie jesteśmy.
Nie chcę jej robić nadziei.
Nigdy nie wiadomo, a jestem twoim wspólnikiem.
Co mam jej powiedzieć? Mieszkam u niej.
Nadal śpisz na kanapie?
Czekam, aż mnie wywalą.
Przecież im nie pomagam.
Cicho.
Zbyt cicho.
- Sprawka wampira. - Stefana.
Skąd wiesz?
To jego podpis.
Dlatego nazywali go Rozpruwaczem.
Wpada w szał i rozrywa ofiary.
A po wszystkim ma wyrzuty.
Niebywałe.
Składa ciała z powrotem.
- Z powrotem? - To na pewno Stefan.
Za każdym razem muszę przekonywać Damona.
Może nie chce znaleźć Stefana.
Leci na ciebie.
Stefan odszedł z Klausem, żeby uratować bratu życie.
Zaufaj mi, Damon chce go znaleźć.
Pocałowałaś go i pomieszało mu się w głowie.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Pocałowałam go. Na pożegnanie. Był umierający.
Bonnie do mnie dzwoniła. Zaraz wracam.
Nie rozpowiadaj, co ci mówiłam.
Przebiorę się i pojadę po Sophie.
Przyprowadzisz laskę? Łatwą Sophie?
Wybór jest niewielki.
A chodzę napalony.
Mnie to mówisz?
Czasem czuję, jakbym miała eksplodować.
Wampirzy los.
Wyolbrzymione emocje, wysokie obroty.
Wilkołaki też tak mają.
Nie panuję nad tym.
Trzymam kciuki za dziś wieczór.
Na razie.
Do zobaczenia.
Co robisz?
Zacieram ślady.
Najwyraźniej nie widzą powodu żeby się ukrywać.
Ale ja - tak.
Coś takiego. Wilkołaki.
Możesz to zaraz zakończyć.
Powiedz, gdzie się spotykacie podczas pełni.
- Nie mogę. - Wiem...
...że przestrzegasz kodeksu i tak dalej,
ale Klaus nie da mi przerwać, aż powiesz. Robię, co każe.
Panie Klaus...
Nowe informacje.
Widziałam jego brata, Damona na farmie.
Dziękuję.
Niech twoi znajomi dalej prowadzą patrole sąsiedzkie.
- Nadal jest na naszym tropie? - Zbliża się. Muszę coś zrobić.
Nie. Ja to załatwię.
Miałbym cię puścić?
- Przecież wiesz, że wrócę. - Wiem?
Uratowałeś mojego brata. Służę ci.
Straszny z ciebie sztywniak.
Ani trochę się nie bawisz?
Dopilnuję, żeby nam nie przeszkadzał.
Wytrzymam. Przynajmniej do tortu.
Masz urodziny. Możesz sobie płakać.
Stefan wszystko zbierał.
Przyniosłem ci coś.
Miałem nic nie kupować, więc spoko, nie zapłaciłem.
- Ukradłeś? - Znalazłem.
Mój wisiorek.
Mylałam, że już go nie zobaczę.
Alaric go znalazł w swoim lofcie.
Cieszę się. Dziękuję.
Proszę.
Mógłbyś...?
Oczywiście.
Idziemy?
Zostaw.
Tania młodzież pije tanie, młode wino.
Fajnie?
- Nic nie mów. - Miało być bez pompy.
Co pijemy?
Skąd to masz?
Od Henry'ego z kuchni.
Co cię dołuje? Na pewno coś ciekawego.
Nawet nie pytaj.
Bardzo źle? Wiem już wszystko.
Wiesz, że umarłem. Bonnie ożywiła mnie dzięki czarom.
Elena mi mówiła.
Odtąd widzę...
...rzeczy.
- Jakie? - Których nie powinienem widzieć.
Co na to Bonnie?
Nie powiedziałem jej.
Mąci mi się w głowie. Muszę wyluzować.
Narkomańska nora.
Dziewczyny.
Najlepszego.
Dziękuję.
Nienawidzi mnie. I ta nienawiść wpędza go w dragi.
Nie. Przykro mu, że nie jest z tobą.
To mój brat?
Jestem koszmarem rodziców. Przyzwoitką z piekła rodem.
Uwielbiam szkolne imprezy.
Andie przyjdzie?
Kończy program, zaraz będzie.
Cześć, jubilatko.
Daj.
Jeremy znowu pali.
Coś dobrego?
Kretyn.
Porozmawiaj z nim. Liczy się z tobą.
Masz przegwizdane.
Znowu wychodzę ostatnia. Za dużo pracy.
Załatwmy to rano.
Idę na imprezę, a ty powinieneś pożyć.
Razi mnie to światło.
Co jest grane?
Stefan.
Wszędzie cię szukamy.
Od kiedy ze sobą kręcą?
Myślałam, że mnie ignorujesz.
Wcale nie.
Przez całe lato powiedziałeś do mnie trzy słowa, w tym dwa teraz.
Wszędzie z nim łazisz.
Jest moim przyjacielem. Myślałam, że ty też.
Powinniście być śmiertelnymi wrogami.
Tak funkcjonuje świat wampirów i wilkołaków.
Odbiło ci?
Sam już nie wiem.
O co poszło?
Świetna impreza.
Dzięki. Idź już.
Co to miało być?
Andie prosi, żebym po nią pojechał.
Zahipnotyzowałeś ją i udajesz rycerza?
To skomplikowane.
- Utrzymaj twierdzę. - Pełną moich pijanych uczniów?
Napij się, będzie łatwiej.
Wstęp wzbroniony.
Przepraszam, chciałam odsapnąć.
- Ukrywasz się? - Szukam Damona.
To go znajdź, bo jeszcze nie kroiliśmy tortu.
Chyba sobie odpuszczę.
Nie. Masz urodziny.
Nie ruszysz dalej z życiem,
dopóki nie pomyślisz życzenia i nie zdmuchniesz świeczek.
Wszystkim wam zależy, żebym szła naprzód.
Nie.
Może.
Nie chcemy oglądać cię takiej.
Nie przestanę szukać Stefana.
Oczywiście. Nie powinnaś.
Ale zapomniałaś o życiu.
A właśnie Stefan pragnął, byś się nim cieszyła.
Mam pomyśleć życzenie?
Chcę wiedzieć, że żyje.
I już. To moje życzenie.
Przepraszam. Jestem pijana i głupia.
Co robisz?
Co to?
Klaus.
Damon tropi go beze mnie.
Dlaczego nie powiedział?
Nie wiem.
- Centrum imprezowe. - Gdzie jesteś?
Przy wazie z ponczem.
Nie kłam.
- Byłam w twoim schowku. - Lecę.
Czekaj.
Witaj, braciszku.
Nie dzwonisz, nie piszesz.
Przestań mnie śledzić. Mam przez ciebie kłopoty.
Z Klausem? Powinien mnie obchodzić?
Powinieneś dać mi spokój.
Widziałem twoją robotę w Tennessee.
Stąpasz po kruchym lodzie.
Tylko tak dalej, a nie będzie dla ciebie ratunku.
Nie chcę ratunku.
Pozwól mi odejść.
Pewna jubilatka mi nie pozwoli.
Może nie wyraziłem się jasno.
Andie, jesteś tam jeszcze?
Nie mogę się ruszyć.
Spokojnie.
Nieładnie, braciszku.
Fajna zabawa.
Andie, możesz się ruszyć.
Powiedziałem, żebyś dał mi spokój.
Co robisz?
Nie mogę znaleźć wozu.
To znak, że nie powinieneś prowadzić.
Podwieźć cię?
Jesteś bardziej nawalony ode mnie.
- Vicki? - Pomóż mi.
- Co powiedziałeś? - Nic.
"Vicki"? To imię mojej siostry.
Nie. Nic nie mówiłem.
Co jest?
Może się przejdziemy?
Wkurzyłaś się, że kogoś przyprowadziłem?
Dlaczego? Przyszedłeś z dziewczyną.
Nie wolno mi?
Ciągle jesteś napalony. Mężczyzna ma potrzeby.
Jeśli nie chcesz, żebym się umawiał, to powiedz.
Jeśli nie powiesz, będę się umawiał.
- Co mam powiedzieć? - Nie rób tego.
Już raz z tobą byłem. Odtrąciłaś mnie.
Nie dam się wkręcić, chyba że wyraźnie powiesz...
Chodźmy stąd.
Spóźniłeś się na tort.
Co tu robisz?
Czemu nie powiedziałeś? Dlaczego to ukryłeś?
Nie teraz. Miałem ciężki wieczór.
Całe lato, kiedy podsuwałam ci trop,
dawałeś do zrozumienia, że nadzieja matką głupich.
Byłaś głupia.
Ja też.
Powiedz, co wiesz.
Wracaj na imprezę.
Czemu nie powiedziałeś, że sprawdzasz ofiary Klausa?
To nie ofiary Klausa, tylko Stefana.
Zostawił za sobą masę trupów.
- Mylisz się. - Już to widziałem.
Przestawiło mu się, znowu jest Rozpruwaczem.
- Przestań. - Sama przestań.
Nie szukaj go. Nie czekaj na niego.
Stefan odszedł i nie wróci...
...póki żyjesz.
Lepiej pójdę, zanim Elena i pan Saltzman
zobaczą, jaki daję ci przykład.
Dasz radę?
Zobaczymy.
Mogę zabrać lody?
- Co się stało w samochodzie? - Nic.
Powiedziałeś "Vicki".
Czemu wymówiłeś imię mojej siostry?
Mówiłeś, że czasem coś widzisz.
Ją.
Ja też ją widuję.
Bardzo tęsknię. Chcę ją zobaczyć, więc widzę.
Wiem, że po świecie łażą byty nadprzyrodzone, ale...
...duchy?
Mówiłem, że miesza mi się w głowie.
Przed nami trzy etapy.
Pierwszy. Napij się z mojego nadgarstka.
Powiedziałem, gdzie ich znajdziecie. Co jeszcze?
Nie słuchasz, co mówię.
Wiążę z tobą wielkie plany.
Podziękuje mi później.
Zuch.
Co teraz?
Etap drugi.
- Wróciłeś. - Miałeś wątpliwości?
Ani przez chwilę. Wiedziałem, że zdasz egzamin.
Nadal zależy ci na bracie, dawnym życiu.
Nic mnie już nie obchodzi.
Odstawiłeś ładne przedstawienie.
Mało nie uwierzyłem.
Mam nadzieję, że twój brat dał się nabrać.
Nigdy nie przestaniesz myśleć o rodzinie.
Zawsze kiedy się karmisz, krew pomaga ci zapomnieć.
Co robisz?
Nie zostanę tu dłużej.
- Dlaczego? - Nie potrafię być wzorem.
Dużo piję, przeklinam, zachęcam do złego.
W pracy daję radę, ale w życiu prywatnym...
Tak tęsknię za Jenną, że nie ma ze mnie pożytku.
Przykro mi.
Masz 18 lat. Możesz mieszkać sama.
Lepiej ci będzie beze mnie.
Stefan?
Jeśli to ty, będzie dobrze.
Kocham cię. Pamiętaj.
Nigdy nie zapominaj.
Pani Lockwood.
Już wychodzisz?
Nie chciałam...
My tylko...
Wezmę torebkę. naj.