W poprzednich odcinkach...
- Jesteś Elena. - Wyglądamy tak samo.
Jesteś jej sobowtórem. Możesz złamać klątwę.
Słońca i Księżyca?
Przez klątwę szamana wilkołaki przemieniają się w pełni.
- Klaus. - Najstarszy wampir.
Najstarszy wampir w historii chce mnie dorwać?
Katerina.
- Tęskniłem. - Klaus.
Wcielił się w Alarica. To rodzaj opętania.
Zostań tu.
- Elijah. - Pierwotny. Jest legendą.
Póki sztylet tkwi w ciele, Elijah pozostaje martwy?
Elijach nie miał narzędzi, by zabić Klausa,
ale wierzył, że czarownik zgromadzi dość energii.
Możesz zginąć.
Nie pozwolę, by Bonnie za mnie umarła.
Tylko ona zdoła go zabić.
Znajdziemy inny sposób.
Katerina.
ANGLIA, ROK 1492
- Trevor. Rad jestem, żeś przybył. - Wszak to urodziny.
Przychodzisz z pięknym darem.
Gdzie dziewczyna, o której mówiłeś?
Chodźmy.
To ja, Elena.
Kogoś mi przypominasz.
Katerino, poznaj lorda Elijaha.
Miło mi.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Duszno mi.
Co się ze mną dzieje?
Nie wolno mi przebywać w tym domu.
- Nie zostałeś zaproszony. - Puść mnie.
Co się stało?
Mogę ci ufać?
Widziałaś Elenę?
Kotku, kawa.
Dzień dobry.
Gdzie Elena?
To twoja dziewczyna. Moja jest tutaj.
Jak ramię? Zdążę dziabnąć? Jestem głodny.
Paprze się, wypij z torebki. Lecę do pracy.
Gdzie jesteś? Zadzwoń.
Co robisz? To nie zabawka.
Nie twoja sprawa, Stefan.
Słyszałeś.
Idę.
Niemożliwe.
Wrócę niedługo.
Pospiesz się. Chcę już wyjść z tego ciała.
Jeśli coś cię zatrzyma, daj znać.
Dokąd idzie?
Na spotkanie ze mną. Mam dość tej kiepskiej fryzury.
To na pewno dobry pomysł?
Zbliża się pełnia, zabiłem czarownicę, mam kamień, a sobowtór czeka.
Złamię klątwę.
Ale dlaczego tutaj? Wielu spróbuje cię powstrzymać.
Muszę. To miejsce urodzenia sobowtóra.
- Nie wiedziałam, że to konieczne. - Nic dziwnego.
Zdradziłaś mnie i uciekłaś, zanim poznałaś szczegóły.
Ale znalazłem miejsce twojego urodzenia,
zabiłem twoją rodzinę...
jesteśmy kwita. Liczę,
że Elena... nie będzie taka głupia jak ty.
Nie ucieknie.
Prędzej zginie, niż pozwoli, byś skrzywdził jej bliskich.
Na to liczę. Nie wychodź, dopóki ci nie powiem.
- Wyglądasz lepiej. - Skąd wzięłaś sztylet?
Wszystko ci powiem, ale musimy współpracować.
Daj słowo.
Nie ośmieszaj się żądaniami.
Ja nie żądam.
Oferuję pomoc i oczekuję wzajemności.
Dlaczego miałbym się zgodzić?
Z tego samego powodu, dla którego mnie nie zabiłeś.
Pomogę ci pokonać Klausa. Ale cię potrzebuję.
- Gdzie jesteś? Co z tobą? - W porządku.
- Gdzie Elijah? - Tutaj.
Gdzie? Już idę.
Nie. Najpierw z nim porozmawiam.
Nie ufaj mu. Wykorzysta cię, by dotrzeć do Klausa.
Elijah jest szlachcicem, ceni honor, mogę mu ufać.
Wie, że nie zdradzę go ponownie.
Wyciągnęłam sztylet z jego serca. Udowodniłam mu coś.
Nie poradzisz sobie.
Uszanuj moją decyzję.
I dopilnuj, żeby Damon nie zrobił nic głupiego. Odezwę się.
- Rozłączyła się? - Tak.
- Oszalała. - Tylko ona skłoni go do pomocy.
Klaus zginie z rąk Bonnie. Myśli, że umarła.
Elena ma inny pomysł.
Zabije się. Powstrzymajmy ją.
Nic nie rób.
Mnie także się to nie podoba, ale pozwolimy jej działać.
Mój plan jest lepszy.
Zostań.
Jest tutaj.
Klaus?
Wstąpił w ciało Alarica.
Jasne. Jego ulubiona sztuczka.
A inne? Co zamierza? Znasz go.
Tak.
Gdzie tajemniczy gość, o którym tyle słyszałam?
Spóźnia się.
Chce zrobić wrażenie. To on.
Katerino, poznaj lorda Niklausa.
To imię nadał mi ojciec.
Nazywaj mnie Klausem.
Co się stało?
Drobny wypadek. Pomożesz?
Idę na spotkanie...
To potrwa tylko chwilę.
Oczywiście.
Po pierwsze muszę się przebrać.
Weź garnitur mojego męża. Jeszcze ich nie oddałam.
Cudnie.
- Skąd wiedziałeś, że nie piła werbeny? - Zniechęciłem ją.
Tuż przed tym, jak twoi znajomi mnie zabili. Dwukrotnie.
Zaraz wracam.
Tu Jenna.
Gdzie Elena i Jeremy? Nie odbierają telefonów.
Elena wyszła. Wszystko w porządku?
Zostawiła dziwną wiadomość: mam się nie zbliżać do Rica.
- Co się dzieje? - To nie jest rozmowa na telefon.
Nie ruszaj się z kampusu.
Siedzę w kuchni.
W domu?
Co się dzieje? Gdzie Elena? Idę z Ricem do Grilla.
Za nic się z nim nie spotykaj. Wszystko wyjaśnię.
Pomógłbym, ale jeszcze palnę głupstwo.
- Znowu sobie pogrywasz? - Wy nadajecie ton, ja was słucham.
- Chodźmy. - Dokąd?
Działamy na własną rękę.
Martinowie już z nami nie współpracują?
- Przykro mi. - A Katerina?
Po mojej śmierci hipnoza przestała na nią działać.
Klaus ją zabrał. Podejrzewamy, że ją zabił.
Wątpię. To nie w jego stylu.
Śmierć to za mało po tym, co zrobiła.
Nie rozumiem.
Mówisz, że pragniesz śmierci Klausa,
ale życzysz sobie, żeby Katerina zapłaciła za zdradę.
Mam swoje powody.
Swojego czasu dla Klausa zrobiłbym wszystko.
- Skąd pochodzisz, Katerino? - Jestem tu nowa, panie.
Katerina przybywa z Bułgarii.
Pięknie.
Pozwolisz, bracie? Pomówię z nią w cztery oczy.
Proszę, wszystkiego najlepszego, bracie.
Jest moim bratem.
Słyszałam i do mnie nie dociera.
Jestem niedzisiejszy, ale chyba chcesz powiedzieć "ja cię kręcę".
To zły pomysł.
Prowadzimy dochodzenie.
Alaric, jesteś?
Tu Andie Starr, znajoma Jenny.
Dzięki Bogu.
Rzeczywiście wygląda jak Elena.
- Myślałem, że nie żyjesz. - Niestety.
Dzięki, że nie poszłaś do Grilla.
Wytłumaczę.
Stefan...
jak leci?
Cała rodzina Pierworodnych?
Mój ojciec był możnowładcą w Europie Wschodniej.
Matka powiła siedmioro dzieci.
Byli ludźmi?
Jak wszyscy.
To długa historia.
Jesteśmy najstarszymi wampirami świata,
Pierworodnymi, od nas pochodzą następni.
Klaus jest twoim bratem, a ty pragniesz jego śmierci?
Muszę odetchnąć.
Jeszcze nie całkiem odżyłem.
- Co tu robisz? - Przyszliśmy cię ratować.
Nie. Sprawdzić, czy zasługuje na ratunek.
Podejrzewałem cię.
Alari-Klaus za dobrze sobie radził. Jakby mu ktoś pomagał.
- Czy to...? - Werbena. Twój ratunek.
- To nic nie zmieni. - Zawsze znajdzie się luka.
Kazał ci tu siedzieć, aż pozwoli wyjść?
Nie możesz powiedzieć.
Nakazał ci posłuszeństwo do końca świata?
Nie.
Oto luka. Wypij, a wyzwolisz się z hipnozy.
Daj.
Najpierw odpowiedz. Czemu spiknęłaś się z Isobel?
Klaus by mnie załatwił. Chciałam się ratować.
I co z tego masz?
Uważaj.
Jeśli się dowie, nigdy cię nie wypuści.
Odwdzięczysz się. Już wkrótce.
Było mi miło.
Siekanie uspokaja.
Ten dotyk ostrza...
Niech mi ktoś w końcu powie, co się dzieje.
Ty czy ja?
Ale co?
Wierzysz w wampiry? Nie?
Kto by wierzył.
Ale mają swoje miejsce w historii.
I jako historyk sądzę, że są fascynujące.
- O czym ty mówisz? - Złościłaś się, że mam tajemnice.
Oto jedna z nich.
Mam obsesję na punkcie wampirów.
Już.
Żartujesz?
Wcale. A ty, Stefan, lubisz wampiry?
W literaturze. U Brama Stokera.
Ciężkie, ale ciekawe.
To najstarsze stworzenia nocy.
Zaraz po wilkołakach.
Znowu te wygłupy.
Czytałem o azteckiej klątwie...
która wilkołaki podporządkowuje Księżycowi, a wampiry - Słońcu.
Zrobiłyby wszystko, byle ją złamać.
Nie zawahają się zabić nikogo, kto wejdzie im w drogę.
Nic nie zabije Pierorodnego.
Słońce, ogień, nawet ukąszenie wilkołaka.
Tylko drewno jednego drzewa, które spaliła moja rodzina.
Został z niego popiół.
Czarownice nie pozwolą, by ktoś był prawdziwie nieśmiertelny.
Każde stworzenie ma jakąś słabość.
Skoro słońce nie zabije Pierworodnego,
czemu Klausowi zależy na złamaniu klątwy?
Klątwa Słońca i Księżyca. Brzmi niemal biblijnie.
To śmieszne?
Patrz, rzymski papirus.
Pamiętam, jak go wytrawiałem. Porobiły mi się pęcherze.
Najlepsze były azteckie rysunki.
Afrykańskie drzeworyty. Byłem z nich dumny.
Kto się oprze szamanowi?
Nie rozumiem. Klaus wykonał te rysunki?
Rzymskie zwoje, afrykańskie drzeworyty.
Zostawiliśmy ślad we wszystkich kulturach.
Dlaczego?
Sobowtór i zaginiony kamień księżycowy dają władzę
nad obydwoma gatunkami.
Więc to nie Aztekowie?
Klątwa Słońca i Księżyca...
to lipa.
Wiem, jak to brzmi, ale wampiry istnieją.
Dolewkę wina?
Wyjdź.
- Słucham? - Nie wiem, do czego zmierzasz, ale...
Wyjdź.
- Słyszałeś. - Nie chcę.
- Więc ja pójdę. - Nie.
Jenna, wyjdź.
- Nie zabijesz mnie. - To patrz.
Jestem dziś bezbronny, ale jeśli zabijesz to ciało,
wejdę choćby w Jennę.
Idź.
Już!
Zabij mnie. I przypomnij Elenie, że się zemszczę,
jeśli spróbuje mnie powstrzymać.
Wymyśliliśmy tysiącletnią klątwę Słońca i Księżyca.
- Więc nie ma żadnej klątwy? - Jest. Ale nie ta.
Prawdziwa jest znacznie gorsza. I ciąży na Klausie.
O czym ty mówisz?
Klaus usiłuje ją złamać, a ty jesteś jego jedyną nadzieją.
Czego ona dotyczy?
Telefon nie przestanie dzwonić. Odbierz.
Stefan? Co?
Zaraz tam będę.
Był u Jenny. Muszę jechać.
- Nie tak się umawialiśmy. - Muszę.
Wrócę. Przysięgam.
Obyś dotrzymała słowa.
Dziękuję.
Musisz mnie ścigać.
I złapać.
Wtedy zabawa się skończy.
- Miło, że mnie zabawiasz. - Byłaś samotna, zlitowałem się.
Klaus obiecał spędzić ze mną dzień, ale nie wrócił do domu.
Postępuje zgodnie z własnymi zasadami.
Jest czarujący. Żadna mu się nie oprze.
Ale...?
Czemu się do mnie zaleca? Nie zależy mu na mnie.
To nie jest konieczne.
Pragnę czegoś więcej.
- Coś cię łączy z Trevorem? - Myśli, że mnie kocha,
ale prawdziwa miłość musi być odwzajemniona.
Zgodzisz się?
Nie wierzę w miłość.
A ja tak. Życie jest okrutne.
Jeśli zwątpimy w miłość, po co żyć?
- Przeszkadzam? - Wrócił.
Męcząca noc?
Co się stało?
Bójka w karczmie.
Jenna.
Tak mi przykro.
Nie chciałam, żeby do tego doszło.
Kiedy byłam mała, twoja mama opowiadała mi bajki. O wampirach.
Nie przypuszczałam, że tkwi w nich ziarno prawdy.
A jednak.
Powinnam była powiedzieć.
Myślałam, że niewiedza cię ochroni.
Ale sytuacja wymknęła się spod kontroli i wszystko wzięło w łeb.
Kto jeszcze wie?
Jeremy?
John?
Chcieliśmy cię chronić.
- Wszystko ci opowiem. - Nie.
To ja powinnam chronić ciebie i Jeremy'ego.
Nic byś nie poradziła.
Czuję się...
Czemu nie powiedziałaś?
- Boję się. - Wiem.
Tak mi przykro.
Pozbiera się?
Jest w szoku.
Próbowałam powiedzieć jak najwięcej, zaledwie ją wprowadziłam.
To okropne.
Nie twoja wina.
Moja.
Wracam do Elijaha.
Nie.
Obiecałam mu. Nie złamię słowa.
Poradzę sobie.
- Dokąd się wybierasz? - Do Elijaha.
- Nie. - Zejdź mi z drogi.
Jeśli spróbujesz wyjść...
- Luzuj. - Nie wtrącaj się.
- Puść ją. - Dopiero ją odzyskaliśmy.
Powiedziałem. Zostaw ją.
Już drugi raz mi się sprzeciwiasz. Nie próbuj trzeciego.
Przycisz to.
- Coś ty taki wściekły? - To ciało już mi się nie przyda.
- Wypijesz? - Nie, Katerino.
Odprężysz się.
Chcę, żebyś usiadła i się zamknęła.
Maddox, co tak długo?
Masz dużo bagażu.
Greta. Nareszcie.
Witaj, kotku.
Ładne ciało.
Jesteś gotów z niego wyjść?
Witaj.
Czego dotyczy klątwa?
Moja rodzina była zżyta.
Ale Klaus i ojciec się nie lubili.
Już jako wampiry odkryliśmy prawdę. Klaus nie był synem mojego ojca.
Matka nie dochowała mu wierności.
Klaus był z innej krwi.
Kiedy ojciec się dowiedział, zabił kochanka matki...
i całą jego rodzinę.
Nie zdawał sobie sprawy,
że rozpoczyna wieczną wojnę między gatunkami.
- Między gatunkami? - Wampirów...
i wilkołaków.
Prawdziwy ojciec Klausa był wilkołakiem?
Więc kim jest Klaus?
Wilkołakiem...
czy wampirem?
Jednym i drugim.
Dlatego jest taki groźny.
A przyroda dąży do równowagi.
Więc czarownicy, jej słudzy uśpili wilkołaczą stronę natury Klausa.
- To klątwa, którą pragnie złamać? - Chce uruchomić w sobie wilkołaka.
Mógłby założyć własny ród, stworzyć własną rasę.
Groźną nie tylko dla wampirów, lecz dla wszystkich.
Pomagałeś mu.
Bo go kochałem. Ale teraz musi zginąć.
Mamy sztylet, powstrzymamy go.
Wilkołak raniony srebrem zdrowieje.
A Pierwszego może zabić tylko popiół z białego dębu na srebrnym ostrzu.
Sytuacja patowa.
Klaus jest niezniszczalny?
Każdy gatunek nadprzyrodzony można zabić.
Rękoma sług natury.
Czarowników.
Jeśli zgromadzą dość energii.
Ale to ich zabije.
Klątwę można złamać podczas pełni, gdy Klaus doznaje przemiany.
To go osłabia.
Czarownica zdoła zabić Klausa.
A gdybym powiedziała, że znam czarownicę,
- która dysponuje taką siłą? - Odparłbym,
że trzeba ci wiedzieć o czymś jeszcze.
Jutro pełnia, bracie.
Po tylu wiekach w końcu nadszedł czas.
Rozmawiałem z czarownikami. Można oszczędzić sobowtóra.
Czy to ważne, czy przeżyje? Istnieje dla pewnego celu.
Miałaby umrzeć dla twojej korzyści?
Jest człowiekiem, jej życie nie ma wartości.
Rozważ to jeszcze.
Czyżby ci na niej zależało?
Nie.
Miłość to największa słabość wampira.
A my nie jesteśmy słabi. My nie czujemy, nie zależy nam.
Kiedyś czuliśmy.
To było dawno.
Niech się czarownice nie frasują. Ofiara zostanie złożona.
Znalazłeś sposób, by ocalić sobowtóra?
Tak.
Niestety...
Katerina zaczęła działać.
Wiesz, jak to się skończyło.
Zależało ci na niej.
To częsty błąd.
Więcej go nie popełnię.
Nie bądź zły na brata. Martwi się o Elenę.
Ty także się martwisz.
Andie, idź.
Już cię znudziła?
Nie prowokuj mnie. To moja zabawka.
Jest człowiekiem. Robisz z niej ofiarę.
Ciesz się, że istnieje.
Dzięki niej nie walczę o to, czego pragnę.
Masz rację. Miło...
że jesteś zakochany w mojej dziewczynie.
Znowu to samo.
Znowu.
Możesz kochać Elenę...
jeśli będziesz ją chronić...
ale ja mam coś, czego ty nigdy nie dostaniesz.
Co takiego?
Jej szacunek.
Dość!
Coś ty zrobił?
- Nie rozumiem. - Katerina uciekła.
- Co jej powiedziałeś? - Nic.
Nie kłam.
Znajdę ją. Masz moje słowo.
Jeśli nie - masz moje słowo, że zginiesz.
- Zaprosiłaś go do środka? - Odświeżyliśmy umowę.
Nie spotka was krzywda z mojej ręki.
Oczekuję tylko jednego.
Przeprosin.
Żałuję, że przyczyniłem się do twojej śmierci.
Chroniłem Elenę. Zawsze będę ją chronić.
Rozumiem.
Ofiara zostanie złożona.
Bonnie zabije Klausa, a sama nie ucierpi - dzięki Elijahowi.
Mówiłam, że znajdę sposób. Udało się.
- To prawda? - Tak.
- Wierzysz mu? - Tak.
Idźcie do diabła.
Jest zły na mnie. Ale mu przejdzie.
Może.
Kazałem ci wyjść.
Nie zahipnotyzowałeś mnie.
Chcę tu być. Zgódź się.
Jestem zły. Wiesz, co się dzieje w takich razach. Wyjdź.
Pamiętaj, że mi na tobie zależy. Naprawdę.
Wynoś się, zanim cię zabiję.
Idź.
Elena?
Od razu lepiej. im cię zabiję.