W poprzednich odcinkach
- Jesteś Elena. - Wyglądamy tak samo.
Jesteś jej sobowtórem. Możesz złamać klątwę.
Słońca i Księżyca?
Klaus.
Najstarszy wampir.
Najstarszy wampir w historii chce mnie dorwać?
- Elijah. - Pierwotny. Jest legendą.
- Przygotowałem układ. - Jaki układ?
Zwabimy Klausa.
Twoim znajomym nic się nie stanie.
- A potem? - Zabiję go.
- Zabierz mnie daleko. - Dokąd?
Pamiętniki Jonathana Gilberta.
Coś przyniosłem. Zabijesz tym Pierwotnego.
Chcę odzyskać pierścień Isobel.
- Mówił co się stało z jego żoną? - Co?
- Spytaj Ricka. - Jak zabić Klausa?
- Po ofierze. - Po?
Elena musi umrzeć.
Wiesz, że masz zginąć?
Moi bliscy albo ja. Wiesz jak wybiorę.
W męczeństwie nie ma bohaterstwa.
Wraz z pożarem kościoła Fellów wygasła plaga wampirów.
I chociaż trwała wojna, nasze miasto było bezpieczne od demonów nocy.
Przynajmniej tak sądziliśmy.
Potwory, którym zadaliśmy śmierć w płomieniach, spłodziły nowe.
Słyszałeś?
Zostań.
Wampiry zginęły.
Tak, Honorio, spłonęły w kościele. Jesteśmy bezpieczni.
- Jonathanie, boję się. - Doskonale. Pójdę tam.
Udowodnię, że to nie wampiry.
Widzisz?
Thomas?
Wracaj do domu.
Wiedziałem, że zginę.
Przed wampirem nie ma ucieczki.
Widziałem tego, który mnie zabił.
Poznałem go.
To był Stefan Salvatore.
Umyłem się, ogoliłem, zjadłem śniadanie. Miły poranek.
Przynajmniej twój.
Mam dobrą wiadomość.
Tyler Lockwood uciekł wczoraj z domu.
Skąd wiesz?
Od szeryf Forbes, która słyszała od załamanej Carol.
Przygoda z wilkołakiem zakończona, więc teraz...
Zabijemy Elijaha.
Właśnie.
Jest zręczny.
A ja mam zręczny sztylecik.
- Jest Pierwszym. - Odrobię lekcje.
Nie chcę niespodzianek.
Nie mów, że w końcu będziesz ostrożny.
Zostanę tobą. Tragedia. Lecę planować morderstwo.
Stara posiadłość Fellów zaczyna się za ogrodzeniem.
- Fellowie. Założyciele. - A co?
Z moich badań wynika, że teren kolonizowała
200 lat wcześniej ludność z północnego wschodu.
Konkretnie z Salem.
W Massachusetts? Od czarownic?
Rodziny rzekomych założycieli niczego nie założyły.
To z pewnością mężczyźni przypisali sobie zasługę.
Uwielbiają terytoria.
Tak.
To mój znajomy, Alaric Saltzman.
Dostałem SMSa z wiadomością o spacerze.
Zapragnąłem się przyłączyć. Jestem zapalonym historykiem.
Dokąd teraz?
Interesują mnie wyzwoleńcy.
Mówi się, że potomkowie niewolników
to prawdziwi strażnicy naszej historii.
Przyniosę dane z samochodu.
Alaric Saltzman.
Jesteś na liście bliskich, których chroni Elena.
- Jenna też. - Nie bądź zazdrosny.
Nie uganiam się za młódkami.
To żart.
Co robisz?
- Myślę o wczorajszym wieczorze. - Ja też.
To było trudne zaklęcie. Wyssało ze mnie siły. Muszę ćwiczyć.
Wpadnij wieczorem. Potrenujemy.
- Wzmocnisz się. - Jasne. Dzięki.
Idzie.
Co się wczoraj stało?
Nie rżnij głupa. Byliście tu i...
Nie pamiętam. Grałem w bilard, ocknąłem się w łazience.
Nie zauważyłam nic niezwykłego.
Przyniosłam ci kawę, graliśmy w bilard.
Kłamiesz.
Zostaw ją.
Nadal jesteś zły?
- Tak. - To różnica zdań.
- Nie musimy zawsze się zgadzać. - Wolałaś zostać ofiarą Klausa.
"Różnica zdań" to kłamstwo stulecia.
Wiesz coś o tym.
Co mówi Jonathan Gilbert?
Dużo.
Zapisywał w dzienniku nieprawdopodobne historie,
które ukrywał przed rodzinami założycieli.
Rzeczy, których nikt nie wie. Których mi nie powiedziałeś.
Byliśmy źli na rodziny założycieli za to, co zrobiły Katherine.
Pragnęliśmy zemsty.
Jeszcze nie wiedziałem o pierścieniu Jonathana.
Nie wiedziałem, że przeżyje.
- Opisuje cię jako potwora. - Byłem nim.
Musisz poznać prawdę.
Ode mnie.
Zostałem wampirem i rozkoszowałem się nowym stanem.
Robiłem straszne rzeczy.
- Która następna? - Ja. - Ja. Obiecałeś.
A ty? Kto nie nadaje tempa, ten traci głowę.
Masz gości?
Podzielimy się.
Całe miasto na nas poluje.
Nie przejmuj się założycielami. Są na wymarciu.
Więcej tu nie przychodź.
- Tylko się bawię. - Życie jest zabawniejsze.
Musimy być ostrożni, przebiegli.
Tacy jak Katherine.
A na co jej przyszło?
Nic tu po mnie. Odchodzę.
Nienawidzisz mnie, wiem.
Wieczne cierpienie i tak dalej. Ale nie odchodź. Będę lepszy.
Sprowadzisz na nas śmierć.
Nie chcę ci towarzyszyć.
Nie byłem sobą.
Dręczyło mnie poczucie winy: skrzywdziłem ojca, brata.
Musiałem to zmienić. Tylko tak mogłem przeżyć.
Zachowywałeś się jak Damon.
Gorzej.
Wyciągnąłeś coś z Elijaha oprócz wykładu z historii Mystic Falls?
Nuda.
- A Jenna się nim zachwyca. - Jesteś zazdrosny?
Może.
Nie mówmy o tym.
Andie nie zdradzi moich tajemnic.
- Milczę jak grób. - Paranoja.
Czekam na okazję.
Jenna i jej nowy chłopak.
Podobno odbyło się dziś spotkanie umysłów historycznych.
Można powiedzieć.
Chętnie bym kontynuował, ale muszę sprawdzać klasówki.
Wiecie co? Urządźmy kolację.
Zuch. Masz wspaniałe pomysły. Serdecznie zapraszam. Dzisiaj?
- Jenna? - Chętnie.
Będzie mi miło.
Pij.
Przyniosłem podarki.
Byłem na zakupach.
Krew pomogła.
- Znów jesteś prawie ładna. - Czego chcesz?
Zgadnij, kto wrócił.
- Stary znajomy, John Gilbert. - Naprawdę?
Dlaczego?
Chce chronić ukochaną córkę przed Elijahem i Klausem.
- Wzruszające. - Prawda?
Opowiedział mi bajeczkę, jak zabić Pierwszego.
A ty chcesz wiedzieć, czy to prawda.
Nie powiem.
Dlaczego? Pragniesz śmierci Elijaha i Klausa równie mocno jak ja.
Klausa - tak, Elijaha - nie.
Siedzę tu, bo mnie zmusił. Jeśli umrze, zostanę tu na zawsze.
- Paskudna sprawa. - Daj spokój.
To misja samobójcza. Nie zabijesz go.
- Zobaczysz. - Nie.
Mam sztylet i popiół z białego dębu.
Jeśli zabijesz Elijaha, nigdy stąd nie wyjdę.
Naprawdę się boisz.
Wydobądź mnie, a ci pomogę: zabić Elijaha, chronić Elenę.
Jeśli cię wyciągnę, będziesz popijać drinki na odległej wyspie.
Nie.
Nieprawda, zostanę. Proszę cię, nie rób tego.
- Dziękuję. Wiem już wszystko. - Nic ci nie powiedziałam.
Potwierdziłaś, że można zabić Pierwszego.
Zrobię to dzisiaj.
Zgadnij, kto będzie na kolacji.
Miotałem się. Napędzał mnie głód krwi.
Polowałem, zabijałem. Myślałem tylko o tym.
Nikt się nie zorientował?
Trwała wojna.
A wojna... to morze krwi.
Głupcze!
Alexia Branson, tak się wtedy nazywała.
Lexi? Twoja przyjaciółka?
Co robiła w Mystic Falls?
Słyszała, że to dobry adres. Nie miała pojęcia o pogromie.
Chciała się gdzieś zaczepić. Zabrałem ją do domu.
Próbowałeś mnie zjeść, ale nadchodzi świt,
więc nie będę wybrzydzać.
A może powinnam?
Miałem posprzątać.
- Rozpruwacz z ciebie. - Co?
Istnieją dobre i złe wampiry.
Ty jesteś zakałą.
Ale to zmienimy.
Wszystko gra?
Przypomniałem sobie sprawy, które wolałbym zapomnieć.
Damon ją zabił.
Co jest między tobą i Alarikiem?
Wyczuwam napięcie.
Nie wiem. Podoba mi się.
Nawet więcej, ale mam wrażenie, że coś przede mną ukrywa.
- John coś sugerował. - Co?
Nie chcę w to wierzyć. Nie wierzę Johnowi.
Zaufanie to podstawa.
Cieszę się, że Damon o wszystkim mi mówi.
To zły pomysł.
Nie ma złych pomysłów,
są tylko źle zrealizowane.
Nie chcę, by Elijah przebywał z Jenną w jednym pomieszczeniu.
Nic jej nie będzie. Chcemy go tylko poznać.
Zero zagrożeń.
Tylko poznać?
Żadnych podstępów i niespodzianek? Nie narazimy Jenny.
Słowo skauta.
Pomóż Jennie z winem.
- Co to? - Deser.
Elijah jest ode mnie szybszy i silniejszy.
- Trzeba go zaskoczyć. - Lubię go. To dżentelmen.
Po kolacji panowie przejdą tu na drinka,
a ty w kuchni zaparzysz z dziewczętami kawę.
Trąci seksizmem.
Nie gadaj.
- Kto go zaprosił? - John. Niespodzianka. Wyjdź.
Kiedy usłyszałem o kolacji na cześć Elijaha,
nie chciałem, by ominęła mnie zabawa.
Obędzie się bez atrakcji. Zwykłe spotkanie towarzyskie.
Co?
Dzięki, ciężkie. Jestem głodna. Masz coś do jedzenia?
To randka.
Zaraz tam randka.
Pocałowałem cię i sądziłem, że się podobało.
Muszę być pewna, że Elena nie ma nic przeciwko.
Moja siostra decyduje, z kim się spotykam?
Wszystko jej mówię.
Mogłaby być niezadowolona.
Jasne. Posiedzimy, zjemy coś,
popracujemy nad zaklęciami.
- Ale... podobało ci się? - Tak.
Dobry wieczór. Dziękuję za przybycie. Wejdź.
Chwileczkę.
Jeśli masz niecne zamiary,
przemyśl to zaproszenie.
Nic haniebnego. Chciałbym cię poznać.
Dobrze.
Co prawda zawarłem z Eleną układ,
ale jeśli spróbujesz wejść mi w drogę,
zabiję ciebie i wszystkich obecnych.
- Jasne? - Jak słońce.
Jenna, wspaniale znowu cię widzieć.
Zdaniem Elijaha twoja rodzina nie zakładała tego miasta.
Czyżby?
Mówiłem jej, że część osadników przybyła
z Salem po procesach czarownic pod koniec siedemnastego wieku.
Przez następne stulecie żyli z dala od prześladowań.
Czarownice.
Nie ma dowodów, że żyły w Salem.
Andie jest dziennikarką, uwielbia fakty.
Miasto opanowała histeria.
Czarownice ujęto i posłano na stos. Spłonęły.
Podobno z daleka słychać było krzyki.
Nie powtarzałabym tego w Towarzystwie Historycznym.
Brzmi jak opowieść o duchach.
Dlaczego chcesz poznać miejsce tych rzekomych masakr?
Ze zdrowej ciekawości historyka. Oczywiście.
Jonathana Gilberta opanowało szaleństwo.
Tak bywa, kiedy człowiek ma obsesję na punkcie wampirów.
Tropił Pierwszych.
- Żartujesz. - Zobacz.
Całe strony pytań.
Co to?
"Drewno jednego drzewa, pradawnego białego dębu
sprowadza śmierć na Pierwszego.
Kiedy drzewo spłonęło, nadzieja przepadła."
Szukał sposobu, by zabić Pierwszego.
"Jednak ocalał popiół, a wiedźmy ukuły sztylet,
z którym go połączyły. Trucizna jest niezbędna..."
Ciekawe, czy to prawda. Myślisz, że ten sztylet istnieje?
Wiem. John dał go Damonowi.
Broń, którą można zabić Elijaha?
Ten nóż?
"Użyć może go tylko człowiek, na demona sprowadzi śmierć."
John chce zabić Damona.
Komu koniaku?
- Od wieków przechowuję butelkę. - Dziękuję.
Dziewięć butelek wina wystarczy.
- Zadzwoń. - Co się dzieje?
Damon zamierza zabić Eliję. Dzisiaj.
Panowie wypiją drinki w gabinecie.
Potrawy były niemal tak cudowne jak towarzystwo.
Lubię cię.
Nie jesteś dżentelmenem. Przydaj się na coś.
- Pomogę. - Nie trzeba.
- Jenna, wszystko w porządku? - Tak.
- To chyba przeze mnie. - Co znowu wymyśliłeś?
Wspomniałem, że nie byłeś szczery w kwestii twojej żony.
Draniu.
Wyraziłem się jasno. Chcę odzyskać pierścień.
Pomału. Stefan?
Niech zgadnę.
Oprócz kamienia księżycowego, sobowtóra,
lwa, czarownicy i starej szafy
musisz znaleźć cmentarzysko wiedźm?
Zbliżyliśmy się do siebie, więc powiem tak.
- Wiesz, gdzie się znajduje? - Może.
- Czemu to takie ważne? - Nie zbliżyliśmy się aż tak.
Piękny księgozbiór.
Zabawna sprawa.
Zanim pojawiły się książki, ludzie mieli wspomnienia.
Panowie, zapomnieliśmy o deserze.
- Elijah? - Panno Star.
Zginiesz, jeśli go użyjesz.
Przygotowanie deseru długo trwa. Zwykle tylko rozpakowuję jedzenie.
To spotkanie towarzyskie,
ale interesuje mnie twoja praca.
- Chętnie opowiem. - Wspaniale.
Rick, przyniesiesz mi notes z torebki?
Czy John wspominał, że jest wujem i ojcem Eleny?
- Tak, wiem. - Ona go nienawidzi,
więc nie trzeba go trzymać na liście gatunków zagrożonych.
W przedniej kieszeni. Przepraszam.
Chciałbym wiedzieć, jak zamierzasz zabić Klausa.
Wyjaśnijmy sobie parę spraw.
Żyjecie tylko po to, by czuwać nad Eleną.
Pozostanie w swoim domu, będzie mogła żyć z przyjaciółmi.
Jeśli zaczniecie przeszkadzać, więcej jej nie zobaczycie.
Po pierwsze. Kiedy zawitałeś w Mystic Falls...
Zabierzcie go, zanim Jenna przyjdzie z deserem.
Musimy o tym pomówić.
Nie warto, jeśli dalej będziecie mnie okłamywać.
Nie podobają wam się moje decyzje, ale działacie za moimi plecami.
Co zamierzasz?
- To moje życie. - Tak.
- A ja zrobię wszystko, żebyś żyła. - Więc co?
Rozmowa o przeszłości, udawana szczerość...
było prawdą czy tylko odwracałeś moją uwagę?
Opowiadałem o czasach, kiedy się poddałem jak ty teraz.
- To nie tak. - Przeciwnie.
Poddajesz się. Lexi mi nie pozwoliła.
Ja nie pozwolę tobie.
Oni umarli albo umrą za chwilę.
- Co czujesz? - Nic.
Uciszyłeś w sobie człowieczeństwo. Ono pozwala czuć.
O to chodzi.
Można inaczej.
- Lepiej? - Z początku nie.
Uczucia nie zależą od ciebie.
Musisz je zaakceptować. Ból. Wyraz ich oczu, płacz bliskich.
- Miałbym tego chcieć? - Kto odczuwa ból, ten może kochać.
Miłość. Ona się liczy.
Wampir wszystko odczuwa mocniej. Kiedy cierpi, to naprawdę.
A kiedy kocha...
Pokazała mi, że można inaczej.
Zacząłem walczyć.
Żeby przetrwać.
I tego oczekuję od ciebie. Walcz.
Mówiłeś, że nie dojdzie do przemocy.
Powiedział ten, który zabił.
Skorzystałem z okazji, nie planowałem tego. Nie kłam.
Jestem twoim przyjacielem.
Poza mną nie masz nikogo.
Przestań kłamać.
Elijah nie żyje.
Zabił go Alaric.
Pierwsi wierzyli w prawdę i honor.
Wampir nie mógł zamordować drugiego wampira.
Dlatego sztylet zabijał obu.
Dopóki ostrze pozostaje w ciele, Pierwszy jest martwy.
- Co się stało? - Znajdź Elenę.
Natychmiast.
Super. Jak to działa?
Kanalizuję energię, czerpię ją z otoczenia.
Z innej wiedźmy, z księżyca, z żywiołu.
Mogłabyś ze mnie.
Jestem żywiołem. Ludzkie ciało składa się głównie z wody.
Masz rację. Przekonajmy się.
Co tu robisz?
Co powiedział mój syn? Co ci mówił?
O twojej córce. Że jest w rękach Klausa.
Pomogę ją odbić. Musimy współpracować.
To dla twojego dobra.
Przestań.
Jeśli przez ciebie coś się stanie mojemu synowi, zapłacisz za to.
Co się stało?
Odebrał mi moc.
Jest.
Pomówię z nim w cztery oczy. Nie wejdzie do domu.
Może nie zdołam wejść do środka,
ale jestem cierpliwy. Zaczekam.
- Nie powinni tego robić. - Układ zerwany.
Renegocjujmy.
Nie masz żadnej karty przetargowej.
Ciekawe, jak ściągniesz Klausa do Mystic Falls, kiedy sobowtór
- się wykrwawi. - Stefan nie pozwoli ci umrzeć.
Nie. Napoi mnie własną krwią.
A wtedy się zabiję i zostanę wampirem jak Katherine.
Jeśli nie chcesz, by historia się powtórzyła,
obiecaj mi to, co poprzednio.
Że nie skrzywdzisz moich bliskich. Nawet jeśli oni skrzywdzą ciebie.
Przykro mi.
Blefujesz.
Tak. Umowa stoi. Wyleczę cię.
- Daj słowo. - Daję ci słowo.
Mam radę.
Nie wyciągaj ostrza.
Gdzie się podział John?
Może tam, gdzie reszta gości?
- Przykro mi, że... - Co się stało z Isobel?
John nie powinien tego wyciągać.
- To nie odpowiedź. - Chce nas poróżnić.
- To także nie jest odpowiedź. - Nie mogę o tym mówić.
Powtarzam sobie, że jestem zbyt podejrzliwa.
Że powinnam ufać.
Bo o to chodzi w związku.
Ale czasem myślę, że może John ma rację,
a ty nie jesteś ze mną szczery.
Jesteś?
Znam odpowiedź.
Przykre.
Mógłbym temu zaradzić. Jeśli chcesz.
Albo nie.
Chcesz go? Weź. Jest twój.
Po tym, co zrobiłeś Damonowi...
bardziej ci się przyda.
Co my tu mamy? Kamyczek?
Zatrzymam go.
Więc tak. Póki sztylet tkwi w ciele, Elijah pozostaje martwy?
Tak.
Chcecie, żebym walczyła?
Dobrze. Ale nic przede mną nie ukryjecie.
Od tej chwili działamy, jak ja powiem.
Okej.
Zhardziała. Jak do niej dotarłeś?
Opowiedziałem o czasach,
kiedy podejmowałem złe decyzje i ktoś pokazał mi, że można inaczej.
Lexi?
Pamiętasz ją?
Wybierasz się gdzieś?
Ty jesteś wampirem, na którego narzeka mój brat?
Chyba.
A ty jesteś bratem, który go nienawidzi?
Tak, to ja.
Nienawiść do Stefana i innych jest od ciebie silniejsza.
Pokona cię. Pomóż mu.
Potrzebuje tego.
Tak zrobię.
Andie? Nie wyszłaś?
Damon...
Masz szlafrok?
Jak się wydostałaś?
Wiedziałam, że jeśli będę błagać, byś oszczędził Eliję,
na pewno go zabijesz. Pierwsi umieją hipnotyzować wampiry,
ale kiedy umrą, to już nie działa.
Wiedziałaś.
Nadal tu jestem. Nie uciekłam.
Mówiłam prawdę. Pomogę ci.
Co z tym szlafrokiem? ogę ci.