Poprzednio...
Nękały ich wilkołaki i wampiry.
Klątwa uczyniła
wampiry niewolnikami słońca, a wilkołaki sługami księżyca.
Ściga mnie najstarszy wampir świata?
Klaus sieje postrach wśród wampirów.
Proponuję ci układ.
Ufasz Elijahowi? Jest Pierwotnym.
Pracujecie dla Elijaha, nie musi pan kłamać.
Jestem Jules. Jesteś wilkołakiem.
- Gdzie jest Mason? - Nie żyje.
Nie wiem, komu ufać.
Próbowali nas zabić. A ty stałeś. Nic nie zrobiłeś.
- Nie wiedziałem co. - Już za późno.
Już nie jesteśmy przyjaciółmi.
- Dzięki za przybycie. - Nie boję się wampirów.
- Pokonamy cię. - Nie byłabym taka pewna.
Elijah dał Elenie słowo.
Jestem jego wysłannikiem.
Co Mason tu w ogóle robił?
Szukał kamienia.
- Jakiego? - Księżycowego.
- Gdzie teraz jest? - Nie wiem.
Powiedz jej.
Najlepiej zacznę od: "Mogłem się tego spodziewać".
Czego, Stevie?
Kiedy usłyszałem, że Mason szukał kamienia, coś mnie tknęło.
Na Florydzie podejrzewałem, że Mason coś kombinuje,
bo posuwał Kathy, wampirzycę, i starał się to ukryć.
Do rzeczy.
Rzecz w tym, że chodzi o Klątwę Słońca i Księżyca.
Mason wypytywał, czy można ją złamać.
Znów mnie tknęło, gdy wczoraj pojawił się czarownik.
Wampiry, kamień księżycowy.
Szykują się do złamania klątwy.
Nie dopuścimy do tego...
choćbyśmy mieli wytłuc wszystkie wampiry w mieście.
PAMIĘTNIKI WAMPIRÓW
Jak nocowanie?
Świetnie. Dobrze nam zrobiło.
- Kiedy nasze? - Coś wymyślę.
Może dzisiaj.
- Zabierz mnie daleko. - Mimo, że tyle się dzieje?
Właśnie dlatego.
To pewno nie ma związku z unikaniem twojego ojca?
Oczywiście, że ma.
Więc dokąd chcesz jechać?
Czeka mnie szalony dzień.
Herbatka w Towarzystwie Historycznym.
Ekscytujące.
Jakiś facet pisze książkę o wirginijskiej prowincji.
Pisarz? Jak się nazywa?
- Elijah Smith. - Smith?
Wiesz, co mówić?
Nie powiem, że mnie ugryzłeś i piłeś krew,
tylko, że przypadliśmy sobie do gustu.
Jesteś obłędny. Miły, dowcipny, szczery.
Zakochałaś się.
- Jesteś moim księciem. - Bajka.
Miłego dnia.
Cześć, Alaric.
Nowa dziewczyna. Andie Star, "Super Akcja".
- To się tak nie nazywa. - Ale brzmi lepiej.
John Gilbert dał mi to, żebym zabił Elijaha.
Mam zanurzyć ostrze w popiele z białego dębu
z czasów Pierwotnych.
- Bajanie. - Podpuszcza cię?
To wyjątkowa menda. Możemy się spodziewać wszystkiego.
- Co dziś porabiasz? - Miałem jechać z Jenną nad jezioro,
a idziemy na spotkanie Towarzystwa Historycznego.
- Będzie też Elijah. - Tylko go tam nie zabij.
To byłoby głupie.
Najpierw go przejrzę.
Już czas, żebyśmy się oficjalnie poznali.
- Zdradź swój plan, czarownico. - Nie wiemy, co zamierza Elijah.
Poproszę Lukę, żeby powiedział, co wie.
Nic ci nie powie.
Będzie musiał.
Co?
Co go ugryzło?
Nie wiem. Myślałam...
Nie wiem.
- Jesteś tu. - Przeszkadza ci to?
- Ten facet wczoraj kazał wam odejść. - Wkrótce.
Potrzebujemy twojej pomocy.
Znajdź kamień księżycowy.
Niech mi ktoś wyjaśni, o co z nim chodzi.
Pozwala złamać klątwę Słońca i Księżyca.
Nie rozumiem.
Ciąży na wampirach i wilkołakach.
Gdy wampiry ją złamią,
słońce im już nie zaszkodzi,
ale nam pełnia tak.
Gdy złamiemy ją my, pozostaną w cieniu.
Będziemy mogli
kontrolować przemianę bez pełni.
Nie będziemy musieli przemieniać się wcale.
Gdybyśmy nie chcieli.
Unikać przemiany?
To nie koniec.
Jeśli kombinują z klątwą, to znaczy, że mają sobowtóra.
Ducha-bliźniaka.
Kumpela Masona pewnie wszystko wie, więc pomóż nam ją znaleźć.
Mam zdjęcie.
Przyprowadził ją kiedyś do baru.
Nikt jej nie polubił. Była wampirzycą. To ona.
To Elena Gilbert.
Znasz ją?
Od urodzenia.
Pracuję.
Widzę. Ale chyba możesz rozmawiać?
Czego chcesz?
Mieliśmy pogadać wczoraj, ale odwołałam spotkanie.
Wyjaśnijmy nieporozumienia. Porozmawiajmy o nas.
Pogarszasz sprawę.
Nie wiem, co się dzieje.
Gdzie byłaś wczoraj?
Nie mów, że z Bonnie, bo siedziała tutaj. Widziałem ją.
- Nie zbliżaj się do mnie. - To ważne.
Zostaw, pogarszasz sprawę.
Żałuję tego, co się stało, ale musimy pogadać.
Zostaw mnie w spokoju.
Chcecie być razem, nic na to nie poradzę,
- ale nie okłamujcie mnie. - O co ci chodzi?
Przestań kłamać.
- Gotowa na romantyczny weekend? - I to jak.
Chodźmy, zanim John zacznie grać zatroskanego ojca.
Idę do wozu.
MUSIMY POGADAĆ
Wszystko w porządku?
JADĘ ZE STEFANEM NAD JEZIORO.
Nic złego, to Caroline.
Jedzie nad jezioro Dunham. Mają tam domek.
Zuch. Chodźmy po sobowtóra.
- Dobrze się czujesz? - Nie byłam tu od...
Tylko powiedz, a pojedziemy gdzie indziej.
Zawsze kochałam to miejsce. I niech tak pozostanie.
Wzruszyłam się.
Nie musisz tam stać...
To dobrze, bo utknąłem.
O nie. Nie wejdziesz tu.
Z romantycznego weekendu nici, dopóki mnie nie zaprosisz.
Nie mogę.
Rodzice zostawili ten dom Johnowi.
Tylko on może cię zaprosić. Zapomniałam.
Żartujesz.
Stefanie Salvatore, zapraszam cię do tego domu.
Jesteś taką kłamczuchą.
Długo był pan w Richmond?
Koncentruję się na mniejszych miejscowościach.
- To akademickie badania. - Fascynujące.
Damon? Co tu robisz?
Przyszedłeś.
Dzięki, że nas sobie przedstawiłaś.
Co za niespodzianka.
Oto Damon Salvatore.
Pochodzi z rodziny Założycieli.
- Miło mi. - Mnie bardziej.
Przyniosłam kawę.
Jednak się odzywasz.
Słyszałam, że twój tata uratował moich przyjaciół z rąk wilkołaków.
Gdybym wiedział, że to wystarczy...
Dzwoniła do mnie Bonnie. Co słychać?
Ona wciska kit, a on go łyka.
- Kusi go uśmiechem. - Jasne, kumam.
Zagramy?
- Co się ze mną dzieje? - Będzie dobrze.
Chodźmy tam.
Wezmę go.
- Co to za czar? - Mocny.
Znowu coś ci się przypomniało?
Jeremy wskoczył tu do wody i złamał rękę.
A tam tata uczył mnie łowić ryby.
Tyle wspomnień. Myślisz czasem o nas?
Jaka czeka nas przyszłość, jakie szykuje wspomnienia?
Powinniśmy poważnie porozmawiać...
na ten temat.
Lepiej go nie poruszajmy.
Możemy.
Kiedy tylko zechcesz.
Zajmijmy się chwilą obecną.
Kiedyś wspomnisz moment...
kiedy twój chłopak szeptał ci...
że cię kocha.
Kocham cię.
Co Damon robi z Elijahem?
- Skąd mam wiedzieć? - Bo mu pomagasz.
Ty tak twierdzisz.
Jenna wie o twoich zajęciach dodatkowych?
Pora jej powiedzieć. Nie może trwać w niewiedzy.
Kutas z ciebie.
Nie powinieneś u nas sypiać.
Gorszysz nieletnich.
A pierścień od Isobel...
jest mój. Chcę go odzyskać.
Czym mogę służyć?
- Liczę na pogawędkę. - Gdzie Elena?
- Ze Stefanem. - Ukrywają się.
- Był kłopot z wilkołakami. - Słyszałem.
Oczywiście. Twój czarownik się ich pozbył.
Proszę uprzejmie.
Tym bardziej nie rozumiem, co cię tu sprowadza.
Skup się na bezpieczeństwie Eleny, a resztę zostaw mnie.
To za mało.
Młode wampiry są takie bezczelne.
Jak śmiesz mi się stawiać?
Nie możesz mnie zabić. Pamiętaj o umowie.
Cisza.
Pierwotnym,
należy się szacunek.
Jeśli nie będziesz przydatny, zginiesz. Więc lepiej rób, co każę.
Czuwaj nad Eleną.
Mój tata też sam gotował.
- A mama? - Siedziała i się przyglądała.
Nie umiała gotować.
Ogień przygasa.
Przyniosę więcej drewna.
- Ja pójdę. - Jest zimno.
Wezmę kurtkę.
Perfumy mamy.
Jenna miała wszystko spakować, ale...
ciągle to przekłada.
Rozumiem ją.
- Nakładaj. - To mojego pradziadka.
Wyglądasz zabójczo.
- W kurtce po pradziadku? - Obłędnie.
To sypialnia rodziców.
Co?
Tam jest pusta przestrzeń.
Co to jest?
Niezła skrytka.
Mama wraca za godzinę lub dwie.
- Więcej nie znalazłam. - Rozłóż je w całym pokoju.
Jak to działa?
Wprowadzę go w trans i zacznę pytać. Jak w hipnozie.
Wystarczy ci siły?
Świece pomogą. Będę czerpać siłę z płomieni.
- Przyniosę zapałki. - Poradzę sobie.
- Nigdy do tego nie przywyknę. - Ostre.
Potrzebna mi woda.
Już przynoszę.
Co to miało być? "Ostre"?
Leci na ciebie.
Wolisz tego zdrajcę?
Luka mnie nie kręci. Rozumiał mnie, był nowy.
A Jeremy'ego znasz od dziecka
i zawsze był dla ciebie tylko bratem Eleny.
Ale ty jesteś czarownicą, a ja wampirem. Nie nam...
- Wybrzydzać. - Osądzać.
Budzi się.
Co za dzień.
- Jak gardło? - Boli.
Elijah mnie przeraża. Ale ma niezłą fryzurę.
Jeszcze jednego?
Trudno go będzie zabić.
Pomyśl dwa razy, zanim złapiesz za sztylet i popiół.
- Musisz zdobyć więcej informacji. - Nie mam skąd.
A ta nowa babka?
Żyleta, co?
- Nie zabij jej. - Kto by doniósł o jej śmierci?
Nie rób tego. Przyjaźni się z Jenną.
Nie cierpię ciągle kłamać...
Lecę po Jennę. Znam drogę do wyjścia.
Powodzenia.
Silny jesteś. Poszła cała strzykawka.
Zabierz go. Nie żyje.
Cześć, Damon. Znowu się spotykamy.
Pamiętniki Jonathana Gilberta.
Jeremy miał jeden, ale John mówił, że były inne.
Całe jego życie.
Pójdę po drewno.
Naciesz się chwilą.
Ruszajmy.
Jesteś gotów?
Oni cały czas cię okłamywali.
Twoja znajoma z dzieciństwa trzyma z wampirami, które zabiły Masona.
To twój wróg. Jeśli złamią klątwę...
będziemy martwi.
Czy jesteś na to gotów?
- Tak. - Dobrze,
bo jeśli stchórzysz, będziesz miał ze mną do czynienia.
- Gdzie Elena? - Pojechała nad jezioro.
- Ze Stefanem? - Tak.
- Kto jej pozwolił? - Ja.
Dopóki nie uzyskasz prawa opieki, ja podejmuję decyzje.
Wiedziałem, że im pobłażasz, ale nie że zaniedbujesz obowiązki.
Chciała od ciebie uciec. Ja też. Jadę do Rica.
Bo jest takim świetnym facetem?
- Stąpasz po kruchym lodzie. - On kłamie.
- Co? - Mówił ci, co się stało z jego żoną?
Umarła.
Tak? Znaleźli ciało?
- O czym ty mówisz? - Spytaj Rica.
Chętnie poznam odpowiedź.
Przyjemnego wieczoru.
Witaj, słonko.
Widziałem kiedyś film o torturach. Mieli tam taką obrożę. Super.
Doczepiłem drewniane gwoździe, więc kiedy szarpnę...
Podobno masz kamień księżycowy.
O ironio.
Wiecie, co się teraz zdarzy?
Będziecie mnie torturować, nic nie powiem, ktoś straci serce.
- Ostatnio był to Mason. - Tym razem to będziesz ty.
- Ile to potrwa? - Nie wiem. On walczy.
Przestań.
- Dlaczego współpracujesz z Elijahem? - Obaj...
chcemy śmierci Klausa.
Ty także? Dlaczego?
Bo ją przetrzymuje... a my musimy ją odbić.
- O kim mówisz? - O mojej siostrze.
O siostrze?
- Czemu ją przetrzymuje? - Szuka sposobu,
by złamać klątwę bez sobowtóra.
Przez wieki zmuszał do pomocy kolejne pokolenia czarownic.
Co ci obiecał Elijah?
Jeśli pomożemy zabić Klausa, ona do nas wróci.
Jak go zabijecie? Jak się zabija Pierwotnego?
Zabije mnie, jeśli powiem. Nie każ mnie.
Dobra, spróbujemy inaczej.
Nie.
Jak zabijesz Klausa?
Po złożeniu ofiary Klaus straci siłę. To jedyna szansa.
Po złożeniu ofiary?
Jak to "po"?
Klaus osłabnie.
- Ale Elena umrze. - Tak.
Musi umrzeć.
Pilnuj go.
Jeśli się ruszy... zabij.
- Leż. - Pozwól mi wyjąć kulę.
Trafiła w serce. Muszę ją wyciągnąć.
Nie.
- Dlaczego to robisz? - Nie pozwolę ci złamać klątwy.
- Wiesz o niej? - Wszyscy kłamiecie.
Przysięgam. Nie chcemy złamać klątwy.
A ja chcę.
Nie zostanę taki na zawsze.
- Ja tylko próbuję ratować Elenę. - Nic jej nie będzie.
To zataili? I kto tu kłamie?
A co?
Żeby klątwa została złamana, Elena musi zginąć.
Sadzisz te drzewa?
Co tam robisz?
Czuję twój zapach.
Już dobrze. Już po wszystkim.
- Tyler? - Nie wiedziałem, co chcą zrobić.
Ja...
nie chcę być taki.
Przepraszam.
Śrut jest super. Ma duże pole rażenia.
Sieje spustoszenie.
- Gdzie kamień? - Skończ z tym, lala.
Nigdy go nie dostaniesz.
Tego szukasz?
Śmiało, weź to.
A ty? Spróbujesz?
Nie? TAk? Nie?
- Gdzie dziewczyna? - Nie wiem.
Nieważne.
Trzy razy uratowałem ci życie.
Zamierza ją zabić?
- Ofiara jest częścią planu Elijaha. - Zrozumiałem.
Nareszcie. Ominęła cię zabawa.
To ty. W porządku?
Przepraszam. Zasiedziałem się nad klasówkami.
Zasnąłem.
Przepraszam.
Jestem pacanem.
Nie. Cieszę się, że nic ci nie jest.
- Jutro jestem cały twój. - Jasne.
Brzmi świetnie.
- Dobranoc, Jenno. - Dobranoc.
Jak mówił czarownik.
Elijah chce złożyć ofiarę.
- Przytrzymaj ją jeszcze jakiś czas. - Nie daj się zabić.
Tak jak dzisiaj?
- Dzwonił Damon. Porozmawiamy. - O czym?
Dowiedział się, że Elijah chce cię uśmiercić.
Wiem, na co się umówiłam.
Elijah nie rzuca słów na wiatr.
Obiecał chronić moich bliskich.
O mnie nie było mowy.
Wiedziałaś, że masz nie przeżyć?
Moi bliscy albo ja. Wiesz, co wybiorę.
Jak mogłaś snuć ze mną plany na przyszłość,
wiedząc, że masz zginąć?
Zależy mi na dobru ludzi, których kocham. Na twoim.
Robisz z siebie męczennicę.
Ty także mówisz, że jesteś gotów zginąć, bylebym była bezpieczna.
Ja się już nażyłem 162 lata.
A ty dopiero zaczynasz. Chcesz zginąć?
To nie bohaterstwo. To tragedia.
- Luka będzie coś pamiętał? - Nie.
- Tylko, że stracił przytomność. - Czekamy na Caroline?
Podrzuci go do Grilla. Prosiła, żebyśmy za sobą zamknęli.
Mam nadzieję, że porządnie go podrzuci.
Czekaj.
Jesteś młodszym bratem Eleny. Znam cię od zawsze.
Byłeś łobuzem.
Pamiętam, jak byłeś ofermą.
Potem - emo, później ćpunem.
I nagle stałeś się świetnym facetem...
Podobam ci się?
Tyle się dzieje. Te klątwy i ofiary...
Nic nie mów.
- Nie jestem w nastroju. - Muszę coś powiedzieć.
Nie będę opowiadał, co się ze mną działo,
ale Caroline mi pomogła.
Bardziej, niż wszyscy inni razem wzięci.
Zadurzyłem się.
Nic dziwnego, jest niesamowita.
Ale ona cię kocha. I cię potrzebuje.
I... zasługuje na ciebie.
Bądź dla niej dobry.
Jasne.
Do zobaczenia.
Mama?
Szkoda mi twoich kumpli,
ale jeśli mam z tobą jechać, przestań kłamać.
Żadnych kłamstw.
Robisz właściwie.
Nie mogę tu zostać.
W tym stanie. ostać.