Poprzednio...
Nękały ich wilkołaki i wampiry.
Klątwa uczyniła
wampiry niewolnikami słońca, a wilkołaki sługami księżyca.
- Elijah. - Pierwotny. Legenda.
Klaus to gruba ryba.
Ściga mnie najstarszy wampir świata?
- Proponuję układ. - Jaki?
Nie możesz się już tak narażać.
Ochronię twoich bliskich.
- Isobel. - Znalazłeś ją?
Niezupełnie.
- Witaj, Eleno. - Wujek John.
Jego ugryzienie cię zabije. Nie zbliżaj się do niego.
- Jestem Jules. - Jesteś wilkołakiem.
- Gdzie jest Mason? - Nie żyje.
Wiesz, kto go zabił? Twoja blondyneczka.
Niemożliwe.
Ona i jej wampirzy przyjaciele.
- Jak leci? - Porozmawiajmy.
Myślałam o tym i nie chcę tego roztrząsać.
Pocałowaliśmy się, ale...
jestem z Mattem.
Nie pakujmy się w to.
Dobra.
Super. Załatwione.
Co się stało z Masonem?
- Co? - Powiedz mi, jak umarł.
To ja ci powiem. Zabili go Stefan i Damon.
Są wampirami, tak jak ty.
- Skąd wiesz? - Czy to prawda?
- Wytłumaczę. - Wiedziałaś, że nie żyje?
Wiedziałaś?
Przepraszam.
Ufałem ci.
Biuro szeryfa podejrzewa, że sprawca mógł być pod wpływem narkotyków.
Trzy ofiary znaleziono w miejscowym liceum.
Z wypadkami ostatniej nocy mogą być powiązani zaginięci turyści
oraz 25-letnia Jessica Koenig.
Do zakończenia śledztwa biuro szeryfa nie będzie komentować sprawy.
Oto wystąpienie burmistrz.
W związku z tragedią, która spotkała nasze miasto,
odbędzie się czuwanie dla uczczenia pamięci ofiar.
Zapraszam wszystkich mieszkańców.
- Dzień dobry. - Co tu robisz?
- Kawy? - Przestań. Dosyć uników.
- Co tu robisz? - Jestem tu, by cię chronić.
- Więcej nie powiem. - Co to ma znaczyć?
Nie wiem, czy mogę ci ufać.
Spóźnię się.
- Trzy razy włączałaś drzemkę. - Co do diabła?
Dzień dobry.
Jestem zaskoczona. Nie myślałam, że jeszcze cię zobaczę.
Przyjechałem w nocy.
Wychodzę.
- Nadal nie rozumiem. - Wpadłem na trochę.
- Nie zostaniesz tu. - Zabronisz mi?
Tak. Jako prawny jej opiekun.
Właśnie. Eleno, chcesz to wyjaśnić?
- Co się dzieje? - Wybacz.
Powinnam była ci wcześniej powiedzieć...
Jestem biologicznym ojcem Eleny.
Teraz już wiesz.
Co?!
Sprowadziłeś Johna Gilberta? Tak ratujesz Elenę?
Szukałem Isobel. Powiedział, że pomoże.
Nie jesteśmy tak zdesperowani. Próbował mnie upiec.
Znajomy Bonnie wspiera Elijaha,
więc pewnie kamień nie został zniszczony.
Elena całą wiarę pokłada w umowie, którą zawarła z Elijahem,
żeby wszystkich chronić. Ufasz mu?
Bo ja nie.
Zabić też go nie zdołamy, bo jest nieśmiertelny.
Gdzie tu pasuje John Gilbert?
Wie o ofierze od Isobel. Twierdzi, że potrafi ochronić Elenę.
Jak?
Tego nie mówi. Przynajmniej mnie.
Wspaniale, Stefan. Tylko tego mi brakowało.
- Przykro mi w związku z Rose. - Znałem ją pięć minut.
I pięć minut ci na niej zależało. Ciekawe, co to znaczy?
Że mi zależy. Że są we mnie ludzkie uczucia.
Więc uważaj, bo jeszcze zostanę bohaterem i cię zdetronizuję.
POMOCY
Otworzę.
Tyler wie o was.
I że Damon zabił Masona. Ja nic nie mówiłam.
To ta Jules wpadła na Damona.
Tyler był wściekły. Poczuł się zdradzony.
- Powiesz Damonowi? - I tak chce go zabić.
Życzy wilkołakom śmierci. I słusznie.
A jeśli Tyler zapragnie odwetu? Zginie.
Nie dopuścimy do tego.
Trzeba mu przemówić do rozsądku, zanim zrobi głupstwo.
Porozmawiaj z nim, spróbuj wytłumaczyć.
Zawsze wiesz, co powiedzieć. On i ja... jesteśmy przyjaciółmi.
Miałam rację.
Twoja przyjaciółeczka kłamała.
Czego chcesz?
Zrozum, że wampir nigdy nie będzie twoim przyjacielem.
Jesteśmy wrogami z natury.
Słyszysz siebie?
Nie możesz tu zostać.
Nie ucieknę z tobą. Nawet cię nie znam.
Mama oszalałaby z rozpaczy.
- Tu jest moje życie. - Stare życie.
A nowe dopiero się zaczyna. Musisz się wiele nauczyć.
- Na przykład? - Jak przeżyć.
Uruchomiłeś klątwę, więc musisz zrozumieć,
czym jest likantropia.
Jesteśmy wobec siebie lojalni, troszczymy się o siebie.
Pomogę ci. Zgódź się.
- Gdzie John? - Tu go nie ma.
Nie wiem, dokąd poszedł. Wparował, powiedział Jennie,
że jest moim ojcem i wypadł.
- To już powszechna wiedza? - Jak widać.
W porządku?
Tak, daję radę. Jenna jest oszołomiona.
- Powiedział, co tu robi? - Nie.
Stefan sądzi, że rzeczywiście chce pomóc.
- Wierzysz w to? - Nie.
Ani ja.
- Co teraz? - Zabijemy go.
Żartuję. Tylko trochę.
Nie skrzywdzę go. Teraz jestem dobry. Pamiętasz?
Co to znaczy?
Odbędę kulturalną rozmowę z twoim ojcem.
Idę z tobą.
Nic ci nie zrobię. Chcę pogadać.
- Dlaczego się włamałeś? - Wpuściłbyś mnie?
Ani słowa.
Idę na czuwanie.
Ciężko tu trafić.
- Kazałaś mi się ukrywać. - Dobrze, że jesteś.
- To wampiry zabiły Masona? - Tak. Bądźmy ostrożni.
Nie boję się wampirów.
Wiem, ale na chłopaku zależy mi bardziej niż na zemście.
Możesz mieć jedno i drugie.
Źle zaczęliśmy znajomość.
Co się stało z Masonem?
Mamy wiele do omówienia.
Nie radzę. Jeszcze nie pełnia.
Dobrze, że wróciłeś. Przydasz się.
W Radzie?
Teraz kieruje nią Damon Salvatore.
Pomów z nim.
Przepraszam.
Jeremy, jesteś.
Chyba przespałem twój powrót.
Nie szkodzi. Nikt się nie cieszył na mój widok.
Wiele się zmieniło. Nie możesz walczyć z wampirami.
Nie zamierzam.
Jak ci służy pierścień?
Jeśli przyszedłeś po niego, weź go i odejdź.
Przecież bym nie mógł.
- Zjemy coś? - Nie, dziękuję.
Cześć, Bonnie.
Nie mam panu nic do powiedzenia. Ani pańskiemu synowi.
- Nie wiesz, co o nas myśleć. - Wiem aż za dobrze.
Zaufałam Luce, a on mnie zdradził.
Pracujecie dla Elijaha, nie musi pan kłamać.
Nie zamierzam.
Ale to nie znaczy, że nad tobą nie czuwamy.
Daruje pan sobie te brednie.
Pewnie mi nie uwierzysz, ale Elijah dotrzymuje słowa.
Wywiąże się z umowy z Eleną i ochroni twoich przyjaciół.
Owszem, nie wierzę.
Jakiś problem?
Nie.
- O co chodziło? - Kolejne kłamstwa.
Nie do wiary.
Elena jest córką brata męża mojej siostry,
a jej matka to zmarła żona mojego chłopaka.
- Nie mogę się połapać. - Rzeczywiście przytłaczające.
Trzymali to w tajemnicy. Jak to możliwe?
Mogę się przysiąść?
- Musisz? - Nie, ale bym chciał.
Patrzcie.
- Nie rób głupstw. - Im głupiej, tym zabawniej.
Poważnie. Weź się w garść. Bądź dobry.
John... co u ciebie?
Dobrze, dzięki. Cieszę się, że cię widzę.
Caroline ma swoje wady, ale chcesz ją mieć po swojej stronie.
I to twoja przyjaciółka. Nie zachowuj się jak fiut.
Nienawidzicie nas.
Przestarzałe poglądy. Wcale nie musimy tacy być.
Ta sama szkoła, wspólni znajomi...
Nawet skrywamy te same tajemnice.
Tu jest twój dom. Mój także. Zależy mi, by to się udało.
Kto dzwonił?
Usiłuję cię ratować.
Mamy problem.
Krąży plotka, że sporo wiesz, a nic nie mówisz.
A mogę ci się zwierzyć?
Pierwotni potrafią hipnotyzować wampiry.
Katherine siedzi w krypcie, bo Pierwotny kazał jej tam zostać.
Jej organizm pozbył się werbeny, ale Stefan i ja jesteśmy odporni.
Pijecie werbenę?
Ze smakiem.
Nie masz pierścienia, więc jeśli wiesz coś na temat Klausa,
zacznij gadać, albo zabiję cię we śnie.
Przekonaj mnie, że jesteśmy po tej samej stronie.
Że mogę ci ufać i na ciebie liczyć.
Wtedy porozmawiamy.
Gdzie byłaś?
Przysięgam, że cię nie unikam.
Jednak tak to wygląda.
Może trochę.
Porozmawiajmy, jak skończę pracę. Wyjaśnimy sobie tę sytuację?
Tak, chętnie. Wpadnę przed zamknięciem.
Dobrze.
Caroline?
Tak.
Szukam Tylera. Widziałaś go?
Nie. Niestety.
Kłamiesz.
Skąd wiesz? To jakaś wilcza sztuczka?
Tak.
Też znam parę sztuczek.
Wyciągnęłaś kulę.
To było... obrzydliwe.
Mam wiele drewnianych kul i innych zabawek.
To będzie długa noc.
Chcesz przyjaźni, proszę bardzo. Idź już.
Co mam jeszcze powiedzieć?
Wróciłem, żeby żyć w miejscu, gdzie mam przyjaciół i rodzinę.
Udało mi się. Tobie także się uda.
Wszystko gra?
Zależy ci na jej życiu?
- Kto mówi? - Spytaj brata. Gdzie Tyler?
Jules. Gdzie Caroline?
Popełniłeś błąd. Masz szansę go naprawić.
- Gdzie ona jest? - Tutaj. Pragniesz dowodu?
Dowód.
- Co to było? - Tknij ją, a zginiesz.
Tknę ją i ona zginie.
Weź Tylera. Polana przy Wickery Falls.
Masz dwadzieścia minut, później umrze.
Moja znajoma chce cię poznać. Damon Salvatore, a to...
Znam cię. Babka z wiadomości.
Andie Starr, miło mi cię poznać.
Postawić ci drinka?
Mam co pić. Dziękuję.
- Spławiłeś ją. - Aktualnie unikam kobiet.
- Nie musisz być chamski. - Tak lepiej dla wszystkich.
Stefan?
O co chodzi?
- Czemu dowiaduję się dopiero teraz? - Nie chciał...
- Żebym zabił Tylera? To konieczne. - Nie.
Odbij Caroline, a Tylera zostaw w spokoju.
Bo co? Jest wilkołakiem. Musi zginąć. A ja muszę zabić.
Proszę. Zginęło zbyt wiele osób.
Nie rób tego.
Czego?
Nie zakładaj, że będę dobry, bo ładnie prosisz.
Bądź dobry.
- Wyjdź. - Co jest?
Nic.
- Wygląda jak "coś". - Ja też ci nie ufam, John. Wynoś się.
Musimy uratować Caroline.
Zostaw to mnie. Tatku, daj córce szlaban.
Idę z tobą.
Damon ma rację. Opowiedz, co się dzieje.
Ile wampirów jest w tym mieście?
Dlaczego mi to robisz?
Bo jesteś wampirem.
Czemu nie?
Słucham?
Co?
- Ulżyło ci? - Nie. Dopiero się rozkręcam.
Bądźmy rozsądni. Chcę tylko chłopaka. Musimy mu pomóc, to nasz obowiązek.
Chcesz gadać o obowiązku i honorze? To wampiry.
Skrzywdziły jednego z naszych. Nie odpuścimy.
- Zostajesz. - Nie będziesz mną dyrygował.
Będę. Dbam o twoje bezpieczeństwo.
- Już o nie zadbałam. - Zawierając pakt z Elijahem
Myślisz, że dotrzyma obietnicy?
Głupio zrobiłaś, że mu zaufałaś.
Może powinnam zaufać tobie?
Po tym wszystkim, co zrobiłeś?
Różnie bywało, popełniłem parę błędów,
ale ty i ja jesteśmy rodziną.
Nawet tak nie mów. Nie używaj tego słowa.
Dobrze, ale faktów nie zmienisz.
Masz rację. Jesteś moim ojcem, ale ja nigdy nie będę twoją córką.
Wiem, że tam jesteś.
Gdzie Caroline?
Pod kluczem.
Uwolnij ją, a ja puszczę Tylera.
Nie komplikujmy sytuacji.
- Nie jestem twoim wrogiem. - Za późno na białą flagę.
Opuść miasto, a nikomu nic się nie stanie.
Odejdę tylko z Tylerem.
Sam zdecyduje, kiedy puścisz Caroline.
Braciszek-mediator.
Był tu pierwszy, więc niech działa po swojemu.
Gdy przyjdzie moja kolej, poleje się krew.
- Oddaj Caroline. - Puść Tylera.
Daj Caroline. Jesteś od nas słabsza.
- Pokonamy cię. - Nie byłabym taka pewna.
Jeszcze raz. Puść Tylera.
Słyszałeś. Idź.
- Kto zabił Masona? - Ja.
Chłopcy, niech to popamięta.
- Rozwalimy ich. - No nie wiem.
Więc...
Tyler, w drzwiczkach jest skobel. Nie mogę go dosięgnąć.
Proszę cię.
Co się dzieje?
Co do diabła?
Elijah dał Elenie słowo.
Jestem jego wysłannikiem.
Odejdźcie stąd.
Wynoście się.
Kiedy się ockną, przekaż im, żeby opuścili to miasto.
Mama jest w domu?
W pracy.
- Mogę wejść. - Nie trzeba.
Nie udawaj. Każdy byłby tym wstrząśnięty.
Wszystko gra.
Nie będę się mazgaić. Dam radę.
Na pewno.
Chciałabym wziąć prysznic, więc...
Dobranoc.
- Czego chcesz? - Nie dokończyliśmy rozmowy.
Słucham.
Odsuńmy spory na bok,
myślę, że ty i Stefan zrobicie wszystko, by chronić Elenę.
To prawda.
Przyniosłem prezenty.
Co to ma być?
Tym zabijesz Pierwotnego.
We flaszce jest popiół z dębu białego rosnącego
w czasach narodzin Pierwotnych.
Trzeba zanurzyć w nim sztylet i zatopić w sercu Pierwotnego.
Skąd to wszystko wiesz?
Od Isobel. Wybitna badaczka. Sam wiesz.
Gdzie ona jest?
Jeśli wszystko jej się uda,
noga Klausa nie postanie w Mystic Falls.
Mnie też zależy na bezpieczeństwie Eleny.
Coś się stało?
Przepraszam...
- Wszystko w porządku? - Tak.
Bonnie mnie potrzebowała...
Rozumiesz?
Jesteś z nią teraz?
Tak. Dziś nie dam rady, ale spotkajmy się jutro.
Jasne. Mam nadzieję, że jej się poprawi.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Nie wiedziałem, że cię zaatakują.
Wiesz, co mi zrobili?
Przykro mi.
To szaleństwo.
Nie wiem, komu ufać. Okłamałaś mnie.
Żeby chronić przyjaciół. I ciebie. Nie dociera?
Próbowali nas zabić. A ty stałeś. Nic nie zrobiłeś.
- Nie wiedziałem co. - Przyjaciołom się pomaga.
- Przepraszam. - Już za późno.
Już nie jesteśmy przyjaciółmi. A to, co mnie dziś spotkało,
więcej się nie powtórzy. Więc wynoś się z mojego domu.
- Przepraszam. - Przestań. Nie chcę cię tu widzieć.
Nie przyszedłem, żeby się kłócić.
Tylko żeby mnie chronić. Ustaw się w kolejce.
Weź. Należał do twojej matki.
Isobel?
Do Mirandy.
Nosiła go w młodości.
Znalazłem w jakimś pudełku.
Teraz należy do ciebie.
Miranda i Grayson byli twoimi rodzicami.
A ja jestem dla ciebie nikim.
Nie musisz mi wierzyć ani ufać.
Zrobiłem tak wiele strasznych rzeczy.
Ale kiedy ty straciłaś rodziców, ja straciłem brata, rodzinę.
Zbłądziłem.
Nigdy mnie nie zaakceptujesz,
ale ja będę czuwał nad tobą i tą rodziną.
- Jesteś cały? - Tak.
Słyszałeś?
Nie wierzę mu. Wcale.
Co z Caroline?
Potrzebuje cię.
Wejdź.
Przykro mi.
Zawsze tak jest?
Nie. Prawda, Brady?
Skąd. Żyjesz wśród wampirów. U nas jest normalniej, lepiej.
Mason nic mi nie powiedział. Odszedł. Umarł, zanim zdążył mi pomóc.
Co on tu w ogóle robił?
Zmarł jego brat. Wiesz o tym.
Ale dlaczego został i pozwolił się zabić?
Szukał kamienia.
- Jakiego? - Księżycowego.
Nie wiedziałam o tym.
Kamień księżycowy. Znalazł go?
Gdzie teraz jest?
Nie wiem.
- Co tam? - Martwiłem się. Tyle dziś przeszłaś.
Nic mi nie jest.
Dobrze. Na wszelki wypadek przyprowadziłem wsparcie.
Zostaniemy na nocowanie.
Jak dawniej.
Jednak zadzwoniłeś. Myślałam, że byłam zbyt nachalna.
Lubię, kiedy kobieta wie, czego chce.
Dziękuję. Czego pragniesz, wysoki przystojniaku?
Nie jestem wysoki.
Potrzebuję rozrywki.
Jestem do dyspozycji.
A więc, pani seksowna reporterko,
mam problem. Miesza mi w głowie.
Opowiedz.
Kocham kobietę, której nigdy nie zdobędę.
Wiedziałam. Przyciągam takich facetów.
Dlaczego? Jest z innym?
Tak, ale nie w tym rzecz. Ta miłość doprowadza mnie do obłędu.
- Przy niej nie możesz sobie ufać? - Przy nikim.
Robię potworne rzeczy. Zabijam ludzi.
Nie bój się. Jesteś bezpieczna.
Dlaczego zabijasz?
Bo lubię.
Bo to jest w mojej naturze.
Muszę ją chronić, a ona chce, bym był dobry. Nie mogę być sobą.
Rozumiesz?
Może jesteś dobry. Miłość nas zmienia.
Nic nie mów. Pocałuj mnie. Bądź moją rozrywką.
Nie spodziewałaś się mnie.
Stefan miał znaleźć Isobel.
Dostała twoją wiadomość. To ona mnie przysłała.
- Stefan wie, że tu jesteś? - Nie.
To sprawa między tobą, mną i Isobel.
Chcę wyjść z tej krypty.
Pracuję nad tym. j krypty.