Nakaraan sa The Vampire Diaries
Naglipana ang mga bampira't taong lobo noon hanggang sa isumpa sila.
Ang taong lobo'y nagbabago sa kabilugan ng buwan, at ang bampira'y mahina sa araw.
Ang pinakamatandang bampira sa kasaysayan ay hinahabol ako?
Hanap mo si Klaus? Simulan mo kay Isobel, ina ni Elena.
-Handa akong makipagkasundo. -Anong kasunduan?
Manatili ka at 'wag mong ipahamak ang sarili mo.
-Ba't mo ako tinutulungan? -Ayaw kong mag-isa ka.
Ikamamatay ng bampira ang kagat ng taong lobo. 'Wag mo s'yang kaibiganin.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Nasabik ako sa'yo.
Huy.
Ako si Jules. Hinahanap ko si Mason.
-Umalis ka na ng bayan. -Tinatakot mo ako? Sa kabilugan ng buwan?
Gumagaling na.
Magandang umaga.
Ayos lang ba ang lahat dito?
Isa 'yong hayop. Isang lobo. Nilusob niya kami no'ng gabi.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Pero ang mga kaibigan ko, patay na silang lahat.
Itatawag ko ito.
-Pasok, dispats. -Ipagpatuloy mo, Jerry.
Stefan?
Stefan.
Nakatayo ka sa likod ko, hindi ba?
Oo.
-Magandang umaga. -Ayokong maghiwalay pa tayo.
-Kailanman. -Ako rin, pero--
Huwag mong sirain ang sandali.
-Masisira mo na ang sandali. -Talagang sinisira ko ang sandali.
-'Di ko kaya magkunwaring ayos ang lahat. -Nakakulong si Katherine sa puntod.
Alam ko, pero mayroon tayong isyu na kailangang maayos agad...
...na ikaw ang sakripisyong tao ni Klaus.
Oo, pero ipinangako ni Elijah ang kaligtasan ko at ng lahat.
...basta't susundin natin ang gusto n'ya.
Basta't susundin mo ang gusto n'ya.
Pakiusap 'wag mong sundan si Isobel.
Sabi ni Katherine ay maaaring may kasagutan si Isobel...
...at may mga katanungan ako, 'yon lang.
Stefan, may kasunduan kami Elijah.
Tama, nakipagkasundo ka sa kaniya. Hindi ako.
Ituloy mo ang kasunduan n'yo.
Stefan, ayokong may masaktan pa.
Kailan ko ginustong may masaktan?
Vervain. Ginawa kong magaan.
Sigurado ka? Dahil lang walang epekto ito kay Katherine--
Oo.
Ubusin natin.
-Ayos ka lang ba? -Oo.
Paano naaatasan ni Elijah ang kapwa n'ya bampira?
Isa s'yang orihinal. Hindi ko alam kung anong ibig sabihin noon.
Tingin ko'y walang may alam kung anong ibig sabihin noon.
Marahil maliban na lamang kay Isobel.
Titiyakin kong maitatanong ko sa kaniya.
Ipinanganak ako noong 1450, kaya't 560 taong gulang na ako.
Kung bote ka ng alak...
Kaya maaari na akong mamatay. Matagal na akong nabubuhay.
Kung magiging kaawa-awa ka lang, ako mismo ang papatay sa'yo...
...nang mawala ako sa paghihirap mo. Kagat lang 'yan ng taong lobo.
Munting kagat ng taong lobong nakamamatay sa bampira.
Ayon sa alamat, na kilalang hindi mapagkakatiwalaang pinagmulan.
Uminom ka.
Nagkakagaling ang dugo.
Tama.
-Pakiramdam ko nga ay gumagana. -Tingnan natin. Tara.
Tingnan natin.
Kumusta ito?
Mas mabuti.
Tama, Elena?
-Hindi ito masama. -Nasaan si Stefan?
Umalis s'ya. Kailangan mo s'yang kausapin.
Nais n'yang hanapin si Isobel, pero hindi 'yon magugustuhan ni Elijah.
Wala tayong magagawa, sang-ayon ako kay Stefan.
Pero kung maaari kang maging nars pansamantala...
-'Di kailangan 'yon. -Kailangan.
Mabuti si Elena. Likas sa kan'ya 'to, 'di s'ya makatitiis.
Damon.
Mamamatay ba s'ya?
Siguro. Nagdulot ng impeksyon 'yong kagat ng lobo. Lumalala ito.
-Parang lason? -Hindi ko alam, Elena.
'Di ako eksperto sa larangang ito.
-Patawad. -Nagaganap ang pagyao.
Darating at aalis tayo. Mas maaga, mas mabuti.
Nakapanlulumo rito.
MAHIWAGANG TALON Booster Club BARBECUE
-Kumusta ka? -Ayos lang ako.
Ngalay. Masakit ang kalamnan.
Nagawa mo. Alam mo, ikaw--
Una mong kabilugan ng buwan at wala kang nasaktan.
Magiging madali rin ito. Matututunan at makokontrol mo ito...
...at 'di na magiging masakit.
Hindi tayo nakasisiguro riyan.
Hindi, pero 'yong maliliit na tagumpay, Tyler.
Kagabi ay isang tagumpay. Tanggapin natin 'yon.
Gusto talaga kitang pasalamatan.
Hindi ko alam kung anong gagawin ko kung wala ka ro'n.
S'ya nga pala, sa susunod na buwan, kailangan nating patibayin ang pader.
...kasi, muntik mo akong atakihin no'ng huli...
...at maaari 'yong naging...
-Ano? -'Wag mo nang intindihin. Ano--
Uy, hindi. Uy, hindi. Ano--? Ano 'yon?
Hindi naman 'to malaking bagay. Kaya lang ang isang kagat...
...at, alam mo na, katapusan ko na.
Anong ibig mong sabihin?
Sinasabi ng alamat na ang kagat ng taong lobo ay maaaring makapatay ng bampira.
Paano mo nalaman 'yan?
Ano...
Tingin ko'y nabasa ko ito kung saan.
Uy, Caroline, may oras ka ba?
Uy, Matt. Kumusta?
Oo, sige.
Magkita na lang tayo ulit sa susunod.
Wala 'yon, malinaw ba? Walang namamagitan saming dalawa ni Tyler.
-Nag-usap lang kami-- -Naniniwala ako sa'yo.
Caroline, mailalarawan kita sa maraming paraan, pero hindi ka sinungaling.
Lagi kang tapat sa'kin. Naniniwala ako sa'yo.
Mabuti naman.
Kaya naman gusto kong maging tapat sa'yo...
...dahil sa tingin ko hindi tayo nagkakaintindihan.
Sige.
Alam mong hindi ako magaling magsalita, at hindi ko 'to gusto.
Kung ano man 'tong nangyayari sa ating dalawa.
Gusto ko lang--
Uy.
-Hindi p'wede. -Bakit?
-Basta-- -Pero, Car--
Hindi, Matt. Malinaw?
Serip Forbes. Kumusta? Kaibigan ako ni Mason Lockwood mula sa Florida.
Jules, tama?
May balita ba?
Walang may balita tungkol sa kan'ya. Nagbukas na ako ng imbestigasyon.
Kapag may nalaman ako, ipapaalam ko sa'yo.
Uy, Damon, nasa Ihawan ang lobo.
Salamat.
'Yon ba 'yong...?
Oo. Oo. Kakaiwan ko lang ng mensahe kay Damon.
Ikaw na ang gumagawa ng maruming gawain n'ya.
Maaaring may lunas s'ya para kay Rose.
Wala akong mahanap sa mga pananaliksik ni Isobel. Maliban sa nakamamatay ito.
May alam ka pa bang paraan para makipag-ugnayan kay Isobel?
Kahit na mayroon, hindi siya tutulong.
Sinabi ni Katherine na kilala ni Isobel si Klaus.
Kung gayo'y hindi ito tungkol kay Rose. Tungkol ito kay Elena.
Mayroon akong lumang numero. Malamang na hindi na ito gumagana.
Kung gayo'y 'di masamang ibigay ito?
Alam mong 'di mapagkakatiwalaan si Isobel. Kahit pa pagdating kay Elena.
Alam ko iyon.
Sige, titingnan ko. Padadalhan kita ng mensahe kapag nahanap ko ang numero.
Ayaw ko nito.
Isa akong bampira. Hindi ako nagkasakit sa loob ng limang siglo.
-Mahiga ka muna. -'Di kami nagkakasakit.
Kapag namatay kami, mabilis ito at biglaan.
At tiyak na hindi ito pinatatagal ng karamdaman.
-Hindi ka mamamatay. -Mga salitang napakamakatao.
Hindi ka pa nakapasok sa kwarto ni Damon noon, hindi ba?
NAWALA SA HANGIN MARGARET MITCHELL
Hindi ang inaasahan mo.
Kwarto lamang ito na may kama.
Umasa akong may sedang kobre-kama.
Alam mo, maswerte ka.
Wala pang nagmahal sa akin ng katulad ng pagmamahal sa'yo.
-Alangan ako riyan. -Matalik kong kaibigan si Trevor.
Wala nang iba pa.
Ginugol ko ang maraming taon sa pagtakas mula kay Elijah.
Hindi ko inisip na magandang ideya ang bumuo ng pamilya.
Hindi tugma ang ideya ng pamilya sa pagiging bampira.
-Bakit gusto mong sumuko? -Wala akong sinusukuang kahit ano. Heto.
Anong tawag mo sa kasunduan mo kay Elijah?
-Ito ang pinakamabuti kong opsyon. -'Yon ang pinakamadali mong opsyon.
Hindi 'yan patas.
Ang kaibigan mong mangkukulam ang sumira ng batong buwan?
Kinausap ko si Bonnie. Alam kong tinulungan s'ya ng isa pang mangkukulam.
Iniisip kong mangkukulam ito ni Elijah, kaya hindi.
Determinado ka talagang mamatay, hindi ba?
Kahit paano'y tumakbo ako. Hindi ka man lamang sumusubok.
Pagod na ako.
Huwag, sandali, huminto ka.
Sabihin mo sa kanilang ihanda ang mga kabayo.
Ayos lang, Rose. Matulog ka muna. Mas maayos ang pakiramdam mo sa paggising mo.
Trevor, 'wag kang maging hangal...
...hindi tayo aabot doon bago sumikat ang araw.
Elena. Elena, kailangan ko pa ng dugo.
Oo. Oo, siyempre. Heto.
Ayos lang ito. Magiging maayos din ang lahat.
Kasalanan mo itong lahat, Katerina.
-Katerina, ikaw ang gumawa nito. -Si Elena ito, Rose.
-Pinagtaksilan mo kami. -Hindi ako si Katherine.
Elena?
-Diyos ko. -Ako ito. Si Elena.
Diyos ko, Elena. Patawarin mo ako.
-'Di ko alam kung anong nangyayari sa'kin. -Ayos lang. Magiging maayos ka rin.
Iyong isip ko, ako'y--
Saglit lamang iyon.
-Patawad. 'Wag kang matakot sa'kin. -Hindi ako takot.
Hindi ako takot, pero...
Kailangan mong magpahinga.
Natatakot ako.
Hindi ka mag-isa. Narito ako.
Dito. Saang dito?
Sa kwarto ni Damon. Nasa kwarto ka ni Damon.
Gusto kong umuwi.
Sabihin mo sa akin.
Santo Austell.
Tatlumpung kilometro sa timog ng London.
Lahat ay bukid at mga puno at mga kabayo.
Tila maganda.
Kapag nabuhay ka nang matagal, naglalaho na ang lahat.
Napakaraming oras ang nasayang. Kung sana lang ay hindi ako natakot.
Alaric Isobel 919-399-2507
tinatawagan...
Isobel, si Stefan Salvatore ito. Kailangan kitang makausap.
Tungkol ito kay Elena.
Mangyaring malaman na ito ay mahalaga.
-Anong ginagawa mo? -Naghihintay sa iyo.
Makinig ka, maraming tao rito.
Nasira na ang plano kong laslasing ang pali n'ya mula sa likuran n'ya.
Alam kong masama ang loob mo dahil kay Rose.
Bakit iniisip ng lahat na balisa ako dahil kay Rose? Ayos lang ako.
Hindi ko alam kung alam mo ito, minsan namamatay ang mga pambira.
Makikipag kwentuhan lang ako sa babaeng lobo, kapatid. 'Wag kang mag-alala.
Isobel
Kumusta?
Aba...
...kung hindi ito ang nakatakda kong patayin.
-Kailanga'y tama sa susunod. -'Di ka aabot sa kabilugan ng buwan.
Maliban na lamang...
Maliban na lang kung sasabihin mo sa'kin ang lunas sa kagat ng lobo.
At 'di kita papatayin.
Pangako?
Oo.
Kagatin mo ako.
-Hindi ako takot sa'yo. -Kung gayo'y isa kang hangal.
Kamusta 'yong kaibigan mo? Rose? 'Yon ba ang pangalan n'ya?
Nagsimula na ba ang panginginig? Ang hindi makayanang sakit?
Kung may lunas, sabihin mo. O bantayan mo na ang likod mo.
Nabanggit ko ba ang demensya? Uubusin nito ang utak niya.
Kalauna'y masisiraan na s'ya.
Nais mo ng lunas? Sasabihin ko sa'yo ang tanging lunas na mayroon.
Kumuha ka ng tulos at ibaon mo ito sa kan'yang puso.
Nagdala ako ng malilinis na kumot.
Si Elena ito, nag-aalala ako kay Rose. Tingin ko'y kailangan mo nang umuwi.
Rose?
Diyos ko.
-Katerina. -Hindi.
Rose, 'wag. Tumigil ka. Si Elena ito.
Hindi ako si Katherine. Naghahalusinansyon ka.
Hindi ako si Katherine. Hindi ako si Katherine.
Elena, alam kong ikaw 'yan at hindi si Katherine.
Elena, pakiusap. Kailangan ko ng tulong mo.
Caroline.
-Bakit? -Bakit ano?
-Hinalikan kita. -Alam ko. Naroon ako.
Bakit ka tumakbo palayo?
-Nabigla lamang ako. -Talaga?
-Anong inasahan mong gagawin ko? -Hindi iyon.
-Patawarin mo ako. -At...?
At ano? Anong nais mong sabihin ko, Matt?
Anuman. Kahit na ano. Anong naramdaman mo?
Kung anuman ang katotohanan ngayon ay nanaisin ko.
Sige. Pakiramdam ko...
...tila ba...
Mahal kita.
"Mahal kita"?
Kung gayo'y anong problema?
Anong itinatago mo sa 'kin, Car?
Kung mahal mo ako, sasabihin mo sa akin.
Kaya ano 'yon?
Uy, Matt, kailangan pa natin ng mga tinapay.
Oo, hindi ngayon, Dana.
Ayos ka lang?
-Nasaan si Rose? -Hindi ko alam.
Mawalang-galang na.
Ayos ka lang ba?
-Kumusta? -Salamat pumunta ka agad.
-Nasa malapit lang ako. Anong nangyari? -Isang bampira.
Natuklasan ng kinatawan ko ang bangkay bago pamay ibang makakita rito.
Dapat ay tiyakin nating ligtas ang lugar.
'Wag tayong magdulot ng taranta, pero ilipat ang kasiyahan sa kantina.
-Sa bandang silangang ako. Sa kanluran ka? -Oo. Sige.
Uy, Stefan, ako ito.
'Di ko alam kung nasaan ka, pero pakiusap tawagan mo ako. Mahalaga ito.
May balita ba sa kan'ya? Alam mo ba kung anong plano n'ya?
Hindi ang kapatid ko ang prayoridad ko ngayon.Heto, kunin mo.
Halika na. Tara na.
Anong nangyari doon at may mga pulis?
Iyong tagapagpanatili ng lugar ay inatake sa puso.
Bigla na lamang namatay.
Eddie?
Rose, tumigil ka!
Rose. Rose. Ako ito. Si Damon ito.
Si Damon ito. Si Damon ito.
Si Damon ito.
Ako ba ang gumawa nito?
Oh, Diyos ko. 'Di ko ginustong manakit ng kahit sino.
-Kahit kailan hindi ko ginustong manakit. -Alam ko. Alam ko. Alam ko.
Patawad. Patawarin n'yo ako.
Halika na, iuuwi na kita.
Hindi, wala akong tahanan. Matagal na akong walang naging tahanan.
Oh, patigilin mo. Pakiusap, patigilin mo. Ayaw ko nito. Patigilin mo ito.
Halika na.
Kumusta?
-Patawad. -Nag-amok ka at nakapatay.
Nangyayari talaga ito.
Patawarin mo ako, Elena.
Hindi ko gustong kumitil ng buhay ng tao. Kailanma'y hindi.
Hindi ka dapat naririto.
Ito ang pinakamalalang bahagi nito, ang pangangaso.
Ang pangangailangang pumatay, ang pagkauhaw.
Ang sayang dulot pagkatapos.
Hindi ko sinadyang maging masama.
-Masakit. -'Wag mo nang banggitin kung gayon.
Marami kaming pagkakatulad ni Damon.
Gusto n'yang kumalinga.
Sa sandaling magawa n'ya, tumatakbo siya palayo rito.
Patawad sa nagawa ko ngayong araw.
-Alam ko. -At kailangan mong lumaban.
Alam kong natatakot ka, pero kailangan mo pa rin itong gawin.
Bakit napakabuti mo sa akin?
Tayong mga tao.
Hindi mo ito makalilimutan.
Ang pakiramdam na maging tao.
Minumulto ako nito...
...pero ito lamang ang dahilan kaya't nakapagpapatuloy ako.
Hindi na gaanong masakit.
-Paano ito? -Umalis ka na.
-Sige. -Damon--
Sige na, umalis ka na. Kaya ko ito.
Diyos ko, patigilin mo! Patigilin mo!
Hindi ko na ito kaya. Pakiusap, tama na.
Uy.
Saan ka nanggaling?
Sa paaralan. Kumusta? Anong kailangan mo?
-Kailangan nating mag-usap. -Bakit?
Anong problema mo?
Wala akong maintindihang kahit na ano.
-Ano? -Bakit mo ito ipagbabakasakali?
Kung ang kagat ng taong lobo ay kayang pumatay ng bampira...
...bakit mo ito itataya?
-Dahil kailangan mo ng tulong. -Maaari kitang mapatay.
Pero hindi mo ginawa.
Hindi kita maintindihan, Caroline.
Bakit nahihirapan kang hayaan ang ibang tulungan ka?
-'Di gano'n 'yon. -Ganoon 'yon, Tyler.
Tila ba ayaw mong mag-alala ang kahit na sino para sa'yo.
At pasensya na. Nag-aalala ako, Tyler.
Kaya patawarin mo ako kung lumagpas ako sa hangganan ko sa pag--
Hindi mo maaaring gawin 'yon.
Patawarin mo ako. Ito--
Kailangang tumigil na ang lahat sa paghalik sa akin.
Sinong mag-aakalang mabuti kang lalaki?
Hindi ako mabait.
Masama ako. Gusto ko iyon.
Nagsisinungaling ka.
Matulog ka na.
Ito ang paborito kong puntahang lugar noong bata ako.
Paano mo nalaman?
Kumakalat ang balita.
Sinabi mo kay Elena.
Nananaginip ba ako?
Ang init ng araw.
Nanabik ako rito.
Hinahanap-hanap ko ang pagiging tao.
Ang pagkatao'y 'di 'sing ganda tulad ng inaakala mo.
Nagkaroon ako ng mga kaibigan. Nagkaroon ako ng pamilya. Mahalaga ako.
Oo, mahalaga ka.
Hindi.
Pero ikaw, oo. Nakapamuhay ka, aminin mo man o hindi.
-Gumugol ako ng 500 taon sa pag-iral lamang. -Wala kang pagpipilian.
-Tumatakbo ka palayo kay Klaus. -Hindi, laging may pamimilian.
Alam mo, sinisira mo ang perpekto nating araw...
...sa mga kakaiba mong pilosopikal na satsat.
Nais kong lasapin ang sariwang hangin. Sasamahan mo ba akong tamasahin ito?
Sa ilang sandali.
Salamat.
Para saan?
Nawala na ang sakit.
Masaya ako.
Makikita ko pa ba silang muli?
Ang pamilya ko?
Tingin ko'y makikita mo kung sino man ang nais mong makita.
That would be nice.
Baka makita ko rin si Trevor.
Hindi na ako natatakot.
-Uunahan kita sa mga puno. -Matatalo ka kung gayon.
Mas matanda at mabilis ako.
Sa tingin mo?
Kontrolado ko 'tong panaginip. Maaari akong mandaya.
Sa bilang ng tatlo.
Isa...
...dalawa...
Heto ang bampira mo.
-Paano mo siya nahanap? -'Di na mahalaga 'yon. Tapos na ito.
Salamat. Muli, tumulong kang panatilihing ligtas ang bayang ito.
Ako nang bahalang maglibing ng katawan.
Salamat sa pagpunta.
-Anong kailangan mo sa akin? -Ang maging kaibigan mo lang.
Gugustuhin ni Mason iyon.
Alam ko ang tungkol kay Mason.
At ikaw.
-Ano ang alam mo? -Alam kong taong lobo ka.
At alam kong ang kaibigan mong si Caroline...
...ay isang bampira.
-Paano mo nalaman ang kay Caroline? -Hindi mo sila naaamoy?
Diyos ko...
...bago ka.
Ilang beses ka ng nagbago?
Uy, matutulungan kita.
Alam mo ba kung nasaan si Mason?
Patay na siya, Tyler. Pinaslang s'ya.
-Hindi. -Nais mo bang malaman kung sino?
-Tumigil ka na. -Ang olandes mong bampira ang may sala.
Hindi, 'di 'yan magagawa ni Caroline.
Siya't ang mga kaibigang bampira nya ang may sala.
Si Caroline ang tanging bampira sa bayan.
'Yan ba ang sinabi niya? Nagsinungaling s'ya.
Maraming bampira sa bayang ito.
Pero 'wag kang mag-alala, mahuhuli natin sila.
Sino ka?
Kaibigan mo ako.
May iba pang katulad natin at papunta na sila.
-Dapat ay umalis ka. -Umalis ako.
Pagkatapos ay bumalik ako para siguraduhing maayos ka.
Salamat sa pag-aalala.
Masaya lang ako at tapos na ito.
Alam mong hindi ako naniniwala riyan.
Umuwi ka na, Elena. Magpahinga ka. Panibagong araw na naman bukas.
-Kaibigan mo ako. -Alam ko iyon.
Alam ng kaibigan 'pag ang kaibiga'y nasasaktan.
Anong nais mong marinig? Na mahalaga sa'kin si Rose?
Na masama ang loob ko?
Pero 'di gano'n ang nararamdaman ko.
Hayan ka, kunwari'y wala lang ito, kunwari'y walang nararamdaman.
Damon, malapit ka na. 'Wag kang sumuko.
Nakakaramdam ako, Elena. Malinaw? At ayaw ko nito.
Ang mas malala pa ay ako dapat iyon.
Ako ang aatakihin ni Jules.
Nakokonsensya ka.
Napakamakatao n'on para sa'kin, 'di ba, Elena? Hindi ako tao.
Nagsasalita ka sa pagsuko. Ikaw na ang ginawa lang ay sumuko.
Umuwi ka na.
Sapat na ang kapahamakan, kadiliman, at paglagong personal sa isang gabi.
Sige. Uuwi na ako.
Magandang gabi, Damon.
Stefan, nakauwi ka na.
Rose?
-Tinawagan ko si Isobel. -Alam ko.
-Patawad. Kinailangan kong gawin 'yon. -Ayos lang.
-Nahanap mo ba siya? -Hindi eksakto.
Kumusta, Elena?
Tiyo John.
Ginoo, ayos ka lang ba?
Anong nangyari?
Naliligaw ako.
At nakahiga ka sa gitna ng daan?
Hindi ganoong klase ng pagkaligaw.
Metaporikal.
Eksistensyal.
-Kailangan mo ng tulong? -Kung gayo'y...
...oo. Maaari mo ba akong tulungan?
-Lasing ka. -Hindi. Oo, medyo. Siguro.
Pakiusap 'wag kang umalis. Kailangan ko talaga ng tulong.
-'Wag ka gumalaw. -Ayoko ng gulo.
Ako rin naman.
Pero gulo lang ang natatamo ko.
Bakit hindi ako makagalaw?
-Anong pangalan mo? -Jessica.
Jessica, may sikreto ako.
Malaki, pero kahit kaila'y 'di ko pa ito naibulalas.
Ibig kong sabihin, anong punto? Wala namang mababago.
'Di ako nito magagawang mabuti. Pag-aampunin ako ng tuta.
Hindi ko kayang maging kung ano ang gusto ng ibang tao na maging ako.
Kung ano ang gusto niyang maging ako.
Ito ako, Jessica.
-Sasaktan mo ba ako? -Hindi ako sigurado.
Dahil ikaw ang krisis sa buhay ko.
Papatayin ba kita, o hindi kita papatayin?
Pakiusap, 'wag.
Ngunit kailangan, Jessica, dahil hindi ako tao.
At hinahanap-hanap ko ito. Higit sa anumang bagay sa mundo.
Iyon ang sikreto ko.
Pero may limitasyon ang kayang tiising sakit ng lalaki.
Pakiusap, huwag.
Sige.
Malaya ka nang umalis.
Isinalin sa Tagalog ni: Diana Marquez sakit ng lalaki.