Sebelum ini dalam The Vampire Diaries.
Puntianak dan serigala jadian dulunya hidup bebas...
sehingga pawang menyumpah mereka untuk mengehadkan kuasa mereka.
Sejak itu...
serigala jadian hanya bertukar ketika bulan purnama...
dan puntianak menjadi lemah di bawah sinaran matahari.
Jadi awak kata...
puntianak paling tua dalam sejarah sedang memburu saya?
Awak mahu cari Klaus? Mulakan dengan Isobel. Ibu Elena.
- Saya menawarkan awak perjanjian. - Perjanjian apa?
Saya mahu awak berdiam diri dan cuba untuk tidak dibunuh.
Kenapa awak membantu saya?
Saya tak mahu bersendirian.
Gigitan serigala jadian boleh membunuh puntianak.
Jadi, jangan jadi kawan dia. Adakah awak faham?
- Apa awak buat di sini? - Saya rindukan awak.
- Hei. - Saya Jules.
- Saya cuba mencari Mason. - Awak patut tinggalkan bandar ini.
Awak mengugut saya? Pada malam bulan penuh?
Luka gigitan semakin sembuh.
Selamat pagi.
Semuanya okey?
Ada binatang. Seekor serigala.
Serigala menyerang kami semalam.
Adakah awak okey?
Ya.
Namun, semua kawan saya sudah meninggal dunia.
Saya akan panggil bantuan.
Masuk, operator.
Teruskan, Jerry.
Stefan?
Stefan.
Awak di belakang saya, bukan?
Ya.
- Selamat pagi. - Saya tidak mahu kita...
berpisah lagi.
Selama-lamanya.
Saya juga sama.
- Namun... - Jangan rosakkan saat ini.
Awak hampir rosakkan saat ini, bukan?
Saya memang merosakkan saat ini. Dengar, saya tak boleh...
Saya tidak boleh berkelakuan seperti semuanya okey.
Katherine dikunci di dalam makam.
Saya tahu, namun kita masih ada isu...
tentang Klaus menjadi korban manusia.
Tapi Elijah berjanji untuk pastikan saya dan semua orang selamat...
- selagi kita ikut peraturan. - Ya.
Selagi awak ikut peraturan dia.
Tolong jangan kejar Isobel.
Katherine cakap Isobel mungkin ada jawapan...
dan saya hanya ada beberapa persoalan, itu sahaja.
Stefan, saya sudah buat perjanjian dengan Elijah.
Betul. Awak sudah buat perjanjian dengan dia.
Saya tidak buat perjanjian. Awak patut akur akan perjanjian awak.
Stefan, saya tidak mahu orang lain disakiti.
Adakah saya mahu orang lain disakiti?
Vervain.
Tak pekat. Namun, adakah awak pasti?
Hanya sebab Katherine mampu tahan...
Ya.
Sampai habis.
- Awak okey? - Ya.
Bagaimana Elijah boleh pukau puntianak lain?
Dia Original. Saya tak tahu apa maksudnya.
Saya fikir tiada sesiapa yang tahu maksudnya.
Sebenarnya, mungkin Isobel tahu.
Saya akan tanya dia.
Saya dilahirkan pada tahun 1450, jadi saya berumur 560 tahun.
Kalaulah awak sebotol wain...
Jadi, saya boleh mati.
Sudah lama saya hidup.
Kalau awak mahu bersentimental, saya sendiri akan bunuh awak...
untuk keluarkan diri saya daripada kesengsaraan awak.
Tolonglah, itu hanya gigitan serigala jadian.
Hanya gigitan serigala jadian yang boleh membunuh puntianak.
Itu hanya mengikut legenda, sumber yang tidak boleh diharap.
Minumlah.
Darah menyembuhkan luka.
Ya.
Rasanya seperti darah berkesan.
Mari lihat. Ayuh.
Biar saya lihat.
Bagaimana?
Semestinya semakin sembuh.
Betul, Elena?
Boleh tahan.
Stefan di mana?
Dia sudah pergi.
Saya mahu awak cakap dengan dia.
Dia yakin yang dia perlu cari Isobel...
namun saya fikir itu akan membuatkan Elijah marah.
Tidak. Saya setuju dengan Stefan kali ini.
Namun, kalaulah awak boleh menjadi jururawat buat seketika...
- Tidak perlu. - Perlu.
Elena tidak suka menyusahkan orang.
Itu sikap dia. Dia tidak boleh menolak.
Damon.
Adakah dia akan mati?
Mungkin.
Gigitan serigala menyebabkan jangkitan.
Luka gigitan itu sudah semakin teruk.
Seperti racun?
Entahlah, Elena. Saya bukan pakar.
- Maafkan saya. - Kematian akan datang.
Kita hidup, kita mati. Lebih cepat dia mati, lebih baik.
Suasana di sini sangat suram.
"Kelab Barbeku Booster"
- Apa khabar? - Saya okey.
Pedih. Semua otot sakit.
Awak berjaya. Awak tahu...
Awak tidak mencederakan sesiapa pada malam bulan penuh pertama awak.
Semuanya akan jadi lebih mudah. Awak akan bertambah baik.
Awak akan belajar untuk mengawalnya, dan ia juga takkan menyakitkan.
Namun, kita belum pasti tentang itu lagi.
Tidak, namun ia tetap satu kejayaan kecil, Tyler.
Semalam adalah satu kejayaan.
Terima sajalah.
Dengar, saya betul-betul mahu berterima kasih.
Saya tak tahu apa saya akan buat kalau awak tiada semalam.
Ya, apa-apa pun, mungkin kita patut...
kukuhkan dinding bulan depan...
kerana awak hampir tangkap saya...
dan tentu semuanya akan jadi...
Apa?
Tiada apa. Hanya...
Hei, tidak. Apa...
Apa dia?
Bukan sesuatu yang penting.
Hanya satu gigitan itu, dan semuanya sudah tamat bagi saya.
Apa yang awak cakapkan ini?
Legenda mengatakan gigitan serigala jadian boleh membunuh puntianak.
Macam mana awak tahu?
Saya...
Saya pernah terbaca tentangnya.
Hei, Caroline. Awak ada masa sekejap?
Hei, Matt. Apa khabar?
Ya, sudah tentu.
Jumpa nanti.
Tiada apa-apa, okey?
Tiada apa di antara saya dengan Tyler.
- Kami hanya berbual. - Saya percayakan awak.
Dengar, Caroline, awak bukan seorang penipu.
Awak sentiasa jujur dengan saya. Saya percayakan awak.
Baguslah.
Sebab itulah saya mahu jujur dengan awak...
sebab saya fikir berlakunya sedikit salah faham di antara kita.
Oh, okey.
Awak tahu betapa gugupnya saya...
Saya tidak sukakan ini.
Apa sahaja yang berlaku antara kita, dan...
saya hanya...
Hei.
- Awak tak boleh. - Kenapa?
- Cuma... - Namun, Caroline...
Tidak, Matt. Okey?
Syerif Forbes.
Hai, saya kawan Mason Lockwood dari Florida.
Jules, bukan?
Ada sebarang berita?
Tiada sesiapa mendengar khabar tentang dia.
Saya sudah buka kertas siasatan.
Apabila saya dapat maklumat baru, saya akan terus beritahu awak.
Hei, Damon. Serigala ada di Grill.
Terima kasih.
Adakah itu...
Ya. Saya baru hantar mesej kepada Daymon.
Jadi, awak buat kerja kotor untuk dia sekarang.
Sebenarnya, dia mungkin ada penawar untuk Rose.
Saya tak jumpa apa-apa dalam penyelidikan Isobel.
Melainkan gigitan itu boleh membunuh.
Adakah awak masih tahu cara untuk hubungi Isobel?
Walau saya tahu sekalipun, dia takkan menolong.
Katherine cakap Isobel tahu tentang Klaus.
Jadi, ini bukan tentang Rose.
Ini tentang Elena.
Saya ada nombor lama.
Mungkin sudah luput.
Tidak salah untuk berikannya kepada saya, bukan?
Awak tahu awak tidak boleh mempercayai Isobel.
Walaupun tentang Elena.
Saya tahu.
Baiklah.
Mari lihat adakah saya masih ada nombor itu.
Kalau ada, saya akan mesej awak.
Saya benci semua ini.
Saya seorang puntianak. Sudah beratus tahun saya tidak demam.
- Tidurlah. - Kami tidak sakit.
Kami mati dengan pantas dan mengejut.
Serta bukan disebabkan penyakit.
- Awak takkan mati. - Hanya manusia cakap begitu.
Awak tak pernah masuk ke bilik Damon, bukan?
Bukan apa yang awak sangkakan.
Ini hanya bilik dengan sebuah katil.
Mungkin saya jangkakan cadar sutera.
Awak patut tahu awak bertuah.
Tiada sesiapa pernah mencintai saya seperti awak dicintai.
Saya meraguinya.
Trevor ialah kawan baik saya.
Tidak lebih daripada itu.
Saya habiskan masa yang lama melarikan diri daripada Elijah.
Saya tak pernah fikir untuk berkeluarga.
Idea berkeluarga tidak sesuai...
dengan seorang puntianak.
Kenapa awak mahu mengalah?
Saya takkan mengalah. Ini.
Apa gelaran bagi perjanjian awak dengan Elijah?
Saya menggelarnya pilihan terbaik saya.
Pilihan termudah awak.
Itu tidak adil.
Awak fikir kawan ahli sihir awak musnahkan batu bulan itu?
Saya sudah cakap dengan Bonnie. Dia terima bantuan ahli sihir lain.
Menyangka itu ialah ahli sihir Elijah, jadi, saya tidak.
Awak betul-betul bertekad untuk mati, bukan?
Setidaknya saya cuba larikan diri. Awak langsung tidak mencuba.
Saya sangat penat.
Tidak, berhenti. Sekejap.
Beritahu mereka untuk sediakan kuda.
Jangan risau, Rose. Tidurlah.
Awak akan rasa lebih baik selepas bangun.
Trevor, jangan bodoh sangat.
Kita tidak sempat sampai sebelum matahari terbit.
Elena.
- Elena, saya perlukan darah lagi. - Baiklah, ini.
Jangan risau. Semuanya akan okey.
Semuanya salah awak, Katerina.
Awak lakukan ini, Katerina.
- Ini Elena, Rose. - Awak mengkhianati kami.
Saya bukan Katherine.
Elena?
Oh, Tuhan.
Ini saya, Elena.
Oh, Tuhan. Saya minta maaf.
Saya tidak tahu apa yang berlaku kepada saya.
Jangan risau. Semuanya akan okey.
Minda saya. Saya...
Sekejap saja itu berlaku.
Maafkan saya. Jangan takut akan saya.
Tidak.
Saya tidak takut. Namun...
awak perlu berehat.
Saya takut.
Awak tidak bersendirian.
Saya ada di sini.
Di manakah di sini?
Awak dalam bilik tidur Damon.
Saya mahu pulang.
Beritahulah saya.
St. Austell...
tiga puluh kilometer ke selatan London.
Padang, pokok dan kuda.
Bunyinya indah.
Apabila awak hidup lama, semuanya hilang.
Banyak masa dibazirkan. Saya harap saya tak takut sangat.
Isobel, ini Stefan Salvatore.
Saya perlu cakap dengan awak.
Tentang Elena.
Ini penting.
- Apa awak buat di sini? - Menunggu awak.
Dengar, ramai orang di sini, okey?
Tak guna. Nampaknya rancangan saya untuk bunuh dia gagal.
Hei, dengar. Saya tahu awak marah tentang Rose.
Kenapa semua orang fikir saya marah tentang Rose?
Saya baik-baik sahaja.
Entahlah awak tahu atau tidak, namun kadang-kala puntianak mati.
Saya akan berbual dengan cik puan serigala.
Bertenanglah.
Helo.
Kalaulah bukan orang yang patut saya bunuh.
Saya patut betulkannya lain kali.
Awak takkan lihat bulan penuh seterusnya.
Melainkan...
awak beritahu saya cara untuk sembuhkan luka gigitan serigala.
Barulah saya takkan bunuh awak.
Janji?
Ya.
Gigit saya.
- Saya tidak takutkan awak. - Jadi, awak sangatlah bodoh.
Apa khabar kawan awak?
Adakah nama dia Rose?
Dia sudah mula sejuk?
Kesakitan yang tidak tertahan?
Kalau ada penawar, beritahu saya.
Atau awak patut berjaga-jaga.
Saya ada sebut tentang demensia?
Kesan luka itu akan merosakkan otak dia.
Tidak lama lagi, dia akan naik sawan.
Awak mahukan penawar?
Saya akan beritahu awak satu-satunya penawar yang wujud.
Ambil pancang dan tusuk jantung dia.
Saya bawakan awak cadar bersih.
Ini Elena. Saya risau tentang Rose. Saya fikir awak patut balik.
Rose?
Oh, Tuhan.
- Katerina. - Tidak.
Rose, hentikannya. Ini Elena.
Saya bukan Katherine.
Awak sedang berhalusinasi.
Saya bukan Katherine.
Elena, saya tahu itu awak dan bukannya Katherine.
Elena, tolong. Saya perlukan bantuan awak.
Caroline.
- Kenapa? - Kenapa apa?
- Saya cium awak. - Saya tahu, saya ada ketika itu.
Jadi, kenapa awak larikan diri?
- Awak buat saya terkejut. - Betulkah?
- Awak fikir apa reaksi saya? - Bukan melarikan diri.
Kalau begitu, maafkan saya.
- Serta? - Serta apa?
Awak mahu saya cakap apa, Matt?
Sesuatu. Apa-apa sahaja. Apa yang awak rasa?
Apa saja yang benar tentu seronok didengar.
Okey. Saya rasa...
seperti saya...
cintakan awak.
"Saya cintakan awak"?
Jadi, apa masalahnya?
Apa yang awak cuba rahsiakan daripada saya?
Dengar, kalau awak cintakan saya, awak akan beritahu saya.
Jadi, apa dia?
Hei, Matt. Kita perlukan burger lagi.
Bukan sekarang, Dana.
Adakah awak okey?
Di manakah Rose?
Saya tidak tahu.
"Kelab Barbeku Booster"
Maafkan saya?
Adakah awak okey?
Hai.
Terima kasih kerana datang cepat.
Saya berada berhampiran. Apa yang berlaku, Liz?
Puntianak.
Nasib baik salah seorang pegawai saya menemui mayat itu...
sebelum ada orang lain melihatnya.
Jadi, kita perlu kawal kawasan ini.
Jangan buat orang ramai panik...
tapi mari pindahkan parti ini ke kafeteria.
Saya akan cari di kawasan timur. Boleh awak ke kawasan barat?
Sudah tentu. Baiklah.
Hei, Stefan. Ini saya.
Saya tak tahu awak di mana, tapi tolong telefon saya. Penting.
Hei.
Awak ada dengar apa-apa? Awak tahu dia buat apa?
Bukan adik saya yang penting sekarang.
Ambil ini.
Ayuh. Arah sini.
Hei, ada apa dengan polis tadi?
Ada juruselenggara mengalami serangan jantung.
Tiba-tiba meninggal dunia.
Eddie?
Hentikannya!
Rose! Ini saya.
Saya Damon.
Ini Damon.
Adakah saya buat semua ini?
Oh, Tuhan.
Saya tidak berniat untuk menyakiti sesiapa.
Saya tahu.
Maafkan saya.
Ayuh. Mari pulang.
Tidak, saya tiada rumah. Sudah lama saya tak pulang.
Oh, hentikannya. Tolonglah.
Saya bencikannya. Hentikannya!
Ayuh.
Hai.
- Maafkan saya. - Awak mengamuk.
Kadang-kala perkara sebegitu terjadi.
Maaf, Elena.
Saya tidak suka membunuh manusia. Saya tidak pernah suka membunuh.
Awak tidak patut berada di sini.
Itulah yang paling teruk.
Pemburuan.
Rasa untuk membunuh, kehausannya.
Nikmat yang awak rasa selepas melakukannya.
Tidak berniat untuk buat jahat.
- Menyakitkan. - Jadi, jangan cakap tentangnya.
Damon sama macam saya.
Dia mahu peduli.
Apabila dia melakukannya, dia terus melarikan diri.
Maaf atas apa yang saya buat hari ini.
- Saya tahu. - Awak perlu melawan.
Saya tahu awak takut tapi awak perlu melawan.
Kenapa awak begitu baik terhadap saya?
Kita, manusia.
Awak tidak boleh lupakannya.
Apa rasanya untuk menjadi manusia.
Perasaan itu menghantui saya...
namun itulah yang terus membuatkan saya hidup.
Tidak begitu menyakitkan lagi.
- Apa patut kita buat? - Pergi.
Okey.
- Damon... - Pergi saja. Saya boleh uruskannya.
Oh, Tuhan. Hentikannya!
Saya tak boleh terima semua ini lagi. Hentikannya!
Hei.
Awak ke mana?
Sekolah.
Kenapa? Apa yang awak mahu?
Kita perlu bercakap.
Kenapa?
Apa yang tak kena dengan awak?
Saya cuma tak faham satu perkara.
Apa?
Kenapa awak mahu merisikokannya?
Kalau gigitan serigala jadian mampu membunuh puntianak...
kenapa awak patut risikokannya?
Sebab awak perlukan bantuan.
Saya boleh terbunuh awak.
Namun, awak tidak.
Ya.
Saya tidak memahami awak, Caroline.
Kenapa awak tak nak orang lain bantu awak?
- Bukan begitu. - Ya, memang begitu, Tyler.
Seperti awak tidak mahu sesiapa mempedulikan awak.
Saya minta maaf saya risaukan awak, Tyler.
Jadi, maafkan saya kalau saya melampau...
Awak tak boleh buat begitu.
Maafkan saya. Itu...
Semua orang perlu berhenti mencium saya.
Siapa sangka awak lelaki yang baik?
Saya tak baik.
Saya jahat.
Saya sukakannya.
Awak menipu.
Tidur saja.
Ini tempat kegemaran saya ketika saya kecil
Bagaimana awak tahu?
Berita tersebar.
Awak beritahu Elena.
Adakah saya bermimpi?
Matahari sangat panas.
Saya rindukan ini.
Saya rindu menjadi manusia.
Kemanusiaan bukanlah hebat sangat.
Saya ada kawan dan keluarga. Saya penting.
Awak masih ada kawan dan keluarga.
Tidak.
Namun, awak ada.
Awak bina kehidupan, sama ada awak mahu mengakuinya atau tidak.
Saya hanya wujud selama 500 tahun.
Awak tiada pilihan. Awak melarikan diri daripada Klaus.
Tidak, sentiasa ada pilihan.
Awak tahu, awak merosakkan hari sempurna kita...
dengan bebelan falsafah pelik awak.
Saya mahu nikmati udara segar. Awak mahu nikmatinya bersama?
Sekejap saja.
Terima kasih.
Untuk apa?
Kesakitan itu sudah hilang.
Saya gembira.
Adakah saya akan jumpa mereka lagi?
Keluarga saya?
Saya fikir awak akan jumpa siapa yang awak mahu jumpa.
Tentu hebat rasanya.
Mungkin saya akan jumpa Trevor juga.
Saya tidak takut lagi.
Mari berlumba ke pokok itu.
Awak akan kalah.
Saya lebih tua dan lebih pantas.
Oh, awak fikir begitu?
Saya mengawal mimpi ini. Mungkin saya akan menipu.
Dalam kiraan tiga.
Satu.
Dua.
Ini puntianak awak.
- Macam mana awak jumpa dia? - Itu tidak penting.
- Yang penting ia sudah berakhir. - Terima kasih, Damon.
Lagi sekali awak menjaga keselamatan bandar ini.
Saya akan uruskan pengebumian mayat dia.
Terima kasih kerana datang.
Jadi, apa awak mahu daripada saya?
Hanya mahu menjadi kawan awak.
Tentu Mason mahukannya.
Saya tahu tentang Mason.
Serta awak.
Awak tahu apa?
Saya tahu awak ialah serigala jadian.
Saya juga tahu Caroline ialah puntianak.
Bagaimana awak tahu tentang Caroline?
Adakah awak tak bau mereka?
Oh, Tuhan.
Awak baru.
Sudah berapa kali awak bertukar?
Hei, saya boleh bantu awak.
Adakah awak tahu Mason di mana?
Dia sudah mati, Tyler. Dia dibunuh.
- Tidak. - Awak nak tahu siapa bunuh dia?
- Hentikannya. - Kawan puntianak awak bunuh dia.
Tidak.
Caroline takkan buat begitu.
Dia dan kawan puntianak dia yang melakukannya, Tyler.
Caroline adalah satu-satunya puntianak di bandar ini.
Adakah itu yang dia beritahu awak? Dia menipu.
Bandar ini dipenuhi puntianak.
Namun, jangan risau, kita akan dapatkan mereka.
Siapakah awak?
Saya kawan awak.
Masih ada yang sama seperti kita. Mereka dalam perjalanan.
- Awak patut pergi. - Saya sudah pergi.
Kemudian saya kembali untuk pastikan awak okey.
Saya hargai tanggapan awak.
Saya gembira semuanya sudah tamat.
Awak tahu saya tidak mempercayainya.
Balik berehat, Elena.
Esok hari yang baru.
- Damon, saya kawan awak. - Saya tahu.
Biasanya kawan tahu apabila kawan mereka sedang terluka.
Apa awak mahu dengar?
Bahawa saya pedulikan Rose?
Bahawa saya sedih?
Saya tidak dan takkan pernah.
Itu dia, berlakon seperti biasa...
berlakon seperti tidak merasai apa-apa.
Damon, awak sudah hampir. Jangan mengalah.
Saya merasainya, Elena. Okey?
Rasanya sangat teruk.
Apa yang lebih teruk adalah sepatutnya saya yang mati.
Jules memburu saya.
Awak rasa bersalah.
Saya bersikap seperti manusia, bukan?
Saya bukan manusia.
Awak suka bercakap tentang mengalah.
Itu sahaja yang awak buat, mengalah.
Pulanglah. Sudah cukup kesuraman, kehancuran dan kesedaran...
dalam satu malam.
Baiklah, saya akan pergi.
Selamat malam, Damon.
Stefan.
Awak sudah pulang.
Rose?
Saya telefon Isobel.
- Saya tahu. - Maafkan saya. Saya terpaksa.
Tak apa.
- Adakah awak jumpa dia? - Sebenarnya, tidak.
Helo, Elena.
Pak Cik John.
Encik, awak okey?
Apa yang berlaku?
Saya sesat.
Jadi, awak meniarap di tengah jalan?
Bukan sesat begitu.
Dari segi metafora.
Dari segi kewujudan.
- Awak perlukan bantuan? - Sebenarnya...
ya.
Boleh awak bantu saya?
- Awak mabuk. - Tidak.
Mungkin sedikit mabuk.
Tidak. Tolong jangan pergi. Saya betul-betul perlukan bantuan.
- Jangan bergerak. - Saya tidak mahu sebarang masalah.
Saya juga sama.
Namun, saya hanya ada masalah.
Kenapa saya tak boleh bergerak?
- Siapa nama awak? - Jessica.
Jadi, Jessica, saya ada satu rahsia.
Rahsia besar.
Namun, saya tidak pernah bercakap tentangnya.
Maksud saya, apa gunanya?
Tiada apa akan berubah.
Bercakap tentangnya takkan buat saya rasa lebih baik.
Mengubah saya menjadi lebih baik.
Saya tidak boleh jadi apa yang orang lain mahu saya jadi.
Apa yang dia mahu saya jadi.
Inilah saya, Jessica.
- Adakah awak akan sakiti saya? - Saya tidak pasti.
Kerana awak merupakan punca masalah saya.
Patutkah saya bunuh awak?
Atau saya tak patut bunuh awak?
Tolong jangan bunuh saya.
Namun, saya perlu lakukannya, Jessica.
Kerana saya bukan manusia.
Saya merinduinya.
Saya rindukannya lebih daripada semua perkara di dalam dunia ini.
Itulah rahsia saya.
Namun, ada had kesakitan yang mampu ditanggung manusia.
Tolong jangan.
Baiklah.
Awak boleh pergi. akitan yang mampu ditanggung manusia.