Poprzednio...
Nękały ich wilkołaki i wampiry.
Klątwa uczyniła
wampiry niewolnikami słońca, a wilkołaki sługami księżyca.
Klątwę wilkołaków pieczętuje
kamień księżycowy.
Powiedział mi o Katherine.
Jesteś Elena.
Wyglądamy tak samo.
Kamień księżycowy złamie klątwę.
Złamie ją ofiara. Krew sobowtóra. Ty nim jesteś.
Potrzebujecie mnie.
- Klaus to gruba ryba. - Kto?
Jeden z Pierwotnych.
Ściga mnie najstarszy wampir świata?
- Luka! - Poznaj mojego tatę.
Jonas Martin.
- Jesteś czarodziejem? - "Czarownik" brzmi lepiej.
- Elijah. - Pierwotny.
Jak skontaktować się z Elijahem?
Niejaki Slater z Richmond.
Żeby złamać klątwę, musisz mieć kamień księżycowy.
Przekazał wiadomość.
Już wkrótce...
Usłyszałam coś.
To byliśmy my.
Przepraszam.
Myśleliśmy, że wszyscy śpią.
Loda?
Jestem goły, lepiej sobie stąd pójdę.
Tak mi głupio.
Nie przejmuj się.
Często u nas zostaje. To ci nie przeszkadza?
Jest wam razem dobrze?
Bardzo.
Cieszę się.
Do dzieła.
- Możemy porozmawiać? - A co?
Byliśmy u Katherine.
Wejdźcie.
Wejdźcie. Dla wszystkich starczy miejsca.
Prędzej wyłupię sobie oczy.
Są na to za ładne.
- Przyszliśmy po kamień. - Oddasz go?
Jeśli wasza czarownica wyciągnie mnie stąd,
- dostaniecie wszystko. - Podobało ci się tu.
Jest bezpiecznie i daleko od Klausa.
- Zmieniłam zdanie. - Zgłodniałaś.
Konam z głodu, z brudu i z nudów.
Uciekając, przynajmniej się nie nudziłam.
Mam propozycję. Wyciągniecie mnie,
dostaniecie kamień, a ja zniknę z Mystic Falls.
Czekam na odpowiedź.
- Chyba jej nie uwierzyliście. -Jasne, że nie. Chcemy tylko kamienia.
Zdaniem Slatera czar można zniszczyć.
Bez ofiary z sobowtóra. Czyli bez ciebie.
Jak go zniszczyć?
Do tego niezbędny jest kamień.
- Skąd wiecie, czy się uda? - Pomoże nam zręczna wiedźma.
Gadaliście z Bonnie.
Zgodziła się pomóc.
Katherine nie odda wam kamienia.
- To go jej odbierzemy. - Choćbyśmy mieli ją zabić.
Dzięki Bonnie wejdziemy do krypty i zabierzemy kamień.
Wszystko zaplanowaliście.
Tak, jesteśmy super.
Jest jedno "ale". Nie zgadzam się na to.
Nie mamy innego wyjścia.
A co z Klausem?
Znajdziemy go.
Zanim zabije wszystkich, na których mi zależy?
Odbierając kamieniowi moc, uratujemy ci życie.
Wszyscy tak mówią.
Babcia dopiero w liceum powiedziała ci, że jesteś czarownicą?
Wspominała wcześniej, ale myślałam, że jest pijana.
I była.
Więc jesteś w tym nowa.
Raczej. Stąd kłopoty.
Jakie?
Fizycznie sobie nie radzę, źle na to reaguję.
Krwotoki z nosa?
I omdlenia.
Bo działasz sama. Potrzebujesz pomocy.
Skąd?
Od natury, od żywiołów.
Korzystaj z otaczającej energii.
Współdziałałaś z inną wiedźmą?
Łącząc energie, wzmagamy naszą siłę.
Pokażę ci. Daj bransoletkę.
Weź. A teraz mocno się skup.
- Nie rozumiem. - Połączymy energie.
Przedmioty osobiste działają jak talizman. Skoncentruj się.
Co to?
Niezłe, co?
Co z tą pogodą?
Globalne ocieplenie.
Lecę. Na razie, Bonnie.
- Dziwny gość. - Nie.
Co się dzieje?
To Damon.
Nieładnie porzucać dziewczynę o świcie.
Myślałam, że to...
Przepraszam.
Nikogo nie ma.
Przyszłam do ciebie.
Powinnam się ubrać.
- To zły pomysł. - Dobry.
Ten Slater sporo wie o Klausie.
Ale nie wyciągnęliście z niego informacji.
Bo ktoś wysadził kafejkę.
To nie cała historia. Musimy dowiedzieć się reszty.
- Czemu przychodzisz z tym do mnie? - Bo jesteś mi dłużna.
Gdyby nie ja, Damon i Stefan zabiliby cię.
A może nie życzą sobie, żebyś się angażowała.
Spróbujesz ich przechytrzyć.
Widzę to inaczej. Narażają wszystkich moich bliskich.
Oni próbują cię chronić.
Tobie akurat na tym nie zależy. Zabierzesz mnie do Slatera.
Co chcesz przez to osiągnąć?
Chciałabyś chodzić w świetle dziennym?
Od pięciuset lat żyję w ciemności.
Pewna czarownica jest gotowa mi pomóc. Więc jak?
Jak się masz?
Dobrze, a ty?
Jestem zły, że cię napadłem. I czuję się winny śmierci Sarah.
Unikałem cię, bo nie wiedziałem, co powiedzieć.
Nie przejmuj się tym.
Szczerze żałuję.
Jak tam?
Bywało lepiej.
Idę na lekcje.
- Nadal się boczycie? - Jak widać.
Wiesz, że zbliża się pełnia?
Mało ci problemów? Chcesz przejąć moje?
Myślałeś o tym? O likantropii?
- Wiesz, co zrobisz? - Mam plan.
To moja prywatna sprawa.
Jestem w samorządzie, na czele organizacji
studniówki i sprzątania miasta.
Odrzucisz moją pomoc?
Spróbuję zdjąć z czar na tyle, byście zdążyli
odebrać Katherine kamień.
Poprzednio działałaś z babcią i wiesz, jak się skończyło.
Pamiętam. Zdobyłam nowe umiejętności.
- Jak go weźmiecie? - Nie karmiła się. Osłabła. My nie.
- Lekceważycie ją. - Żaden plan nie jest doskonały.
Ja to zrobię. Mam pierścień. Mogę wejść bez czarów.
Wielkie dzięki, wyręczy nas dzieciak.
Że też na to nie wpadliśmy.
- Co tu właściwie robisz? - Ulepszę wasz plan.
Macie coś, co należy do Katherine?
Slater, tu Rose. Otwórz.
- Nie ma go. - Nie odejdziemy z pustymi rękami.
Za tobą.
Nie pomoże nam.
Zabójca wysadził też kawiarnię.
Zabił Slatera, żeby nam nie pomógł.
Był chodzącą encyklopedią. Wiedział za dużo.
- Co robisz? - Hartowane szkło.
Nie przepuszcza promieni UV.
Przychodziłam tu oglądać świat.
Przykro mi.
Znalazłaś coś?
Założył hasło.
Nic tu po nas. Chodźmy.
Zostań tu.
Alice?
On nie żyje...
Należało do Katherine.
Znalazłem wśród jej rzeczy, kiedy ją zabrali.
Co teraz?
Obrócę metal w popiół.
Posypię ją i obezwładnię na parę chwil.
Zdążycie zabrać kamień.
Matt ma doła.
Wiem.
Tak jest lepiej.
Rozumiem.
Myślisz?
Nie możesz być z nim szczera.
I nie możesz być z kimś, przed kim ukrywasz siebie.
Rozumiem.
Tutaj. Korytarz prowadzi do starego domu.
Wiem.
To dawna posiadłość Lockwoodów.
Ostrożnie.
Tu Mason spędzał czas przemiany.
Opowiadał ci o tym miejscu?
Zniknął, zanim wyzwoliłem klątwę. Ale znalazłem to.
Wyglądają na stare.
Tyle żelastwa.
Potrzebne mi nowe łańcuchy.
Do tego służyły podziemia. Podczas pełni.
Co to?
Nie wiem.
Należał do Masona?
"Trzydziesty pierwszy sierpnia.
Moje ciało się zmienia, a ja jestem podenerwowany, zły, niecierpliwy.
Wściekam się tak, że w zamroczeniu nie wiem, co robię.
Nie jestem sobą.
Od śmierci Jimmy'ego.
Co się ze mną dzieje?"
Wszystko opisał.
- "Dzisiaj pełnia". - Pisze, co się działo?
Weźmy pochodnie.
Mam w samochodzie broń od Alarica.
Idźcie. Już prawie kończę.
Co robisz? Jesteś za słaba.
Dam sobie radę.
- Zrobisz sobie krzywdę. - Elena może umrzeć. Dam radę.
Obiecuję.
Przynieś na to jakiś pojemnik.
- Znalazła go chwilę przed nami. - Jak się czuje?
Jest w rozsypce.
Straciła chłopaka. Trudno się dziwić.
Użala się nad sobą, nie nad nim.
Chciała tylko, żeby ją przemienił.
Dziękuję.
Wyglądasz znajomo. Znałaś Slatera?
Nie osobiście.
Przyjechałam po listę kontaktów, które zaprowadzą mnie do Klausa.
On chce pozostać w ukryciu.
Znasz hasło do komputera Slatera?
Pytasz poważnie? Mój chłopak ma kołek w sercu.
Rozumiem. Znasz hasło?
Za kogo ty się uważasz?
A jeśli namówię Rose, by cię przemieniła?
Udostępnisz nam pliki?
Ktoś usunął wszystkie dane.
Pewnie jego zabójca.
Na szczęście Slater trzymał kopie zapasowe na serwerze.
Wiesz, że nie dam jej mojej krwi.
Tak. Ale ona tego nie wie.
"Kristen Stewart", oklepane.
- To wszystkie namiary? - Slater miał obsesję. Ja też.
A to? Cody Webber.
Dziesiątki listów na temat Elijaha.
Mogę zadzwonić.
Powiedz, że chcemy wezwać Klausa.
Sobowtór żyje. Pragnie się poddać.
Wiem, skąd cię znam.
Wyślij wiadomość.
- Co robisz? - Zwracam na siebie uwagę Klausa.
Jeśli się dowie, że żyjesz, zabije cię.
Pragniesz tego.
Zginę ja albo moja rodzina.
Więc to samobójcza misja. Poświęcisz się za nich.
Cody już jedzie. Bardzo chce cię poznać.
Najmłodszy Gilbert. Intrygująca niespodzianka.
Przyszedłem po kamień.
Oczywiście. Wszyscy o nim marzą.
Daj go.
Naiwny, mały Gilbert. Sam go sobie weź.
Spodziewałem się, że to powiesz.
Gdzie on jest?
Przepraszam za poślizg. Poszłam po księgę.
- Jeremy spękał? - Przyjdzie.
- Nie teraz, Rose. - Nie bądź zły.
A co zrobiłaś?
- Natychmiast przyjedź do Richmond. - Mów.
- Co to? - Kamień?
Mam nadzieję, że nie przeszkadzam. To dzień pełen niespodzianek.
Przepraszam. Wziąłem proszek.
Ma pierścień, więc nie zdołam zabić go na dobre.
Pobawię się moim chłopaczkiem.
A wy powiedzcie, kiedy otworzycie kryptę.
Jak działa zaklęcie?
Podaj dłoń.
Połóż tutaj.
Teraz chwyć moją rękę.
Zamknij oczy. Odpręż się i jej poszukaj.
- Widziałeś ją? - Wiem dokładnie, gdzie jest.
- Co z Damonem? - Nie możemy dłużej czekać. Co z Jeremym?
Katherine odzyskała siły.
Mam resztki popiołu. Zdołasz się zbliżyć?
Nie mam wyboru.
- To trochę potrwa. - Ile?
Nie wiem.
Pośpieszmy się.
- Jak było w szkole? - Ciekawie.
- Coś nie tak? - Nic.
"Piętnasty września.
Pierwsza pełnia, odkąd wyzwoliłem klątwę."
Nagrał pierwszą przemianę.
"Szesnasty września."
Wszystko opisał nazajutrz.
"Byłem w garażu. Zaryglowałem drzwi.
Stoi tak daleko od drogi, że nikt mnie nie słyszał.
Wkręciłem w podłogę zaczepy." Jak do wspinaczki?
Samo zwijające linki.
Co on robi?
To... tojad.
"Rozpuściłem tojad w wodzie,
żeby się osłabić, ale z trudem zdołałem przełknąć.
Jakbym pił płyn do akumulatora."
"Minęła godzina. I nic. Panowała cisza.
Słyszałem, jak pulsuje mi krew. Wtedy...
Myślałem, że stracę przytomność i nic nie poczuję.
Ale czułem. Wszystko."
Ile to trwa?
Trzy godziny. Cztery. Pięć.
Ile jeszcze?
Nie dam rady. Nie przeżyję tego.
- Co tu robisz? - A ty?
- Wezwałaś go? - Wybacz.
- Mówiłaś, że rozumiesz. - Kłamała.
- Damon Salvatore. - Zabierz ją.
Niemożliwe.
Wychodzimy.
- Powiedziałem. - Nie pójdę z tobą.
- Decyzja nie należy do ciebie. - Nic nowego.
O wszystkim decydujecie ty i Stefan. Teraz moja kolej.
Kto cię będzie teraz ratował?
Posłuchaj, co mówię. Ja nie chcę ratunku.
Klaus zabije wszystkich moich bliskich.
Zabieraj się stąd, bo cię wyniosę siłą.
Nie.
Nigdy więcej tego nie rób.
Coś się dzieje.
Bonnie, nie. Powstrzymaj ją, ma za mało sił.
Kto to wie?
Co jest grane?
Bonnie Bennett łączy się ze mną.
- Dlaczego? - Miałem się z nią zaprzyjaźnić.
Powstrzymaj ją.
Musisz przestać.
- Ocknij się. - Chciałabym już wyjść.
W porządku?
Nie udało się.
Jestem za słaba.
Nawet z pomocą nie mogę tego zrobić.
Szkoda, bo jestem głodna.
Nie czytajmy dalej.
A co?
To naprawdę jest klątwa.
"Niewyobrażalny ból.
Myślałem, że nigdy się nie skończy.
To była najgorsza noc w moim życiu."
Pisze, że przemiana z czasem następuje szybciej.
Więc jeśli wytrzymasz pierwszy raz...
Czemu mi pomagasz?
Jak to?
Co cię to obchodzi? Nigdy się nie lubiliśmy.
To nieprawda. Znam cię całe życie.
Nigdy nie byliśmy blisko.
Nie wiem. Po prostu potrzebujesz pomocy.
Ja byłam sama, kiedy się przemieniłam.
Nie panowałam nad swoim ciałem, popędami.
Zabiłam człowieka.
Nie chcę, żeby to spotkało także ciebie.
Nie chcę, żebyś przeżywał to sam.
- Przepraszam, że nie uprzedziłem. - Co tu robisz?
Nie wiem. Jechałem do domu i znalazłem się tutaj.
Wszystko gra? Martwiłam się o ciebie.
Tęsknię za tobą.
Wracamy. Alice już śpi, nic nie będzie pamiętać.
- Przyszliśmy do sobowtóra. - Dziękuję za przyjście.
Złamię ci rękę.
Nic tu po was.
- Przecież cię zabiłem. Nie żyjesz. - Od wieków.
- Kim jesteś? - A ty?
Elijah.
Mieliśmy ci ją dostarczyć. Dla Klausa. To sobowtór.
Choć nie wiem, jak to możliwe. Klaus chce ją zobaczyć.
- Ktoś wie, że tu jesteś? - Nie.
Ogromnie mi pomogliście.
Gdzie jest Luka?
Śpi.
Stworzyłeś skuteczne zaklęcie.
Znalazłem dziewczynę.
Chociaż miałem spięcie z jednym z braci, którzy mnie zabili.
Rozumiem, że już nikomu o nim nie opowie.
Oszczędziłem go.
Nie pozwoli, żeby coś się jej stało.
- Dziewczyna jest bezpieczna. - Chwilowo.
Dokładnie tego potrzebujemy.
Jest bezpieczna.
Jestem już w domu.
Nie trzeba mi opiekunki.
No nie wiem.
Zanim dojdziesz na górę, zdążysz zrobić jakieś głupstwo.
Jest mi wstyd. Nie musisz mi dokopywać.
Stefan utknął i nie wiem jak go wyciągnąć.
Co mam robić?
- Niepotrzebnie się w to wdałaś. - Nie miałam wyjścia.
Ani ja.
- Dlaczego tam poszedłeś? - Żeby cię chronić.
Jeremy... Nie możesz tak o mnie myśleć.
Uważasz mnie za smarkacza,
który durzy się w przyjaciółce siostry.
Mogłaś dzisiaj umrzeć.
Ty także.
Świadomie podjąłem to ryzyko.
Nie mogę.
Wybacz.
- Dziękuję, że mnie odwiozłeś. - Ktoś musiał. Rose dała nogę.
Była przerażona. Nie chciała uciekać.
Ma w tym pięćsetletnią wprawę.
Dlaczego Elijah żyje?
Czemu zabił tamte wampiry, a nas puścił?
Niepierwszy raz zły wampir mnie zaskakuje.
Postąpiłaś dzisiaj jak kretynka.
Wyrzucam sobie tylko, że dałam się złapać.
Ty i Stefan rozpaczliwie usiłujecie mnie chronić.
Więc nie dziw się, że ja też chcę was ratować.
Dobranoc.
- Co? - Stefan.
- Nie idź tam. - Jak mogłeś do tego dopuścić?
Ratowałem cię z misji samobójczej.
Nie musieliście iść po kamień.
- To było słuszne. - Nie chrzań.
Puszczaj mnie.
Proszę.
Skończyłaś już?
Głupiej nie mogłeś wymyślić.
- Jakoś cię wyciągnę. - Poradzę sobie.
Bonnie ma kamień, spróbujcie go odczarować.
Zostałeś męczennikiem, a ja asystentem wiedźmy?
Cudnie.
- Nie wpuszczaj tu Eleny. - Ta, łatwizna.
Obiecaj, że ochronisz ją, cokolwiek się zdarzy.
Obiecuję.
To był największy błąd w twoim życiu. zdarzy.