Poprzednio...
Nękały ich wilkołaki i wampiry.
Klątwa uczyniła
wampiry niewolnikami słońca, a wilkołaki sługami księżyca.
Klątwę wilkołaków pieczętuje
kamień księżycowy.
Powiedział mi o Katherine.
- Jesteś Elena. - Wyglądamy tak samo.
Potrzebujecie mnie.
Kamień księżycowy złamie klątwę.
Złamie ją ofiara. Krew sobowtóra. Ty nim jesteś.
Pragnę być z tobą.
Ale muszę wiedzieć, że moim bliskim nic nie grozi.
Przed kim uciekasz?
Przeszłością.
Obraziliśmy Pierwotnych.
- Co zrobiłeś? - Zaufał Katerinie.
Błagam o wybaczenie, Elijah.
Jeszcze, kochanie. Jeszcze trochę. Przyj.
Dziewczynka.
Matko, pozwól mi ją zobaczyć.
Kobieto, co robisz?
Pozwól mi ją przytulić. Tylko raz.
Zhańbiłaś rodzinę.
Ojcze, nie!
Katerino, tak będzie lepiej.
Nie, matko.
Zostaw ją, Katerino.
Proszę, mamo.
Witaj, Eleno.
Jest Stefan? Dzwonił. Mówił, że to ważne.
Wejdź.
O co chodzi?
Ty?
Wiem tylko to, co mi powiedziano.
Nie wiadomo, czy to prawda. Jak zawsze z wampirami.
Ale wiem, że Klaus istnieje.
- Kto? - Jeden z Pierwotnych. Legenda.
- Z pierwszego pokolenia. - Jak Elijah?
Przy Klausie to pionek.
Płotka. Klaus to gruba ryba.
Jest uważany za najstarszego.
Ściga mnie najstarszy wampir świata?
Jeśli nie kłamie...
- nie kłamię... - by ratować skórę...
To jest solidne "może".
Elijah nie żyje i nikt nie wie o twoim istnieniu.
- Ty tak myślisz. - Nie mąć.
Nie znam nikogo, kto by go widział.
To stulecia prawdy przemieszanej z fikcją. Nie znamy prawdy.
- Może to bajka. - On istnieje i się nie podda.
Dopnie swego. Tylko idiota by się go nie bał.
Trzęsiemy portkami. Brawo.
Dokąd idziesz?
Do szkoły. Jestem spóźniona.
Wezmę rzeczy i pójdę z tobą.
Nie trzeba. Trafię.
Głucha na fakty.
Zamknij się.
Podniosę.
Dzięki.
- Gdzie Elena? - Spóźni się.
Pójdziemy po szkole na bilard?
Dlaczego?
Dlaczego co?
Nigdy nie umawiałeś się ze mną na bilard. Dlaczego teraz?
Nie wiem. Dla zabawy.
Dobra, ale...
Co?
Jesteś bratem Eleny.
Pójdziemy. Ale okropnie gram.
Spodziewałem się tego.
Gdzie sekretariat?
Za podwójnymi drzwiami prosto, potem w lewo i pierwsza w prawo.
- Jesteś nowy? - Nie da się ukryć. Luka.
Jeremy, a to Bonnie.
Właśnie tam idę. Zaprowadzę cię.
Było mi miło, Bonnie.
Powiedz, że źle się poczułam i wróciłam do domu.
Nie wierzę, że się zgodziłam. Nie umiem kłamać.
Zagadaj Stefana.
W tych gierkach jestem do niczego. Wiesz o tym!
Jakoś mnie zajęłaś, kiedy Katherine odwiedziła Stefana.
Groziła mi. Nie żebyś ty też miała.
Stefan się domyśli.
Jesteś moją przyjaciółką.
Obiecujesz, czy nie?
Musiałaś z tym wyskoczyć?
Dobra.
- Dlaczego Stefan ma nie wiedzieć? - Bo nie zgodziłby się.
Na pewno tego chcesz?
Tak, na pewno.
Tylko ona zna prawdę o Klausie. Powie mi, jak go powstrzymać.
Oczekujesz szczerości od kogoś, kto ciągle kłamie.
Jesteś całkowicie pewna?
Nie będę czekać z założonymi rękami. Muszę wiedzieć.
Proszę cię.
Katherine?
Dalej sobie poradzę.
Witaj, Eleno.
Przyszłaś popatrzeć, jak więdnę?
Żegnaj, Caroline.
Dopóki stoję po tej stronie, nic mi nie zrobi.
- Stefan wie, że tu jesteś? - Przyniosłam ci coś.
Żeby mnie przekupić? Czego chcesz?
Opowiedz mi o Klausie.
Nie próżnowałaś.
Zobacz. Historia twojej rodziny.
Podobno byłaś ostatnią z rodu.
To jak widać nieprawda.
Myślisz, że rodzinna pamiątka skłoni mnie do zwierzeń?
Przyniosłam także to.
Słabo wyglądasz. Kiedy całkiem wyschniesz?
Za dziesięć, dwadzieścia lat? To musi być bolesne.
Nie wyobrażam sobie tego.
Masz w sobie ogień Petrovych.
Jeszcze krwi?
Znam Klausa od bardzo dawna.
Zaczęło się w Anglii w 1492 roku,
kiedy opuściłam Bułgarię. Zostałam przepędzona.
Moja rodzina, twoi prawdziwi przodkowie,
wyrzekli się mnie. Nie tolerowali moich wybryków.
Urodziłam nieślubne dziecko. Co za wstyd.
Ukrywano to.
Dziecko oddano, a mnie wygnano do Anglii.
Przystosowałam się, zostałam Angielką.
Zwróciłam uwagę szlachcica imieniem Klaus.
Pociągał mnie, ale odkryłam, kim jest i czego chce. Uciekłam.
Jest tutaj.
Wiem, że jesteś blisko. Czuję twoją krew.
Ucieczka jest bezcelowa. Klaus i tak cię znajdzie.
Tam. Czuję krew.
Idź na wschód. Dłużej nie mogę ich zwodzić.
- Nie zdołam uciec. - Biegnij do gospodarstwa.
Tam będziesz bezpieczna. Już!
- Czego chciał od ciebie Klaus? - Tego samego, co od ciebie.
- Złamać klątwę. - Poświęcając sobowtóra Petrovy.
Chciał wysączyć ostatnią kroplę krwi z mojego ciała.
Dobra, Różyczko. Zacznij mówić.
Przecież nie płaczesz, bo Trevor stracił głowę.
- Zawsze jesteś taki delikatny? - Jestem wampirem, wyłączam uczucia.
Chciałbyś.
- To wyzwanie? - Obserwacja.
- Trudno kochać dziewczynę brata. - Nikogo nie kocham.
Mało przekonujące.
- Nie prowokuj mnie do złego. - Pokaż dobrą stronę.
- Jak znajdę Klausa? - On znajdzie ciebie.
Ktoś musi wiedzieć, gdzie on jest.
Dzieli cię od niego co najmniej 200 osób.
A jak się skontaktowałaś z Elijahem?
Przez zwykłą płotkę. To niejaki Slater z Richmond.
- Super. Ja prowadzę. - Nie każdy toleruje słońce.
Więc ty prowadzisz.
Pogadajmy. Dokąd idziesz?
Zajrzę do Eleny.
- Wagarujesz. - Martwię się.
Jasne, idź.
Pogadamy później.
O czym?
Chyba narozrabiałam.
Co zrobiłaś?
Powiedziałam Tylerowi, że jestem wampirem.
Co rodzina Petrovych ma wspólnego z Klausem?
To nudne.
Klątwę zapieczętowała krew Petrovych.
Czarownicy zawsze coś wymyślą.
Sobowtór jest konieczny, by ją odczynić.
Tylko tak można ją złamać.
- Uciekłaś, żeby Klaus cię nie zabił. - Powiedzmy.
Pomocy, proszę!
- Pomóż mi. - Nie wpuszczam obcych do domu.
Trevor mnie przysłał.
Znowu coś obiecał w moim imieniu.
Wpuść ją.
Przynieś wody i jadła.
Ty jesteś Rose?
Trevor kazał ci to pokazać na dowód, że nie kłamię.
Ukradłaś Klausowi kamień?
Wziął go przed złożeniem ofiary. Złapałam i uciekłam.
Przed Klausem nie umkniesz. A kto zechce ci pomóc, umrze.
Wiem, co ci grozi.
Nic. Odprowadzę cię do Klausa i będę go błagać o litość.
Wejście od zaplecza. Dogodne.
- Nie wszyscy mają pierścienie. - Skąd wiesz, że Slater tu jest?
Skontaktowałam się. Zawsze tu jest.
Jeśli to pułapka, wyrwę ci serce i wepchnę do gardła.
Jestem w tym dobry.
Jestem od ciebie starsza i silniejsza. Nie prowokuj mnie.
Możesz mi ufać.
- Światło słoneczne? - Szyby nie przepuszczają promieni.
Fajne, co?
Jest też darmowy Internet.
- Jak się masz? - Dobrze.
Co tu robisz?
Długa historia. Poznaj...
Damona Salvatore, przemieniony w 1864 roku
przez Katherine Pierce znaną jako Katerina Petrova.
Miałem rację z kryptą pod kościołem?
Tak. Dzięki za wiadomość.
Miło mi.
Może.
Co tam, Rose?
Gdzie Trevor?
Rose nie zaprowadziła cię do Klausa.
Ale nie dlatego, że się rozmyśliła.
Zapada zmrok. Ruszamy.
Kiedy to się stało?
Potknęłam się w lesie.
Kłamiesz. Poczułabym.
Wolę śmierć niż Klausa. Pozwól mi umrzeć.
Jeśli zginiesz, to Trevor z tobą.
Nie!
Gdzie ona jest?
Naraziłeś nas oboje.
Oby Klaus nam wybaczył, gdy ją doprowadzimy.
- Poświęci ją. - Niech tak będzie.
Ja ją kocham.
Zabije cię.
Nie spocznie, póki wszystkich nie ukarze.
To będziemy uciekać do śmierci.
Zabiłaś się?
Klaus potrzebował człowieka. Jako wampir nie byłam przydatna.
Ale to nie pomogło. Odtąd wciąż przed nim uciekasz.
Trawi go żądza zemsty. Wolę wiecznie uciekać niż umrzeć,
plamiąc krwią jakiś kamień.
Co? Boisz się, że mam rację? Nie chcesz umierać?
Znam rozwiązanie.
Szybko. Nie zmarnuj okazji, bo przepadnie...
Za późno.
Ja wybrałam inaczej.
Dlaczego to zrobiłaś?
- Pomógłbym ci żyć. - Uciekać. To za mało.
Mnie wystarcza.
Nie widzisz? Wykorzystała nas.
- Klaus się zemści. - Przepraszam za to.
Ja też - za to.
- Zrozum. - To wyrok śmierci.
Umrzecie za mnie.
Rose i Trevor uciekali przez ostatnie 500 lat,
wykorzystałaś ich. Trevor nie żyje.
Nie sądziłam, że przetrwa aż tyle.
Nie obchodzi cię, że zniszczyłaś im życie.
Musiałam dbać o siebie. Zawsze.
Jeśli jesteś sprytna, też tak postąpisz.
Wybacz, ale jeśli nie zjem, wpadnę w morderczy szał.
- Tylera też to dręczy. - Co jeszcze mu powiedziałaś?
Niewiele. Wykręcałam się.
- Jesteś zły? - Szczerze mówiąc, tak.
Jeśli Damon się dowie...
- Ale mu nie powiesz? - Jasne, że nie. Zabiłby cię.
- Zawsze nade mną czuwasz. - To niełatwe.
Dlaczego to robisz? Czemu okazujesz mi tyle serca?
Nie wiem. Kogoś mi przypominasz.
Moją przyjaciółkę, Lexi.
Masz przyjaciółkę?
Czemu jesteś taka zaskoczona?
Ja tylko...
Opowiedz o niej.
Innym razem. Teraz muszę lecieć.
Co zrobisz z Tylerem? Nie chcę, żeby Damon go zabił.
Niedługo pełnia, Tyler się boi.
- Jak minął pierwszy dzień? - Super. Poznaj mojego tatę.
- Bonnie Bennett. - Doktor Jonas Martin.
Miło mi cię poznać. Przysiądziesz się?
Umówiłam się ze znajomym. Ale jeszcze go nie ma.
Czemu nie.
Siadaj.
Skąd przyjechaliście?
- Z Luizjany. - Duża zmiana.
Można powiedzieć.
- Całkiem tu nieźle. - Tak myślę.
Bennett? Znałem Bennettów w Massachusetts.
Masz rodzinę w Salem?
Tak.
Świat jest mały.
Mój kolega. Było mi miło.
Do zobaczenia w szkole.
Przepraszam za spóźnienie.
Jesteś pewien śmierci Elijaha?
- Jak tego, że ja żyję. - Trevor był w porządku.
Pomógł mi przy pracy "Zboczenia seksualne doby baroku".
Pisałem doktorat z psychologii.
Slater studiuje od '74.
Po śmierci zdobyłem 18 licencjatów,
- trzy magisteria i cztery doktoraty. - Po co?
Właśnie. Co mam zrobić z wiecznością? Może mi podpowiesz?
Potrzebujemy pomocy. Jak się skontaktować z Klausem?
Dać ogłoszenie. Serio.
Rozesłać wieści.
Trafią do kogoś, kto zna kogoś, kto zna Elijaha.
Który nie żyje. Tu nić się urywa.
- Jesteś słaba. - Uprzedzałam.
- Naucz się kantować. - Strzelaj.
Chyba wiem, kto wygra.
To zaraz się skończy.
Gdzie twój tata?
Wrócił do domu.
Teraz wychodzę.
- Powiedz prawdę. - Jak to?
Uwierzyłbym ci. Ale wiem z jakim wdziękiem
kłamiesz na zawołanie.
Gdzie Elena?
Nie mogę powiedzieć.
Kpisz sobie?
Naprawdę nie mogę.
Została porwana. Mogła zginąć. Gdzie ona jest?
Nic jej nie grozi. Nie pozwoliłabym jej się w coś wpakować.
Jakie niebezpieczeństwo?
Jest z Damonem?
Nie!
Więc gdzie?
Jeśli jesteś przyjaciółką, za którą się podajesz,
powiesz mi, gdzie jest Elena.
Jestem twoją przyjaciółką, ale Eleny też.
Wybacz, ale nic ci nie powiem.
Ile z tego jest prawdą?
Nie muszę kłamać. Nic nie muszę.
Mogę sobie czytać i gnić.
Przecież dlatego wróciłaś. Chciałaś mnie oddać Klausowi.
Uciekam od pięciuset lat. Liczyłam, że zawrze układ.
- Wysłałaś Masona Lockwooda po kamień. - Prawda.
Co jeszcze jest potrzebne?
Mądrala.
Ja i kamień to za mało.
Przemieniłaś Tylera w wilkołaka nie bez powodu.
Czarownice i czary. Tyle składników, tyle ofiar.
- Potrzebny ci wilkołak. - Nie uwierzysz, jaka to rzadkość.
- Co jeszcze? - Wiedźma, która stworzy zaklęcie.
Moja uciekła. Bonnie wystarczy.
- Co jeszcze? - Wampir.
Caroline.
Niekoniecznie, ale ona mi się podoba.
Zamierzałaś wszystkich nas wydać na śmierć.
Mieliście umrzeć za mnie.
Elijah wychodził na słońce.
Pierwotni musieli wiedzieć o istnieniu pierścieni.
Czemu więc Klaus miałby chcieć złamać klątwę Słońca i Księżyca?
Żeby nie zrobiły tego wilkołaki.
Jeśli złamie klątwę Słońca,
przypieczętuje na zawsze klątwę Księżyca.
- Wilkołaki prawie wymarły. - Nigdy żadnego nie widziałem,
- ale plotka mówi... - To nie plotka.
Mystic Falls?
Muszę tam pojechać. Super miejsce.
Mało powiedziane.
Możemy zapobiec złamaniu klątwy?
Czy możemy odebrać kamieniowi jego moc?
Zapewne, ale po co?
Powiedz jak.
Miałbym wkurzyć jednego z Pierwotnych
i pogrzebać szansę wychodzenia na słońce?
Tego chcesz? Załatwione. Jeśli nam pomożesz.
Chodź.
Wydobrzejesz.
- Czyja to sprawka? - Nie wiem. Gdzie Slater?
- Pewnie uciekł. - Nie zdradziłby mnie.
- Kto to zrobił? - Klaus. Zrozum.
Nie znasz go. Jesteśmy skończeni.
Przepraszam za tatę. Jest nietaktowny.
Wypytywał cię o Bennettów z Salem.
Zwróciłaś jego uwagę, chciał cię tylko wybadać.
Poczułam to.
Wiem. Dlatego rozmawiamy.
Wolałby, żeby nikt o nas nie wiedział.
Obawialiśmy się, że nas wydasz.
Chciałby zagrzać gdzieś miejsce. W końcu.
Trudno być innym niż wszyscy.
Jesteś czarodziejem?
"Czarownik" brzmi lepiej.
- Co tu robisz? - A ty?
- Caroline ci powiedziała? - Dochowała tajemnicy.
Wystarczyło pomyśleć, co chciałabyś przede mną ukryć.
Próbowałbyś mnie powstrzymać.
Cokolwiek mówi, kłamie. Nie słuchaj jej.
A jeśli mówi prawdę? Nie słyszałeś tego co ja.
Nie pozwolę, żeby stała ci się krzywda.
Właśnie. Nie pozwolisz.
Prędzej zginiesz. To lepsza opcja?
Nic nie poradzisz, Stefan. Najlepsze zostawiłam na koniec.
Zabił ich. Całą moją rodzinę. By zemścić się za to, że uciekłam.
Klaus zawsze się zemści.
Na wszystkich, których kiedykolwiek kochałaś.
Nie słuchaj jej.
Wieczny obrońca.
Niech do ciebie dotrze, że jest skazana. Nic na to nie poradzisz.
Chyba, że masz to.
To kłamstwo.
Zmyśliłaś wszystko, żebyśmy musieli zabrać ci kamień.
Niczego nie zmyśliłam.
Zgadnę.
Chcesz oddać kamień za wolność? Jesteś podłą manipulatorką.
Wolność? Mylisz się.
Nie chcę wolności.
Bo kiedy Klaus przyjdzie wszystkich zabić...
ja będę w krypcie,
gdzie nie wejdzie żaden wampir, bo stąd się nie wychodzi.
Tu jestem bezpieczna.
Przykro mi. Nie wiedziałam, że tak dzisiaj wyjdzie.
Wierzę ci.
Chciałabym uratować Elenę. Wiem, że ty także.
I uratuję.
- Przypominasz Trevora. - Czemu właśnie jego?
Zawsze miał wielkie plany, działał.
I był najlepszym przyjacielem na świecie.
I jak skończył?
Martwy.
Ja też mogłam zapłacić życiem.
Za przyjaźń.
Dobrze...
że walczysz z uczuciem do niej.
Dlaczego?
By przeżyć, trzeba myśleć tylko o sobie.
Komu zależy, ten umiera.
Pora wyłączyć uczucia.
Zrobimy to?
Czekaj.
- Nie mówmy o tym. - Nie odtrącaj mnie.
Proszę.
Chciałam poznać prawdę. I poznałam.
Niebezpieczeństwo grozi nie tylko mnie.
Również Caroline, Tylerowi i Bonnie.
Od nas zależy złamanie klątwy.
To wszystko przeze mnie.
Nie przez to, że tu wróciłeś,
że się w sobie zakochaliśmy.
Przeze mnie wszystkim grozi śmierć. To moja wina.
Bzdura. Uczuć nie wyłączysz.
Działa na początku. Po paru stuleciach już tylko udajesz.
Slater? Żyjesz?
Tak. Uciekłem. Byłem przerażony.
- Wybacz, że cię w to wciągnęłam. - Trochę poszperałem.
I co?
Żeby złamać klątwę, musisz mieć kamień księżycowy.
Nie rozumiem.
Czy twój kumpel może go zdobyć?
Tak. Co dalej?
Trzeba znaleźć czarownicę. Będzie wiedziała, co robić.
Powodzenia, Rose.
Bardzo ładnie.
Dzięki. Uczyłem się aktorstwa.
Jak możesz mnie zahipnotyzować? Drugiego wampira?
Jestem wyjątkowym wampirem.
Jako jeden z Pierwotnych?
A teraz wbij to sobie w serce.
To wieczna śmierć.
Wiem.
Tak trzeba zrobić.
Naprawdę musiałeś?
Tak.
Przekazał wiadomość.
Już wkrótce... ść.