Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Lihim akong namuhay, hanggang ngayon. Mapanganib, ngunit kailangan ko siyang makilala.
-Ano ka? -Isa akong bampira.
Ikinuwento niya ang tungkol kay Katherine?
-Ikaw siguro si Elena. -Bakit tayo magkamukha?
Ang mga Lockwoods ay mga taong lobo.
-Ano ang nakapagpapalabas ng sumpa? -Pagpatay.
Paralisado mula sa baywang pababa at patay na.
Hindi ako mabibigo.
-Tyler, anong nangyayari? -Lumayo ka.
-Lumayo ka! -Anong nangyayari?
Ang tanga namin, naglilibot, iniisip na hindi kami mahuhuli.
Ngunit tapos na.
Nasa panganib si Elena.
Siya ang kamukha. Kailangan niyang maprotektahan.
-Poprotektahan ko siya. -Pakiusap, Damon.
-Nasaan siya? -Sa trangka.
Ginawa ko ang sinabi mo.
Mabuti. Dalhin mo siya sa likod.
-Maraming salamat sa tulong mo. -May ipagagawa ka pa?
Isa pa. Lumapit ka, pakiusap.
Mas malapit.
Uy, Elena.
Kaya inatake ni Sarah si Tyler at tinulak siya nito...
...at natalisod siya at nabagok ang kanyang ulo.
-At may naaalala ba si Matt? -Akala niya ay nawalan siya ng malay.
Pero sa tingin ko...pareho silang naimpluwensiyahan ni Katherine.
At dahil doon, pinagtakpan si Tyler, at sinabing aksidente lang.
Oo, hindi ko iyong maintindihan. Loko-loko iyon.
Kung masisisi si Tyler sa pagkamatay ni Sarah...
...marami lang magiging tanong na hindi natin masasagot.
At magandang ideyang sabihin sa nanay niya na isa siyang taong-lobo?
-Hindi. -At ang landas ng taong-lobo...
...ay magdadala sa kanya sa Lansangan ng Bampira.
-Akala ko mabilis akong mag-isip. -Nasaan ang iyong ina?
Nangunguna sa paghahanap kay Aimee Bradley.
-Hindi pa nila nakikita ang kanyang bangkay. -Ang mga kabataan at kanilang paglalasing.
Nakalulungkot. Teka. Nakita mo bang nanilaw ang mga mata ni Tyler?
Mas tila ginto na may kaunting amber.
-Kaya na ba niyang maging lobo? -Tuwing kabilugan ng buwan.
Ngayon siya ay mas malakas at sinong nakaaalam pa.
Ano na kaya ang mga sinabi sa kanya ni Mason. Alam niya kaya tayo?
Anong sinabi mo sa kanya?
Wala naman. Ako'y--
Sa tingin ko ay wala siyang masyadong alam.
Mukhang natatakot siya at sa totoo lang...
...naaawa ako sa kanya.
-Siguradong may alam siya. -Sige. Tatanungin ko siya.
Hindi, Caroline. Hindi niya dapat malaman ang tungkol sa atin.
Nakamamatay sa bampira ang isang kagat mula sa taong lobo. Naiintidihan mo ba ako?
Naiintindihan ko.
-Huli na ako para sa klase. -Tama.
Kung gusto mong magpahiwatig sa iyong ina na si Aimee at nasa ilalim ng bangin...
...makatitipid siya ng oras.
NAWAWALA AIMEE BRADLEY
-Napakagaling. -Iyan ang sinabi ko sa kanya.
Hahanap-hanapin ka namin Sarah/
-Jeremy. -Kailangang ipaalam sa akin ni Elena.
...kailangan ko siyang pagtakpan. Ayos lang si Jenna, pero sumosobra na kayo.
-Ano? -Ikaw at si Elena.
Natutuwa akong nagkabalikan na kayo, pero kung makikitulog pa siya--
Teka. Sandali. Hindi kami nagkabalikan.
Teka, hindi siya nakitulog sa inyo kagabi?
Hindi. Nakita ko siya sa pagtitipon pero iyon na. Hindi siya nakitulog.
Hindi natulugan ang kama niya.
At sabi ni Gng. Lockwood na nasa garahe pa rin ang kanyang sasakyan.
Puwes, nasaan na siya?
O, pakiusap.
Anong kailangan mo?
-Pakiusap, nasaktan ako. -Alam ko.
-Tikim lang. -Hindi!
Trevor. Magtimpi ka.
Masungit.
-Anong kailangan niyo sa akin? -Diyos ko, kamukha mo siya.
-Pero hindi. Pakiusap, kung ano man-- -Tahimik.
Hindi ako si Katherine.
Ako si Elena Gilbert. Hindi niyo ito kailangang gawin.
Kilala kita. Ang sabi ko, tumahimik ka.
Anong kailangan niyo?
Gusto kong tumahimik ka.
-Mukhang si Katherine ang may gawa nito. -Ako mismo ang naglibing kay Katherine.
-Talaga ba? -Talaga bang ano, Stefan?
-Alam kong may hawak sa'yo si Katherine. -Nakalibing siya. Tapos ang usapan.
Pero may sinabi siya nang gabing inilibing ko siya.
-Akala ko ay nagsisinungaling siya. -Anong sinabi niya?
-Nasa panganib si Elena. -At hindi mo pinadetalye sa kanya?
Lahat ng sinasabi niya ay kasinungalingan.
Paano ko malalaman?
-Kailangan natin siyang makausap. -Hindi.
Hihingi tayo ng tulong, makikipag-areglo siya...
...na ibibigay mo naman, at makalalabas siya at papatayin niya tayo.
-Wala akong pakialam. -Masamang ideya ito, Stefan.
Si Elena ito.
-Caroline. -Kumusta ka na?
-'Di mabuti. -Ang iyong ina?
Ang sabi ng nanay ko ay natakot siya sa lahat ng nangyari kay Sarah.
Paano mo nalaman?
-Anong ibig mong sabihin? -Ang tungkol sa akin.
-Paano mo nalaman? -Nalaman ang alin? Na dismayado ka?
Akala ko mabuti para sa iyong pinagtatakpan kita.
-Hindi iyon ang tinutukoy ko. -Alam mo, aksidente iyon.
At kailangan ko nang umalis. Basta huwag mong sisihin ang sarili mo.
-Kumusta ang babae? -Wala pa ring malay.
-Hindi mo siya ginalaw, tama? -Kilala mo ako.
-Tinawagan mo na siya? -Hindi, pero tinawagan ko ang kakilala niya.
Alam mo kung paano ito ginagawa.
Naibigay mo ba o hindi ang mensahe kay Elijah?
-Sabi nila nakuha na niya. -Magaling. At ano?
Ganoon na, Trevor. Nakuha niya o hindi. Maghintay na lang tayo.
Hindi pa huli. Puwede natin siyang iwan. Puwede nating hindi ituloy ito.
-Pagod na akong tumakbo. -Talaga?
Puwes, ang pagtakbo ang dahilan kung bakit buhay pa tayo.
Makaluma si Elijah. Kapag tinanggap niya ang kasunduan, malaya na tayo.
Ikaw.
Walang kahit ano sa paligid dito.
Kung iniisip mong makatatakas ka, nagkakamali ka. Naiintindihan mo?
Sino si Elijah?
Siya ang bangungot mo.
Hindi ko magagawang tanggalin ang mahika ng paglilibing kahit gustohin ko pa, Estefan.
Dalawa kami ni Grams ng ginawa namin iyon noong una.
Pero mabubuksan ko ang pinto, tama? Makakausap ko siya?
Oo, pero tama si Damon. Wala siyang sasabihin sa iyong kahit ano.
-Nang walang kapalit. -Kailangang may gawin ako.
Wala akong ideya kung sino ang may hawak o kung nasaan si Elena.
Paano kung mayroon pang ibang paraan upang mahanap siya?
Paano ito gumagana?
Gagamitin ko ang dugo mo para sa isang tracking spell.
Kayo ay magkadugo kaya mas malakas ang magiging koneksiyon.
Sabi ni Alaric kailangan nating umalis sa loob ng 10 minuto. Inarmasan niya ako.
Handa ka na ba?
Mystic Falls.
Greensboro Winston-Salem
Diyan.
-Nandiyan siya. -Iyan ay 300 milya ang layo.
Hindi, Bonnie, kailangan natin ng mas tiyak na lokasyon.
-Iyan na lang ang magagawa ko. -Puwede natin tignan mula sa taas.
Makikita natin kung ano ang nasa paligid.
-Tawagan niyo ako kapag may nakita kayo. -Sasama ako sa'yo.
-Hindi. -Hindi ako uupo lang dito.
-Paano kung nasaktan siya? Paano--? -Hindi.
Umuwi kayong dalawa.
-Tatawag ako kapag nakita ko siya. -Hindi mo ito magagawa mag-isa.
Hindi siya mag-isa. Tara.
-Sasama ka sa akin? -Si Elena ito.
Tyler.
-Lockwood, dito. -Bantayan mo iyon.
-Tignan mo. -Bantayan mo.
-Pasok. -Bantayan mo siya.
Tira.
Naman.
-Pare. -Pare, ano iyon?
-Bola namin. -Saan galing 'yon.
-Paano mo nagawa 'yon? -Ulit.
-Tyler, saan ka pupunta. -Naman, pare.
-Pare, saan ka pupunta? -Tara.
-Naglalaro tayo. -Tara.
Hey.
Ayos ka lang ba?
Nagsinungaling ka sa akin kanina. Bakit?
Tyler, mukhang hindi tayo nagkaintindihan sa pagtitipon.
-Naiintindihan ko, nakahihindik iyon. -Nagsisinungaling ka.
-Hindi. Pero huli na ako. -Hey.
Paanong...? Mas malakas ka sa akin?
Pakiusap, wala iyon.
Alam kong may alam ka, dapat mong sabihin sa'kin.
-Dahil hindi ko na kaya. -Paumanhin, Tyler.
Pero sa tingin ko nabibigla ka pa rin sa pagkamatay ni Sarah.
At normal iyon.
Mahilig talaga sa sandata si Alaric.
Ano iyan?
Isa itong bombang vervain o grenade launcher, parang ganoon.
-Kakaiba. -Hey, gaano pa ba kalayo?
-Mga 80 milya. -Sino sa tingin mo ang dumukot sa kanya?
Isang tao mula sa nakaraan ni Katherine.Sabi niya ay may tinatakasan siyang tao.
Siguro nagkamali sila ng dinukot.
Salamat. Sa pagtulong sa akin.
Puwede ba nating huwag gawin ang road-trup-bonding?
-Nangangati ako sa klisey na iyon. -Naman, Damon.
Alam nating pareho na hindi ako ang dahilan kung bakit ka sumama.
At umungol na nga ang elepante sa silid.
Hindi naman ito dapat maging malaking bagay. Puwede nating pag-usapan.
-Walang dapat pag-usapan. -Hindi 'yan totoo. Mayroon.
Nasa kotse ka bang ito upang tulungan ang iyong kapatid...
...o iligtas ang babaeng mahal niya o ito ba ay...?
Ito ba ay dahil mahal mo rin siya?
Naman. Ipahayag mo ang iyong sarili. Gusto ko ang road-trip bonding.
Ipagpatuloy mo, Stefan. Puwede akong umalis kasing bilis ng pagtulong ko.
Hindi. Iyon ang kagandahan noon.
Hindi ka makakaalis.
Umalis na sila Alaric at Jenna.
Ilalabas niya siya upang hindi magtanong tungkol kay Elena.
Nakuha ko ito base sa mapa.
Walang kahit ano maliban sa lumang bahay na ito.
-Ipinadala mo ba kay Stefan? -Oo.
Ayoko nang ganitong nakaupo at naghihintay.
Hey.
Magiging ayos siya.
Hindi mo alam 'yan.
Oo, hindi ko alam.
-Anong ginagawa mo? -May iba akong gustong subukan.
Hindi ko maintindihan.
Kailangan ko ng kandila. At ang suklay ni Elena.
Sige.
Stefan.
Para saan ang mga ito?
Alam kong kakaiba, pero baka makapagpadala ako ng mensahe sa kanya.
Bonnie? Bonnie.
Bonnie.
Bonnie!
Bakit ako nandito?
Nagpapatuloy ka sa pagtatanong na tila sasagutin kita.
-Bakit hindi? -Isa pa iyan.
Nakuha niyo na ako, okay? Para namang makatatakas pa ako.
Sabihin niyo man lang kung anong kailangan niyo?
Wala akong kailangan. Tagapaghatid lamang ako.
Tagapaghatid kanino? Kay Elijah?
Dalawang puntos sa tsismosa.
-Sino siya? Isa ba siyang bampira? -Isa siya sa mga bampira. Ang mga Orihinal.
-Anong ibig mong sabihin? -Mga tanong na naman.
Hindi ba sa iyo itinuturo ng mga Salvatores ang kasaysayan ng mga bampira?
-Kilala mo sila Stefan at Damon? -Alam ko ang tungkol sa kanila.
100 taong nakararaan, sinubukan ng isa kong kaibigan na ipareha ako kay Stefan.
Sabi niya isa siya sa mga mabubuti.
Pero mas gusto ko ang mga salbahe, pero napapalayo na ako.
Sino ang mga Orihinal?
500 taon na kaming tumatakas ni Trevor.
Pagod na kami. Gusto na namin itong matapos.
Ginagamit ka namin upang makipag-areglo sa isang dating gusot.
Pero bakit ako?
Dahil ikaw ay kamukha ng isang Perova.
-Ikaw ang susi sa pagkawala ng sumpa. -Sumpa.
-Ang sumpa ng Araw at Buwan? -Alam mo ang kasaysayan.
Anong ibig mong sabihing, ako ang susi? Ang moonstone ang makasisira sa sumpa.
Hindi. Ang moonstone ang nagbibigkis sa sumpa.
-Pag-aalay ang makasisira nito. -Pag-aalay.
Ang dugo ng isang kamukha. Ikaw ang kamukha.
Abang ibig sabihin, upang mabasag ang sumpa, kailangan mong mamatay.
Nay?
-Anong ginagawa mo rito? -Alam ko.
Iligal na pagpasok sa bahay ng sheriff?
-Mabibigyan ka ng parangal. -Sige, umiwas ka.
Lagi mong baguhin ang usapan.
Pero alam ko.
Katulad kita, hindi ba?
-Hindi. -Ipagpatuloy mo, pero hindi ako naniniwala.
Nakita ko kung ang lakas mo.
Hindi ako aalis hanggang hindi mo sinasabi ang totoo.
-Tyler. -Isa kang taong-lobo.
Sabihin mo.
Ano?
-Huwag kang magsinungaling. -Hindi nga.
Sabihin mo.
Hindi ako taong-lobo.
Magsabi ka pa.
Ginawa siyang pursigido nang pagkakadukot.
Ano pa ang gusto mong malaman?
Kanino kayo tumatakas?
-Sa mga Orihinal. -Sinabi na niya 'yon.
-Anong ibig sabihin noon? -Ang unang pamilya. Mula sa Lumang Mundo.
Nagalit namin sila ni Rose. Mali, nagalit ko pala sila.
Tinulungan ako ni Rose. At sa loob ng kalahating milenyo, gusto nila kaming mamatay.
Anong ginawa niyo?
Tulad ng marami, nagkamali siyang pagkatiwalaan si Katerina Petrova.
-Katherine. -Ang bukod tangi.
Ang unang kamukha ng mga Petrova.
Tinulungan ko siyang takasan ang kanyang tadhana, at ngayon---
Paumanhin, markada na kami mula noon.
Kaya hindi na kami magkakamali ulit.
-Heto, inumin mo ito. -Salamat.
Anong nangyari? Tinakot mo ako.
-Wala iyon. -Hindi iyon wala, Bonnie.
Marami akong isinasagawang mahika nitong nakaraan. Napapagod ako.
Natutulog ako kapag pagod. Ikaw ay walang malay.
May hangganan ang mahika.
Kung sasagarin ko ito, lumalaban ito.
-Paano mo nalaman ang mga ito? -Narito lahat.
Para itong ala-ala na tinatablan ako.
Pakiusap, huwag...
-Huwag mong sabihin kahit kanino. -Bakit hindi?
Dahil kahinaan iyon. At ayokong malaman iyon ng ilang mga tao.
Ibig mong sabihin si Damon.
Kahit na sinong puwede akong saktan.
Wala akong pagsasabihan, okay? Pangako.
Mahirap, alam mo ba? Wala na si Lola.
At ang tatay ko, hindi niya gustong alamin kung ano ako.
Ayaw niya simula ng umalis si nanay.
Mag-isa ako.
Iyan ang madalas kong nararamdaman. Mag-isa.
Sa tingin mo gumana?
Wala akong ideya.
Papunta sa iyo sila Stefan at Damon. -B
Malapit na tayo. Sabi ni Jeremy ay may kalsada pagkalagpas ng ikaanim na mile marker.
-Kung gusto mo, puwede kang humingi. -Gusto ko.
Napakabait mo naman.
Nagpapalakas ka para iligtas ang iyong kasintahan.
Huwag kang mag-alala, sagot kita.
Hindi ako nagbibiro. Paunti-unti akong umiinom araw-araw.
Unti-unti kong dinadamihan ang aking pag-inom at nag-iipon ng lakas.
Alam ni Elenang umiinom ka ng dugo?
Ang dugo niya ang iniinom ko.
Napaka-romantiko.
Dahil tayo ay nagro- road-trip bonding...
...naaalala mo ba iyong panahon na namumuhay tayo para lamang sa dugo?
Ikaw iyong gugutay ng isang tao dahil masaya.
-Noong mas katulad kita? -Oo, Stefan, mismo.
Noong binibigyan mo ako ng dugo upang ako'y maging malakas na bampira.
Ibibigay kaya ni Elena ang kanyang mga ugat sa lalaking iyon.
Anong nangyari sa lalaking iyon? Nakahuhumaling siya.
Siguro natagpuan na niya ang dahilan para mabuhay.
Nandito siya. Isa itong pagkakamali.
Hindi, sabi ko sa iyo makakawala tayo. Magtiwala ka.
-Hindi. Gusto niya akong patayin, Rose. -Mas gusto niya siya.
Hindi ko kaya. Ibigay mo siya sa kanya, at maaawa siya sa iyo.
-Ngunit kailangan kong makaalis dito. -Hey.
Ano tayo?
Tayo ay pamilya.
Habambuhay.
Natatakot ka.
Maiwan ka rito kasama niya. At huwag kang maingay.
Rose-Marie.
Saan tayo puwede mag-usap?
Oo, dito.
-Pagpasensyahan mo na ang bahay. -O, hindi. Ano ba ang kaunting alikabok?
Naiintindihan ko.
Sabihin mo, ano itong nagbigay sa iyo ng tapang upang tawagin ako?
Nais ko ang aking kalayaan. Pagod na akong tumakbo.
Nasa lugar ka ba para maibigay sa akin iyon?
Mayroon akong kapangyarihang patawarin ka at ang iyong munting--
Ano ba ang pangalan niya ngayon? Trevor. --kung nakita kong nararapat.
Katerina Petrova.
-Nakikinig ako. -Hindi siya nasunog sa simbahan noong 1864.
-Ipagpatuloy mo. -Nakaligtas siya.
-Nasaan siya? -Hindi ka yata nagulat.
O, noong tumawag ka at inimbitahan ako sa liblib na lugar na ito...
...na tatlong oras lang mula sa Mystic Falls...
...nahulaan ko nang may kinalaman ito kay Katerina.
Hawak mo ba siya?
Hindi. Pero mayroon akong mas maganda.
-Hawak ko ang kanyang kamukha. -Imposible.
Ang kanyang pamilya ay nagwakas sa kanya. Sigurado ako doon.
Mali ang mga nalalaman mo.
-Kung gayon, ipakita mo siya sa akin. -Elijah, may isang salita ka...
...mapagkakatiwalaan ka, ngunit gusto kong marinig ulit.
Nangangako akong patatawarin kita.
Sundan mo ako.
Tao. Imposible.
Kumusta.
Paglagpas ng mga puno na iyon ang bahay.
Mas marami akong karanasan kaysa sa'yo pagdating sa mga ganitong bagay.
Anong punto mo?
Kung sino ang may hawak kay Elena ang malamang humahabol kay Katherine noong 1864.
-At? -Ibig sabihin sila ay 500 taong gulang at malakas.
-Sigurado ka bang gusto mo itong gawin? -Oo, sigurado.
Dahil baka hindi na tayo makalabas.
-Sige, kung gayon, hindi ako lalabas. -Kahanga-hanga, Stefan.
Hindi ako makaisip ng mas magandang dahilan para mamatay.
Pero kung gusto mong maiwan dito, maiintindihan ko.
Mahaba ang ating lalakbayin. Mabuting umalis na tayo.
-Pakiusap, huwag niyong haayang kunin niya ako. -Isang huling bagay.
At tapos na tayo.
Matagal kong hinintay ang araw na ito, Elijah.
-Lubos akong humihiling ng paumanhin. -O, hindi na kailangan niyan.
Oo. Oo, kailangan.
Ipinagkatiwala mo sa akin si Katerina at binigo kita.
Oo, ikaw talaga ang may kasalanan.
At tinulungan ka ni Rose dahil matapat siya sa'yo. Nirerespeto ko iyon.
Nasaan ang iyong katapatan?
Humihingi ako ng tawad.
Ibinibigay ko ito.
-Ikaw-- -Huwag, Rose.
Ngayong malaya ka na.
-Halika. -Hindi, paano ang moonstone?
Anong alam mo tungkol sa moonstone?
Alam kong kailangan niyo iyon. at kung nasaan ito.
-Oo. -Matutulungan kitang makuha iyon.
-Sabihin mo kung nasaan ito. -Hindi ganoon ang mangyayari.
Nakikipag-areglo ka ba sa akin?
Ngayon ko lang iyan narinig.
Anong ginagawa ng vervain na ito sa iyong leeg?
Nasaan ang moonstone.
Sa libingan sa mga guho ng simbahan.
-Anong ginagawa nito doon? -Ito'y na kay Katherine.
Interesante.
-Ano iyon? -Hindi ko alam.
-Sino pa ang nasa bahay? -Hindi ko alam.
Halika.
-Rose? -Hindi ko alam kung sino sila.
Dito sa taas.
Dito sa baba.
Paumanhin.
Sa kinauukulan.
Isang malaking pagkakamali kung iniisip mong matatalo mo ako.
Hindi. Naririnig mo ba?
Inuulit ko, hindi mo ako matatalo.
Kaya gusto kong ang babae sa bilang na tatlo.
Kung hindi ay may mga ulong gugulong.
-Nagkakaintindihan ba tayo? -Sasama ako sa inyo.
Huwag niyo lang sasaktan ang mga kaibigan ko. Gusto lang nila akong tulungan.
Anong laro ito?
Hayaan mo na siya.
Lumapit ka sa akin, nasaktan ka ba?
Salamat.
Siyempre.
Elena?
Diyos ko.
-Ayos ka lang? -Ayos ako.
Ayos ako.
Nakuha ko ang mensahe mo.
-Nasaan si Elena? -Nasa kanila.
-At bakit ka nandito? -Dahil gusto niyang makasama si Jeremy.
-Heto. -Salamat.
Tungkol sa sinabi ni Rose kay Elena tungkol sa sumpa.
Pananatilihin natin siyang ligtas.
Ang tangin paraan upang magawa iyon ay kung hindi tayo mag-aaway.
Namagitan si Katherine sa atin.
Kung mauulit iyon kay Elena, hindi natin siya mapoprotektahan.
Oo, Stefan, narinig ko na ito dati.
-Hey. -Ano?
-Paumanhin. -Saan?
Para sa pagiging dahilan kung bakit ka nagbago 145 na taong nakalipas.
Tama na, Stef, huli na, hindi na kailangang ulitin iyan.
Puwes, alam mo? Hindi ko iyon nasabi talaga.
Sa tingin ko kailangan ko lang iyon sabihin at marinig mo.
Paumanhin.
Ang ginawa ko ay makasarili.
Hindi ko gustong mag-isa.
Sa tingin ko, kailangan ko ang aking kapatid.
Alam mo kung anong nakatatawa, nakakatulong ang alkohol.
Para sa akin.
Alam mo, dahil sa lahat ng dinadala ko sa loob ko.
Ang init ko. Para akong nag-aapoy.
Talaga? Hindi ko pa iyon naririnig.
.Sa tingin ko iba ang mga lobo.
Sa umpisa napaka-emosyonal ko.
-Ang lahat ay sobra. -Ganoon din ako.
Paano ka naging bampira?
Paano ka naging taong-lobo?
Sino pa ang tulad mo?
Ako lang.
Mahabang kuwento. Sa ibang panahon na lang.
Ilang taong-lobo pa ang mayroon?
Ako lang.
At si Tito Mason, pero umalis siya ng bayan.
Alam mo, Tyler...
...wala kang puwedeng pagsabihan.
Okay? Hindi ang tungkol sa iyo, hindi ang tungkol sa akin.
-Walang makakaunawa. -Alam ko.
Gusto kong sabihin sa iyo ang tungkol sa aking ina at sa iyo...
...at ang mga tagapagtatag na pamilya at ang konseho, pero kailangan kong...
...mangako ka na walang makaaalam nang tungkol sa atin.
Buhay at kamatayan ito, Tyler.
Wala akong ibang mapagsasabihan.
Paumanhin kanina. Iyon lang ay...
Mag-isa ako dito.
Mangyayari iyon sa akin.
Sa susunod na kabilugan ng buwan magbabagong-anyo ako...
...at hindi ko iyon mapipigil.
Natatakot ako.
Tyler. Hindi, ito ay...
Sinong nandiyan?
Hindi kita sasaktan.
Bakit ka nandito?
Sinabi sa akin ni Lexi na isa ka sa mga mabubuti.
Kilala mo si Lexi.
Si Trevor ay ang matalik kong kaibigan.
Sa loob ng 500 taon, namuhay ako kasama ang iisang tao.
At wala na siya.
Ayoko nang tumakbo dahil wala na akong matatakbuhan.
Puwes, paumanhin, pero hindi kita matutulungan.
Hindi ko kailangan ang tulong mo.
Pero kailangan mo ang akin.
Patay na si Elijah, pero hindi pa ito tapos.
-Anong ibig mong sabihin? -Hindi pa ito tapos.
Ang mga Orihinal, tutugisin nila siya.
Dapat.
Gagawin nila para sa kanya.
-Para kanino? -Kay Klaus.
Magandang PJ s.
Pagod na ako, Damon.
-Dinala ko ito para sa'yo. -Akala klo wala na iyan.
Salamat.
Ibalik mo na.
May sasabihin ako.
Bakit kailangang hawak mo ang kuwintas ko?
Dahil ang sasabihin ko ay...
...marahil ang pinakamakasariling bagay na sasabihin ko.
-Damon, huwag mong gawin iyan. -Hindi, kailangan kong sabihin ito.
At kailangan mong marinig.
Mahal kita, Elena.
At dahil sa mahal kita...
...'di ako puwede maging maramot sa'yo.
At kung bakit hindi mo ito dapat malaman.
Hindi ako karapat-dapat sa iyo.
Pero nararapat ang aking kapatid.
Diyos ko, sana hindi mo ito kinailangang makalimutan.
Pero kailangan.
Isinalin sa Tagalog ni: Jolo de Jesus ng makalimutan.