Σε προηγούμενα επεισόδια.
Εδώ κι έναν αιώνα, έζησα στο σκοτάδι... μέχρι σήμερα.
Ο κίνδυνος είναι μεγάλος αλλά έπρεπε να τη γνωρίσω.
-Τι είσαι; -Είμαι βρικόλακας.
Μου είπε για την πρώην σου. Την Κατερίνε.
-Θα είσαι η Έλενα. -Πώς είμαστε ολόιδιες;
Οι Λόκγουντ είναι λυκάνθρωποι.
-Πώς ξυπνάει η κατάρα; -Πρέπει να σκοτώσεις κάποιον!
Παράλυτη από τη μέση και κάτω.
Και νεκρή.
Ο Ματ αποτυγχάνει. Όχι εγώ.
-Τάιλερ, τι έπαθες; -Φύγε!
-Τι συμβαίνει;
Ήμασταν ανόητοι που νομίζαμε ότι δε θα μας καταλάβουν.
Όμως, τελείωσε.
Με χρειάζεσαι. Η Έλενα κινδυνεύει. Είναι η Μυστική Σωσίας.
-Χρειάζεται προστασία. -Θα την προστατεύσω εγώ.
Σε παρακαλώ, Ντέιμον.
Πού είναι;
Στο πορτ-μπαγκαζ. Έκανα ό,τι ακριβώς είπες.
Ωραία. Βάλ' τη πίσω.
-Ευχαριστώ για τη βοήθεια. -Χρειάζεσαι κάτι άλλο από μένα;
Κάτι ακόμα. Πλησίασε λίγο. Σε παρακαλώ.
Πιο κοντά...
Ε, Έλενα!
Η Σάρα επιτέθηκε στον Τάιλερ κι εκείνος την έσπρωξε...
...εκείνη παραπάτησε κι έπεσε και χτύπησε στο κεφάλι.
-Κι ο Ματ θυμάται τίποτα; -Νομίζει ότι έπαθε μπλακάουτ.
Εγώ όμως, νομίζω ότι και οι δύο καθοδηγήθηκαν από την Κατερίνε.
Γι' αυτό κάλυψα τον Τάιλερ και είπα ότι ήταν ατύχημα.
Δεν καταλαβαίνω. Ο τύπος ήταν πιόνι.
Αν κατηγορηθεί ο Τάιλερ για τον θάνατο της Σάρα...
...προκύπτουν ερωτηματικά που δεν μπορεί να απαντήσει.
Πιστεύεις ότι είναι καλή ιδέα να πει στη μάνα του...
-...ότι είναι λυκάνθρωπος; -Όχι βέβαια.
Και ο λυκάνθρωπος οδηγεί κατευθείαν στη Λεωφόρο Βαμπίρ.
-Κι έτσι πήρα την απόφαση. -Κι η μητέρα σου;
Ερευνά για την Έιμι Μπράντλι. Δε βρήκαν ακόμα το πτώμα.
Οι έφηβοι σήμερα, πίνουν πολύ! Τραγικό!
Στάσου. Είδες τα μάτια του Τάιλερ να θολώνουν;
Έμοιαζαν περισσότερο χρυσαφιά σαν κεχριμπάρι.
-Μπορεί να αλλάξει σε λύκο τώρα; -Μόνο σε πανσέληνο.
Έχει δυναμώσει περισσότερο τώρα και ποιος ξέρει τι άλλο.
Άραγε πόσα του είπε ο Μέισον; Ξέρει για μας;
-Τι του είπες; -Τίποτα, αλήθεια.
Νομίζω ότι δεν ξέρει τίποτα. Έδειχνε φρικαρισμένος και...
...για να 'μαι ειλικρινής, τον λυπήθηκα.
-Κάτι πρέπει να ξέρει. -Εντάξει. Θα τον ρωτήσω.
Όχι, Κάρολαϊν. Δεν πρέπει να μάθει για μας.
Ένα δάγκωμα από λυκάνθρωπο μπορεί να σκοτώσει έναν βρικόλακα.
Δε θα γίνεις φίλη του!
Κατάλαβα.
Άργησα για το σχολείο.
Εντάξει...
...αν υπονοήσεις ότι η Έιμι είναι στον πάτο του φαραγγιού...
...με σπασμένη ραχοκοκαλιά, ίσως διευκολύνεις τη μάνα σου.
ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ Η ΕΪΜΙ ΜΠΡΑΝΤΛΙ
ΘΑ ΜΑΣ ΛΕΙΨΕΙΣ, ΣΑΡΑ
Γεια σου, Τζέρεμι.
Ας μου πει η Έλενα αν είναι να την καλύψω...
Η Τζένα δεν έχει πρόβλημα αλλά το παρατραβάτε.
-Τι εννοείς; -Εσύ και η Έλενα.
Χαίρομαι που σμίξατε αλλά αν είναι να κοιμάται εκεί...
Μια στιγμή, δεν ξανασμίξαμε.
Δηλαδή δεν κοιμήθηκε σπίτι σου χθες;
Όχι, την είδα στο πάρτι, αυτό. Δεν κοιμηθήκαμε μαζί.
Το κρεβάτι της ήταν άθικτο.
Και η κα Λόκγουντ είπε ότι το αμάξι της ήταν απέξω.
Πού είναι, τότε;
Σε παρακαλώ...
Τι θέλεις;
-Σε παρακαλώ, πονάω. -Το ξέρω.
Μια γουλίτσα μόνο.
Τρέβορ. Συγκρατήσου.
Σπάσιμο.
-Τι θέλεις από μένα; -Θεέ μου, είσαι ίδια μ' εκείνη!
-Δεν είμαι όμως εκείνη. -Σώπα!
Δεν είμαι η Κατερίνε! Με λένε Έλενα Γκίλμπερτ.
-Μην το κάνεις αυτό. -Ξέρω ποια είσαι! Είπα, σώπα!
Τι θέλεις;
Θέλω να σωπάσεις.
-Είναι δουλειά της Κατερίνε. -Η Κατερίνε είναι στην κρύπτη.
-Εγώ την έκλεισα μέσα. -Αλήθεια;
-Τι πράγμα, Στέφαν; -Ξέρω τι επιρροή ασκεί πάνω σου...
Είναι στην κρύπτη. Τέλος. Αυτό ήταν.
Όμως, μου είπε κάτι πριν. Απλά θεώρησα ότι έλεγε ψέματα.
Τι σου είπε;
-Ότι η Έλενα κινδυνεύει. -Και δεν τη ρώτησες λεπτομέρειες;
Όσα λέει είναι ψέματα. Πού να ξέρω ότι θα 'λεγε αλήθεια;
-Πρέπει να της μιλήσουμε. -Όχι. Θα της ζητήσουμε βοήθεια...
...θα παζαρέψει την ελευθερία της, που θα 'ναι βλακεία να το δεχτείς...
...θα βγει και θα μας σκοτώσει. Αυτό ακριβώς θέλει.
-Δε με νοιάζει. -Δεν είναι καλή ιδέα, Στέφαν.
Για την Έλενα μιλάμε.
-Κάρολαϊν. -Γεια! Τι κάνεις;
-Όχι πολύ καλά. -Η μαμά σου;
Η μητέρα μου μού είπε ότι στενοχωρήθηκε πολύ με τη Σάρα.
-Πώς το ήξερες; -Τι εννοείς;
Για μένα. Πώς το ήξερες;
Τι πράγμα; Ότι ήσουν ταραγμένος;
Νόμιζα ότι έκανα το σωστό να σε καλύψω.
Δεν εννοώ αυτό!
Άκου, ήταν ατύχημα, εντάξει; Πρέπει να φύγω.
Σε παρακαλώ, μην ενοχοποιείς τον εαυτό σου.
-Πώς είναι η κοπελιά; -Ακόμα λιπόθυμη.
-Δεν την άγγιξες, έτσι; -Δείξε μου εμπιστοσύνη. Τηλεφώνησες;
Όχι, πήρα έναν δικό του. Ξέρεις πώς γίνεται.
Έστειλες ή όχι το μήνυμα στον Ελάιζα;
-Λένε ότι το πήρε. -Τέλεια! Και, λοιπόν;
Αυτό είναι, Τρέβορ. Είτε το πήρε είτε όχι, πρέπει να περιμένουμε.
Δεν είναι πολύ αργά. Ας την αφή- σουμε εδώ. Δε χρειάζεται όλο αυτό.
-Βαρέθηκα να είμαι κυνηγημένη. -Αλήθεια;
Αυτό μας κρατάει ζωντανούς!
Ο Ελάιζα είναι της παλιάς σχολής. Αν συμφωνήσει, είμαστε ελεύθεροι.
Εσύ!
Είσαι στο πουθενά. Αν νομίζεις ότι μπορείς να φύγεις, κάνεις λάθος.
Ποιος είναι ο Ελάιζα;
Ο χειρότερος εφιάλτης σου!
Και να 'θελα, δεν μπορώ να ανακαλέσω το ξόρκι της κρύπτης, Στέφαν.
Την προηγούμενη φορά δούλεψα μαζί με τη γιαγιά.
Μπορώ όμως να ανοίξω την πόρτα; Να της μιλήσω;
Ναι, αλλά ο Ντέιμον έχει δίκιο. Δε θα σου πει τίποτα.
-Όχι χωρίς αντάλλαγμα. -Πρέπει να κάνω κάτι.
Δεν ξέρω ποιος κρατά την Έλενα. Ούτε πού βρίσκεται.
Αν υπήρχε άλλος τρόπος να τη βρούμε;
Πώς γίνεται;
Θα χρησιμοποιήσω το αίμα σου για το ξόρκι του εντοπισμού.
Είσαι συγγενής εξ αίματος. Θα κάνει πιο δυνατή τη σύνδεση.
Ο Αλάριχος είπε να 'χουμε φύγει σε 10 λεπτά. Πήρα τα όπλα.
Είσαι έτοιμος;
ΜΙΣΤΙΚ ΦΟΛΣ
ΡΕΪΝΤΣΒΙΛ
Εδώ. Εδώ είναι.
-Είναι 300 μίλια μακριά. -Χρειαζόμαστε πιο ακριβή τοποθεσία.
-Δεν μπορώ κάτι καλύτερο. -Να το χαρτογραφήσουμε.
Μια αεροφωτογραφία θα βοηθήσει.
-Τέλεια. Πες μου αν βρεις κάτι. -Όχι, έρχομαι μαζί σου!
-Όχι, Τζέρεμι, δε θα έρθεις. -Δεν μπορώ να κάτσω εδώ.
Αν είναι χτυπημένη; Ή και χειρότερα ακόμα;
Δεν είναι. Πηγαίνετε σπίτι και θα τηλεφωνήσω μόλις τη βρω.
-Δεν μπορείς να πας μόνος. -Δε θα είναι μόνος.
-Πάμε. -Θα 'ρθεις μαζί μου;
Για την Έλενα μιλάμε.
Έλα, Τάιλερ.
Λόκγουντ, εδώ!
Κάλυψέ τον!
Μπες!
Ρίξε! Ρίξε!
Μάγκα, τι διάολο ήταν αυτό;
Από πού ήρθε; Πώς το έκανες;
Τάιλερ, πού πας; Πού μας, ρε;
Δεν τέλειωσε ο αγώνας. Εντάξει, πάμε.
Είσαι καλά;
Μου είπες ψέματα. Γιατί;
Νομίζω ότι με παρεξήγησες στο πάρτι.
Καταλαβαίνω, ήταν πολύ τραυματικό.
Λες ψέματα.
Όχι. Έχω αργήσει.
Πώς το έκανες; Είσαι πιο δυνατή από μένα;
Σε παρακαλώ, δεν ήταν τίποτα.
Αν ξέρεις κάτι, πρέπει να μου το πεις, γιατί δεν μπορώ να το χειριστώ.
Νομίζω ότι είσαι ακόμα σοκαρισμένος από το θάνατο της Σάρα.
Και είναι κατανοητό.
Τι ήταν αυτό;
Ο Αλάριχος αγαπάει τα όπλα του.
Τι διάολο είναι αυτό;
Βόμβα βερβένης. Ή εκτοξευτής ναρκών. Κάτι τέτοιο.
Αλλόκοτο.
-Πόσο απέχουμε ακόμα; -Γύρω στα 80 μίλια.
Ποιος λες να την πήρε;
Κάποιος από το παρελθόν της Κατερίνε. Από κάποιον κρυβόταν.
Ίσως έπιασαν λάθος κορίτσι.
Ευχαριστώ. Που με βοηθάς.
Δεν αφήνουμε την κουβεντούλα του ταξιδιού; Μου τη δίνει αυτό.
Ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν το κάνεις για μένα.
Κι ο ελέφαντας βρυχάται!
Δε χρειάζονται βρυχηθμοί. Ας το συζητήσουμε.
-Δεν έχουμε να πούμε τίποτα. -Και βέβαια έχουμε. Βγάλ' το!
Θες να βοηθήσεις τον αδελφούλη σου να σώσει την αγαπημένη του...
...ή μήπως την αγαπάς κι εσύ;
Έλα, εκφράσου ελεύθερα. Μ' αρέσουν οι εξομολογήσεις.
Πρόσεχε, μπορώ πολύ εύκολα να αλλάξω γνώμη.
Όχι κι αυτό είναι το καλό.
Ότι δεν μπορείς.
Ο Αλάριχος μόλις έφυγε με την Τζένα.
Την παίρνει από το σπίτι για να μη ρωτήσει για την Έλενα.
Εντόπισα αυτό το σημείο με βάση τον χάρτη. Έχει μόνο ένα παλιό σπίτι.
-Το έστειλες στον Στέφαν; -Ναι.
Δεν μπορώ να κάθομαι έτσι.
Όλα θα πάνε καλά.
-Δεν είσαι σίγουρη. -Όχι, δεν είμαι.
-Τι κάνεις; -Θέλω να προσπαθήσω κάτι άλλο.
-Δεν καταλαβαίνω. -Θέλω ένα κερί και τη βούρτσα της.
Εντάξει, ναι.
ΣΤΕΦΑΝ ΚΑΙ
Τι τα θέλεις όλα αυτά;
Είναι τρελό, αλλά ίσως μπορέσω να της στείλω ένα μήνυμα.
Μπόνι;
Μπόνι!
Μπόνι! Μπόνι!
Μπόνι!
Τι;
Μπόνι! Μπόνι!
Μπόνι!
Γιατί βρίσκομαι εδώ;
Μου κάνεις ερωτήσεις λες και θα σου απαντήσω.
-Γιατί να μην απαντήσεις; -Κι άλλη ερώτηση.
Με κρατάς, δεν πρόκειται να πάω πουθενά.
Τουλάχιστον, πες μου τι θέλεις από μένα.
Εγώ προσωπικά, τίποτα. Εγώ απλά παραδόσεις κάνω.
Παράδοση σε ποιον; Στον Ελάιζα;
Δυο βαθμοί στον ωτακουστή.
Ποιος είναι; Είναι βρικόλακας;
Ένας από τους βρικόλακες. Τους Αυθεντικούς.
-Τι εννοείς, αυθεντικούς; -Πάλι ρωτάς.
-Δε σου 'μαθαν τίποτα οι Σαλβατόρε; -Ξέρεις τον Στέφαν και τον Ντέιμον!
Τους έχω ακουστά.
Πριν εκατό χρόνια μια φίλη ήθελε να μου τα φτιάξει με τον Στέφαν.
Έλεγε ότι είναι απ' τους καλούς.
Όμως, εγώ γουστάρω τους κακούς. Αλλά παρεκκλίνω.
Ποιοι είναι οι Αυθεντικοί;
Ο Τρέβορ κι εγώ κρυβόμαστε εδώ και 500 χρόνια.
Κουραστήκαμε, θέλαμε να βάλουμε ένα τέλος.
Σε χρησιμοποιούμε για να δια- πραγματευτούμε την ελευθερία μας.
Γιατί εμένα;
Γιατί είσαι η Μυστική Σωσίας της Πετρόβα.
Είσαι το κλειδί που σπάει την κατάρα.
Την κατάρα;
Την κατάρα του Ήλιου και της Σελήνης;
Ξέρεις, λοιπόν!
Τι εννοείς είμαι το κλειδί; Η φεγγαρόπετρα σπάει την κατάρα.
Όχι. Η φεγγαρόπετρα δένει την κατάρα. Η θυσία τη λύνει.
Θυσία!
Το αίμα της Σωσία. Εσύ είσαι αυτή.
Που σημαίνει, για να σπάσει η κατάρα, πρέπει να πεθάνεις.
Μαμά;
-Τι κάνεις εσύ εδώ; -Ξέρω.
Διάρρηξη του σπιτιού της σερίφη; Κερδίζεις βραβείο.
Συνέχισε να αλλάζεις θέμα. Εγώ όμως ξέρω.
-Είσαι σαν εμένα, έτσι; -Όχι.
Λέγε ό,τι θες. Δε με πείθεις. Είδα πόσο δυνατή είσαι.
Δε φεύγω από δω αν δε μάθω την αλήθεια.
-Τάιλερ. -Είσαι λυκάνθρωπος. Πες το.
Τι πράγμα;
-Τέρμα τα ψέματα. -Δε λέω ψέματα!
Πες το!
Δεν είμαι λυκάνθρωπος, εντάξει;
Μίλησέ μου.
Η αιχμαλωσία την έκανε πιεστική, ε;
Τι θες να μάθεις, γλύκα;
-Ποιοι σας κυνηγάνε; -Οι Αυθεντικοί.
Μου το είπε. Τι σημαίνει αυτό;
Η πρώτη οικογένεια.
Ο Παλιός Κόσμος. Η Ρόουζ κι εγώ τους εκνευρίσαμε.
Ή μάλλον, εγώ τους εκνεύρισα.
Η Ρόουζ με κάλυψε και εδώ και μισή χιλιετία, μας θέλουν νεκρούς.
Τι έκανες;
Έκανε το λάθος που έκαναν όλοι. Εμπιστεύτηκε την Κατερίνα Πετρόβα.
Την Κατερίνε.
Τη μία και μοναδική. Η πρώτη Σωσίας Πετρόβα.
Τη βοήθησα να γλιτώσει από τη μοίρα της. Και σημαδευτήκαμε.
Γι' αυτό και δε θα κάνουμε ξανά το ίδιο λάθος.
-Ορίστε. Πιες αυτό. -Ευχαριστώ.
Τι έγινε; Με κατατρόμαξες.
-Δεν είναι τίποτα. -Κάτι συμβαίνει, Μπόνι.
Κάνω πολλά μαγικά τελευταία. Έχω εξαντληθεί.
Εγώ όταν εξαντλούμαι, κοιμάμαι.
Εσύ... ήσουν αναίσθητη.
Η μαγεία έχει όρια.
Αν τα ξεπεράσεις, σε τιμωρεί.
-Πώς τα ξέρεις όλα αυτά; -Είναι όλα εδώ.
Για να μου θυμίζει ότι είμαι τρωτή.
Σε παρακαλώ. Μην το πεις σε κανέναν.
-Γιατί όχι; -Επειδή δηλώνει αδυναμία.
Και δε θέλω να το μάθουν κάποιοι συγκεκριμένοι.
Εννοείς τον Ντέιμον.
Εννοώ όποιον μπορεί να με βλάψει.
Δε θα το πω σε κανέναν. Υπόσχομαι.
Είναι δύσκολο. Η γιαγιά πέθανε και ο πατέρας μου...
...δε θέλει να μάθει για μένα. Με παράτησε απ' όταν έφυγε η μαμά.
Είμαι ολομόναχη.
Έτσι ακριβώς νιώθω κι εγώ. Ολομόναχος.
-Λες να έπιασε; -Δεν έχω ιδέα.
Ο ΣΤΕΦΑΝ ΚΑΙ Ο ΝΤΕΪΜΟΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΣΕ ΣΩΣΟΥΝ
Πλησιάζουμε. Ο Τζέρεμι είπε ότι έχει δρόμο, ένα μίλι μετά την πινακίδα.
-Αν θέλεις, πες το. -Θέλω.
Τι γλυκό! Θα γίνεις γερός και δυνατός και θα σώσεις το κορίτσι.
Μην ανησυχείς, σε καλύπτω. Θα τα καταφέρεις.
Δεν αστειεύομαι. Πίνω λίγο κάθε μέρα.
Ανεβάζω σιγά-σιγά τη δόση και ενισχύω τη δύναμή μου.
Το ξέρει η Έλενα;
Το δικό της αίμα πίνω.
Πόσο ρομαντικό!
Μια και αρχίσαμε κουβεντούλα...
θυμάσαι τότε που ζούσαμε μόνο για το αίμα;
Ξέσκιζες κάποιον μόνο για την πλάκα.
-Εννοείς όταν σου έμοιαζα; -Ναι, Στέφαν! Ακριβώς!
Τότε που μου 'δινες αίμα, για να γίνω μεγάλος, κακός βρικόλακας.
Άραγε η Έλενα θα έδινε τόσο εύκολα τη φλέβα της σε έναν τέτοιον;
Τι απέγινε εκείνος ο τύπος; Είχε χαβαλέ.
Μάλλον βρήκε άλλο σκοπό στη ζωή.
Ήρθε. Ήταν λάθος.
Σου είπα ότι θα μας ξεμπλέξω. Εμπιστεύσου με.
-Όχι. Με θέλει νεκρό, Ρόουζ. -Θέλει εκείνη περισσότερο!
Αν την παραδώσεις σ' εκείνον, θα σε λυπηθεί.
Εγώ, όμως, πρέπει να φύγω!
Τι είμαστε;
Είμαστε οικογένεια.
Για πάντα.
Φοβάσαι.
Μείνε μαζί της. Και τσιμουδιά.
Ρόουζ-Μαρί! Μπορούμε να μιλήσουμε κάπου;
Ναι, μέσα.
Συγχώρεσε την ακαταστασία.
Τι πειράζει λίγη σκόνη; Καταλαβαίνω απόλυτα.
Πες μου, λοιπόν... τι σε ενεθάρρυνε να τηλεφωνήσεις;
Ήθελα την ελευθερία μου. Κουράστηκα να κρύβομαι.
Είσαι σε θέση να μου την παραχωρήσεις;
Έχω την εξουσία να δώσω συγχωρο- χάρτι σ' εσένα και το σκυλάκι σου...
...πώς τον λένε; Τρέβορ! Αν δω ότι αξίζει.
Κατερίνα Πετρόβα.
Ακούω.
Δεν κάηκε στην εκκλησία το 1864.
-Συνέχισε. -Επέζησε.
-Πού είναι; -Δε φαίνεσαι να αιφνιδιάστηκες.
Όταν με κάλεσες σ' αυτό το βρομότοπο του πολιτισμού...
...τρεις ώρες έξω από την πόλη, γνωστή ως Μίστικ Φολς...
...υπέθεσα ότι είχε να κάνει με την Κατερίνα.
Την έχεις στην κατοχή σου;
Όχι, έχω κάτι καλύτερο. Έχω τη Σωσία της.
Αδύνατον! Το γενεαλογικό της δέντρο, έκλεισε μ' εκείνη. Το ξέρω.
Κάνεις λάθος.
Δείξε μου τη.
Ελάιζα, είσαι έντιμος άνθρωπος, αξιόπιστος. Αλλά θέλω να το ακούσω.
Έχεις το λόγο μου ότι θα σου δώσω χάρη.
Ακολούθησέ με.
Άνθρωπος;
Αδύνατον!
Γεια σου.
Το σπίτι θα 'ναι πέρα απ' τα δέντρα.
Έχω μεγαλύτερη εμπειρία από σένα, σ' αυτά.
Τι θες να πεις;
Όποιος κρατάει την Έλενα, μάλλον κυνηγούσε την Κατερίνε το 1864.
Και;
Είναι 500 χρονών και δυνατοί. Είσαι βέβαιος ότι θες να το κάνεις;
-Ναι, είμαι βέβαιος. -Ίσως δε βγούμε από εκείνο το σπίτι.
-Τότε, δε θα βγω. -Ο ευγενής Στέφαν!
Δε σκέφτομαι καλύτερο τρόπο να πεθάνω.
Αν θες να μείνεις εδώ εσύ, το καταλαβαίνω απόλυτα.
Έχουμε μακρύ ταξίδι μπροστά μας. Ας πηγαίνουμε.
-Μην τον αφήσεις να με πάρει. -Μια δουλίτσα ακόμα και φύγαμε.
Περίμενα πολύ γι' αυτή τη στιγμή, Ελάιζα.
-Λυπάμαι ειλικρινά. -Δε χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη.
Ναι, χρειάζεται.
Με εμπιστεύτηκες με την Κατερίνα και σ' απογοήτευσα.
Ναι, είσαι ένοχος.
Και η Ρόουζ σε βοήθησε γιατί σου ήταν πιστή. Το εκτιμώ.
Η δική σου πίστη πού πήγε;
Ικετεύω τη συγχώρεσή σου.
Δεκτή.
Είσαι...!
Μη, Ρόουζ.
Είσαι ελεύθερη.
-Έλα. -Και η φεγγαρόπετρα;
Τι ξέρεις για τη φεγγαρόπετρα;
Ξέρω ότι τη χρειάζεσαι και ξέρω πού είναι.
-Ναι; -Θα σε βοηθήσω να τη βρεις.
-Πες μου πού είναι. -Δε γίνεται έτσι.
Διαπραγματεύεσαι μαζί μου;
Πρώτη φορά το ακούω.
Τι δουλειά έχει η βερβένη στο λαιμό σου;
Πες μου πού είναι η φεγγαρόπετρα.
Στην κρύπτη, κάτω από τα ερείπια της εκκλησίας.
-Τι δουλειά έχει εκεί; -Την έχει η Κατερίνε.
Ενδιαφέρον.
-Τι είναι αυτό; -Δεν ξέρω.
-Ποιος άλλος είναι εδώ μέσα; -Δεν ξέρω.
Κουνήσου!
Ρόουζ!
Δεν ξέρω ποιος είναι.
Εδώ πάνω.
Εδώ κάτω.
Με συγχωρείτε!
Σε όποιον αφορά! Κάνεις θανάσιμο λάθος αν νομίζεις ότι θα με νικήσεις.
Δεν μπορείς!
Μ' άκουσες;
Επαναλαμβάνω: Δεν μπορείς να με νικήσεις.
Θέλω το κορίτσι.
Θα μετρήσω ως το τρία.
Αλλιώς θα πέσουν κεφάλια.
Συνεννοηθήκαμε;
Θα έρθω μαζί σου. Σε παρακαλώ, μην πειράξεις τους φίλους μου.
Ήθελαν μόνο να με βοηθήσουν.
Τι παιχνίδι παίζεις μαζί μου;
Άφησέ την.
Έλα εδώ. Πληγώθηκες; Είσαι καλά;
Είμαι καλά.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Έλενα;
Ω Θεέ μου!
-Είσαι καλά; -Είμαι καλά.
Είμαι καλά.
Πήρα το μήνυμά σου.
-Πού είναι η Έλενα; -Σπίτι.
-Κι εσύ, γιατί είσαι εδώ; -Ήθελε να μείνει με τον Τζέρεμι.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Άκου, αυτό που είπε η Ρόουζ στην Έλενα για την κατάρα...
Ξέρω. Θα την προστατεύσουμε.
Ο μόνος τρόπος να τα καταφέρουμε, είναι αν πάψουμε να τσακωνόμαστε.
Επιτρέψαμε στην Κατερίνε να μπει ανάμεσά μας...
...αν συμβεί το ίδιο με την Έλενα δε θα μπορέσουμε να τη σώσουμε.
Ναι, Στέφαν, τα έχω ξανακούσει αυτά.
Τι;
Συγγνώμη.
Για τι πράγμα;
Που ήμουν εκείνος που σε άλλαξε πριν 145 χρόνια.
Αρκετά, Στεφ. Είναι αργά. Ας αφήσουμε τις εξομολογήσεις.
Δεν το είπα ποτέ δυνατά.
Έχω ανάγκη να το πω κι εσύ έχεις ανάγκη να το ακούσεις.
Συγγνώμη.
Αυτό που έκανα ήταν εγωιστικό. Δεν ήθελα να είμαι μόνος.
Μάλλον χρειαζόμουν τον αδελφό μου.
Ξέρω ότι ακούγεται τρελό, αλλά το αλκοόλ βοηθά.
Ή τουλάχιστον βοηθάει εμένα. Με τις κρυάδες που έχω.
Καίγομαι. Λες και έχω πιάσει φωτιά.
Αλήθεια; Ποτέ δεν το ένιωσα αυτό. Μάλλον οι λυκάνθρωποι είναι αλλιώς.
Στην αρχή ήμουν πολύ ευσυγκίνητη.
-Όλες οι αισθήσεις ήταν οξυμένες. -Το έχω κι εγώ αυτό.
Πώς είσαι βρικόλακας;
Πώς είσαι λυκάνθρωπος;
Ποιος άλλος είναι σαν εσένα;
Μόνο εγώ.
Είναι μεγάλη ιστορία. Θα σ' την πω άλλη φορά.
Πόσοι άλλοι λυκάνθρωποι υπάρχουν;
Μόνο εγώ.
Και ο θείος Μέισον, αλλά έφυγε από την πόλη.
Δεν πρέπει να το πεις σε κανέναν.
Ούτε για σένα, ούτε για μένα.
-Κανείς δε θα καταλάβει. -Το ξέρω.
Θέλω να σου πω για τη μαμά μου και τη δική σου...
...και τις ιδρυτικές οικογένειες και το συμβούλιο...
...αλλά θέλω να μου υποσχεθείς ότι δε θα μάθει κανείς για εμάς.
Είναι θέμα ζωής και θανάτου.
Δεν έχω κανέναν να το πω.
Συγγνώμη για πριν...
...αλλά είμαι μόνος.
Θα μου συμβεί.
Την επόμενη πανσέληνο θα αλλάξω και δε θα μπορώ να το αποτρέψω.
Φοβάμαι.
Τάιλερ... όχι...
Ποιος είναι εκεί;
Δε θέλω να σου κάνω κακό.
Γιατί είσαι εδώ;
Η Λέξι μου είπε κάποτε ότι είσαι από τους καλούς.
Ήξερες τη Λέξι.
Ο Τρέβορ ήταν ο καλύτερος φίλος μου.
Για 500 χρόνια έζησα με ένα άτομο. Χάθηκε.
Δε θέλω να το βάλω στα πόδια γιατί δεν έχω πού να πάω.
Λυπάμαι, δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Δε θέλω τη βοήθειά σου...
...θέλεις, όμως, εσύ τη δική μου.
Ο Ελάιζα μπορεί να είναι νεκρός, αλλά δεν έληξε.
-Τι εννοείς, δεν έληξε; -Δεν έληξε.
Οι Αυθεντικοί. Θα την αναζητήσουν.
Πρέπει. Το κάνουν για εκείνον.
Για ποιον;
Για τον Κλάους.
Ωραίες πιτζαμούλες!
Είμαι κουρασμένη, Ντέιμον.
Σου έφερα αυτό.
Νόμιζα ότι το έχασα. Ευχαριστώ.
-Δώσ' το μου, σε παρακαλώ. -Θέλω να σου πω κάτι.
Και γιατί πρέπει να το πεις έχοντας το κολιέ;
Επειδή αυτό που θα πω, είναι ίσως το πιο εγωιστικό που είπα ποτέ.
Ντέιμον, άσ' το καλύτερα.
Όχι, πρέπει να το πω μια φορά και θέλω να το ακούσεις.
Σ' αγαπάω, Έλενα.
Και, επειδή σ' αγαπάω, δεν μπορώ να φερθώ εγωιστικά.
Πρέπει να το ξέρεις. Δε σου αξίζω.
Όμως, σου αξίζει ο αδερφός μου.
Μακάρι να μην έπρεπε να το ξεχάσεις αυτό.
Όμως, θα το ξεχάσεις.