Poprzednio...
Przez ponad sto lat żyłem w ukryciu.
Znam ryzyko, ale muszę ją poznać.
- Czym jesteś? - Wampirem.
Powiedział mi o Katherine.
Jesteś Elena.
Wyglądamy tak samo.
Nie spotkasz się więcej z Eleną.
Skończ z nią
albo zabiję wszystkich jej bliskich.
Lockwoodowie są wilkołakami.
Coś musi wyzwolić klątwę.
Ktoś musi umrzeć.
Chciałem zabić wilkołaka.
Zrobiłeś sobie wroga.
Mason, zajmiemy się nimi.
Kołek w serce i ogień.
- Cześć, mamo. - Nie podchodź, Caroline.
- To twoja córka. - Już nie.
Szukam czegoś do mamy.
Kamień księżycowy. Dziękuję.
- Masz go. - Mam go.
Gapisz się.
- Przyglądam. - Przerażające.
Romantyczne.
Jesteśmy niegrzeczni.
- Jeśli Katherine się dowie... - Kto?
Pani Flowers nie pozwala przyjmować panów.
- Czemu tu mieszkasz? - Bo mi się tu podoba.
Mnie też.
Idę pod prysznic.
Chodźmy.
Sama. Już późno. Ozdabiam dom Lockwoodów przed balem.
Ciekawe, bo ja też.
Czy to dobry pomysł, żebyś tam szedł? Mason usiłował cię zabić.
Gdzie kamień?
- W bezpiecznym miejscu. - Nie ufasz mi?
Nikomu nie ufam.
Nie ufam Masonowi. Chcę mieć na niego oko.
Nie wolno nam z sobą rozmawiać ani na siebie patrzeć.
Za nic.
A jeśli Katherine odkryje, że udajemy?
- Boisz się, że cię zabiję? - Nie zrobisz tego.
Delikatniej.
Zabolało? Przepraszam.
Bolało?
Nie szkodzi. Codziennie kropla, aż będziesz silny.
- Co będzie, kiedy dam ci kamień? - Będziemy żyć długo i szczęśliwie.
Obiecuję.
Przyniosę ci go wieczorem.
Obiecuję. Wytrzymamy to.
Kocham cię.
Wiesz, że cię kocham.
Ja ciebie też.
- Musimy pogadać. - Nie czuję potrzeby.
Tyler musi zabić, by stać się wilkołakiem.
Ciekawe... nieszczególnie.
Mason szuka kamienia księżycowego,
który ma związek z legendą wilkołaków.
Kamień księżycowy?
- Wiem, gdzie jest. - I mówisz mi to...?
- Muszę mieć powód? Chcę pomóc. - Co na to siostra?
Nie powiedziałeś jej?
- Nie pozwala mi się mieszać. - A ty nie możesz się powstrzymać.
Szukasz celu w życiu, żenada.
Wpuścisz mnie?
Jenna, dzięki za ochotników.
Sprawa jest tego warta. Zawsze lubiłam bale maskowe.
Richard też. Uwielbiał je.
Ostrożnie. To antyk.
Spokojnie.
Robię dziś kolację, przyjdzie Ric. Zapraszam.
Elena i ja zrobiliśmy sobie... przerwę.
Rano odniosłam inne wrażenie.
Mam lekki sen.
Wiesz co? Nic nie słyszałam.
- Przyszłaś. - Tak.
Caroline nie przyjdzie.
Na pewno?
- W końcu musisz z nią porozmawiać. - Bierzesz jej stronę.
Tu nie ma stron.
Odkąd została wampirem, prawie się nie widujemy.
Straciłam ją. Nie chcę stracić też ciebie.
Chodź.
Dokąd?
Gdzieś, gdzie możemy porozmawiać.
Nie jadłaś.
Doktor Damon mówi, że twój organizm pozbył się już werbeny.
Może już dziś będziesz spać w swoim łóżku.
Będziesz udawać, że mnie nie ma?
Tak. Odejdź.
Jak zwykle masz to gdzieś.
Jak dawniej, zanim zostałam wampirem.
Nie żebym umarła, czy coś.
Naprawdę umarłaś?
Tak i nie.
Jak to możliwe?
Co ty tu robisz?
To ja odkryłem istnienie kamienia księżycowego.
Elena wie, że tu jesteś?
Niezupełnie.
- Co tam masz? - Notatki Isobel. Od jej asystentki.
- Od ślicznej Vanessy. - Pamiętasz aztecką klątwę?
- Słońce, Księżyc i tak dalej. - Aztecka klątwa?
Podobno wampiry i wilkołaki miały swobodę, aż szaman rzucił klątwę.
Odtąd wilki doznają przemiany w pełnię, a wampirom szkodzi słońce.
- Większości. - Klątwę wilkołaków pieczętuje ten kamień.
Co to oznacza?
Jak to w czarach, pieczęć pozwala je zdjąć.
Może Mason pragnie złamać klątwę.
Tylko idiota uwierzyłby w ten bełkot.
- Kto ma kamień? - Tyler.
- Zdobędziesz go? - Tak.
Życie nagle nabrało sensu.
Wierzysz w to?
Ten bełkot mówi też, że ich ugryzienie zabija wampira.
Byłbym głupi, nie mając tego na uwadze.
Nie do wiary.
To dużo. Katherine robi, co może, by nas rozdzielić.
Caroline jest między młotem a kowadłem.
Przecież nie udajecie kłótni. Nawet nie zauważyłam, że coś zgrzyta.
Nie chcę nic przed tobą ukrywać, ale wiem, co o tym myślisz.
Więc mnie wykluczacie?
Jasne, że nie.
Znam swój pogląd na tę sprawę i twój także. Co będzie z nami?
Jesteś moją najlepszą przyjaciółką.
Nie chciałam, żeby draka z Caroline nas rozdzieliła.
Ona cię potrzebuje.
Jeszcze nie...
Jest wampirem. Nie mogę.
Powinnyśmy wracać.
Nie spodziewałem się ciebie tutaj. I gdzie indziej.
Miałem wypadek, ale już w porządku.
- Co zrobiłeś szeryf Forbes? - Jest cała. Ale ci już nie pomoże.
Luz.
Przepraszam.
Co się stało?
Zobaczyłam coś, kiedy mnie dotknął.
Miałaś wizję?
Widziałam Elenę.
Całował ją.
Niemożliwe. Elena nie pocałowałaby go.
To nie Elena. Widziałaś...
Katherine.
- Co tu robisz? - Szukam brata.
Przy okazji powiedz swojemu, żeby za mną nie łaził.
- Co jest grane? - Jego spytaj.
- Do czego on cię przymusza? - Do niczego. My tylko...
Nie zadawaj się z nim.
Damon wysługuje się ludźmi, a potem umierają.
Proszę, trzymaj się od tego z daleka.
Mało mnie to rusza. Przez ciebie trafiłem do tego cyrku.
Nie mów mi, co mam robić.
- Katherine z Masonem?! - Nie zauważyliśmy.
Zjawili się jednocześnie, ma to sens.
Cienki bolek. Ona go wykorzystuje.
Do czego?
Mason szuka kamienia, który ma łamać klątwę.
- Może Katherine też. - Po co?
Nie mam pojęcia.
Znasz Katherine - zawsze coś knuje.
- Jak znaleźć kamień? - Jeremy zwinie go Tylerowi.
Nie wciągaj go w to.
Bawi się w Indianę Jonesa. Sam się prosi.
Jest fantastyczna i nagle zmienia się we wściekłą zazdrośnicę.
- Wiesz, co myślę o Caroline. - Zahukana, wydrowata świruska.
Ale chce dobrze. Bierz ją taką, jaka jest.
Pójdę po przedłużacz.
Czytałem o kamieniu, który mi pokazałeś.
Dlaczego?
Z ciekawości, z nudów.
I co?
Opowiada o nim aztecka legenda. Mogę sprawdzić, czy to na pewno ten?
Oddałem wujowi.
Czemu?
Mam dość legend i klątw. To nie dla mnie.
Ludowe bajanie.
WSZYSTKO GRA?
JESTEM Z DAMONEM I BONNIE. DAM ZNAĆ.
Dalej nie pójdę.
- Coś chcesz? - Pomocy.
- Nigdy. - Wiedziałem. Dlatego on tu jest.
ODPOWIEDZ TERAZ
Wiem jakie masz o nas zdanie. Ale dzięki tobie wiemy
o Masonie i Katherine. Mamy okazję zyskać nad nimi przewagę. Wysłuchaj nas.
Proszę.
Słucham.
Powiem Elenie, co się dzieje. Spróbuj być miły.
- Nie powinnaś dzwonić. - Co się dzieje?
Damon wciąga Jeremy'ego, ty jesteś z Bonnie,
a ja zajmuję się głupim balem.
Czekaj.
Sprawdź, czy Mason dał Katherine kamień.
Wizje tak nie działają. Nie mogę zadawać pytań.
Co za pech.
Przez twoje czary-mary łeb mi pęka.
- Jak to robisz? - Proste, to tętniak.
Pęka naczynie, ale szybko się goi, więc zabawa trwa bez końca.
- Działa tylko na wampiry? - Na wszystkie istoty nadprzyrodzone.
- Nie pomogę go skrzywdzić. - To wilkołak,
a Katherine jest zwyczajnie zła.
Będziesz zgrywać stróża moralności? Ujmę to inaczej.
Zagrażają Elenie. A ty, wiedźmo, przemożesz się i pomożesz.
To prośba. Zapomniał dodać "proszę".
Oczywiście.
Przestawisz wóz? Blokujesz.
Co tam robisz sama?
Faceci się zmyli oglądać eliminacje. Nie skumałam, o co chodzi.
Pomogę.
Przepraszam.
Krew mam z torebek.
Jest gorsza od świeżej, ale bije na głowę zwierzęcą,
- którą polecał Stefan. - Kradniesz ze szpitala?
Damon kradnie, ja mu podbieram.
Jeśli masz krew, nie musisz zabijać?
Pragnę tego. To leży w mojej naturze.
Ale dieta pozwala zapanować nad instynktem.
Radzę sobie.
Lepiej niż Stefan.
Jest nałogowcem. Krwioholikiem.
Nie chcę tego dla ciebie.
Wiem.
Jak się nie ma co się lubi...
Damon wrócił.
To jego torba.
Złap z tej strony.
Po co?
- By nie poplamić dywanu. - Wiedziałam.
Czepiasz się.
Wkrótce się ocknie.
Ma doświadczenie w byciu wiązanym.
Co robisz?
Szukasz kamienia, a ja pomagam go znaleźć.
Sprawdź, czy oddał go Katherine. I gdzie ona jest,
i co zrobią, kiedy go zdobędą.
Ciasno. Ciemno.
- Woda. - Ściek?
Raczej... studnia. Niemożliwe.
- Studnia. - Dlaczego?
Nie wiem.
Spadam.
Hej, czepialska.
Dzięki.
Pobudka, wilczku.
Co z mamą? Wiem od Eleny.
Wieczorem będzie w domu.
Muszę lecieć.
Znalazłaś kamień?
Jeszcze nie.
Pamiętasz starą studnię, przy której bawiłyśmy się w dzieciństwie?
Pamiętasz gdzie jest?
Na skraju posiadłości Lockoodów. A co?
Tam jest kamień.
- Idę. - Mogę iść z tobą.
Nie trzeba.
Jasne.
Gdzie Caroline? Cała ona. Dlaczego jej nie ma?
Ma inne sprawy.
Spotyka się z kimś?
Nie.
Widzieliście Masona?
- Wyjechał. Nie powiedział, kiedy wróci. - Dziwne.
STUDNIA W POSIADŁOŚCI LOCKWOODÓW
Nawet nie pytam.
Zaraz wracam.
Jaki waleczny.
Co?
A więc boli. Dobrze. Myślałem, że jesteś niewrażliwy na ból.
Szybko się goi. Niedobrze.
Muszę dalej zadawać ból.
Katherine. Jak ją poznałeś? Czego chce?
Mam czas.
- Co jest grane? - Nie powinnaś tu być.
Ale jestem. Co się dzieje?
Bonnie sądzi, że tam jest kamień.
Ostrożnie.
Zejdę tylko na chwilę.
Co jest?
Co?
Werbena!
Stefan tam jest.
Łańcuch zardzewiał. Nie możesz. Werbena.
Trzeba go wyciągnąć. Już!
Kiedy się poznaliście? Uwiodła cię?
Przecież nie zahipnotyzowała. Zauroczyła w inny sposób.
To akurat potrafi.
Miałeś wyjść.
Znalazłem coś w pudle Rica.
- Co takiego? - Roślinę, Aconitum vulparia .
Rośnie na ternach górskich. Inaczej tojad lisi, mordownik.
Co jeszcze?
Według jednego mitu wywołuje likantropię.
Według innych źródeł chroni ludzi i jest silną trucizną.
Strzelam, że truje.
Co Katherine robi w Mystic Falls?
- Czego szuka? - Jest ze mną. Zazdrościsz?
Cham ze mnie. Pewnie zgłodniałeś.
Trzymam cię.
Wyleciałaś jak z procy.
Usłyszałam krzyk Eleny. Pomóż jej.
Gotowa?
- Przepraszam. - Opuszczaj.
- Co się tam dzieje? - Wciągaj.
- Czekamy. - Poczekaj. Szukam kamienia.
Szybciej!
Zaraz. Chyba go mam.
Co się dzieje?
Mam go.
Wciągajcie.
Mam kamień. Będzie dobrze.
- Po co ci kamień? - Wal się.
Zła odpowiedź.
Nie powie już nic więcej.
- Teraz oczy. - Jest w studni.
Wiem. Pytam, jak działa i do czego jest potrzebny.
Dla Katherine.
- Dlaczego? - Zdejmie nim klątwę.
Księżyca?
Czemu wampir pomagałby wilkołakowi złamać klątwę?
- Bym nie musiał się zmieniać. - Czemu?
Bo mnie kocha.
Rozumiem. Jesteś po prostu głupi.
Katherine cię nie kocha, tylko wykorzystuje.
Nic więcej nie powiem.
Powiesz.
Idź na spacer, Jeremy.
Zostanę.
Lepiej wyjdź.
Nie dręcz go już.
Pomóż Tylerowi. Nie pozwól, by go to spotkało.
Sam tego chciałeś. Zabijaj albo giń.
To wilkołak. Zabiłby mnie przy pierwszej okazji.
Więc zaciśnij zęby albo wypad.
On chce, żebym go zabił.
Prawda?
To klątwa.
Patrzę na ciebie i widzę brzydszą, głupszą wersję siebie.
Kocham ją.
Też to przerabiałem.
Katherine wyrwie ci serce.
Wyręczę ją.
- Gładko ci idzie. - Prawda?
Gdzie sól?
Na stole.
Wyciągnęłam Stefana ze studni, cały nasiąkł werbeną.
Ale Bonnie była dla mnie miła. To jakiś postęp.
- Przestraszyłam cię? - Jesteś taka...
Nie mów. Zaczęłyśmy się dogadywać.
Jesteś silna i pewna siebie.
Dziękuję.
Nie odbieraj mi wspomnień.
Dochowam tajemnicy.
Jeśli się boisz, powiedz im, że mnie zahipnotyzowałaś.
Nikomu nie powiem. Nie chcę cię skrzywdzić.
Nigdy tak nie rozmawiałyśmy.
To tak dużo dla mnie znaczy.
Dla mnie też.
Wiem, że mogę ci ufać.
Ale ty nigdy im nie zaufasz.
Zabiorę cię do domu.
Zapomnisz, że jestem wampirem.
Zapomnę.
Będziesz pamiętać grypę żołądkową...
gorączkę...
dreszcze... i nudności.
Że ugotowałam zupę i ją przesoliłam.
Że się kłóciłyśmy, poczułaś się lepiej, a twoja samolubna córka,
która cię kocha ponad wszystko...
znów zaczęła cię olewać.
I wszystko wróci do normy.
To wszystko dla tego?
- Nie hamowałeś się? - Trzeba to było zrobić.
"Carol, jadę na Florydę.
Na długo.
Poślę po rzeczy. Buziaki, Mason"
Pozbądźmy się ciała.
Ostatnie połączenie. Kto to mógł być?
Nie prowokuj jej.
Mason, czekam od godziny.
Pomyliłaś zabawki.
Damon? Zaskoczyłeś mnie. Mason jest z tobą?
Obok. Ale jego serce na drugim końcu pokoju.
Popełniłeś błąd.
Co za dzień. Zabiłem wilkołaka, znalazłem kamień księżycowy.
Ukrył go w studni pełnej werbeny. Niezbyt ci ufał.
Ale naprawdę cię kochał.
Gdzie jesteś? Mogę go przywieźć. Pożegnasz się.
Nie masz pojęcia, co zrobiłeś.
Pokrzyżowałem ci szyki?
Myślisz, że nie mam planu B?
A dalej jest plan C, D i tak do końca alfabetu.
Pozdrów Stefana.
- Gdzie Jeremy? - Poszedł do siebie. Nie jest głodny.
- Z kim rozmawia? - Nie wiem. Udało się?
Tak. Choć nie bez trudu.
To do ciebie.
Kto to?
Witaj, Eleno.
- Katherine. - Miło się baraszkowało ze Stefanem?
Wiem wszystko. Zawsze. Kiedy to pojmiesz?
Wiesz, jak łatwo wejść do twojego domu?
Podmienić werbenowe perfumy cioci, przekonać ją, by nie piła ziółek?
Od dawna jest moim szpiegiem.
I w przeciwieństwie do ciebie, ona mnie słucha.
Świat byłby lepszy, gdyby ona...
Rozumiesz?
Co z nią?
Miała szczęście, przeżyje.
- Pamięta, co się stało? - Nie.
Katherine ją zahipnotyzowała.
Dlaczego?
By udowodnić, że może dorwać każdego.
Będzie dobrze.
Nie będzie.
Zapłaci za to. Nie wiem jak, ale zapłaci.
Ładnie.
Miło było widzieć Matta. Dawno nie przychodził.
Byliśmy zajęci.
Widziałaś Masona? Szukam go cały dzień.
Wrócił na Florydę.
Przykro mi. Wiem, że się zakumplowaliście.
- Tak po prostu wyjechał? - Liczyłam, że zostanie dłużej.
Ale wyjechał. Znów jesteśmy we dwójkę.
Tak mi przykro.
Byliśmy głupi, myśląc, że nas nie nakryje.
- Wiem. - To nasza wina.
Jenna jest w szpitalu, Jeremy może być następny.
Bo jej nie słuchaliśmy, bo jesteśmy razem.
- Wiem, co powiesz. - Więc pozwól.
Postępowałam samolubnie, bo cię kocham.
Wiem, że ty mnie także.
Ale to koniec. Tak musi być.
Rozjuszyłem Katherine. Nie pomyślałem.
To bez znaczenia.
Wygrała.
Katherine nas pokonała.
Wybacz, jestem poirytowana.
Okoliczności uległy zmianie i muszę się dostosować.
Hipnoza to zło konieczne. Potrzebuję wilkołaka.
Jednego straciłam, więc powiedz, skąd wezmę następnego.
Zaatakuję Tylera Lockwooda.
I się nie cofniesz.
Nie cofnę się.
Aż?
Aż mnie zabije. sz.