Ang Nakaraan sa Vampire Diaries...
Nabuhay akong may sekreto. May kapalit pero kailangan ko siyang makilala.
-Ano ka ba talaga? -Isa akong bampira.
-Ikaw si Bb. Pierce. -Katherine na lang.
'Di kita minahal. Walang totoo sa nararamdaman ko.
Alam ko ang totoo, Stefan.
-Bumalik na pala ang itim na tupa. -Tyler?
-Sino ang kasama ni Carol? -Si Mason.
Nasaan ang mga lumang gamit?
May hinahanap ako. Isa itong moon stone.
Parang may sekreto ang mga Lockwood. Hindi sila bampira. Iba sila.
-Tikbalang. -Taong lobo?
Ikaw 'yun.
Halatang pinatay siya ni Katherine.
-'Pag pinagsama ang A at B-- -Nagugutom ako.
-Katherin. -Huwag kang matakot.
Magiging masaya tayo.
Lockwood, 1864
Ang nakahanap ng kanyang sapatos.
Bawal dumikit, G. Salvatore. Iyon ang patakaran.
Akala ko ay 'di ka sumusunod.
Masama pa rin ang loob ng kuya ko na ako ang pinili mo.
Dapat tanggapin ni Damon
na mas magaling sumayaw ang kanyang kapatid.
Parang nakahanap na siya ng paglalaanan ng oras.
Elena.
Stefan, 'wag.
Elena.
Ikaw naman.
Paghandaan mo ang pagkatalo.
Sige.
Masakit, hindi ba?
-Tirahin mo. -Alam mo na ang pakiramdam ngayon.
'Wag mong pigilan, Stefan.
Minahal mo ako.
Pwede mo ulit akong mahalin.
Mahal kita, Stefan.
Magsasama tayong muli.
Ipinapangako ko.
Ayos ka lang ba?
Hey.
Oo, isa lang iyong masamang panaginip.
Matulog ka na ulit.
Katherine.
Aminin mo, Mas lalo akong gumagaling dito.
Ang daling pumasok sa utak mo.
Tinalikuran mo na ba ang iyong pagkatao?
Uulitin na naman ba natin?
Alam nating kaya kitang pirapirasuhin habang naglilinis ng kuko.
-Anong gusto mo? -Gusto kitang makita.
Na-miss kita, Stefan.
Pakiusap, pagbigyan mo ako sandali.
Bakit ka bumalik sa bayan?
Tatlong dahilan. Ikaw, ikaw at ikaw.
Parang hindi ko maintindihan. May bumara sa lalamunan ko.
Alam mong ito ang totoo.
Sa kaloob-looban ng iyong magandang katawan
ay is Stefan na minahal din ako.
-Anong gusto mo? -Dito ka pala tumatambay
kapag hindi ka nananakit.
Niloko kita para magsabi ka ng totoo.
Paggamit iyon ng taktika mo laban sa 'yo.
Saan ka pupunta?
Nilinaw ko na Damon. Wala akong gustong gawin sa 'yo.
Sige. Magkita tayo kina Jenna.
Paano mo nalaman iyon?
Ideya ko iyon. Nagkasama sina Jenna at Mason noong haiskul.
Kaya naisip kong ang pagkikita-kita ay mabuti para makilala ko siya.
Sinabi ko kay Ric na sabihin kay Jenna--
Alam ba ni Jenna na pupunta ka? Kasi hindi ka niya gusto.
Ayos. Salamat.
Umaasa ako na itong peach cobbler ang magiging daan.
Anong ginagawa mo?
Lalagyan ko ng pilak si Mason at patutunayan na siya ay taong lobo.
Magkita tayo kina Jenna.
-Pwede kang makausap? -Pupunta ako kina Jenna.
Dalawang minuto lang, pwede? 'Wag mo akong iwasan.
-Magwawala ako rito. -Tyler.
Anong sasabihin ko?
Oo, naging lobo ako. 'Di iyon mangyayari sa 'yo."
Paano mo nalaman?
Hindi mo bubuhayin ang sumpa.
Walang alam ang tatay mo. Ni ako hanggang sa nangyari ito.
-Paano ito nag-uumpisa? -Mabuti na ang walang alam.
Bumalik ka na may dalang sekreto ng pamilya.
-Inaasahan mong 'di ako magtatanong? -Wala na akong sasabihin. Paumanhin.
Mas makakabuting hindi ko sabihin.
Nakita mo ba ang moonstone?
Alam mo ba kung nasaan ito?
-Bakit ito mahalaga? -Sinabi ko na sa 'yo.
Sa nanay ko ito. Ito ay sentimental.
-'Wag ka nang mag-alala. -Sige.
Kalimutan mo nang sinabi ko ito, okey?
Magkita tayo mamaya.
'Di ka dapat nagbabasa ng talaarawan ng iba.
Alam ko, paumanhin.
Masyado itong mapang-akit.
Lahat ng iyong saloobin at nararamdaman
na nasa mesa mo para mabasa ko.
Ang pribadong stock ni Damon.
Tama, hindi ka makataong kumilos.
Nabasa ko iyon.
At nabasa ko rin na may nakita kang taong lobo nitong nakaraan.
Siguro ay surpresa iyon/
Anong alam mo sa mga taong lobo?
'Di ka dapat mag-alaga nito.
Nakakamatay ang kagat nila.
Mas mabuting umiwas sa kanila tuwing kabilugan ng buwan.
Paano mo ito nalaman?
Sino kaya ang may gawa
at naubos ang mga bampira noong 1864?
Mga pamilyang nagtatag.
Na pinamunuan ni...?
Ng mga Lockwoods.
Naaalala mo pa ba ang Founder's Ball?
Ang pinapangarap mo?
Ako ang iyong konsorte.
Bago n'yo malaman ang aking sekreto.
Samahan n'yo akong lahat sa pagtataas ng baso
para sa aking mabuting kaibigang si George Lockwood.
George, salamat sa pagtatanggol mo sa Timog.
Ikinararangal ko, G. Salvatore.
Kung tutuusin, dapat ay iba ang gumawa nito.
Tama, tama.
-Pwede ba kitang makausap, Bb. Katherine? -Kumuha ka ng baso.
-Isa itong selebrasyon. -Nakikiusap ako.
Nakita ko ang pag-atake noong isang gabi. Hindi ito mga bampira.
Magandang balita ito. Hindi tayo dapat mag-alala.
Hindi mo naiintindihan.
Ang mga taong iyon ay pinatay sa paraang noon ko lang nakita.
Hindi magtatagal bago mag-imbestiga ang mga Founder.
Aalis tayo ng bayan. Sasabihan ko iba pa.
Huminahon ka, Henry.
Ang bayan na ito ang ating tahanan at kapamilya ko ang mga bampira.
Hindi ako papayag na may mangyari sa atin.
Mula nang nakilala ko si George, alam kong magiging problema siya.
Sinasabi mo na lahat ng Lockwoods ay mga taong lobo.
Nasa dugo ng pamilyang Lockwood ang pagiging taong lobo.
-Hindi sa taong lobo sila. -Ilan ba lahat ng mga taong lobo?
Ang mga Lockwoods lang ba?
Hindi. Mayroon pang iba.
Hindi marami. Halos paubos na sila.
Nasa mga libro na lang sila at masamang pelikula.
Ako naman ang magtatanog.
Bakit mo itinatago ang litratong ito?
Bakit hindi mo sunugin? Punitin ito.
Alam mo ba kung bakit ako bumalik?
May mas maganda akong tanong. Bakit ka bumalik?
Para kay Elena?
Hindi.
Bumalik ka para mahulog ulit sa akin, tama ba?
Anong mayroon sa 'yo...
at mahalaga ka pa rin sa akin?
Nasaan na ba tayo?
Sasabihin mo sa akin
kung bakit ka bumalik sa Mystic Falls, tama ba?
-'Di mo ito kailangang gawin. -Sumagot ka.
Bumalik ako para sa 'yo.
Kikilos tayo ng ayon sa aking patakaran.
Hindi, anong gagawin--?
Sumagot ka.
Pahihirapan mo ba ako?
Gagawin ko ang lahat para sabihin mo sa akin ang totoo.
Noong gabing iyon sa Founder's Ball--
Ayaw kong makarinig ng mga lumang kwento.
Kailangan mo, Stefan.
Iyon mismo ang gusto mong marinig.
Mag-isa lang siya.
Ibig bang sabihin ay pwede kitang solohin?
Niloloko ng tatay mo ang sarili niya.
Alam mo naman si tatay, gusto niyang magdaos ng Founder's Party kada taon.
Aaminin ko, nagulat ako na bumalik ka at hinanap ako.
Ikaw ang pinag-aagawan ng magkakapatid na Salvatore?
Hindi, dahil ako ang bampira na papatay habang natutulog ka.
Pakiulit?
Huminahon ka, George.
Alam mo ang sekreto ko.
Tapos na ang usapang ito.
Alam ko rin ang sekreto mo at kung gaano ka kalakas.
Hindi lang kasing lakas.
Paano mo nalaman kung sino ako?
Titigil ba ako sa bayan nang hindi kilala ang kaaway ko?
Anong gusto mo?
Anong gusto niya?
Salamat sa pag-imbita sa akin. Pwede siyang manggulo.
Hindi siya ang inaalala ko.
Bakit darating si Damon?
Mahilig magsama si Alaric ng mga kawawa.
Jenna, maging mabuti ka.
Magiging mabuti ako kapag nilayuan ka ni Damon.
-Magandang balita. Nakita ko na ang tagayan. -Sige.
Lalabas na ako.
Kanina pa akong nandito at babalik sa bangko sa pep rally.
Tulad pa rin ng dati, ha?
Hindi ko lang ipinalo ito bote sa isang matanda.
Ang pinakahihintay. Nagustuhan kita.
-Masaya lang at naimbita ako. -Salamat Ric, ideya niya ito.
-Talaga? -Oo.
Inisip kong mabuti na makilala ang mga dating kaibigan ni Jenna.
-Makaalam ng kaunting dumi. -May dumi rin ako.
-Wala akong sekreto.
Mga maruming kahihiyan.
Para sa maruming kahihiyan.
-Kampay. -Hey.
-Damon. -Tumatagay lang kami.
-Ikukuha kita ng baso, pare. -Hindi, heto na.
Gamitin mo ang sa akin.
Medyo hindi niya ako gusto.
Ngayon lang kita nakita. Ako si Mason Lockwood.
Oo naman. Ako si Damon Salvatore.
Alam ko. Marami akong naririg na maganda tungkol sa 'yo.
Talaga? Kakaiba iyon.
Kasi walanghiya ako.
Nangungumusta lang ako.
Natanggap mo ba ang mensahe ko tungkol sa pag- barbecue kina Jenna?
-Tawagan mo ako. -Si Stefan ba iyon?
Hindi siya tumatawag. Nag-aalala na ako.
Baka ayos lang siya.
Grabe, hindi ko mapigilang kumain.
Sabi ni Stefan ay magandang paraan ito para pigilan ang pananabik.
Nakakakilabot ito, para lang hindi manabik sa dugo
kada minuto sa araw-araw.
Iyon ang ayaw ni Stefan sa sarili niya.
Oo. Naiinis siya na palaging ikaw ang tukso.
Sinabi niya 'yon?
Ang pagkasabik na laslasin ang iyong leeg tuwing magkasama kayo?
Nandoon iyon, maniwala ka.
Kaya ako nakipaghiwalay kay Matt.
Handa ang mga pagkain. Kumuha na kayo.
Sa wakas. Nagugutom na ako.
Pwede tayong umupo rito hangga't gusto mo.
At kapag nag-umpisa ka nang matuyo, may puntod na may pangalan mo.
Ako lang ang nagsasalita. Ikaw naman.
Nagkukunwari ka bang tao kapag kasama mo si Elena?
Iyon ba ang hiling mo?
'Di ako nagpapanggap na kung sino kapag kasama ko na siya.
Iyon ang katotohanan.
-Nagpapakatotoo ako. -Alam ba niya na mahal mo ako?
Hindi kita mahal.
Doon ka nagkamali, Stefan.
Nakalimutan mo na bang iniuwi mo ako noong gabing iyon?
Pinapasok ako ng pamilya mo.
Naging masaya ako, Stefan.
Gaano katagal ka sa Mystic Falls?
Hangga't gusto nila ako.
Sobrang bait ng tatay mo para bigyan ako ng tirahan.
Bakit namin hindi? Nawalan ka ng pamilya dahil sa sunog.
Masaya ako na nakalabas ka ng Atlanta.
Kailangan ba talaga ako?
Sobra.
Alam kong bago pa lang tayo nagkakila...
At marami akong kaagaw sa iyong pagmamahal.
Pero wala pa akong nakilalang babae na tulad mo.
Kapag tinitingnan kita ay nakakakita ako...
ng angel.
Hahawakan kita...
at mag-iinit ang buong katawan ko.
Hahalikan kita at alam kong nagmamahal ako.
Mahal kita.
Marami kang hindi alam sa akin, Stefan.
Marami pang dapat matutunan at mahalin.
Magandang gabi.
-Nagagalit ka ba sa akin? -Hindi.
Hindi ako nagagalit sa 'yo. Sinorpresa mo lang ako.
Magkita tayo bukas.
Anong ginagawa mo rito?
Sinabi ko sa 'yo na darating ako.
Pagod na ako. Umuwi ka na.
Nagulat ka ba sa inamin ng kapatid ko?
Hindi ka dapat nakikinig.
Hindi pa ba sapat ang pagmamahal ko?
Sinabi ko na sa 'yo, pagod ako.
Gusto kong mapag-isa ngayon. Umalis ka na.
Magandang gabi.
Sige na, Stefan, pahirapan mo ako.
Bihagin mo ako, igahin ang aking dugo hanggang sa maging abo ako.
Hindi nito mababago ang katotohanan.
Hindi ko pinipilit ang pagmamahal mo.
Totoo ito, pati na ang sa akin.
Damit. Ballerina.
Tuta, tuta. Tuta na nakasuot ng tutu.
-Hindi, hindi. -Aso, tugisin, asong tugisin.
"You Ain't Nothing But A Hound Dog." -Dances With Wolves.
Nanalo na naman si Mason.
Paano iyan naging lobo?
Medyo lasing na si Tiya Jenna.
-Pwede bang tigilan ang pagpapainom sa kanya? -Gusto kong magustuhan niya ako.
-Kumusta ang Operasyon ng Lockwood? -Siya ng bago kong kaibigan.
Nandiyan pala kayo. Masaya ba ito?
Oo. Maraming salamat sa pag-imbita sa akin.
May magagawa ba ako?
-Alam ko ang iniisip mo tungkol sa akin-- -Hindi, hindi mo alam.
Wala ka pang nililigawan. Madami na akong nakasamang tulad mo.
Natututo pa lang ako.
-Ang ganda ng mga ito. -Salamat.
Sa nanay ko 'yan.
Ang marinig ang katotohanan makalipas ang isa't kalahating siglo
ay nakakagulat.
Hindi ito totoo. Naalala kong pinilit mo ako.
Ito ay matapos kong ipakita kung sino talaga ako.
Natakot ka sa akin, kailangan kong tanggalin ang takot mo.
Kung ano man ang nararamdaman ko noon...
ang lahat ng iyon ay naging galit.
Pagmamahal, galit. Kaunti lang ang pagkakaiba.
Pwede akong maghintay.
Si George Lockwood ang nagdudulot ng lahat ng kaguluhan.
Ginagamit niya ang mga bampira para pagtakpan ang kanyang mga ginawa.
Sinabi sa founding family tungkol sa amin.
Pero handa siyang makipagkasundo.
Anong klaseng kasunduan?
Kasunduan na ubusin ang mga bampira sa bayan.
Nakausap ko si Giuseppe Salvatore.
-Mamayang gabi na ang pagtitipon. -Mabuti.
Ipabilang mo ang lahat bago sunugin ang simbahan.
-Sige. -Dalawampu't pitong bampira.
Kapag nagkagulo na, gumapang ka sa labasan sa ilalim ng choir loft.
Nandoon ako para iligtas ka.
Siguraduhing hindi ka masusundan.
Gusto kong maniwala sila na namatay ako sa sunog.
Alam mong susunugin nila ang mga bampira sa simbahan.
Ako ang nagsindi.
Mga kaibigan mo sila. Kapamilya mo sila.
At ibinenta mo lang sila.
Nang hindi kumukurap.
Mason.
Bakit hindi mo kami simulan?
Sige.
Ano ba ako? Humihingi ako ng paumanhin. Isa akong hayop.
Hindi ba kayo nagkaroon ng relasyon ni Jenna?
-Palagi siyang nawawala sa lupain ng Logan Fell. -Nagkamali ako.
Romantiko 'yang si Mason. Pinipilahan siya ng mga babae.
Talaga?
Napag-isipan kita na isa kang malungkot na lobo.
Sigurado akong, hindi ako tulad mo, na pumapatay ng babae.
Isa kayang kampay?
Para sa bagong mga kaibigan.
-Pagkakaibigan. -Kampay.
Kampay, pare.
Ako ba ang pinakamasamang kaibigan kung iiwan kita ay puntahan si Stefan?
Gusto mong umalis?
Hindi kasi siya sumasagot.
May masama akong kutob.
-Parang hindi ito magandang ideya. Si Damon na ang bahala rito.
Para sa akin, wala nang masahol pa kaysa sa palahabol na kasintahan.
Hindi ako palahabol. Nag-aalala lang ako.
Naintindihan mo naman, 'di ba?
Ipagmaneho kaya kita?
Mas mabuti pa, salamat.
Sige.
Anong kapalit na nakuha ni George sa kalayaan mo?
Isang bagay na gustong-gusto niya.
Pinatay mo ang 26 mong kaibigan para pekein ang iyong pagkamatay?
Hindi, may tinatakbuhan ka. Ano iyon?
Ang lahat ay may nakaraan, Stefan.
Dapat ay napakalayo ng sa akin.
Pero sa salamat sa 'yo, muntik nang mabigo ang plano ko bago pa ito mag-umpisa.
Pagkasabi sa akin ni George na malapit na ang pagtitipon
sinigurado kong makita ka sa huling pagkakataon.
-Vervain. -Ano?
Ginamit ng tatay mo ang pagmamahal niya laban sa 'yo.
Katherine.
Nilason niya ang iyong dugo.
Wala na tayong oras.
Halos sinira ni Damon ang lahat, sa pagiging si Damon.
Hindi.
Bumalik kami para sa 'yo.
-Sinubukan ka naming iligtas. -Hindi ko gustong maligtas.
Namatay kami ni Damon para sa wala.
-Para sa wala. -Hindi, Stefan, namatay ka para sa pagmamahal.
Inilabas ni Jenna ang "Guitar Hero." Panahon na siguro para maglaban.
Gusto ko ang "Guitar Hero."
Ikaw kaibigan ay nagkamali ng hinusgahan.
Sige, tama na ang mga pasaring. Panalo ka na.
-Nakakatuwa. -Salamat.
Akala mo ba ay hindi ko alam, kung para saan itong pagtitipon?
Paano mo ako nakilala?
-Walang kaalam-alam ang kapatid mo. -Hindi 'yon mahalaga.
Hindi ako ang kaaway mo, Damon.
Sinubukan mong patayin ang kapatid ko.
-Isa iyong pagkakamali? -Talaga?
Pagkalito. 'Di ko napigilan ang sarili ko.
-Wala akong kontrol kapag nagbago na ako. Ano, 'di mo kaya ng mabuting asal?
Seryoso ako.
'Wag na nating buhayin ang lumang alitan na 'di tungkol sa atin.
Maniniwala ba ako na ikaw ang Mystic Falls na nagtatanim ng puno ng kapayapaan?
Nawalan ako ng kapatid.
Namatay ang tiyuhin ko. Nandito ako para sa pamilya ko.
Ayusin natin ito.
Salamat. Ikinalulugod ko ito.
Nandito na tayo. Para magligtas.
-Bakit masyado kang magagalitin? -Ganun talaga ako.
Sigurado akong magtatagumpay kayong dalawa.
Kahit walang pag-aaral kung paano magtagumpay.
Gaano kalaki ang posibilidad na magsama ang isang bampira at tao?
Hula ko ay wala.
Okey, Caroline.
Paumanhin.
Gusto ko ang kantang 'yan.
-Anong tinutugtog? -"We Radiate" ng Goldfrapp.
Bwisit.
Wala na bang iinom nang marami sa Grill?
-Parang puro matanda ang kasama ko rito. -Parang mas gusto kong tawagin na huwaran.
Salamat sa pag-imbita. Nakakatuwa.
Alaric, manonood ka ba sa isang linggo?
Oo, hihintayin ko 'yun.
Dapat siguro ay umalis na rin ako.
Jenna.
Napakaganda mong punong-abala.
At isa kang nakakakilabot na artista.
Iyon lang ba ang dahilan kung bakit ako nakakakilabot?
-Pinag-iisipan ko pa. -Tama na 'yun para sa akin.
Alaric.
'Wag tayong manood ng laro sa isang linggo.
Sigurado ka bang darating ang tulong? Kanina pa tayo naghihintay.
Nakakapagtaka. Sabi nila ay parating na sila.
Oo nga.
-Tatawagan ko si Jenaa. -'Wag, sandali--
Susubukan kong tawagan ulit ang hihila. Gagamitin ko ang matapang kong boses.
-Pwede tayong maglakad. -Hindi ko pwedeng iwan ang kotse ko.
-Babalikan natin ito. -Sandali lang.
Anong hindi mo maintindihan sa "Nag-aalala ako kay Stefan"?
Anong dapat ipagmadali?
Bakit ba nagmamadali ka sa isang relasyon na hindi naman umuubra?
Alam kong galit ka kay Matt
pero pwede bang 'wag mo kaming idamay ni Stefan?
Wala akong idinadamay.
Tao ka, isa siyang bampira.
Naka- diaper ka na sa edad 70 at siya ay kaakit-akit pa rin.
At hindi mapapasaiyo ang kanyang anak, Elena
masyado kang maka-ina para hindi magkaanak.
-Saan ito nanggagaling? -Sinusubukan ko lang makipagkaibigan sa 'yo.
Sige, pagbigyan mo na lang ako, at tigilan mo na ang pang-iinis.
-Nandiyan na ang tutulong, maglalakad na ako. -'Wag, Elena, 'wag.
Caroline, nasasaktan ako.
'Wag mo akong iwang mag-isa.
Ano bang problema mo?
Kayo diyan.
-May tumawag na na-flat ang gulong? -Siya 'yun.
Damon?
-Ano, mayroon ka pa bang biro? -Wala, laos na ang mga iyon.
Parang mga taong lobo ang nag-umpisa nitong paniniwala sa pilak.
Siguro para sa mga ganitong sandali.
Tatandaan ko iyon.
Inaabangan ko talaga ang huling tawag.
May kaaway ka na ngayon.
Sabihin mo kung bakit ka bumalik o ibang laro mo naman ito?
Hindi mo ba narinig ang mga sinabi ko?
Limang beses ko nang sinagot ang tanong na iyan.
Sige, mabuti. Gawin nating anim.
Gusto ko ang gusto ko, Stefan
at wala akong pakialam sa dapat gawin para makuha ito.
Mahaba ang listahan ko ng mga biktima.
At walang problema sa akin na dagdagan pa ito ng ia.
Sige na, Katherine.
Kung gusto mong patayin si Elena, sana ay ginagawa mo na agad.
Pwede pa rin.
Kung kinakailangan, ay puputulin ko ang leeg niya na parang sanga, alam mo 'yun.
Alam kong hindi mo ako kinasusuklaman tulad ng inaakala mo.
Ayaw kong makipagkita ka pa kay Elena.
Kapag 'di mo siya tinanggal sa buhay mo......
ay papatayin ko ang lahat ng mahal niya habang nanonood siya
at papatayin ko siya habang nanonood ka.
Huwag mong isipin na hindi kita papatayin.
Ako ay 145 na taon nang umiinom ng vervain araw-araw.
Minsan mo na akong nahuli. Hindi ko na hahayaang mangyari ito ulit.
Hindi ako nasasaktan, Stefan.
-Ano? Bakit? -Sinabi ko na sa iyo.
Na-miss na kita, Stefan.
Gusto lang kitang makasama.
Hello?
Stefan?
Ikaw siguro si Elena.
Paano ito nangyari?
Bakit magkamukhang-magkamukha tayo?
Mali ang tanong mo.
Elena.
Ayos ka lang ba?
Hindi.
Ayos ka lang ba?
Hindi.
MYSTIC GRILL
Katherine.
Pwede mo bang sabihin kung bakit 'di mo kayang sumunod sa simpleng utos?
Sinubukan ko, 'di ba?
Pero hindi ko kayang dukutin ang matalik kong kaibigan.
Guluhin siya. Iyon lang ang hiniling ko.
Sinabi kong kapahamakan ang kanyang relasyon
at ang tungkol sa pagiging mortal at sa tingin ko...
Tingin ko ay napaniwala ko siya.
Sana nga.
'Wag nating kalimutan na muntik na kitang mapatay dati.
Madali kong magagawa ulit iyon.
-Kumusta iyang inihaw? -Hindi maayos.
-Naiinis ka pa rin ba? -Nagtatago ka pa rin ba ng sekreto?
-Oo. -Kung ganon ay naiinis pa rin ako.
Iniisip ko ang bato na hinahanap mo.
May alam akong mga taguan na maaring naroon iyon.
Sa tingin mo ba ay isang biro ito?
-Sabihin mo. -Kung paano nag-uumpisa ang sumpa.
Hindi ka na mag-iisip ng iba. Hindi ko iyon gusto para sa iyo.
-Kaya kong malaman. -Sa tingin mo ay kaya mo, isang matapang?
-Wala kang alam. -Gusto mo ba ng bato mo o ayaw?
-Sabihin mo. -Anong umpisa ng sumpa?
Kailangan mong pumatay. Dugo ng isang tao.
Papatay ka, at sa 'yo na ang sumpa habambuhay.
Kaya mo ba iyon?
Kumusta.
-Elena? -Hey.
Hey.
Patawarin mo ako kanina.
'Di ko alam kung anong nangyari sa akin.
Ayos lang, Caroline.
Tama ang lahat nang sinabi mo.
Mahirap lang para sa akin na tanggapin, 'di ba?
Hindi ka ba galit sa akin?
Naging mabuti kang kaibigan...
sa paraang alam mo.
Ang magulo kong pag-iisip...
kakaibang paraan.
Elena?
Patawarin mo ako.
Nagugutom na ako.
Maghapon mong kasama ang dati mong kasintahan,
magugutom ka talaga.
Alam ko ng galit ka, tama? Pero dapat natin siyang seryosohin.
Tungkol ito sa mga kaya niyang gawin.
Kung sasaktan niya ako, ay dapat sinaktan na niya ako.
-Nakatayo ako sa harap niya. -Elena, nahuli mo siya sa akto.
Hindi ibig sabihin ay ligtas ka na.
-Hindi ako natatakot sa kanya. -Dapat kang matakot.
Kung may gagawin si Katherine, dapat ay hiwalay na tayo ngayon.
Natutunan ko ngayon, na sanay si Katherine na makuna ang gusto niya.
Sinasabi mo ba na gawin natin ang sinasabi niya.
Sadista siya, okey?
Pinagbantaan ka niya. Pinagbabantaan niya ang lahat.
Alam ko, okey? Mapanganib siya.
Pero bawat araw na magkasama tayo, ay mapanganib.
Bakit mo hinahayaang pakialaman niya ang ating relasyon?
Dahil ito ang katotohanan ng ating sitwasyon.
Kung ganoon, bwisit ang katotohanan.
Ito ang gusto niya.
Gusto niya tayong mag-away. Gusto niyang mamagitan sa atin.
Nagawa na niya, Elena.
Masama ba ang araw mo?
Masamang siglo.
-Nabalitaan kong nagwala ka. -Anong problema?
-Nagseselos ka bang nakasama ko si Stefan? -Hindi ako nagseselos.
Hindi sa 'yo. Hindi na ngayon.
Bakit ka nakasimangot?
Pumalpak akong patayon ang isang taong lobo.
Pakiramdam ko tuloy ay hindi ako mahusay.
'Di madaling biktimahin ang mga taong lobo.
-Anong alam mo sa mga taong lobo? -Bakit 'di mo tanungin ang kapatid mo?
'Wag kang magpakabayani, Damon. Ikamamatay mo 'yan.
Napagdaanan ko na iyon.
Pero ngayon, may mapapala na ako.
Ayos ka lang ba?
Halika.
Ayaw kong nag-aaway tayo.
Alam ko. Ako rin.
Parang totoo.
Nakita mo ba si Caroline?
-Oo. -Tama ka.
Kinausap siya ni Katherine. Nakikinig siya sa kada-salita.
Hindi magtatagal at paglalaruan tayo ni Katherine.
Sana ay mali ako, pero kilala ko si Caroline.
Halatang may nangyari ngayon.
'Di ka nagkakamali. Si Katherine iyon.
Palagi siyang naghahanap ng pagagawain niya ng kasamaan.
Parang nakikinig din sa Damon sa pag-aaway natin.
Sasabihin mo bang hindi iyon totoo?
Maniniwala lang si Katherine kung maniniwala ang lahat.
Paraan iyon para isiping nakuha niya ang gusto niya.
Lahat ng ito, para lang makabalik ka.
'Di iyon ang dahilan na nandito siya, okey?
Kahit ano pang sabihin niya.
Kilala ko siya.
Walang pakialam si Katherine sa iba ngunit sa sarili lang niya.
Wala kailanman.
Hindi niya kayang magmahal.
Nandito siya sa ibang kadahilanan.
-George. -Naghihintay ang karwahe mo.
Magaling, George. Salamat.
Ito na ang bahagi ng kasunduan.
Kapag may nakaalam ng aking pagtakas, hahanapin at papatayin kita.
'Wag mong isiping 'di ko iyon gagawin.
Dadalahin natin ang sekreto ng bawat isa sa libingan.
Magmadali ka na.
Mahal kita, Stefan.
Magkakasama tayong muli.
Pangako.
Isinalin sa Tagalog ni: Bernaditte Banzuela ibingan.