Ang nakaraan sa Vampire Diaries:
Sa mahigit isang siglo, hanggang ngayon namuhay akong nagtatago.
Alam kong mapanganib, pero kailangan kong malaman.
-Ano ka? -Bampira ako.
Naikuwento niya ang tungkol sa ex mo. Si Katherine? Sinaktan ka niya.
Matagal na 'yon.
Bakit kahawig ko siya?
-Anong problema mo? -Hindi ko alam. Okay?
-Bumalik na pala ang pasaway. -Tyler?
-Sino 'yung kasama ni Carol? -Si Mason Lockwood.
Sa tingin ko may sikreto ang pamilyang Lockwood. Hindi sila bampira. Ibang uri sila.
Mahal ko si Stefan. Si Stefan lang ang mahal ko.
Huwag, Damon. Tama na!
Si Katherine. Tinanggal niya ang lahat ng mabuti sa kaniya.
Kinamumuhian ko siya, Stefan.
Nakuha ko ang dugo niya. Pinatay siya ni Katherine.
Ang A dagdagan ng B ay magiging--
Dahil nagugutom ako.
Salamat sa pagpunta, Ric.
Gusto mo ba ng maiinom? Kape, bourbon, bourbon sa kape mo?
-Sabi ni Elena kailangan mo ang tulong ko. -Oo.
Matutulungan mo kaming unawain ang pamilyang Lockwood.
Paanong may alam ako tungkol sa mga Lockwood?
Maaaring wala nga.
Pero ang namatay mong-- Ang hindi pa namamatay mong asawa, meron.
Ang pag-aaral ni Isobel, noong magkasama kayo sa Duke.
Ang sabi mo ilang taon niyang pinag-aralan ang bayang ito.
Ang pag-aaral ni Isobel dito sa Mystic Falls ay nagsimula sa mga alamat.
Noong mga panahong 'yon, akala ko kathang-isip lang ang mga 'yon.
Tulad ng kuwento ng mga bampira.
-Bukod sa mga bampira, ano pa? -Ang lyncanthrope.
Teka, tulad ng mga taong-lobo?
Hindi. Imposible 'yon.
-Parang Lon Chaney. -Gano'n nga ba?
Halos 160 taon na ako sa mundong ito, pero hindi pa ako nakakakita ng gano'n.
Kung talagang may taong-lobo, nasaan sila?
Bakit mo pinaghihinalaan ang mga Lockwood?
Dahil hindi umepekto ang vervain sa mayor noong Founders Day, pero ang Gilbert, oo.
Pero umepekto sa anak niyang si Tyler.
At sa karnibal sa paaralan, ang Uncle Mason niya ay nagpakita
ng kakaibang lakas noong nakalaban niya ang isang trabahador sa karnabal.
Nagpapakita ito ng tila kakaibang kakayahan.
Umaasa kaming makakatulong ang pag-aaral ni Isobel para malaman namin kung ano ito.
Ang lahat ng gamit niya ay nasa Duke.
Ibig kong sabihin, nandoon pa ang opisina niya. Kaya nawawala pa rin siya.
Kung gano'n puwede naming puntahan?
Ric, kailangan naming malaman kung ano ang kalaban namin.
Kung totoo ang taong-lobo, sapat na ang mga napanood ko para masabing masama ito.
Ibig sabihin si Mason Lockwood ay parang si Lon Chaney.
At ang pasaway na Tyler na 'yon ay parang Lon Chaney Jr.
Kaya ibig sabihin si Bela Lugosi, na ako, ay mapapahamak.
Caroline?
Si Caroline ito. Mag-iwan ng mensahe.
Uy, ang sabi mo nasa bahay ka na.
May hinanda si Tyler sa ilog.
Gusto kitang makasama.
Nasaan ka? Tawagan mo ako.
-Sigurado kang gusto mong gawin 'to? -Ang alin?
Ang alamin ang tungkol sa nanay ko...
o ang pumunta sa Duke kasama si Damon?
Kahit ano. Pareho.
Pero sigurado ako sa una mong sinabi. Pero makakatulong rin si Ric.
Kaya may kasama akong galit din kay Damon.
Sana makasama ka.
Alam mo, baka dapat maghintay pa tayo ng ilang araw, ha?
Hintayin nating maging ligtas si Caroline, pagkatapos ay sasama ako sa 'yo.
Okay lang ba na aalis ako? Kasi kung hindi, puwedeng dito lang ako.
-Aalagaan natin si Caroline. -Hindi, gusto kong umalis ka.
Okay? Gusto ko.
May mga gusto kang alamin sa lahi mo at tungkol kay Katherine at...
Ang ayoko lang ay ang pagsama ni Damon...
ay makahadlang sa mga layunin mo.
-Ayaw mo nga. -Oo ayaw ko.
-Pero mahal kita. -Mahal din kita.
Ang tagal nating hindi nagkita.
Ah, naging abala ako sa paaralan.
Gusto kong malaman mo na masaya ako
na inaalam ni Elena ang tungkol sa nanay niya.
Masaya akong isinama mo siya rito.
Naisip kong panahon na para harapin ang tungkol sa asawa ko, alam mo na?
Jenna, alam kong hindi naging maganda ang ugnayan natin.
At humihingi ako ng pasensya.
-Pero sana magawa kong-- -Huwag, huwag mong gawin 'yan.
Huwag mo akong paasahin.
Elena, tapos ka na ba?
Gawin mo ang kailangan mong gawin, okay?
-Okay ka lang? -Oo.
Mga lalaking may problema lang.
Pasensya na hindi ka rin makakasama, Stef.
-Tawagan mo ko kapag may kailangan ka. -Aalagaan ko siya.
Okay, aalis na tayo.
Paalam.
Nakapunta ka na ba sa mga lumang gusali sa gubat?
-Sa lupain ng mga Lockwood? -Oo.
Anong alam mo tungkol do'n.
Iyon ang orihinal na taniman. Napakagandang lugar.
At kung hindi 'yon nasunog, doon sana tayo nakatira.
Ano namang meron sa nakakatakot na lagayan ng alak sa ilalim?
Hindi namin pinag-uusapan ang gano'ng lugar.
-Bakit hindi? -Kasi, nasa Timog tayo, mahal.
Pero walang gustong makaalala ng nakaraan.
Uy. Anong pinag-uusapan niyo?
Pinag-uusapan lang namin ang dating lupain ng Lockwood.
Plano kong magsama ng kaibigan do'n.
Mag-ingat ka. Kapag may nangyari sa lugar na 'yon, mananagot ang pamilya natin.
Oo naman.
Hindi ko alam kung paano gawin sa singsing ang makalabas siya sa liwanag.
Si Emily ang gumawa ng sa amin ni Damon. Nakalagay sa Grimoire kung paano gawin.
-Pero hindi ako makakagawa ng spell. -Bonnie.
Kaya mong magpatumba ng bampira sa isang tingin mo lang.
Okay? Alam kong magagawa mo.
Pumatay si Caroline, Stefan.
Hindi madaling ipagawa ulit 'yon sa kaniya.
Hindi natin gagawing madali para sa kaniya. Ililigtas natin siya.
Bawat araw lumalayo na siya sa dati niyang buhay, sa 'yo, kay Elena, kay Matt...
magiging mahirap sa kaniya na piliting maging tao.
-Paano mo malalamang hindi siya mananakit? -Hindi ko alam.
Pero kung wala tayong gagawin para tulungan siya
o kahit na magtiwala man lang tayo na kakayanin niya
mas makabubuting patayin na natin siya.
Hindi ko alam kung mapagkakatiwalaan ko siya. Hindi sa usaping ito.
Kung gano'n, maniwala ka sa 'kin.
Kumusta ka diyan?
Alam mo, nakakatawa na 'tong pagpapanggap mong galit ka sa 'kin.
Mukhang hindi siya nagpapanggap. Pinatay mo ang kapatid niya.
May dapat baguhin sa sinabi mong 'yan.
Nabuhay siya ulit.
Oo nga. Salamat sa suot niyang singsing na hindi mo alam.
-Bakit sigurado kang hindi ko alam? -Alam mo?
Oo.
-Nagsisingungaling ka. -Elena, nakita ko ang singsing.
Ang laki no'n, ang pangit. Kaya kitang-kita kaagad.
Ibig sabihin hindi ako puwedeng mamili ng susuuting singsing sa buong buhay ko?
-Kung ayaw mo niyan-- -Hindi, gusto...
Gusto niya 'yan.
-Ano na? -Ipapaliwanag ko naman ang mga tuntunin.
Ang witch na gumawa ng spell ang may kakayanang bawiin ito.
-Kaya kung mananakit ka ng iba... -Hindi ako mananakit.
Bampira ka.
Ibig sabihin posibleng gustuhin mong pumatay.
Kapag hinayaan mong mangyari 'yon, pipigilan kita.
-Bonnie, kaibigan dapat kita. -Hindi puwedeng baliwalain ang nangyari.
Kailangan mong patunayan na ang Caroline na kilala ko ay hindi pa nawawala.
Ilagay mo na sa kama ang singsing.
Sa tingin mo ginusto ko talagang patayin ang taong 'yon sa karnabal?
Napatay mo pa rin siya. Ngayon, gusto mo bang gawin ko na ang spell o hindi?
Tapos na.
'Yon na?
Wala man lang kakaibang nangyari.
Walang kumikislap na ilaw, walang malakas na hangin.
-Nagawa mo na ba 'to dati? -Caroline.
Gusto ko lang makasiguro na uubra 'to.
Umubra na.
-Paano kung hindi, Bonnie? -Ikaw na bahala sa kaniya.
Natanggap pa rin si Isobel sa Anthropology Department
kahit na ang kakaibang pangyayari ay nagmula sa alamat.
Excuse me. Hi, ako si Alaric Saltzman.
-Tumawag ako kanina. -Oo.
Ako si Vanessa Monroe, research assistant.
Sa Comparative folklore.
Kukunin ko ang mga susi ni Isobel.
Mga kaibigan ko nga pala, Elena at Damon. Sana okay lang sa 'yo.
Oo naman. Dito ang opisina ni Isobel.
Si Isobel ay isa sa mga propesor ko. Nakapagtapos ako.
Napakahusay niya.
At isa siya sa mga dahilan kung bakit ako nahilig sa alamat.
Maitanong ko lang...
-may balita na ba? -Wala, wala pa.
Dito tayo.
Bubuksan ko ang ilaw. Sige lang mag-ikot kayo.
Napakaganda, 'di ba?
Saan siya pumunta?
Bilis.
Hugutin mo.
Hindi ko abot, Elena.
Basta hugutin mo lang. Ang sakit.
-Lagot siya sa 'kin. -Huwag mo siyang papatayin.
Manood ka.
Kapag sinaktan mo siya, sinusumpa ko hindi na kita kakausapin.
Sa tingin mo ba uubra sa 'kin 'yan?
Dahil sinalo ko ang pana para sa 'yo?
Masyado mong pinalalakas ang loob mo.
Oo nga, nakalimutan kong nakikipag-usap ako sa isang baliw
na bigla na lang pumapatay ng mga tao.
-Sige na, gawin mo ang gusto mo. -Minamanipula mo ako.
Kung ang ibig mong sabihin sa pagmanipula ay pagsasabi ng totoo, oo, gano'n nga.
Sige.
Pakiusap.
Okay, natakot ako. Gano'n din ang gagawin mo.
Hindi puwede. Hindi puwedeng buhay pa si Katherine Pierce.
At si Damon Salvatore ay namatay na noong 1864.
Okay, nabasa ko ang pag-aaral ni Isobel.
Kung gano'n, alam mo na posibleng mangyari 'to.
Ako si Elena Gilbert.
Anak ni Isobel at apo ni Katherine Pierce.
At siya si Damon Salvatore, na pinana mo.
Magiging mabait ako ngayon.
Kailangan namin ang tulong mo, okay?
Gusto naming makita ang mga pag-aaral ni Isobel. Lahat ng tungkol sa Mystic Falls.
-Anong gagawin ko sa kuneho? -Habulin mo, huliin mo at kainin.
Ang pagpatay ba ng maliit na hayop ang unang hakbang sa pagiging mamamatay-tao?
Nalaktawan mo na ang pagiging mamamatay-tao at naging bampira ka na.
Kung hindi ka seryoso sa bagay na 'to, sabihin mo na.
Hindi, seryoso ako.
Sigurado ako, okay? Pero kasi...
Ilang araw na akong hindi naaarawan.
Lahat sila nagsasaya sa ilog, at nandoon din si Matt.
Sa wakas sinabi niyang mahal niya ako, pero iniwan ko siya.
At ngayon gusto mong kumain ako ng kuneho, kaya medyo natatakot ako, okay?
-Ngayon naman tinatawanan mo ako. -Hindi, hindi ako tumatawa.
Walang nakakatawa rito, maniwala ka. Ito ay...
Kasi lang...
-Ano? -Kapag naging bampira ang isang tao...
lahat ng normal na pag-uugali nila ay mas lumalakas.
Anong ibig mong sabihin?
Ibig kong sabihin, bilang tao, nag-aalala ako sa mga tao at sa nararamdaman nila.
Kapag nasasaktan sila, ramdam ko ang sakit. At nagsisisi ako.
At bilang bampira, lahat ng 'yon...
ay mas malubha.
Kung gano'n, sinasabi mo
na ngayon ay naiinggit ako, napapraning, at malapit ng mabaliw.
Hindi naman sa gano'n, pero...
Makinig ka. Mangaso na lang tayo, okay?
At pagkatapos...
-pupunta tayo sa ilog. -Talaga?
Si Matt ang pinamalapit sa 'yo bilang tao.
Kaya sa tingin ko makakabuti sa 'yo na makasama siya.
-Sige. -Tara na.
Okay. Mga kuneho.
Sa kahong ito nakalagay ang tungkol sa pagdating ni Katherine
sa Mystic Falls noong April 1864.
-Lahat 'yan tungkol sa kaniya? -Lahat ng alam ko.
Heto.
Kunin mo 'to.
-Umuubra talaga ang vervain? -Hindi, walang silbi.
-Naririnig ba niya tayo? -Hindi, nakakatakot kung ga'non.
Nakakabasa rin siya ng isip?
Alam mo, kung gusto mo akong makitang nakahubad, tanungin mo lang ako.
Hindi. 'Yan ang hindi niya kayang gawin.
Kayang-kaya niyang maging walang kwenta.
Ako ba, o naging malupit ang puwet ni Aimee Bradley?
Ang lupit. Ang lupit.
-Nasaan si Forbes? -Sana alam ko.
-Naghiwalay na ba kayo? -Hindi, okay naman kami.
Okay naman ako. Hindi ko lang alam kung nasaan siya.
Anong ginagawa ng tito mo rito?
Paaalisin mo ba kami, o sasama ka sa amin?
Wala sa nabanggit. Siguraduhin mong wala na ang lahat pagdilim.
-Anong mangyayari kapag dumilim na? -May malalasing at mamamatay.
Narinig mo ang nanay mo. Mananagot ang pamilya natin.
Huwag kang panira.
Hindi ko kayo pinatitigil. Ang sabi ko lumipat kayo sa ibang lugar.
Sige. Aalis kami mamaya.
Bakit pang-bampira ang tingin mo kaniya?
Ano? Pang-bampirang tingin?
Iba 'yon sa tingin mong nag-aalala.
At malayo rin sa tingin mong relaks lang.
Ah, naintindihan ko na.
Okay, sa tingin mo ako ay...
Sa tingin mo masyado akong seryoso, gano'n ba?
Hindi naman gano'n ang ibig kong sabihin, pero...
-Uy, Aimee. -Salamat.
Hindi ka tuloy nakakapagsaya.
-Hindi puwedeng mabasa. -Sayang naman.
Kabilugan ng buwan mamaya.
Magpapailaw tayo at magkukuwentuhan ng tungkol sa mga multo?
-Hindi ko alam. -Matt.
Tinatawagan kita.
Alam ko, nahuli lang ako. Pero nandito na ko.
Kumusta, Caroline.
Maghanap ka ng ibang binata na susundan, Aimee.
-Talaga ba? -Nilalandi ka niya.
Mabait siya. Hindi mo siya dapat binastos.
-Galit ka? -Hindi mo sinasagot ang tawag ko.
At bigla kang darating dito at magseselos?
Nakakahiya ka, Care.
-Nakita ko 'yon, pinahiya mo siya. -Oo, dapat lang sa kaniya.
Caroline, walang dapat madamay dahil sa mababaw na rason.
Bakit ba lahat kinakampihan si Aimee Bradley?
Hinahayaan mong sirain ka ng selos.
Ngayon naman pinalalaki ko ang pagseselos ko. Magaling.
Sinabi ko nang hindi ito magiging madali.
Kung gano'n, sana namatay na lang ako.
Kaysa pinpapatay ako ng pagkatao ko.
Manahimik ka.
May nakita ka na?
Walang impormasyong tungkol kay Katherine na hindi pa natin alam.
Hay naku. Alam mo, nakakabuti na hindi na tayo magkaibigan.
Masasabi ko sa 'yo ang nalalaman ko.
Sino na ngayon ang nagmamanipula?
Uy, tingnan niyo 'to.
Walang rekord ng alamat ng taong-lobo sa Mystic Falls.
Pero ito ang mga rekord ng ibang hindi kilalang alamat.
Lahat ng tungkol sa Scandivinian na halimaw hanggang sa Marechal de Retz.
Na ang ibig sabihin ay "ang sumpa ng araw at buwan".
-Mga sinaunang Amerikano. -Aztec.
Ipinakikita nito ang pinagmulan ng sumpa ng taong-lobo sa Virginia.
Ang kuwento: 600 na taon ang nakararaan...
ang mga Aztec ay nahawaan ng mga taong-lobo at bampira.
Sinakop nila ang probinsiya, nagawang magtanim at mangaso.
Hanggang sa sinumpa sila ng isang Aztec na salamangkero.
Ginawang alipin ng araw ang mga bampira at ang mga taong-lobo ay alipin ng buwan.
Ang resulta, sa gabi lang nakalalabas ang mga bampira...
at ang mga taong-lobo ay tuwing kabilugan ng buwan.
Kapag kabilugan ng buwan, ang sinomang minalas
na mahuli ng taong-lobo ay magiging taong-lobo rin.
Nakokontrol ba nila ang pagbabagong-anyo?
Kung kaya nila, hindi na 'yon sumpa.
Inaatake ng mga taong-lobo ang mga tao. Pero ang nais at ang matagal na kaaway
ang nagpapalakas sa kanila para hanapin ang gusto nilang patayin.
Ang mga bampira.
Kung hinahanap ng mga taong-lobo ang mga bampira, malalaman ko.
Hindi mo malalaman dahil iilan na lang ang mga taong-lobo.
Ilang taon na ang nakararaan, halos ubusin sila ng mga bampira.
-Bakit nila ginawa 'yon? -Para protektahan ang sarili nila.
Ayon sa alamat ang kagat ng taong-lobo ay maaaring ikamatay ng bampira.
Kailangan na nating umalis.
Tara na. Pinaaalis na tayo ni Tyler.
Lilipat tayo.
Galit siya sa akin.
Kausapin mo siya.
Maghihintay ako.
-Hi. -Hi.
May nalaman kami rito.
Alam kong kakaiba ito, pero gusto kong ipaalam sa 'yo.
Ano 'yon?
Galit ka pa rin?
Akala ko tapos na tayo sa selosan, Caroline.
Sinabi ko na ang nararamdaman ko. Ano pang kailangan mo?
Wala, wala na. Wala--
Wala na akong kailangan.
Pasensya na, Matt. Pasensya na talaga.
Pasensya na talaga.
Hindi ako nagbibiro.
-Hindi ko sasakyan ang drama mo. -Hindi, wala ng drama.
Basta-- nangangako ako. Basta--
Ito lang.
Tara.
Hindi ko alam ang ibig sabihin nito, o kung dapat bang paniwalaan, pero...
kabilugan ng buwan, Stefan.
-Nakita mo ang ginawa ni Mason Lockwood... -Mag-iingat ako.
-Meron pa. -Ano 'yon?
Ayon sa alamat, ang kagat ng taong-lobo ay maaaring ikamatay ng bampira.
Kailangan ko nang umalis.
-Magkita na lang tayo pag-uwi mo, okay? -Okay.
-Anong lugar 'to? -Relaks ka lang.
Teka, anong lugar 'to?
Ito ay, alam mo na...
Hindi kalayuan, Aimee.
Talaga ba, Tyler? Dinala mo ko rito?
Kailangan kong itigil ang kasiyahan. Kaya lilipat tayo.
-Saan tayo pupunta? -Sa punong 'to.
-Sigurado ka? -Oo, tara na.
-Anong lugar 'to? -Lumang bahay.
Binaon sa lupain ng pamilya namin.
-Walang makakaalam na nandito tayo. -Pupunta rin ba sila?
Oo.
Maliban na lang kung sabihin mong huwag na.
-Single ka, 'di ba? -Oo naman.
Tara na.
Napag-aralan mo ba ang tungkol sa mga doppelgangers?
Magkakaiba ang ibig sabihin ng iba't ibang bagay sa bawat kultura.
Pero karaniwan na ang doppelganger ay buhay na may dalawang pagkatao.
May nalaman ba si Isobel na maaaring magpaliwanag ng ugnayan namin ni Katherine?
Sa kasamaang palad, 'yan lang ang meron siya tungkol kay Katherine.
Pero masasabi ko sa 'yo...
na ang doppelganger ay pinahihirapan ang kamukha niya
para baguhin ang buhay nila.
Hindi ito nakakatulong.
Marami na kaming nalaman.
Gusto ko lang-- malaman kung bakit kami magkamukha.
-Sakit sa ulo, 'di ba? -May nalalaman ka ba?
O ganiyan ka lang talaga?
Kung may alam man ako, hindi ko sasabihin sa 'yo.
Dahil sa ugali mo.
Mabuti. At sinasabi ito ng isang taong gustong makipagkaibigan.
Pero alam mo kung ano?
Ang kaibigan ay hindi nagmamanipula. Nagtutulungan sila.
Teka, teka. Huwag, pasensya na.
Bakit? Sige na.
Hindi, hindi,hindi. Teka, teka, ayoko.
Ayoko-- ayoko ng ganito.
-Bakit ka sumama sa 'kin? -Hindi ko alam.
Ni hindi ko alam kung bakit ako nakikipaglandian sa 'yo. Si--
Si Matt ang gusto ko.
-Okay. -Aalis na ako.
-Sige. -Pasensya na.
Salamat.
Umaasa akong hindi mo ito ipagsasabi sa iba.
Kung hindi, papatayin ako ni Damon habang natutulog?
Binigay niya sa akin ang 411.
Pero kung may kailangan ka, tatawag ka?
Sana hindi na kailangan.
Pero kung kailangan mo...
Makinig ka, hindi mo gugustuhing madamay dito. Hindi talaga.
Madamay ka.
At maaaring ikasira ito ng buhay mo.
Ang pagkawala ni Isobel...
may kinalaman ba sa pag-aaral niya?
Si Isobel ay naging tulad ng pinag-aaralan niya.
Gusto niyang maging bampira.
Nakuha niya ang gusto niya.
Magiging problema 'yan sa relasyon niyo.
Gayunpaman, iniisip ko kung anong mararamdaman ko pagbalik dito.
Okay naman. Okay lang talaga.
Masaya akong parte siya ng nakaraan ko.
Alam mo, panahon na para kalimutan 'to.
Heto.
Ako na.
Hindi mo kayang magalit sa 'kin habambuhay.
Puwede bang umalis na tayo?
Hindi ka masyadong naghanap.
Petrova?
-Nakita ko 'to sa estante. -Nagmula sa Europe si Katherine.
Petrova ang totoo niyang pangalan. Katerina Petrova.
Paano mo nalaman 'yan?
Noon, nakita ko 'yon sa lumang gamit.
Pakilamero rin ang mga lalaki.
Sabihin mo kung anong malalaman mo. Gustong-gusto kong malaman.
May karapatan kang magalit sa akin.
Naiintindihan ko.
Galit ka sa akin noon at naging magkaibigan tayo.
Nakakalungkot kung nawala na 'yon.
Wala na ba?
Nawala na ba kita habambuhay?
Salamat sa libro, Damon.
Mukhang ito na 'yon.
Para saan?
Narinig mo 'yon?
Lintik.
-Anong nangyari? -Ang tanga ko.
Anong problema?
Anong--? Anong ginagawa mo?
Caroline?
Caroline, Caroline, Caroline.
Ano 'yan? Ang mukha mo.
Tumigil ka. Hoy, tumigil ka, tumigil ka.
Tama na.
-O' Diyos ko. -Hindi, hindi.
Tumigil ka. Makinig ka sa 'kin.
Kailangan na nating umalis dito. Ngayon na.
-Umalis na tayo. -Ano 'yon?
Matt, diyan ka lang. Huwag kang gagalaw.
Tayo, tatakbo tayo, okay?
Susundan niya tayo, ilalayo natin siya kay Matt.
Kaya tumakbo ka nang mabilis. Naiintindihan mo?
Sige na, sige na.
-Teka, ano 'yon? -Taong-lobo.
-Papatayin niya tayo, at kaya niya. -Hoy.
Anong ginagawa niyo?
Anong ginagawa mo rito?
Stefan!
Huwag!
Hindi mo na maaalala ang ginawa ko sa 'yo.
O kung anong nakita mo.
Pumunta lang tayo sa gubat.
At inatake ka ng isang hayop.
-At kinagat ang leeg mo. -Nakakapagtaka, bigla na lang sumulpot.
Anong gagawin natin kay Tyler?
Ako na ang bahala.
Bibigyan ko ng vervain si Matt.
Para layuan mo siya.
Para mapipigilan ka ring inumin ang dugo niya.
-Hindi ko akalaing nasaktan ko siya. -Alam ko.
Siya ang tao sa mundong 'to na hindi ko gugustuhing saktan.
Hindi ito magiging madali.
Kailangang pag-aralan mo nang mabuti 'yan.
Kailangan ko bang lumayo sa kaniya?
Kailangan kung mapanganib.
Hindi ako ang makakasagot niyan.
Kung sinunod ko ang payo ko, noon ko pa sana nilayuan si Elena.
Naisip mo ba na sana ginawa mo?
Alam kong dapat.
Pero hindi ko kaya.
Puwede mo bang ibigay sa 'kin 'yan?
Ikaw 'yon.
Hindi ako makapaniwalang aatakihin ka ng hayop.
Oo nga. Marami ng insidente ng pag-atake ng hayop dito.
-Okay ka lang ba? -Bumubuti na.
-Kumusta ka? -Okay lang ako, nag-aalala ako sa 'yo.
-Magiging okay ako. -Okay.
-Talaga ba, Aimee? -Nag-uusap lang kami.
-Gano'n ba sa tingin mo? -Oo.
-Nagbibiro ka ba? -Hindi ako nagbibiro, Matt.
Gusto ka niya at kahit sino mahahalata 'yon.
Pasensya na. Hindi ko sinasadyang-- Aalis na lang ako.
Tama na.
-Anong ginagawa mo? -Wala akong kasalanan, Matt.
Nilalandi ka niya, at hindi ko hahayaan 'yon.
-Ang sabi mo wala ng drama. -Nagsinungaling ako.
Kalimutan mo na.
Kalimutan mo na ang lahat.
Ano 'to? Nakikipaghiwalay ka na sa 'kin?
Oo. Gano'n na nga.
Ric, hindi ko inaasahang uuwi kaagad kayo ni Elena.
Dapat kanina ko pa 'to ginawa.
Nakakabuti pala sa 'tin ang pagbiyahe.
Hindi ibig sabihin bumalik na tayo sa dati, Damon.
Naku naman.
Alam kong nasaktan kita.
Kailangan kong malaman ang totoo.
Noong pinatay mo si Jeremy...
alam mo bang may suot siyang singsing?
Hindi. Hindi ko alam.
Ginalit ako nang husto ni Katherine, kaya nabigla ako, at...
Nakatulong sa akin ang singsing.
Hindi ko alam kung anong nagawa ko kung hindi niya suot ang singsing.
Elena, patawarin mo ako.
Salamat sa pagiging tapat mo.
At ang sagot sa tanong mo tungkol sa pagkakaibigan natin...
ay oo.
Nawala na ako sa 'yo habambuhay.
Pero alam mo na, 'di ba?
Ginamit mo lang ako.
May alam ka kay Katherine na kailangan kong malaman.
Akala ko ba hindi nagmamanipula ang kaibigan.
Marami kayong pagkakatulad ni Katherine bukod sa magkamukha kayo.
-Elena? -Hindi, subukan mo ulit.
Katherine.
Huwag kang matakot. Magpapakasaya tayo.
Isinalin sa Tagalog ni: Joy Jumamoy .