Ang nakaraan sa Vampire Diaries:
Matagal na akong namumuhay ng lihim. Alam ko mapanganib pero kailangan ko siyang makilala.
-Ano ka ba? -Isa akong bampira.
-'Yung ingay. -Ano'ng ingay?
Tyler!
Ano ito?
-Caroline! -Pwede ko siyang bigyan ng dugo.
Hindi. Hindi maari.
-Para gumaling. -Sige.
-Bumalik na ang pasaway. -Tyler?
-Sino 'yung kasama ni Carol? -Kapatid ni Mayor, si Mason.
Damon, nagaalala ako sa'yo. Pero mahal ko si Stefan.
Elena, ano nangyayari?
Huwag! Damon! Damon!
Hindi, hindi, hindi.
Bakit hawig ko si Katherine?
Hindi ka si Katherine. Kabaligtaran ka niya.
-Elena, ano'ng ginagawa mo rito? -Katherine ang pangalan ko.
Gusto ko sanang magbigay ng mensahe sa magkakapatid na Salvatore.
-Simulan na natin. -Ano?
Mawalang galang na. Nasaan ang lahat?
-Hating-gabi na, mahal. -Gabi na?
Nakita mo ba ang nanay ko?
Umalis siya pagka hapunan kasama ng nobyo mo.
-Tapos dumating ang kaibigan mong si Elena. -Dumating siya?
Oo, dumating nga siya.
Pero sabi niya, si Katherine siya.
-Pwede makahingi ng makakain? -Alas siyete ang almusal.
-Pero nagugutom ako. -Bumalik ka na muna sa pagtulog.
-Ano'ng amoy 'yon? -Matulog ka na uli.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Hindi ko alam.
Bumalik ka na sa pagtulog.
MAHIWAGANG TAGLAGAS HIGH SCHOOL TAUNANG KARNABAL
Ibig kong sabihin, kamukha mo si Katherine. Nakakakilabot 'yon.
Ninuno ko siya.
Nilipat ko 'yung booth sa kapiterya.
Bampirang ninuno mo.
Hindi mo lang siya kamukha...
tulad ng magkamag-anak. Ikaw siya.
Hindi ko alam. 'Di ko kayang ipaliwanag, okay? Nakakakilabot 'to. 'Yun lang.
Pa'no mo alam na wala nga siya at 'di nagpapanggap na ikaw.
Hindi ko alam. Pwede akong maupo at pahirapan ang sarili ko sa hindi ko naman alam...
o pwedeng ilagay na lang ang mga papremyo na 'to sa laruan.
Nakausap mo ba si Damon mula ng patayin niya si Jeremy?
-O nang subukan niyang patayin si Jeremy? -Hindi pa, Bonnie.
Hindi pa at ayaw kong pag-usapan si Damon o kahit na anong tungkol sa bampira.
Kopya 'yan.
Tao ako.
At kailangan ko kumilos bilang tao, kung hindi maloloka ako.
Sige. Pasensiya na, mag popokus na ako.
Kailangan maipagmalaki tayo ni Caroline. Kung hindi papatayin niya tayo.
-Hindi ko alam kung pa'no niya nagagawa 'to. -Kasi nga hindi siya tao.
Halata naman.
Kaparehas 'yan ng pulseras na binigay ni Elena sa'yo.
-Pinoprotektahan ako nito na mapilitan? -Masama ang Vervain sa mga bampira.
Parang lason?
Sobrang nakakalason. Mawawala 'yon sa isip mo.
Pero bakit vervain?
Hindi ko alam. May natural na damo at ugat at iba pang elemento...
na masama sa mga bampira.
-Tulad ng pagsaksak sa puso? -Oo, pero dapat kahoy.
Mukhang kumpiyansa kang...
sabihin sa'kin ang ibat-ibang paraan kung paano kita mapapatay.
Kung iisipin kong gusto mo ako patayin, iba pag-uusapan natin.
At si Damon ang para roon.
Kalimutan mo ang tungkol kay Damon.
Mas higit siyang malakas sa'yo...
at hindi siya matino. Kalimutan mo na 'yon.
Pinatay ako ng bampira at binuhay ng mahiwagang singsing.
Paano ko makakalimutan 'yon?
Ngayon, may paglilibangan tayo, ang alipin na si Elena.
-Kumusta, Elena. -Huy, Jeremy--
Oo na, naayos ko na ang goldfish toss. Lahat ng 300 goldfish.
Sobrang saya no'n.
Ayos lang siya.
May konting pinagdadaanan lang.
Umaasa ako na maibabalik siya ng karnabal na ito...
sa mundo ng kabataan ng high school.
-Hindi ba 'yon naman ang ginagawa natin dito? -Oo, nating lahat.
Magiging mga estyudante tayo na naninirahan sa mundo...
-kung saan 'di nababanggit ang salitang V. -Kuha ko.
Mamaya, isasakay mo ako sa tsubibo.
'Pag nasa taas na tayo, hahalikan mo ako.
At kikiligin ang puso ko tulad ng normal na babae
-Nakikita mo ba tema rito? -Oo, nakikita ko.
Nagugustuhan ko 'to. Pero may tanong ako.
-Ano'ng gagawin natin kay Damon? -Bawal ang salitang D, okay?
Burado na 'yon sa listahan ng mga pwede nating pag usapan.
Kasamaang palad ang paglabas ni Katherine nagdala sa kanya sa alanganing lugar.
Medyo hindi maganda. Delikado.
Malay natin kung anong binabalak niya.
Nabalitaan kong umalis ng bayan si John.
Nahanap na ba nila ang bampirang umatake sakanya?
Inutusan ako ng sheriff na gawin 'yon.
At pangako ko, tatapusin ko 'yon.
At dahil nga diyan.
Ngayong wala na si Richard, ako na tatayong alkade hanggang mag eleksyon.
At kailangan ko ng taong mamumuno sa konseho.
Ikaw ang taong 'yon.
Kung anong gusto mo, Carol.
Bilang isa sa miyembro ng pamilya, isa 'tong bagay na malapit sa'kin...
kaya karangalan na iligtas ang bayang ito mula sa mga bampira.
Naku naman.
Ligtas ba magsalita?
Ang bayaw ko na si Mason 'yon. Bumibisita pa rin siya.
Ayaw kong marinig niya tayo. Ayaw niyang maging bahagi ng konseho...
ng tumira siya rito, at wala akong nakikitang dahilan para isama siya ngayon.
Ano nga 'yon, pito ba?
Anim. Hindi ko binilan 'yong huli.
-Ginapang mo 'yon. -Ano?
Tingin ko naunahan ka pa ni Lola Lockwood. Ng naka walker.
-Okay. Sapatos mo. Maputik. 'Yung nanay ko. -Angas. Oo na.
Lahat ng mga sinasabi mong galit at pagsalakay.
Napansin mo kaibahan 'pag nag eehersisyo ka?
Tatlong isports ang nilalaro ko.
Apat na beses ehersisyo, tatlong beses takbo isang linggo. Hindi.
May nangyayari sa'yo? Ibig kong sabihin, ano eksakto ang nangyayari?
Nagsisimula ako ng normal. Tapos nagagalit ako. Ng walang dahilan.
Magagalitin ako. Bigla na lang tapos mawawala na ako.
-Nawawalan ka ng malay? -Oo. Parang nabubula ako sa galit.
May pagkakasunod ba? Parang, isang beses sa isang buwan ba? Sa gabi lang?
Alam ko lang nawawala ako sa sarili. Alam mo 'yon?
Nag iiba ako, ng oras na 'yon. At hindi ko 'yon gusto.
Tsaa pa? Damon?
Oo, sige. Salamat, Carol.
-Sabi ng nanay mo hindi ka kumakain. -Nakakadiri.
Pagkain ng ospital 'yon. Nakakadiri talaga dapat.
Sabi rin niya makakalabas ka na bukas ng umaga.
Umaga? Kailangang makalabas ako ngayong gabi.
Hindi. Matutuloy ang karnabal ng wala ka, Caroline.
Alam ko mahirap para sa baliw mong ugali na maintindihan...
-pero kay Bonnie at Elena na 'to. -Hindi ako baliw.
Oo, baliw ka, pero nakakatuwa naman, kaya...
Hindi 'to tungkol sa karnabal.
Okay? Nakakapanghina kasi ng loob ang lugar na 'to.
-Kasi nga ang dilim kasi rito. -Huwag!
-Ano'ng kalokohan? -Isara mo lang. Pakiusap.
-Ano'ng problema? -Isara mo.
Sige.
Babalik na lang ako mamaya, okay?
-Gusto mo ba? -Hindi. Salamat. 'Di ako gutom. Kakain ko lang.
Hindi ka ba nag aalala na baka magkaisa lahat ng hayop sa gubat...
at lumaban? Sigurado ako nag uusap-usap sila.
Masaya ako na bag ng dugo 'yan at 'di isang babae sa sorority...
ang hapunan mo.
Gusto ko 'to.
Nag iingat ka sa'kin...
dahil iniiisip mo baka sumabog ako. Nakakatakot 'yon.
Nag aalaa rin ba si Elena? Pustahan, ako ang pinag uusapan ninyo.
Nakausap mo na ba si Katherine?
Palagay ko may lihim ang pamilya Lockwoods.
Naaapektuhan sila ng Gilbert device pero 'di ng vervain.
Hindi sila mga bampira. Iba sila.
Ito ang bago mong kinahuhumalingan?
Mas gusto mo ba na hindi kilalang elemento...
ang naghahasik ng gulo sa bayan natin. Sige. Haayaan ko na.
Hindi pa natin nakikita ang katapusan ni Katherine. Alam mo 'yon, tama?
-Wala tayong ideya sa binabalak niya. -Oo naman.
Bumalik siya para ipaalam ang walang hanggang pagmamahal niya sa'yo.
Kaya naman ikaw na ang bahala sa kanya.
Dahil may mahalaga pa akong bagay na gagawin...
gaya ng pagsabog.
Tagay.
Ang ganda nito.
Bigay ng kaibigan ko sa akin.
Ano'ng probema?
Hindi mo pwedeng sabihin kahit kanino. Hindi mo pwedeng sabihin kahit kanino!
Hindi ko sasabihin kahit kanino.
Gagawin mo ang sinasabi ko?
-Gagawin ko ang sinasabi mo. -Mabuti.
Dahil nagugutom na ako.
Wala ng manikang Bart at Homer ang ring toss...
-pati Team Jacob na shirt. -Okay.
Kukuha ako sa Sciene Club. Nawalan rin tayo ng speaker sa karaoke booth.
Huy, maayos ang lahat, Elena. Tingnan mo, malaking tagumpay 'to.
Ibig sabihin mas may magagawa pa ako kaysa maghasik ng lagim.
Alamin mo.
Huy, Carter, tama? Kasama ka sa karnabal 'di ba.
-Ako nga. -Okay, buti naman.
Ano'n g kailangan mo, ganda?
May alam ka tungkol sa karaoke speakers?
Bakit hindi mo ipakita sa akin?
Tama, Bonnie, ipakita mo sa kanya.
-Sige. Halika na. -Halika na?
Ano'ng ginagawa mo?
Wala. Nagpapalipas lang ng oras. Hinihintay ka.
-May hinaanap ka ba? Ano? -Oo, tama.
Alam mo kung saan makikita ang kahit anong artifact ng pamilya?
-Ang kayamanan? -Ubos na agad pinamana sa'yo?
Nagawa ko ng 22 taon ako.
Hindi, may hinahanap akong lumang gamit ng ng nanay ko.
Binigay 'yon ng tatay ko noong kinasal sila.
Mahalaga 'yon.
Malamang binigay sa tatay mo. Baka nandito 'yon sa bahay.
-Ano'ng itsura? -Isa 'yung moonstone.
Kasing laki ng pato ng hockey. Luma na, pangit.
-Maliit lang ang halaga. -Huy, pare, kahit ano.
-Tanungin mo sa nanay ko. -Oo sige. Ganoon na lang.
-Handa ka na? -Oo.
Jeremy. Natutuwa akong makita kang buhay.
Hindi ba matanda ka na para sa karnabal?
Matanda ng 150 taon.
Ang ganda mo ring magbiro...
ipapaalam mo sa lahat kung sino ka talaga.
Sabihin mo na hindi 'yan pananakot.
Siguro nga.
Ito ang hindi natin gagawin.
Hindi tayo maglalakad na parang hindi tayo natatalo...
kung ganito lang kadali para sa'kin na tapusin ka.
Kung gusto mong sabihin sa mga tao kung ano talaga ako, sige subukan mo.
Isaksak ko ang singsing na 'to hanggang sa puwit mo...
ng mabilaukan ka talaga.
Sabi ng doktor magaling na ako. Pinalabas na niya ako.
Hindi ko na kailangan maghintay hanggang umaga. Tumawag ka pag natanggap mo 'to.
Madilim na, salamat naman.
Pasensiya ka na rito.
Okay. Ano 'yung istorya?
-Mahilig makipagharutan ang mister ko. -Tama. Magaling.
Sige, aalis na ako.
Ako ang pinuno ng komite ng karnabal. Nag aalala ako na pumalpak 'yon.
Salamat kay Elena, pero hindi niya alam ang salitang "kamangha-mangha."
Pasensiya na ka na uli rito...
at kung maari sana na kalimutan mo na lang na kinagat kita...
mas maganda dahil ako oo.
Kalimutan ang ano?
Hindi ko alam kung pa'no ginagawa 'to pero napakagaling nito.
Nagtatago ka.
-Nag oobserba ako. -Mas mukhang nabibighani ka.
Malakas siya.
Siyempre malakas siya. Isa siyang atleta.
Nanghahamon ka.
-Pustahan kaya kita. -Ayan na ang tiyo.
-Sige lang, batang surfer. -Nakakatawa 'to.
-Bwiset. -Ito na 'yon?
Okay. Siya ang kampeon.
-Sinong gustong sumunod? -Si Stefan.
Oo ba. Subukan ko, malay mo.
Sige lang, Stef.
Talunin mo siya, Stef.
'Yung kapatid ko sabi niya kaya kitang talunin.
Mali ang kapatid mo.
Tara.
-Hindi mo man lang ginalingan. -Oo, ginalingan ko.
Sumama ka sa'kin.
-Siya ba ay--? -Hindi 'yon ganoon lakas.
Mas pang tao 'yun, kung tutuusin.
Ano'ng mayro'n sa pamilyang 'yon?
Kung hindi sila mga bampira, ano sila?
Baka mga Ninja Turtles sila.
-Hindi nakakatawa. -O baka, zombies. Taong lobo.
Hindi man lang nakakatawa ang timing.
Ano? Ano'ng iniisip mo?
Dahil totoong buhay 'to walang taong lobo o combat turtles--
-"Ninja Turtle," kasi 'yon. -Huy, ikaw.
-May pangalan ako. -Oo, wala akong pakialam.
Ano'ng--?
Gusto kong awayin mo ang isang tao.
Isang batang nagngangalang Tyler Lockwood.
-Damon, 'wag mong gawin 'to. -Eksperimento lang.
Galitin mo siya. Pero 'wag na wag kang aatras kahit anong gawin niya. Okay?
-Hindi ako aatras. -Alam kong 'di ka aatras.
Naiisip mo ba na may masasaktan.
-May magagalit. Magwawala. -Bakit? Ano'ng maidudulot nito?
Ang Tyler na 'yon, 'di niya kayang lumayo sa away.
Sino ang makikialam.
Baka 'yung misteryosong tiyuhin.
Ay, huy, blondie.
Pinalabas ka na nila?
Naaalala ko na.
-Ano'ng naaalala mo? -Naalala ko kung pa'no mo'ko minanipula.
Inabuso mo ako.
Tinanggal ang alaala ko. Ininom mo ang dugo ko.
Baliw ka na.
Unti-unting bumabalik ang mga alaala.
Hindi ka makakaalala. Imposible 'yon.
Maliban na lang kung nagiging isang...
May mensahe ako mula kay Katherine.
-Ang sabi niya, "Simulan na natin." -Sandali.
Nakakadiri ka.
-Elena. -Ano'ng kailangan mo, Damon?
Ako ang huling taong gusto mong makita, pero kailangan mong sumama sa'kin.
Kung ano man 'yon, hindi ako interesado.
Kailangan mong sumama sa'kin ngayon din, Elena.
-Tingnan mo nga nilalakaran mo. -May problema ba?
Oo, binangga mo ako.
-Ano'ng gagawin mo ngayon? -Nagbibiro ka, tama?
Umalis ka na lang.
Kapag binangga mo uli ako, sinasabi ko sa'yo--
Huy! Tyler.
Tyler! Huy! Bumalik ka!
Ano'ng?
'Yung mata mo.
Halika na. Umalis na tayo.
Ayos ka lang, pare?
Bakit ko ginawa 'yon?
Nasa maling lugar ka at pagkakataon ka lang.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Pinalabas na nila ako.
Kumusta pakiramdam mo?
Maayos naman.
-Kanina lang, parang-- -Ayos na ako.
-Sobrang ayos na. -Okay.
-Gusto mong subukan? -Sige.
Wow, galing.
Basag na siguro talaga sila.
-O, hindi. -Ano'ng problema?
-Kailangan ko ng umalis. -Ano?
Care, teka. Ayos ka ba? Gusto mong bumalik sa--?
Hindi. Iwan mo na lang ako.
Paano nangyari 'to?
Pinainom ko siya ng dugo at pinatay siya ni Katherine.
-A dagdagan mo ng B ang resulta... -Pero bakit?
Dahil si Katherine ay isang mapagmanipula, masamang babae.
At sinabi niyang, "Simulan na natin"? Ano'ng ibig sabihin?
Marumi ang laro niya. Gusto niyang ipaalam sa'tin.
Pero bakit si Caroline?
-Hindi ko alam. -Wala sa katinuan si Caroline.
-Wala siyang ideya kung anong nangyayari. -Palagay ko, mayro'n.
Lahat ng pagpipigil ko nagsimulang mawala ng nagpapalit anyo siya.
-Kailangan nating siyang mahanap. -Tama, at patayin.
-Hindi mo papatayin si Caroline. -Alam niya kung sino tayo.
-Delikado siya. Kailangan siyang mawala. -Damon. Hindi maari.
Kailangan ko bang ipaalala sa'yo ang trahedya ng babaeng si Vicki Donovan.
Oo.
Hindi magiging bampira si Caroline. Manunugis ng bampira ang nanay niya.
Alam nating lahat ang katapusan ng istoryang 'to. Dumiretso na tayo sa huling kabanata at--
Hindi 'to opsyon, Damon.
Hindi?
Nakakabingi ang katahimikan mo, Stefan.
Teka, hindi ba gabi ng karnabal nu'ng pinatay mo si Vicki?
Isang bayan kung saan nauulit ang kasaysayan.
Alam mong tama ako.
Hindi natin siya papatayin.
'Yun lang ang paraan.
Huy, ayos lang ba lahat?
-Patawad. -Ano?
Halatang galit siya sa'kin, pero bakit? Hindi ko alam.
-Ano bang nangyari? -Bigla na lang siyang natakot.
Ganoon na siya buong araw.
Maayos tapos magiging baliw bigla.
Muntik na siyang mamatay. Magulo talaga ang isip niya.
-At saka, si Caroline siya. -Oo nga.
Sanay na 'ko sa mga pagdududa niya at lahat. Ganoon siya, mahalin mo o hindi.
Pero ito, hindi ko alam, kakaiba. Mas malala.
Hindi ko maipaliwanag.
Sumasang-ayon ka kay Damon, hindi ba? Stefan?
-Stefan. Huy. -Tama si Damon.
Hindi sa kung anong gagawin natin, pero sa kung anong mangyayari.
Si Katherine ang pumirma ng kamatayan ni Caroline.
Hindi 'to pwedeng matapos ng ganito.
Ginagawa niya 'to dahil sa'kin, 'di ba?
Ang totoo, ginagawa niya 'to dahil sa'kin.
Ayos, nasa bahay na tayo. Ligtas na teritoryo. Tama na 'yang katahimikan.
-Hayaan mo na. -Ano 'yung ginawa mo kanina?
Brazilian martial arts. Nag aral ako kamakailan.
-Huwag kang magsinungaling. -Hindi.
May nakita ako.
-Wala kang nakita. -Nakita ko 'yung mata mo.
-Nagliwanag ang mga 'to. -Repleksyon siguro ng ilaw ng kotse.
Repleksyon ng ilaw ng kotse? Gusto mong paniwalaan ko yon?
Tyler! Hoy! Gusto mong malaman kung ano'ng nakita mo?
Nakita mo akong nagalit na kailangan kitang alisin sa away.
Nasaan kaya siya?
Ano 'yon? Naririnig mo ba siya?
Ano'ng nangyayari, Stefan? Ano 'yon?
Dugo. Nakakaamoy ako ng dugo.
Patay na siya.
Pinatay ko siya.
Ano'ng nangyayari sa'kin?
Huy, ayos lang 'yan.
-Pwede kitang tulungan. -Talaga?
Oo. Kailangan.
-Ano'ng gagawin mo? -Ang tanging magagawa ko.
Papatayin kita.
Pakiusap huwag. Ayaw kong mamatay.
-Oo nga, pero patay ka na. -Hindi, 'di pa ako patay.
Huwag mong sabihin 'yan, okay? Tulungan mo na lang ako.
-Sige. -Sige? Tulungan mo ako.
-Pakiusap. Parang awa mo na. -Okay, sige.
Magiging ayos lang 'yan.
Okay. 'Yun lang ang paraan.
Stefan!
Lumayo ka sa'kin. Pinatay mo ako.
Hindi, hindi, Caroline, 'di ako 'yon.
Si Katherine 'yon.
Hindi! Bakit kamukha mo siya? At bakit--? Bakit niya ginawa sa'kin 'to?
-Dalhin natin siya sa loob. -Ayos lang 'yan. Halika.
Mamatay na siya. Sandaling oras na lang.
Maari. Pero hindi 'yon mangyayari ngayon gabi.
Oo, ngayon na.
Damon, kaibigan ko siya.
Kung ano man ang mangyayari, kasalanan mo.
-Linisan natin siya. -Caroline?
-Ayos lang 'yan. Halika na. -Hindi.
Hindi ikaw. Hindi-- Hindi maari.
Bonnie.
-Diyos ko. -Bonnie.
Ano lang...
-Ayos lang. Halika rito. -Galit siya sa'kin.
-Hindi. -Galit si Bonnie.
Hindi, hindi. Nagulat lang siya. Lahat kami, okay?
Pa'no si Matt? Ano'ng--? Ano'ng gagawin ko kay Matt?
Isa isa lang muna. Linisin muna natin 'tong dugo.
Mamamatay tao ako. Isa akong halimaw.
Mataas ang emosyon mo ngayon. Parte 'yan ng pagbabagong anyo.
Normal lang 'yan. Pangako, okay?
Bakit nangyayari 'to sa mukha ko?
-Nakakatakot ako. -Caroline. Tumingin ka sa'kin. Tingnan mo ako.
Caroline. Tingnan mo ako.
Tumingin ka sa mukha ko. Tingnan mo mukha ko. Tingnan mo. Tumingin ka.
Kita mo? Nakikita mo 'yan? Tama?
Kapag nararamdaman mo na gusto mo ng dugo, sabihin mo na malalagpasan mo 'to.
Na malakas ka. Oo.
Kahit na gaano kasarap sa pakiramdam na bumigay rito...
labanan mo 'yon, ilibing mo. Panoorin mo ako.
'Yun lang ang paraan para mabuhay. Subukan mo.
Huy.
Magaling.
Bakit ginawa ni Katherine sa'kin 'to?
Hindi ko alam. Sana nga alam ko.
Huy. Huy.
Pangako, hindi ko hahayaan na may mangyari sa'yo.
Halika rito. Halika.
Hindi ako makapaniwala na nangyayari 'to.
Naman, 'wag ka ng magmaktol. May katawan ka pang ililibing.
Akala mo ba ikaw ang nasusunod? Hindi?
Ang hirap maging ikaw.
Sinabi ko na sa'yo kung ano'ng mangyayari kapag may nasakatan.
-Hindi ako ang may gawa nito. -Bonnie, 'di niya kasalanan.
Lahat ng nangyayaring 'to ay kasalanan niya, Elena.
Bonnie, ano'ng ginagawa mo?
Bonnie, tumigil ka. Bonie. Itigil mo 'yan.
Bonnie, tigil mo 'yan. Mapapatay mo siya.
Bonnie!
Huy! Bonnie.
-Bakit? Bakit mo ako pinigilan? -Dahil hindi tayo ganito.
Bonnie, hindi tayo pwedeng maging ganito.
Halika na.
Diyos ko.
Maayos na si Caroline sa ngayon. Titingnan ko uli siya mamaya.
-Pa'no 'yung lalaking--? -Naayos na 'yon.
Tama si Damon? Hindi nga magiging maganda ang katapusan para sa kanya.
Hindi, sisiguraduhin ko na mali siya.
Hindi lang ako-- 'di lang ako makapaniwala na magiging ganito ang araw na 'to.
Hindi normal na araw mo, huh?
Ang tanga ko para isipin 'yon. Wala namang normal sa buhay ko.
Mangkukulam ang matalik kong kaibigan.
Bampira ang nobyo.
At may kamukha ako na gustong wasakin lahat tayo.
Patawarin mo ako.
Hindi, 'di mo 'to kasalanan, Stefan. Walang may kasalanan.
Alam mo, 'yun ay kung ano man 'yon.
Ayos lang ako. Ayos lang.
Ano lang kasi-- Alam mo? Okay lang ako.
Sige. Tatawagan kita bukas. Okay?
-Magandang gabi, Stefan. -Magandang gabi.
Mabuti para kay Tyler na nandito ka sa bahay.
Natutuwa ako, Carol.
Ay, at pwede kong tingnan kung makikita ko 'yung batong hinahanap mp.
Malamang nakatago 'yon sa mga kung ano-ano ni Richard.
-Huy. Aakyat ka na ba? -Maya-maya.
-Gandang gabi, Nay. -Gandang gabi, Tyler.
Pasensiya ka na kanina. Ayos lang ba tayo?
-Oo. Ayos tayo. -Sige.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Hindi mo kinakandado ang pinto.
Oo nga.
Huwag. Nilalagyan ko 'yan ng vervain.
Bakit mo naman ginawa 'yon?
Para masaksak kita nito.
Pumunta ka rito para patayin ako?
Patas lang naman 'yon. Ikaw ang naunang pumatay sa'kin.
Ano nagpabago sa isip mo?
Galit ang tatay ko sa mga bampira. Pati tiyuhin ko.
Wala silang pag aalinlangan. Alam nila kung anong pinaglalaban nila.
At naisip ko dapat ako rin. May ipaglaban.
Pero ang patayin ka, ano'ng maidudulot no'n?
Hindi ako magaling magpaka kuya.
Pasensiya na wala akong gatas at biskwit na maibibigay sa'yo.
Bwiset.
Teka.
-Galit rin ang tatay ko sa mga bampira. -Talaga?
Kaparehong dahilan ng sa tatay mo. Taong 1864 nga lang.
Marunong magkayas ang mga tao.
-Ikaw ba gumawa nito? -Oo, sinubukan ko. Mas mahirap gawin.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Nagpunta ako rito para tingnan kung sira na ba ang basket-case period para ngayong araw.
Umalis ka na malapit ng umuwi ang nanay ko.
Buong araw mo akong iniiwasan. Mas nagdududa na ko sa'yo ngayon.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ibig sabihin muntikan ka ng mamatay at natakot talaga ako no'n.
At naisip ko, alam mo 'yon, kasi nga...
Wala ako sa posisyon na kakayanin kong may mawala sa'kin ngayon.
Napagtanto ko 'yon kahit na ngayon gusto kitang sakalin...
sigurado ako na mahal kita.
At ngayon parang hindi na ganoon ang nararamdaman mo.
-Hi. Ano'ng oras na? -Malapit ng mag umaga. Sumama ka sa'kin.
Stefan, ano'ng ginagawa natin dito? Mahuhuli tayo.
Pinilit ko na magpahinga 'yung guwardiya...
para mahalikan ko ang nobya ko sa taas ng tsubibo.
-Stefan-- -Samantalahin natin ang mga sandaling 'to, Elena.
Okay? 'Yung ginawa niya kay Caroline maaring simula pa lang.
May kung ano sa pamilya ni Tyler na hindi natin maintindihan.
At laging nandiyan ang salitang D.
Pero bumalik ako sa bayang 'to para magsimula ng buhay kasama ka.
Hindi natin pwedeng kalimutan 'yon.
Pero, Stefan, pa'no tayo makakarating sa taas?
Siguro kailangan mo lang kumapit ng mahigpit.
Ano?
Ang sayang makita kang tumatawa.
Hindi magiging madali, 'di ba?
Hindi. Hindi madali.
Isinalin sa Tagalog ni: Jayne Valdez ahigpit.