The Vampire Diaries'de önceki bölümlerde.
Bir asırdan uzun süredir bir sır içinde yaşadım.
Şu ana kadar. Riskini biliyorum. Ama onu tanımak zorundayım.
-Ben Elena. -Ben Stefan.
-Nesin sen? -Ben vampirim.
-Neden geldin? -Küçük kardeşimi özledim.
Eski sevgilin Katherine'i anlat. Kalbini kırmıştı.
Uzun zaman önceydi.
Neden ona benziyorum?
Katherine'e olan aşkımız gerçek değildi.
Katherine beni hiç telkin etmedi. Benim için gerçekti.
Medyum musun, duru görün mü var?
Aslında cadıyım.
-Şu ses. -Ne sesi?
Tyler!
Bu da ne be?
-Burada yardıma ihtiyacımız var. -Caroline!
-Tyler, annenle konuştun mu? -Ne oldu?
Baban. Öldü.
Kurtarılmaya değer olduğuma karar verdin.
Sana teşekkür etmek istedim.
Bunun için.
-Anna. -Al. Bu benim kanım.
Vücudunda bununla ölürsen, dirilirsin.
Anna öldü. Öldürüldüğünü gördüm.
-Onu önemsediğini biliyorum. -Evet.
-Beni korkuttun. -Kusura bakma.
-Jenna evde mi? -İtfaiye şefiyle konuşmaya gitti.
-Gerçeği bilmiyor. Örtbas ettiler. -Biliyorum.
Jeremy nasıl?
Odasından çıkmıyor.
-Her yere baktım. -Ne diyorsun? Biri mi çaldı?
Evet. Biri eşyalarımı çalmış.
-Yardım edebilir miyim? -Elbette.
-Seni alayım mı? -Hastaneden önce Jeremy'ye bakayım.
-Orada buluşalım mı? -Tabii.
-Peki. Seni seviyorum Stefan. -Ben de seni seviyorum.
Katherine!
Merhaba John. Güle güle John.
Jeremy? Uyanık mısın?
-911. Acil durum nedir? -Hemen ambulans gönderin.
-Adres 2104... -Arkanda.
-Ne? -Arkanda.
Jeremy!
Jeremy, uyan lütfen!
Gelebilir.
-Ne oldu? -Anna'nın ona kanını verdiğini
ve bu hapları içtiğini söyledi. Yani dıştan bir sorunu yok
ama dıştan sen de normalsin. Bilmiyorum.
-Bana bak. -Ben iyiyim. Aynıyım.
-Sağlık görevlilerini çağırayım mı? -Hayır.
-O iyi. -Vampir olmadım mı?
-Lanet olsun. -Öyle deme.
Niye vampir olmak istiyorsun Jeremy?
Bu gece Anna'ya olanları biliyor musun?
-O öldü. -Jeremy, gel. Otur.
Jeremy, gel buraya. Otur.
Anna için çok üzgünüm.
Ama beni dinlemen çok önemli.
Vücudun Anna'nın kanını atıyor.
Kendini öldürmeye çalışırsan gerçekten ölebilirsin.
-Anladın mı? -Stefan.
-Anladım. -Güzel.
-Ya aldığı haplar? -Ölecek kadar almamış.
Onun için Anna'nın kanı onu iyileştirmiş.
-Bayan Gilbert. -Hemen geliyorum.
-Hastanede olman gerek. -Ama...
Hayır. Jeremy'yle ben kalırım.
-Bakıcıya ihtiyacım yok. -Var.
-Caroline nasıl? -İyi değil Bon.
Ne oldu?
-Arabadaydık ve Tyler bir ses duydu. -Ses mi?
Migreni falan tutmuş gibiydi. Arabanın kontrolünü kaybetti.
Caroline'nın iyi olduğunu sanıyordum.
Sonra iyi olmadığını gördüm.
Liz.
-Mesajı alır almaz geldim. O iyi mi? -Ameliyatta.
Ellerinden geleni yapıyorlar. Yardımına ihtiyacım var Damon.
Ne istersen Liz.
Başkan Lockwood öldü. Onu vampir sanmışlar.
Bodruma kilitlemişler.
-Başkan Lockwood vampir miydi? -Hayır. Hata olmuş.
John'un cihazı çalışınca diğerleri gibi yığılmış.
O vampir olamaz! Onu ezelden beri tanırım.
Şimdi Carol Lockwood cevap ister ama benim şu anda aklımda
sadece Caroline var ve...
Hepsi geçecek.
Geçecek.
-Bonnie. Caroline nasıl? -Hâlsiz.
Kurtulabilir mi bilmiyorlar.
Ne?
Yapabileceğin bir şey var mı? Büyü falan.
Nasıl yapacağını bilmiyor. Değil mi?
Bilmiyorum.
Bilmiyorsun. Çünkü Emily'nin böyle bir büyüyü yapabilmesi
-yıllarını almıştı. -Vampirleri haklayabiliyorum.
-O büyüyü öğrenmek kolaydı. -Caroline'a kan veririm.
-Olmaz. -İyileştirecek kadar. Zararı yok.
Bir günde vücuttan atılır. İyileşir.
-Çok tehlikeli. Bunu kabul edemem. -Yap.
Caroline'dan bahsediyoruz. Tamam mı? Ölmesine izin veremeyiz.
-Yap. -Bunu yaparsam barışır mıyız?
Hayır ama yine de yapacaksın.
Elena için.
Şu anda bunu yapmak istemediğini biliyorum.
Ama bu gece olanları konuşmalıyız.
Mezardaki vampirlerden biri eve girdi ve John'u öldürüyordu!
Ne zaman? Ne diyorsun? Ben gittikten sonra mı?
-Orada mıydın? -Orada olduğumu biliyorsun.
-Kaçta evdeydin? -Sahi mi? Çok olmadı.
Verandadaydık, konuşuyorduk. İçimizi döktük.
-Öpüştük yahu. -Bununla uğraşamam Damon.
Bu geceyi unutmak istiyorsan unut. Ama ben unutamam.
Elena! Mesajını alır almaz geldim. John nasıl?
-Neredeydin? -İtfaiyede ifade veriyordum.
-Sana söylemiştim. -Söylemedin.
-Söyledim. -Hayır Jenna, söylemedin.
Söyledim.
Şaka mı bu?
-Caroline nasıl? -İyi değil.
Buna ihtiyacım vardı.
-Katherine. -En azından birinizi kandırdım.
İyi misin?
-Stefan? -Elena.
Ne oldu?
Katherine oldu.
-Ne istediğini söyledi mi? -Hayır.
-Kendini takdim etmeyi biliyor. -En azından birinizi kandırdım dedi.
Ne demek bu?
Akşam geldiğimde, bana da Elena gibi davranmıştı.
Jeremy'ye söyledim. Ona daha fazla yalan söyleyemem.
-İyi misin? -Hayır, değilim.
Mezardaki vampirler ölünce her şey düzelir sanıyordum.
-Biliyorum. Hepimiz öyle sanıyorduk. -Katherine bu evdeydi.
Yani davet edilmiş. Ne yapacağız?
-Taşının. -Çok yardımcı oldun, sağ ol.
Katherine ölmeni isterse elinden bir şey gelmez, ölürsün.
Ama yaşıyorsun. Demek ki başka planları var.
Ve o planları öğrenmeliyiz, bunu yaparken
onu kışkırtmamalıyız.
Onu Elena sandığın zaman aranızda neler geçti?
Kırışık dolu bir alna yeni çizgi ekleyeceğim ama...
Öpüştük.
-Onu ben mi sandın? -Nasıl yani?
Hani iki dudak büzüşür de...
-Bu kadar belli etme. -Stefan dur. Katherine'i öptü.
Beni değil.
Ben onu öpmezdim.
-Bununla uğraşamayız. -Sonra.
John bir şey biliyordur. Katherine onu öldürmeye
-çalıştıysa bir sebebi vardır. -O Katherine.
Oyun oynamayı sever ve neler çevirdiğini
öğreneceğini sanıyorsan, kendini kandırıyorsun.
Elena haklı. John, Isobel'den bir şeyler öğrenmiş olabilir.
Annen Katherine'le görüşüyordu. Hastaneye gidip John'la konuşabiliriz.
-Daha iyi bir fikrim var. -Neymiş?
O kaltağı görmezden geleceğim. Görüşürüz.
-Bu akıllıca mı? -Katherine iplenmediğini hissederse
ortaya çıkar, hamlesini yapar.
-Öyle mi? Ya sonra? -Kazığı saplayıp, kafasını koparırım.
Şairane bir şeyler yaparım. Göreceğiz.
-Selam Matt. -Selam.
-Bütün gece burada mıydın? -Şerifleydim.
Kimse yok muydu?
Geç saatte Stefan'ın ağabeyi Damon uğradı.
-Caroline bugün nasıl? -Kendin gör.
Jersey Shore başladı.
-Yavaş! Hâlâ acıyor. -Üzgünüm.
Önemli değil. Ama çabuk iyileştiğimi söylediler.
Sıra bende.
Çok tatlı, değil mi? Niye ağlıyorsun?
-İyi olmana sevindim. -Sizi çok seviyorum.
Biz de seni seviyoruz.
Kocamı kimin öldürdüğünü öğrenmek istiyorum.
Araştırıyorum. Ama benimle açık konuş.
Richard'ın cihazdan etkilenmesinin bir sebebi var mıydı?
Ne ima ediyorsun? Onlar gibi olduğunu mu?
-Hayır, kimse öyle demiyor. -Ekibin çuvalladı. Açık ve net.
-Yani sen de sorumlusun. -John Gilbert'ın aptal planına
-yardım eden senin kocandı. -Biri kocamı öldürdü.
Hepimiz gerginiz. Acı bir kayıp yaşadınız.
Bütün kasaba öyle. Birbirimize kenetlenmeliyiz.
Birbirimize güvenmeliyiz. Bunu atlatacağız.
-Kara koyun döndü demek. -Tyler?
-Evet. -Ne oldu sana?
-Zihnimde hâlâ 12 yaşındasın. -Beni son gördüğünden
iki yıl daha büyük yani.
Gel buraya.
-Seni tekrar görmek güzel. -Seni de.
İçeri gel.
Hazır mısın?
John?
Ben Elena'yım, Katherine değilim.
-Bunu sana o yaptı. -Nedenini öğrenmeliyiz.
-Nerede o? -Sen söyle.
Bilmiyorum.
Sert çocuk pozları için zayıfsın. O nedenle
arkana yaslan ve birkaç soruya cevap ver.
Lütfen. Katherine neden burada söyle?
Ne istiyor?
Tekrar deneyecek. Bize güvenmezsen
-sana yardım edemeyiz. -Sana mı?
Kızına güven o zaman.
Kızım çoktan kalbine kazığı saplamalıydı.
Katherine'le hiç yüz yüze konuşmadım. Bana hiç güvenmedi.
O yüzden ya beni öldürün ya da defolup gidin.
Çünkü seni kızımın yanında görmeye dayanamıyorum.
Dünyaya nefretle bakıyorsun. Bu yüzden öleceksin.
Ölmek senin için sorun olmayabilir ama benim daha iyi planım var.
Artık içinde benim kanım var. Seni öldürmem yeterli.
Tavsiyeme uy. Kasabayı terk et.
Elena seni burada istemiyor. Vücudun kanı 24 saat içinde atacak.
O kadar zaman yeter. Yoksa yemin ederim
seni vampir yapar ve kendinden daha çok nefret etmeni izlerim.
Süren başladı.
-Carol'un yanındaki adam kim? -Başkan'ın kardeşi. Mason Lockwood.
O da konseyde mi? John Gilbert'ın dalıverdiği gibi mi?
O John'a benzemez. Öncelikle şerefsiz değil.
Vampirlere de inanmaz. Konseyle işi olmaz.
Mükemmel dalgayı aramakla meşgul.
Teşekkürler. Görüşürüz.
Merhaba Elena.
Geldiğin için teşekkürler. Buyur.
Eve gidip Jenna'yı ve Jeremy'yi almalıyım.
Lockwood'lara gideceğiz.
-John'la nasıl ayrıldınız? -Ben...
-Kasabayı terk etmesini istedim. -İstedin mi?
-Onu tehdit ettin. -Evet, tehdit ettim.
Güzel. Onu burada istemiyorum Stefan.
Böyle düşünmemeliyim ama hayatımda öyle birini istemiyorum.
-Jeremy'nin hayatında da. -Biliyorum.
Şimdi ne olacak?
Şimdi...
-Damon'ı bulmalıyım. -Stefan lütfen onunla kavga etme.
Seni öpmeye çalıştı. Bunu hazmedemem.
Sorun o değil. Sorun Katherine. Aklınızı karıştırmaya başladı bile.
Konu Katherine olunca Damon dengesizleşiyor.
Her şeyi kötüleştirmeyelim.
Gilbert'ın cihazının Tyler Lockwood'u etkilediğini biliyor muydun?
-Başkanı devirdiğini biliyorum. -Sebebini merak etmiyor musun?
Evet Bonnie, John Gilbert'ın bize karşı kullanmasına izin verdiğin
cihazın vampir olmayan birine niye işkence ettiğini bilmek isterim.
Suçlarından bahsederken, Caroline nasıl?
-Çok daha iyi. -Benim sayemde.
-Senin yüzünden. -Niye?
Bir gün daha yaşayacaksın.
-İyilikleri cezasız geçmiyorsun. -Kötüleri silmiyor.
Ne olduğunu biliyorum Damon. Elena'yı, şerifi ve diğerlerini
kandırmış olabilirsin, ama beni kandıramazsın.
-En ufak hatanda, seni öldürürüm. -Geç bu cadı öfkesini.
Kendini fazla büyütüyorsun.
Özür dilerim. Ne diyordun?
Tanrım!
Damon beni delirtiyor. Her şey onun suçu olmasına rağmen
Caroline'ı iyileştirdiği için kahraman pozlarında.
Üzgünüm Bonnie. Damon korkunç bir şey yaptı.
Pekâlâ, daha iyiyim. Damon'dan nefret anı geçti.
Sağ ol.
Tyler'a baş sağlığı dileyeyim. Hemen dönerim.
Tamam.
Alo?
-Elena, neredesin? -Biliyorum, geciktim.
Arabaya biniyorum. Beş dakikaya oradayım.
Resmen tanışmadık. Ben Katherine.
-Kim olduğunu biliyorum. -Bilirsin tabii.
Sen şu kankasın, değil mi?
Elena'nın hayatıyla ilgili her bilgiyi topluyorum.
Isobel bana bulmaca gibi olduğunu söylemişti.
Jenna'yı ve Jeremy'yi tanıyorum. Enfes eski sevgilin Matt'le tanıştım.
Caroline'a âşık olan. Şimdi de sen çıktın.
Vampir düşmanı Bennett cadısı. Öğrenmiş miyim?
Çok uzun yaşadım Bonnie. Daha iyisini yapmalısın.
Güzel.
-Katherine. -Stefan.
-Onu rahat bırak. -Tamam.
-Ne işin var burada? -Dün geceki davranışından sonra
kalabalık bir yerde şiddet daha az olur dedim.
Abartmıyor musun? Elena her an gelebilir.
O da eğlencenin parçası Stefan. Damon buralarda bir yerde.
Ondan kaçıyorum.
-Selam çocuklar. -Selam Matt.
Caroline epey düzelmiş.
-İyileşmesi mucize. Rahatlamışsındır. -Evet.
Sağ ol Elena.
-Gözleri masmavi. -Hemen gitmelisin.
Kalbimi kırıyorsun Stefan. Damon beni görünce daha mutlu oldu.
Beni kız arkadaşın sandı ama neyse.
Katherine seninle bunu yapmam.
Pekâlâ, istersen dostlarının önünde sevgili kavgası yapmayalım.
-Yürüyelim mi? -Burada ne aradığını söyle.
Belki de seni özlemişimdir. Makul bir sebep mi?
-Nasıl bir oyun oynuyorsun? -Oynamak ister misin?
Bilmem. Kuralları bilmeden nasıl oynayabilirim?
Kural yok Stefan. Hatırlamıyor musun?
Kural yok.
-Bütün kasaba gelmiş galiba. -Adam...
Belediye başkanıydı.
-Neden cenazeyi beklemedik? -İnsanlar böyle yapar.
Aynı şey bize olduğunda Lockwoodlar yanımızdaydı.
Uzun sürmez. Yemekleri bırakıp, baş sağlığı dileriz ve çıkarız.
Girip çıkacağız yani? Mantıklı.
Siz gidin. Ben birazdan gelirim, tamam mı?
Selam. Nasılsın?
Harikayım Elena. Neşe doluyum. Sorduğun için sağ ol.
-Damon. -Elena.
Bu konuyu konuşabilmeliyiz. Damon, artık samimiyiz.
Nasıl olduğunu bilmek istiyorum.
Seni öptüm, karşılık verdiğini sandım.
Tıpatıp şamatasıymış. Sence nasılım?
-Bence incindin. -Ben incinmem Elena.
Hayır, incindiğini kabul etmezsin. Sinirlenip saklarsın
-sonra da aptalca bir şey yaparsın. -Korkuyorsun.
Katherine'in beni delirteceğini sanıyorsun, değil mi?
Bunun için ona gerek yok.
Baksana.
-Seni öpmeme niye şaşırdın? -Şaşırmadım.
Sana karşılık vereceğimi düşünmene şaşırdım.
Şimdi incindim.
-Elena! -Bonnie, ne oldu?
-Selam. Şeyi arıyordum... -Tuvalet koridorun sonunda.
Baban için üzgünüm.
Bugün, umursamayan herkes taziyelerini bildiriyor.
Babamın vefatını hatırlıyorum.
Bir ev dolusu yabancı bana onu övüyordu.
Her neyse, böyle şeylerin zorluğunu bilirim.
Ama sana doğruyu söylüyorlardı. Benim babamsa şerefsizdi.
Evet, öyleydi.
Bunu masasında buldum.
Önemsemez, öldü zaten.
Baksana, tamam. Neden olmasın?
-Burada ne oluyor Tyler? -Hiç.
Başka bir yere mi gitmen lazım?
Lockwoodlar'ın eskisinden fazla arazileri var.
Mezardaki vampirlerin mülkleri onları epey zengin etti.
Neden onların ölmesini istedin? Çoğunu sen dönüştürmüştün.
Kindar bir vampirden daha gıcık bir şey yoktur Stefan.
John Gilbert'a sor.
-Hiç değişmedin, değil mi? -Sen değişmişsin. Daha güçlüsün.
-Daha hoyratsın, daha seksisin. -Benimle cilveleşme Katherine.
Ben Damon değilim. 145 yılımı saplantılı geçirmedim.
Tabii. Kadın tercihin tam tersini gösteriyor.
Ama başkasına âşık olmandan rahatsız oldum.
Ben sana hiç âşık olmadım. Beni telkin etmiştin.
-Duygularım gerçek değildi. -İstediğine inan Stefan.
Ama ben gerçeği biliyorum. İçten içe sen de biliyorsun.
Gerçeği mi?
Asıl gerçek senin her zamanki gibi yalancı, bencil
ve çıkarcı bir kaltak olman.
Buraya ne için geldiysen
halledip gitsene.
Çünkü gitmezsen, seni bulup kalbini sökerim.
Burada bulunma sebebimi söyleyeyim mi?
-Senin için geldim. -Ama bir sorun var Katherine.
Senden nefret ediyorum.
Benden nefret ediyorsun demek. Bu bana bir aşk hikâyesinin
sonu değil, başlangıcı gibi geldi Stefan.
-Düzelecek misin? -Evet, iyileşir.
Onu demedim.
Amacını anlamaya çalışıyordum.
Suyuna gidiyordum ve kafamı karıştırmasına izin verdim.
Onu bulmaya çalıştık ama kaçtı.
Ört şunu Fabio. Kaçak bir manyak eski sevgili var.
Dikkat et, Katherine sevgilini çalmaya çalışıyor.
-Öyle bir şey yok. -Öyle mi?
Ben senin sevgiline göz diktiğim için çok mantıklı.
Jenna'ya ve Jeremy'ye bakayım. İşiniz bitince haber verin.
Ne yapacağız? Ölümüne dövüşecek miyiz?
Hadi, savur tehditlerini, sevgilini kaptırma.
-Seninle dövüşmeyeceğim. -Neden? Ben olsam dövüşürdüm.
Katherine'in bizi birbirimize düşürmeye çalışacağını biliyorsun.
Endişelenme kardeşim. Aramızdaki bağ bozulamaz!
Ona karşı birlik olmalıyız. Seni öldürmeyi ne kadar istesem de
-seninle dövüşmeyeceğim. -Elena'yı öptüm.
Çünkü ondan hoşlanıyorsun. Çünkü onu gerçekten önemsiyorsun.
Katherine'nin onca zaman sonra nihayet bir şeyler hissetmeye
başlamış parçanı yok etmesine izin vermeyeceğim.
Seni yıldırmaya çalışacak.
Bizi yıldırmaya çalışacak.
Buna vereceğimiz karşılık da bizi şekillendirecek.
Seçim bizim.
Yani hayır, seninle dövüşmeyeceğim.
Jeremy.
-Ne işin var burada? -Toplanıyorum.
-Gidiyorum. -Yani tüm kötü vampirlerini
öldürdükten sonra gidebileceğine mi karar verdin?
Hepsini değil ama yeteri kadarını. Şimdilik.
Elena'ya hoşça kal dediğimi söyler misin?
-Kendin söyle. -Onlardan nefret etmem öğretildi.
Vampirlerden.
Tek bildiğim bu. Baban da sırf bunu bilirdi.
-Babam başka açıdan bakabilirdi. -Hayır, farklı şeyler yapabilirdi
ama başka açıdan bakmanın imkânı yok.
Güya seni koruyan yüzük babamındı, değil mi?
Evet.
Onu niye korumadı? Neden hâlâ ölü?
Ailenin başına gelen doğaüstü bir şey değildi.
Kazaydı.
Bizi öyle bir şeyden koruyabilecek hiçbir şey yok.
Acaba bu olanlar veya benim hakkımda ne düşünürdü?
Hâlâ çok küçük olduğunu ve kendini bulmaya çalıştığını.
Ama sen bir Gilbert'sın.
Buranın en karanlık sırrını öğrendin. Ve bu bazı sorumluluklar getirir.
Aile mirası saçmalığına inanmıyorum.
Er ya da geç inanmak zorunda kalacaksın.
Tyler! Ne yapıyorsun?
-Ondan nefret ediyorum. -Böyle deme!
Bırak beni!
-Çekil! -Tyler!
-Bırak dedim! -Tyler!
-Bırak beni! -Bana bak.
Bana bak. Sakin ol. Sakinleş.
Tanrım!
Buraya gelmen büyük cesaret.
Veda etmek istedim.
-Bu kadar çabuk mu gidiyorsun? -İstenmediğimde anlarım.
Somurtma.
Senin yaşındaki bir kadına yakışmıyor.
Veda öpücüğü yok mu?
Seni öldürmeme ne dersin?
-Neden geldin? -Nostalji, merak, vesaire.
Gizemli tek cümlelerde daha iyiyim Katherine.
Neyin peşindesin?
İnan bana Damon, bir şeyin peşine düşersem öğrenirsin.
Haydi, ya beni öp ya da öldür.
Hangisi Damon?
Sadece birini yapabileceğini biliyoruz.
Benim tatlı, masum Damon'ım.
Böylesi daha iyi.
Tamam. Dur.
Kısa bir ara.
Bir sorum var.
Cevap verirsen havai fişeklere ve kırmızı roket parıltısına döneriz.
Doğru cevap verirsen
seni özleyerek geçirdiğim 145 yılı unuturum.
Seni ne kadar sevdiğimi unuturum. Her şeyi unuturum
ve yeniden başlarız.
Bu bizim dönüm noktamız olabilir. Çünkü vaktimiz var.
Sonsuzluğun güzelliği de bu.
-Bir kerecik gerçeği istiyorum. -Dur.
Ne soracağını biliyorum.
Cevabını da biliyorum.
İşin aslı...
seni hiç sevmedim.
Hep Stefan'ı sevdim.
Beni korkuttun.
Mahalle devriyesindeki görevimi yapıyorum.
Sağ ol.
Beni koruduğun için, bizi koruduğun için.
İşte ben, güvenilir koruman.
Kriz anlarında sakindir.
İçtin mi sen?
Ve üzgünsün. İkisi bir arada iyi olmaz.
Hayır, üzgün değilim. Üzülmek, umursayanlara özgüdür.
Yapma Damon. Yalan söylüyorsun. Sen de umursuyorsun.
Beni öpeceğini düşünmeme şaşırdın mı?
İsteyeceğini düşünmüş olmam hiç aklına gelmedi mi?
-Damon... -Yaptığımız şeyin
anlamı olamaz mı?
Yalancı olan sensin Elena. Aramızda bir şeyler var.
Sen de biliyorsun. ve bana da Stefan'a da
yalan söylüyorsun, en çok da kendine yalan söylüyorsun.
-Bunu ispatlayabilirim. -Hayır.
Damon, yapma! Ne oldu sana?
-Hadi şimdi yalan söyle. -Kes şunu. Sen böyle yapmazsın.
-İşte yanıldığın nokta bu. -Hayır Damon!
Sana değer veriyorum. Beni dinle, sana değer veriyorum.
Evet ama Stefan'ı seviyorum.
Her zaman Stefan'ı seveceğim.
Neler oluyor Elena?
Yok bir şey Jeremy. Her şey yolunda. Sen yat.
Hayır, yolunda değil Elena.
Vampir olmak istiyor.
Hayır, Damon. Dur!
Acıyı yok etmek mi istiyorsun? Ondan kolay bir şey yok.
Önemseyen tarafın yok olur!
Anahtarı kapattın mı tamam.
Damon! Hayır!
Annen uyudu.
Galiba birkaç hap aldı.
Onu korkutmak istememiştim.
-Niye öyle oluyorum bilmiyorum. -Lockwood olmanın laneti.
Sen sakinlik genini nereden aldın?
Almadım. Kontrol etmeyi öğrendim.
-Artık böyle olmak istemiyorum. -Hiçbirimiz istemiyoruz.
O yüzden buna lanet deniyor Tyler.
Yüzüğü gördü, o yüzden yaptı. Biliyordu.
-Yüzüğü görmedi. -Katherine yüzünden.
Onu kandırdı. İçindeki iyiliği bozdu.
Onun içinde iyilik yok Stefan. Kalmamış.
Ne istediğine karar verdi.
Hissetmek istemiyor. Nefret edilmek istiyor.
Öylesi daha kolay.
İstediği oldu.
-Ondan nefret ediyorum Stefan. -Biliyorum.
Biliyorum.
-İyi mi? Stefan, o iyi mi? -İyi.
Geçti.
-Damon beni öldürdü. -Geçti artık.
Tanrım.
Elena?
Selam Caroline.
-Burada ne yapıyorsun? -İsmim Katherine.
Salvatore kardeşlere benden mesaj götürmeni istiyorum.
Neden bahsediyorsun? Ne mesajı?
Oyun başladı.
Ne? başladı.