Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Lihim akong namuhay, hanggang ngayon. Mapanganib, ngunit kailangan ko siyang makilala.
-Ako si Elena. -Ako si Stefan.
-Ano ka? -Isa akong bampira.
-Bakit ka nandito? -Para sa iyo, aking kapatid.
Ikinuwento niya ang dati mong kasintahan, si Katherine. Sinaktan ka niya.
Matagal na iyon.
Bakit ko siya kamukha?
Ang pagmamahal namin kay Katherine, hindi iyon tunay.
Hindi ako pinilit ni Katherine. Tunay iyon para sa akin.
-Isa ka bang saykiko o manghuhula? -Sa totoo, isang mangkukulam.
-Ang ingay na iyon. -Teka, anong ingay?
Tyler!
Ano ito?
-Kailangan natin ng tulong dito! -Caroline!
-Tyler, nakausap mo ba ang nanay mo? -Ano iyon?
Ang iyong ama. Patay na siya.
Nagpasya kang karapat-dapat akong iligtas at gusto kong magpasalamat...para doon.
-Anna. -Heto. Dugo ko ito.
-Kung mayroon ka niyan, babalik ka. -Patay na si Anna. Nakita ko.
-Alam kong mahalaga siya sa'yo. -Oo.
Tinakot mo ako.
Paumanhin.
-Nakauwi na ba si Jenna? -Nakipagkita siya sa fire chief.
Hindi niya alam ang katotohanan. Pinagtakpan nila ito.
Oo, alam ko.
Kumusta si Jeremy?
Nagkukulong sa kuwarto niya.
Tumingin na ako sa paligid.
-Anong iniisip mo, may nagnakaw nito? -May kumuha ng pag-aari ko.
-Puwede ba akong tumulong? -Siyempre.
Sunduin kita?
Kukumustahin ko muna si Jeremy bago pumunta sa ospital.
-Puwede mo akong kitain doon? -Sige.
Sige.
-Mahal kita, Stefan. -Mahal din kita.
Katherine?
Kumusta, John. Paalam, John.
Jeremy? Gising ka ba?
911, ano ang inyong pangangailangan?
Magpadala kayo ng ambulansya sa 2104 Maple Street.
-Ano? -Sa likod mo.
Jeremy.
Jeremy!
Pakiusap, Jeremy, gumising ka.
Ayos lang siya.
Anong nangyari?
Ibinigay ni Anna ang kanyang dugo sa kanya saka niya ito ininom.
At ngayon--mukha namang ayos siya, iyon nga lang, ikaw rin.
-Kaya--hindi ko alam. -Halika. Tignan mo ako.
Ayos lang ako. Walang nagbago.
Tatawag ng doktor? Anong gagawin ko?
Hindi.
Ayos lang siya.
Ibig sabihin, hindi ako bampira.
Buwisit.
Huwag mong sabihin 'yan, Jeremy. Jeremy, bakit mo gugustohin iyon?
Narinig mo ba angh tungkol kay Anna? Ang nagyari sa kanya?
Patay na siya.
Jeremy, halika. Maupo ka.
Ikinalulungkot ko ang tungkol kay Anna, pero mahalangang makinig ka sa akin.
Nawawala na ang dugo ni Anna sa katawan mo.
Kung magpapakamatay ka ngayon, maaari ka talagang mamatay.
-Naiintindihan mo ba ako? -Stefan.
Oo, naiintindihan ko.
Mabuti.
Paano ang mga tabletang ininom niya?
Hindi sapat ang ininom niya para mamatay, kaya napagaling siya ng dugo ni Anna.
-Bb. Gilbert? -Papunta na.
-Kailangan ka sa ospital. -Pero--
Hindi, maiiwan ako rito kay Jeremy.
Hindi ko kailangan ng yaya.
Kailangan mo.
Kumusta si Caroline?
Hindi siya mabuti, Bon.
Anong nangyari?
Nagmamaneho kami at may narining na ingay si Tyler at siya ay naging--
-Isang ingay? -Nagkaroon siya, parang sumakit ang ulo niya...
...at nawalan siya ng kontrol sa kotse at ako'y--
Akala ko ayos lang si Caroline, pagkatapos--
Pagkatapos hindi na, kaya...
Liz.
Pumunta ako pagkakuha ko ng mensahe. Kumusta na siya?
Inooperahan siya. Iyon ay-- Ginagawa nila ang lahat ng kaya nila.
-Kailangan ko ang tulong mo, Damon. -Sige. Kahit ano, Liz.
Patay na si Mayor Lockwood.
Akala niya siya ay isang bampira. Nilagay nila siya sa silong.
-Bampira si Mayor Lockwood? -Hindi. Isang pagkakamali.
Sabi nila bumagsak siya tulad ng iba nang binuksan ni John ang aparato, pero siya---
Hindi siya maaaring maging isang bampira. Kilala ko siya buong buhay ko.
Ngayon gugustohin ni Carol Lockwood ng mga sagot.
Ang naiiisip ko lang ngayon ay si Caroline at ako'y...
Ayos lang. Hey.
-Diyos ko. -Ayos lang.
Bonnie, kumusta si Caroline?
Mahina siya.
Hindi nila alam kung makaliligtas siya.
Ano?
May magagawa ka ba? Isang mahika o kung ano man?
Hindi niya alam kung paano.
Ikaw ba?
Hindi.
Hindi. Dahil taon ang ginugol ni Emily upang matutuhan ang mahikang ganoon.
Oo, puwes, kaya kong magpabagsak ng isang bampira. Madali lang iyon.
-Maaari kong bigyan ng dugo si Caroline. -Hindi. Hindi puwede.
Sapat lang upang mapagaling siya. Magiging ligtas siya.
Mawawala iyon sa katawan niya. Maliligtas siya.
-Masyadong delikado. Hindi ako makapapayag. -Gawin mo.
Si Caroline ito.
Sige? Hindi natin siya puwedeng hayaang mamatay.
Gawin mo.
Kung gagawin ko ito, ikaw at ako, magka-ayos na?
Hindi. Pero gawin mo pa rin.
Para kay Elena.
Alam kong ito ang huling bagay na gusto mong gawin ngayon...
...pero kailangan nating pag-usapan ang nangyari kagabi.
Isa sa mga bampira ay nakapasok sa bahay at halos napatay si John.
Ano? Kailan? Anong sinasabi mo? Pagkaalis ko?
-Nandoon ka? -Naman, Elena, alam mong nandoon ako.
-Kailan ka nasa bahay? -Talaga?
Kanina? Sa beranda?
Nag-usap tayo, nailabas natin ang ating mga nararamdaman.
Naman, naghalikan tayo, Elena.
Sige, wala akong oras para rito, Damon.
Sige, kung gusto mong kalimutan ang nangyari, sige. Pero ako, hindi.
Elena? Pumunta ako nang makuha ko ang mensahe mo.
-Kumusta na si John? -Saan ka nanggaling?
Sa Fire Department. Kinailangan kong magbigay ng ulat.
-Sinabi ko sa iyo kanina. Ako'y-- -Hindi mo sinabi.
-Oo, sinabi ko. -Hindi, Jenna.
Oo.
Binibiro niyo ba ako.
Hey.
Kumusta si Caroline?
Hindi mabuti.
Ito ang kailangan ko.
Katherine.
Isa man sa inyo ang naloko ko.
Ayos na ba?
Stefan?
-Elena. -Anong nangyari?
Nangyari si Katherine.
-Sinabi ba niya ang gusto niya? -Hindi.
Alam niya kung paano magpasikat.
Sabi niya'y isa sa atin ang naloko niya. Anong ibig niyang sabihin?
Nagkunwari rin siyang si Elena nang dumating ako kanina.
Sinabi ko kay Jeremy.
-Hindi na ako makapagsisinungaling. -Ayos ka lang ba?
Hindi, hindi ako ayos. Akala ko ba wala na ang mga bampira...
-...magiging maayos ang lahat. -Alam ko. Lahat tayo.
Narito kanina si Katherine.
Ibig bang sabihin siya ay naimbitahan. Anong gagawin natin?
-Lumipat. -Nakatutulong. Salamat.
Gusto kang mamatay ni Katherine, wala kang magagawa. Mamamatay ka.
Pero ikaw hindi, kaya malinaw na may iba siyang plano.
Kailangan nating malaman ang mga planong iyon...
...at hindi siya galitin.
Anong nagyari sa inyo noong akala mong siya ay si Elena?
Susugal ka bang magkaroon ng panibagong linya sa iyong masikip nang noo...
...naghalikan kami.
-Akala mo siya ay ako? -Anong ibig mong sabihin?
Alam mo, kapag ang dalawang labi ay kumuwi at sila ay:
Huwag kang maging halata.
Stefan, teka, hinalikan niya si Katherine, hindi ako.
Hindi ko iyon gagawin.
Wala tayong panahon para rito.
Mamaya.
May alam marahil si John.
May dahilan kung bakit siya tinangkang patayin ni Katherine.
Siya ay si Katherine.
Mahilig siyang maglaro. Niloloko niyo ang inyong sarili...
...kung sa tingin niyo'y malalaman niyo kung anong plano niya.
Sa totoo, tama si Elena. Maaaring may alam si John sa pamamagitan ni Isobel.
Nakausap ng iyong ina si Katherine. Makapupunta na tayo sa ospital.
-Hayaan mo siyang magsalita. -May mas maganda akong ideya.
Ano iyon?
Hindi ko na lamang siya papansin. Sige na.
Tama ba iyan?
Kung iisipin ni Katherine na siya'y hindi pinapansin, lalabas siya. Gagawa siya ng paraan.
Ano? Pagkatapos?
Itulos siya, pugutan ng ulo, isang magandang paraan.
Tignan natin.
-Huy, Matt. -Huy.
-Nandito ka buong gabi? -Kasama ang sheriff.
Walang iba?
Ang kapatid ni Stefan, si Damon, ay pumunta kagabi.
Kumusta si Caroline?
Ikaw mismo ang tumingin.
Palabas ang Jersey Shore.
O, mag-ingat ka, medyo masakit.
-Paumanhin. -Ayos lang.
Pero sabi nila, mabilis ang paggaling nito.
Ako naman.
Hindi ba siya nakatutuwa?
Bakit ka umiiyak?
O, Bon.
Masaya akong ligtas ka.
-O, mahal ko kayo. -Mahal ko talaga kayo.
Gusto kong malaman kung sino ang responsable sa pagpatay sa aking asawa.
Tinitignan ko ito, pero sabihin mo sa akin ng diretso.
May dahilan ba kung bakit naapektuhan ng aparato si Richard?
Anong sinasabi mo? Na isa siya sa kanila?
Hindi. Walang nagsasabi niyan.
Ang iyong mga kinatawan ay sumablay, iyon lang, at ikaw ang responsable.
Ang asawa mo ang tumulong kay John Gilbert na isagawa ang tangang planong ito.
-Liz-- -May nakapatay sa aking asawa.
Lahat tayo ay tensyonado.
Nawalan ka. Nawalan ang buong bayan.
Ngunit kailangan tayong magkaisa.
Alam mo? Magtiwala sa isa't isa. Malalampasan natinn ito.
Nagbabalik ang itim na tupa.
-Tyler? -O?
Anong nangyari sa'yo?
Sa isip ko, ikaw ay 12 taong gulang.
Iyon ay dalawang taong mas matanda kaysa huli mo akong nakita, Tito Mason.
Halika.
-Mabuting makita ka, pare. -Magandang makita ka rin.
Halika sa loob.
Handa ka na ba para rito?
John?
Ako si Elena. Hindi ako si Katherine.
-Alam natin na siya ang gumawa nito sa'yo. -Kailangan nating alamin kung bakit.
-Nasaan na siya? -Ikaw ang magsabi sa amin.
Hindi ko alam.
Mahina ka pa para magmatigas.
Bakit hindi ka na lang maupo, at sumagot ng mga tanong.
Pakiusap. Sabihin mo kung bakit siya nandito.
Anong kailangan niya?
Susubukan niyang muli.
Hindi ka namin matutulungan kung hindi ka magsasabi sa amin.
Sa iyo?
Sa iyong anak, kung gayon.
Dapat tinulos na ng anak ko ang puso mo sa ngayon.
Hindi ko nakausap ng direkta si Katheirne.
Hindi siya nagtiwala sa akin.
Kaya patayin mo ako o umalis ka.
Dahil hindi ko kayang makitang kasama ka ng aking anak.
Nakikita mo ang mundo nang may pagkamuhi. Ikamamatay mo iyan.
Ayos man sa iyo ang pagkamatay, pero may mas maganda akong plano.
Alam mong nasa katawan mo ang aking dugo.
Ang dapat ko lang gawin ay patayin ka.
Sundin mo ang payo ko.
Umalis ka sa bayan. Ayaw ni Elenang nandito ka.
Mayroon kang 24 na oras bago mawala ang dugo sa katawan mo. Sapat na iyon.
O tulungan ako ng Diyos, gagawin kitang bampira...
...at panoorin kang mamuhi sa sarili mo higit sa ngayon.
Nagsimula na ang oras.
Sino ang kasama ni Carol?
Ang kapatid ng alkalde, si Mason Lockwood.
Nasa konseho ba siya? Tulad nang dumating si John Gilbert?
Hindi siya tulad ni John. Una, hindi siya loko-loko.
Hindi rin siya naniniwala. Wala siyang pakialam sa Konseho.
Masyado siyang abala sa paghahanap ng perpektong alon.
Salamat. Sige.
Hey, Elena. Salamat sa pagpunta.
Tuloy.
Kailangan kong dumaan sa bahay para sunduin si Jenna at Jeremy...
...para pumunta sa mga Lockwood.
Paano mo iyon naiwan doon kasama ni John?
Sinabi kong...
Sinabi kong umalis siya ng bayan.
Sinabi?
Pinagbantaan mo siya.
-Oo, pinagbantaan ko siya. -Magaling.
Gusto ko siyang mawala, Stefan.
Alam kong hindi ko ito dapat maramdaman, pero ayokong may katulad niya sa buhay ko.
-O sa buhay ni Jeremy. -Alam ko.
Ngayon, ano na?
Ngayon...
...kailangan kong mahanap si Damon.
Pakiusap, 'wag na kayong mag-away.
Sinubukan ka niyang halikan. Hindi iyong ayos sa akin.
Hindi iyon ang problema. Si Katherine.
Ginugulo niya ang isip niyong pareho.
At hindi kalmado si Damon pagdating sa kanya.
Ang huling gusto nating gawin ay palubhain ang mga bagay.
Alam mo bang naapektuhan ng aparato ni Gilbert si Tyler Lockwood?
Puwes, alam kong napabagsak nito ang alkalde.
Hindi mo ba gustong malaman kung bakit?
Oo, Bonnie, gusto kong malaman kung bakit nahirapan ang isang hindi bampira...
...ng isang pampahirap sa bampira na hinayaan mong gamitin ni John Gilbert.
-Nga pala, kumusta si Caroline? -Mas ayos na siya.
-Walang ano man. -Walang ano man.
-Bakit ako dapat magpasalamat? -Dahil buhay ka pa.
Kahit mabuting bagay ay kailangan mong parusahan.
Hindi niyon mabubura ang masama. Alam ko kung ano ka, Damon.
Naloloko mo marahil si Elena at ang sheriff at ang lahat. Pero hindi ako.
Iang maling galaw at pababagsakin kita.
Tigilan mo na ang pagiging mangkukulam. Mapapaniwala mo maging ang sarili mo.
Paumanhin.
Anong sinasabi mo?
O, Diyos ko. Nababaliw ako kay Damon.
Umaakto siyang para siyang bayani sa pagpapagaling niya kay Caroline...
...kahit na siya ang may kasalanan ung bakit nangyari ang lahat ng ito.
Paumanhin, Bonnie. Masahol ang ginawa ni Damon.
Okay.
Ayos. Tapos na ang oras ng pagkamuhi kay Damon.
Salamat.
Kailangan kong makita si Tyler, makikiramay.
-Babalik ako. -Sige.
-Hello? -Elena?
-Nasaan ka? -Alam ko. Huli na ako.
Pasakay na ako ng kotse. Malapit na ako.
Hindi pa tayo nagkakakilala. Ako si Katherine.
-Kilala kita. -Siyempre naman.
Ikaw ang matalik na kaibigan, tama?
Nabubuo ko na ang mga piraso ng buhay ni Elena.
Sabi ni Isobel isa itong palaisipan.
Kilala ko si Jenna at Jeremy.
At nakilala ko na ang dati niyang kasintahan, si Matt, na malapit kay Caroline...
...at nandiyan ka, ang namumuhi sa bampirang mangkukulam na Bennet.
Magaling ba ako?
Matagal na akong buhay, Bonnie.
Mas magaling dapat diyan ang gawin mo.
Magaling.
Katherine.
-Stefan. -Tigilan mo siya.
Sige.
Anong ginagawa mo rito?
Matapos nang pagtrato mo sa akin...
...sa tingin ko magiging mas hindi bayolente sa isang pampublikong lugar.
Masyado mo itong pinalalala, hindi ba? Maaaring dumatin si Elena ano mang oras.
Ngunit bahagi iyon nga saya, Stefan.
Nandito si Damon. Sa paligid.
Iniiwasan ko siya.
Hey.
Kumusta, Matt.
Narinig kong mas mabuti na si Caroline.
Isang himala ang paggaling niya. Naginhawaan ka na?
Oo.
Salamat, Elena.
-Ang mata niya'y napaka-bughaw/ -Kailangan mo nang umalis.
Sinasaktan mo ang damdamin ko, Stefan.
Mas masaya si Damon nang makita ako.
Pero, akala niya ako ang iyong kasintahan.
Katherine, hindi kita papatulan.
Sige. Bakit hindi tayo mag-away sa harap ng inyong mga kaibigan?
-Sumama ka sa akin? -Sabihin mo kung bakit ka nandito.
Siguro hinahanap-hanap kita.
-Katanggap-tanggap ba iyon? -Anong nilalaro mo?
-Gusto mo bang makipaglaro sa akin? -Hindi ko alam.
Paano ako makapaglalaro kung hindi ko alam ang mga patakaran?
Walang patakaran, Stefan. Hindi mo ba naaalala?
Walang patakaran.
Mukhang pumunta ang buong bayan.
Oo, puwes, siya ang--siya ay ang alkalde.
-Bakit hindi mo ilaan iyan para sa libing? -Iyan ang ginagawa ng mga tao.
Nandoon ang mga Lockwood para sa atin.
Sandali lamang ito. Iiwan natin ang pagkain, makikiramay, at aalis.
Papasok at lalabas? Magandang plano.
Mauna na kayo. Susunod ako, okay?
Kumusta?
Ayos lang, Elena. Naglalakad sa sinag ng araw, salamat sa pagtatanong.
-Damon-- -Elena.
Maaari na natin itong pag-usapan ngayon, Damon, malapit na tayo.
Gusto ko talagang malaman kung kumusta ka na.
Hinalikan kita. Akala ko hinalikan mo ako.
Nangyari ang panloloko ng isang manggagaya.
-Kumusta kaya ako sa tingin mo? -Alam kong nasaktan ka.
Hindi. Hindi ako nasaktan, Elena.
Hindi, hindi mo inaamin na nasasaktan ka.
Nagagalit ka at pinagtatakpan ito at may gagawin kang katangahan.
Natatakot ka.
Iniisip mong magwawala ako dahil kay Katherine, tama?
Hindi ko siya kailangan para doon.
Alam mo, bakit--?
Bakit ba kagulat-gulat na hahalikan kita?
Hindi iyon kagulat-gulat.
Nagulat akong naisip mong hahalikan din kita.
Ngayon nasaktan na ako.
-Elena. -Bonnie, anong nangyari?
-Hey. Paumanhin. Hinahanap ko lang ang-- -Ang sayawan ay sa may pasilyo.
Nakikiramay ako sa iyong ama.
Ngayon ay isang malaking araw ng paumanhin mula sa mga taong wala talagang pakialam.
Naaalala ko nang namatay ang aking ama...
...nasa isang bahay ako na puno ng mga estranghero na nagsasabing napakadakila niya.
Ano pa man, alam ko kung gaano ito kahirap.
Ang pagkakaiba ay, sa kaso mo, totoo ito.
Ang tatay ko ay loko-loko.
Oo, siya talaga.
Nakita ko ito sa kanyang mesa.
Ayos lang sa kanya. Patay na siya.
Sige, alam mo? Bakit hindi?
-Anong nangyayari rito, Tyler? -Wala.
Wala.
May pupuntahan ka bang iba?
Oo.
Mas malawak na ang lupain ngayon ng mga Lockwood.
Ang mga pag-aari ng mga bampira ang nagpayaman sa kanila.
Oo, bakit mo sila gustong mamatay?
Ikaw ang gumawa sa karamihan sa kanila.
Walang mas nakaka-irita kaysa isang mapaghiganting bampira.
Tanungin mo si John Gilbert.
-Hindi ka pa rin nagbabago, tama ba? -Pero ikaw oo. Mas malakas ka na.
Mas malupit. Kaakit-akit.
Huwag kang makipaglaro sa akin, Katherine. Hindi ako si Damon.
Hindi ako nahumaling sa iyo sa loob ng 145 taon.
Oo, base sa tipo mong babae, mukhang kabaliktaran yata.
Pero nababahala ako na umibig ka na sa iba.
O, hindi kita minahal kahit kailan, Katherine.
Pinilit mo ako. Kaya walang tunay sa mga pakiramdam na iyon.
Paniwalaan mo ang gusto mo, Stefan.
Ngunit alam ko ang totoo.
At sa kalooban mo, ikaw rin.
Ang katotohanan?
Puwes, ang totoo ay ikaw pa rin ang sinungaling, makasarili...
...mapanlinlang na babae tulad ng nakagisnan mo.
Kaya kung ano man ang nagdala sa iyo rito...
...bakit hindi mo na lang gawin at saka umalis.
Dahil kung hindi, hahabulin kita at dudukutin ko ang puso mo.
Gusto mo bang malaman kung bakit ako nandito, Stefan?
Bumalik ako para sa'yo.
Puwes, ang problema, Katherine...
...ay kinamumuhian kita.
Kinamumuhian mo ako, ha?
Mukhang simula iyon at hindi wakas ng isang kuwento ng pagmamahalan.
Magiging ayos ka lang?
Oo, gagaling iyan.
Hindi iyon ang ibig kong sabihin.
Pinipilit ko siyang maintindihan.
Sumasakay lamang ako, upang mapalapit siya sa akin.
Sinubukan ko siyang sundan, pero nawala na siya.
Takapan mo iyan, Fabio.
Mayroon tayong nakakawalang baliw na dating kasintahan.
Mabuting mag-ingat ka. Mukhang inaagaw ni Katherine ang lalaki mo.
-Hindi iyon ang nangyayari. -Hindi ba?
Patas lang, dahil kinuha ko ang iyong kasintahan.
Pupuntahan ko sila Jenna at Jeremy.
Sabihan niyo ako kung tapos na kayo.
Puwes, anong mangyayari, ha? Labanan hanggang kamatayan?
Sige. Magbabala ka na. Ilatag mo ang iyong pag-aangkin.
-Hindi kita lalabanan. -Bakit? Lalabanan ko ang sarili ko.
Paglalabanin tayo ni Katherine. Alam mo 'yan.
Kapatid, huwag kang mag-alala. Hindi matitinag ang ating samahan.
Kailangan tayong manatiling magkaisa laban sa kanya.
Kaya, oo, kahit gaano ko nais patayin ka, hindi kita lalabanan.
Hinalikan ko si Elena.
Dahil may nararamdaman ka sa kanya. Dahil may pakialam ka.
Hindi ko hahayaang sirain ni Katherine ang bahaging iyon...
...na sa wakas, matapos ang mahabang panahon, hinahayaan mong may maramdaman ka.
Susubukan ka niyang sirain.
Susubukan niyang sirain tayo.
At makikilala tayo sa kung paano tayo tutugon.
Tayo ang pipili.
Kaya, hindi, hindi kita lalabanan.
Jeremy.
Anong ginagawa mo rito?
Nag-iimpake ako.
Aalis.
Naisip mong papatayin mo ang mga bampira mo saka ka aalis ng bayan?
Hindi lahat, pero sapat.
Sa ngayon.
-Maaari mo bang ipagpaalam ako kay Elena? -Bakit hindi ikaw mismo ang magsabi?
Alam mo, Jeremy, tinuruan akong kamuhian sila.
Ang mga bampira.
Iyon ang alam ko. Iyon ang alam ng ama mo.
Maaaring iba ang maging pagtingin ng aking ama.
Hindi. Maaaring iba ang ginawa niya pero ganoon ang magiging pagtingin niya.
Ang singsing na iyan, ang nagpoprotekta sa iyo, sa aking ama iyan, tama?
Oo.
Bakit hindi siya naprotektahan niyan? Bakit siya namatay?
Ang nangyari sa iyong mga magulang ay hindi kababalaghan.
Isa iyong aksidente.
Walang makapagliligtas sa atin doon.
Ano kayang iisipin niya tungkol sa lahat ng ito.
Sa akin.
Iisipin niyang bata ka pa, at kinikilala pa ang sarili.
Pero ikaw ay isang Gilbert.
Namulat ka na sa mga lihim ng bayang ito...
...at may kalakip iyong responsibilidad.
Hindi ako naniniwala sa mga pamana.
Sa hinaharap, kakailanganin mo.
-Tyler, anong ginagawa mo? -Kinamumuhian ko siya.
O, huwag mong sabihin iyan, honey. Huwag--
-Huwag-- -Bitiwan mo ako.
-Hey. Tyler.
-Sabi ko, bitiwan mo ako. -Tyler.
Tignan mo ako.
Kumalma ka.
Huminahon ka.
Diyos ko.
Napakatapang mo para magpunta rito.
Gusto kong magpaalam.
Aalis ka na agad?
Alam ko kapag hindi ako gusto.
Huwag kang sumimangot.
Hindi kaakit-akit sa babaeng nasa iyong edad.
Ano, walang halik ng pamamaalam?
Kung patayin na lamang kita?
Anong ginagawa mo rito?
Nais maka-alala. Pagkamausisa. Kung ano-ano.
Mas magaling ako sa mga palaisipang linya, Katherine.
-Anong binabalak mo? -Magtiwala ka sa akin, Damon.
Kung may binabalak ako, malalaman mo.
Halika. Halikan mo ako. O patayin mo ako.
Alin ba ang mangyayari, Damon?
Alam nating isa lamang ang kaya mong gawin.
Mahal kong, inosenteng Damon.
Iyan ang gusto ko.
Sige, teka.
Saglit lang.
May tanong ako.
Sagutin mo at balik tayo sa mga paputok at mahigpit na titigan.
Sagutin mo ng tama...
...at kakalimutan kong hinahanap-hanap kita sa loob ng 145 na taon.
Kakalimutan ko kung gaano kita minahal.
Kakalimutan ko ang lahat at puwede tayong magsimulang muli.
Puwedeng ito ang ating sandali. Dahil, mayroon tayong oras.
Iyon ang kagandahan ng habambuhay.
Kailangan ko lang ang katotohanan. Minsan lang.
Tigil.
Alam ko na ang tanong mo.
At ang sagot.
Ang totoo ay...
...ay hindi kita minahal.
Si Stefan talaga.
Diyos ko.
Tinakot mo ako.
Ginagawa ko lang ang bahagi ko sa pagbabantay.
Salamat...
...sa pagbabantay sa amin. Sa akin.
Iyon ako. Maaasahang bantay.
Mahinahon sa krisis.
Lasing ka ba?
At galit ka. Hindi magandang kumbinasyon.
Hindi ako galit.
Ang galit ay isang emosyon para sa mga taong may pakialam.
Naman, Damon. Kasinungalingan 'yan. May pakialam ka.
Nagulat ka nang inisip kong hahalikan mo rin ako?
Hindi mo maisip na magagawa kong gustohin iyon?
-Damon-- -Na ang ginagawa namin dito...
...ay walang kahulugan?
Ikaw ang sinungaling, Elena.
Mayroong namamagitan sa ating dalawa at alam mo iyan...
...at nagsisinungaling ka sa akin, at kay Stefan...
...at higit sa lahat, nagsisinungaling ka sa sarili mo. Patutunayan ko.
Hindi. Hindi--
Damon, huwag.
-Anong problema mo? -Pasinungalingan mo ito.
Tumigil ka. Mas higit ka rito.
-Doon ka nagkakamali. -Hindi. Damon, may pakialam ako sa iyo.
Makinig ka. May pakialam ako sa iyo.
Totoo, pero mahal ko si Stefan.
Laging si Stefan.
Elena, anong nangyayari rito?
Wala, Jeremy. Ayos lang, bumalik ka na sa kuwarto.
Hindi, hindi ayos, Elena.
Gusto niyang maging bampira.
Hindi. Damon, itigil mo.
Gusto mong mawala ang sakit? Iyon ang pinakamadaling bagay.
Iyong bahagi mong may pakialam ay nawawala.
Ang gagawin mo lang ay pindutin ang switch at iyon na.
Damon. Huwag!
Bagsak ang iyong ina.
Sa tingin ko ay may ilang gamot siyang ininom.
Hindi ko gustong takutin siya.
Hindi ko alam kung bakit ako nagkakaganoon.
Iyon ang sumpa ng isang Lockwood.
Paano mo nakuha ang chill gene?
Hindi ko nakuha. Natutunan ko lang kontrolin.
Ayoko nang maging ganito.
Wala sa atin. Kaya nga iyon isang sumpa, Tyler.
Nakita mo ang singsing. Kaya niya iyon ginawa. Alam niya.
Hindi niya nakita ang singsing.
Iyon ay si Katherine.
Napaikot niya siya. Nabalewala niya ang lahat ng mabuti sa kanya.
Walang mabuti sa kanya, Stefan, wala na.
Desidido na siya sa gusto niya.
Hindi niya nais makaramdam. Gusto niyang kamuhian. Mas madali kung ganoon.
Nakuha niya ang gusto niya.
-Kinamumuhian ko siya, Stefan. -Alam ko.
Alam ko.
Ayos lang ba siya?
Ayos lang siya.
Ayos ka lang.
Pinatay niya ako. Pinatay ako ni Damon.
Ayos lang.
Diyos ko.
Elena?
Kumusta, Caroline.
Anong ginagawa mo rito?
Ang pangalan ko ay Katherine.
Gusto ko sanang maghatid ka ng mensahe para sa magkapatid na Salvatore.
Anong sinasabi mo?
Anong mensahe?
Laban na.
Ano?
Isinalin sa Tagalog ni: Jolo de Jesus