The Vampire Diaries'de önceki bölümlerde.
Bir asırdan uzun süredir bir sır içinde yaşadım.
Şu ana kadar. Riskini biliyorum. Ama onu tanımak zorundayım.
Elena. Katherine'in tıpatıp aynısı.
Seni sadece kendime istiyorum.
Onun istediği gibi. Ama kuralları ben koyarım.
Şerifi çağır. Burada bir vampir var.
Hayır. Onu götürmeyin.
-Onlarla öldürülürsün. -O zaman bırak öldürüleyim.
-Damon. Onu geri alacağız. -Sence yeterince şey yapmadın mı?
Stefan hâlâ insan kanı içiyor.
-Stefan! -Stefan!
Kan içimdekini ortaya çıkartıyor.
Senden umudumu kesmeyeceğim. Sana inanıyorum.
Sus!
-Çok özür dilerim. -Önemli değil. Düzeleceksin.
Atın içeri.
Kiliseye gitmeliyiz. Bekliyorlar.
Arkadan dolaş, ben dikkatlerini dağıtacağım. Hadi.
Buraya gelin! Bir tane daha var, acele edin!
Yardım edin!
Silahlarınızı alın.
Fazla vaktimiz yok.
Katherine.
Seni kurtaracağız.
Acele et Damon. Çabuk.
Hayır!
Hayır.
Damon.
Galiba bir tane bulduk efendim!
Vurun! Burada!
Stefan.
Seni seviyorum Stefan.
-Onu böyle tutsak görmek çok ağır. -Onu sen kapattın.
Sen de yardım ettin.
Kasaba vampir avına çıkmışken ona insan kemirtemezdim, değil mi?
-Yani onu önemsediğin için yapmadın. -O senin işin, benim değil.
Katherine bunu senin için haftalar önce yaptırmıştı.
-Neredeyim? -Kasabanın kuzeyindeki taş ocağında.
Seni dün gece kardeşimle birlikte getirdik.
-Seni ormanın ortasında bulduk. -Damon nerede?
-Ben... -Daha değil.
-Dönüşümdesin. -Ama nasıl?
-İçinde Katherine'in kanıyla öldün. -Hayır.
Haftalardır sana telkinle içiriyormuş Stefan.
-Ya Damon? -Telkin gerekmiyordu.
Kendi rızasıyla içiyordu.
Dün gece bilmediğim bir yerde uyandım.
Kiliseye gittim. Katherine'i içeri atmalarını izledim.
Sonra kiliseyi ateşe verdiler.
Kilise alevler içinde kaldı.
Onu öldürdüler Stefan.
O artık yok.
-Ne olduğunu çözebildin mi? -Hayır, her neyse çalışmıyor.
Pearl başka bir şey söylemedi mi?
Vampir pusulasını çaldığını sanmış ama cep saatiymiş.
Jonathan Gilbert çılgın bir bilim adamıymış.
-Amcanla konuştun mu? -Ondan kaçmaya çalışıyorum.
-Bir de geceleri burada kalıyorum. -Bu gece de mi buradasın?
-Sorun olur mu? -Evet.
-Tam bir baş belasısın. -Görüşürüz.
Sürpriz.
-Burada ne işin var? -Bunu almaya geldim.
-Ders programı mı? -Yarından itibaren bu okuldayım.
Şaka yapıyorsun, değil mi?
Sonunda annemi yendim.
Neden liseye gitmek istiyorsun? Lise berbattır.
Buna cevap vermem gerekiyor mu?
Benimle birlikte olmak için mi bunlara katlanacaksın?
Evet. Katlanacağım.
-Bu... -Sefil mi? Yapışkanlık mı?
Bu harika.
Harika.
Yiyecek getirdim. Stefan diyetine %100 uygun.
Beslenmezsen ne olur biliyorsun. Çürüyüp kabuk bağlarsın.
-Aç değilim. -Tabii ki açsın.
Biz hep açız. Al şunu.
İnsan kanı gitmiştir, niye burada kendine acıdığını anlatacak mısın?
Hadi, iç şunu.
Sen bilirsin, açlıktan geber. Bana ne ki?
-Alo? -Ben Alaric Saltzman.
Numaramı nereden buldun söyle kapatayım.
Bu bir gizem. Bak, Elena'nın amcasıyla ilgili araştırma yaptım.
İlgini çeker mi?
-Ne araştırdın? -Duke'ta bir dostum var.
Orada kriminoloji okudu. Verimli bir araştırmacı oldu diyelim.
-Bir şey buldu mu? -John'un telefon kayıtlarına baktı.
Elena'nın Isobel'e ulaşmak için kullandığı numara onu arıyormuş.
-Sonra hat kapanmış. -Isobel, John'u tanıyor. Biliyoruz.
Yeni bir numara aramaya başlamış. Arkadaşım lokasyonuna baktı.
Adresi bulduk.
-Grove Hill'de bir daire. -Isobel, Grove Hill'de mi?
Bilmiyorum, bence gidip bir bakalım.
Harika. Adresi ver.
Bensiz git diye mi? Yemezler.
Seninle gitmem. Beni öldürmeye çalıştın.
Sen beni öldürdün.
Bekle. Ne var?
Kıyafet alıp geliyorum.
-Stefan nasıl? -Ekstra somurtkan. Bekle.
-Sen kullan, bir saat sonra beni al. -Tamam.
-Beslenmiyor. -Mecbur. En sevdiği tür...
En sevdiği tür ne?
-Hangi hayvanın kanını sever? -İğrençsin.
-Şakaların fayda etmiyor. -Bana ediyor. Acele et.
Bütün gece ona bakamam. İşlerim var.
Geber derdim ama...
Stefan...
yavru köpek kanı sever.
Pofuduk kulaklı Golden Retriever yavrularına bayılır.
Favorisi odur.
-Özür dilerim. -John Amca.
Seni görmedim.
Biraz konuşmak istedim. Ne zamandır fırsat olmuyordu.
Aslında ben çıkıyordum.
Uzun sürmez.
Ne konuşmak istiyorsun?
-Bildiğini biliyorum. -Neyi?
Bu pozlar aptalca.
Annen ne der acaba
bir vampirle çıktığını öğrenirse?
Hangi annem?
Jonathan Gilbert babamıza söylemiştir.
Öldüğümüzü duyunca ne tepki vermiştir?
Çok da umurundaydı! O bize ihanet etti.
Bizi ve bu kasabayı koruduğunu düşünüyordu Damon.
Güneş gözlerimi yakıyor.
Bu işin parçası. Kas ağrıları, bulantı.
Emily'nin dediğine göre dönüşümü tamamlamak için
vücudumuz bizi beslenmeye zorluyormuş.
Bu olmayacak.
Beslenmek yerine ölmeyi mi seçtin yani?
Aynı fikirde değil misin?
Hepsi, Katherine'le birlikte olmak içindi.
O öldüğüne göre bunun bitmesini istiyorum.
Nasılsın?
Damon onu içmen gerektiğini söyledi.
İçmelisin Stefan. Onsuz yaşayamazsın.
-Yaşamak istemiyorum. -Ne?
-Böyle söyleme. -Üzgünüm Elena.
Yeter. Yaptıklarımdan sonra buna bir son vermeliyim.
Bitsin istiyorum.
Abartıyor. Kendini açlıktan öldürmez.
-Neden öyle dedi? -O kıza zarar verdiği için üzülüyor.
Stefan'ın klasik kurban pozları.
-Geçer. -Emin misin?
-Çok acı çekiyormuş gibi geldi. -Beslenince geçer.
-Fiziksel acıyı kastetmedim. -Anladım.
Gidersem idare edebilir misin? Hocayla biraz işim var.
Hocayla mı? Alaric mi? Arkadaş mı oldunuz?
Benim arkadaşım yok Elena.
Doğru.
Burada kalsan iyi olur. Tek başına aşağıya inme.
Bir şey olmaz.
Stefan bu hâldeyken ona fazla güveniyorsun.
Sen de.
Yoksa gitmezdin.
İşim uzun sürmez.
-Merhaba Bay Gilbert. -Pearl, bu ne şeref!
Geldiğine çok şaşırdım.
Jenna binanın satışını konuşmak istediğini söyledi.
Kendini bana göstermen büyük risk.
Aptal değilim Bay Gilbert.
Kim olduğumu bilerek görüşmek istediniz.
Damon, Jonathan'dan aldığım cihazı aradığınızı söyledi.
Size vermeye niyetim olmadığını biliyorsunuzdur.
Onun için buluşmak istedim. Fikrinizi değiştirmeyi düşünüyorum.
-Sahi mi? Nasıl? -Gilbert cazibemi kullanarak.
Buna zaafınız olduğunu biliyorum.
İçki ısmarlayabilir miyim?
Annen Jonathan Gilbert'a âşıktı ve Jonathan ona ihanet mi etti?
Evet.
Şimdi de John Amcam, onun Damon'a verdiği
icadı almak istiyor.
Kısaca böyle.
John, başka günlükler de var dedi. Her şeyi bu sayede biliyordur.
Bütün gece bunu mu konuşacağız? Her şeyi anlattım zaten.
Söylememeliydim. İkimizin de başı belaya girebilir.
Kimseye söylemem.
-John Amcan ölmemizi istiyor. -Bunu bilemezsin.
Bilirim. O çok kindardır Jeremy.
-Ben değilim. -Hayır.
-Sen bambaşkasın. -Öyle mi? Neymişim?
Zaafımsın.
Jenna'ya yakalanmak istemem.
Jenna mutfakta.
-Az önce buzdolabını açtı. -Onu duyabiliyor musun?
Bu harika.
İşte burası.
Kayıtlara göre üç aylık kira peşin ödenmiş.
Zor olan kısmı da şu; içeri giremeyebilirim.
Nasıl oluyor bu? Hep davet edilmek zorunda mısın?
Evin sahibi veya yetkilisi tarafından.
Kiralık evler ve oteller gri bölge.
Ayak uydurmam lazım.
-Bu gece kimseyi öldürmesek? -Beni eşlik etmem için mi getirdin?
Evde kimse yok galiba.
Tamam, sorun yok.
Sürekli kalan biri yok galiba.
Rick, misafirimiz var.
Çocuklar, yeter artık.
Seni tanıyorum.
-Damon? -İsmin Henry. Mezardaydın.
Evet efendim.
Burada ne yapıyorsunuz?
-İçki içer misiniz Bay Gilbert? -Sağ olun Bay Salvatore.
Fazla kalmayacağım.
Arşivlerin doğruluğunu teyit ediyorum.
-Kilisedeki sivil kayıpları da yaz. -Onlara sivil denemez.
Öğrenmek isteyen olursa öyleler.
Konseyin kâtibi olarak yazdıkların nesilden nesle aktarılacak.
Ayrıntılar aramızda kalacak.
-Mesela? -Oğullarım.
Willow Creek savaşında ölen masumlar olarak hatırlanacaklar.
-Rezillikleriyle değil. -Elbette Bay Salvatore.
Damon bir süredir bana mineçiçeği vermedi.
O demirlere fırlarım ve sen ölürsün.
Yapabilirsin...
-Ama yapmazsın. -Lütfen git buradan.
Seni burada istemiyorum.
Ne yapıyorsun?
-Çık dışarı. -Hayır.
Riske giriyorsun. Seni incitebilirim.
O zaman aptalım. Bunu içmelisin.
Dışarı çık Elena, yoksa pişman olursun.
İç.
Çık dedim!
Hayır.
-John Gilbert'ı nereden tanıyorsun? -Yıllardır tanışıyoruz.
İyi bir arkadaştır. Sen nereden tanıyorsun?
Mezardan çıktıktan hemen sonra tanıştım.
-Bana yardım ediyor. -Nasıl yardım ediyor?
Uyum sağlamam için. Yepyeni bir dünyadayız.
Arabalar, bilgisayarlar, Match. com
Öğrenecek çok şey var. Burayı o buldu.
Yalnız mı yaşıyorsun, başkaları var mı?
Arkadaşım son derece pasif agresif bir şekilde şunu sormaya çalışıyor.
Isobel isminde bir kadın tanıyor musun?
Hayır, öyle birini tanımıyorum.
Sadece John'u tanıyorum, o benim tek gerçek arkadaşım.
Bana her şeyi öğretti. Mikrodalgayı kullanmayı,
beyazları ayırmayı.
-Başka ne yapıyorsun? -Etrafa göz kulak oluyorum.
-Diğerleriyle birlikte. -Diğerleri mi?
Mezardakiler.
Onları yakmaya çalıştıkları için Kurucu ailelere hâlâ kızgınlar.
Ben değil ama mezardakiler intikam istiyor.
-John onlardan ne istiyor? -Onlara göz kulak oluyor.
-Onları beladan uzak tutuyor. -John böyle iyilikseverdir.
John arıyor.
Ben konuşayım.
Tamam.
Açacak mısın?
Açacak mıyım?
Neler oluyor?
Bu gece kimseyi öldürmeyelim.
Senin sözlerin. Sadece belirteyim dedim.
-Özür dilerim. -Özre gerek yok.
Söylesenize Bay Gilbert, cihazı neden size vereyim?
Çünkü size yardım edebilirim. Çevrem geniştir.
Konsey avucumda. Ne dersem yaparlar.
Pembe panjurlu bir hayat istediğini biliyorum. Yardım edebilirim.
Ama cihaz çalışmıyor. Onu neden istiyorsunuz?
Aile yadigarı. Duygusal biriyim.
-Jonathan, zamanından ilerideydi. -Günlüklerini okudum, çok kapsamlı.
Sizden de bahsetmiş. Tek pişmanlığıymışsınız.
Sizi seviyormuş ve size yaptığı şey için kendinden nefret ediyormuş.
-Yalan söylüyorsun. -Hayır.
Son günlerinde, ne kadar üzgün olduğunu yazmış.
Sevdiği tek kadınmışsınız.
Aman be.
Siz vampirler çok duygusalsınız.
Johathan Gilbert senden nefret ediyordu.
Tek pişmanlığı, kalbine kazığı kendi elleriyle saplayamamaktı.
-Damon'a verdim. -Ne?
Cihazı Damon'a verdim. Ondan istesene?
Sana seve seve verir.
Sonra da canınız cehenneme Bay Gilbert.
Konuş benimle Stefan. Bunu neden yapıyorsun?
Yıllar önce vermem gereken kararı veriyorum.
Sen neden bahsediyorsun?
Dönüşümü tamamlaman için beslenmelisin.
Biliyorum.
Bunu seçmemeliydim.
Yüce Tanrım.
Ölümümüzde bile tek düşündüğün utanç mı?
-Artık onlardan birisin. -Hayır.
Baba, veda etmeye geldim.
Öldüğünü gördüm.
-Biz vurulurken orada mıydın? -Tetiği bizzat çektim.
Öz oğullarını mı öldürdün?
Vampirlerin tarafına geçtiğiniz anda ikiniz de benim için öldünüz.
Annenizin nasıl yüz karası olduğunuzu görmediğine şükrediyorum.
Henüz dönüşmedim, zaten istemiyorum.
-Kendimi öldüreceğim baba. -Evet, öleceksin.
İstemeden oldu baba.
-Uzak dur benden. -Yardım edeyim, lütfen.
Tanrım, neler oluyor bana?
-Bana nasıl bakabiliyorsun? -Bunları konuşmalısın Stefan.
Bunları dinlemeliyim.
Yukarı gel. Biraz daha konuşuruz.
Hem de istediğin kadar.
Hazır olduğuma emin misin?
Sen de hazır olduğunu düşündüğünde
yukarıda olacağım.
Bir şey bulabildin mi?
Hayır, her yere baktım. Burası... Burası temiz.
Dolaptaki kanların arkasında bunu buldum.
Bu hiçbir yere varmıyor.
Yerinde olsam kendimi hırpalamazdım.
Ne bulacağını sandın ki?
Ağzında puro ve ayağında terlikle Isobel mi?
Buna bir son vermeliyim. Onu aramayı bırakmalıyım.
Gerçekten mi? Daha iki yıl olmuşken mi?
Aslında...
kısmen sağlıklı.
Kaç yaşındasın? 146 mı?
Aslında 200'de bırakmak iyi olur diyorum.
Hiçbir cevap yetmiyor.
Nedenini bilmek istiyorum, tam zamanını, yani eşime
benimle yaşamanın yetmediği anı.
Eşin Isobel beni etkilemişti.
Ağzı iyi laf yapıyordu. Zekiydi, gözlerinde heyecan vardı.
Onda başka bir şey olduğunu bilmeliydim.
Katherine'le bağlantısı vardı. Onu öldürmememin nedeni olmalıydı.
Yeter, daha fazla duymak istemiyorum.
İstemediğim cevapları aramak için hayatımı harcamak istemiyorum.
Isobel benim için bitti.
Bunlar benim için bitti.
-Ne oldu? -Eşyalarını topla, gidiyoruz.
Ne? Hayır.
Burada yaşayabileceğimizi düşünmekle hata ettim.
-Gitmemizin zamanı geldi. -Ama ben istemiyorum.
-Kalmak istiyorum. -Kalamayız.
Gerçeği bilen çok kişi var. Mazi çok uzun.
Pes mi ediyorsun? Toplanıp gidecek miyiz?
Buranın güvenli olmadığını biliyorsun.
-Lütfen. -Jeremy meselesi.
Hayır, mesele benim. Nihayet kendime bir hayat kurmaya başladım.
-Lütfen anne. -Beni hayata döndürdün.
Ben de seninkini korumaya çalışıyorum.
Seni zorlayamam. Bu senin kararın.
Hâlâ burada mısın?
-Başka bir şey mi bekliyordun? -Hayır.
-İşiniz nasıldı? -Nafile.
Ama galiba bir hocanın varoluş krizine şahit oldum.
-Stefan beslendi mi? -Hani umurunda değildi?
Merakımdan soruyorum.
Galiba beslenecek.
Ama halletmesi gereken çok pişmanlık var.
Geçen 145 yılı, Katherine'in yakalanmasına neden olduğu için
ona cezalandırarak geçirmiş olman iyi gelmiyor.
-Benim üstüme mi kaldı? -Kimsenin suçu yok Damon.
Sen de masum değilsin.
Onun hayatını zindan etmeyi kendine görev bildin.
Sana bir şey sorayım.
Vicdan muhasebesi yapıp Stefan'ın geçmişini aklarken
hikâyenin tamamını öğrenebildin mi?
-Stefan dahası var dedi. -Evet, az bile demiş.
Damon.
Anlat.
Ne yapıyorsun? Kim o?
Sana getirdim.
Bir armağan.
Otur lütfen.
-Ne yaptın Stefan? -Damon, babamızı görmeye gittim.
Bana saldırdı.
Gücümün farkında değildim. Her yer kan oldu.
O ölüyordu ve kan çok güçlüydü.
İhtiyacım vardı.
-Tatmak zorundaydım. -Beslendin.
Evet ve inanılmaz bir şey.
-Vücudum güçten patlamak üzere. -Hayır.
Uzaktaki şeyleri duyabiliyorum.
Karanlığın ötesini görüyorum, sihir gibi hareket edebiliyorum.
Suçluluk, acı. Damon, şıp diye kapatabiliyorum.
Katherine haklıymış. Bu bambaşka bir dünya Damon.
Katherine öldü Stefan.
-Onsuz bir dünya var olamaz. -Olmaz.
Ama onu da kapatabilirsin. Artık bu acıyı çekmene gerek yok.
-İstemiyorum. -Zayıfsın, yakında öleceksin.
Buna ihtiyacın var.
-Öleceksin. -Hayır. Yapamam.
Lütfen.
-Ölmene izin vermeyeceğim. -Hayır, yapamam.
Karşı koyma.
Bunu birlikte yapabiliriz.
Stefan insan kanını tattıktan sonra bambaşka biri oldu.
Yine de ona teşekkür etmeliyim. İnanılmaz bir yaşamımız oldu.
Bana ölmek istediğini söylemişti.
Bu yüzden beslenmiyor, şimdi anlıyorum ama...
Onun seçimi.
Bunu yapacak kadar aptalsa öyle olsun.
Bunu yapma tamam mı? Umurunda değilmiş gibi davranma.
Nereye gidiyorsun?
-Yanına gizlice gelmek zorlaşıyor. -Ama iyi denemeydi.
-Uyandırdığım için üzgünüm. -Önemli değil.
Tam dalmamıştım.
Dinle.
Bu çok güzel.
Hoşça kal.
Nasılsın?
Haklıymışsın. Bu bambaşka bir dünyaymış.
Birlikte keşfedebiliriz.
İstediğini elde ettin. Sonsuza dek sen ve ben.
Ama dinle kardeşim.
Bu sonsuzluğu...
sana zindan edeceğim.
Damon!
Dönüşmüşsün.
Ölmemi mi tercih ederdin?
Katherine hayatımı kurtarmıştı. Ona borcum vardı.
Ama onun lanetini başkası yaşasın istemem.
Bana daha çok hediye gibi geldi.
-O değişecek. -Neden?
Çünkü ölü bile olsan kalbin temiz Stefan.
Bunu hissedebiliyorum.
Bu senin lanetin olacak.
Emily bekle.
Stefan.
Damon hikâyenin geri kalanını anlattı.
Seni burada bulacağımı biliyordum.
O gece ölmeliydim.
Yapmayı seçtiğim gibi.
Damon'ı da ölüme terk etmeliydim.
Ama yapmadın ve şimdi ölürsen
hiçbir şey değişmeyecek.
Zarar gören her insan
ölen her insan benim suçum.
Ebeveynimin öldüğü gece
partiye gitmek için aile gecesinden kaçmıştım.
Gittiğim yerden dönemediğim için beni almaya geldiler.
Bu yüzden Wickery Köprüsü'ndeydik.
Ailem bu yüzden öldü.
Yaptığımız şeylerin sonuçları olur.
Ama bununla yaşamayı öğrenmeliyiz.
Bir seçim yaptım Elena ve bu seçim yüzünden
-çok kişi zarar gördü. -Ama durmayı da seçtin.
Kanın seni dönüştürdüğü kişi olmayı reddettin.
-İyi olmayı seçtin Stefan. -Hayır. Lütfen yapma.
O kişi, arabaları köprüden uçan
-aileyi kurtarmayı seçti. -İyi bir şeymiş gibi gösterme.
O kişi hayatımı kurtardı.
-Anlamıyorsun Elena. -Anlat o zaman.
Canım yanıyor.
Yaptığım şeyler canımı yakıyor ve bu acı
bu acı hep benimle.
Ve her gün kendi kendime diyorum ki
kendimi kan içmeye verirsem
bu acıya son verebilirim.
Bu kadar kolay bir şey ama her gün bununla savaşıyorum.
Ve günün birinde karşı koymak istememekten korkuyorum.
İnciteceğim kişi...
-sen olabilirsin. -Başkasını incitmeyeceksin.
-Bunu bilemezsin. -Belki bilemem.
Ama şunu biliyorum.
Bunu alıp taş ocağına atarsın ve güneşin doğmasını beklersin.
Ya da bunu takarsın ve savaşmaya devam edersin.
Tercih senin.
Elena.
-Teşekkürler Harper. -Bir şey değil.
Annabelle birazdan gelir.
İstemiyorsan, bizimle gelmek zorunda değilsin.
Burası hiç yuvam olmadı Bayan Pearl. Ölüme terk edilmiş bir askerdim.
Siz beni kurtardınız. Sizinle geliyorum.
Yardım edeyim.
Küçük çocuk kaybetti.
-Yukarıda olacağım, tamam mı? -Tamam.
İyi geceler Damon.
-Teşekkür ederim. -Asıl ben teşekkür ederim.
Bambi kanı içmeye döndün. Ben de yine sert çocuğum.
-Dünya çok güzel. -Ciddiyim.
Teşekkür ederim.
-Bana bakmasına yardım ettiğin için. -Fazla somurtuyorsun.
Her şey senin suçun değil.
Benim yaptıklarım senin hatan değil. Onlar benim.
Benim suçluluğumu üstüne alamazsın.
Suçluluk duyuyor musun?
İstersem orada zaten.
Emily, ben dönüşene kadar Katherine'i koruma büyüsünün
işe yaradığını söylememişti.
Mezardan haberim olsun istemedi.
Kararımı etkileyeceğini düşünmüş.
İkimizin de dönüşmesini istememişti.
-Buna lanet diyordu. -Cadılar.
Ön yargılı şeyler.
-Bana niye söylemedin? -Bilmeni istemedim.
Senden nefret ediyordum hâlâ ediyorum.
-Biliyorum. -Beni dönüşmeye zorladığın için değil.
Neden?
Çünkü Katherine seni dönüştürdü.
Ben tek olmalıydım Stefan.
Sadece ben.
Ben geldim.
Anne!
Lütfen beni yine terk etme.
Hayır. Lütfen uyan. Uyanmak zorundasın.
Şerif Forbes, ben John Gilbert.
Bu saatte aradığım için özür dilerim. Vampirlerle ilgili bir gelişme var.
Merhaba Ric.
Isobel. ic.