Nakaraan sa The Vampire Diaries
Mahigit isang siglo akong namuhay ng lihim, hanggang ngayon.
Alam ko ang panganib. Pero kailangan ko siyang makilala.
Bilang miyembro ng pamilyang pinagmulan, tungkulin kong iulat
-ang ilang malunkot na balita. -Gilbert siya?
Tiyo ni Elena.
Alkalde Lockwood? Ang pangalan ko ay Pearl.
-Hi. -Anak ko, si Anna.
Siguro may mga bampira,
iba lang sila sa iniisip natin kung ano sila.
My problem ka sa dugo?
Sabi ng koroner ang pagkamatay ni Vicki Donovan ay nasobrahan sa gamot.
-Tingin ko hindi iyon nasobrahan. -Pabayaan mo na.
May hindi ka sinasabi?
Kagatin mo ko. Kailangan mo ng dugo.
Nakakaramdama ko ng gutom na hindi ko pa naramdaman buong buhay ko.
Ayaw kong makita mo akong ganito.
Ayaw kong malaman mo na may ganitong bahagi ako.
Ang gandang sasakyan.
Sayang naman kung hahayaan ko lang sa garahe.
Hindi ko alam na babalik ka ngayon.
Nagising ako ngayong umaga at ang ganda ng pakiramdam ko...
...at naisip kong oras na para magbalik ako.
Ibig ba sabihin ayos ka na?
-Sa lahat ng pagkatakam? -Oo, tapos na ang pinakamalalang parte.
Ngayon ang gusto ko na lang ay makasama ka palagi hanggang maaari.
Ayos sa akin iyon.
Uy, salamat.
Sa pagtulong sa akin malampasan ang mahirap na parte.
Walang anuman.
-Mahuhuli na tayo. -Okay. Alam mo kung ano?
Susunod ako. Kukunin ko lang ang gamit ko.
-Susunod ako sa iyo. -Okay.
Mahiwagang Talon Bulwagan ng Nagtatag
May kaguluhan sa ospital. Ang ilan sa mga panustos ay nakompromiso.
Nakompromiso. Ibig mo sabihin, ninakaw?
Muntik na namin 'di mapansin. Binago ang tala ng imbentaryo.
Nang tanungin ang tagapamahala, 'di niya maalalang binago ito.
Ibig sabihin kinontrol ng bampira ang isp...
-...para itago ang magnanakaw. -Alam ko ibig mo sabihin.
Binalaan kami ni John sa pagkakaiba ng ibang imbak na dugo ng ospital...
-...sa bansa. -Ang swerte natin may John tayo.
Papataasin natin ang seguridad, bibigyan ng vervain ang mga bantay
...para maiwasang mangyari ulit ito.
Pwede ba akong magmungkahi? Bakit hindi kami magtulungan ni Damon?
Pwede namin malaman kung sinong gumagawa nito.
Ang totoo, kailangan ko ng tulong. Gusto mo bang gawin iyon?
-Oo. Kung makakatulong iyon. -Magiging maganda ang pagsasama natin.
Hindi ba, Damon?
Kahit na ano para mapanatiling ligtas ang nayong ito.
Kahit na makasama pa kita.
Okay.
Ngayong linggo, isasantabi natin ang kurikulum natin...
...para sa aralin sa kasaysayan habang papalapit ang Araw ng Pagkatatag.
Para sa lider ng komunidad importante ito sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Pero anong alam ko?
-Pasensya huli ako. -Mukhang kumpleto tayo.
Maligayang pagdatig, Bonnie.
Araw ng Pagkatatag.
Anong ibig sabihin ng Araw ng Pagkatatag?
Kung mapapansin ninyo ang katangi-tanging diyorama rito...
...na buong gabi kong iningatan...
Siguro apat magpasalamat ako. Marunong ka na gumamit ng timbre.
-Narito ako sa ngalan ng nanay ko. -Sa ngalan ng o sa kabila ng?
Patawad sa ginawa ng ibang bampira kay Stefan.
Sa pagdukot at pagpapahirap sa kaniya. Hindi dapat ganoon ang nangyari.
Naglalaro ka ng bahay-bahayan kasama ang kalahating galit na bampira sa punto.
-Ano sa tingin mo ang mangyayari? -Hindi makapaniwala ang nanay ko.
Sinubukan nila pabagsakin siya.
-Bakit wala siya rito? -Hindi talaga siya humihingi ng paumanhin.
Sakto pala. Hindi ako nagpapatawad, kaya umalis ka na.
Kung patuloy kang maglalaro ng bahay-bahayan kasama mga alaga mo...
...baka gusto mo tumigil sa pagnanakaw sa imbak na dugo...
...dahil alam na nila ito.
Isang linggo na akong 'di pumupunta sa lokal na imbakan ng dugo.
-Ang iba iyon. -Wala na ang iba.
-Saan sila pumunta? -Hindi sila dapat sa nayon na ito.
Pagkatapos ng nangyari, pinaalis sila ng nanay ko at umalis sila.
Kami na lang at si Harper ang naiwan.
Bonnie.
-Uy. -Uy.
Sinubukan kong isama ka pagkatapos ng klase pero nakaalis ka na.
-Kumusta ka? Kumusta ang pamilya mo? -Kinakaya namin. Ang hirap.
Nasasabik ang lahat sa iyo.
Oo, ang dami kong inasikaso pagkatapos ng libing ni Grams.
At pagkatapos mong sabihing 'di gumana ang mahika sa puntod...
...ayaw ko na lang bumalik.
Sana naintindihan mo bakit ako tumawag.
Gusto kong malaman mo bago ka umuwi.
Naiintindihan ko bakit. Hindi ko lang dapat malaman.
-Alam ko mahirap. -Bonnie.
Bonnie, salamat sa Diyos nakauwi ka na.
Araw-araw tayo nag-uusap. Nasasabik ako sa'yo.
-Kumusta ka? -Mas maayos. Mas maayos, alam mo na?
Masaya akong makabalik. Sinusubukan ko maging abala.
Makakatulong ako riyan. Kailangan pag-usapan ang isusuot, ASAP.
Tulungan mo akong pumili ng tamang damit para sa Founder's Court.
Ang Founder's Court. May napalampas ba ako?
Ang Founder's Court. Alam mo na, Binibining Mahiwagang Talon.
Inanunsyo nila ito ngayon. Pareho tayong kasali.
Ang tagal na nating nagpalista roon. Nakalimutan ko na.
Hindi ka na ba sasali?
Hindi pwede.
HIndi?
Nanay niya ang may gustong sumali siya.
Kumusta ang pag-aaral?
Ayos lang.
Talaga? Gaya ng dati, gaya ng dati?
Walang bago? Walang pwedeng ikwento?
Nakikipag-usap ka, bakit?
Mukhang masaya ka nitong nakaraan. Walang lungkot.
Mas alerto.
At tingin mo dahil iyon sa uminom nanaman ako ng dugo ng tao.
Ayaw kong magyabang, pero aakuin ko ang responsibilidad...
...sa bago at mas maayos na ikaw.
Tama. Ayaw kong biguin ka, pero malinis ako.
Oo, hindi posible.
Hindi lang ito posible, totoo rin ito.
Magseryoso tayo kahit saglit lang.
Naging ampon ka ng Prozac sa huling siglo at kalahati.
Ngayon gusto mo maniwala ako na ang bagong ikaw...
...ay walang kinalaman sa dugo ng tao. Wala.
Malinis ako.
Nagsisinungaling ka.
Paniwalaan mo ang gusto mo.
Pasensya na kung hindi ko agad nasabi.
Hindi ko alam na malapit na ang patimpalak, o kasali ako roon.
Masaya akong samahan ka.
Gusto ng nanay ko ang Araw ng Pagkatatag.
Naging Binibining Mahiwaga siya.
Gusto kong gawin ito para sa kaniya.
Maganda iyon. Magiging masaya tayo.
Okay, magkita tayo bukas.
-Mahal kita. -Mahal din kita.
Kung ganoon.
Sinungaling siya at magnanakaw.
Kailan tayo maghahati?
Sige na. Simulan mo na.
Ang sinasabi ko ay ayaw mong umamin na umiinom ka ng dugo.
Umiinom ulit ako ng dugo.
Ikaw ang nagtulak n'on sa akin. Anong problema mo?
-Nakokontrol ko ito. -Nakokontrol?
Ninakawan mo ang ospital.
Anong punto mo?
Okay. Sige na, pare. Uminom ka na.
Alalahanin mo, ayaw nating makilala tayo.
Bakit hindi ka pumunta kay Serip Forbes, at hilinging turukan ka sa ugat?
Nakasama ba sa iyo ang ginawa ko?
Hindi ko maisip k ung anong pakiramdam n'on.
Tama. Anong iisipin ni Elena sa bagong ikaw?
Walang nagbago. Ako pa rin ito.
-Tama. -Hindi kailangang malaman ni Elena.
Taon ka nang 'di umiinom ng dugo ng tao.
-Kung may problema ka-- -Wala akong problema.
Sino sa tingin mo ang kausap mo? Alam ko kung paano ito.
Pakiramdam nang dalawang pagkatao. Minsan lumalabas ito, magagalit ka.
Hindi ngayon ang oras para alalahanin ko ang galit mo.
Alam kong nasasaktan kang makita ito.
Pero ayos lang ako. Okay? Ayos lang ako.
Kaya pakiusap gawan mo ako ng pabor...
...at umalis ka na.
Ang reyna ngayong taon ay may espesyal na karangalan na umakyat sa entablado...
...sa ika-150 na Gala ng Araw ng Pagkatatag.
Bago natin koronahon ang nanalo, gusto naming makilala kayo ng kaunti.
Kasali ako sa komiteng pagpapaganda ng MF, boluntaryo sa kusina ng sentro ng sabaw.
Nakita ko na mas may partisipasyon ako ngayon kaysa dati.
Pinatupad ko ang Kampanya ng Usad Luntian.
Nagambala ako at pinalampas ko ang mga bagay.
Tingin ko 'di maling manalo ng magkasunod.
Nagulat ako ng mapili ako. 'Di ako galing sa pamilyang pinagmulan.
Alam ko karangalan ito. Gusto kong malaman n'yo seryoso ako.
Tumulong sa programa ng pagreresiklo, namumuno sa Taunang Paripa.
Dahil sa DUI kaya sapilitan ang serbisyo ko. 'Di ibig sabihin na hindi ako seryoso.
Importante talaga ito sa nanay ko.
Naniniwala siya sa komunidad, pamilya, karangalan, at katapatan.
Ito ay pamana na iniwan niya sa akin.
-kapareha. -Anong kailangan mo?
Hindi mo sinasagot ang tawag ko.
Ang iba ay iisiping palatandaan iyon.
Saan tayo magsisimulang maghanap ng bampira?
Bakit ka nagpapanggap? Halata naman na wala kang pakialam sa paghuli ng ampira.
-Narito ka kinakausap ako. -May pakialam ako.
Anong sabi ni Isobel tungkol doon? Dahil ganoon siya.
Pareho ang interes namin ni Isobel.
Ang orihinal na Johnathan Gilbert ay may imbensyon na ninakaw ng bampira.
Ang bampirang iyon ay sinunog ng buhay sa Simbahan ng Fell, o inisip ni Johnathan.
Habang buhay ng nawala ang imbensyon.
Pero hindi napatay ang mga bampira, tama?
Nakulong sila.
At ngayon malaya na sila, salamat sa iyo, ibig sabihin pwede mabawi ang imbensyon.
-Ano ito? -Ang mahalaga ay gusto kong mabawi ito.
Tutulungan mo ako kung gusto mong ligtas ang sikreto mo.
Bakit mo ako dinadamay, John?
'Di ko alam ang sinasabi mo, kung nakanino ito.
Ano ba, Damon. Naroon ka.
Alam mo kung sino sila, ang itsura nila.
Malapit siya sa babae na bampira pala.
Pearl ang pangalan niya.
Hindi ba iyon pamilyar?
Hindi na ako nakikipaglaro.
Umalis ka na. Alis.
-Anong sabi mo? -Alam mo hinayaan ko lang ang pakanang ito
...kasi akala ko maituturo mo sa akin si Katherine.
Pero ngayon alam ko na na hindi mo alam nasaan si Katherine, dahil kung alam mo...
...alam mo na matalik na magkaibigan sina Katherine at Pearl.
Wala kang alam, 'di ba, John?
Sasabihin ko sa buong konseho kung ano ka.
Gawin mo. Papatayin ko lahat, at puputulin ko ang kamay mo...
...kunin ang singsing mo at papatayin din kita.
Naintindihan mo?
Igalang mo ang kapareha mo.
Magpokus tayo. itaas ang kanang kamay.
Mang-akit gamit ang mata.
Itaas ang kalliwang kamay.
-Nakakatawa ito. -Parehong kamay.
Sinasabi mo iyan kasi 'di mo alam paano.
Pasensya na isa lang sa atin ang naroon ng maimbento ang sayaw.
HIndi, hindi, hindi. Walang paghawak.
Tungkol ito sa simpleng ugnayan ng paghawak.
-Ang galing, Amber. -Salamat, Mrs. Lockwood.
Kung tatanungin mo ako, masyado ang pagpapahalaga sa paghawak.
-Mukhang maganda ang araw mo. -Masama ba iyon?
Mas gusto mo bang malungkot ako at nahihirapan?
-Uy, hindi ako umaangal. -Bawal humawak.
Walang tsansa ang magpinsan na Fell.
Kasali si Amber Bradley...
...para ang timpalak ay 'di magmukhang para sa pamilyang pinagmulan lang.
Si Elana na iyon.
Nasa kaniya ang simpatya dahil namatay ang nanay niya.
-Paano ko lalabanan iyon? -Napakagaling.
-Sensitibo. -Pasensya na.
Parang hindi ito importante kung iisipin ang lahat.
Ayos lang. Naintindihan ko. Gusto mong manalo.
Ang lola ko ay naging Binibining Mahiwaga at pati ang pareho kong tiyahin.
Ang nanay ko lang ang hindi nakakuha n'on, at gusto ko ito.
At karapat-dapat sa akin ito.
Bonnie. Uy.
Kumusta ka?
Nakiusap ako kay Bonnie na pumalit kay Matt. Kailangan niya magtrabaho ngayon.
Bonnie, pwede ka makausap saglit?
May 30 minuto lang kami para sa ensayo.
Sandali lang ito.
Pakiusap.
-Sabihin mo sa aking anong problema. -Walang kwentang pag-usapan iyon.
Anong ibig mo sabihin, walang kwenta?
Wala pang sampung sinabi mo sa akin, ni hindi mo nga tiningnan si Stefa.
Iyon ba iyon? Si Stefan ba?
Makinig ka.
Elena, 'di ko kayang mapanggao na ayos ang lahat.
Lahat ng ginawa ng grams ko ay para parotektahan kami sa bampira sa puntod.
At ngayon nakalabas na sila, ibig sabihin namatay siya para sa wala.
Ikinalulungkot ko, Bonnie.
-Anong gagawin ko para maayos ito? -Iyon lang iyon.
Wala ka nang magagawa.
Sinisisi ko siya, Elena. Siya at si Damon.
Hindi kita ilalagay sa sitwasyon na mamimili ka ng panig.
Mahihirapan lang ako roon.
Okay?
Ipasa mo.
Bantayan mo lang siya!
Magandang depensa.
Okay.
Pare, ayos ka lang? Nagdudugo ka.
Oo, ayos lang ako. Kaunting dugo lang ito.
Ayos lang ito.
Stefan.
-Ayos ka lang? -Oo. Pasensya na.
Ako lang ay...
Medyo masama lang ang pakiramdam ko. Ayos lang ako.
-Uy, nabalitaan ko nagmamaneho ka. -Hi. Oo.
Akin na iyan.
-Salamat. -Okay.
Paano...?
Kumusta si Stefan?
-Anong ibig mo sabihin? -Mukhang nasa bingit na siya.
Dami niyang pinagdaanan.
Malala siya, pero nagiging maayos na siya.
Alaric? Uy, kaibigan.
-Anong ginagawa mo rito? -Ako ang drayber.
Akala mo nagmamaneho.
'Di na kailangan. Aalis tayo kasama si Ric.
-Handa na ba tayo? -Pwedeng sumakay sa iyo si Jeremy.
Sa pagtakbo sa Binibining Mahiwagang Talon.
Minsan kailangan mo magsuot ng takong para makibagay.
Naalala ko ang kaganapang ito mula 1864.
Dapat ay papasok muna ako bago mangyari lahat.
Grabe ang pananabik.
Kung lolokohin mo lang ako, pwede umalis ka na, pakiusap?
Iniisip ni John Gilbert na nangnakaw ng artipakto ang nanay mo...
...mula sa matandang si Johnathan noong 1864.
Ano ka, utusan niya?
Hindi ko alam ano iyon. Ayaw kong mapunta sa kaniya iyon.
Pwede akong magtanong.
Ipinakita mong wala kang tiwala sa'min. Kaya bakit ako mag-aabal?
Gusto mong manatili sa Mahiwagang Talon. Ginagawang imposible iyon ni John Gilbert,
Alamin mo kung nasaan ito. Aalis siya, pwede ka bumili ng pansalubong na basahan.
Salamat sa pagtulong mo sa akin.
'Wag ka magpasalamat hanggang sigurado ka na hindi masusunog ang buhok mo.
Naalala ko nang kami ng mama ko ay unang sumali rito.
-Sobrang saya niya. -Ikaw rin, kung naalala ko.
Oo. Ginawa niya itong mas masaya.
Maraming nagbago mula noon.
Ayaw kong sabihin ito sa iyo, pero huli na para matakot.
HIndi ako natatakot. Ako lang ay...
Tingin ko mas magsasaya ako kung narito siya.
Isa lang sasabihin ko sa iyo. Mas may tsansa ang buhok mo kung ganoon siya.
Okay. Magbibihis na ako.
Mag-ingat sa baga na iyan. 'Wag kang mananakit.
Mukha kang miserable.
Isang buwan ba talaga ang kaganapang ito na kailangan ko magpakita?
Pwede mo itong tanggihan kung gusto mo, pero parte ito ng pagiging Gilbert.
Oo. Nasabi mong marami kang alam sa pamilya.
May alam ka ba sa ninuno natin, si Johnathan Gilbert?
Masipag na manunulat, baliw na imbentor. Bakit mo naitanong?
Nabasa ko ang talaarawan niya.
Tama ba iyon?
Oo. Ang totoo nakita ko ito sa lahat ng ganit ni Papa.
Nakakagulat iyon. Karamihan sa kanila ay nakatago.
-Marami pa ito? -Tinala ni Johnathan Gilbert buhay niya.
Hanggang sa mapait. nakakabaliw, ang lasing na huli.
-Ang dami niyang kasamaan. -At binasa mo ba ang mga ito?
Nagsaliksik ako. Oo.
Anong tingin mo sa sinulat niya?
Kabaliwang paliguy-ligoy ng baliw na lalaki, syempre.
Sobrang ganda niya.
Oo. Oo, kaibigan ko siya. Paumanhin.
Ayos ka lang, Amber?
Ayaw kong pinag-uusapan.
Ninenerbyos ako.
Gusto mo ba ng pribado para makagbihis ka?
Lalabas na lang ako at magpapahangin.
Uy.
-Hindi ka pwedeng bumalik dito. -Mg-usap tayo.
Ngayon na ba dapat?
Normal iba ang pananaw ko sa sasabihin ko sa iyo...
...pero dahil mababagabag ako, sasabihin ko na.
Anong sinasabi mo?
Umiinom pa rin ng dugo si Stefan.
-Ano? -Oo.
Isang buwan ang nakalipas, nagalak ako, pero nang maalerto ang Konseho...
...hindi ito ang oras para mawala sa sarili si Stefan.
Alam ko masyado siyang nerbiyoso, pero sabi niya normal lang iyon.
Puno ng mga ninakaw na imbak na dugo ang pridyeder niya sa bahay.
Diyos ko.
Hindi niya alam kung ang normal. Ang buong buhay niya ay 'di normal.
Normal sa bampira ang umiinom ng dugo.
Buong panahon nilabanan niya ito, na sana pinag-aaralan niyang konrtolin ito.
At ngayon ito na ang kumokontrol sa kaniya.
'Di ako makapaniwala. Si Stefan ang pinag-uusapan natin.
Umiinom ng dugo ng tao si Stefan. Gagawin niya lahat, sasabihin niya lahat...
...dahil ayaw niyang tumigil.
Magtiwala ka.
Anna.
Ano iyon?
-Ano ba. 'Wag kang ganiyan. -Bakit hindi?
Ginagamit mo lang ako para gawin kitang bampira....
-...para makasama mo ang iba. -Hindi kita ginagamit.
Talaga? Paano mo ito ipapaliwanag?
Tingin ko hindi masamang maging magkaibigan...
...para maibigay mo sa nanay mo ang dugo ko.
Paano mo nalaman iyan?
Hindi na importante iyon.
Seryoso, Jeremy.
-Anong alam mo? -Lahat.
Alam ko lahat.
Kasalana ko lahat ito. Ako ang unang nagpainom sa kaniya ng dugo.
Anong nangyayari rito?
Sinasabihan ko lang si Elena sa mga gawaing ekstrakurikular mo.
-Anong sinasabi mo? -Alam ko ang tungkol sa dugo, Stefan.
Nasa-- Nasa baba lang ako umiinom.
Sasabihin ko na sana.
Kailan?
Ayos lang ako.
Ayos lang ako. Ang dugo, wala itong binago.
Binabago ka nito.
Bakit? Dahil itinago ko ito sa iyon?
Ano ba, Elena, tingnan mo.
Sa reaksyon mo ngayon, masisisi mo ba ako kung nagawa ko iyon?
Naririnig mo ba ang sarili mo?
Nagnanakaw ka ng dugo at nagsisinungaling.
At sinasabi mo na ayos lang lahat? Hindi ayos lahat, Stefan.
Nalaman n'yo na ni Damon.
Hindi ito tungkol kay Damon. Tungkol ito sa nangyayari sa iyo.
Alam ko at sinasabi ko sa iyong maayos ako.
Ayos lang ako.
Pakiusap, ano ba. Elena, akala ko ikaw...
Akala ko naniniwala ka sa akin.
Elena, tara na. Nagsisimula na.
-Kailangan-- Kailangan ko lang ng sandali. -Hindi ka pa nga nakabihis.
Sa baba maghihintay ang mga eskort, stefan.
Diyos ko. Pasensya na.
Miss Tina Fell...
...ang eskort ay si Bartholomew Whitmore.
May nakakita ba kay Amber?
Nakita mo ba si Stefan sa baba?
Hindi. Ang walang kwentang eskort ko lang.
-Anong nangyari kay Matt? -Ayaw nila siya paalisin sa trabaho.
-Anong nagyari kay Stefan? -Hindi ko alam.
Bigla na lang siya nawala. Hindi ko alam.
Anong ginagawa ko?
Hindi ko dapat danasin ito.
-Anong ibig mong sabihin? -Hahanapin ko si Stefan.
Hindi ako ito. Hindi na ako ito.
Hindi, hindi. Hindi pwede.
Tapos na ang tsansa mo na hindi sumali.
At maniwal ka, gagawin ko lahat.
Dahil walang paraan para matalo kita.
Elena, ginagawa mo ito dahil importante ito sa nanay mo.
Miss Caroline Forbes at ang eskort niya, Jeffrey Lockwood Hamilton.
Elena, sunod ka na.
-'Di mo makikita ang pagpasok ni Elena. -Wala akong pakialam.
'Di niya alam binasa mo ang talaarawan niya?
Nagsiskreto siya sa akin, magsisikreto rin ako sa kaniya.
Ano nang gagawin mo ngayon?
Ngayon na alam mo na lahat ng tinatago niya sa iyo.
HIndi ko alam.
May parte ko na galit na galit.
Pinagtakpan niya ang nangyari ka Vicki...
...at binura ang alaala ko...
...pero may parte ko rin na masaya.
Ako...
Ayaw kong maalala si Vicki ng ganoon.
Bilang halimaw?
Hindi, bilang gustong saktan ako.
Nang makilala kita...
...parte ka lang ng plano ko para mabawi ko ang nanay ko.
Pero nagbago lahat.
Lahat ng panahon na magkasama tayo.
Hindi kita sasaktan.
Hindi ngayon. Alam mo iyon, 'di ba?
Oo, alam ko iyon.
-Saan tayo pupunta? -Hindi ko alam.
Nasa seremonya ako.
Hindi ngayon hindi.
Nakatayo ka sa paradahan kasama ko.
Nasa paradahan ako kasama ka.
Pasensya na.
Hindi ako maayos para lumabas ngayon. Medyo nasa bingit ako.
Umiinom ako ng dugo ng tao, at ginugulo nito ang utak ko.
Alam niya kung paano.
Hindi niya dapat malaman. Ayaw ko. Sira na lahat ngayon.
Mukhang malungkot ka.
Hindi ako malungkot.
Nagugutom ako.
Miss Elena Gilbert...
...ang eskort ay si Mr. Stefan Salvatore.
-Nasaan si Stefan? -Hindi ko alam.
-Bakit kasama niya si Damon? -Hindi ko alam.
-Anong gagawin natin? -Ngayon kailangan natin tapusin ito.
Hindi ako nananakit ng tao. Hindi ko ginagawa iyon. Mabait akong kapatid.
Gusto mong saktan ako?
Gusto kitang patayin.
Gusto kong kainin ang balat mo.
At gusto kong inumon ang dugo mo.
Sa ilalim ng balat mo.
Pumipintig, dumadaloy.
Ang ugat mo rito.
Kung tama ang pagkakatusok, makokontrol mo ang daloy.
Kailangan lang ng ensayo...
...pero hindi kailangan makalat. Wala ka dapat sayangin.
Anong pumipigil sa iyo?
Kung gagawin ko ito...
...kapag nagpadala ako, wala nang balikan.
Kung ganoon 'wag.
Gusto ko lang tumikim.
Iyon lang ang kailangan ko. Gusto ko lang tumikim.
Isang tikim lang.
-Nasaan si Amber. -Hindi ko alam.
Bago ko koronahan ang nanalo, gusto kong magpasalamat ng personal...
...sa mga binibining ito sa kanilang tsaga para mapabuti ang komunidad natin.
Hindi ko na patatagalin pa, karangalan kong...
...ianunsiyo ang ating Binibining Mahiwagang Talon, Miss Caroline Forbes.
Binabati kita.
Nanalo ako.
Binibining Mahiwagang Talon
May dugo sa salamin.
Tawagin mo si Damon Salvatore.
Hindi ko magagawa ito.
-Anong problema? -Hindi ko magagawa ito,
Ayos lang iyan.
Hindi ganoon kasakit. 'Wag lang masyadong madiin sa susunod.
Diyos ko. Diyos ko. Diyos ko. Hindi ko kayang tumigil.
Bakit hindi ka natatakot sa akin, ha?
Sabi mo 'wag ako matakot.
Anong pangalan mo?
Amber.
Makinig ka, Amber.
Gusto kong matakot ka sa akin.
Gusto kong tumakbo ka. Naintindihan mo ako?
Takbo. Takbo. Ngayon na.
Nahanap mo siya?
May bakas ng pagpupumiglas sa banyo.
May dugo.
-At nawawala si Amber. -Diyos ko.
Hindi, hindi niya siya sasaktan. Hindi.
Hanapin na lang natin siya, okay? Kunin natin ang dyaket mo. Tara na.
-Sabi mo tumakbo ako. -Nagbago na ang isip ko.
Stefan!
Stefan.
Sige na. Kontrolin mo. Sige na.
Ayos lang iyan. Sige.
Huminga ka.
Stefan, itigil mo iyan.
Ayos lang iyan.
Stefan.
Hindi niya naaalala ang nangyari.
Buti na lang dumating sila rito. Maraming nawalang dugo sa kaniya.
Wala kang nakita?
Wala, nakita lang namin siya at tinawag si Damon.
-Magiging maayos ba siya? -Mukhang ganoon nga, oo.
Bumalik na kayo sa kasiyahan. Kami na ni Damon ang bahala rito.
-Oo. -Okay.
-Hindi nila nakita ang kagat? -Hindi. Narito na ako bago sila makalapit.
Ang daming dugo. Hindi nila ito gaanong makita.
-Bonnie, pwede ba natin pag-usapan ito? -Walang dapat pag-usapan.
Bonnie, pakiusap.
Sinabi ko na sa iyo hindi kita papipiliin.
Pero kailangan kong mamili sa sarili ko.
Pakiusap iwan mo na lang ako.
-Jer, handa ka na? -Sandali lang.
Sino ang babaeng kasama ni Jeremy?
Ang kaibigan niya si Anna.
-Anong kwento niya? -Bakit matanong ka?
Napapaisip lang ako. Mukhang gusto niya talaga siya.
Bago siya sa nayon, tingin ko.
Siya at ang nanay niya, Pearl.
Ang pamilyang ayaw mong bumili sa gusali ni Grayson.
Pearl ang pangalan ng nanay niya?
Oo. Ano naman?
Parang alam ko na ang tungkol sa kaniya.
Mabuti. Narito ka pala. Gusto ni Jenna na kunin ko ang kotse.
Anong nangyari?
-Okay, nagiging kakaiba na ito. -Narito tayo para mag-usap.
Wala akong gana. 'Di maganda ang araw na ito, sobrang pangit.
Sabi sa'kin ni Annabelle na may hinahanap ka na kinuha ko kay Johnathan Gilbert.
Nakikinig ako.
-Ano iyon? -Naniniwala Si Johnathan...
...sa mga imbensyon niya. Nagtapat siya sa akin...
...na gumawa siya ng aparatong pangtuklas...
...na makapagtuturo sa elemento ng bampira.
-Iyon ang orasang pangbulsa. -Nagkataong iyon iyon, oo.
Pero hindi iyon ang ninakaw ko.
Nalaman ko ang mali ko nang makita ko ang orasan sa kamay ni Johnathan.
Nang gabing kinuha nila kami...
...tumuro ito sa akin.
-Ano ito? -Wala akong alam.
Pero sa iyo na ito ngayon.
-Anong mayroon? -Walang mayroon.
Gustong manatili ng anak ko rito.
Gusto kong manatili rito.
Tumanggi kang magtiwala sa amin, at para sa magandang dahilan.
Isipin mong paumanhin ito.
Hindi ka dapat narito.
Alam ko.
Ngayon alam mo na.
Hindi ikaw iyon.
Ako talaga iyon.
Isang halimaw, pumapatay. Iyon ako, Elena.
Iyon ang ginawa sa iyo ng dugo.
Nilabas ng dugo ang nasa loob ko.
At kung iba ang iniisip mo, mangmang ka.
Alam kong hindi ikaw ito, Stefan.
Gusto kong sairin ang bawat patak ng dugo sa katawan ng babaeng iyon.
-Hindi. -Iyon ako, Elena.
Hindi, hindi mo ako matatakot.
-Bakit mo ito itataya? Bakit ka pumunta? -Dahil ginawa ko ito.
Kasalanan ko ito. Ako ang nagpainom ng dugo sa iyo.
Ang ginawa mo lang ay ipakita kung sino talaga ako.
-Hindi ikaw ito. -'Wag mo sabihin iyan!
'Wag kang lalapit.
-Hindi ko hahayaang mangyari sa iyo ito. -Tigil.
Hindi kita susukuan. Naniniwala ako sa iyo.
Tigil! Tigil!
Patawad.
Ayos lang.
-Hindi ko alam anong nangyayari sa akin. -Ayos lang, Stefan.
Ayos lang.
Magiging maayos ka.
Sigurado ka gusto mong gawin ito?
Sigurado ako.
Walang kasiguraduhan na gagana ito.
Kailangan.
Sasama ka?
Dito lang ako. duhan na gagana ito.