The Vampire Diaries'de önceki bölümlerde.
Bir asırdan uzun süredir bir sır içinde yaşadım.
Şu ana kadar. Riskini biliyorum. Ama onu tanımak zorundayım.
Kilisenin altında bir mezar var.
Büyü Katherine'i oraya hapsedip korudu.
Onu geri getieceğim.
Burada değil!
Kilisedeki herkesi kurtardın mı?
Kasabanın dışında bir çiftlikte kalıyoruz.
-25 vampir mi var? -Hepsi yok.
Bu evden nefret ediyorum.
145 yıllık tutsaklığı yine tutsak olmak için çekmedim.
-Bethane nerede? -Geri dönmeyecek.
Karım Isobel, hayatını paranormal olayları araştırmaya adadı.
Karıma ne yaptın? -Onu dönüştürdüm.
Belki de vampirler gerçektir. Düşündüğümüzden farklı olabilirler.
Kanla ilgili bir sorunun mu var Anna?
Bir kız tanıyordum. Vicki.
Bir hayvanın saldırısına uğradı, boynundan ısırılmıştı.
Sonra yüzünü gördüm.
-Neden beni zorladın? -Çünkü doğruysa
Vicki'ye olanlar da doğrudur. Bir de
beni dönüştürmeni istiyorum.
-Fırtınaları severim. -Vampirler bunu sever mi?
Vampirler akan suyu sevmez diye okudum.
Sadece Drakula sevmez. Evet, ödleğin tekiydi.
-Hiç yıkanmazdı, kokardı. -Gerçekten mi?
Vampirler hakkındaki ilk kural. Okuduğun her şeye inanma.
-Biraz daha anlat. Bilmem lazım. -Hayır, değil.
-Çünkü vampir olmayacaksın. -Hep hayır diyemezsin.
Vampirlerle ilgili her şeyi
Netflix'ten öğrenmiş birini dönüştürmem.
Doğru olmadığını sen de biliyorsun.
Bunu niye istiyorsun? Geçerli bir neden söyle.
Çünkü ben...
Cümleyi bitirebileceğin zaman haber ver.
Yatmamışsın.
Ne oldu?
Büyük bir fırtına yaklaşıyor. Pencereleri kontrol eder misin?
Evet, elbette.
Kanımız tükeniyor.
Anna'yı hastaneye gönderip biraz daha almasını söyle.
-Yarın gönderirim. -Ben de onunla giderim.
Fırtına havayı karartırsa dışarı çıkabilirim. Güneş olmaz.
Maalesef Salvatorelar'ın evindeki gösterinden sonra çıkamazsın.
-İkisi de hak etmişti. -Eline ne geçti?
Sevgilin Bethanne öldü. Tamamen sen suçlusun.
İntikam için yaşayamayız. Duygularımızı kontrol edebilmeliyiz.
Anlıyorum Bayan Pearl.
Keşke aklınızdan geçeni bilseydim.
Yarın kasabayı keşfe çıkacağım.
Kimlerde mineçiçeği olup olmadığına bakacağım.
Anna, oyuncular değişmedi dedi. Lockwoodlar, Forbeslar, Felller.
-Hepsini öldürmeliyiz. -Bizim kafamız çalışıyor Frederick.
O insanlar düşmanımız değil.
Biz kimseye karşı kin gütmeyiz.
Kasabamızı geri alacağız.
Sadece sabırlı olmalıyız.
Duydunuz. İntikam yok.
Sabır ve otokontrol.
Her şeyi ayarlamış, değil mi?
Bence Pearl'ün evini basıp bize saldıran salağı gebertelim.
Sonra ne olacak? Bir ev dolusu vampirden özür mü dileyeceğiz?
-Onunla anlaştığına inanamıyorum. -Aslında faydalı bilgi alışverişiydi.
Zaten seçeneğim de yoktu. Kadın
Ürkütücü. Katherine'i kazanmama da yardım edecek.
Elbette. Kim zarar görürse görsün, Damon yine istediğini alacak.
Alay etmene gerek yok.
Tüm vampirlerin mezardan çıkarıldığını öğrendim.
Alay etmeye hakkım var.
Biyolojik anneni vampir yaptım diye beni daha ne kadar suçlayacaksın?
Seni suçlamıyorum. Affedilecek yanı olmayan
bir psikopat olduğunu kabullendim.
Hiç faydalı olmuyorsunuz.
Pearl'ü ve vampirleri halletmenin yolunu bulacak mıyız?
-Özür dilerim, sinirimi bozuyor. -Herkesin sinirini bozuyor.
-Ne yapacağız? -Damon ve ben halledeceğiz.
Ya ben? Boş boş oturamam.
Aynen öyle yapacaksın. Böylece güvende olursun.
-Sen olmazsan anlamı yok. -Gayet güvendeyim.
Çıkarcı psikopat Damon yanımda.
Çok rahatladım!
Biraz vaktimiz var. Annemle sonra buluşacağım.
-Annen biliyor mu... -Böyle bir şeyi öz ailenden
saklayabileceğini düşünmen hazır olmadığının kanıtı.
-"Hazır değilsin" hayırdan iyidir. -Ama "belki"den çok uzak.
-Bilekliğin güzelmiş. -Sağ ol, ablamın hediyesi.
-Bakabilir miyim? -Tabii.
-Benimle takıldığını biliyor mu? -Hayır.
Zaten niye sorun olsun ki? Senin ne olduğunu bilmiyor.
Küçük sırrımızı saklayalım.
Bu sende kalsın, olur mu?
-Niye bana veriyorsun? -Çünkü hoşuna gitti.
-Ben de senden hoşlanıyorum. -İstediğin şey için hoşlanıyorsun.
Hayır. Gerçekten hoşlanıyorum.
Sen tak. Sana daha çok yakışıyor.
Dün gece anneme bağırdım.
Yaramaz çocuğa bağıran ebeveyn gibiyim.
Duyması lazımdı.
Evet ama çok zorlarsam yine gideceğinden korkuyorum.
Çünkü hep bunu yapıyor. Vicki gibi. Ondan da haber yok.
Ne anneni ne de kardeşini kontrol edebilirsin Matt.
Keşke biraz da o çaba gösterse.
-Çabalarsa sorun kalmaz. -Belki seni şaşırtır.
İnsanların buna eğilimi vardır.
Fırtına, yolları iyice kötüleştirmeden gideyim.
-Bu havada araba kullanmalı mısın? -Mecburum.
Babamın erkek arkadaşının kızının doğum günü var.
Geleneksel olmayan bir geleneğimiz var.
Kemerini tak, yavaş git, telefonla konuşma.
-Varınca ara. -Tamam.
-Başka bir şey var mı? -Evet.
-Hoşça kal. -Güle güle.
-Ava mı gidiyorsun? -Dün geceki herif beni yaraladı.
-Gücümü kazanmam lazım. -Dolapta iki litre anne kanı var.
Hayır mı?
-Dönünce konuşuruz. -Olur. Sincaplara selam söyle.
-Beni takmıyorsun. -Altı cevapsız arama mı?
-Üzgünüm şarjım bitmiş. -Stefan burada mı?
Hayır. Neden? Sorun mu var?
Ormana gitti ama dönmedi. Telefonu da kapalı, seninle sandım.
Telesekreter çıkıyor. Nerede olabilir?
Aklımdaki şey hoşuna gitmeyecek.
Pearl, aç şu kapıyı! Yoksa gelip kafanı kopartırım!
Pearl evde değil.
Hava güzelmiş. Gökyüzünde güneş yok.
-Kardeşim nerede? -Billy.
-Öldün sen! -Özür dilerim.
İçeri davet edilmedin. Bayan Gibbons?
-Evet tatlım? -Bu kötü adamı içeri almayın.
Asla almam.
Katherine'in size olan aşkı yüzünden 145 yılımı o mezarda aç geçirdim.
İlk haftalarda, vücuttaki sinirler ateş gibi yanmaya başlar.
Deli eden bir acıdır.
Kardeşin de onu öldürmeden önce bunu tatsın istedim.
Billy?
İyi günler.
-Ne oldu? Nerede? -Onu kaçırmışlar. İçeri giremedim.
Neden?
Evin sahibini beni içeri almasın diye telkin etmişler.
-Ben girerim. -Oraya gitmiyorsun.
-Gidiyorum. -Gitmiyorsun.
Bunu neden yapıyorlar? Ondan ne istiyorlar?
İntikam için. İntikam istiyorlar.
-Bir şey yapmalıyız. -Biliyorum.
Onu incitmesinler. Onu kurtarmalıyız.
Biliyorum Elena.
Ama onu nasıl kurtaracağımızı bilmiyorum.
İplerde mineçiçeği var.
Canın yanabilir.
Konu açılmışken...
Bu doğru değil!
Bethanne'i öldürdü.
İçimizden birini, Harper. Ve fırsat bulursa
seni de öldüreceğini unutma!
Pearl, intikam peşinde değiliz demedi mi?
Bence tek istediğimiz bu.
Bununla başlarız.
Sonra ağabeyi. Ve yolumuza çıkan herkes.
-Bu doğru değil! -Beni bırak!
-Bayan Pearl yakında gelir. -Artık Bayan Pearl emir vermiyor.
Noah, onu kazığa bağla.
Ölmemişsin.
-Bana zarar veremezsin. -Çok fena veririm.
Bay Saltzman.
Yardımınız gerekiyor.
Stefan o evde. Damon vampir olduğu için giremez.
Size ihtiyacımız var.
-Giderdim ama... -Canın kıymetli.
-Ama seninki... -Stefan yüzükten bahsetti.
-Ne olmuş? -Hatırlatayım.
Beni öldürmeye çalıştın, kendimi korudum, sen öldün.
Kardeşimin dediğine göre yüzük sayesinde dirildin.
Eksik var mı?
Evet, seni tekrar öldürmeyi deneyeceğim.
Ve bu kez başaracağım.
Bay Saltzman, lütfen. Stefan'ın başı dertte.
-Üzgünüm Elena, beni ilgilendirmez. -Yazık.
Çünkü liderleri olan kadın karını bulmana yardım edebilir.
-Yalan söylüyorsun. -Öyle mi?
Ona kendin sorsana.
Korkak! Gel Elena.
Tamam, durun.
Gideceğim.
-Bir cevap buldum. -Niçin?
-Beni dönüştürmen için. -Yine mi o konu?
Her gün mutlu uyanıyorum.
Ama sanki bir şey eksik. Sanki bir boşluk var.
Bazıları hayata uyum sağlayabiliyor, ben yapamıyorum.
Acıyıp dönüştüreyim istiyorsun. Yemezler.
Beni dönüştürmelisin çünkü başka bir şeyim yok.
Başkalarını niye dönüştürürüz biliyor musun?
Onları yalnızlıklarından kurtarmak için değil.
Birincisi, pis işleri yapacak biri lazım.
İkincisi intikam.
Üçüncüsü sıkıntı. Ama sonu hiç iyi olmaz.
Bir de bariz sebep var.
Birini o kadar çok seversin ki ebediyen birlikte olmak istersin.
Üzgünüm ama sen henüz bu kategorilere girmiyorsun.
Mantıklı bir tez sunarsan hoşuna gider.
Görüşürüz.
Annem.
-Merhaba anne. -Her şeyi aldın mı?
Evet, fırtına yüzünden kan bankasında personel az.
-Hemen alıp çıktım. -Kiminle konuşuyordun?
-Kütüphaneden bir arkadaşımla. -Eve gidelim.
Dışarı çıkmayacaksınız, değil mi?
Yollar çok tehlikeli. 5. karayolunu su basmış.
İdare ederiz.
-Başkan Lockwood, masanız hazır. -Harika.
Başkan Lockwood mu dediniz?
Dışarısı çok tehlikeli. İsmim Pearl.
-Selam. -Bu da kızım Anna.
-Kasabaya yeni taşındık. -Hoş geldiniz. Richard Lockwood.
Bu da oğlum Tyler. Bize katılsanıza.
Zevkle!
Biraz daha sapık ol baba. Oğlun burada değil zaten!
Büyü biraz. Seçimler yaklaşıyor.
O da bir seçmen ve zengin birine benziyor.
Bunu kıçından mı anladın? Harika. Ben bilardo oynayacağım.
Gündüz öğretmen, gece vampir avcısı.
-Senin sayende. -Bunlar ne?
-Mineçiçeği dolu oklar. -Beni içeri sokarsanız
-Stefan'ı kurtarırım. -Planın bu mu?
Hepsine saldırmak mı?
Daha gizli bir şekilde yapmayı umuyorum.
-Ne yapıyorsun? -Seninle geliyorum.
-Hayır, hayatta olmaz. -Bana ihtiyacın var.
İçeri gireyim, sen oyları oyala, ben de Stefan'ı kurtarayım.
-Ölürsün. Gelmiyorsun. -Geliyorum.
Beni içeri sokunca hemen çık. Gizli dolaşmayı iyi bilirim.
-Bana ayak bağı olursun. -Yalnız kurtluğun sırası değil.
Tamam Elena, arabayı sen sürersin ama eve girmiyorsun.
Bana engel olamazsın. Stefan'dan bahsediyoruz.
-Anlamıyorsun. -Anlıyorum.
Anlıyoum. O senin hayatının sebebi. Aşkıyla layık olduğun yerdesin.
-Anlıyorum. -İki saniye ciddi olur musun?
Seni koruyamam Elena.
İçeride kaç vampir var bilmiyorum. O kadarla da kafan kopar.
Hemen girip çıkmam lazım. Seni korumakla uğraşamam.
Yoksa kurtulamayacağımız bir kan gölüne döner. Stefan için de.
Anlıyorum.
Anladım.
Anlıyorum.
Gideceksek gidelim.
Neredesin? Seni zor duyuyorum.
Fırtınadan yol kapanmış.
Cehenneme çıkan bir yan yoldayım.
-Araba kullanırken telefonla konuşma. -Biliyorum.
Bluetooth zımbırtılarından lazım.
Sesin kesiliyor. Geldiğin yoldan geri dön.
Yola dikkat et, tamam mı?
Tamam.
Sahi mi?
Şükürler olsun, evdesiniz. Telefonunuzu kullanabilir miyim?
Arabam biraz ileride bozuldu, gördüğüm ilk ev burasıydı.
-Şanslıymışsın. -Evet, şansa bak.
-Sorun olmaz, değil mi? -Tabii ki olmaz.
Harika.
Çok teşekkür ederim. Dışarısı felaket.
Billy, konuğumuza mutfaktaki telefonu gösterebilir misin?
-Bana da içecek bir şey getir. -Elbette.
Bayan Gibbons. Bu adam telefonunuzu kullanacak.
Elbette tatlım. Şurada.
Sağ olun.
-Neler oluyor? -Bir arkadaşımı davet etmelisin.
-Üzgünüm, o bu eve giremez. -Bir istisna yapman lazım.
Onu evden çıkar. Hemen! Bayan Gibbons, doğru söyleyin.
-Evli misiniz? -Hayır.
Evde yaşayan aile bireyleriniz, çocuklarınız var mı?
-Hayır, yalnızım. -Öyle mi? İyi!
-Onu telkin etmeliydin. -Bu işler öyle olmaz.
-O bir insandı. -Ben değilim ve umurumda değil.
Şimdi bas git. Cesedi de yok et.
Mülk almaya çalışıyorum.
Sanırım kasabada en çok mülk ailenize ait.
Evet. Kasabanın kurucularının soyundan geliyoruz.
Ailenize 1864 yılında epey mülk kalmış.
-Tarih bilginiz iyiymiş. -Tarih benim tutkumdur.
-Herif hiç saklamıyor. -O kim?
Annem değil.
Fazla yaklaşma. Sırrımızı korumalıyız.
Sıkıldım.
Katlanacaksın.
Beni dönüştürürsen katlanırım.
Pardon Sayın Başkan, şu çocuğu tanıyor musunuz?
-Jeremy Gilbert. -Hadi canım.
Billy, nerede kaldın?
Lanet olsun Elena!
Billy, Jacob, buraya gelin!
Delirdin mi sen?
Jeremy Gilbert mı? Bununla mı uğraşıyordun?
-O benim arkadaşım, ne olmuş? -Onun ailesi yüzünden
-bir asırdan fazla o mezarda kaldım. -Aynı şeyi yapacağını göstermez!
Onunla görüşmeyeceksin.
Uzun süre yalnızdım anne. Kararlarımı kendim verebilirim.
O zaman çocuk gibi davranma. Jeremy senin ne olduğunu
-öğrenince sana sırt... -Zaten biliyor.
-Ne dedin sen? -Jeremy biliyor.
Bundan da benden de hoşlanıyor.
Yapacağım.
Bana yardım etmeye çalıştığın için teşekkürler.
Suçlayacak birini arıyorlardı.
Cezalandıracakları birini.
Elena.
-Burada olmamalısın. -Arabada bekleyecekti.
-Hayır, ona dokunma. -Neyse!
-Seni indirelim. -İplerde mineçiçeği var.
Elena, ipi sen çöz.
Pekâlâ, gidelim. Üstünü giy.
-Durun. -Ne var? Hadi, gitmeliyiz.
-Hadi gitmeliyiz. -Diğerini de çıkar.
Yapma be!
-Arabaya kadar taşıyabilir misin? -Evet.
-Tamam, gidin. -Sen ne yapacaksın?
Sen onu kurtar, onları oyalarım. Gidin.
Kıs şunu.
Ortalık çok sessiz.
Dağılın.
İkiniz arka tarafa bakın.
İki odayı da kontrol edin. Sen de kilere bak.
Dayanabilir misin?
-İyi misin? -Evet.
Hadi, devam etmeliyiz.
Frederick'in peşinden gidiyorum!
İşte şurada.
Stefan.
Bu Bethanne için.
Bu da mezar için.
Stefan.
Hayır. Stefan.
Stefan!
-Frederick gitmiş. -Gidelim buradan.
Onu öldüreceğim.
-Kaç tane mineçiçekli ok kaldı? -Bir.
Yetmez.
Selam anne.
-Neler oluyor? -Neye benziyor?
-Gerçekten bilmiyorum, hiç görmedim. -Otur.
Pizza söylesene. Yemek yapmayalı çok oldu.
-Gizemli güveç. -Bazıları mutfak işi yapamaz.
-Ne? -Zorlandığını biliyorum.
Ama deneyeceğim. Bu kez ciddiyim. Ama bana zaman ver, tamam mı?
-Tamam. -Tamam, güzel.
-Ben bakarım. -O kadar kötü demek?
Ne oldu sana?
-Merhaba Matt. -Merhaba.
-Neler oluyor? -Annen evde mi?
10 dakika sonra oradayım. Ben gelene dek basına sızdırmayın.
Toparlan, gidiyoruz.
-Yarım burgerim kaldı. -Vicki Donovan'ı bulmuşlar.
Ciddi misin? Neredeymiş?
Fırtına, yolda bir mezar ortaya çıkarmış.
-Cesedi morga götürmüşler. -Dur.
Ölmüş mü?
Gitmemiz lazım.
Stefan, lütfen. Stefan!
Lütfen uyan Stefan, lütfen.
Stefan.
Al.
-Elena, kaç, lütfen. -Hayır.
-Lütfen... -Stefan. Bileklerim...
-Bileğimi ısır. Kan içmelisin. -Kaç Elena.
-Kaç. -Hayır.
Sana güveniyorum.
Bunu bana yaptırmak için karımla ilgili dediklerin
-yalandı, değil mi? -Evet.
Durun! Neler oluyor burada?
-Ne yaptın sen? -Ben mi?
Senin güzel vampirlerin bütün gün kardeşime işkence etti.
-İnan bunu yapanlarla ilgileneceğim. -Onları kontrol edemezsen
-anlaşmayı unut. -Böyle olmamalıydı.
Ama oldu.
İyi bir yanım varsa da bu şekilde ulaşamazsın.
Stefan!
Nasılsın?
İyiyim.
-Yaralarım iyileşti sayılır. -Güzel.
-Elena -Evet?
Bugün yardım etmek için yaptığın şey yüzünden
-ölebilirdin. -Biliyorum.
Ve yaptığım şeyi
görmek zorunda kalmana üzüldüm.
Ben hiç...
Başka biri gibiydin.
-Ve bu benim hatam, ben zorladım. -Ne? Hayır.
Sen beni zorlamadın. Hayatımı kurtarıyordun.
Ben de seninkini kurtarıyordum.
Her şey düzelecek.
Selam Jer.
Neler oluyor?
Olamaz.
-Sana kahve yaptım. -Sağ ol.
Sen...
Yapabileceğim bir şey var mı?
Ben
yalnız kalmak istiyorum.
Matt.
Eğlenceliydi, değil mi?
Bana öyle bakma. Beni sevmediğini biliyorum.
Zaten herkes benden nefret ediyor.
Ama inkâr etme
fena dağıttık.
Normal.
Jer.
İyi misin?
Yatacağım.
GİZEMLİ ÖLÜMLER YETKİLİLERİ SAŞIRTTI
KASABALI KIZ HAYVAN SALDIRISINDAN KURTULDU
Ne yapıyorsun?
Arkadaşım Vicki...
Ölmüş.
Vicki mi?
-Senin şey sandığın... -Evet.
Bunca zamandır ölüymüş.
Onun yüzünden dönüşmek istedin.
Onunla olmak istedin.
Üzgünüm. istedin.