The Vampire Diaries'de önceki bölümlerde.
Bir asırdan uzun süredir bir sır içinde yaşadım.
Şu ana kadar. Riskini biliyorum. Ama onu tanımak zorundayım.
Elena. Katherine'in tıpatıp aynısı.
Anna, yüzün.
-Yok bir şey. -Bir şey yokmuş gibi değildi.
-Matty kalbini kırdığını söyledi. -Anne.
Seni unutmak için birini bulmuş.
Kilisenin altında bir mezar var.
Kilisedeki herkesi kurtardın mı?
27 vampir Damon! Onları öylece geri getiremezsin.
Harper.
Bizi bulduğunuza sevindim. Annabel, lütfen kapıyı kapat.
Selam Bethane.
Ne izliyorsunuz?
Bunca zamandır aynı şeyi mi izliyordunuz?
150'nin üstünde kanal var, buna kumanda diyorlar.
Bu tuşa basıp kanal değiştirin. Bu şekilde tut.
-Doydun mu tatlım? -Şimdilik.
Anna, aç mısın? Sen de ister misin?
Hayır, teşekkürler Bayan Gibbens.
-Biraz uzanıp dinlenin. -O iyi.
-Öyle değil mi Bayan Gibbens? -Elbette iyiyim.
Ben iyiyim.
Anne!
Ne var? Uyumaya çalışıyorum!
-Yaşıyor musun diye baktım. -Özür dilerim tatlım.
Geç yattım. Başım çatlıyor.
Partiyi evde yapmasaydın güzel olacaktı.
-Komşular da aynı fikirdedir. -Parti yapmadık, bir adam vardı.
Hemen tenkit etme.
Grill'deki Roberta'yla konuştum ve
iş istersen barmen alacaklarmış.
Orada çıkardığım sorunlar yüzünden eminim hâlâ kızgındır.
-Sanırım şu anda çaresiz. -Gidip konuşurum.
-Öyle mi? -Bu kadar şaşırma?
-Ne kadar kalacağını bilmiyorum. -Kiralar gecikti.
-Her şey gecikti anne. -Dediğim gibi, gidip konuşurum.
-Bu da kim? -Caroline.
Nazik ol.
Girin!
Merhaba Bayan Donovan.
-Geç kalacağım. Gidelim. -Tamam.
-Nasılsın? -İyiyim.
Damon tek kelime etmedi. Konuşmak istediğimde kaçıyor.
-Hâlâ Katherine'i mi arıyor? -Bilmiyorum.
145 yılını bekledikten sonra Katherine'in umursamadığını öğrendi.
-İncinmiştir, değil mi? -Daha "iyi" birine de olamazdı.
Ona kızmakta haklısın.
-Ne yapacağına karar verdin mi? -Ne hakkında?
Ağabeyine kazık atan atam Katherine'le akraba olan
vampir biyolojik annem Isobel hakkında mı? Hayır.
-Hiç düşünmedim. -Sorduğum için özür dilerim.
Bir gün de bunlarla uğraşmasak.
-Vampir annesiz veya kardeşsiz... -Vampirsiz mi?
Senden başka vampire yer yok.
Artık normal şeyler yapmak istiyorum.
Okula gitmek, ödev yapmak. Ve bir de eğlenmek.
Bana uyar. Ne zaman başlıyoruz?
-Bizim evde film izleyebiliriz. -Annenle birlikte ve biralarla mı?
Zaten bana yardımcı olmuyorsun en azından biraz nazik ol.
Benden nefret edenlere iyi davranamıyorum.
O kadar gelişemedim.
-Film izleriz o zaman. -Ne istersen bana uyar.
-Geciktim. Gitmem lazım. -Tamam.
Bu tuşlar da mesaj yazman için. Konuşmak istemezsen bunu yap.
Anna ben Jeremy.
-Kırmadım yemin ederim. -Bana öğrettiklerini öğretiyordum.
-Ne kadar harika bir alet. -O kimdi?
-Jeremy Gilbert. -Erkek arkadaşın mı?
Tabii ki değil!
-Nasılım? -Çok saygın.
Amacım da bu zaten. Korseleri özledim diyemem!
Susie Sunshine araba anahtarını ve ATM kartını verdi.
-O da ne? -Sonra açıklarım.
-Nereye gidiyorsunuz? -Kasabada işlerimiz var.
Çabuk dönmeye çalışırız. Buraya göz kulak olursun umarım.
-Şimdi de bakıcı mıyım? -Frederic, bunu yapacaksak
-iş birliği yapmalıyız. -Söylemiştin.
-Ben ilgilenirim Bayan Pearl. -Teşekkürler Harper.
Aklımda büyük bir şey yok. Grill'de yemek yeriz, film izleriz.
-Çifte randevu mu? -İki çiftin cuma gecesi çıkması.
-Evet, çifte randevu. -Bu mantıklı mı?
Neden? Hiç birlikte takılmadık.
Aramız bozulsun istemiyorum. İlişki durumları biraz değişti.
Sen, Matt ve benim aramızda bir soğukluk var.
Bence bunu aşmamız önemli.
-Bilmiyorum -Bence bu çok güzel bir fikir.
-Öyle mi? -Evet.
Arkadaşlarımızla güzel bir akşam. Eğlenceli olabilir.
Bildiğin eğlence.
-Çifte randevu olacak. -Pekâlâ.
-Akşam görüşürüz. -Tamam.
Tamam.
Merhaba Damon.
-Kapı çalmayı bilmez misiniz? -Davet etmene gerek yoktu.
Burada bir canlının yaşamamasına şaşırdım.
Sadece sen ve kardeşin mi varsın?
Evet. İstenmeyen vampirleri nasıl uzak tutuyorsunuz?
Öldürüyorum.
Lanet olsun.
Otursana Damon.
Biraz konuşabilir miyiz?
Elbette.
Nasıl vampir olunur?
Brad Pitt beni değiştirdi. Vegas'a git. Wayne Newton'ı ara.
Vampirler nasıl öldürülür?
Paula Abdul'un kanıyla.
Geri zekâlı!
Düzgün cevap verin lütfen.
Kalbine kazık saplamalısın.
Buna inanıyor musun?
Sen inanmıyor musun?
Kasabanın dışında bir çiftlikte kalıyoruz. Şimdilik yeterli.
-25 vampir mi var? -Hepsi yok. Bazıları var.
Bazılarının kasabayı terk ettiğini düşünüyorum.
Diğerleri muhtemelen ormanda veya bizim gibi adapte oluyorlar.
Mezardan nasıl çıktılar?
Galiba cadı, hokus pokusun o kısmında çuvalladı.
Anna, Kurucular'ın hâlâ gizli bir konseyi var dedi.
-Sen de buna üyesin. -Bu çok saçma.
Kuyruklu yıldızdan bu yana buradayım Damon.
-Her şeyden haberim var. -Benim de.
Konseye sızdığın için de bildikleri her şeyi öğrenmeliyim.
İlk olarak konsey üyelerinin ve ailelerinin listesini getireceksin.
-Ve mineçiçeği verdiğin herkesi. -Evet, o da hemen bitmeli.
Ne yapmaya çalışıyorsunuz siz?
Mystic Falls bizim evimiz Damon. Onu elimizden aldılar.
Topraklarımız, yuvamız. Yeniden kurmanın zamanı geldi.
Delirdin mi sen?
Onlar 1864'te kaldı. Uyan kadın, dünya değişti.
Ödül olarak en çok istediğin şeyi vereceğim.
-Hiçbir şey istemiyorum. -Katherine.
Nerede olduğunu bile bilmiyorsun. İki yüzyıldır mezardaydın.
Onunla dostluğumuz, Mystic Falls'dan çok öncesine dayanıyor Damon.
Nasıl düşündüğünü, neler yapacağını onu nerede bulacağımı biliyorum.
Artık Katherine'i görmek gibi bir isteğim yok!
Ve senin uşağın olmayacağım.
Yardım istemiyorum Damon.
Katherine'i bulma sözüm, iyi niyet gösterisiydi.
Gerisi pazarlığa tabi değil.
Senden 400 yıl büyüğüm çocuk.
Daha gözünü kırpmadan seni lime lime edebileceğimi biliyorsun.
Haberleşiriz.
Çiçek getirmişsin.
Madem randevumuz var, tam olsun dedim.
Arabayla da götürürdüm ama arabası olan sensin.
Araba icat edildiğinde yaşayan birinin arabası olmasını beklerdim.
Bir tane var ama hiç kullanmadım.
-İptal etmek için geç değil. -Neden iptal edelim?
Bilmiyorum. Gerçek gibi gelmiyor.
-Normal olmamalıyız belki. -İşte onun için yapacağız.
Dışarı çıkıp eğleneceğiz ve
ciddi olmayabileceğimizi hatırlamaya çalışacağız.
Burada kalıp, seni tanımaya karar vermem
böyle şeyler yapmak içindi. Sevgilime çiçek getirmek
onunla dışarı çıkmak. Normal olmaya çalışmak.
-Hiç çifte randevuya çıktın mı? -Elbette.
-1972, Heff ve ikizlerle. -Ne?
-Playmate'ler. Haziran güzeliyleydim. -Ciddi misin?
-Bayan Sommers? -Evet, merhaba Pearl.
-Merhaba, bu kızım Anabelle. -Elbette, Jeremy'nin arkadaşı.
-Çok sevindim Bayan Sommers. -Jenna.
Bu mülk nesillerdir kayınbiraderimin ailesinin.
Mystic Falls'un ilk yapılarından biri.
-Eskiden ilaç dükkânıymış. -Eczane gibi mi?
-Evet. -Hiç belli olmuyor.
Küf için kusura bakmayın. Aylardır kimse girmedi.
Hayal gücümü kullanırım. Annabelle.
Geliyorum anne.
İçeride niye gözlük takıyorsun?
Gözlerim bugün biraz rahatsız.
-Buralarda yenisin. -Aksine çok eskiyim. Sek burbon.
Gideli o kadar çok olmadı, senin gibi birini hatırlardım.
-Öyle mi? Nereye gitmiştin? -Oraya buraya.
-Bilirim. -Hüzünlerini boğan erkekleri severim.
-Çok seksi. -Aslında yaralarımı sarıyorum.
-Ya sen? -Barmenlik için gelmiştim ama
-müdür beni ekti galiba. -Hiç hoş değil.
-Evet, son sevgilisiyle yatmıştım. -O da hoş değilmiş.
-Oluyor işte! -Evet.
Kelly!
Kelly Donovan.
Kasabaya döndüğünü duymuştum. Benim bakıcımdı.
-Sonra da birlikte uçardık. -Bu kadın delidir.
-Senin kadar olamam. -Artık öyle değilim.
-Otur, içelim. -İçmemeliyim.
-Artık sorumluluk sahibiyim. -Bu gece boş ver.
-Ruhuna iyi gelir. -Ruha çok iyi gelir!
-Sonu kötü olacak. -Can atıyorum.
-Bu evden nefret ediyorum. -Mezardan iyidir.
145 yıllık tutsaklığı yine tutsak olmak için çekmedim.
Sızlanmayı bırak.
-Bana engel mi olacaksın? -Sakin ol Frederick.
-Pearl'ün dediğini duydun. -Ne dediği umurumda değil.
Göster kendini çocuk.
Tekrar denersen...
Çekil. Birbirimizle dövüşmemiz yasak.
-Kurallar böyle. -Bıktım kurallarından.
Çıkmak istiyorum. Niye kasabaya gitmiyoruz?
Gideceğiz. Ama şimdilik göze batmamalıyız.
Kimse beni tanımıyor.
-Salvatore kardeşler tanıyor. -Keşke onlarla karşılaşsam.
Onlar yüzünden yakalanmıştık.
Matt, burada çalışmayı seviyor musun?
Çok kötü değil, garsonlar iyi bahşiş alıyor.
Bir barmeni bile tutamıyorlar ama...
-Anneme iş başvurusu yaptırdım. -Kelly'nin dönmesi nasıl geldi?
Eski Kelly işte.
-Çabalıyor sayılır. -Gençken annemle çok yakındı.
Matt'le o zaman tanıştık. Beşiğimizi paylaştık.
-Hadi canım! -Hayır, ezelden beri tanışırız.
Yok artık!
-Amanın, biliyorum. -Jen artık büyüdü.
-Birer tane daha içelim. -Kaç oldu?
Nereye gidiyorsunuz?
Bethanne'le dışarı çıkıyoruz. Kasabaya inip eğleneceğiz.
Evden çıkmamalıyız. Bayan Pearl tembih etti.
Beni durduracak mısın?
Tahmin etmiştim.
-Anna. -Şaşırdın mı?
Annenle gittiğini sanıyordum.
Planlar değişti.
-Özür dilerim, sevinirsin sanmıştım. -Hayır, sevindim.
-Sevindim tabii. -Tamam o zaman.
Çekil bakalım.
-Aksileşme. O kadar kötü olamaz. -İnanamazsın.
Yaşama nedenim beni terk etti ve bugünkü olaydan sonra
zaten sallantıda olan dünyam yok olmak üzere.
Sarhoş olalım!
Tamam.
-En azından onlar eğleniyor. -Onlar sarhoş.
Balodan sonra Elena'nın ailesinin bizi bastığını hatırlıyor musunuz?
-Elbette! -Çok sarhoştuk.
İlk kez sarhoş olmuştum. Matt'in suçuydu.
Ailesi yan masada oturuyordu.
Kaçmamız için Matt bana boğulma numarası yaptırmıştı.
Ama babası doktordu, hemen onu kurtarmaya geldi.
Sonra kaçtım ve ıslak zeminde düşüp yaralandım.
Herkesin önünde. Hatırlıyor musun?
Üç dikiş, günlerce süren sersemlik.
Ve bu adamı bir hafta görmeme cezası almıştım.
Tuvalete gidiyorum.
Elena?
-Hemen saklan. Burada değiliz. -Niye? Nereye gittik?
Velisi olduğumuz çocuklar saat beş yönünde. Örnek olmuyoruz.
Lanet olsun.
Neden burada kalmaya karar verdiniz?
Annem bir iş fırsatı yakaladı, küçük bir dükkân açacak.
Hep hayaliydi. Kalıyoruz yani.
Liseye dönmeyi de düşünüyorum, beni daha çok göreceksin.
-Öyle mi? -Özel dersten bıktım.
Artık normal bir genç olmak istiyorum.
Önce anneme sormalıyım. Bir fikri vardır.
Keşke şimdi olsaydın, ödevim var.
Mystic Falls'daki vampirler hakkında bir ödev daha yapacağım.
Öyle mi? Onu bitirmemiş miydin?
Hayır, daha derine inmek istiyorum.
O günlerde neden onlara vampir dediklerini bilmek istiyorum.
Belki de vampirler gerçektir.
-Düşündüğümüzden farklı olabilirler. -Nasıl yani?
Normal ve iyi olabilirler, sadece dışlanmışlardır.
Yanlış anlaşılmış.
-Şaka, değil mi? -Olamaz mı yani?
-Bana o bilgiyi sen verdin. -Jeremy, onları uydurdum.
Tatlıydın, sakindin, iyi bir izlenim bırakmak istedim.
-İyi olmadığın bir şey var mı? -Çifte randevu.
Buna biraz yabancıyım.
Yalnız takılmayı severim. Pek uyum sağlayamam.
-Çünkü sen o adamlardansın. -Hangi adamlardan?
Her şeye sahipmiş gibi görünenlerden.
O yüzden de sahip olmayanlar kaçar.
-Öyle mi görünüyorum? -Epey.
-Adiymişim. -Evet.
-Ne yapıyorsun sen? -Ne?
Stefan'ı sevdiğini Matt'e göster diye çıktık.
-Anılarda sekelim diye değil. -Sohbet etmeye çalışıyordum.
Fazla uğraşma.
Caroline.
Katherine.
Pardon, galiba beni biriyle karıştırdınız.
Elena, hadi gel.
Yanılmışım.
-Nasıl gidiyor? -Matt hile yapıyor.
Gerek yok! Ben zaten süperim.
Stefan Salvatore.
-Her şey yolunda mı? -Harika.
O adam bana Katherine dedi.
-Onu hiç görmemiş miydin? -Hiç tanıdık gelmedi.
Geceyi bitirelim. Matt'i ve Caroline'ı gönderelim.
Hayır, bu gecenin amacı böyle şeylerle uğraşmamaktı.
Bir geceyi atlatalım. Normal bir gece.
-Emin misin? -Değilim.
Ama ne yapacağımı da bilmiyorum. Kasabada başka bir vampir varsa
yarın da burada olur. Yarın hallederiz.
Tamam.
Geldiler.
Gel buraya.
Bu, Damon'ı olgun kadınlarla izlemekten daha eğlenceli.
-Gücenme. -Hatırlatma.
-Burayı hep görmek istemiştim. -Biraz büyük.
Benim evden buraya iki tane sığar.
Buraya daha önce gelmiş gibiyim. Çok garip.
-Film seyretmek ister misiniz? -Bunlar harikaymış.
-O benim hobim. -Dokuz yaşındayken
-Mustang serisini tamamlamıştım. -Arabaları sever misin?
-Sevmek hafif kalır! -Benimle gel.
Kirazla ilgili bilmen gereken şey...
Amanın!
Harika. Hemen öğrendin.
-Bana işaret geldi. -Pes mi ediyorsun?
Evet.
Görüşürüz.
Hazırla kendini dostum.
Dur. Bu nasıl sende?
Aile yadigârı.
Neden...
Niye kullanmıyorsun?
Çalışmıyor. Ya da ben bulamadım.
-Niye bozuk arabayı tutuyorsun? -Biraz kız ol!
Şuna bakar mısın?
Babanın Camaro'sunu hatırlıyor musun Elena?
-Elbette. -Motoru 20 kez baştan yaptım.
Spor arabaları sevmiyorum. Sevişmek zor oluyor.
O kadar kötü değildi.
-Özür dilerim. -Hayır, önemli değil.
Elena'yla bir maziniz var ve inkâr etmenin kimseye faydası yok.
Seninle mutlu. Başta emin değildim ama mutlu ve sevindim.
Peki, şuna bir bakalım.
Lanet olsun!
-Yardım lazım mı? -Lanet olsun.
Aptal ayakkabı.
Diğer ayağını kaldır.
-Buyur. -Teşekkürler.
Galiba.
-Yanındaki Damon Salvatore muydu? -Ta kendisi.
-Tanıyor musun? -Çok eskiden.
-Hâlâ Miller Lane'de mi oturuyor? -Eski pansiyonda yaşıyor.
Wickery Köprüsü'nün orada.
Selam vermek istersen hâlâ içeride.
Burada durup seninle konuşmayı tercih ederim.
Güzel.
Ayakkabı ve iltifat konularında başarılısın.
Ama biraz sarhoşum.
Yakışıklı erkek artı sarhoş ben, eşittir kötü şeyler.
Hoşuna gideceğinden eminim.
Özür dilerim. Çok kötü bir tavlama cümlesiydi.
-Parfümün güzelmiş, nedir? -Bilmiyorum.
Hediye. Taksi de geldi ve...
Mineçiçeği. Bu kasabada yemek yemeyi güçleştiriyor.
-Caroline. -Konuşmak istemiyorum.
-Saçmalıyorsun. -Endişeliyim ve aptalım da.
Ama Matt'in sana âşık olduğunu ve stepne olduğumu değiştirmez.
-Stepne değilsin. -Öyleyim.
Matt'in Elena yedeğiyim. Senin de Bonnie yedeğinim.
Konu benimle Bonnie mi oldu?
Anlamıyorsun.
Neden anlayasın ki? Sen herkesin ilk tercihisin.
Çok kolay.
Siz gidip dolaşsanıza.
-Gerçekten mi? -Evet.
Caroline.
İyi misin?
Vampirler bitiyor, sevgililer başlıyor.
Rozbif mi, hindi mi? Hangisi?
-Hepsi olsun. Yığ bakalım. -Tamam, tarzını sevdim.
-Ekmeği verir misin? -Tamam.
-Ne yapıyorsun? -Ufak bir kesik, havluyu verir misin?
Yapamam.
Kanla ilgili bir sorunun mu var Anna?
Ne oldu?
Sadece kan Anna.
-Ne yapıyorsun? -Biliyordum.
Hadi.
Jeremy.
Jenna, merhaba.
-Nasılsın? -Pişmanım.
Kapıyı kilitlemeyi unutma.
-Garaj yolunu geçtim mi? -Galiba ileride.
Bu harika bir araba.
Geçtim mi?
Çifte randevu, Elena'nın yanındaki tavırlarımı görmek içindi.
Bilmiyorum.
Bütün gece Elena'yla anılarınızdan bahsettiniz.
Caroline, hepsi daha eski şeyler.
Bunları unutamam.
-Biliyorum. -Hayır, bilmiyorsun.
Çünkü seni delirtmesine izin veriyorsun.
Bak, hata bende.
Daha önce açık açık söyledim.
Elena hâlâ benim için kıymetli.
Ama o konuşmalar sadece
iki eski dostun anılarıydı.
Bu gece benimle Elena için değildi.
Oradaydım çünkü yanında olmak istedim.
Bunun ne olduğunu ya da ne olduğumuzu bilmiyorum.
Ama şu anda bu arabada birlikte olmak istediğim kişi sensin.
Mantıklı mı bilmiyorum çünkü kendimi ifade etmeyi beceremem.
Hayır.
Bence harika gidiyorsun.
-Spor arabalar işte! -Evet.
Beni buraya kadar getirdin.
Bana ne yapacaksın?
Sana
bunu yapacağım.
-Anne? -Damon?
Amanın. Matt.
Eyvah!
-Benim... -Tamam, git.
Onu ben götürürüm.
Sağ ol.
-Neredeydin? -Biraz hava aldım.
Üç saat mi?
-Nerede olduğunu söyle. -Dışarıdaydım.
Bunu yapma Annabelle. Bir de seninle uğraşamam.
Ne?
Üzgünüm.
-Kaçtığım için üzgünüm. -Keşke eve bırakmama izin verseydin.
Normal insanların koruyucuları, refakatçileri veya bakıcıları yoktur.
-Bu gece normaliz, unuttun mu? -Biliyorum. Seni çok merak ediyorum.
Stefan her an peşimde biri var korkusuyla yaşayamam.
-Yaşamam. Ona hayat denmez. -Peki.
Varınca arar mısın? Tamam.
-Hoşça kal Stefan. -Güle güle.
-Bana öyle bakma. -Manyak mısın?
Sonra nutuk çekersin.
Lanet olsun.
Onları hatırlıyorum. 1864'ten.
İkisi de mezardaydı.
Evet, onu diyecektim.
Matt.
-Matt -Konuşmak istemiyorum anne.
-Lütfen Matty -Bu gece ne yaptım biliyor musun?
Eğlendim. Günlük dertlerimi unutmaya çalıştım.
Arkadaşlarımla güzel bir gece geçirdim.
Sonra sen geldin. Çalıştığım barda sarhoştun.
Ve orada senin ödemediğin faturaları ödemek için çalışıyorum.
Sonra çocuk gibi davranmaya başlıyorsun.
Yarı yaşında bir adamlasın.
Asıl çocuk benim anne. Senin bana bakman gerekiyor.
Biliyorum Matt.
Gecen nasıldı?
Her zamanki gibi. Senin?
Benim de.
-Bethanne nerede? -Gelemeyecek.
-Ne oldu, nerede o? -Haklıydın.
-Evden çıkmamalıydık. -Hayır.
Aç mısın?
Gelecek sefer, sözümü dinleyeceksin.
Evdeyim, dişlerimi fırçaladım, yatmaya hazırım.
-Sağ salim. -Güzel. Sevindim.
Her şey yolunda mı? Çok ciddisin.
Hayır. Bu gece olmaz. Hâlâ birkaç dakika normalliğin var.
-Yarın anlatırım, olur mu? -Bu geceki randevumuzda eğlendim.
-Yalancısın. -Hayır, ciddiyim.
Tam da olması gerektiği gibiydi.
Ben de çok eğlendim.
Yardım eder misin?
-Nasıl yani? -Seni öldürebilirdim.
-Evet ama öldürmedin. -Öldürmeliydim.
Ama öldürmedin.
Nereden anladın?
Bir kız tanıyordum. Vicki.
Bir hayvanın saldırısına uğradı, boynundan ısırılmıştı.
Deli gibi davranmaya başladı, çok garipti.
Uyuşturucudan sandım.
Sonra bana o yazıları gösterdin.
Yüzünü gördüm, nasıl değiştiğini.
Mezarlıkta seni öptüğüm o gece.
-Bunu kimseye söyleme. -Kim inanır ki?
Aklın şaşar.
Neden yapmadın? Niye beni öldürmedin?
Bilmiyorum.
Galiba senin gibi erkeklere zaafım var.
-Nasıl? -Kayıp.
Neden beni zorladın? Niye riske girdin?
Çünkü doğruysa
Vicki'ye olanlar da doğrudur.
Bir de
beni dönüştürmeni istiyorum. girdin?