Ang Nakaraan sa Vampire Diari es:
Higit isang siglo akong nagtatago, hanggang ngayon. Mapanganib pero nais ko siyang makilala.
Elena. Kawangis siya ni Katherine.
Anna, ang mukha mo.
-Wala ito. -Hindi mukhang wala lang.
-Sabi ni Matty sinaktan mo siya. -Nay.
Nakakita siya ng panakip-butas.
May puntod sa ilalim ng simbahan.
Niligtas mo ang lahat sa simbahan?
Dalawampu't pitong mga bampira, Damon. Hindi mo sila maibabalik bigla.
Si Harper.
Mabuti at nakita mo kami.
Annabelle, isara mo ang pinto, pakiusap.
Kumusta, Bethanne.
Ano ang pinapanuod ninyo?
Kanina pa ninyo pinapanuod 'yan?
May higit sa 150 channels. Ito ay remote control.
Nababago ng pindutan ang channel.
Hawakan mo katulad nito.
-Sapat ba ang nakuha mo, anak? -Sa ngayon.
Anna, nagugutom ka ba? Gusto mo ba ng kaunti?
Hindi, salamat, Binibining Gibbons.
Bakit hindi ka mahiga at magpahinga?
Mabuti ang kalagayan niya.
Hindi ba, Binibining Gibbons?
Oo naman.
Ayos lang ako.
Nay.
Ano ba? Sinusubukan kong matulog.
Naninigurado lang ako na buhay ka pa.
Pasensiya na, anak, sobrang ginabi ako.
Sumasakit ang ulo ko.
Oo, ipagpapasalamat ko kung hindi mo dadalhin ang kasayahan pauwi.
Matutuwa rin ang mga kapitbahay.
Hindi iyon kasayahan. Isang lalaki lang.
Huwag kang mapanghusga.
Nakausap ko si Roberta sa Ihawan.
At mayroon pang bakante para sa tagahalo ng inumin kung gusto mo ng trabaho.
Baka galit pa rin siya mula nang huling beses na nagtrabaho ako roon.
Tingin ko desperado siya.
Titingnan ko.
- Totoo? -Huwag kang mabigla.
'Di-- 'di ko alam hanggang kailan ang plano mo na manatili.
-Mayroon akong kulang sa renta. -Mayroong kulang sa lahat, Nay.
Sinabi ko na, titingnan ko.
-Sino 'yan? -Si Caroline.
Hinay hinay lang.
Sige. Pasok ka.
Kumusta, Ginang Donovan?
Oo. Mabuti, mahuhuli na kami.
-Tara na. -Sige.
-Uy. -Kumusta.
-Kumusta ka? -Mabuti.
Hindi ako kinikibo ni Damon.
Kapag susubukan ko, umiiwas siya.
-Hinahanap niya kaya si Katherine? -Siguro.
Naghintay siya ng 145 na taon para lamang malaman na walang pakialam si Katherine.
At masakit 'yon, tama?
At 'di 'yon mangyayari sa mas mabuting lalaki.
May dahilan ka para magalit sa kanya.
-Anong gagawin mo? -Tungkol sa?
Isobel, ang aking bampirang ina, na may kaugnayan sa aking ninuno, Katherine...
na nagpakabaliw sa kapatid mo?
Hindi ko naisip lahat ng 'yon.
Pasensiya na at nabanggit ko pa.
Kung maaring matapos ang isang araw na 'di natin isipin ito.
Walang bampirang ina o kapatid...
Walang kahit anong bampira?
Walang bampira liban sa'yo.
Gusto ko lang makabalik sa karaniwang bagay tulad ng paaralan at takdang-aralin.
At ito ang kaisipan: kasiyahan.
Gusto ko iyan, kailan tayo magsisimula?
Pwedeng manuod ng pelikula sa amin.
Kasama nanay mo at ilang serbesa?
Hindi mo ako tinutulungan. Subukan mong maging mabait.
Patawad. Mahirap magpakita ng mabuti sa mga taong galit sa akin.
Hindi pa ako ganoon kabuti.
Manuod tayo mamayang gabi?
Anumang gusto mo, ayos sa akin.
-Mauna na ako. -Sige.
Sige.
Ang talapindutan ay makabubuo ng mensahe...
na ginagawa mo kung ayaw mong makipag-usap sa iba.
Anna, si Jeremy ito.
Wala na akong balita sa'yo.
- Sige. -Hindi ko ito sinira, sumpa man.
Pinakita ko kay Harper ang tinuro mo. Mahusay na aparato.
-Sino 'yon? -Jeremy Gilbert.
-Siya ba ang nobyo mo? -Hindi.
-Anong tingin mo? -Kagalang-galang.
'Yon ang layunin. 'Di ko masabi na hinahanap ko ang korset.
Binigay ni Susie Sunshine ang mga susi ng kotse. At ang kanyang ATM card.
-Ano 'yon? -Ipapaliwanag ko mamaya.
Saan ka pupunta?
Mayroon kaming aasikasuhin sa bayan. Babalik kami agad.
-Ikaw na ang bahala sa lahat? -Ako na ang magaalaga ngayon.
Frederick, kung nais mo na maging maayos ito magtulungan tayo.
-Sabi mo nga. -Babantayan ko ang mga bagay, Binibining Pearl.
Salamat, Harper.
Hindi naman marangya ang iniisip ko, panggabihan sa Ihawan, isang pelikula--
Tayong apat?
Dalawang pares, lalabas sa Biyernes ng gabi.
Oo, tayong apat.
-Magandang ideya ba? - Bakit hindi?
Alam mo na, hindi tayo nakalabas na magkakasama dati...
at ayokong maging hindi tayo komportable.
Nagbago na ang dinamika ng magkapareha...
may kaunting pagkailang sa pagitan mo, ni Matt at ako...
at sa tingin ko ay mahalaga na malagapasan natin ito.
Hindi ko alam.
Alam mo, tingin ko magandang ideya 'yon.
-Tingin mo? -Oo, oo.
Isang masayang gabi kasama ang mga kaibigan.
Mukhang masaya, lubos na masaya.
-Sige, lalabas tayong apat. -Sige.
Magkita tayo mamayang gabi.
-Sige. -Sige.
Sige.
Kumusta, Damon.
Marunong ka ba kumatok?
Hindi na kailangan ang imbitasyon.
Nabigla ako na walang buhay na tao ang nakatira dito.
Ikaw lang at ang kapatid mong lalaki ang narito?
Oo, paano ba itataboy ang mga hindi imbitadong bampira?
Patayin mo sila.
Bwisit.
Maupo ka, Damon.
Umaasa ako na makapag-usap tayo.
Sige ba.
Ang Pugad Bampirang Magkasuyo Lang
Paano ka magiging bampira
Bloodybecky Binago ako ni Brad Pitt
FANG69 Vegas. Kay Wayne Newton.
Paano ka papatay ng bampira?
USUCK14 dugo, Paula Abdul
Pambihira.
Seryosong mga sagot lang, pakiusap.
Bloodybecky Tarakan ang puso
isa kang naniniwala?
Bloodybecky Ikaw ba hindi?
Nakatira kami sa isang bahay sa bukid sa labas ng bayan. Sapat na 'yon sa ngayon.
-Lahat ng 25 na bampira? -Hindi lahat, ilan lamang.
Baka umalis na ang ilan sa bayan.
Ang iba ay nasa kakahuyan pa siguro, o katulad natin, nakikibagay.
Paano sila nakalabas ng puntod?
Sa tingin ko nagkamali ang bruha sa parteng iyan ng kanyang mahika.
Naisip ko ang mga sinaunang pamilya ay parte pa rin ng isang sekretong lupon?
-At parte ka nito. -Kalokohan 'yan.
Nasa Mahiwagang Talon na ako mula ng kometa. Alam ko ang lahat.
At ako rin.
Ngayon na nakapasok ka na sa lupon, kailangan kong malaman ang lahat...
simula sa listahan ng mga miyembro at kanilang mga pamilya.
-Lahat nang nabigyan mo ng vervain. -Oo, dapat matigil agad iyon.
Ano ba ang eksaktong nais mo makuha?
Ang Mahiwagang Talon ay tahanan natin, Damon.
Inagaw nila ito sa atin.
Ang ating lupain, ang ating tahanan.
Oras na para muling bumangon.
Ano, nababaliw ka na ba?
'Yon ay 1864 pa.
Gumising ka, babae. Ang mundo ay umusad na.
Bilang gantimpala, handa akong ibigay ang pinakagusto mo.
-Wala akong nais-- -Katherine.
Ni hindi mo alam kung nasaan siya.
Nasa ilalim ka ng lupa ng isang siglo at kalahati.
Malapit kami ni Katherine bago pa man kami mapunta sa Mahiwagang Talon.
Alam ko kung paano siyang mag-isip, alam ko kung saan siya matatagpuan.
Hindi ko na ninanais na makita si Katherine kahit kailan.
Hindi ako papayag maging sunud-sunuran ako sa'yo.
Hindi ko hinihingi ang tulong mo, Damon.
Ang hanapin si Katherine ay isa lamang gawi ng kabaitan.
Ang iba ay hindi mababali.
Lamang ako ng 400 taon sa iyo, bata.
Kaya kitang sirain sa bayolenteng paraan, nang walang kurap, at alam mo iyan.
Makikipag-ugnayan ako sa'yo.
Binilhan mo ako ng mga bulaklak.
Naisip ko na dahil lalabas tayo, bakit hindi ko pa gawin nang tama?
Magmamaneho rin sana ako, pero ikaw ang may sasakyan.
Alam mo, iisipin mo na para sa isang nilalang na buhay na..
no'ng naimbento ang sasakyan, ay mayroon ka nito.
O, mayroon ako. Hindi ko lamang minamaneho.
Alam mo, 'di pa huli para hindi tumuloy.
Bakit naman natin gagawin 'yon?
Hindi ko alam. Parang hindi lamang ako makapaniwala.
Na parang hindi tayo dapat mapunta sa karaniwang bahagi.
'Yon ang dahilan bakit natin gagawin ito.
Lalabas tayo, magsasaya...
at aalalahaning hindi natin kailangan maging seryoso.
Makinig ka, nang nagpasya ako na manatili rito at kilalanin ka...
para magawa ko mga bagay na tulad nito.
Maaari kong dalhan ang kasintahan ko ng bulaklak, ilabas siya...
subukang maging karaniwan.
Nasubukan mo ba ba ito dari?
Aba, oo naman.
'72. Si Hef at ang kambal.
-Ano? -Oo.
Kasama. Si Binibining June.
Seryoso ka ba?
Binibining Sommers?
Oo. Kumusta, Pearl.
Kumusta. Anak ko, si Annabelle.
Oo, kaibigan ni Jeremy.
-Ikinagagalak ko, Binibining Sommers. -Jenna.
Ang ari-arian na ay sa pamilya ng bayaw ko ng ilang henerasyon.
Isa sa mga orihinal na istraktura sa Mahiwagang Talon.
Dati ay isang makalumang botika.
-Isang kimiko? -Oo.
'Wag mong sabihin.
Pasensya kung amoy-amag. Walang tao dito nang ilang buwan.
Gagamitin ko imahinasyon ko.
Annabelle.
Papunta na, Nay.
-Anong mayroon sa salamin sa loob? -Ang..
ang aking mga mata ay medyo sensitibo ngayon.
-Bago ka lamang dito. -O, taliwas dito, napakatanda ko na.
Alak. Malinis.
'Di ako nawala ng matagal.
Maaalala ko itsura ng tulad mo.
Talaga? Saan ka nagpunta?
Sa paligid. Sa palibot.
Naranasan ko rin 'yan.
Gustung-gusto kong makakita ng lalaki na nilulunod ang kanyang kalungkutan.
Mas maikukumpara ito sa pag-aalaga ng aking mga sugat. Ikaw?
Dapat ay may panayam ako para sa posisyon ng tagahalo ng inumin..
pero sa tingin ko ay hindi ako pinansin ng tagapangasiwa.
Hindi mabuti 'yon.
Oo. Nang huli akong nasa bayan, nakipagtalik ako sa nobya niya.
-'Di rin maganda 'yon. -Nangyayari 'yon.
Oo, nangyayari 'yon.
Kelly?
-Kelly Donovan? -Jen!
Narinig ko na nandito ka na uli.
Inalagaan niya ako.
-At nakikisaya ako sa kanya. -Baliw ang babaeng ito.
-Hindi kasing baliw mo. -Hindi na ngayon.
-Buweno, maupo ka at uminom. -Hindi ko na dapat gawin 'yan.
Responsable na ako ngayon, hindi mo ba alam?
-Magpahinga ka ng isang gabi, mabuti sa kaluluwa. -Mainam sa kaluluwa.
-Hindi ito matatapos nang maayos. -Hindi ko mahintay.
-Ayaw ko ng bahay na ito.
Mas mabuti sa puntod.
Hindi ako nanatiling nakakulong ng 145 na taon para makulong muli rito.
Baka dapat tigilan mo ang pag-angal.
-Pipigilan mo ba ako? -Tama na, Frederick.
-Narinig mo ang sinabi ni Pearl. -Wala akong pakialam sa sinabi ni Pearl.
Anong mayroon ka, bata?
Subukan mo ulit 'yon.
Lumayo ka. Lumayo ka.
-Huwag tayong mag-away. -Nais kong umalis sa bahay na ito.
-Bakit hindi tayo pwedeng magpunta sa bayan? -Kalaunan.
Ngayon, hindi tayo dapat mapansin ng iba.
-Walang nakakakilala sa akin. -Ang magkapatid na Salvatore.
Sobra kong ninanais na makita sila.
Sila ang dahilan kung bakit tayo nahuli.
Matt, kumusta ang pagtatrabaho mo rito?
Mabuti. Malaki ang natatabi kong ekstra sa pagsisilbi.
Walang mapanatiling tagahalo ng inumin para iligtas sila pero...
itinuro ko ang nanay ko para sa trabaho.
Kumusta, ang pagbabalik ni Kelly?
Alam mo na, tulad pa rin ng dating Kelly.
Medyo sinusubukan niya.
Si Kelly at si nanay ay malapit mula pagkabata.
Gano'n kami nagkakilala ni Matt. Nagsalo kami sa isang kuna.
Nagbibiro ka.
Hindi, magkakilala kami buong buhay namin.
Niloloko mo ata ako.
-Diyos ko, alam ko. - Malaki na si Jen ngayon.
-Kumuha pa tayo ng isa. -Ilan na 'yon?
Saan ka pupunta?
Aalis lang kami ni Bethanne saglit.
Magsasaya sa bayan at mag-aaliw.
Pero hindi tayo dapat umalis. Nilinaw iyon ni Binibining Pearl.
Pipigilan mo ako?
Sa palagay ko hindi.
-Anna? -Nabigla ka ba?
Akala ko ay aalis na kayo ng nanay mo.
Nagbago ang mga plano.
Paumanhin, akala ko matutuwa ka.
Hindi, hindi, hindi. Natutuwa ako.
Oo naman, masaya ako.
Mabuti naman. Tumabi ka.
Huwag kang mabugnot. Hindi naman siguro gano'n kalala.
Mabibigla ka.
Ang tangi kong dahilan para mabuhay ay inabandona ako...
at pagkatapos ng araw na ito, anumang natitira sa mabuway na lupang nilalakaran ko...
ay bibigay na rin:
Magpakalango tayo.
Tara.
Kahit paano masaya sila.
Lasing na sila.
Naalala mo, nahuli tayo ng mga magulang ni Elena dito pagtapos ng homecoming?
-Diyos ko, oo. -Lasing na lasing tayo.
Unang beses ko 'yon na nalasing. Sinisi ko si Matt.
Ang mga magulang niya ay nasa kabilang mesa lang.
Pinagpanggap ako ni Matt na nabubulunan para makatakas kami.
Kaso doktor ang tatay niya, kaya kumilos iyon para iligtas siya.
At tumakbo ako, nadulas sa basang sahig at kinagat iyon.
Sa harap ng lahat. Naalala mo iyon?
Tatlong tahi, at sabog ng ilang araw...
at hindi ako pinayagan makita ang isang ito ng buong linggo.
Punta muna ako sa palikuran.
Elena?
Bilis, magtago ka. Wala tayo rito.
Bakit? Saan tayo nagpunta?
Mga batang inalagaan natin sa gawing 'yon.
Hindi ito dapat tularan.
Lintik.
Ano ang nag-udyok sa'yo at sa nanay mo na manatili dito sa bayan?
May pagkakataon para sa negosyo.
Magbubukas siya ng maliit na tindahan. Pangarap niya 'yon noon pa.
Kaya 'yon, dito lang kami. At iniisip kong bumalik sa mataas na paaralan.
-Lagi mo na akong makikita. -Talaga?
Tama na ang pag-aaral sa bahay. Alam mo na, gusto kong maging karaniwan na kabataan.
Kailangan ko munang tanungin ang nanay ko. May masasabi siya.
Sana naroon ka na ngayon. May gawain akong dapat sulatin.
Iniisip ko na may mapiga pa ako tungkol sa mga bampira ng Mahiwagang Talon.
Talaga?
-Gamit nang husto ang paksa, 'di ba? -Hindi.
Mas malalim pa sana, alam mo 'yon?
Gusto kong malaman bakit may mga taong tinawag na bampira.
Iniisip ko, siguro mayroon ngang totoong bampira.
Pero iba kaysa sa naiisip natin.
Anong ibig mong sabihin?
Siguro, karaniwan sila at mabuti, kaya lang hindi tanggap ng iba, alam mo na.
Hindi nauunawaan.
Nagbibiro ka lang ano?
Sa tingin mo ba, hindi posible?
Ikaw ang nagbigay ng impormasyon na iyon.
Jeremy, gawa gawa ko lang 'yon, nakuha mo?
Ibig kong sabihin, nakatutuwa kang tingnan, kaya gusto kong mapansin mo ako.
-May bagay ka bang hindi alam? -Lumabas kasama ng isa pang pareha.
Ito ay bago lahat sa akin.
Madalas ay tahimik lang ako.
Hindi nakikisama sa iba.
-'Yon ay dahil gano'ng klase kang lalaki. -Anong klaseng lalaki?
Ang lalaking parang nasa kanya na ang lahat.
Kaya ang mga tao na wala ang mga bagay na 'yon ay umiiwas.
-Gano'n ba ang dating ko? -Oo, ganoon nga.
-Napakasamang tao. -Oo.
Oo.
Kaya...
-Ano ang ginagawa mo? -Ano?
Ang punto nito ay ipakita kung gaano mo pinahahalagahan si Stefan.
Alam mo na, 'di para magbalik tanaw sa nakaraan.
-Gumawa lang ako ng mapag-uusapan natin. -Huwag mong sagarin.
Caroline.
Katherine.
Pasensiya na, hindi ako 'yon.
Elena, halika na.
Mali ako.
-Kumusta? -Nandaraya si Matt.
Hindi kailangan, mahusay ako.
Stefan Salvatore.
-Ayos lang ang lahat? -Ayos ang lahat.
Tinawag akong Katherine ng lalaki roon.
Hindi mo pa siya nakita noon?
Hindi, walang pamilyar sa kanya na kahit ano.
Umuwi na tayo. Pauwiin mo na si Matt at Caroline?
Hindi, ang punto ng gabing ito ay
upang hindi natin harapin ang ganitong mga bagay.
Dapat lumipas ang isang gabi.
Isang karaniwang gabi.
Sigurado ka?
Hindi, 'di ako sigurado.
Pero hindi ko na alam ano pang gagawin.
Kung may ibang bampira rito sa bayan, andito pa rin naman siya bukas.
Bukas na natin 'yon haharapin.
Sige.
Sila na 'yon.
Halika rito.
Oo.
Oo, mas mabuti ito kaysa panoorin si Damon na pumunta sa Bayan ng Cougar.
-'Wag pikon. -'Wag mong ipaalala.
Nais kong makita ang lugar na ito noon pa.
Oo, sa tingin ko ay parang sobrang garbo dito.
Oo, dalawang beses ang laki nito sa bahay ko.
Pakiramdam ko, nakapunta na ako rito.
Kakaiba.
Gusto niyo bang manuod ng pelikula o anuman?
Ang gaganda nito.
Munting libangan ko lang 'yan.
Natapos ko ang buong serye ng Mustang no'ng siyam lang ako.
-Mahilig ka sa sasakyan? -'Yan ay pagmamaliit.
Halika.
Ang bagay tungkol sa mga seresa ay kailangan mo...
Oh, diyos ko.
Ang galing mo. Ambilis mo.
At 'yon ang hudyat ko.
Sumusuko ka na agad?
Oh, oo.
Hanggang sa muli, mga kaibigan.
Ihanda mo ang sarili mo, kaibigan.
Teka lang. Paano ka nagkaroon ng ganito?
Naipamana mula sa aking pamilya.
Bakit hindi mo...?
Ibig kong sabihin...
Bakit 'di mo ito imaneho?
Kasi hindi ito tumatakbo.
Ibig kong sabihin, sa abot ng aking pagkaunawa.
Bakit ka naman magtatago ng sasakyan na hindi umaandar?
Maging mas parang babae ka ngayon.
Bakit hindi ka lumapit at tingnan ito?
Elena, naalala mo ang lumang Camaro ng tatay mo?
Oo naman.
Oo, binuo at binuo kong muli ang makina noon ng 20 ulit.
Ayaw ko ng mga sasakyang panglaro.
Mahirap intindihin.
Hindi naman gano'n kahirap.
-Pasensiya na. -Hindi, hindi.
Wala 'yon.
Kayo ni Elena, may nakaraan kayo...
at ang kalimutan 'yon ay hindi nakabubuti kaninuman.
Masaya siya sa'yo.
Alam mo, hindi ako sigurado, pero masaya siya at nalulugod ako.
Sige, tingnan natin ito.
Lintik na.
-Kailangan mo ng tulong? -Lintik.
Bwisit na sapatos.
Itaas mo ang isang paa mo.
Ganyan nga.
Salamat.
Siguro.
Si Damon Salvatore ba ang kasama mo?
Ang bukod tangi. Kilala mo siya?
Magkakilala kami noon pa.
Taga eskinita ng Miller pa rin siya?
Sa lumang paupahan siya nakatira.
Malapit sa Tulay ng Wickery.
Naroon pa siya kung gusto mong mangamusta.
Mas nais kong dumito at kausapin ka.
Mahusay.
Ang husay ng diskarte sa sapatos at sa landian.
Pero medyo lasing ako.
Isang guwapong lalaki at lasing na ako ay nagreresulta sa masasamang bagay.
Nasisigurado kong magugustuhan mo.
Pasensiya na. 'Yon ay sadyang napakalamyang panghalina.
Pasensiya na.
Mabango ang gamit mo na pabango. Ano 'yan?
Hindi ko alam.
Regalo lamang ito.
At 'yon ay isang taksi, kaya...
Vervain.
Nagpapahirap na makahanap ng matinong makakain dito sa bayan.
-Caroline. -Ayaw kong pag-usapan 'yon.
Nagiging nakakatawa ka.
At walang katiyakan at hangal, pero 'di nabago ang katotohanan...
na mahal ka ni Matt at ako ang reserba.
-Hindi ka reserba. -Oo, reserba lang ako.
Ako ang reserba ni Matt kay Elena.
Ako, reserba mo kay Bonnie.
Ngayon, tungkol naman sa amin ni Bonnie?
Hindi mo naiintindihan.
Bakit pa?
Ikaw ang unang pinipili ng lahat.
Napakadali.
Alam mo?
Bakit hindi ninyo subukan ito sa daan?
-Talaga? -Oo.
Caroline.
Ayos ka lang ba?
Kung hindi tungkol sa bampira, mga kasintahan naman.
Inihaw na baka, pabo. Anong gusto mo?
Lahat. Taasan natin ang tumpok.
Sige, gusto ko ang paraan mo. Pakiabot ang tinapay.
Sige.
-Ano ginagawa mo? -Isang hiwa lang.
Pakiabot mo sa akin ang pamunas?
Hindi ko kaya.
May problema ka sa dugo, Anna?
Anong problema?
Dugo lang ito, Anna.
-Ano ang ginagawa mo? -Sabi ko na.
Sige, gawin mo.
Jeremy.
Jenna. Hoy, anong...?
-Anong mayroon? -Pagsisisi.
Tiyakin mo na ikakandado mo 'yan.
Nalagpasan ko ba ang daanan ng kanilang sasakyan?
Sa tingin ko roon pa 'yon.
Ito ay kamangha-manghang sasakyan.
Nakapasa ba ako?
Ang paglabas kasama ang isa pang pareha..
ay sadyang pagsubok kung paano ako nang andiyan si Elena.
Hindi ko alam. Inaalala mo ang mga taon kasama si Elena buong gabi, kaya...
Caroline, nangyari ang mga 'yon noon pa, pwede ba?
Hindi basta mawawala.
-Alam ko 'yon, okay? -Hindi.
Hindi, hindi mo alam.
Dahil hinahayaan mo na gawin ka niyong isang hangal.
Alam mo, kasalanan ko ito.
Ako, alam mo-- Nilinaw ko sa umpisa pa lang...
na may halaga pa si Elena sa akin.
Pero lahat ng usaping 'yon, dalawang magkaibigan na lang at mga alaala.
Hindi tungkol sa amin ni Elena ang gabing ito.
Naroon ako dahil gusto kitang makasama.
At hindi ko alam ang ibig sabihin noon o kung ano tayo...
pero alam ko na ikaw lang ang tanging tao...
na gusto kong makasama sa sasakyan na ito ngayon.
Hindi ko alam kung may saysay ito...
kasi 'di ako maayos magpahayag ng sarili ko--
Hindi, hindi.
Sa tingin ko ay mahusay ang ginagawa mo.
-Sasakyang panglaro. -Oo.
Ngayong narito na ako...
ano ang gagawin mo sa akin?
Ang gagawin ko...
gagawin ko sa'yo ito.
-Nay? -Damon?
Diyos ko. Matt.
Diyos ko.
-Kailangan ko-- -Ayos lang, umalis ka na.
Ihahatid ko siya pauwi.
Salamat, pare.
-Saan ka nagpunta? -Nagpahangin lang.
Nang tatlong oras?
Sabihin mo, saan ka galing?
Sa labas. Lumabas ako.
Annabelle, huwag mong gawin ito.
Hindi rin kita malalabanan.
Ano?
Patawarin mo ako.
-Pasensiya na, kailangan kong umalis. -Sana lang ay maihatid kita.
Ang mga karaniwang tao ay walang mga tagapagbantay.
-Karaniwan tayo ngayong gabi, tama? -Alam ko, nag-aalala ako sa iyo.
Stefan, hindi ako mabubuhay na laging...
natatakot na may tutugis sa akin.
Ayaw ko. Hindi 'yon ang buhay.
Sige.
Tawagan mo ako pag-uwi mo?
Sige.
-Paalam, Stefan. -Paalam.
Huwag mo akong tingnan nang ganyan.
-Nababaliw ka na? -'Wag kang manermon...
Lintik na.
Naaalala ko sila.
Mula sa 1864.
Nasa puntod sila.
Oo.
Tungkol doon.
Matt.
-Matt. -Ayaw kong marinig 'yan, Nay.
Matty, pakiusap.
Alam mo anong ginawa ko ngayong gabi, Nay?
Nagsaya ako.
Pilit kinalimutan ang mga basurang dapat kong harapin araw-araw.
Maging masaya lang kasama ng mga kaibigan.
At pagkatapos, 'yan ka na naman.
Lasing sa inuman, kung saan ako nagtatrabaho, nga pala...
para akuin ang mga bayaring sa'yo dapat.
At aarte ka na parang bata?
Sumama sa lalaki na halos kalahati ng edad mo.
Ako ang anak, Nay.
Dapat ay ikaw ang mag-alaga sa akin.
Alam ko, Matt.
Kumusta ang gabi mo?
Pareho lang nang dati, pareho lang. Ikaw?
Oo.
-Siya nga, nasaan si Bethanne? -Hindi na siya babalik.
Anong nangyari? Nasaan na siya?
Buweno, tama ka.
Hindi tayo dapat umalis.
Hindi.
Gutom ka ba?
Sa susunod, makinig ka sa akin.
Nakauwi na ako. Nakapagsepilyo, handa nang matulog.
Ligtas na ligtas.
Mabuti, mabuti. Nalulugod ako.
Ayos lang ba ang lahat? Ang seryoso mo.
Hindi, hindi, hindi.
Hindi ngayong gabi. May ilang minuto ka pang natitira na karaniwan.
Ikukuwento ko sa'yo bukas, puwede?
Natuwa ako sa paglabas natin ngayong gabi.
-Napakasinungaling. Hindi, seryoso ako.
Sa isang banda, 'yon ang naisip ko na dapat mangyari.
Nasiyahan din ako sa paglabas natin.
Pwede mo ba ako tulungan konti?
Ano ba 'yan?
Pwede kitang patayin.
Oo, pero hindi mo naman ginawa.
Ginawa ko dapat.
Pero hindi mo nga ginawa.
Paano mo nalaman?
May kilala akong babae...
Vicki.
Siya ay...
inatake siya ng hayop, kagat sa leeg. Mula noon, umakto siyang nababaliw.
Alam mo, kakaiba, at parang droga...
pero pinakita mo sa akin ang mga artikulo.
At nakita ko ang mukha mo...
at kung paano ito nagbago...
no'ng gabi na hinalikan kita sa sementeryo.
Alam mong 'di mo pwedeng ipagsabi, tama?
Sinong maniniwala sa akin?
Mabibigla ka.
Bakit 'di mo ginawa?
Ang patayin ako?
Hindi ko alam.
Siguro, mahina ang loob ko sa mga lalaking tulad mo.
Tulad ng?
Naliligaw.
Bakit mo ako kokomprontahin tungkol doon?
Bakit ka makikipagsapalaran?
Dahil kung 'yon ay totoo, siguro...
siguro ay totoo ang tungkol kay Vicki.
At dahil din...
gusto ko na baguhin mo rin ako.
Isinalin sa Tagalog ni: Jacqueline Tiu