The Vampire Diaries'de önceki bölümlerde.
Bir asırdan uzun süredir bir sır içinde yaşadım.
Şu ana kadar. Riskini biliyorum. Ama onu tanımak zorundayım.
Elena. Katherine'in tıpatıp aynısı.
Neden ona benziyorum?
Sen evlatlıksın.
16 yaşında bir kız geldi. Doğum yapmak üzereydi.
Onun hakkında başka ne biliyorsun?
Sadece adını. Isobel.
Karım Isobel, bu bölgedeki paranormal aktiviteleri araştırıyordu.
-Karın nerede? -Damon onu öldürdü.
Kilisenin altında bir mezar var.
Büyü Katherine'i o mezara hapsedip korudu.
Onu geri getireceğim.
Burada yok.
Katherine'in orada olmadığını biliyordun.
Senin yerini biliyordu. Umurunda olmadı.
Tanrım! Beni korkuttunuz.
Bugünün hangi gün olduğunu biliyor musunuz?
-Cumartesi. -Hangi yıl?
2010.
İyi misiniz?
-Teşekkürler. -Dur, adın ne?
-Harper, efendim. -Buraya nasıl geldin?
Ve neden böyle giyindin?
Çok iyi birine benziyorsunuz.
-Özür dilerim. -Ne için?
Bonnie, benim. Nasılsın diye aramıştım.
Seni çok özledik. Teyzenin seni çok delirtmesine izin verme.
-Bir an önce gel. Seni seviyorum. -Dışarıda ne işin var?
-Çok soğuk. -Düşünüyorum, yazıyorum.
Bonnie'nin büyükannesinin cenazesi, annemle babamı hatırlattı.
Merak ettim de, onlarla ilgili araştırma yapacağını söylemiştin.
-Evlatlık verilmemle ilgili. -Doğru.
Yaptın mı peki? Araştırdın mı?
İçeri gel.
Baban muayenehanesindeki her şeyi tutmuş.
Kayıtlar, girdiler, eski randevu defterleri.
Senin doğduğun gece hakkında bir kayıt buldum.
Hasta ismi ve doğum tarihin. Isobel Peterson.
Sence gerçek adı mıdır?
Hamile ve kaçak bir kızın mı? Değildir.
Adı gerçek olabilir. Ama Peterson'ı nereden buldu? Sınıf arkadaşı mı?
Dostu mu? Ben de internette araştırdım.
Bu bölgede Isobel'le aynı yıl doğan bütün Petersonları araştırdım.
3 kişi buldum. 2 erkek ve bir kadın.
Trudie. Grove Hill, Virginia'da yaşıyormuş.
-Buraya çok yakın. -Şuna bak şimdi.
Isobel.
Ponpon kızmış.
Trudie hâlâ orada yaşıyor.
-İşte adresi. -Ya Isobel?
Onun hakkında bir şey bulamadım.
Başka bir şey daha var. Bay Saltzman, Rick var ya.
Karısı da bu bölgede yaşamış. Onun da adı Isobel'miş.
Dur, öyleymiş dediğin...
Ölmüş.
Alaric'in karısı annem mi olabilir dedin?
Doğru olamaz, değil mi?
Bu tesadüf bile çok acayip.
-Arkadaşı Trudie'nin adresi bende. -Onunla konuşmak mı istiyorsun?
Bilmiyorum.
Gerçekten bilmiyorum.
Eğer bu doğruysa, yani ikisi de aynı kişiyse
biyolojik annem ölmüş demektir.
Bunu kaldırabilir miyim bilmiyorum.
Jenna sana Alaric'in karısı hakkında bir şeyler söyledi mi?
-Nasıl öldüğünü mesela? -Sadece öldürüldüğünü
ve davanın çözülemediğini söyledi.
Bunu biliyor muydun?
Alaric okulda, bana saldırdığı gece karısının ölümü hakkında
bir şeyler söyledi. Hayır, bu imkansız.
Sadece büyük bir tesadüf.
Eğer Isobel'in arkadaşıyla
konuşmaya gidersen, seninle gelirim, tamam mı?
Daha ne yapacağımı bilmiyorum.
Gidip Damon'la uğraşmam gerekiyor.
O ne durumda?
Kendi çapında başa çıkmaya çalışıyor.
Tadım nasıl?
Arkadaşlarından çok daha güzel ama onlara söyleme.
Kıskanabilirler.
Eğlencenin içine ettin be!
Selam sana.
-Konuşabilir miyiz? -Elbette.
-Bu üçüzler olmadan. -Bana ne söyleyeceksen
onların önünde söyleyebilirsin.
Sır tutmakta cidden çok iyiler.
Benim için endişeleniyorsun. Çok hoş. Endişelenme.
Gerek yok. Ben iyiyim, neden olmayayım ki?
Son 145 yılımı tek bir amaç uğruna heba ettim.
O mezara girmek. Başardım da.
Katherine orada yoktu ama niye üzüleyim?
Hayatında önemli bir amacın olmaması çok güzel.
Çünkü artık ne istersen yapabilirim.
Ben de bundan korkuyorum zaten.
Sakin ol, uzun zamandır kimseyi öldürmedim.
-Peki ya bu kızlar? -Odalarında baş ağrısıyla uyanacaklar.
Sızdıklarını sanacaklar. İşler tıkırında.
Herhâlde moral vermek için beni kenara çekmedin.
Biraz iç de, anlat bakalım kardeşim.
Birkaç yıl öncesinden tanıyor olabileceğin bir kadın var.
Duke Üniversitesi'nden Isobel adında biri.
Geçmişimdeki kadınlardan mı bahsetmek mi istiyorsun? Ciddi misin?
-Onu öldürdün. -Ne demek istiyorsun?
Onun hakkında bir şeyler hatırlıyor musun bilmek istedim.
-Samanlıkta iğne aramak gibi Stefan. -Zorla kendini, bu çok önemli.
Hiçbir şey önemli değildir.
Artık değil.
Seninle konuşmak güzeldi.
Gidip, yas adına birkaç kadını sömürmeliyim.
Eminim beni anlıyorsundur.
Hoşça kal dedi fıstıklar.
-Ne? -Bu çok sıkıcı, ben sıkıldım.
Vay canına.
Ama, ev bize kaldı.
Burası bekar evi sayılır.
-Yani? -Yanisi...
Bekar evinde yapılacak bir şeyler yapmamız gerekmez mi?
Bunun gibi bir şey mi?
-Evet, bunun gibi. -Bilemiyorum.
-Bu dizi çok güzel. -Hadi oradan be.
Tanrım! Kanepemde yapmasaydınız iyiydi.
Anne!
Selam.
Bilemiyorum. Böyle çekilişe sunulmam çok tuhaf geliyor.
Bu kasabada hayır işi mecburi görev gibidir.
Başka seçeneğin yok. Ayrıca bekarsın ve uygunsun.
Al işte.
Tanrım! Bunu yapacağıma inanamıyorum.
Neyi?
Bu anı mahvedeceğim ama sana bir şey söylemeliyim.
Elena evlatlık olduğunu öğrendi ve şu sıralar
biyolojik annesini arıyor. Kadının adı Isobel.
Isobel mi? Karımın adı gibi mi?
-Isobel'in hiç çocuğu olmadı. -Emin misin? Birlikte olmadan
önce olmuş olamaz mı? -Hayır, bu imkansız.
Bu Elena'nın biyolojik annesi.
Bana bunu hiç söylememişti.
Ben gideyim.
Evet, ben gideceğim.
Trudie? Trudie Peterson?
-Evet. -Benim adım Elena Gilbert.
Sizinle Isobel Flemming hakkında konuşmak istiyordum.
O ismi yıllardır duymamıştım. Onu nereden tanıyorsunuz?
Şey...
Evlatlık verdiği bir bebeği oldu mu, biliyor musunuz?
Aman Tanrım. Sen onun kızısın.
Ben de çay yapmak üzereydim. Sen de ister misin?
-Elbette. -Mutfak şu tarafta.
Aslında gelmeyecektim. Niyetim bu değildi.
Araba sürerken dur levhasına geldim.
Ve birden annemin bana, araba kullanmayı öğretirken
soldaki kör nokta hakkında söylediklerini hatırladım.
Sonra annem aklıma geldi.
Adresiniz bendeydi. Çat kapı geldiğim için üzgünüm.
Hiç dert değil.
Sadece sürpriz oldu. Yıllardır Isobel'i düşünmemiştim.
-Onunla en son ne zaman görüştünüz? -Yaklaşık 17 yıl önce.
Seni doğurmak için giderken. Bir süre irtibatta kaldık.
-Ama insanlar zamanla kopuyor işte. -Peki nereye gittiğini bilmiyor musunuz?
Bir süre Florida'da kalmıştı.
Tek başınaydı. Hiç kolay değildi.
Babamın kim olduğunu biliyor musunuz?
Bunu hiç itiraf ettirememiştim.
Her neyse, sonunda kendine gelip burs kazanarak
-üniversiteye girdi. -Nereye gitti?
Güney Carolina'da bir yere. Sanırım Duke'tü.
Akıllı kıza, akıllıların okulu.
Ben çayı getireyim.
O BURADA
Birkaç ay oldu. Nerelerdeydin?
Orada burada. Bir yerde hiç uzun kalmadım.
-Pete'i bilirsin. -Aslında bilmiyorum.
Çünkü onu hiç getirmedin.
Şu sarışın bu ayın çıtırı mı?
Onu kaçırdığım için özür dilerim.
Çıtır falan değil anne. Ondan hoşlanıyorum.
-O doğru kişi mi yani? -Muhtemelen hayır ama belki.
Matt, cidden mi? Lezzie Forbes'un kızı mı?
Anne, cidden, kes artık.
Buz lütfen.
Vic'ten haber aldın mı?
Hayır, ama merak etme.
Bir şeye ihtiyacı olunca döner.
-O benim oyunum. -Şimdiki de bu mu?
Hayır.
-O zaman neden döndün? -Bir sebep mi olmalı?
Otur. Benimle yemek ye.
Kaçırdığım her şeyi anlat.
Benimle buluştuğun için teşekkürler. Bir şey oldu.
-Jenna anlatmış. -Evet.
Demek doğru. Karın Isobel, Elena'nın biyolojik annesi.
Elena ne biliyor?
-Karın hakkında mı? -Her şey. Sen ve abin hakkında.
Ne olduğumu ve senin vampirlerin varlığını bildiğini biliyor.
-Damon'ı ve Isobel'i biliyor mu? -Hayır.
Emin olana dek söyleyemezdim.
-Bana yardım edeceğini söylemiştin. -Damon'ın ağzını aradım.
-Hatırlamıyor. -Tekrar sor.
-Damon şu ara pek dengeli değil. -Karımı öldürdü.
Ya da kendine onunla ziyafet çekti. Ne zaman dengeli oldu ki?
-Bunun üstüne gitme. -Bir tek neden söyle.
Ölürsün. Bu yeterli mi? Ben halledeceğim.
Ama şimdilik bu işe karışma.
Elena'ya da öyle mi dedin? Üstüne gitme mi dedin?
Elena'yı bu işe karıştırma.
Ne olduğunu öğrenmeliyim.
Bence sen de öyle.
Karının adından fazlası gerek. Damon'a göstereceğim resim falan.
-Birkaç dakika daha. -Bunu...
Bunu sabah bitiremez misin?
-Geceleri çalışmayı seviyorum. -Ben de gece uyumayı seviyorum.
Seninle.
Peki. Anlat. Ne yapıyorsun?
Tez işleri mi?
Bebeğim zaten bilgisayarınla da ilişki yaşıyorum.
Bari ne yaptığını söyle.
Araştırma yapıyordum ve Virginia'da, büyüdüğüm yerin yakınlarındaki
bir kasaba hakkında bir şey buldum. İzole edilmiş, sakin bir yer.
Arada bir, gizemli bir şekilde insanlar ölüyormuş.
Hayvan saldırısı diyorlarmış. Ama cesetlerin kanları emiliyormuş.
-Vampirler. Öyle olmalı. -Tamam.
Sarımsağımla, kutsal suyumu alayım.
-Belki o zaman... -Yapma!
Güzel bir uyku çekebiliriz. Gel buraya.
Seni bu yüzden seviyorum.
Çünkü bütün bunlara inanıyorsun.
Öyle ki bu alanda diploma alacaksın.
Mulder gibisin. Ama daha seksisin ve kadınsın.
Bu şaka değil Rick.
Sen bunu sevimli buluyorsun. Ama bunu kanıtlayacağım.
Ve sonunda Mulder haklı çıktı.
Bizim için oyunlara gelmişlerdi, takım yıllardır maç kazanamıyordu.
Yıldız gibiydik, en azından Izzie öyleydi.
-Ama ben de iyi bir yardımcıydım. -Bunlar harika, teşekkürler.
Bir şey değil.
Çayına dokunmamışsın.
-Nedir bu? -Sadece bir ot karışımı.
Mine mi?
-Biliyorsun. -Neyi biliyorum?
Beni içeri davet etmedin ve bana mine çayı veriyorsun.
Biliyorsun.
-Bence artık gitmelisin. -Bir dakika.
-Benden ne saklıyorsun? -Lütfen git!
Hemen!
Burbon.
İşte karşınızda öğretmen.
Senin okuman gereken sınavlar yok mu?
-Sarhoşken daha iyi okuyorum. -Hayattaki çoğu şey gibi
Ayık olmak moral bozucu.
-Bana depresyonda gibi görünmedin. -Beni tanıyormuş gibi konuştun.
Hayır.
Sadece bir içgüdü.
-Sana iyi günler. -Hiç sanmam.
-Gündüz vakti içiyorsun demek. -Çok moda.
-Senden bir iyilik isteyeceğim. -Hiç âşık oldun mu?
-Efendim? -Kalbini kıracağını bile bile
-birine bağlandın mı hiç? -Evli olduğumu unutuyorsun.
Evet. Eşcinsel koca.
Benim içtiğimden ver. Otur.
Kurucular Konseyi'nin düzenlediği bir yardım gecesi yapıyoruz.
Kasabanın bekarları randevu için açık arttırmaya çıkacak.
Bekar sayımız biraz az.
Vampirler olmayınca bu işi mi yapıyorsun?
-Bekar buluşmaları mı ayarlıyorsun? -İnan bana, vampirleri tercih ederim.
Sen kasabanın kahramanı gibisin Damon.
Çoğu insan bilmiyor ama öylesin. Bekar ve iyi kısmetsin.
Bana yardım et.
Eğer elim boş dönersem Carol Lockwood beni bitirir.
Benden randevu kopartmak için savaşan bir oda dolusu kadın mı?
-Leziz olur sanki. -Teşekkürler.
Bir şey isteyeceğim.
Benim için birini araştırabilir misin? Tarih Hocası, Alaric Saltzman.
O adamda bir terslik var.
Sadece okul geçmişini araştırdı mı bilmek istiyorum.
-Tamamdır. -Teşekkürler.
-Yardım edebilir miyim? -Mesaj için teşekkürler.
Bir şey değil. Ona hiçbir şey söylemedim.
-Sözümü tuttum. -Güzel.
-Ama kız bir şeyler biliyordu. -Bu sorun değil.
Gerçeğe yaklaşamayacak.
Güzel.
-O zaman işim bitti mi? -Evet, bitti.
Seni içeri davet etmeyeceğim. İçeri gelemezsin.
Ben vampir değilim Yani evet, içeri girebilirim.
Anlamıyorum. Söylediğini yaptım.
-Üstüme düşeni yaptım. -Şimdi de sıra bende.
-Stefan. -Daha iyisi var.
-Ben. -Sen çok...
Büyüleyici mi? Harika mı? Karşı koyulmaz mı?
Dağılmışsın.
-Dağılmış görünüyorsun. -Hiç de bile.
Mystic Falls'un yakışıklı bekarlarından olduğumu biliyor muydun?
-Nasılsın? -Daha iyi olmamıştım.
Senin için ne yapabilirim? Bugün iyilik doluyum.
Yeni amacımı buldum. İnsanlara yardım etmek.
Sadece Stefan'la buluşacağım. Bağış gecesine gidiyoruz.
Bana yardım eder misin? Yapamadım da.
-Biyolojik annemi buldum. -Bana ne!
Seni terk etti. O iğrenç biri.
Stefan. Geldin işte.
Daha büyük bir ceket lazım
kardeşlik kızları sizi biraz
şişmanlatabiliyor.
-O iyi. -Damon işte.
Belki de bu kalp acısı onu adam eder. Ona atmasa da
-bir kalbi olduğunu hatırlatır. -Fazla umutlanma.
Trudie Peterson'ı görmeye gittim.
Biliyorum özür dilerim. Planlamamıştım.
-Nasıl geçti peki? -Mine çiçeği vardı.
Vampir olaylarını biliyor. Bu tesadüf olamaz.
Değil zaten. Bu Alaric'in karısı.
Bu o, Isobel. Bunu sana o mu verdi?
Vampirler hakkında her şeyi ondan öğrenmiş.
Onu bir vampirin öldürdüğüne inanıyor.
-Aman Tanrım. -Elena, Alaric sana
Isobel hakkında çok şey anlatabilir, ama onunla konuşmadan önce
-biraz beklemeni istiyorum. -Neden?
Çok şey istediğimin farkındayım ama bunu benim için yapar mısın?
Bekarlarımız için biletler satışta.
Geliri yıllık Kurucu'lar gününe gidecektir.
-Çok hoş görünüyorsun. -Utanç verici ve rahatsız halimle mi?
Evet, o halinle.
Bugün olanlar için özür dilerim, biraz ani oldu.
Asıl ben ani söylediğim için özür dilerim.
-Bilmen gerektiğini düşündüm. -Anlıyorum.
Belki Elena'yla konuşabilirsiniz.
Eminim Isobel hakkında bilmek istediği çok şey vardır.
-Tabii. -Ya da konuşmazsın. Baskı yok.
İyi bir fikir olduğundan emin değilim.
En azından şimdi değil.
-Kız arkadaşımız nereye gitti? -Grill'e.
Seninle konuşmak istiyorum.
Kadın bu, Isobel.
Kuzey Carolina'lı. Hatırladın mı?
-Kim bilmek istiyor? -Ben.
Başka kim?
-Onu öldürdün mü? -Üzgünüm, onu tanımıyorum.
Geliyor musun?
Mystic Fall ev kadınları beni bekliyor.
Şimdiden 35 kadın asıldı bile, tam bir olgun kadın mıknatısı.
-Etkileyici. -Utanç verici.
Merhaba Bayan Donovan.
-Elena tatlım. -Merhaba Kelly.
-Uzun zaman oldu. -Nasılsın?
Aynı. Matty, kalbini kırdığını söyledi.
-Anne! -Şaka yapıyorum, sakin ol.
Seni unutacak birini bulmuş. Al bakalım tatlım.
Kaç tane alırsam artık. Umarım 3. bekar çıkmaz.
Onunla lisede çıkmıştım.
Hiç etkileyici değildi.
Hiçbir açıdan.
Çok heyecanlı.
Ne yapacağımızı planladım.
Ağaçlık bir yerde romantik bir akşam yemeği.
Böyle giderse ben de bir bilet alacağım.
Yetki sende. Hile yapabilirsin.
İzninle.
Tarih hocasını araştırdım. Şimdi mi istersin, çekilişten sonra mı?
-Durum ne? -Her şey yolunda.
Birkaç trafik cezası yemiş. Hayatı acıklı.
Birkaç yıl önce karısı Kuzey Carolina'da kaybolmuş.
Kuzey Carolina mı?
Adı yazıyor mu?
Evet. Isobel.
Isobel.
-Ne iş yapıyorsun 3. bekar? -Tesisatçıyım.
Çok hoş, değil mi? Tesisatçılar çok işe yarar.
Devam ediyorum.
4 numara Alaric Saltzman.
Ne isim ama. Ne iş yapıyorsun Alaric?
-Mystic Fall lisesinde hocayım. -Yakışıklı ve zeki.
Onu kaçırmayın. Ne hocasısın?
-Tarih. -Tarih demek.
Bize Mystic Fall'la ilgili çılgınca bir şey anlatabilir misin?
Şey...
Muhtemelen en iyilerini randevusuna saklıyor.
Ve son olarak, Damon Salvatore.
-Hakkında çok şey yazmıyor. -Ben kartlara pek sığmam.
Hobilerin var mı? Seyahat etmeyi sever misin?
Tabii. L. A, New York.
Birkaç yıl önce Kuzey Carolina'da Duke kampüsündeydim.
Sanırım Alaric de orada okumuştu. Değil mi Rick?
Karının orada okuduğunu biliyorum.
Bir kere içmeye gitmiştik.
Harika bir kızdı. Sana bunu anlatmış mıydım?
Çünkü çok lezizdi.
-İyi misin? -Hava almalıyım.
Elena.
Onu öldürdü mü? Isobel'i öldüren vampir Damon mıydı?
Ne oldu bilmiyorum. Alaric cesedi bulamadılar dedi.
-Tanrım Stefan. -Özür dilerim, söylemek istedim.
-Ama emin olmak istedim. -Damon'a üzülüyordum.
Katherine olayının onu değiştireceğini sanıyordum.
-Çok aptalım. -Seninle olan bağlantısını bilmiyor.
Konuşmayı denedim ama kendinde değil.
Neden onu koruyorsun?
Çünkü değişebileceğini uman tek kişi sen değilsin.
Şu adam.
Trudie'nin evinin önünde de onu görmüştüm.
İçeri gir. Hadi.
3 numaralı bekar 37458'e gidiyor.
O benim.
Kelly Donovan. Ne güzel!
Tesisatçınla iyi eğlenceler.
Tebrikler Bayan Donovan.
Yeter artık. Bu kadar çabalama.
Şu kibarlık olayı sahte! Senin gibi, annen gibi.
Ve nedense Matt bunu yutmuş. Ama ben yemem.
Senden hoşlanmıyorum, tamam mı?
Tesisatçı çocuğa barda olduğumu söyle.
Ağır ol. Sen de herkes gibi bilet al!
Hoşuna gitti mi? Alaric Saltzman'ın yarasını deşmek yani.
-Ne? -Tam da kurtarılabilir
bir yanın olduğuna inanmışken. -Elena.
-Ne diyorsunuz siz? -Beni evlatlık veren annemi
anlatırken, bir şeyi atlamışım.
Adı Isobel'di.
Hadi, onu nasıl öldürdüğünü hatırla.
Hadi, seni eve götüreyim.
-Sana bir mesajım var. -Ne?
-Sen de kimsin? -Aramayı bırak!
Neyi aramayı bırakayım?
Seni tanımak istemiyor, seninle konuşmak istemiyor.
-Isobel mi? -Onu aramamalısın. Anlıyor musun?
Yaşıyor mu? Yani o da mı...
-Elena, o etki altında. -Anlıyor musun?
-Evet. -Güzel.
Artık işim bitti.
Hadi gidelim buradan.
-37649. -O benim.
Tebrik ederim.
Ve 5 numaralı bekarımız Damon Salvatore.
37552.
Şansa bakın. 37552.
Ne kadar şanslıyım! Bu benim.
-Nereye gitti? -Seni sonra ararım.
Artık bu vampir saçmalığını bırakma zamanı geldi.
Araştırmalar, geziler. Takıntı olmaya başladı.
Benim için önemli Rick.
Neden? Neden bu kadar önemli?
Açıkla bana. Anlamamı sağla.
Bunun ne anlamı var ki? Çocuk istemiyorsun, evde yoksun.
-Normal biri olmak istiyorum. -Belki ben istemiyorumdur.
Belki daha fazlasını istiyorumdur.
-İşte geldik, evim güzel evim. -Neden döndük ki?
-Çıkmaya hazır değildim. -Evet, hazırdın anne.
-Sen çok iyisin Matty. -Biliyorum.
Çok uzun süreliğine gittiğim için üzgünüm.
Gerçekten, neden geldin anne?
Pete yüzünden.
O gitti. Ve hepsi benim suçum.
-Ben yaptım. Hep yapıyorum. -Hayır yapmadın anne.
Senin suçun değil.
Sadece sen kaldın.
Lütfen beni bırakma.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Gerçekten bu kadar aptal mısın?
Sanırım öyle.
O kazığı bırakacak mısın?
-Cesaret buna denir. -Isobel nerede?
-Karıma ne yaptın? -Nasıl öldürdüğümü mü anlatayım?
Bu seni mutlu edecek mi? Bence ne olduğunu biliyorsun.
-Onun kanını emdiğini gördüm. -Evet, doğru, yalan söylemiyordum.
Çok lezzetliydi.
Hadi ama, sence ne oldu? Hiç mi bilmiyorsun?
Bu olasılığı hiç düşünmedin mi?
-Onu dönüştürdüm. -Niye?
Sefil bir durumda vampir ararken bana geldi.
Onda hoşuma giden bir şey vardı.
-Özel bir şey. -Hoşlandığın için mi onu dönüştürdün?
Hayır, ondan hoşlandığım için onunla yattım.
Onu dönüştürdüm çünkü bana yalvardı.
Ama bunu da biliyordun, değil mi?
Evde pek mutlu değildi. Hayatından memnun değildi.
Seninle mutlu değildi!
Yazık. Çok benziyoruz.
Sevdiğimiz kadınlar bizi yıktı.
Karşılıksız aşk berbat bir şey!
Sanırım akciğerine sapladım.
Yani oturup ölmeni izleyebileceğim.
Ne oldu? Ne yaptın sen?
-Ne var be? O bana saldırdı. -Damon.
Ona sadece gerçeği söyledim. Karısı artık onu istemiyordu.
-Kaldıramadıysa bana ne! -Katherine'i kaldırdığın gibi mi?
Ben iyiyim. Biliyor musun?
Isobel bana geldi. Beni o buldu.
Elena'yla bir bağı varsa, Katherine'le de vardır.
Belki onu Katherine bana göndermiştir.
Kes şunu. Aramaya devam etmek zorunda değilsin.
Isobel'in de beni araması tesadüf olamaz.
Olamaz.
Bunu halledersin herhâlde.
Ne oldu?
Neler oluyor?
Sen şimdi...
Damon seni dönüştürdü mü?
Hayır, ona saldırdım ve beni bıçakladı.
Hayır, vücuduna vampir kanı girmiş olmalı. Biri sana vermiş.
Hayır bu...
Başka bir şey.
O zaman nasıl?
Isobel.
Sürpriz hediyeler adil değil.
Sana bir şey almadığım için üzülüyorum.
Aç hadi.
Amma büyük bir yüzük.
Biliyorum çok saçma. Aile yadigârı dersin.
-O zaman kimse sorgulamaz. -Bunu nereden buldun?
Söylersem benimle dalga geçersin.
Bunu her zaman takacağına söz ver.
Seni gecenin lanetinden korur.
-Şeytanları gönderecek bir yüzük. -Aşkımın göstergesi olarak düşün.
Şefkatimin göstergesi olarak. O da olmazsa, bu kadar deli gibi
-davranmamın özrü olsun. -Deli olduğun kesin.
Bencilim ve takıntılıyım ve korkunç bir eşim.
Ama beni yine de seviyorsun.
Evet seviyorum.
Bu yüzük beni korudu.
-Bu imkansız. -Biliyorum.
Bir sorun mu çıktı?
Onu bulabildin mi? Ne oldu?
Isobel?
Pearl, Harper geldi.
Bizi bulabildiğine sevindim. Bayan Gibbons.
Bu beyefendi arkadaşımdır. İçeri gelebilir mi?
Pearl'ün arkadaşı benim de arkadaşımdır.
Lütfen girin.
Kapıyı kapatır mısın Anabelle? şımdır.