Ang nakaraan sa The Vampire Diaries
Mahigit dekadang lihim akong namuhay. Alam ko ang panganib pero dapat ko siya makilala.
Elena. Kamukha niya si Katherine.
Iyang kuwintas ay may damong vervain. Poprotektahan ka nito na 'di maudyukan.
-'Di totoo pagmamahal natin kay Katherine. -Ibabalik ko siya.
May libingan sa ilalim ng simbahan.
Kinulong si Katherine sa libingan, para protektahan siya.
-Hello, Jenna. -Logan.
-Sino ka? -Kaibigan ni Jenna.
Alaric Saltzman. Ako ang bago n'yong guro sa kasaysayan.
Pinakita ni Grams ito. Mangkukulam ako.
-Ang mukha niya ay parang-- -Ayos ka lang?
-Anong nangyayari? -Sasabihin ko sa kaniya ang totoo.
Iniisip mo ikaw ang nagdala ng kamalasan sa buhay ko pero nasa buhay ko na ito.
-Iba ito. -Alam ko ang gusto ko.
Hindi pa ako nakapasok sa kwarto mo dati.
Ang kwartong ito ay maraming alaala na importante sa akin.
Elena?
Elena, si Stefan ito.
Alam kong naguuluhan ka sa litrato na ito.
Pero magpapaliwanag ako.
Kailangan ko magpaliwanag.
Kaya pakiusap, tawagan mo ako 'pag natanggap mo ito.
Kumusta ka riyan?
-Damon. -Mukhang naipit ka.
Ang sinturong pangkaligtasan ko. Hindi ko ito matanggal.
Iaalis kita rito. Ilagay mo ang mga kamay mo sa bubong.
Ganiyan lang. Handa ka na?
Isa, dalawa, tatlo.
Nakuha na kita.
Ayos ka lang? Makakatayo ka ba?
May nabali ba sa iyo?
Nanghihina ka na, Elena.
Elena, tumingin ka sa akin.
Mag-pokus ka. Tumingin ka sa akin.
Okay.
-Kamukha ko siya. -Ano?
Upsy-daisy.
Nakahanap ako nang isa.
Pagkatapos ng ilang taong pagsasaliksik at pag-aaral, heto na, nasa harap ko na.
Natakot ako.
Habang nakatingin ako sa mata, naglagay ako ng tulos sa puso nito.
Tama ako tungkol sa Mahiwagang Talon.
May kasamaan dito.
Nararamdaman ko ito.
Nasa kahit saan ito.
Hindi pa nga ika-pito.
Ibig sabihin hindi ka pa dapat gising sa loob ng anim na oras.
Ayaw ko sa mga taong maaga gumising.
Gabi na ako makakauwi.
-Mahal kita. -Mahal din kita.
Magandang umaga.
-Nasaan tayo? -Sa Georgia.
Georgia?
Hindi, hindi, wala tayo sa Georgia.
-Seryoso, Damon, nasaan tayo? -Seryoso, nasa Georgia tayo.
Kumusta ang pakiramdam mo?
Ako--
Walang baling buto. Tiningnan ko na.
Ang kotse ko. May lalaking...
Nakasagasa ako ng lalaki.
Pero tumayo siya at-- Sino iyon?
Iyan ang gusto kong malaman.
Nasaan ang telepono ko?
Okay, kailangan natin bumalik. Walang nakakaalam kung nasaan ako.
Huminto ka.
Seryoso ako, Damon. Huminto ka.
Ihinto mo ang sasakyan.
Mas masaya kang kasama 'pag tulog ka.
Uy.
Ayos lang ako.
Kailangan natin bumalik.
Ano ba. Ang layo na natin.
Bakit mo ginagawa ito?
'Di pwedeng nasa Georgia ko.
Nasira ang sasakyan ko. Kailangan ko umuwi.
Pandurukot ito.
Ang drama naman niyan, tingin mo?
Hindi ka nakakatuwa.
Hindi mo pwedeng gawin ito.
-'Di ako pupunta sa Georgia. -Nasa Georgia ka.
Nang wala ang maliit mong mahiwagang kuwintas, idagdag ko na rin.
Kaya kong mapasunod ka agad.
Anong gusto mong patunayan?
Telepono ko iyan.
Ang nobyo mo.
Sasagutin ko na. Telepono ni Elena.
Nasaan siya? Bakit nasa iyo ang telepono niya?
-Ayos lang ba siya? -Si Elena?
Hindi, narito siya.
-At, oo, ayos lang siya. -Nasaan kayo? Kakausapin ko siya?
Gusto ka niyang makausap.
Oo, Alam mo, 'di ko alam kung gusto ka niya makausap ngayon.
Damon, sinusumpa ko, 'pag hinawakan mo siya...
Magandang araw. Paalam na.
Bwisit.
Walang nakakaalam kung nasaan ako. Pwede bang bumalik na lang tayo?
Malapit na tayo roon.
-Saan ang "doon"? -Lugar sa labas ng Atlanta.
Ano ba, Elena, ayaw mong bumalik ngayon, 'di ba?
Bakit ka nagmamadali?
Sandali lang.
Magtiwala ka, nariyan pa rin ang problema mo 'pag umuwi ka.
Alam mo, lumayo ka muna kahit limang minuto sa buhay mo.
Limang minuto.
-Ligtas ba ako sa iyo? -Oo.
Maipapangako mo ba na hindi mo ko-kontrolin ang utak ko?
Oo.
Mapagkakatiwalaan ba kita?
Sumakay ka na sa kotse. Tara na.
Uy, uy, Mr. Saltzman.
Uy, Jeremy. Hindi ko mahanap ang singsing ko.
Tinanggal ko ito dahil sa gym at akala ko nilagay ko ito...
Heto pala.
Masamang makawala ng pamana ng pamilya.
-Kumusta ang gawain mo? May paksa ka na? -Mahiwagang Talon,Digmaang Sibil.
-Anong anggulo? -Ang pamilya ko.
May nakita akong talaarawan ng ninuno ko na nabuhay noong 1800.
At ang Gilberts ang orihinal na pamilyang nagtayo ng Mahiwang Talon, kaya...
Mukhang maganda iyan.
-Bonnie. -Stefan.
-Uy. -Hi.
Hindi kita nakita nitong nakaraan.
Kumusta lahat sa iyo?
Ayos lang ako. Ayos lahat.
-Mabuti. -Oo.
-Nag-aaral ka na ulit? -Ang tototo pumunta ako para hanapin ka.
Umaasa ako na matutulungan mo ako sa isang bagay.
Sa mahika.
Stefan, alam mo, alam kong ayos kay Elena lahat ng ito...
...at nagpapasalamat ako tinulungan mo ko, pero hindi pa ako handang pumasok dito.
Naiintindihan ko iyon, pero kailangan ko ang tulong mo.
Si Elena. Kasama niya si Damon.
Nasa'kin ang kuwintas niya.
Umaasa ako na magagamit mo ito para makagawa ng koneksyon.
-Gusto kong malaman na ayos siya. -Paano mo nalamang nagagawa ko ito?
May kilala akong ilang mangkukulam. Nakita ko na ang kaya nilang gawin.
-Bago pa lang ako rito. -Ayos lang.
Subukan mo.
Okay.
Wala.
Walang nangyayari. Normal, may imahe o...
-Sabihin mo kung may tumitingin. -Okay.
-Ano iyon? -May mali.
-Kay Elena? -Sa akin.
May mali sa akin.
Kailangan ko nang umalis.
Patawad, Stefan. Hindi kita matutulungan.
-Nasaan ang kotse ko? -Pinarada ko ito sa gilid ng kalsada.
Tingin ko walang gagalaw n'on.
Paano iyon lalaking iyon sa kalsada?
-Siya ba ay...? -Sa nakita ko, oo.
Hindi mo siya kilala?
Kung hindi ko siya nakilala, hindi ko siya makikilala.
Ibig kong sabihin, hindi naman tayo pumupunta lahat sa Vamp Bar at Ihawan.
BAR ni Bree
Nasaan tayo? Dinala mo ako sa bar?
Hindi pa ako matanda. Hindi nila ako papapasukin.
Papapasukin ka nila.
Hindi. Hindi ito pwede.
Damon?
Mahal ko.
Makinig kayong lahat.
Sa lalaking nanakit sa puso ko, dumurog sa kaluluwa ko, sumira sa buhay ko...
...at sinira lahat ng pagkakataong maging masaya.
Inom.
Paano ka niya napa-oo?
Hindi ako pumayag. Ang totoo, lumalabas kami ng--
Kung hindi ka pumayag, na-kontrol ka.
-Kahit anu pa man, magsaya ka na lang. -Okay.
-Paano kayo nagkakilala? -Sa kolehiyo.
Nagkolehiyo ka?
Nakapunta na ako sa kampus ng kolehiyo?
Mga 20 taon na nakakalipas, nang ako ay bata at nasa unang taon...
...may nakilala akong gwapong lalaki at minahal ko siya.
Tapos ay sinabi niya sa akin ang munting sikreto niya...
...minahal ko pa siya nang sobra.
May munting aikreto ako na gustung-gusto kong ibahagi sa iba.
Mangkukulam siya.
-Binago mo ang mundo ko, alam mo iyon. -Binago ko ang mundo mo.
Magaling siya sa kama, 'di ba?
Pero madalas siya ay...
...iresponsable sa relasyon.
Kaya...
Anong kailangan mo?
IKAW AY PUMAPASOK SA TAHIMIK NA LUGAR
Diyos ko, pasensya na.
May librong nakakalso sa pagitan ng isa pa at hinila ko tapos:
Ayos ka lang?
Oo, oo, ayos lang ako.
Okay.
-Ako si Anna. -Jeremy.
Salamat sa Diyos, nagbalik ka na.
At hello rin sa iyo.
-Anong problema? -Wala na ang kapangyarihan ko, Grams.
Wala na akong magawa, kahit na mag-pokus ako.
Wala sa mga librong ito ang nagsasabi kung paano ko ito maibabalik.
Sandali lang. Kumalma ka.
Sabihin mo anong nangyari.
-Hindi pwede. -Naglilihim na tayo sa isa't isa ngayon?
Kailangan. Patawad, nangako ako.
Pakiusap, tulungan mo ako.
Una sa lahat, wala sa mga ito ang makakatulong sa iyo.
Kung may harang ka, narito iyan.
Kailangan mo itong alisin, at magbabalik ka sa dati.
Alisin ang ano?
Anumang ikinatatakot mo.
Hi, Jenna, patawad..
Nasaan ka? Bakit hindi ka tumawag?
Pagod na pagod ako kagabi. Nakatulog ako kila Bonnie.
Tapos nitong umaga gusto ko na lang pumasok sa paaralan.
Ayos ka lang?
Alam mo, iyong kay Stefan at sa bagay na iyon.
Ano ba, may iba pang paraan.
Pagkatapos ng mga taong ito, si Katherine pa rin.
Paano mo nalaman na buhay siya?
Tulungan mo akong makapunta sa libingan na iyon at malalaman natin.
Ginawa ko na, 20 taon ang nakalipas, naalala mo?
Tatlong madaling paraan: kometa, kristal, mahika.
May kaunting problema sa pangalawa.
Wala sa akin ang kristal.
Iyon lang, Damon.
Wala nang ibang paraan. Iyon ang mahika ni Emily.
Kung bagong mahika sa bagong kristal para mabalewala ang mahika ni Emily?
Hindi iyon gagana sa ganoong paraan.
Wagas ang mahika ni Emily. Hindi ka makakapunta sa libingan na iyon.
Sige na.
Hello?
May tao ba rito?
Elena, ikaw ba iyan?
Narito ako.
Nasaan ka?
Nagsinungaling ka.
Magpapaliwanag ako, pakiusap.
Kung ganoon 'di ka nagsinungaling?
Sabihin mo sa akin kung nasaan ka para masundo kita.
Paanong konektado ako kay Katherine, Stefan?
Hindi ko talaga alam.
At papaniwalaan ko iyan?
Iyon ang totoo, ako...
Makinig ka.
Ayos ka lang?
'Wag ka magpanggap na nag-aalala ka.
Alam kong nagagalak ka.
Uy, si Bree ito.
Hindi mo mahuhulaan kung sinong pumunta sa bar ko.
Hello?
May tao ba riyan?
-Hi. -May maitutulong ba ako?
Ako si Stefan, kaibigan ako ni Bonnie.
Sinabi sa akin ng tatay niya na baka narito siya.
Narito siya. Pero wala na ngayon.
-Alam mo ba kung saan siya pumunta? -Hindi, pero ikaw alam mo.
Anong sabi mo?
Sabi ko sa kaniya harapin ang takot niya.
At nararamdaman ko ngayon na alam mo na bakit siya natatakot.
Alam mo kung ano ako, pero tinulungan mo pa rin ako.
Ibig sabihin gusto mong ipakita sa akin na mapagkakatiwalaan kita.
Kaya mo ba?
May tiwala ako na 'di mo siya hahayaang mapahamak.
Mas magandang umalis ka na.
Hindi kita papapasukin.
Siguradong alam mo kung bakit.
Ang pasilyong ito ay mga lokal at kasaysayan ng estado.
Ang ang Digmaang Sibil ay banda roon.
-Anong kailangan mo? -Lokal, noong 1860.
-Dito ka nagtatrabaho? -Hindi.
Kailangan mo ng sanggunian. Dito.
Sa bahay ako nag-aral. Nag-aaral ako rito para kunwari nasa paaralan ako.
Heto.
Orihinal na nakatira, museo ng nayon, gamit ng mga nagtatag. Lahat narito.
Ano ang paksa mo?
Takot ng nayon na nakapaligid sa digmaan at paano naimpluwensyahan ang manunulat.
Siguro dapat mag-pokus ka riyan.
Ang pinanggalingan ng lokal na alamat at mga mito.
Ibig mo sabihin ang mga bampira.
Sabihin na lang natin na nanggaling ako kay Katherine.
Ibig sabihin ba n'on kalahating bampira ako?
Hindi ipinapanganak ang mga bampira.
Pero gusto namin subukan.
Hindi. Kung may kaugnayan ka...
...ibig sabihin may anak na si Katherine bago pa siya nabago.
Akala ba ni Stefan na magagamit niya ako para palitan siya?
Nakakatakot kung tatanungin mo ako.
Sige na, ayaw mo ba ng binurong pipino? Anong problema mo?
Paano ka nakakakain, kung ikaw ay dapat...?
Patay na? Hindi iyon pangit na salita.
Hangga't tama ang dugo sa sistema ko...
...ang katawan ko ay gumagana ng normal.
Ang pagiging mabait na ito, totoo ba ito?
-Heto na, mahal. -Salamat.
Gusto ko rin ng isa.
Sandali lang, naalala mo? Limang minuto.
Oo, kailangan ng alak sa limang minuto na iyon.
Heto na.
Binibiro mo ako, tama? Walang bampira.
Walang maraming dokumento...
...pero may mga kwento na mula noong Digmaang Sibil.
Kinikwento sa akin ng lolo ko ang nakakatakot na kwentong ito.
At sabi niya na sinabi ito sa kaniya ng lolo niya.
Iyan ay alamat. Ang bampira ay metapora ng kasamaan.
-Na? -Ang Unyon ng mga sundalo.
Nabasa ko ang mga kwento. Ito ay tungkol sa kaaway.
Ang masang umaatake sa gabi.
Iyan ang bampira para sa akin.
Matalinghagang bampira, iyon iyon.
Malikhain ekspresyon sa pabagu-bagong oras.
Ang bansang nasa digmaan at hindi gusto ng realismo, gusto nila ng pantasya.
Kaya kathang-isip ang bampira.
Grabe, ang talino mo.
Aaminin ko, hindi ko iyon nakita noong una kita makita.
Oo, ako ay...
Medyo nahirapan ako nitong nakaraan, pero bumabalik na ako sa dating ako.
Galingan mo sa sanaysay mo. Kailangan ko na umuwi.
Ang totoo may pinakita na talaarawan sa akin ang lolo ko sa tuhod.
At sinulat niya lahat ng nakakatakot na bagay tungkol sa bampira.
Iyon ay talagang kapani-paniwala.
-Sandali, talaarawan? -Oo.
Bakit?
Sigurado kang aalis ka na?
Ano ba.
Ano ba, telepono.
Magaling.
-Lumayo ka sa akin. -Bonnie. Bonnie, ako ito. Si Stefan.
Stefan?
Okay, gumuho ang lupa at nahulog ako.
Ayos lang iyan. Ayos lang. Kumalma ka.
-Sige na, lumabas na tayo rito. -Paano?
Ipikit mo lang ang mata mo.
Magtiwala ka.
Halika.
Pwede mo na idilat ang mata mo.
-Ayaw kong takutin ka. -Paano mo nalaman kung nasaan ako?
Sinabi sa akin ng lola mo ang ginagawa mo at nahulaan ko ang lugar.
Narinig ko sila sa ilalim.
Sa likod ng pinto.
-Nasasaktan ba sila? -Sa una oo, pero hindi na.
Nagutom sila hanggang sa pagkatuyo.
-Pero kung may dugo sila, sila ay-- -Hindi mangyayari iyon, Bonnie.
Hindi sila makakalabas. Sinigurado iyon ni Emily nang sinira mo ang kristal.
Ligtas ka na.
Handa? Sige.
Tatlo iyon.
Kailangan mo ng babero.
Patawad, 'di ko maibuga ang bibig ko gaya ng ahas para uminom ng alak.
Sige na. Okay, sinong sunod?
Isa pa, Bree?
Mahal, talo ka na.
Hind pa nga ako lasing. I am not even drunk. Ang kakayahan ko ay ganito kataas.
Okay, heto na.
MAHIWAGANG IHAWAN
-Hindi mo alam kung nasaan ang talaarawan? -Hindi.
Patay na si Gramps at hinati ng mga bata ang gamit niya. Pwede ako magtanong.
Ang wirdo na ang ninuno natin ay tinago ang parehong klase ng talaarawan.
-Siguro base iyon sa kalahating realidad. -Hindi, metapora lang iyon.
Ang mga ninuno ko ay nagsulat ng maikling kwento.
Kaya gusto mo ang katahang-isip nito.
Hindi, gusto ko ang kathang-isp ng lahat.
...nakita ko na ang Ang Nawawalang mga Lalaki at Malapit na magdilim, 50 beses.
Pelikula ba iyon?
Uy, 'di ko pa ito napapanuod.
Pwede tayo magkaroon ng nakakatakot na gabi at magrenta ng pelikula ng bampira.
Oo, oo, sige.
Bakit parang ang datin n'on ay hindi?
-Patawad, prangka ako. -Hindi, hindi, ito ay...
Ayaw kong masamain mo.
Kakatapos ko lang sa isang bagay.
Masyado pang maagad, alam mo iyon.
Hindi, pakiusap. Sige.
Oo, ayos lang. Ibig ko sabihin bilang magkaibigan.
Kaya, sige.
Alam mo, kailangan ko na talaga umalis, kaya...
Nakakatuwang makilala ka, Jeremy.
Okay!
-Hello? - Elena.
-Jenna. Sandali, ang ingay rito. - Elena, nasaan ka?
- Ayos ka lang? -Oo.
Ayos lang ako. Ayos lang lahat.
-Sandali, hindi kita marinig. - Hindi ayos, may tumawag sa'kin galing...
Hello?
Salamat.
Uy, nasaan ang kasama mo?
Naroon lang siya kanina.
Damon, 'wag.
Ano iyon?
'Wag.
-Sino ka? -Tama iyan.
Wala kang alam.
-Anong sinasabi mo? Anong ginawa niya? -Pinatay niya ang nobya ko.
Anong ginawa niya sa iyo, ha? Anong ginawa niya sa iyo?
Wala.
Hindi ko maintindihan.
Binisita ng nobya ko si Stefan, at pinatay siya ni Damon. Naintindihan mo na?
Si Lexi? Nobya mo si Lexi?
Sinabi niya sa akin ang tungkol sa iyo. Sabi niya tao ka.
Dati.
Binago ka ni Lexi?
Kung gusto mo makasama ang tao habang buhay, kailangan buhay ka habang buhay.
Minahal ka niya.
Sabi niya kapag ito ay totoo, hindi ka makakalayo.
Iyon ay pagpipilian na hindi mo dapat piliin.
'Wag. 'Wag. Pakiusap, 'wag mo siya saktan.
Ginagawan kita ng pabor.
MInahal ka ni Lexi at mabait siya, ibig sabihin mabait ka rin.
Maging mas mabuti ka sa kaniya.
'Wag mo gawin ito, nakikiusap ako sa iyo.
Pakiusap.
Salamat.
Hindi ito para sa iyo.
Tingnan mo kung sinong nagbalik mula sa laban.
Pwede ko ba kausapin ang kaibigan mo sandali?
Salamat.
Nagpapasalamat ako sa tulong mo, Stefan.
Walang anuman, Sheila.
Hindi ako siguradong naaalala mo.
-October 1969. -Ako ay dalaga pa.
At pinapangunahan mo ang siguro ay tanging kontra-digmaan na protesta...
...sa milya ng Mahiwagang Talon.
Alam mo, 'pag nagsalita ka, nabibighani ang mga tao.
Alam ko ganoon ako dati.
Hanggang sa dumating ang mga pulis.
Nakipagsapalaran ka na pumunta para makita ako kanina.
Hinayaan mong mabasa kita, maisip kung sino ka.
Pwedeng maging iba ang resulta.
Ang pamilya mo ay may mahabang kasaysayan sa pagtago ng sikreto ko.
Alam ko mapagkakatiwalaan kita kung naniniwala ka na dapat ako sa tiwala mo.
Alam ni Bonnie, 'di ba?
Oo.
Pakiusap intindihin mo na ang pagiging tapat namin ay hindi magtatagal.
Hindi magiging mabait ang nayon na ito sa kahit sino sa atin 'pag nalaman nila.
Poprotektahan ko ang sa akin bago ang iba.
Alam ko iyon.
Basta malinaw tayo.
Magandang gabi.
Magandang gabi, Sheila.
Paalis na kami. Gusto ko lang magpaalam.
Nakakatuwang makita ka muli, Damon.
Walang halik?
Puno ako ng vervain.
Nilalagay ko ito sa lahat nang iniinom ko.
At sinasabi mo sa akin ito. Bakit?
Kaibigan ko si Lexi.
Paano mo nagawa?
Pwedeng buksan ang libingan.
-Nagsisinungaling ka. -Ang aklat ng mahika ni Emily.
Kung alam mo paano niya sinara ang libingan, ang pagbukas ay nasa libro niya.
-Mabubuksan mo iyon. -Nasaan ang libro?
-Ako-- -Wala kang alam.
Sinasabi ko sa iyo ang totoo.
At naniniwala ako sa iyo.
Mahal kong Bree.
Kaya halos nalulungkot ako.
Bakit mo ako sinama?
Hindi ikaw ang pinakapangit kasama sa mundo, Elena.
-Dapat pasalamatan mo ang sarili mo. -Seryoso?
Hindi ko alam, naroon ka sa kalsada...
...babaeng nasa panganib.
At alam ko ikakainis iyon ni Stefan.
At hindi ikaw ang pinakapangit na kasama sa mundo, Elena.
-Dati akong mas masaya. -Maganda ang ginawa mo.
Niligtas ko ang buhay mo.
-Alam ko. -At 'wag mo kalilimutan iyon.
-Hi. -Hi.
Dapat sinabi mo sa akin.
Gusto kong sabihin sa iyo.
Sabi mo wala nang kasinungalingan, totoo na lang.
Kaya ko tanggapin ang totoo, Stefan.
Nakakatawa gaya nito, kaya kong tanggapin ang katotohanan na bampira ka.
At may bampira kang kapatid at ang matalik kong kaibigan ay mangkukulam.
Matatanggap ko ang katotohanan na ang mundo ay misteryosong lugar...
...kaysa sa iniisip ko.
Pero ito?
Ang kasinungalingang ito, 'di ko matatanggap.
Ano ako sa iyo?
Sino ako sa iyo?
Hindi ikaw si Katherine.
Ikaw ang kabaligtaran ng lahat sa kaniya.
At kailan mo nalaman iyon?
Bago mo ako halikan?
Bago tayo nagtalik?
Bago kita nakilala.
Ano?
Unang araw ng pasukan nang magkakilala tayo.
Hindi iyon unang beses, Elena.
-Kung ganoon kailan? -Ika-23 ng Mayo, 2009.
Pero iyon ay...
Iyon ang araw nang ang kotse ng mga magulang mo ay nahulog sa tulay.
Naroon ka?
Kada-dalawang taon, bumabalik ako rito.
Para makita si Zach at ang bahay ko.
At nang nakaraang tagsibol, nasa kakahuyan ako, sa Lumang Tulay na gawa sa bato.
At nabalitaan ko ang aksidente.
Lahat nang ito.
Nagmadali akong pumunta roon, pero kulang pa ang bilis.
Lumubog na ang kotse.
Ang tatay mo, may malay pa siya. Nakuha ko siya.
Pero ayaw niyang tulungan ko siya...
Hanggang sa tulungan kita.
Diyos ko.
Nang magising ako sa ospital, walang makaisip kung paano ako nakalabas sa kotse.
Sabi nila milagro iyon.
Bumalik ako para sa kanila.
Pero huli na. Hindi ko...
Hindi ko sila nailigtas.
Nang hilain kita...
...tumingin ako sa mukha mo at kamukha mo si Katherine.
Hind ako makapaniwala sa pagkakahawig.
Pagkatapos n'on, ilang buwan kong sinigurado na hindi ikaw siya.
Binantayan kita, pinag-aralan ko lahat tungkol sa iyo.
At nakita ko na hindi ka katulad ni Katherine.
At gusto kong umalis ng nayon, pero, Elena, hindi ko kaya...
hindi ako makaalis nang hindi ka nakikilala.
Patawad na hindi ko sinabi sa iyo. Gusto kong sabihin.
Pero sobrang lungkot mo at...
Bakit kamukha ko siya?
-Elena, ang dami mong pinagdaanan. -Bakit kamukha ko siya, Stefan?
Anong hindi mo sinasabi sa akin?
Hindi ko maintindihan ito.
Ikaw ay Gilbert, siya ay Pierce.
Pero ang pagkakahawig ay pareho.
At nalaman ko ang katotohanan.
Ampon ka, Elena.
Nariyan ka lang pala.
-Uy. -Hi.
Okay, tingnan mo.
Hindi kita kilala, kaya 'wag mo ako tanungin bakit ko ginawa ito.
Minsan lang-- Ako ay...
Halos lahat ng oras, gusto kong maging tama.
Kaya nagsaliksik ako sa Google at...
-Ano ito? -Katibayan.
Parang ganoon.
Isa Pang Pag-atake ng Hayop Nagkamping Natagpuan Nilapa
-Anong ibig sabihin nito? -Ang nabasa ko lang ay hanggang 1942.
At nalaman ko na may magkakasunod na pag-atake ng hayop...
...sa loob at paligid nitong nayon, sa nagdaang 75 taon.
Pare-pareho iyon. Tingnan mo.
Heto. Noong 1662, limang bangkay ang natagpuan.
Noong 1553, apat na tao ang pinatay. Noon 1774, tatalong tao ang patay.
At may lima ngayong taon.
Lahat inatake, lahat naubusan ng dugo.
Talagang natuyuan ng dugo.
Paano mo nalaman ito?
Ang sertipiko ng kapanganakan mo mula sa tala ng syudad.
Ang nakalagay ay Elena Gilbert, Heneral ng Mahiwagang Talon.
Pero walang tala ng nanay mo na na-ospital.
Walang tala na nabuntis siya.
Ano pa ang alam mo?
Kailangan ko pang tingnan ang pamilya Pierce.
At hindi ko pwede gawin iyon. Masyadong mapanganib.
'Pag may nakaalam na nagtatanong ako tungkol kay Katherine-- Makinig ka...
...hindi iyon mahalaga.
Ikaw ang babaeng mahal ko.
Mahal kita.
Wala akong maraming patakaran, Elena. Hindi sa iyo.
May tiwala ako sa iyo na sasabihin mo ang totoo.
Nasaan ka? At bakit ka nagsinungaling tungkol doon?
-Akala ko mas malapit pa tayo kaysa doon. -'Di ngayon ang oras sa kasinungalingan.
'Wag mo gawin iyan, 'wag mo ibaling sa akin. Wala akong ginawa.
Okay, may tanong ako. Ampon ba ako?
May tiwala rin ako na sasabihin mo ang totoo, Jenna.
Bakit hindi mo sinabi sa akin?
Akala mas malapit pa tayo doon.
Elena, hindi ko-- Sinabihan nila ako na 'wag.
Ayaw ko itong marinig.
Bourbon.
Mahal kita.
Gagabihin ako ng uwi mamaya.
Isinalin sa Tagalog ni: Rachel Tajos a 'wag.