Ang nakaraan sa The Vampire Diaries
Mahigit dekadang lihim akong namuhay. Alam ko ang panganib pero dapat ko siya makilala.
Elena. Kamukha niya si Katherine.
-Hello, kapatid. -Damon.
Walang tungkol sa Logan na iyon na pinatay ko rito. May nagtatakip nito.
Maliit ang lang iyon. Mga pamilyang nagtatag, ilang opisyal ng syudad.
Syempre, gagawin ko lahat para makatulong.
Alaric Saltzman. Ako ang bagong n'yong guro sa kasaysayan.
-Ang gandang singsing niyan. -Salamat. sa tatay ko ito.
Aalis na ako. Marami ang namatay. 'Di na ako pwedeng maging parte ng buhay mo.
-'Wag kang umalis, Stefan. -Paalam, Elena.
Alam mo, hindi kita papapasukin.
Sa susunod na lang.
-Iniwan ako. -Oo, baliw ang Logan na iyon.
-Hello, Jenna. -Logan.
Hindi mo ba ako papapasukin?
Bakit ka narito, Logan?
Nasabik ako sa iyo. Umalis ako ng nayon.
Oo, natanggap ko ang e-mail.
Nakatanggap ka ng e-mail?
Hindi ka nag- e-mail?
Magpapaliwanag ako. Papasukin mo muna ako at sasabihin ko sa iyo lahat.
Hindi kita papapasukin. Kalimutan mo na iyon.
Sige na, Jenna, ako ito.
-Ang sagot ay hindi. -Kilala kita.
Lagi kang isang hakbang mula sa "siguro."
Maliit na tango sa "oo."
Kakasabi mo lang na wala akong kotrol sa sarili.
Matalinong estratehiya.
Magandang gabi.
Uy.
Ikaw iyong lalaki sa balita, si Logan Fell.
Pinapanuod kita tuwing gabi.
Dati akong nanunuod. Ibig ko sabihin, ang tagal mo nang nawawala sa TV ko.
-Nagpahinga ako. -Napansin ko nga.
Ako si Daphne.
-May alam ka ba, Daphne? -Wala, ano?
"Nabuhay ako sa takot.
Nilamon ako nito.
Sa gabi, 'pag nakita ko ang araw na naglalaho na, dumarating ang takot.
Dahil alam ko na ang gabi a y may dalang kamatayan."
Nilabas ni Jeremy ang sketch pad niya.
-Nagbibiro ka. -Hindi, pero 'wag kang maingay.
Hinimok namin siya, itatabi niya ito.
Major ng Sikolohiya. Tsek iyan.
At ikaw at si Stefan?
-Balita? -Alam niya ang nararamdaman ko at punto.
At alam ko ang punto niya, pero 'di iyon mahalaga.
Aalis siya, lalayo.
-Saan siya pupunta? -Tumigil na ako kakatanong.
Ang sagot ay mas nakakatakot.
Umalis ang sa iyo, ang sa'kin nagbalik.
Logan?
Nagbalik siya.
-Hindi ko siya pinapasok sa pinto. -Sana hinampas mo ito sa mukha niya.
-Bahagyang hampas. -Ang tatlong beses na tuntunin, Jenna.
Ni hindi ka pwedeng manood ng balita.
Mismo. Wala nang mahuhulog sa "Manlolokong" Logan.
Alam mo na kung saan ka pupunta?
Hindi ko alam. Sa London, siguro.
-Para makipagkita sa mga kaibigan. -Wala kang kaibigan.
Tama ka, Stefan. Ikaw ang mayroon ako.
-Saan tayo pupunta? -Hindi "tayo" pupunta kahit saan.
Mamumuhay ako sa pinakamalayo na posible sa iyo.
Pero grupo tayo. Pwede tayong maglakbay sa mundo na magkasama.
Pwede natin subukan para sa Ang Kahanga-hangang Karera.
Nakakatawa iyan.
Seryoso, saan ka pupunta?
Dahil hindi tayo mananatili sa nayon na ito.
Narito ako para makita si Damon.
Sige. Okay.
Serip. Surpresa ito.
Pasensya na, pero kailangan natin mag-usap.
Pasok.
Naiintindihan mo ang lihim. Walang alam si Stefan tungkol dito.
-Gusto kong manatili iyong ganoon. -Oo naman.
-Bata pa ang mga bata para isama. -Kung ganoon anong kailangan mo?
May isa pang atake.
Babae ang biktima, nilaslas ang lalamunan niya, wala nang dugo.
-Sakto ito sa tanda. -Pasensya na. Hindi ko maintindihan.
Akala natapos na natin ang problema nang tinaya ko ang blond.
Naisip ko na baka may ginawa na siyang isa.
O marami pang iba, hindi ko alam.
Ang kwento ay isa pang pag-atake sa hayop...
...pero 'di sigurado hanggang kailan tayo magsisinungaling.
Nagkakagulo ang Konseho. Akala namin tapos na kami rito.
Anong gagawin natin?
Ikaw lang ang nakatalo sa bampira.
Umaasa kami na sasabihin mo sa amin.
Gabi ng Karera NGAYONG GABI!
At ang balerina at ang walang kwenta ay nagsayaw ng salsa.
Gising ako sa parte na iyan.
Hindi ko alam kung kailan ka nakatulog.
Nakita mo ang waltz ni Celine Dion tungkol sa kanser?
Lagi akong naiiyak doon.
Oo.
At ang maingay ng hukom at sumisigaw at hindi ko iyon kaya, kaya pinatay ko ito.
Nanatili ako hanggang huli ng Pamilyadong Lalaki, kaya may utang ka sa akin.
May nakaligtaan ba ako?
Matagal na sila lumalabas.
-Medyo wirdo, tingin mo? Kailangan niya ng mabait na gaya niya.
Salungat sa pumapatay na bampira gaya ni Damon.
Oo, paano mo kinakaya lahat iyon?
Natakot ako. Natakot ako.
Inatake ako ni Damon. Baka patay na ako ngayon.
Pero napapasalamat rin ako.
Kay Stefan. Niligtas niya ang buhay ko.
Nakita mo ba siya?
Hindi pa mula nang sinabi niyang aalis siya. Nalaman ko na lang, wala na siya.
Hindi siya aalis nang hindi nagpapaalam.
Oo, aalis siya. Iniisip niya na pinoprotektahan niya ako.
Simpleng pahinga at iyon lang.
Kung ganoon, anong gagawin mo?
Anong dapat kong gawin? Nagmakaawa na ako sa kaniya na 'wag umalis.
Kung hihilingin ko ulit, magiging makasarili ako.
-Iyon ay kung ano ito. -Baka sa ikabubuti iyon.
Ano? Bakit?
Anong klaseng hinaharap ang mayroon ka sa kaniya kahit na nanatili pa siya?
-Itatali ko nang masikip. -Patawad.
Ang Pangako ng IYONG Hinaharap
-Ikaw ba ay--? -Hindi, sumpa man.
-Diyos ko. -Iyan? Nakuha mo?
Salamat sa pagpunta.
-Sabihan mo ako 'pag may naisip ka na. -Sige.
Anong problema mo? May pinatay ka?
Layuan mo ako.
A, 'wag mo ako hawakan.
B, kung ginawa ko, hindi ako magpapahalata tungkol dito.
At C, may iba pang bampira sa nayon.
-Imposible iyon. -Halata namang hindi.
Sino kaya iyon?
Anong pakialam natin? Aalis na rin naman tayo, tama?
Hindi, 'di ako pwede umails ngayon, at alam mo iyon.
Paano natin hahanapin ang taong ito?
Hayaan natin ang matatanda ang mag-asikaso nito.
Magkita tayo mamaya, okay?
-Okay. -Paalam.
Hi.
Kailangan natin mag-usap.
-Anong mayroon sa inyo ni Forbes? -Walang mayroon.
Nakita ko kayo sa bulwagan ngayon. 'Wag mo na itangggi, pare.
-Nakikipagtalik ka. -Hindi iyon ganoon.
Hindi. Hanggang maging kagaya ka namin.
-"Namin"? -Oo.
"'Di tayo makakapunta sa salu-salo."
"'Di pwedeng 'di maglaro."
"Ayaw namin ng pula."
Lumalabas kami, nang dalawang beases.
Gaya ng sabi ko, "kami."
Wala kang ideya kung sino iyon?
Wala.
Pero siguradong bago iyon, dahil ang mag-iwan ng katawan gaya n'on...
...sila ay palpak o may mensahe.
-At sigurado kang 'di si Damon iyon? -Hindi ako sigurado kay Damon...
...pero pinipilit niyang 'wag siya mapansin kaya hindi iyon maaari.
Anong gagawin mo?
Hinahanap na sila ni Damon ngayon.
Tingnan mo.
Nangako ako sa iyo ng katotohanan...
...kaya gusto kong sabihin sa iyo. Gusto kong mag-ingat ka.
Nang makita kita, akala ko magpapaalam ka na.
Hindi pa.
-Uy, ano sa tingin mo? -Nakakatakot.
Nakita ko ang talaarawan na ito sa gamit ni Papa. Jonathan Gilbert, mula sa 1800.
Parang kakaibang palabas.
Nagsulat tungkol sa dimonyo at taong pinatay--
Oo, manunulat siya. Maiikling kwento, nakakatakot na bagay.
Nagsulat siya ng kathang-isip?
Nalaman ko na baliw lang siya o lasing.
Siya ay isang Gilbert.
Siguro kaunti ng pareho.
-Ano nang gagawin ko ngayon? - Maghintay ka. Nariyan na ako maya-maya.
Pwede bang bilisan mo? May gagawin pa ako.
Pwede mo ibigay sa akin iyan.
Bakit kailangan mong gawin ko ito?
Dahil hinaharangan ko ang signal.
Pwede na ba akong umalis? Nasayang na ang kalahating araw ko.
Gawin mo iyan. Sumakay ka sa kotse mo, umuwi ka.
Kalimutan mong sinabihan kita.
-Okay. Paalam na. -Paalam.
Marami ako nitong kahoy na bala, kaya 'wag ka magkakamali.
Ayaw mo gawin ito, maniwala ka.
-Iyan ang makukuha mo. -Para saan?
-Ginawa mo akong ganito. -Pinatay kita pero hindi kita binago.
Alam ko kung ano kayo ng kapatid mo.
Matagal ko na kayong minamasdan. Alam kong magpapakita ka rito.
At natutuwa akong ginawa mo dahil may ilang tanong ako.
Ako muna. Sinong gumawa sa iyo?
Paano ko malalaman?
Huling naaalala ko ay itataya ko ang kapatid mo...
...tapos hinablot mo ako. Iyon na.
hanggang magising ako sa lupa sa likod ng nagbebenta ng gamit na kotse sa Highway 4.
May naglibing sa akin.
Nangyayari iyon.
-Kinagat mo ako. Ikaw iyon. -Bwisit.
Kailangan may dugo ka ng bampira 'pag namatay ka.
Hindi ko ginawa iyon.
May ibang bampira na nakakita sa iyo at binigyan ka ng dugo nila.
-Sino? -Iyon ang gusto kong malaman.
Hindi parang ang pangsalubong na kariton ay naghihintay sa Bundt na keyk at aklat.
Ito ay matuto-ka-sa-pag-alis-mo na proseso.
Isang minuto, ako ay pasikat na lalaki sa maliit na nayon...
...at sunod, hindi na ako makapasok sa bahay ko.
Hindi na makapasok sa pinto ang paa ko.
-Kailangan imbitahan kang pumasok. -Alam ko.
-Namumuhay akong mah-isa. -Ang saklap n'on.
Ngayon, nasa Ramada ako, nanunuod ng bayad-kada-nood buong araw...
...kinakain lahat ng makita, pati na ang Tagalinis.
Pwede mas malala pa ito.
Ang naiisip ko lang ay dugo.
At pagpatay ng tao. Hindi ako humihinto sa pagpatay.
Pumapatay ako ng pimapatay.
At gusto ko iyon.
Kabaligtaran ako.
Maligayang pagdating sa grupo.
Sandali. Isa lang ang natagpuan ng mga pulis.
Nag-iwan ako ng isa. Pago na ako.
Tintago ko ang ibang katawan. Naroon lang sila.
-Nagbibiro ka. -Nagpapatong patong lang sila.
Ang Pangako ng IYONG hinaharap
Salamat. Masayang makilala ka.
Anong alam natin?
Walang pang bago na iuulat.
Ang mataas at maaasahan kong kintawan ay alerto.
Pero kung pakiramdam mo kailangan maging maagap...
...sa ano mang paraan, sumugal at gawin mo ito.
Anong pag-iingat ang magagawa natin?
Wala nang mas ligtas sa pampublikong lugar na maraming tao.
Minsan lang, alam talaga namin kung nasaan ang bata namin.
-Anong kailangan mo? -Uy, nasurpresa akong makita ka rito.
Ang sining ay nagpapahiwatig ng kultura, ang kultura ay nagpapahiwatig... 'Di ikaw.
Pumunta ka sa impiyerno.
Tyler Lockwood
-Gusto mo pa rin maging astronot? -'Di ako makapaniwalang naaalala mo iyon.
Naaalala ko ang manipis na palara na sinusuot mo sa ulo mo.
Walo ako noon.
Kumusta ka?
Mas naging madali iyon sa akin.
Ikaw?
May narinig ako.
Totoo na ikaw at si Stefan?
Oo, totoo.
Ikaw naman, Matt Donovan?
-Nabalotaan ko ang tungkol kay Caroline. -Grabe, hindu pati ikaw.
-Uy. -Magkaibigan tayo.
-Hindi iyon problema. -Hindi?
Hindi.
Bakit masaydo akong emosyonal?
Ang naiisip ko lang ay ang dati kong nobya.
Gusto ko siyang makasama, at kagatin siya.
Siguro mahal mo siya.
Lahat ng naramdaman mo dati ay makikita na ngayon.
Kailangan mo pag-aralan paano kontrolin iyan.
Paano ang paglalakad sa arawan?
Maaga ako gumising.
Pwede kang maglakad sa arawan. na sobrang nakakatuwa.
Hindi ka paghihinalaan ng Konseho. Wala iyan sa talaarawan.
-Ang talaarawan? -Oo, ang mga tatay na nagtatag...
...ay ipinasa ang talaarawan nila sa mga anak nila. Sige na, sabihin mo sa akin.
Paano ka nakakapaglakad-lakad sa arawan?
-Sinong gumawa sa iyo? -Paano ka naglalakad sa arawan?
Sinong gumawa sa iyo?
Alam mo, naging mabait ako.
Pero papatayin kita.
Kung ganoon hindi mo malalaman.
-Hindi mo sinasagot ang tanong ko. -Ikaw muna.
Parang tayo ay medyo hindi nagakakasundo.
May mga gagawin pa ako, mga taong papatayin.
Palagay ko kailangan ko ng kaunting pasimula.
Bwisit.
Hula ko 'di ka narito para planuhin ang landas ng hinaharap mo.
Inaalagaan mo ako.
Sana ayos lang iyon.
Alam mo, gusto kong maging doktor...
...bago mangyari lahat.
Pero hindi pwede kasi--
Ang dugo?
Oo.
Nasangkot ako sa maraming magkakaibang bagay.
'Wala ka bang gustong kahit ano na pagtutuunan mo?
Hindi, gusto ko ito lahat. Ako lang ay--
Kailangan ko na kumilos bago pa may makapansin na hindi ako tumatanda.
-Gaano katagal bago iyon mangyari? -Normal, ilang taon.
Minsan mas maiksi.
At lagi kang umaalis?
Wala akong pagpipilian.
Paano--? Paano naman ikaw?
Anong plano mo sa hinaharap?
Ayaw ko pag-usapan ang kinabukasan ko, Stefan.
Dahil lahat ng sinasabi mo ay nagpapakita na hindi ka kasama roon.
Hindi naman sa ayaw kong naroon ako--
Hindi ka pwede. Naintindihan ko.
Narinig kita sa unang beses at pangalawang beses.
At nagpapasalamat ako sa pagbabantay mo sa akin...
...pero, pakiusap, kung aalis ka, umalis ka na.
-Itago mo ako. -Anong nangyayari
Dumating na ang "Manlolokong" Fell.
Narito si Logan?
Sandali, si Logan Fell?
Stefan, anong nangyayari?
Jenna, iniiwasan mo ba ako
Ito ay paraan ng pangangalaga sa sarili.
Elena, bakit hindi kayo pumunta ni Jenna kung saan.
Tara na.
Anong ginagawa mo rito?
Iyan din ang tanong sa akin ng kapatid mo.
Bakit 'di natin lagpasan na lang iyong "Sinong gumawa sa akin" na tanong...
...at kunin ang sagot na gusto ko.
Paano ako makakalakad-lakad sa umaga?
Si Damon at ako lang ang alam kong nakakagawa nito.
Pero pareho kayong sobrang ingat sa paano.
Na nagsasabi sa akin na may paraan.
Kung sakaling hindi mo napansin, kilala ako sa nayon na ito.
Sobrang dali sa akin na ilantad ka.
Gusto mo malaman kung paano ka makakalakad sa arawan?
Oo.
Hindi ka pwede.
'Wag mo na akong pagbabantaan ulit.
Nang pumunta sa bahay si Logan, anong sinabi niya?
Pekeng pambobola, istupidong nakangisi na may dimpol, at inosenteng mukha.
Seryoso ako, Jenna.
-Anong kinilos niya? Anong sabi niya? -Siya ang normal na Logan.
Siya ay kaakit-akit, medyo mas baliw kaysa dati.
Kinokombinse niya ako na papasukin siya.
Ano?
Okay, makinig ka ng maigi.
'Wag mo na siyang kakausapin ulit, kahit anong mangyari.
Seryoso ako, Jenna. kahit kailan.
Uy, Elena. Jenna.
Hi, Mr. Saltzman.
-Umaasa ako na makikita ko kayo rito. -Ang Karera ng Gabi ang bagong bowling.
Okay. Sandali lang.
Si Logan Fell ay bampira.
At 'pag nakita ko siya ulit, babalian ko siya, paa't kamay.
Anong nangyari? Ayos ka ba?
Hindi, hindi ako ayos.
Tinambangan ako.
Binaril ako.
Ngayon ay maghihiganti ako. Kailangan ko lang siya hanapin.
Hindi na kailangan.
-Narito siya sa paaralan. - Nagbibiro ka.
-Bakit siya nariyan? -Nililibang niya ang mga tao.
Papunta na ako.
kaya?
May gusto ka bang ibahagi?
-Anong ginagawa mo? -Sinusunod ang kinabukasan ko.
-Heto. -"Pagsasahimpapawid na Pamamahayag"?
Oo. Pagsasahimpapawid na Pamamahayag.
Bakit mo ako tinitingnan ng ganiyan?
Ni hindi ka nagbabasa ang papel.
Liz.
Logan.
Anong gagawin mo, sunugin ako?
Ilibing mo pa ako sa mababaw na libingan. Anong nakalagay sa e-mail?
Wala akong pagpipilian.
Bwisit ka.
Namatay ako para sa iyo.
Para sa nayon na ito.
Kilala mo na ako mula noong anim ako.
At nilagay mo ako sa ilalim ng basahan na parang dumi.
-Alam mo kung anong pinapasok mo. -Isa ako sa inyo.
Ngayon isa ka na sa kanila.
Mag-iingat ka, serip.
Magpadalang kayo ng grupo sa paaralan.
Panatilihin ito sa bilog. It ay V5.
Hindi ko alam na gumuguhit ka.
-Ito ay elektibo. -Maganda iyan.
Gusto mo ang grapiko? Dahil iyon ang gusto ko.
Anong ginagawa mo?
Ito ay bagay na pareho tayo.
Ano ang isa pang bagay? Vicki?
Lumabas tayo kasi pareho tayo ng babae?
Makipagkaibigan sa lalaking pareho kayo ng nilokong babae. Walang kakulangan.
Uy, uy.
-Uy, uy, uy. -Tigilan n'yo iyan.
-Okay, tama na iyan. -Ikaw rin, sumunod ka sa akin.
Paumanhin, alkalde, saan mo sila dadalhin?
Kakausapin ko sila.
Ang away ay dapat nagtatapos sa pagkiakamay, tingin mo? Tara.
Bonnie, nasaan ka? Handa na ako umalis.
Nasa labas lang ako.
Uy, babaeng nasa panganib, kailangan mo ng masasakyan?
Diyos ko. Logan Fell, ng ika-9 na Channel, ikaw ba iyan?
Dati kitang inaalagaan, Caroline Forbes. 'Wag mo akong lokohin.
Dapat kasama kong umuwi si Bonnie pero 'di ko siya makita.
Hindi iyon problema.
-Dadaan ko rin iyon. -Okay.
-Alam mo, tadahan ito -At bakit?
dahil interesado ako sa panghimpapawid na pamamahayag.
Pwede kita tanungin?
Kahit anong gusto mo. Ilagay mo muna ang sinturong pangkaligtasan.
Okay.
-Uy. -Uy.
Nakita mo ba si Logan Fell?
Oo. Hinatid niya si Caroline pauwi.
Dito ka lang.
Okay, tanggalin natin ito sa sisema mo.
Sige na. Laban.
Gusto mo kaming ano?
Hindi ko siya lalabanan, Papa.
Sa tingin ko hindi. sir.
'Wag kayo mag-aaway roon na parang bakla.
Dalhin n'yo ito sa labas, maglaban kayo bilang lalaki, at tapusin ito.
Iyan ang aral na tinuro sa akin ng tatay ko.
Kaya tapusin na natin ito. Laban.
-Ano ba, Papa. -Hindi ito mangyayari.
Sabi ko, laban.
Anong nangyayari rito?
Hinahayaan ko lang ang dalawang ito na magkaayos.
-Ayos lang kami. Pumasok na kayo. -Ayaw kong pumasok sa loob.
Ang gusto ko ay sagot sa tanong ko.
Anong nangyayari rito?
Sino sa tingin mo ang kausap mo?
-Mukha ba akong estudyante? -Hindi.
Mukhang kang matandang lalaking alpa na loko-loko.
'Wag mo ako kausapin ng ganiyan.
Pwede kong gawin sa trabaho mo ito:
Gawin mo iyan.
At ikaw na at ako sa paradahan na ito ang aayos sa bagay-bagay.
Gusto mo iyon?
-Minarkahan mo lang ang sarili mo. -Okay.
Ayos ka lang?
Nasaan ka?
Ang anak mo ay nagsabi ng interes sa pamamahayag.
Tingin ko importante na alagaan mo ang isip mo.
Anong kailangan mo?
Ang kasiyahang gawing bampira ang anak mo.
Bumalik din sa iyo, 'di ba?
Ialis mo na siya rito.
Logan, anong nangyari? Logan?
Serip, si Damon ito.
-Nasaan si Caroline? -Ayos lang siya.
Nasa Elm Street ako.
Susubukan ko pa ito ng isang beses.
-Sinong bumago sa iyo? -Sinabi ko na, hindi ko alam.
Kaya ng bakal na gulong na ito na putulin ang ulo mo.
-Iyan na ba ang sagot mo? -Paano kang pumanig sa kanila?
Wala akong pinapanigan. Naiinis ako sa iyo. Sana mamatay ka na.
-Sinong bumago sa iyo? -Hindi ko alam.
-Kung ganoon, tapos ka na. -Sandali.
-Alam ko. -Nagsisinungaling ka.
Tingin mo ikaw lang gusto sa loob ng libingan na iyon...
...sa ilalim ng lumang simbahan?
Kung nagsisinungaling ka, tapos ka.
'Di ako nagsisinungaling. May paraan para sirain ang mahika. Matutulungan ka namin.
Magkita tayo sa lumang simbahan.
Patayin mo ako. Gawin mo na parang totoo.
-Nasaan siya? -Ayos siya.
Inuwi na siya ng kapatid ko.
Patawad, serip.
HIndi sapat ang lakas ko.
-Caroline? -Ayos siya, inuwi ko na siya.
Nanginginig siya, pero ang alam niya lang ay inatake siya ni Logan, wala na.
-Nasaan si Logan? -Si Damon ay...
-...hinaharap siya. Gaya ng...?
Nakita mo ang nangyari ngayong gabi, 'di ba?
Naintindihan mo bakit hindi tayo pwede? Nakita mo?
Oo, nakikita ko na ang maraming bagay, Stefan.
Tara, ako ay...
Ihahatid na kita.
Kaya kong umuwi.
Alam ko.
Okay, maganda iyan.
Uy.
Anong gusto mo?
Hindi ko alam.
Akala kakaiba iyon sa tatay mo.
Ang ginawa niya.
Ganoon ba siya lagi? Iyon ba ang pinagdadaanan mo?
Pare, naintindihan ko.
Naintindihan ko.
-Anong problema mo? -'Di ko kailangan ng awa mo.
Hindi mo kailangang maging ganito.
-Hindi mo kailangan. -Umalis ka na.
Anong problema mo, pare?
Hindi ko alam, okay?
Hindi ko alam.
Iyong sinabi ko dati, tungkol sa pag-alis, grabe iyon.
Hindi, may karapatan ka.
Tinanong mo ako kung anong gusto kong maging sa hinaharap.
Gusto kong maging manunulat.
Tinulak ako ng nanay ko sa direksyon na iyon...
...mula nang natuto akong bumasa.
Sinuportahan niya ako, hinimok, binili ang una kong talaarawan.
Tapos namatay siya.
At 'di ko makita ang sarili ko na magiging manunulat pa.
Iyon ang isang bagay na pareho tayo.
Iniisip mo na ikaw ang may dala ng kamalasan sa buhay ko...
...pero mayroon na nito ang buhay ko.
Inilibing ako roon.
Iba ito.
Hindi nito kayang bawasan ang sakit.
Alam kong mahirap intindihin...
...pero ginagawa ko ito para sa iyo.
Hindi.
Hindi ikaw ang magdedesisyon n'on para sa akin.
Kung aalis ka, para sa iyo iyon.
Dahil alam ko ang gusto ko.
Stefan, mahal kita.
'Wag.
Elena, hindi ko kaya.
Oo, kaya mo.
'Wag ka magtago sa akin.
-Sino ka? -Kaibigan ni Jenna.
Pinapunta ka ni Jenna?
Hindi, kusa akong pumunta.
Naintindihan ko na.get it.
Alam ko iniisip mo na matapang ka dahil dito, pero ang totoo naging estupido ka.
Kahit ano pa, narito ako.
Anong gusto mo?
Mabait na tao si Jenna, at dapat lang sa kaniya ang maganda.
Narito ako para siguraduhing makukuha niya ito.
Pagbabanta ba iyan?
Hindi mo ba kaya manuntok o hamunin ako kaunti?
Hindi natural sa akin ang pagiging bayolente.
-Hindi ka rin ganoon katalino. -At bakit naman?
Dahil 'di mo alam kung sinong kausap mo.
Kailangan ko nang masasakyan.
Sige.
Gusto ko si Caroline.
Mayroon siya ng bagay, iyong tungkol sa kaniya na gusto ko, okay?
'Di ko ipagtatanggol iyon o hihingi ng tawad para roon.
-Okay. -Kaya itigil mo na iyang pagdadrama mo.
Okay.
Oo.
Papunta na ako.
Hindi pa ako nakapunta sa kwarto mo.
Wala naman ito gaanong pinagbago paglipas ng taon.
Iiwan mo ba lahat dito 'pag umalis ka?
Ito lang ang lugar na hindi nagbabago.
Ang kwartong ito'y puno ng alaala ...
...na iniisip kong importante para panghawakan.
Maraming alaala.
Oo.
Nauuhaw ka o anuman?
Medyo. Ikaw?
Ayos lang ako.
Ikukuha kita ng maiinom, okay?
Okay.
Katherine 1864
-Hello? - Gusto ko lang magpasalamat.
Hindi ko alam paano mo ginawa ito.
Hindi ako susunod.
Nakita namin ang katawan ni Logan sa lumang bodega ng Fell.
Iyon ay itinapon.
Siya ay nag-iipon ng biktima. Mga inosenteng buktima.
Ano?
Ang laki ng utang ng nayon na ito sa iyo.
Ako rin.
Elena?
Isinalin sa Tagalog ni: Rachel Tajos o.