W poprzednich odcinkach:
Przez ponad sto lat żyłem w ukryciu.
Znam ryzyko, ale muszę ją poznać.
To sobowtór Katherine.
- Cześć braciszku. - Damon.
- Nic nie znajdziemy w sprawie Logana. - Ktoś coś ukrywa.
Wąskie grono założycieli oraz urzędników.
Zrobię wszystko mogę, by pomóc.
Jestem Alaric Saltzman i uczę historii. Fajny pierścień.
Dziękuję. Należał do mojego ojca.
Muszę odejść. Zbyt wielu umarło.
Nie mogę już być częścią Twojego życia.
- Nie odchodź. - Żegnaj.
Wiesz co? Nie wpuszczę Cię do środka.
To innym razem.
- Porzucił mnie. - Logan to dupek.
- Cześć Jenna. - Logan.
Nie zaprosisz do środka?
Co tu robisz?
Tęskniłem. Musiałem wyjechać.
Dostałam maila.
Maila?
Nie wysyłałeś go?
Wpuść mnie. Wszystko wyjaśnię.
Nie ma mowy.
Przecież to ja.
- Nie. - Znam cię.
Chcesz powiedzieć "może" albo nawet "tak".
Zarzucasz mi, że nie panuję nad sobą.
Cwany ruch.
Dobry wieczór.
Jest pan dziennikarzem. Pan to Logan Fell.
Co wieczór pana oglądam.
Dawno pana nie było.
- Wziąłem urlop. - Zauważyłam.
Jestem Daphne.
- Wiesz co? - Co?
PAMIĘTNIKI WAMPIRÓW
Trawi mnie strach.
Pod wieczór gdy blaknie słońce, przychodzi lęk.
Noc przynosi śmierć.
Jeremy rysuje.
Nie żartuj.
Bez komentarzy. Bo go zniechęcisz.
Skończyłam psychologię.
Co u Stefana?
Czujemy to samo, ale to bez znaczenia.
Odchodzi.
- Dokąd? - Już nie pytam.
Odpowiedzi mnie przerażają.
Twój odchodzi, mój wraca.
Logan?
Był tu.
Nie wpuściłam go.
Zatrzasnęłaś mu drzwi przed nosem?
Tak jakby.
Nie daj się. I nie oglądaj wiadomości.
Otóż to. Nigdy więcej Logana.
Dokąd się udasz?
Nie wiem. Do Londynu.
- Spotkam się z przyjaciółmi. - Ty nie masz przyjaciół.
Tylko ciebie.
- Dokąd się wybierzemy? - Razem - nigdzie.
Chcę żyć byle dalej od ciebie.
Stanowimy zespół.
Moglibyśmy podróżować.
Podbijać świat.
Zabawne.
Dokąd pójdziesz?
Bo tutaj nie zostaniemy.
Przyszłam do Damona.
Pani szeryf, co za niespodzianka.
Przepraszam za najście, musimy pomówić.
Proszę.
Stefan nic nie wie i niech tak zostanie.
Jesteście zbyt młodzi, żeby was w to mieszać.
Czego pani trzeba?
Doszło do kolejnego ataku.
Kobieta, wyssana z krwi.
Pasuje do wzorca.
Nie rozumiem.
Myślałem, że problem zniknął,
kiedy przebiłem tę blondynkę.
Musiała kogoś przemienić.
Może parę osób.
W wersji dla mieszkańców sprawcą jest zwierzę,
ale ile można kłamać?
Władze są wstrząśnięte.
Myśleliśmy, że to koniec.
Co teraz?
Jako jedyny pokonałeś wampira.
Ty powiedz.
Potem tańczyli salsę.
Wtedy jeszcze nie spałam.
Nie wiem, kiedy zasnęłaś.
A Celine Dion i walka z rakiem?
Wzruszająca.
Później juror zaczął wrzeszczeć, więc wyłączyłem.
Ja obejrzałam "Family Guy", zrewanżowałeś się.
Przeoczyłam coś?
Kręcą ze sobą. Trochę dziwne, prawda?
Matt jest miły. W przeciwieństwie do Damona.
Jak się z tym czujesz?
Jestem przerażona.
Damon mnie zaatakował. Mogłam umrzeć.
Jestem wdzięczna Stefanowi.
Uratował mi życie.
Widziałaś się z nim?
Nie.
Pewnie już się wyniósł.
Nie odszedłby bez pożegnania.
Mylisz się. Uważa, że mnie chroni.
Dlatego zerwał.
- Co zrobisz? - A co mogę?
Błagałam, żeby został. Nie poproszę znowu.
Może tak będzie lepiej.
Dlaczego?
Jaką miałabyś z nim przyszłość?
- To ty? - Nie.
Dzięki za wizytę.
- Daj znać, jeśli czegoś się dowiesz. - Oczywiście.
Co z Tobą? Zabiłeś kogoś?
Odwal się.
Nie dotykaj mnie.
Zatarłbym ślady.
W mieście jest wampir.
- Niemożliwe. - A jednak.
Ale kto?
Co nas to obchodzi?
I tak się zmywamy.
Nie możemy.
Jak go znajdziemy?
To nie jest zabawa dla dzieci.
Cześć.
Pogadajmy.
Kręcisz z Forbes?
Widziałem was. Nie wypieraj się.
To nie tak.
Jasne. Aż zaczniesz mówić "my".
My?
"Nie zdążymy na imprezę.
Pójdziemy na mecz. Nie lubimy czerwonego".
Spotkaliśmy się dwa razy.
Właśnie. "My".
Więc nie wiesz, kto to może być?
Nie.
Ktoś nowy.
Porzucił ciało.
Może chce coś przekazać.
Czy to na pewno nie Damon?
Z nim nigdy nie mam pewności.
Ale ostatnio siedział cicho.
Co zamierzasz?
Damon go tropi.
Obiecałem szczerość, musiałem powiedzieć.
Bądź ostrożna.
Myślałam, że przyszedłeś się pożegnać.
Jeszcze nie.
I jak?
Groza.
W rzeczach taty znalazłem pamiętnik Jonathana Gilberta z XIX wieku.
To jakiś wariat.
Pisał o demonach i szlachtowaniu ludzi.
Był pisarzem. Tworzył opowiadania, horrory.
Pisarz?
Myślałem, że świr albo pijak.
Typowy Gilbert, nigdy do końca normalny.
- Co teraz? - Czekaj.
Pośpiesz się.
Możesz już oddać.
- Po co ci byłam potrzebna? - Ja zakłócam sygnał.
Mogę już iść? Zająłeś mi pół dnia.
Idź. Wsiądź do samochodu, wracaj do domu i zapomnij.
To cześć.
Mam tony drewnianych kul. Nie kombinuj.
Nie rób tego.
- Dostałeś. - Za co?
Przez ciebie jestem taki.
Zabiłem cię. Nie przemieniłem.
Wiem, kim jesteście.
Obserwowałem was.
Wiedziałem, że przyjdziesz. I dobrze, bo mam parę pytań.
Ja pierwszy. Kto cię przemienił?
Nie wiem.
Miałem przebić twojego brata,
kiedy się na mnie rzuciłeś.
Ocknąłem się pod ziemią za komisem samochodowym przy austostradzie.
Ktoś mnie zakopał.
Bywa.
Ukąsiłeś mnie. To musiałeś być ty.
W chwili śmierci miałeś w żyłach krew wampira.
Nie moją. Ktoś dał ci swoją krew.
- Kto? - Sam chciałbym wiedzieć.
Nie czekał na mnie komitet powitalny z tortem i podręcznikiem.
Wszystkiego sam się uczyłem.
Wczoraj byłem prowincjonalnym dziennikarzem,
a dziś nie mogę wejść do własnego domu.
Ktoś musi cię zaprosić.
Wiem. Mieszkam sam.
Przykre.
Siedzę w domu, oglądam telewizję
i pożeram, co mi wpadnie w ręce.
Mogło być gorzej.
Myślę tylko o krwi i zabijaniu.
Nie mogę przestać. Ciągle zabijam.
I lubię to.
- Jestem rozdarty. - Nie ty jeden.
Gliny znalazły tylko jedno ciało.
Tylko to zostawiłem. Byłem zmęczony.
Resztę ukryłem.
Są tam. Cała sterta.
Co wiemy?
Nic nowego.
Funkcjonariusze są w stanie pogotowia.
Ale jeśli odczujesz potrzebę współpracy,
złap kołek i huzia.
Jak możemy się chronić?
Najbezpieczniej jest w miejscach publicznych.
Przynajmniej wiemy, gdzie są nasze dzieci.
Czego chcesz?
Co tu robisz?
Sztuka kojarzy się z kulturą, a kultura nie kojarzy się z tobą.
Goń się.
Nadal chcesz być astronautą?
Pamiętasz?
Aluminową folię na twojej głowie.
Miałem osiem lat.
Jak ci idzie?
Jak po grudzie.
Co u ciebie?
Słyszałem co nieco.
To prawda, że ty i Stefan...?
Tak. A u ciebie?
- Słyszałam o Caroline. - Odpuść.
Kumplujemy się.
Nic wielkiego.
Czemu jestem taki uczuciowy?
Ciągle myślę o mojej byłej.
Chcę z nią być i ją kąsać.
Pewnie ją kochasz.
Dotychczasowe uczucia przybierają na sile.
Nauczysz się nad tym panować.
A spacery w słońcu?
Wstaję wcześnie. Ty nie boisz się światła.
Pozazdrościć.
Nikt cię nie podejrzewa.
O tym nie ma w dziennikach.
Założyciele zostawili po sobie pamiętniki.
Powiedz. Jak radzisz sobie ze słońcem?
- Kto cię przemienił? - Co z tym słońcem?
Kto cię przemienił?
Byłem miły. Ale cię zabiję.
I się nie dowiesz.
Odpowiedz.
- Ty pierwszy. - Sytuacja bez wyjścia.
Muszę działać.
Zabijać. Od czegoś trzeba zacząć.
Nie przyszedłeś planować przyszłości.
Czuwasz nade mną.
Masz coś przeciwko?
Chciałem zostać...
...lekarzem.
Zanim to się stało.
A potem nie mogłem...
Krew?
Imałem się różnych zajęć.
Żadnego nie pokochałeś?
Kochałem wszystkie.
Ale musiałem uciekać, zanim ktoś zauważył,
że się nie starzeję.
Ile to trwało?
Zwykle parę lat.
Czasem krócej.
- Zawsze odchodziłeś? - Nie miałem wyjścia.
A ty?
Jak widzisz przyszłość?
Nie chcę o niej mówić.
Wszystko wskazuje, że nie będziesz jej częścią.
To nie znaczy, że nie chcę.
Nie możesz. Rozumiem.
Mówiłeś. Nieraz.
Miło mi, że nade mną czuwasz,
ale jeśli musisz odejść, to idź.
- Ukryj mnie. - Co się dzieje?
Przylazła ta menda.
Logan?
Logan Fell?
Co się dzieje?
Jenna, unikasz mnie?
To instynkt samozachowawczy.
Eleno, zabierz Jennę.
Chodź.
Co tu robisz?
Twój brat też chciał wiedzieć.
Pomińmy pytanie:
"Kto mnie przemienił" i przejdźmy do interesującej mnie odpowiedzi.
Jak radzić sobie ze światłem?
Tylko Damon i ja to wiemy.
Ale się nie chwalicie.
Istnieje sposób.
Może nie zauważyłeś, ale jestem tu znany.
Łatwo was zdemaskuję.
Chcesz wiedzieć, jak mógłbyś znosić światło?
Tak.
Nie mógłbyś.
Więcej mi nie groź.
Co mówił Logan, kiedy przyszedł do domu?
Skamlał jak biedny, mały piesek.
Poważnie. Jak się zachowywał?
Był taki jak zawsze.
Czarujący. Nieco natarczywy.
Nalegał, żebym go wpuściła.
Co?
Słuchaj uważnie.
Nie rozmawiaj z nim.
Nigdy.
Liczyłem, że cię spotkam.
Wieczór ścieżki kariery to atrakcja.
Lecę.
Logan Fell jest wampirem.
Kiedy go spotkam, rozerwę go na strzępy.
- Wszystko gra? - Nie.
Wpadłem w zasadzkę.
Strzelał do mnie.
Łaknę zemsty.
- Znajdę go. - Jest w szkole.
Żartujesz. Co robi?
Wtapia się w tłum.
Zaraz tam będę.
Chciałbyś mi coś powiedzieć?
Co robisz?
Patrzę w przyszłość.
- Jest. - Dziennikarstwo?
Tak.
Co się tak gapisz?
Nawet nie czytasz gazet.
Liz?
Logan.
Przebijesz mnie?
Zakopiesz?
Co napiszesz w e-mailu?
- Nie miałam wyjścia. - Ty suko.
Umarłem za ciebie.
Za to miasto.
Znasz mnie od dziecka,
a zamiotłaś mnie pod dywan jak śmieci.
Wiedziałeś, w co się pakujesz.
Byłem jednym z was.
Jesteś jednym z nich.
Uważaj, szeryfie.
Wzywam posiłki. Otoczyć szkołę.
Nie wiedziałem, że rysujesz.
Chodzę na plastykę.
Podobają mi się twoje prace.
O co ci chodzi?
To kolejne, co nas łączy.
A poprzednie? Vicki?
Mamy się kumplować, bo mieliśmy tę samą laskę?
Idź się kumplować z innymi, którzy z nią spali. Nie jest ich mało.
Spokój!
Wy dwaj. Za mną.
Burmistrzu...
- Dokąd ich pan prowadzi? - Na rozmowę. Pogodzę ich.
Bonnie, gdzie jesteś? Czekam.
Dama w potrzebie. Podwieźć cię?
Logan Fell z kanału dziewiątego?
Przed laty cię niańczyłem.
Miałam wracać z Bonnie, ale nie mogę jej znaleźć.
Nie szkodzi.
Podrzucę cię.
To przeznaczenie.
- Czemu? - Interesuje mnie dziennikarstwo.
Mogę zadać parę pytań?
Jasne. Najpierw zapnij pas.
Widziałeś Logana Fella?
Odwoził Caroline.
Zostań.
Wyżyjcie się.
Dalej. Walczcie.
Co?
Nie, tato.
Nie będę się bił.
Tylko baby szarpią się w czterech ścianach.
Mężczyzna walczy na dworze.
Ojciec mnie tego nauczył.
Do roboty. Bijcie się.
Nic z tego.
Powiedziałem bijcie się.
Co się tu dzieje?
- Pozwalam chłopcom się wyżyć. - Może pan wracać.
Nie chcę.
Oczekuję odpowiedzi.
Co się tu dzieje?
Wie pan, kim jestem?
Wyglądam na ucznia?
Wygląda pan na dorosłego, przygłupiego samca alfa.
Jeszcze słowo, a pozbawię pana posady.
Koniecznie.
Wtedy my załatwimy to na parkingu.
Pasuje?
Niech pan uważa.
Wszystko gra?
Gdzie jesteś?
Twoja córka zainteresowała się dziennikarstwem.
Kształtuję młody umysł.
- Czego chcesz? - Chcę przemienić twoją córkę w wampira.
Zemsta jest słodka.
Zabierz ją.
Pani szeryf. Tu Damon.
- Gdzie Caroline? - Wszystko w porządku.
Jestem na Elm Street.
Jeszcze raz.
- Kto cię zmienił? - Nie wiem.
Klucz odświeży ci wspomnienia.
To ostateczna odpowiedź?
- Jak mogłeś się z nimi skumać? - Z nikim się nie skumałem.
Wkurzyłeś mnie i chcę cię uśmiercić.
- Kto cię zmienił? - Nie wiem.
No to koniec.
- Wiem. - Łżesz.
Nie ty jeden chcesz się dostać do grobu pod starym kościołem.
Jeśli kłamiesz, załatwię cię.
To prawda.
Pomożemy ci złamać czar.
Spotkajmy się w kościele.
Walnij mnie. Tylko porządnie.
- Co z nią? - Jest cała.
Brat odwiózł ją do domu.
Byłem za słaby.
- Caroline? - Żyje.
Jest roztrzęsiona. Wie, że zaatakował ją Logan.
- Gdzie on jest? - Damon się nim zajął.
To znaczy?
Widziałaś, co się stało?
Rozumiesz, czemu nie możemy być razem.
Dostrzegam coraz więcej.
Odwiozę cię.
Sam trafię.
Wiem.
Będzie mi miło.
Czego?
Dziwna jazda z tym twoim ojcem.
Zawsze jest taki?
Musisz to znosić?
Kumam.
- Odwaliło ci? - Nie chcę litości.
Nie musisz być taki.
Spadaj.
Co z tobą?
Nie wiem.
Byłam dla ciebie niemiła.
Miałaś rację.
Pytałeś, jakiej pragnę przyszłości.
Kiedyś chciałam pisać.
Mama pchała mnie w tym kierunku, odkąd nauczyłam się czytać.
Wspierała mnie, zachęcała, kupiła pamiętnik.
I umarła.
Już nie chcę pisać.
To było moje i mamy.
Sądzisz, że wniosłeś smutek do mojego życia,
ale on już w nim był.
- Tkwiłam w nim po uszy. - To co innego.
Boli tak samo.
Trudno to pojąć...
...ale robię to dla ciebie.
Nie.
Nie podejmujesz tej decyzji dla mnie. Odchodzisz ze względu na siebie.
Wiem, czego chcę.
Kocham cię.
Zostań.
Nie mogę.
Możesz.
Nie chowaj twarzy.
- Kim jesteś? - Znajomym Jenny.
- Przysłała cię? - Sam przyszedłem.
Jasne.
Nie strugaj bohatera, to głupie.
Tak czy inaczej, jestem tu.
Czego chcesz?
Jenna to dobra dziewczyna i zasługuje na wszystko, co najlepsze.
I to dostanie.
Grozisz mi?
Uderzysz mnie?
Sprowokujesz?
Nie lubię przemocy.
Nie jesteś też zbyt mądry.
Dlaczego?
Nie wiesz, do kogo mówisz.
Podwieziesz mnie?
Jasne.
Lubię Caroline. Podoba mi się.
Nie będę się tłumaczyć.
Więc nie komplikuj.
Już jadę.
Nigdy nie byłam w twoim pokoju.
Niewiele się zmienił przez te lata.
Wszystko zostawiasz, jak jest?
Tylko to miejsce pozostaje niezmienne.
Są tu wszystkie wspomnienia,
które kiedykolwiek były dla mnie ważne.
Dużo wspomnień.
Chce ci się pić?
Trochę. A tobie?
Nie.
Przyniosę ci coś.
Dziękuję.
Jak tego dokonałeś?
Nie rozumiem.
Znaleźliśmy truchło Logana przy starym magazynie.
W budynku są ciała ofiar.
Miasto wiele ci zawdzięcza.
Ja także. e ci zawdzięcza.