Σε προηγούμενα επεισόδια.
Εδώ κι έναν αιώνα, έζησα στο σκοτάδι... μέχρι σήμερα.
Ο κίνδυνος είναι μεγάλος αλλά έπρεπε να τη γνωρίσω.
Η Έλενα. Είναι ίδια η Κατερίνε.
-Γεια σου, αδερφέ. -Ντέιμον.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ από τον Λόγκαν που σκότωσα.
Κάποιος το καλύπτει.
Είναι μικρή κοινωνία. Οικογένειες ιδρυτών, δημοτικοί σύμβουλοι.
Φυσικά θα κάνω ό,τι μπορώ για να βοηθήσω.
"Αλάριχος Σάλτζμαν", είμαι ο καθηγητής της Ιστορίας.
-Ωραίο δαχτυλίδι. -Ευχαριστώ, ήταν του πατέρα μου.
Πρέπει να φύγω, Έλενα. Πέθαναν πολλοί.
Δεν μπορώ να ανήκω πλέον στη ζωή σου.
Μη φεύγεις, Στέφαν!
Αντίο, Έλενα.
Δε θα σου πω να περάσεις.
Μια άλλη φορά τότε.
-Με παράτησε. -Ο Λόγκαν είναι μαλάκας.
-Γεια σου, Τζένα. -Λόγκαν!
Δε θα μου πεις να περάσω;
Τι ζητάς εδώ, Λόγκαν;
Μου έλειψες, ήμουν εκτός πόλης...
Ναι, πήρα το email.
Πήρες το email;
Δεν έστειλες;
Θα σου εξηγήσω, άσε με να μπω και θα σου πω τα πάντα.
Δε θα μπεις, ξέχασέ το!
Έλα τώρα, Τζένα, εγώ είμαι.
-Η απάντηση είναι όχι. -Σε ξέρω...
Είσαι πάντα ένα βήμα από το ίσως κι ένα σπρωξιματάκι από το ναι.
Μόλις μου είπες ότι δεν έχω αυτοέλεγχο.
Έξυπνη στρατηγική.
Καλησπέρα.
Γεια! Είσαι ο τύπος από τις ειδήσεις. Ο Λόγκαν Φελ.
Σε βλέπω κάθε βράδυ. Σε έβλεπα δηλαδή. Λείπεις απ'την τηλεόραση.
-Πήρα μια άδεια. -Το πρόσεξα.
Είμαι η Δάφνη.
-Ξέρεις κάτι, Δάφνη; -Όχι. Τι;
"Ζω στον φόβο. Με κατασπαράζει."
"Στο λυκόφως, όταν βλέπω τον ήλιο να γέρνει, τότε έρχεται ο φόβος."
"Γιατί ξέρω ότι το σκοτάδι φέρνει θάνατο."
Ο Τζέρεμι πήρε το μπλοκ της ιχνογραφίας του.
-Αστειεύεσαι. -Όχι, αλλά μην πεις κουβέντα.
Αν τον ενθαρρύνουμε θα τα παρατήσει.
Να πάρεις το μάθημα ψυχολογίας.
Μ'εσένα και τον Στέφαν; Τι γίνεται;
Ξέρει τα αισθήματά μου κι εγώ ξέρω τα δικά του, αλλά δεν έχει σημασία.
-Φεύγει, μετακομίζει. -Πού πάει;
Έπαψα να ρωτάω, οι απαντήσεις είναι τρομακτικές.
Ο δικός σου φεύγει, ο δικός μου γυρίζει.
-Ο Λόγκαν; -Γύρισε.
-Δεν τον έβαλα μέσα. -Ελπίζω να του'κλεισες την πόρτα.
Κάπως έτσι.
Τρίτη φορά και φαρμακερή, Τζένα. Ούτε καν ειδήσεις μη βλέπεις.
Ακριβώς. Τέρμα ο Λόγκαν "Καθίκι" Φελ.
Και... πού λες να πας;
Δεν ξέρω. Ίσως στο Λονδίνο. Να δω κάτι φίλους.
-Δεν έχεις φίλους, Ντέιμον. -Σωστά, μόνο εσένα έχω.
-Πού θα πάμε λοιπόν; -Μαζί πουθενά.
Θα ζήσω τη ζωή μου όσο πιο μακριά μπορώ από σένα.
Μα είμαστε ομάδα. Μπορούμε να γυρίσουμε τον κόσμο μαζί.
Μπορούμε να παίξουμε στο Amazing Race.
Πολύ αστείο.
Σοβαρά τώρα, πού πας; Γιατί εδώ δεν μπορείς να μείνεις.
Θέλω να δω τον Ντέιμον.
Φυσικά, περάστε.
Σερίφη! Τι έκπληξη!
Συγγνώμη για την ενόχληση, αλλά πρέπει να μιλήσουμε.
Περάστε.
Καταλαβαίνετε τη μυστικότητα. Ο Στέφαν δεν το ξέρει ακόμα...
και δε θα ήθελα να το μάθει.
Ασφαλώς. Δεν είναι για παιδιά αυτά.
Λοιπόν, τι με θέλετε;
Έγινε κι άλλη επίθεση. Μια γυναίκα με κομμένο λαιμό...
χωρίς σταγόνα αίμα. Ταιριάζει στο προφίλ.
Δεν καταλαβαίνω, νόμιζα ότι το λύσαμε αυτό...
όταν παλούκωσα την ξανθιά.
Σκέφτομαι ότι ίσως μεταμορφώθηκε σε κάποιον άλλον ή σε άλλους.
Το θέμα είναι ότι έγινε κι άλλη επίθεση...
και δεν ξέρω πόσο ακόμα θα λέμε ψέματα.
Το Συμβούλιο βράζει, νομίζαμε ότι είχαμε τελειώσει.
Οπότε, τι κάνουμε;
Είσαι ο μόνος που αντιμετώπισες βρικόλακα.
Ελπίζαμε στη βοήθειά σου.
ΚΑΛΩΣΗΛΘΑΤΕ ΣΤΗ ΒΡΑΔΙΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ
-Κι ύστερα χόρεψαν σάλσα. -Έμεινα ξύπνια να το δω.
Δεν ξέρω πότε σε πήρε ο ύπνος.
Είδες τη Σελίν Ντιόν να χορεύει βαλς για καρκινοπαθείς;
Αυτά με κάνουν να κλαίω.
Και ο κριτής όλο φώναζε, δεν άντεξα άλλο και την έκλεισα.
Εγώ είδα το Famili Guy, οπότε μου το χρωστούσες.
-Έχασα κάτι; -Κάνουν παρέα.
-Περίεργο, δεν είναι; -Χρειάζεται ένα καλό παιδί.
Σε αντίθεση με τον δολοφονικό βρικόλακα τον Ντέιμον.
Πώς τα πας μ'όλα αυτά;
Έχω φρικάρει. Ο Ντέιμον μού επιτέθηκε, μπορούσα να'μαι νεκρή.
Αλλά απ'την άλλη νιώθω ευγνώμων.
Στον Στέφαν. Μου έσωσε τη ζωή.
Τον είδες;
Όχι από τότε που μου είπε ότι φεύγει. Θα πρέπει να'χει φύγει.
-Δε θα'φευγε χωρίς αντίο. -Ναι, θα το έκανε.
Νομίζει ότι με έτσι με προστατεύει. Το ξεκαθάρισε.
-Και τι θα κάνεις; -Τι να κάνω;
Τον παρακάλεσα να μη φύγει. Αν το ξαναπώ, θα φανώ εγωίστρια.
-Ίσως είναι καλύτερα έτσι. -Γιατί το λες αυτό;
Τι μέλλον θα είχες μαζί του, ακόμα κι αν έμενε;
-Κράτα το πιο γερά. -Συγγνώμη.
-Εσύ... -Όχι, ορκίζομαι.
Εντάξει είναι τώρα;
-Ευχαριστώ που ήρθατε. -Πες μου όταν έχεις νέα.
Οπωσδήποτε.
-Τι έκανες; Σκότωσες κάποιον; -Παράτα με!
Πρώτο: Μη μ'αγγίζεις.
Δεύτερο: Αν είχα σκοτώσει θα το κάλυπτα...
και τρίτο: υπάρχει κι άλλος βρικόλακας στην πόλη.
-Αδύνατον. -Προφανώς όχι.
Ποιος μπορεί να είναι;
Και τι μας νοιάζει; Εμείς έτσι κι αλλιώς φεύγουμε.
Δεν μπορώ να φύγω τώρα και το ξέρεις.
Και πώς θα τον βρούμε;
Άσε να το χειριστούν οι μεγάλοι.
Τα λέμε. Αντίο.
Γεια.
Πρέπει να μιλήσουμε.
-Τι τρέχει με τη Φορμπς; -Τίποτα.
Σας είδα μαζί στον διάδρομο.
Μην το αρνείσαι, κάτι παίζει.
-Δεν είναι αυτό που νομίζεις. -Ποτέ δεν είναι...
μέχρι να γίνετε "πληθυντικός".
Πληθυντικός;
Ναι. "Δεν μπορούμε να έρθουμε στο πάρτι." "Δε χάνουμε αγώνα."
"Δε μας αρέσει το κόκκινο."
Δυο φορές βγήκαμε.
Καλά είπα, πληθυντικός.
Και, δεν έχεις ιδέα ποιος μπορεί να είναι;
Καμία...
αλλά πρέπει να'ναι νεογέννητος, έτσι όπως άφησε το πτώμα...
ή είναι τσαπατσούλης ή θέλει να στείλει μήνυμα.
-Σίγουρα δεν είναι ο Ντέιμον; -Δεν μπορείς να είσαι σίγουρος.
Αλλά τελευταία προσπαθεί να κρύβεται, οπότε δεν έχει νόημα.
Τι θα κάνουμε;
Ο Ντέιμον τους παρακολουθεί.
Σου υποσχέθηκα την αλήθεια και ήθελα να σ'την πω.
Θέλω να είσαι πολύ προσεκτική.
Όταν σε είδα... νόμιζα ότι ερχόσουν να με αποχαιρετήσεις.
Όχι ακόμα.
-Πώς σου φαίνεται; -Τρομακτικό.
Βρήκα ένα παλιό ημερολόγιο στα πράγματα του μπαμπά.
Τζόναθαν Γκίλμπερτ, από το 1800. Βαρεμένος ήταν.
Έγραψε για δαίμονες και σφαγές ανθρώπων...
Ήταν συγγραφέας. Μικρές ιστορίες. Τρόμου.
Επιστημονική φαντασία το λες;
Εγώ θα'λεγα ότι ήταν παλαβός ή μέθυσος.
Γκίλμπερτ ήταν. Μπορεί να ήταν λίγο απ'όλα.
-Τι κάνω τώρα; -Περίμενε, σε λίγο είμαι εκεί.
Μπορείς να κάνεις γρήγορα; Έχω δουλειά.
Δώσ'το μου.
-Γιατί μ'έβαλες να το κάνω αυτό; -Γιατί εγώ παρεμβάλω στο σήμα.
Μπορώ να φύγω τώρα; Έχασα μισή μέρα μ'αυτό.
Φύγε. Μπες στο αμάξι, πήγαινε σπίτι και ξέχνα ό,τι σου ζήτησα.
-Εντάξει. Αντίο. -Αντίο.
Έχω τόνους ξύλινες σφαίρες. Γι'αυτό, πρόσεχε.
Δε θες να το κάνεις, πίστεψέ με.
-Αυτά παθαίνεις. -Για τι πράγμα;
-Εσύ μ'έκανες έτσι. -Σε σκότωσα, δε σ'έκανα βρικόλακα.
Ξέρω τι είσαι εσύ κι ο αδερφός σου. Σας παρακολουθούσα.
Ήξερα ότι θα'ρχόσουν και μπράβο γιατί έχω μερικές ερωτήσεις.
-Εγώ πρώτος. Ποιος σε άλλαξε; -Πού θες να ξέρω;
Ήμουν έτοιμος να παλουκώσω τον αδερφό σου και με άρπαξες. Αυτό!
Μέχρι που ξύπνησα σε μια μάντρα αυτοκινήτων στην 4η Λεωφόρο.
-Κάποιος με έθαψε. -Συμβαίνει.
-Διάολε! -Πρέπει να ήσουν εσύ.
Πρέπει να έχεις αίμα βρικόλακα μέσα σου όταν πεθαίνεις. Όχι εγώ.
Κάποιος άλλος βρικόλακας σε βρήκε και σου'δωσε το αίμα του.
-Ποιος; -Αυτό θέλω να μάθω κι εγώ.
Δε με υποδέχτηκαν με δάφνες και γλυκά, ξέρεις...
είναι μια εμπειρική διαδικασία.
Τη μια είμαι ο ρεπόρτερ σε μια μικρή πόλη και την άλλη...
δεν μπορώ να μπω σπίτι μου γιατί μου κλείνουν την πόρτα!
-Πρέπει να σε καλέσουν. -Ξέρω. Μένω μόνος.
Κρίμα!
Τώρα μένω στο Ραμάντα, βλέποντας όλη μέρα καλωδιακή...
τρώγοντας ό,τι βρω μαζί και την καμαριέρα.
-Μπορεί να χειροτερέψει. -Σκέφτομαι μόνο αίμα.
Και φόνους. Δεν μπορώ να σταματήσω να σκοτώνω.
Και το απολαμβάνω.
-Παλεύω μέσα μου. -Καλωσόρισες στο κλαμπ.
Μια στιγμή. Οι μπάτσοι βρήκαν μόνο ένα πτώμα.
Άφησα έναν, ήμουν κουρασμένος.
Τα υπόλοιπα πτώματα, όμως, τα έκρυψα. Εκεί πίσω είναι.
Αστειεύεσαι.
Το ένα πάνω στο άλλο.
ΣΧΕΔΙΑΣΤΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΑΣ
-Τι νέα έχουμε; -Κανένα νεότερο ακόμα.
Οι έμπιστοι βοηθοί μου είναι στο πόδι...
αλλά αν βιάζεσαι, άρπαξε ένα παλούκι και όρμα.
Τι επιπλέον μέτρα μπορούμε να πάρουμε;
Προς το παρόν, υπάρχει ασφάλεια σε γεμάτους δημόσιους χώρους.
Και επιτέλους, ξέρουμε που είναι τα παιδιά μας.
Τι θες;
Εκπλήσσομαι που σε βλέπω εδώ.
Τέχνη σημαίνει κουλτούρα και κουλτούρα σημαίνει... όχι εσένα.
Άντε στο διάολο.
Τάιλερ Λόκγουντ
Θες ακόμα να γίνεις αστροναύτης;
-Δεν το πιστεύω ότι το θυμάσαι. -Και το αλουμινόχαρτο στο κεφάλι.
Ήμουν οκτώ χρονών.
-Πώς τα περνάς; -Υπήρξα και καλύτερα.
Εσύ; Άκουσα κάτι.
Είναι αλήθεια, εσύ κι ο Στέφαν...
Ναι, είναι αλήθεια.
Κι εσύ, Ματ Ντόνοβαν;
-Άκουσα για την Κάρολιν. -Όχι κι εσύ.
Είμαστε φίλοι. Δεν τρέχει τίποτα.
-Όχι; -Όχι.
Γιατί είμαι τόσο ευερέθιστος;
Έχω κολλήσει στην πρώην μου, θέλω να είμαι μαζί της...
και να τη δαγκώσω.
Μάλλον την αγαπάς.
Ό,τι ένιωθες πριν, μεγεθύνεται. Πρέπει να μάθεις να το ελέγχεις.
Και με το φως του ήλιου; Είμαι πρωινός τύπος.
Εσύ κυκλοφορείς την ημέρα, πολύ έξυπνο, θα έλεγα.
Δε θα σε υποπτευθούν ποτέ. Δεν αναφέρεται στα ημερολόγια.
Στα ημερολόγια;
Οι ιδρυτές, μεταβίβαζαν ημερολόγια στα παιδιά τους.
Πρέπει να μου πεις. Πώς μπορείς και βγαίνεις στο φως της ημέρας;
-Ποιος σε άλλαξε; -Πώς βγαίνεις στο φως;
Ποιος σε άλλαξε;
Ήμουν πολύ ευγενικός μέχρι τώρα, αλλά θα σε σκοτώσω.
Τότε δε θα μάθεις ποτέ.
-Δεν απάντησες στην ερώτησή μου. -Πρώτα εσύ.
Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, λοιπόν;
Έχω κόσμο να σκοτώσω...
καλό θα ήταν να αρχίσω από τώρα.
Διάολε!
Να υποθέσω ότι δεν ήρθες εδώ για να σχεδιάσεις το μέλλον σου.
Με προσέχεις.
Ελπίζω να μη σε πειράζει.
Ξέρεις, ήθελα να γίνω... γιατρός. Πριν συμβούν όλα αυτά.
-Αλλά, δεν μπορούσα λόγω... -Του αίματος;
Ναι. Καταπιάστηκα με πολλά άλλα πράγματα.
-Δεν αγάπησες κάτι πραγματικά; -Όχι, τα αγάπησα όλα, αλλά...
Έπρεπε να φύγω πριν προσέξει κανείς ότι δε γερνάω.
-Πόσο καιρό πριν συμβεί; -Μερικά χρόνια, ίσως νωρίτερα.
-Και πάντα έφευγες; -Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς.
Πες μου... για σένα.
Τα σχέδιά σου για το μέλλον;
Δε θέλω να μιλήσω για το μέλλον μου, Στέφαν.
Γιατί κάθε σου λέξη καθιστά σαφές ότι δε θα είσαι στο μέλλον μου.
-Δεν είναι ότι δεν το θέλω... -Δεν μπορείς. Το κατάλαβα.
Το λες συνέχεια. Και σ'ευχαριστώ που με προσέχεις...
αλλά σε παρακαλώ, αν είναι να φύγεις, φύγε.
-Κρύψε με. -Τι συμβαίνει;
Ήρθε το "Καθίκι" ο Φελ.
Είναι εδώ ο Λόγκαν;
Ο Λόγκαν Φελ;
Στέφαν, τι συμβαίνει;
-Τζένα, με αποφεύγεις; -Το αίσθημα της αυτοσυντήρησης.
Έλενα, πάρε την Τζένα και πηγαίνετε κάπου αλλού.
Πάμε.
Τι θες εδώ;
Την ίδια ερώτηση μου έκανε κι ο αδελφός σου.
Δεν αφήνουμε τα "ποιος με άλλαξε"...
και να μου δώσεις μια απάντηση; Πώς μπορώ να βγαίνω στο φως;
Ο Ντέιμον κι εγώ είμαστε οι μόνοι που το κάνουμε.
Μόνο που δε λέτε πώς. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει τρόπος.
Αν δεν το πρόσεξες, είμαι διάσημος εδώ.
Θα είναι πολύ εύκολο για μένα να σε εκθέσω.
Θες να μάθεις πώς μπορείς να βγαίνει στο φως του ήλιου;
Θέλω.
Δεν μπορείς.
Μη με απειλήσεις ποτέ ξανά.
Όταν ήρθε ο Λόγκαν σπίτι, τι σου είπε;
Ψευτο-γλυκόλογα, χαζο-χαμόγελα, γλυκά μάτια.
Μιλάω σοβαρά. Πώς αντέδρασε; Τι είπε;
Ο συνηθισμένος Λόγκαν. Γοητευτικός, λίγο πιο μανιακός.
Προσπαθούσε να με πείσει να τον αφήσω να μπει.
Τι;
Άκουσέ με πολύ προσεκτικά.
Μην του ξαναμιλήσεις ποτέ ό,τι και να γίνει. Ποτέ, Τζένα.
-Έλενα, Τζένα. -Γεια σας, κε Σάλτζμαν.
-Ήλπιζα να σε δω απόψε. -Η Βραδιά Καριέρας δε χάνεται.
Με συγχωρείτε, εμένα.
Ο Λόγκαν Φελ είναι βρικόλακας κι όταν τον ξαναβρώ...
θα τον κόψω κομματάκια.
-Είσαι καλά; -Όχι, δεν είμαι καλά.
Μου έστησε παγίδα, με πυροβόλησε...
και θέλω να εκδικηθώ. Πρέπει να τον βρεις.
-Δε χρειάζεται, είναι στο σχολείο. -Πλάκα κάνεις;
Τι θέλει εκεί;
Εκμεταλλεύεται το πλήθος.
Έρχομαι από κει.
Λοιπόν, θέλεις να μου πεις κάτι;
-Τι κάνεις; -Ακολουθώ το μέλλον μου.
Ορίστε!
Τηλεοπτική δημοσιογραφία.
Ναι, τηλεοπτική δημοσιογραφία.
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Δε διαβάζεις καν εφημερίδα!
Λιζ;
Λόγκαν.
Τι θα κάνεις; Θα με παλουκώσεις; Θα με θάψεις σε άλλο ρηχό τάφο;
Τι θα γράφει το email αυτή τη φορά;
-Δεν είχα περιθώρια. -Σκύλα!
Πέθανα για σένα. Γι'αυτή την πόλη.
Με ξέρεις από 6 χρονών και με ξεφορτώθηκες σαν σκουπίδι!
-Ήξερες που έμπλεκες. -Ήμουν ένας από σας.
Και τώρα είσαι ένας από αυτούς.
Πρόσεχε τα νώτα σου, σερίφη.
Στείλε ενισχύσεις στο σχολείο, αμέσως. Τήρησε μυστικότητα.
-Δεν ήξερα ότι ζωγραφίζεις. -Είναι προαιρετικό.
Σ'αρέσουν τα γραφικά; Κι εμένα είναι το στοιχείο μου.
Τι κάνεις;
-Έχουμε κάτι ακόμη κοινό. -Ποιο είναι το άλλο; Η Βίκι;
Να κάνουμε παρέα επειδή πηδήξαμε την ίδια γκόμενα;
Κάνε φιλίες με τους άλλους που πηδήχτηκε. Είναι μπόλικοι.
Διαλύστε το!
Κόφ'το, ζόρικε.
Εσείς οι δύο, ελάτε μαζί μου.
Συγγνώμη, δήμαρχε. Πού τους πάτε;
Θα τους μιλήσω. Οι καυγάδες πρέπει να τελειώνουν με χειραψία.
Ελάτε.
Μπόνι, πού είσαι; Είμαι έτοιμη, σε περιμένω έξω.
Δεσποσύνη σε κίνδυνο, να σε πάω κάπου;
Χριστέ μου, Λόγκαν Φελ Κανάλι 9, εσύ;
Σε ντάντευα, Κάρολιν, μη με κοροϊδεύεις.
Θα πήγαινα σπίτι με την Μπόνι αλλά δεν τη βρίσκω.
Κανένα πρόβλημα, στο δρόμο μου είναι.
Εντάξει.
-Είναι γραφτό, τελικά. -Ποιο είναι γραφτό;
Με ενδιαφέρει η δημοσιογραφία...
μπορώ να σου κάνω δυο ερωτήσεις;
Ό,τι θες. Πρώτα όμως...
-δέσε τη ζώνη σου. -Εντάξει.
Είδες πουθενά τον Λόγκαν Φελ;
Πάει την Κάρολιν σπίτι της με το αμάξι.
Μείνε εδώ.
Ορίστε, βγάλτε το από μέσα σας. Χτυπηθείτε.
-Τι να κάνουμε; -Δεν παλεύω μαζί του, μπαμπά.
Δε νομίζω, κύριε.
Πλακώνεστε μέσα, σαν αδερφές...
χτυπηθείτε έξω σαν άντρες και ξεσπάστε.
Αυτό μου'μαθε ο πατέρας μου.
Κανονίστηκε. Παλέψτε.
-Έλα, μπαμπά. -Δε γίνεται.
Είπα, παλέψτε!
Ε, τι γίνεται εδώ;
Προσπαθώ να τους τα βρω. Είμαστε εντάξει, πήγαινε μέσα.
Δε θέλω να πάω μέσα.
Ρώτησα κάτι και θέλω μιαν απάντηση. Τι γίνεται εδώ;
Σε ποιον νομίζεις ότι μιλάς;
-Σου μοιάζω για μαθητής; -Όχι.
Μοιάζεις σαν ενήλικο κυρίαρχο αρσενικό κάθαρμα.
Πρόσεχε πώς μου μιλάς. Μπορεί να χάσεις τη δουλειά σου.
Κάν'το και θα λογαριαστούμε οι δυο μας στο πάρκινγκ.
Έχεις πρόβλημα;
-Μόλις σημαδεύτηκες. -Ναι, καλά.
Είσαι καλά;
Πού είσαι;
Η κόρη σου εξέφρασε ενδιαφέρον για τη δημοσιογραφία.
Είναι σημαντικό να ενθαρρύνεις τους νέους.
Τι θες;
Την ικανοποίηση να αλλάξω την κόρη σου σε βρικόλακα.
Η εκδίκηση πονάει, έτσι;
Πάρ'την από δω.
Λόγκαν, τι συνέβη; Λόγκαν;
Σερίφη! Ο Ντέιμον είμαι!
-Πού είναι η Κάρολιν; -Είναι καλά, είμαι στην Ελμ Στριτ.
Πάμε άλλη μια φορά.
Ποιος σε άλλαξε;
Σου είπα, δεν ξέρω.
Αυτή η μανιβέλα μπορεί να σου καθαρίσει τη σκέψη.
-Είναι η τελική σου απάντηση; -Πώς παίρνεις το μέρος τους;
Δεν παίρνω το μέρος κανενός. Με τσάντισες, σε θέλω νεκρό.
-Ποιος σε άλλαξε; -Δεν ξέρω.
Καλά, τη γάμησες.
-Ε! Ξέρω! -Λες ψέματα.
Μόνο εσύ νομίζεις ότι θες να μπεις στην κρύπτη;
Κάτω από την παλιά εκκλησία;
-Αν μου λες ψέματα, σε καθάρισα. -Δε λέω ψέματα.
Υπάρχει άλλος τρόπος να λύσεις τα μάγια. Θα σε βοηθήσουμε.
Έλα στην παλιά εκκλησία.
Χτύπα με, να φανεί αληθινό.
-Πού είναι; -Είναι καλά.
-Θεέ μου! -Την πάει σπίτι ο Στέφαν.
Με συγχωρείς, σερίφη. Δεν ήμουν τόσο δυνατός.
Η Κάρολιν;
Είναι καλά. Την πήγα σπίτι, ήταν ταραγμένη...
αλλά ξέρει μόνο ότι της επιτέθηκε ο Λόγκαν.
-Πού είναι ο Λόγκαν; -Τον έχει αναλάβει ο Ντέιμον.
Εννοείς...;
Είδες τι συνέβη απόψε, έτσι;
Θέλω να πω, καταλαβαίνεις...
τον λόγο που δεν μπορούμε να είμαστε μαζί.
Αρχίζω να καταλαβαίνω πολλά πράγματα, Στέφαν.
Έλα, θα σε πάω με το αμάξι.
Δεν μπορώ να πάω σπίτι.
Ξέρω.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Τι θες;
Δεν ξέρω. Μου φάνηκε περίεργη η φάση με τον μπαμπά σου.
Έτσι είναι πάντα; Αυτά περνάς όλη την ώρα;
Σε νιώθω, φίλε. Σε νιώθω.
-Τι έπαθες; -Δε θέλω τον οίκτο σου.
-Δεν είναι ανάγκη να'σαι έτσι. -Δίνε του.
-Τι ζόρι τραβάς, ρε; -Δεν ξέρω, εντάξει;
Δεν ξέρω.
Αυτό που είπα πριν, να φύγεις, ήταν σκληρό.
Όχι. Είχες απόλυτο δίκιο.
Με ρώτησες πώς θα ήθελα το μέλλον μου.
Ήθελα να γίνω συγγραφέας.
Η μαμά μου μ'έσπρωχνε προς αυτή την κατεύθυνση...
από τότε που έμαθα ανάγνωση.
Με στήριξε, με ενθάρρυνε, μου αγόρασε την πρώτη εφημερίδα.
Και μετά πέθανε.
Και δεν μπορώ να δω πια τον εαυτό μου σαν συγγραφέα...
ήταν κάτι που μοιραζόμασταν μαζί.
Πιστεύεις ότι εσύ μου έφερες όλα τα κακά στη ζωή μου...
αλλά η ζωή μου ήταν ήδη σακατεμένη.
Αυτό είναι διαφορετικό.
Είναι το ίδιο οδυνηρό.
Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να καταλάβεις...
αλλά το κάνω για σένα.
Όχι!
Δεν αποφασίζεις εσύ για μένα.
Αν φύγεις, το κάνεις για σένα, επειδή εγώ ξέρω τι θέλω.
Στέφαν, σ'αγαπώ.
Μη φύγεις.
Δεν μπορώ, Έλενα.
Μπορείς.
Μην κρύβεσαι από μένα.
-Ποιος είσαι εσύ; -Φίλος της Τζένα.
-Η Τζένα σ'έστειλε; -Μόνος μου ήρθα.
Κατάλαβα. Περνιέσαι για γενναίος, αλλά είσαι πολύ βλάκας.
Όπως και να'χει, είμαι εδώ.
Τι θέλεις;
Η Τζένα είναι καλός άνθρωπος, της αξίζει το καλύτερο.
Και θα φροντίσω να το αποκτήσει.
Απειλή ήταν αυτό;
Δε μου ρίχνεις καμιά γροθιά, να με προκαλέσεις ίσως;
-Δεν είμαι βίαιος. -Ούτε έξυπνος θα έλεγα.
Πώς το κατάλαβες αυτό;
Γιατί δε φαντάζεσαι με ποιον μιλάς.
-Μπορείς να με πάρεις; -Φυσικά.
Μ'αρέσει η Κάρολιν. Έχει αυτό το κάτι...
Μ'αρέσει και δε απολογηθώ γι'αυτό.
Ωραία.
-Γι'αυτό κόψε την κλάψα. -Εντάξει.
Ναι.
Έρχομαι.
Πρώτη φορά βρίσκομαι στο δωμάτιό σου.
Δεν έχει αλλάξει πολύ με τα χρόνια.
Αφήνεις τα πάντα εδώ όταν πηγαινοέρχεσαι;
Είναι το μόνο μέρος που έχει μείνει σταθερό.
Αυτή η κάμαρα κρατά κάθε θύμιση που θέλω να κρατήσω ζωντανή.
-Πολλές αναμνήσεις. -Ναι.
-Διψάς καθόλου; -Λίγο. Εσύ;
Όχι, είμαι εντάξει.
Θα σου φέρω κάτι να πιεις, εντάξει;
Εντάξει.
Κατερίνε 1864
Εμπρός;
Ήθελα να σε ευχαριστήσω.
Δεν ξέρω πώς τα κατάφερες.
Δεν καταλαβαίνω.
Βρήκαμε το πτώμα του Λόγκαν στην αποθήκη των Φελ.
Αποκαλύφθηκε.
Αποθησαύριζε θύματα. Αθώα θύματα.
Ορίστε;
Η πόλη σου χρωστάει πολλά. Όπως κι εγώ.
Έλενα; σου χρωστάει πολλά. Όπως κι εγώ.