Ang nakaraan sa The Vampire Diaries
Mahigit dekadang lihim akong namuhay. Alam ko ang panganib pero dapat ko siya makilala.
Elena. Kamukha niya si Katherine.
-Hello, kapatid. -Damon.
Pinatay niya sina Zach at Tanner. Isinuko niya Vicki. Papatayin ko siya.
-'Di mo pwedeng gawin iyan. -Tama ka na layuan ako.
-Ano iyan? -Napaka-importanteng kristal.
Pag-aari ito ng isang makapangyarihang mangkukulam sa pamilya. Si Emily Bennett.
-Ang kristal ko. -Hawak ni Bonnie.
-Kunin mo sa kaniya. -'Wag mo ibibigay iyon kahit kanino.
Ngayon ay pag-uusapan natin ang paksukat gamit ang anino.
Ito ang paraan ng pagsukat ng taas gamit ang anino ng araw.
Halimbawa, susukatin natin ang layo ng anino.
Gagamitin natin ang sukat na ito...
...para sukatin ang haba.
At ito ay ita-tayms natin sa taas ng pinanggalingan.
Ang taas ng gusali ay masusukat din gamit ang clinometer...
...na gagawin natin sa klase bukas.
Binigay ko na sa inyo ang polyeto pero gusto kong ipaalala...
Hello?
-Pakiusap tulungan mo ako. -Sino ka?
Ako si Emily.
Alam mo iyan.
Pamilya tayo.
Nasaan ako?
Dito ako nagsimula.
At dito rin ito matatapos.
Hindi. Hindi ito totoo.
Tulungan mo ako.
Ang pareho sa mga paraan na ito...
...ay ang right triangle ay binibigyan tayo ng tamang sukat.
Anong tinitingnan mo? Umikot ka.
--na lumilikha ng 45-degree na anggulo sa pagitan...
-Nakausap mo si Bonnie? -Hindi.
-Siya dapat ang gumawa ng hakbang. -Maging responsable.
Sa presensya niya, imposible.
-Bakit ka ba naiinis sa kaniya? -Magnanakawa kasi siya.
Binigay ko sa kaniya ang kuwintas ko at 'di niya ito binalik.
-Prinsipyo lang iyon. -Susubukan ko. 'Di na ako kasali roon.
Mabuti. Ikaw naman. Nasaan si Stefan? Nakausap mo ba siya?
-Iniiwasan niya ako. -Bakit?
Mahirap ipaliwanag.
-Magkita tayo mamaya. -Paalam.
-Uy. -Uy.
Magandang umaga sa lahat.
Okay.
Tingnan natin.
Ayos ka lang?
--ZMAN.
Alaric Saltzman.
Komplikado ito, alam ko. Mahirap ito sabihin.
Ang Saltzman ay galing sa German.
Umalis ang pamilya ko rito noong 1755 papuntang Texas.
Pero ako ay ipinanganak at lumaki sa Boston.
Ang pangalang Alaric ay galing sa yumaon kong lolo sa tuhod...
...na 'di ko na mapapasalamatan pa.
Siguro bibigkasin n'yo itong Alaric...
...pero ito ay "Alaric," okay?
Kaya pwede n'yo ako tawaging Rick.
Ako ang bago n'yong guro sa kasaysayan.
Gising na.
Mahuhuli na ako sa klase.
Anong ginagawa mo?
Nakikipag-ayos.
Sige na, kailangan mo ito para dumaloy ang dugo mo.
Pinapabuti nito ang patay na laman.
-Okay, pasensya na. -Tumabi ka, pakiusap.
Napatahimik ko na ang nayon. Para iyon sa ikabubuti.
Pero pasensya na.
At para patunayan iyon, isang linggo akong 'di kakain ng tao.
Gagawin ko ang deyetang Stefan. Mga walang balahibo lang.
Dahil naisip kong masamang patayin ang malapit at dati mo nang kaibigan...
at kahit paano karapat-dapat itong pagtawanan.
-Ginagaya mi ba ako? -Oo, Stefan.
Ngayong 'di na tayo papakialamanan ng lihim na lipunan ng galit sa bampira...
...magagawa ko na ang "paano ko sisirain ang buhay ni Stefan ngayong linggo?"
At pwede na akong magtampo at ang pananabik ni Elena at pagkunot ng noon.
Masaya ito. Gusto ko ito.
At maisisiwalat ko na ang lihim na motibo...
...sa likod ng masama at ma-dimonyong kong pagbabalik sa Mahiwagang Talon.
Oo, tapos na ako.
Ikaw talaga ito, Damon. Dapat laging sa iyo ang huling salita.
At napunta ako sa labi ng dating Simabahan ng Fell...
...bago ako magising sa kakahuyan.
At lagi mong nakikita ang ninuno mong si Emily?
Naniniwala ka ba sa multo?
-Dalawang linggo nakalipas, hindi, pero ngayon-- tingin ko sinusundan ako.
Ang gulo. Bakit si Emily?
Sabi ni Grams makapangyarihan siyang mangkukulam sa digmaang sibil dati.
Kaniya ang medalyo na ito. Ang anting-anting ng mangkukulam.
Nagsimula lahat ito nang nakuha mo ang kuwintas?
Tingin ko ginagamit niya ito para makipag-usap sa akin.
-Anong sabi ni Grams tungkol dito? -'Di ko siya tatawagan.
Sasabihin niyang tanggapin ko ito. Ayaw ko itong tanggapin.
Gusto ko itong matigil.
Uy, Mr. Saltzman, ako si Jeremy Gilbert. Gusto mo ako makita?
Alam mong may hangal na dokumento ang dati mong guro?
Walang biro, nakasulat ito sa marka.
Nakalagay rito lahat ng magugulo.
Pero tagumpay lang ito sa iyo.
'Wag mo na alalahanin ito.
Hindi siya ako. Malinis na lahat.
Ngayon...
...sa grado naman tayo.
Alam ko, mahirap ang dalawang buwan pero sinusubukan ko humabol.
Oo, nakita ko iyon, pero ang problema ay nasa kalahati na tayo ng semestre...
...at ang kalahating bagsak ay malabo pa rin.
Ito angparte na sasabihin mong, "Anong gagawin ko para baguhin iyan?"
Buti nagtanong ka. Gusto mo ba ng dagdag na kedito?
-Oo, oo, syempre. Kahit ano. -Mabuti. Isulat mo ako ng sanaysay.
-Okay, tungkol saan? -Sa kasaysayan.
Pumili ka ng paksa. Gawin mong lokal. Walang galing sa Wikipedia.
Ang nayong ito ay mayaman sa kasaysayan...
...kaya magtrabaho ka lang, pagandahin ito, at makakahabol ka rin.
-Okay? -Okay.
Ang gandang singsing niyan.
Salamat. Sa tatay ko ito.
Medyo makinang pero pamilya ito, alam mo na.
May isang linggo ka.
-Seryoso? -Iyang ang eksaktong....
-Uy. -Uy.
Ano iyon?
-Anong ano?What is what? -Iyong "uy."
Dalawa na ito. Dalawang uy.
May iba ka pa bang salita sa bokabularyo mo?
-Anong mali sa uy? -May nakakaasiwa itong kahulugan.
Nagpalipas ka ng gabi sa higaan ko.
May yakapan, at tumakas ka para hindi mo ako makita.
Na masasabi kong hind maganda gawain ng lalaki na hind ko gusto.
At ngayon naman "uy", seryoso?
Ibig ko sabihin, siguro nakakaawa ako, magulo pagkatapos ng kasiyahan...
...pero 'wag mo iisiping makulit ako.
Dahil hindi ko na hahayaan guluhin ako ng lalaki.
Narinig ko ang nanay mo at ayaw kong masangkot ka sa gulo...
...kaya dumaan ako sa bintana.
Dumaan ka sa bintana. Pangit na gawain na naman.
Serip ang nanay mo. At para sa "uy"...
...sigurado akong araw-araw ko sinasabi sa iyo iyon mula unang taon.
May gusto ka bang ipakahulugan doon? Nakakaawang gawain ng babae.
-Hi. -Wala ka sa klase, nag-alala ako.
Oo, natanggap ko ang mensahe mo at patawad hindi kita nasagot...
...pero ang sasabihin ko ay 'di dapat sabihin sa telepono.
Ang simpleng, "Hindi ko pinatay ang kapatid ko" na text ay ayos na.
Hindi ko pinatay ang kapatid ko, kahit karapat-dapat siya.
Dapat pasalamatan ka niya.
Anong gusto mong sabihin sa akin?
Hindi na ako papasok sa paaralan.
Iiwas na ako at lalayo.
Iyon ang tamang gawin.
Umiwas sa paaralan? O sa akin?
Salammat sa pagsabi sa akin.
-Mas ayos na ito. -Oo, naintindihan ko.
Galit ka, ayos iyon. Mas madali kung magalit ka sa akin.
Okay, huling pagkakataon mo na.
-Sisigaw ako. -'Wag, 'wag mong gawin iyan.
'Wag tayo lumayo ng usapan.
Makinig ka, aki na ang kuwintas ko.
Hindi mo ito makukuha.
'Di ko ito makukuha, pero pwede mo itong ibigay sa akin. Tinutulungan kita.
-'Di ko kailangan ang tulong mo. -Kailangan mo at 'di mo alam iyon.
May nabangga ka na kailangan mong takasan.
-Lubayan mo na ako kung hindi-- -Walang pananakot.
Tingnan mo, A, sinaktan mo ako noong nakaraan, B, 'di ko gustong mapahamak ka.
Maniwala ka man o hindi, Bonnie, gusto kong protektahan ka.
Hayaan mong tulungan kita na layuan ka ni Emily.
-Paano mo nalaman? -Marami akong alam.
Mas may alam ako sa kristal kaysa sa iyo.
At alam kong ginagamit niya ito para pumasok sa loob mo.
Nakita mo na kung gaano ka katakot?
Dapat lang, dahil kukunin ko ang kristal na iyan...
...kahit na hintayin ko pa si Emily na siya mismo magbigay nito.
Kaya sa susunod na lumabas siya para maglaro, sabihin mo sa kaniya...
...na ang usapan ay usapan.
May dala siyang gulo, Elena. Tinakot niya talaga ko.
Kailangan mong lumayo kay Damon hanggang maaari.
Sinusubukan ko. Bigla na lang siya nagpapakita.
Ayaw kong mag-isa ka. Sa bahay ko ikaw matutulog ngayon.
Matatapos ang gabi natin nang wala ito.
Saan ka pupunta?
-Ayos ka lang? -Ngayon oo.
Lahat ng problema ko ay dahil sa bagay na iyon.
-'Di ako makapaniwala 'di ko ginawa iyon. -Anong sasabihin ng Grams mo?
Hindi si Grams ang sinusundan ng 150 taong gulang na multo, tama?
Okay kung ganoon.
Gusto ko ang lalaking nakakakain mag-isa.
Kakaibang lakas.
Akala ko nalulungkot ka pa rin kay Logan.
Lalayo na ako sa lalaki habang buhay.
Hindi ibig sabihin na 'di ko na sila pwede tingnan sa malayo.
Pwede kitang ipakilala.
Uy.
Salamat sa pagpunta. 'Di ako tatawag kung hindi ito importante.
Alam ko iyon.
-Pinagbantaan niya ako. -Anong kailangan ni Damon kay Bonnie?
Nasa kaniya ang kuwintas. Nakuha ito ni Caroline kay Damon at binigay kay Bonnie..
...at kinukuha na ni Damon.
-Pinapahirapan niya siya. -Dahil sa kuwintas.
'Di lang iyon basta kuwintas. May kinalaman iyon sa pinagmulan ni Bonnie.
Pag-aari ito ng isa sa ninuno niya na nakatira rito noong Digmaang Sibil--
Nang nakatira kayo ni Damon dito.
Ang pangalan niya ay Emily.
Siya ang alilang babae ni Katherine, isang mangkukulam.
Alam mo?
Ang tungkol kay Bonnie?
Noong unang gabi na inimbitahan mo ako sa hapunan, nagkaroon ako ng koneksyon.
At ngayon alam na ni Damon.
At sa anumang dahilan, gusto niyang kunin ang kuwintas.
Anong itsura nito?
-Ito ay antigong bakal na may-- -Na may amber na kristal.
Alam ko iyon. Kay Katherine iyon. Binigay iyon ni Emily sa kaniya ibig sabihin--
Ano?
Hindi ko alam, pero aalamin ko. Kakausapin ko si Damon.
Sasabihin niya kaya sa iyo?
Sasabihin niya iyon.
-May napili ka nang paksa? -Wala pa.
Iyon ay lokal at 'di pwede magsaliksik sa Internet, kaya--
-Madali iyon, nasa'yo gamit ng tatay mo. -Anong gamit?
Iyong Paanong-ang-Gilbert- ay-nakarating-sa-Mayflower.
Lahat ng pinagmulan ng pamilya sa nakaraan.
Gusto talaga ng tatay ang tungkol sa kasaysayan ng pamilya.
Nasa kahon iyon lahat sa tokador.
-Mr. Saltzman. -Jeremy, kumusta, pare?
-Siya ang Tiya Jenna ko. -Alaric Saltzman. Masayang makilala ka.
Sinasabi lang sa akin ni Jeremy ang tungkol sa sanaysay niya.
Salamat sa pagbigay pa sa kaniya ng tsansa.
Alam mo, unang araw ko ito. Gusto kong gumawa ng magandang impresyon.
Kung ganoon, Stefan...
...alam mo, naisip ko. Tingin ko dapat magsimula tayo ulit.
Bigyan mo pa ng pagkakataon ang kapatid mo.
Dati nating ginagawa ito, o sige, noong unang panahon.
Ayaw ko, Damon. 'Di kita mapagkakatiwalaang maging mabait.
Pinatay mo lahat at napakasama mo. Napakasama mo at--
Mahirap kang gayahin at kailangan ko pumunta sa mababang lugar na iyon.
Pwede humingi ng kape, pakiusap? Anong mayroon sa bote?
Nasa hangganan na ako. mahigpit na diyeta. Sinusubukan kong 'di makatawag-pansin.
Pwede kang umalis, humanap ng bagong nayon para maging personal mong Gas 'n' Sip.
Kaya ko ito.
Salamat.
'Di mo ako kailangang bantayan.
-'Di ako narito para bantayan ka. -Bakit ka narito?
Bakit hindi?
Pasensya na. Iyan, nasabi ko na.
Kung gusto mo ang pangit na kuwintas, sa iyo na.
Sa iyo na ito.
Magagalit ka ba kung sabihin kong tinapon ko ito?
-Tinapon mo ito? -Alam ko kabaliwan ito.
-Binabangungot ako dahil sa kuwintas. -Sana binalik mo na lang sa akin.
Bakit? Para maibalik mo ito kay Damon?
Bwisit na Damon. Maglilinis ba tayo ng kuko o ano? Sinong may panglinis?
Nasa bag ang sa akin.
Elena, tingin mo gaano katagal itong away na ito kay Stefan?
Permanente na ba ito?
Hindi ko alam, Caroline.
Bakit napakasinungaling mo, Bonnie?
-Ano? -Caroline.
-'Di ako nagsisinungaling sa iyo. Pangako. -Totoo iyon.
-Nakita ko siyang tinapon iyon sa parang. -Kung ganoon ipaliwanag mo.
Emily?
-Sino si Emily? -Iyong multo.
May pangalan na ang multo ngayon?
-Caroline, Pakiusap. -Nagtataka ako bakit ayaw niya ako iwan.
Okay, anong nangyayari? Bakit 'di ako parte ng usapang ito?
Lagi ninyong ginagawa ito sa akin.
-Hindi totoo iyan. -Oo, totoo iyon.
-Ayaw kitang kausap, 'di ka nakikinig. -'Di totoo iyan.
-Mangkukulam ako. -At 'di ba namin alam iyon.
Nakita mo na? Iyan ang sinasabi ko. May sinasabi ako sa iyo.
'Di mo manlang ito naririnig.
Nakikinig ako. Kailan ba ako 'di nakinig?
Iniwan na talaga ako ni Jeremy.
-Saan siya pumunta? -Sa bahay.
'Di iyon malayo. Pwede siya maglakad.
Taga-rito ka ba? Taga-nayon ka ba?
Nagbalik lang ako. Umalis lang ako at ngayon nagbalik na.
-Bakit ka umalis? -Dahil sa pag-aaral.
-At iyon ang totoong dahilan. -Okay.
Naloko ako. Ng lalaking Logan ang pangalan.
-Anong ginawa niya? -Iyong normal.
Nagsinungaling, nanloko, nakipagbalikan, at iniwan ulit ako.
Ikaw naman? May malungkot ka bang kwento ng relasyon?
Iyong normal. Nagmahal ako, nagpaksal ng maaga...
...namatay ang asawa.
Lagi iyon ang magandang pampatigil sa usapan.
Anong nangyari?
Ikaw, ako, at Departamento ng Pulis ng Hilagang Carolina...
...ay iniisip ang bagay na iyon. Iyon ay hindi pa nareresolba.
-Bakit ka lumipat dito? -Bagong buhay, bagong tanawin.
Gusto ko rito. Mayaman ito sa kasaysayan.
Swerteng tira.
Mas angkop ang nahasang kasanayan sa maraming dekada.
-Tinatalo mo ako. -Oo, dahil mas magaling ako sa iyo.
Kilala na kita? Baliktad na sikolohiya?
Medyo halata ito pero hanga ako sa pagsisikap.
Mas gusto mo ang nakakunot noo?
Seryoso, anong laro ang tingin mong nilalaro mo?
Nakakatawang tanong iyan...
...dahil ilang buwan ko nang tinatanong iyan sa iyo.
-Nakakainis iyon, 'di ba? -Magaling.
Bonnie?
Hindi lang ako ito.
Okay? Hindi ako naniniwala sa:
Pero kung ganoon ka, okay, sasama ako.
Iyon lang ang kailangan para sumakay ako.
Dahil matalik na kaibigan kita.
At sinasabi ko ito kahit na nasa kusina si Elena...
...at nakikinig sa mga sinasabi ko.
Hindi ko alam kung gaano katotoo ito sa iyo.
Pero nakikinig na ako.
-Okay? -Okay.
Elena, pwede ka na pumasok, tapos na kami.
Ang daming drama sa kwartong ito.
Anong gusto ninyong gawin?
May naisip ako. Bakit 'di tayo mag-ritwal?
-Tingin ko 'di magandang ideya iyan. -Sige na.
Tumawag tayo ng ilang espiritu.
Ang babaeng Emily na iyon ay maraming ipapaliwanag.
-Anong gagawin natin? -Hindi ko alam.
Tahimik at mag-pokus.
Okay, isara n'yo ang mata n'yo.
Okay, ngayon huminga ng malalim.
Bonnie, tawagin mo siya.
Emily.
Nariyan ka ba?
Talaga? Emily, nariyan ka ba? Iyon lang ang masasabi mo?
-Sige na. -Okay, grabe.
Emily.
Tinatawag kita.
Alam ko may mensahe ka.
Handa akong makinig.
-Iyan ba ay--? -Oo, nangyari ito.
Iyong aircon lang iyon.
Sabihan mo siya na magpakita ng senyales.
Sabihan mo siya.
Emily, kung kasama ka namin, magpakita ka pa ng senyales.
Nakita n'yo, 'di ito gumagana.
Hindi, 'di ko kaya. Ayaw ko na.
Buksan ang ilaw. Pakiusap, buksan n'yo ang ilaw.
Sandali, nakuha ko na.
Ang kuwintas, wala na.
-Anong ginagawa natin dito? -Magbubuklod. Salo.
Sige. Subukan mo.
'Wag mo kalimutan kung sino nagturo sa iyo maglaro nito.
Ang sakit n'on.
Ang problema sa diyeta ko, medyo masakit talaga kapag natamaan ako.
Napahanga ako, Stefan.
Iyong saya sa alak at dart, sentimental sa putbol, at ngayon...
...gabing puro bituin.
Anong kailangan mo, Stefan?
Hindi iyon totoo, Damon.
-Ang pagmamahal natin kay Katherine. -Diyos ko.
Pinilit niya tayo. Wala tayong pagpipilian.
Ilang taon bago ko naisip iyon, na lubos na maintindihan ang ginawa niya sa atin.
Hindi, Stefan.
Hindi natin pag-uusapan iyan ngayon.
Anong kailangan mo sa kristal ni Katherine?
Paano mo nalaman ang tungkol doon?
Ano ba, alam mong sasabihin sa akin ni Elena.
Paano mo nalaman kay Katherine iyon? Binigay iyon sa kaniya ni Emily.
Kasama ko siya at hindi ikaw.
Ako ang huling nakakita sa kaniya, Damon.
Ngayon, anong kailangan mo sa kristal ni Katherine?
-'Di niya sinabi sa iyo? -May iba pang nasa isip natin.
Kaya kong dukutin ang puso mo at 'di magdalawang isip na gawin iyon.
Oo.
Narinig ko na iyan dati.
May mas malaki akong surpresa, Stefan.
Ibabalik ko siya.
Okay, tapos na ang kasiyahan, Caroline.
Nasabi mo na at naintindihan ko. Ibalik mo na ito.
Ano? Hindi ko kinuha iyon.
-Ano? Anong nangyari? -Hindi ko alam.
Wala. Jeremy, nakauwi ka na?
Kayong lahat.
-Diyos ko! -Bonnie?
-Buksan n'yo ang pinto! -Bonnie? Bonnie.
-Anong nangyayari? -Bonnie.
-Anong nangyayari? -Iyong isang pinto.
-Titingnan ko sa pasilyo. -Okay.
-Bonnie? -Pakiusap!
-Bonnie! -Buksan n'yo ang pinto.
-Bonnie. Bonnie? -Pakiusap buksan n'yo ang pinto!
Bonnie!
Buksan n'yo ang pinto.
Anong nangyari? Ayos ka lang?
Ayos lang ako.
'Di ako makapaniwala. Nangloloko ka.
-Caroline, ano ba. -Hindi, sobra mo akong tinakot.
Bonnie?
Ayos lang ako.
Ayos lang lahat.
-Paano mo ibabalik si Katherine? -Bago mapatay si Katherine...
...naalala mo kung ano ang nayon na ito?
-Naaalala ko ang takot at histerya. -Ang mga tao ay pinapatay ang bampira.
Nang pumunta sila kay Katherin, pumunta ako kay Emily.
Sabi ko gagawin ko lahat. Anong gusto mo, protektahan mo lang siya.
Ginawa niya.
-Paano? -Gumawa siya ng mahika gamit ang kristal.
Habang nasusunog ang simabahan, akala namin kasamang nasusunog si Katherine..
-Hindi siya nasunog. -Pero nakita ko siyang pumasok.
May libingan...
...sa ilalim ng simbahan. Kinulong doon ng mahika si Katherine, para protektahan.
-Buhay si Katherine? -Kung iyon ang tawag mo roon.
Nakulong siya sa mahiwagang selda sa huling siglo at kalahati.
Mahusay ka sa paggutom sa bampira, kaya ano sa tingin mo ang ginagawa niya, Stef?
Alam mo ba na kayang gumamit ng mangkukulam ng pangyayari sa kalangitan...
...para ituon ang enerhiya sa mahika nila? 'Di ko rin alam.
Pero para mabigay ang kapangyarihan ng kristal...
...ginamit ni Emily ang kometa na dumadaan.
At para gumanang muli ang kristal...
Kailangan bumalik ng kometa.
Ang problema, matagal ang pagitan ng mga kometa.
At ilang problema sa kristal.
Pero nakadaan ang kometa at nakuha ko ang kristal.
Tapos nakuha ni Caroline ang kristal, at ngayon na kay Bonnie ito...
...at heto tayo.
Bakit ni Emily--? Bakit niya gagawin ito?
Alam niya na pupuntahin din nila siya.
At sinabi niya sa akin na mangako ako na mabubuhay ang angkan niya.
Naalala ko. Iniligtas mo ang mga anak niya.
Ito lang ang pumipigil sa akin na laslasin ang lalamunan ni Bonnie...
....para mabawi ang kristal ko.
Ang usapan ay usapan.
Kaya...
...gusto mo pa nang isa pa?
-'Di ako makapaniwalang naniwala ako. -Ayos ka lang?
-Aalis na ako. -Kung aalis na siya, aalis na ako.
-'Di kayo aalis. -Aalis ako.
Sobra na iyong pekeng mangkukulam sa isang gabi.
Salamat sa pagtanggap sa akin.
-Ako na ang bahala mula ngayon. -Saan ka pupunta?
-Kung saan nagsimula itong lahat. -Bonnie.
Bonnie?
Diyos ko.
Emily.
'Di ko hahayaan makuha niya ito. Dapat sirain ito.
Sandali.
-Anong nangyayari? -Hindi ko alam. Ang pinto, hindi ito--
Anong nangyayari?
Aalis na ako.
-Anong problema? - Si Bonnie.
-Anong nangyari? - Sinasapian siya ni Emily.
-May sinabi siya. -Anong sinabi niya?
Sabi niya, "'Di ko siya hahayaang makuha ito. Dapat itong sirain."
- Tapos umalis na lang siya. -Okay, tingin mo saan siya pumunta?
Hindi ko alam.
Sa Simbahan ng Fell. Sa lumang sementeryo.
Doon niya dinala si Bonnie sa panaginip niya.
-Kailangan natin siyang tulungan. - Okay.
Diyan lang kayo. Hahanapin ko siya.
Hello, Emily.
Iba ang itsura mo.
-'Di kita hahayaan gawin ito. -Nag-usap tayo.
Iba na ngayon. Kailangan ko protektahan ang pamilya ko.
Prinotektahan ko ang pamilya mo. May utang ka sa akin.
Alam ko.
-Patawad. -Malapit ka nang maging higit pa riyan.
Mali ka. Mas nakakaawa ako.
Hindi, hindi, natalo kita. Mas nakakaawa ako hanggang siyensya.
Hindi, hindi pa natin napag-usapan ang hayskul.
Braces. A na bra..
Salamin. Kondisyon ng balat.
Pwede kang...
Alam mo? Hindi kita papapasukin.
-Jeremy. -Sa susunod na lang.
Magandang gabi, Jenna.
Nahanap mo ang mga kahon.
At nahanp ko rin ito.
Ako at si Logan.
-Ang sama niyan. -Ang masama ang lumalabas kami ng guro ko.
Hindi ako lumalabas kasama siya.
Hindi pa.
Ang talaarawan ni Johnathan Gilbert
Sige na.
Ang sakit n'on.
Ito ang dahilan kaya ako kumakain ng tao.
Stefan.
-Hello, Emily. -Hindi karapat-dapat ang mga taong ito.
Hindi dapat nila malaman ang ganoong kasamaan.
Anong kasamaan?
Emily, sinusumpa ko sa Diyos, pagsisisihan mo ito.
Hindi ko hahayaang pakawalan mo sila sa mundo.
Sila?
-Anong parte ng istorya ang 'di mo sinabi? -Mahalaga ba iyon?
Emily, sabihin mo anong ginawa mo.
Para iligtas siya, kailangan ko silang iligtas.
-Niligtas mo ang lahat sa simbahan? -Kamasa ang lahat sa isa.
Wala akong pakialam sa kanila. Gusto ko lang si Katherine.
Alam kong 'di dapat ako naniwala sa sinabi mo.
'Di ito tungkol sa pagmamahal, tama?
-Ito ay paghihiganti. -Ang dalawa ay hindi pareho.
-'Di mo pwedeng gawin ito. -Bakit hindi?
Pinatay nila ang 27 na tao at tinawag nila itong labanan sa gyera.
-Dapat lang sa kanila iyon. -Dalawampu't pitong bampira, Damon.
Bampira sila. 'Di mo sila pwedeng basta ibalik.
-Nararapat sa ito sa nayong ito. -Sinisisi mo ang inosenteng tao...
...sa nangyari 145 taon na ang nakalipas.
Hindi inosente ang mga taong ito.
'Wag mo isiping 'di na ulit ito mangyayari. Marami silang alam.
Susunugin nila ang mangkukulam mong lola 'pag nalaman nila. Maniwala ka.
Iba na ang mga bagay ngayon.
-'Wag mo gawin ito. -'Di ko sila pwedeng pakawalan.
Hindi ko gagawin.
-Hindi. - Incendia!
Hindi,
Hindi, hindi, hinid. Pakiusap.
Bonnie.
Hindi!
Buhay siya, pero malubha. Maililigtas ko siya
Ang leeg niya. Gumagaling ito.
-Uy. -Diyos ko.
-Anong ginagawa mo rito? -Bukas ang bintana mo.
-Naisip ko dapat malaman mo. -'Di nakakatawa.
Tingnan mo. Nagsinungaling ako, nitong umaga.
-Ti=ungkol sa? -Tungkol sa nakasama kita sa kama.
-Nagyakap tayo, at kinilabutan ako roon. -Kinilabutan ka?
Pumunta ka ba rito para insultuhin ako o ano?
Dahil napakahaba ng gabing ito.
Hindi, dahil hindi kita gusto.
Hindi kita gusto, pero masaya iyon.
-Ano? -Ang makasama ka sa kama. Masaya iyon.
At iniisip ko iyon at naiisip kong dapat sabihin ko sa iyo...
...nanatili ako ng gabing iyon kasi malungkot ka, mag-isa at naawa ako sa iyo.
Salamat, kasi gusto kong kinakaawaan ako.
-Makakaalis ka na. -Hindi-- Dahil alam ko.
Dahil wala na si Vicki, at sumama ang nanay ko kay Pete sinuman siya...
...ako lang ito.
Kaya alam ko.
'Di ako pinilit ni Katherine. Alam ko lahat, lahat ng nangyari.
Totoo iyon para sa akin.
Aalis na ako.
Hindi ko maintindihan, Elena. Anong nangyari sa akin?
Inatake niya ako at ang mukha niya ay parang--
Anong nararamdaman mo? Ayos ka lang?
Ayos lang ako. Iyong dugo ko lang, hindi ko--
Hindi kita sasaktan.
Anong nangyayari, Elena?
Ipapaliwanag ko lahat, Bonnie, okay? Umalis na muna tayo rito.
Bonnie. Bonnie, tumingin ka sa akin. Magtiwala ka.
Hindi ka niya sasaktan.
Sige na. Sige na.
-Nasa panganib ba siya na maging-- -Hindi.
Kailangan niyang mamatay na dumadaloy sa kaniya ang dugo ko.
Bantayan mo siya ngayong gabi, siguraduhin mong walang mangyayari...
...at 'pag umalis ito sa sistema niya, magiging ayos na.
Sasabihin ko sa kaniya ang totoo.
Sigurado ka?
Mapagkakatiwalaan ko siya.
Kailangan kong may makaalam, nang makakausap, hindi ako mabubuhay sa lihim.
Alam ko iyan. Hindi mo kailangan.
Niligtas mo ang buhay niya.
Patawad, Stefan. Akala ko hindi kita makakasama , pero nakasama kita.
Hindi mo kailangang ipagtulakan ako.
Magagawa ko ito.
Hindi ko kaya.
Kailangan kong umalis, Elena.
Maraming tao ang namatay. Marami ang nangyari.
Ano?
Hindi. Alam ko iniisip mo na pinoprotektahan mo ako--
Kailangan ko.
Ang umuwi...
...ay isang pagkakamali.
Hindi na ako pwedeng maging parte ng buhay mo.
'Wag kang umalis, Stefan.
Pakiusap.
Hindi mo kailangan. Ito ang tahanan mo. 'Wag kang umalis pakiusap.
Paalam, Elena.
Aalis ka na lang basta?
'Wag ka umalis, Stefan.
Stefan.
-Hello, Jenna. -Logan.
Hindi mo ba ako papapasukin?
Isinalin sa Tagalog ni: Rachel Tajos . 'Wag kang umalis pakiusap.