W poprzednich odcinkach...
Przez ponad wiek żyłem w ukryciu. Do teraz.
Znam ryzyko, ale muszę ją poznać.
Elena jest sobowtórem Katherine.
- Witaj, bracie. - Damon.
Zabił Zacha.
Zabił Tannera. Odmienił Vicki.
Muszę go zabić.
Nie możesz.
Masz rację, zostaw mnie.
Co to takiego?
Ważny kryształ.
Należał kiedyś do najpotężniejszej
czarownicy w rodzinie. Emily Bennett.
- Chcę kryształ. - Bonnie go ma.
- Odbierz go. - Nikomu go nie oddawaj.
Rozmawiamy dziś o pomiarze
wysokości na podstawie cienia.
Interesuje nas odległość.
Najpierw zmierzymy sam cień.
Wynik pomnożymy przez tę liczbę.
Wysokość można też zmierzyć przy pomocy inklinometru.
Zajmiemy się tym jutro.
Dostaliście materiały.
Pomóż mi.
Kim jesteś?
Jestem Emily.
Przecież wiesz.
Jesteśmy rodziną.
Gdzie ja jestem?
Tu się zaczęło.
I tu musi się skończyć.
To nie jest prawda.
Pomóż mi.
Obie metody pozwalają określić dokładną miarę.
Na co się gapisz?
- Rozmawiałaś z Bonnie? - Jestem zła.
Niech ona się odezwie.
Bądź mądrzejsza.
Przy niej nie mogę.
O co się tak wściekasz?
Bo to złodziejka.
Dałam jej mój naszyjnik, a ona nie chce oddać.
Próbowałam. Mam to gdzieś.
Dobrze. Twoja kolej.
Gdzie Stefan? Gadałaś z nim?
- Unika mnie. - Czemu?
To skomplikowane.
Do potem.
Witam wszystkich.
Alaric Saltzman.
Trudno wymówić, wiem. Język nie nadąża.
Saltzman ma germańskie pochodzenie.
Moja rodzina w 1755 roku przyjechała do Teksasu.
Ja urodziłem się i wychowałem w Bostonie.
Imię Alaric mam po pradziadku, piękna spuścizna.
Będziecie próbowali wymawiać źle, ale akcent jest na początku.
Możecie nazywać mnie Rick.
Będę was uczył historii.
Pobudka.
- Spóźnisz się do szkoły. - Co robisz?
Na zgodę.
Krew zacznie ci krążyć.
Nawet w martwym ciele.
- Przepraszam. - Odsuń się.
Dzięki mnie dadzą ci spokój.
Ale żałuję.
Na dowód nie będę się żywił ludźmi przez...
...tydzień. Przejmę twoją dietę. Tylko ptaki.
Rozumiem, że śmierć najbliższej przyjaciółki to rzecz niepojęta,
a jednak dość zabawna.
- Przedrzeźniasz mnie? - Tak, Stefanie.
Skoro mamy z głowy tajne bractwo wrogów wampirów,
powrócę do rozmyślań "Jak zatruć Stefanowi życie"?
Ja zaś będę się dąsać, marzyć o Elenie i marszczyć czoło.
Fajnie.
W końcu wyjawię przyczynę mojego powrotu do Mystic Falls.
Dobra, skończyłem.
Zawsze musisz mieć ostatnie słowo.
Doszłam do ruin starego kościoła i obudziłam się w lesie.
I ciągle widzisz swoją prababkę, Emily?
Wierzysz w duchy?
Wcześniej nie wierzyłam, ale...
Jestem nawiedzona.
Ale dlaczego Emily?
Żyła w czasach Wojny Secesyjnej,
a medalion należał do niej.
Zaczęło się, kiedy go dostałaś.
Komunikuje się nim ze mną.
Co na to babcia?
Nie zapytam. Każe mi to zaakceptować.
A ja nie chcę. To się musi skończyć.
Jestem Jeremy Gilbert. Wzywał mnie pan.
Wiesz, że poprzedni nauczyciel zbierał akta?
Serio. "Katalog łobuzów".
Wszyscy rozrabiacy.
Ale to tylko wstęp do historii o tobie.
Nie przejmuj się.
Nie jestem nim.
Czysta karta.
Pogadajmy o stopniach.
Miałem słabe miesiące, ale usiłuję wyjść na prostą.
Widzę. Ale już połowa semestru.
Przyszłość rysuje się ponuro.
Teraz ty: "Jak to zmienić"?
Miło, że pytasz. Chcesz się zasłużyć?
Jasne. Cokolwiek.
Dobrze. Napisz referat.
- O czym? - O historii.
Wybierz temat. Coś lokalnego.
Nie przepisuj z Wikipedii.
Miasteczka mają przeszłość.
Przyłóż się.
Wyjdzie dobrze i wrócisz do gry.
Zgoda?
Fajny pierścionek.
Należał do mojego ojca.
Trochę jarmarczny, ale to pamiątka.
Masz tydzień.
Co to ma być?
- Co? - Powiedziałeś "hej". Dwa razy.
Znasz inne słowa?
Co ci się nie podoba?
Niezręczny podtekst. Spałeś w moim łóżku.
Tuliliśmy się, wyszedłeś przed świtem.
Kiepski ruch, który mi się nie spodobał.
A teraz mówisz "hej"?
Byłam kupką nieszczęścia po imprezie,
ale nie dam sobą pomiatać.
Nie pozwolę zawrócić sobie w głowie.
Nie chciałem się natknąć na twoją mamę,
więc wyszedłem prze okno.
Żałosna męska zagrywka.
Twoja mama jest szeryfem.
A w kwestii "hej", tak się do ciebie zwracam od pierwszej klasy.
Dopatrujesz się w tym czegoś?
Żałosna babska zagrywka.
Nie było cię na lekcji.
Dostałem wiadomość.
Przepraszam, że nie oddzwoniłem.
Lepiej nie mówić tego przez telefon.
Krótkie "nie zabiłem brata" by wystarczyło.
Nie zabiłem brata.
Chociaż zasłużył.
Powinien ci dziękować.
Co chciałeś mi powiedzieć?
Nie będę już chodził do szkoły.
Wycofam się i ukryję. Tak trzeba.
Ukryjesz się przed szkołą czy...
...przede mną?
Dzięki za informację.
Tak będzie lepiej.
Jasne.
Jesteś zła. Dobrze.
Lepiej, jeśli mnie znienawidzisz.
To twoja ostatnia szansa.
- Zacznę krzyczeć. - Tylko nie to.
Zwróć mój naszyjnik.
Nie możesz go wziąć.
Chyba że mi go oddasz. Pomagam ci.
- Nie chcę pomocy. - Chcesz, choć jeszcze nie wiesz.
Wdepnęłaś w coś, a nie powinnaś.
Zostaw mnie albo...
Nie próbuj mi grozić.
Skrzywdziłaś mnie poprzednio.
Ale nie życzę ci źle.
Możesz nie wierzyć, ale chcę cię chronić.
Pomogę ci pozbyć się Emily.
- Skąd to wiesz? - Wiem dużo.
A o krysztale więcej niż ty. Ona próbuje tobą zawładnąć.
Widzisz, jak się boisz?
I słusznie, bo zdobędę kryształ,
choćbym miał czekać, aż Emily sama mi go da.
Kiedy wróci, powiedz jej, że umowa to umowa.
To potwór. Przeraził mnie.
Trzymaj się od Damona jak najdalej.
Usiłuję. Ale ciągle się zjawia.
Nie chcę, byś była sama.
Śpij dzisiaj u mnie.
Dokąd idziesz?
Dobrze się czujesz?
Teraz już tak. Wszystko przez ten wisiorek.
Że też tyle zwlekałam.
- Co powie twoja babcia? - Jej duch nie nawiedza.
Cenię ludzi, jedzących samotnie.
Siła spokoju.
Nie płaczesz po Loganie?
Wyrzekłam się mężczyzn.
Ale obserwuję ich z bezpiecznej odległości.
Mogę cię przedstawić.
Dzięki za przyjście.
Dzwoniłam, bo to ważne.
Wiem.
- On jej groził. - Czego od niej chce?
Caroline dała jej naszyjnik, który był Damona.
Teraz on chce go odzyskać. Dręczy ją.
- Naszyjnik? - Nie byle jaki.
Jest dziedzictwem Bonnie.
Należał do jej prababki, która żyła w czasach Wojny Secesyjnej.
Kiedy tu mieszkaliście.
Miała na imię Emily.
Była służącą Katherine.
I czarownicą.
Wiesz?
- O Bonnie? - Odkąd zaprosiłaś mnie na kolację.
Damon też wie
i chce mieć ten naszyjnik.
Jak on wygląda?
- Srebrny z... - Bursztynowym kryształem.
Należał do Katherine.
Dostała go od Emily, a to znaczy...
Co?
Nie wiem. Ale się dowiem.
- Pogadam z Damonem. - Powie ci?
Wyciągnę to z niego.
- Wybrałeś temat? - Jeszcze nie.
Musi dotyczyć miasteczka, ale nie z Internetu.
Łatwe. Poszukaj w rzeczach taty.
Gilbertowie przypłynęli na Mayflower
Są pamiątki rodzinne.
Twój tata uwielbiał historię.
Wszystko jest w pudłach.
- Panie Saltzman. - Jeremy, co słychać?
To moja ciocia Jenna.
Alaric Saltzman. Miło mi.
Jeremy mówił o referacie.
Dziękuję, że dostał szansę.
Chciałem zrobić dobre wrażenie.
Stefan...
Tak sobie myślę.
Powinniśmy zacząć od nowa.
Dać sobie szansę.
Kiedyś robiliśmy to często.
Nie, Damon.
Nie umiesz być miły.
Wszystkich zabijasz, jesteś okrutny.
Trudno cię przedrzeźniać. Odpuszczę.
Poproszę kawę.
Co to za butelka?
Zacząłem dietę. Nie wychylam się.
Odejdź stąd i znajdź inne miasto,
które zmienisz w magazyn napojów.
Poradzę sobie.
- Nie musisz pilnować. - Nie po to jestem.
Więc po co?
A czemu nie?
Przepraszam. Powiedziałam.
Jeśli chcesz ten ohydny naszyjnik, to go sobie zachowaj.
Znienawidzisz mnie, jeśli powiem, że go wyrzuciłam?
Wyrzuciłaś?
Miałam przez niego koszmary. Musiałam.
Mogłaś oddać go mnie.
Żebyś zwróciła Damonowi?
Chrzanię go.
Robimy ten manikiur czy nie?
- Gdzie przybory? - W torebce.
Ile będziesz się złościć na Stefana?
Nie wiem.
- Dlaczego jesteś taką kłamczuchą, Bonnie? - Co?
Nie kłamię. Przysięgam.
Widziałam, jak go rzucała na pole.
Więc wytłumacz.
- Emily? - Kim jest Emily?
Duchem.
Duch ma imię?
- Proszę cię. - Niech da mi spokój.
Co się dzieje?
Nic nie rozumiem.
Ciągle mi to robicie.
- To nieprawda. - A jednak.
Nie słuchasz, co mówię.
Nieprawda.
- Jestem czarownicą. - Oczywiście.
Widzisz? O tym mówię.
Usiłuję coś powiedzieć, a ty nie słuchasz.
Ja nie słucham? Niby kiedy?
Jeremy mnie zostawił.
- Dokąd poszedł? - Do domu.
To niedaleko.
Jesteś stąd?
Tu się urodziłam.
Wyjechałam, ale wróciłam.
- Czemu wyjechałaś? - Na studia.
Istnieje też prawdziwy powód.
Zostałam skrzywdzona.
Przez niejakiego Logana.
- Co zrobił? - Normalka.
Kłamał, zdradzał, wabił, rzucił.
Teraz ty. Jakieś smuty?
Normalka.
Miłość, wczesne małżeństwo, śmierć żony.
Tu zawsze zapada milczenie.
Co się stało?
Cała policja Karoliny Północnej się nad tym zastanawia.
Sprawa niewyjaśniona.
- Czemu przyjechałeś? - Żeby zmienić otoczenie.
To miasto ma bogatą historię.
Fart.
Lata treningu.
Pokonujesz mnie.
Jestem od ciebie lepszy.
Przejrzałem cię. Stosujesz teorię reaktancji.
Doceniam wysiłki.
Wolisz, żebym marszczył czoło?
W co ty się bawisz?
Ciekawe pytanie,
zważywszy, że zadaję ci je od paru miesięcy.
Frustrujące, prawda?
Trafiony.
To nie dla mnie.
Nie wierzę w czary.
Ale jeśli ty wierzysz, niech będzie.
Nic nie ryzykuję.
Jesteś moją najlepszą przyjaciółką.
Mówię to, wiedząc, że Elena jest w kuchni i słyszy każde słowo.
Nie wiedziałam, ile to dla ciebie znaczy.
Ale już słucham.
Elena, możesz wejść. Skończyłyśmy.
Panuje tu za duże napięcie.
Co chcecie robić?
Mam pomysł. Seans spirytystyczny.
To nie jest dobry pomysł.
Chodźcie. Wywołajmy ducha.
Ta cała Emily ma się z czego tłumaczyć.
- Co teraz? - Nie wiem.
Bądźcie cicho i skupcie się.
Zamknijcie oczy.
Głęboki wdech.
Bonnie, wezwij ją.
Emily, jesteś tu?
Serio? "Jesteś tu"? To wszystko?
Emily...
Wzywam cię.
Masz dla mnie wiadomość.
Jestem, by cię wysłuchać.
- Zapłonęły? - Tak.
To klimatyzacja.
Powiedz, żeby dała ci znak.
Poproś.
Emily, jeśli tu jesteś,
daj nam drugi znak.
Widzicie? Nie działa.
Nie mogę. Mam dość.
Światło! Włączcie je.
Dziewczyny, naszyjnik zniknął.
- Co my tu robimy? - Bratamy się.
Łap.
Chcesz?
Spróbuj.
Pamiętaj, kto cię uczył grać.
- Boli. - Minusy mojej diety.
Uderzenia bolą.
Imponujesz mi.
Zabawa, gorzała i lotki.
Miłość do futbolu,
a teraz - noc pod gwiazdami.
Czego chcesz?
Nasza miłość do Katherine nie była prawdziwa.
Omotała nas. Bez wyboru.
Minęły lata, zanim pojąłem, co nam zrobiła.
Nie mówmy o tym dzisiaj.
Po co ci kryształ Katherine?
Skąd o nim wiesz?
Wiedziałeś, że mi powie.
Skąd wiesz, że był Katherine?
Emily oddała go ostatniej nocy.
Ja z nią byłem.
Widziałem ją jako ostatni.
Po co ci ten kryształ?
Nie powiedziała ci?
Byliśmy zajęci czym innym.
Mógłbym wyrwać ci serce z piersi.
Wspominałeś już wcześniej.
Mam większą niespodziankę.
Sprowadzę ją z powrotem.
Zabawa skończona.
Udowodniłaś, co chciałaś. Oddaj.
Ja go nie wzięłam.
Co się stało?
Nie wiem. Nic.
Jeremy? Jesteś w domu?
Dziewczyny?
Spróbuj drugich drzwi. Sprawdzę w holu.
Co się stało? Jesteś cała?
Już dobrze.
Nie do wiary. Zgrywałaś się.
Wystraszyłaś mnie.
Wszystko w porządku.
Nic się nie dzieje.
Jak chcesz sprowadzić Katherine?
Pamiętasz, jak tu było przed pożarem kościoła?
Pamiętam strach i histerię.
Zabijano wampiry.
Znaleźli Katherine. Błagałem Emily,
by ją chroniła. Obiecałem zrobić wszystko.
- Tak się stało. - Jak?
Rzuciła na kryształ zaklęcie.
Kościół płonął, myśleliśmy, że Katherine też, ale nie.
Widziałem, jak wchodziła.
W podziemiach kościoła jest grobowiec.
Czar pozwolił Katherine tam się schronić.
Sugerujesz, że ona żyje?
Można powiedzieć.
Uwięziona przez półtora wieku.
Jako znawca wampirzego głodu domyślasz się, jak się czuje.
Wiedziałeś, że czarownice wykorzystują kosmiczną energię?
Też nie wiedziałem.
Żeby wlać w kryształ moc,
Emily posłużyła się przelatującą kometą.
Żeby kryształ znów zadziałał...
Kometa musiała powrócić.
Niestety ma długie przerwy.
Kryształ też przechodził zmienne losy.
Kometa przeleciała, ja odzyskałem kryształ,
trafił do Caroline, teraz ma go Bonnie.
Czemu Emily cię wysłuchała?
Wiedziała, że też zginie.
Musiałem obiecać, że jej ród przetrwa.
Pamiętam. Uratowałeś jej dzieci.
I tylko dlatego nie rozszarpałem Bonnie.
Ale umowa obowiązuje.
Porzucamy jeszcze?
Dałam się nabrać.
- Jak tam? - Wychodzę.
- Ja też. - Nie możecie.
Znudziły mnie te wygłupy.
Dziękuję za gościnę. Poradzę sobie sama.
- Dokąd idziesz? - Tam, gdzie wszystko się zaczęło.
Emily!
On go nie dostanie. Trzeba go zniszczyć.
Czekaj.
Co się dzieje?
Nie wiem. Drzwi...
Spadam stąd.
- Co? - Bonnie.
- Co się stało? - Emily ją opętała.
- Powiedziała coś. - Co?
"On go nie dostanie. Trzeba go zniszczyć.".
- I wyszła. - Dokąd?
Nie wiem.
Kościół. Przy starym cmentarzu.
Tam zabrała Bonnie we śnie. Musimy ją ratować.
Zostań. Znajdę ją.
Witaj, Emily.
Wyglądasz inaczej.
- Nie dam ci go. - Zawarliśmy układ.
Wszystko się zmieniło. Chronię rodzinę.
Ja ją ochroniłem. Zobowiązałaś się.
Wiem.
- Żałuję. - Dopiero pożałujesz.
Mylisz się. Jestem żałosna.
Ja jestem bardziej.
A w liceum? Aparat. Miseczka A.
Okulary. Pryszcze.
Nie zaproszę cię.
Jeremy.
Innym razem.
Dobranoc.
Znalazłeś pudła.
I to też.
Ja z Loganem.
Okrutne.
Jak romans z moim nauczycielem.
Nie romansuję z nim. Jeszcze.
DZIENNIK JONATHANA GILBERTA
Boli.
Dlatego żywię się ludźmi.
Ludzie na to nie zasługują.
Nie powinni poznawać takiego zła.
- Jakiego zła? - Emily, klnę się na Boga.
- Pożałujesz. - Nie uwolnisz ich.
Ich?
Co przemilczałeś?
Czy to ważne?
Emily. Powiedz, co zrobiłaś.
Żeby ją ratować, musiałam ocalić także ich.
Wszystkich, z kościoła?
- Jak jeden to wszyscy. - Nie obchodzą mnie.
Chcę tylko Katherine.
Nie powinienem był ci wierzyć.
Nie chodzi o miłość. Pragniesz zemsty.
To się nie wyklucza.
Nie możesz.
Czemu? Zabili dwudziestu siedmiu ludzi
Zasłużyli sobie na to.
Dwadzieścia siedem wampirów.
To były wampiry. Nie mogą tu wrócić.
Miasto na to zasługuje.
Skazujesz niewinnych za coś, co zdarzyło się ponad wiek temu.
Oni nie są niewinni.
Tamto się nie powtórzy.
Za dużo wiedzą. Spalą twoją babcię razem z nami. Zobaczysz.
Teraz jest inaczej.
- Nie rób tego. - Nie mogę ich uwolnić.
Żyje, ale słabo. Uratuję ją.
Szyja.
Goi się.
Co tu robisz?
Okno było otwarte.
Bardzo śmieszne.
Skłamałem.
- Kiedy? - Mówiąc o wspólnej nocy.
Tuliliśmy się. To mnie przeraziło.
Przeraziło? Przyszedłeś mnie obrażać?
Jestem zmęczona.
Nie lubię cię.
Nigdy nie lubiłem.
Ale było miło.
Bycie z tobą było przyjemne.
Myślałem o tym i pomyślałem, że powiem, że zostałem, bo byłaś smutna i sama.
Było mi ciebie żal.
Dziękuję. Uwielbiam wzbudzać litość.
Możesz już wyjść.
Ja rozumiem.
Vicki wyjechała.
Mama też - z Petem czy z kimś.
Jestem sam.
Rozmiem.
Katherine mnie nie omotała.
Wiedziałem wszystko, znałem każdy krok.
Tak było.
Odchodzę.
Nie rozumiem. Co mi się stało?
Zaatakował mnie, a jego twarz była...
Jak się czujesz?
Już dobrze. Ale ta krew...
Nie skrzywdzę cię.
Co się dzieje?
Wszystko ci wytłumaczę.
Tylko chodźmy stąd.
Zaufaj mi. On cię nie skrzywdzi.
- Czy ona się zmieni? - Nie.
Moja krew jej nie zaszkodzi.
Obserwuj ją dzisiaj, czy nic się nie dzieje.
Wkrótce będzie bezpieczna.
Powiem jej prawdę.
Jesteś pewna?
Mogę jej zaufać.
Muszę się komuś zwierzyć, pogadać z kimś
Nie mogę żyć tajemnicą.
Nie powinnaś.
Uratowałeś jej życie.
Wybacz. Myślałam, że nie mogę być z tobą, ale mogę.
Nie musisz mnie odtrącać.
Mogę to zrobić.
Ale ja nie.
Muszę odejść.
Zginęło zbyt wielu ludzi, zbyt wiele się wydarzyło.
Nie. Wiem, że chcesz mnie chronić, ale...
Muszę.
Powrót był błędem.
Nie mogę być w twoim życiu.
Nie odchodź.
Proszę. Nie musisz.
Tu masz dom. Proszę, zostań.
Żegnaj.
Tak po prostu odejdziesz?
Nie odchodź, Stefan.
Cześć, Jenna.
Logan?
Nie zaprosisz mnie?