Σε προηγούμενα επεισόδια.
Εδώ κι έναν αιώνα, έζησα στο σκοτάδι... μέχρι σήμερα.
Ο κίνδυνος είναι μεγάλος αλλά έπρεπε να τη γνωρίσω.
Η Έλενα. Είναι ίδια η Κατερίνε.
-Γεια σου, αδερφέ. -Ντέιμον.
Σκότωσε τον Ζακ.
Σκότωσε τον Τένερ. Έκανε βρικόλακα τη Βίκι.
-Πρέπει να τον σκοτώσω. -Όχι, δεν πρέπει να το κάνεις.
Είχες δίκιο να μείνεις μακριά μου.
-Τι είναι αυτό; -Ένας πολύτιμος κρύσταλλος.
Ανήκε σε μια πολύ ισχυρή μάγισσα της οικογενείας μας.
Την Έμιλι Μπένετ.
-Θέλω πίσω τον κρύσταλλό μου. -Η Μπόνι τον έχει.
Να τον πάρεις πίσω.
Μην το δώσεις σε κανέναν.
Σήμερα θα μιλήσουμε για τη μέτρηση της σκιάς.
Είναι μία μέθοδος μέτρησης του ύψους με την ηλικιακή ακτίνα.
Αν για παράδειγμα, θέλαμε να μετρήσουμε την απόσταση...
της σκιάς. Θα παίρναμε αυτήν τη μέτρηση...
υπολογίζοντας το μήκος...
και θα το πολλαπλασιάζαμε με το ύψος του αντικειμένου.
Το ύψος των κτηρίων, μπορεί επίσης να υπολογιστεί με κλινόμετρο...
το οποίο θα έχουμε αύριο στην τάξη. Σας έχω ήδη δώσει...
Είναι κανείς;
Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.
-Ποια είσαι; -Είμαι η Έμιλι.
Το ξέρεις. Είμαστε συγγενείς.
Πού βρίσκομαι;
Από εδώ άρχισαν όλα...
κι εδώ πρέπει να τελειώσουν.
Όχι! Δεν είναι αλήθεια!
Βοήθησέ με!
Το κοινό σε αυτές τις δύο μεθόδους είναι ότι...
οι δεξιές γωνίες μας δίνουν μια ακριβή μέτρηση.
Χρησιμοποιώντας το κλινόμετρο...
Τι κοιτάς; Γύρνα μπροστά σου.
...υπολογίζετε την απόσταση της γωνίας 45 μοιρών μεταξύ...
-Μίλησες με την Μπόνι; -Όχι, είμαι έξαλλη μαζί της.
-Πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα. -Δείξε μεγαλοψυχία.
Αδύνατον μαζί της.
Γιατί είσαι τόσο τσαντισμένη μαζί της;
Γιατί είναι κλέφτρα! Της έδωσα το μενταγιόν μου...
και δε μου το δίνει πίσω. Είναι θέμα αρχής.
Καλά, προσπάθησα πάντως. Ο ρόλος μου τελείωσε.
Σειρά σου. Πού είναι ο Στέφαν; Μιλήσατε;
-Με αποφεύγει. -Γιατί;
Μπερδεμένη ιστορία.
-Τα λέμε μετά. -Γεια.
-'Ει. -Γεια.
Καλημέρα σε όλους.
Μάλιστα...
Είσαι καλά;
Αλάριχος Σάλτζμαν.
Είναι δύσκολο, ξέρω, δεν προφέρεται εύκολα.
Είναι γερμανικής καταγωγής.
Η οικογένειά μου μετοίκισε εδώ το 1775 στο Τέξας.
Εγώ, όμως, γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Βοστόνη.
Το όνομα "Αλάριχος" ανήκει σε έναν προ-προπάππου...
τον οποίο δε θα μπορέσω ποτέ να ευχαριστήσω.
Ίσως θέλετε να το προφέρετε "Αλάριχ" αλλά είναι "Αλάριχος".
Μπορείτε να με λέτε Ρικ. Είμαι ο καθηγητής της Ιστορίας.
Καλά ξυπνητούρια!
-Θα αργήσεις στο μάθημα. -Τι κάνεις;
Σπονδή ειρήνης.
Για το κυκλοφορικό σου. Κάνει καλό στη νεκρή σάρκα.
-Εντάξει, συγγνώμη. -Κάνε άκρη, σε παρακαλώ.
Ξεφορτώθηκα την πόλη για το καλό όλων, αλλά λυπάμαι.
Για να το αποδείξω, δε θα τραφώ με άνθρωπο για μια βδομάδα.
Θα υιοθετήσω τη δίαιτα Στέφαν. Μόνο ό,τι έχει φτερά.
Επειδή το να σκοτώσεις μια παλιά καλή φίλη...
δεν είναι μόνο σατανικό αλλά και ξεκαρδιστικό επίσης.
-Με μιμείσαι; -Ναι, Στέφαν.
Τώρα που ξεφορτωθήκαμε τη μυστική κοινωνία...
των εχθρών των βρικολάκων, μπορώ να σκεφτώ πάλι...
"πώς θα καταστρέψω τη ζωή του Στέφαν αυτή τη βδομάδα";
Μπορώ να κατσουφιάζω ποθώντας την Έλενα...
Πλάκα έχει. Μ'αρέσει.
Κι εγώ θα αποκαλύψω το απώτερο κίνητρο...
που κρύβει η διαβολική επιστροφή μου στο Μίστικ Φολς.
Ναι, φεύγω.
Αυτός είσαι, Ντέιμον. Πάντα έχεις τον τελευταίο λόγο.
Και βρέθηκα στα ερείπια της παλιάς εκκλησίας...
πριν ξυπνήσω στο δάσος.
Και βλέπεις πάντα την πρόγονό σου Έμιλι.
Πιστεύεις στα φαντάσματα;
Πριν δυο βδομάδες θα σου'λεγα όχι, αλλά τώρα...
Νομίζω ότι μου'χουν κάνει μάγια.
Δεν καταλαβαίνω. Γιατί η Έμιλι;
Η γιαγιά είπε ότι ήταν ισχυρή μάγισσα στον Εμφύλιο Πόλεμο...
και ότι το μενταγιόν ήταν δικό της. Είναι φυλαχτό μάγισσας.
-Όλα άρχισαν όταν το απέκτησες. -Έτσι επικοινωνεί μαζί μου.
-Και τι λέει η γιαγιά γι'αυτό; -Δεν της τηλεφωνώ.
Θα μου πει να το αποδεχτώ, εγώ θέλω να πάψει όλο αυτό!
Κύριε Σάλτζμαν, είμαι ο Τζέρεμι Γκίλμπερτ. Με ζητήσατε;
Ξέρεις ότι ο προηγούμενος καθηγητής είχε κατάλογο ταραξιών;
Αλήθεια, έχει βάλει ετικέτα. Γράφει όλους τους ταραξίες.
Σου έχει ολόκληρο αφιέρωμα.
Μην ανησυχείς. Εγώ δεν είμαι εκείνος.
Νέα αρχή. Ας μιλήσουμε για τους βαθμούς.
Ήταν δύσκολοι δυο μήνες αλλά προσπαθώ να βελτιωθώ...
Ναι, το είδα. Το θέμα είναι ότι είμαστε στα μισά του εξαμήνου...
και με μισή αποτυχία η χρονιά φαντάζει δυσοίωνη.
Εδώ πρέπει να πεις, "πώς μπορώ να το αλλάξω αυτό;"
Χαίρομαι που ρώτησες. Θες ν'ανεβάσεις τη βαθμολογία σου;
Ναι, φυσικά. Οπωσδήποτε.
Ωραία, κάνε μου μια εργασία.
-Εντάξει. Με τι θέμα; -Ιστορία.
Διάλεξε ένα θέμα, τοπικό. Μην ανοίξεις εγκυκλοπαίδεια.
Οι παλιές πόλεις έχουν πλούσια ιστορία...
βάλε τα δυνατά σου, κάν'τη καλή και θα τα βρούμε. Σύμφωνοι;
Ναι, σύμφωνοι.
Ωραίο... δαχτυλίδι.
Ευχαριστώ, ήταν του πατέρα μου.
Λίγο φανταχτερό, αλλά οικογενειακό κειμήλιο.
Ξέρεις.
Έχεις μια βδομάδα.
-Σοβαρά; -Και όχι μόνο...
-Έι! -Γεια!
Τι ήταν αυτό;
Ποιο;
Το "'Ει". Είπες δύο φορές "'Ει".
-Τίποτε άλλο δεν ξέρεις να λες; -Κακό είναι το "'Ει";
Φανερώνει αμηχανία. Πέρασες το βράδυ στο κρεβάτι μου.
Φασωθήκαμε και την κοπάνησες πριν ξημερώσει για να μη με δεις.
Το βρίσκω πολύ κουλό και δε μ'αρέσει καθόλου!
Και τώρα απλά ένα "έι"; Σοβαρολογείς;
Μπορεί να ήμουν σε άθλια κατάσταση μετά το πάρτι...
αλλά δεν είμαι κανά παιχνιδάκι. Δε βάζω καημό για κανέναν πια.
Άκουσα τη μητέρα σου και για να μην μπεις σε μπελά...
-...έφυγα από το παράθυρο. -Έφυγες από το παράθυρο.
-Άλλη μια κουλή κίνηση. -Η μαμά σου είναι σερίφης!
Και όσο για το "έι", σ'το λέω από την πρώτη τάξη!
Θες να το ερμηνεύσεις; Πολύ κουλή εξήγηση.
Γεια.
Δεν ήρθες στο μάθημα, ανησύχησα.
Πήρα τα μηνύματά σου, συγγνώμη που δεν απάντησα...
αλλά δε λεγόταν από το τηλέφωνο.
Ένα απλό "Δε σκότωσα τον αδελφό μου" ήταν αρκετό.
Δε σκότωσα τον αδελφό μου κι ας του αξίζει. Χάρη σ'εσένα.
Τι ήθελες να μου πεις;
Δε θα ξανάρθω στο σχολείο.
Θα κρατήσω τις αποστάσεις μου.
Αυτό είναι το σωστό.
Θες να κρατήσεις αποστάσεις από το σχολείο ή από μένα;
-Ευχαριστώ που μου το είπες. -Είναι καλύτερα έτσι.
Ναι, καταλαβαίνω.
Θύμωσες. Καλό αυτό.
Θα'ναι ευκολότερο αν με μισείς.
Λοιπόν, τελευταία ευκαιρία!
-Θα φωνάξω. -Όχι, μην το κάνεις.
Ας μείνουμε στο θέμα μας. Θέλω το μενταγιόν μου.
-Δεν το παίρνεις. -Όχι, αλλά θα μου το δώσεις εσύ.
-Προσπαθώ να σε βοηθήσω. -Δε θέλω τη βοήθειά σου.
Θες τη βοήθειά μου αλλά δεν το ξέρεις.
Επειδή έχεις βουτήξει μέσα σε κάτι από το οποίο θες να βγεις.
-Παράτα με αλλιώς... -Μη! Όχι απειλές.
Άκου. Πρώτο, με πλήγωσες.
Δεύτερο, δε θέλω το κακό σου.
Το πιστεύεις ή όχι, θέλω να σε προστατεύσω.
Άσε με να σε βοηθήσω να απαλλαχτείς από την Έμιλι.
-Πώς ξέρεις για εκείνη; -Ξέρω πολλά.
Και ξέρω περισσότερα απ'όσα νομίζεις για τον κρύσταλλο.
Ξέρω επίσης ότι το χρησιμοποιεί για να σε τρομοκρατήσει.
Βλέπεις πόσο φοβισμένη είσαι; Και καλά κάνεις...
γιατί θα πάρω τον κρύσταλλο ακόμα κι αν μου τον δώσει η ίδια η Έμιλι.
Γι'αυτό, όταν ξανάρθει να παίξετε...
πες της... ότι έχουμε κάνει συμφωνία.
Είναι κακός, Έλενα. Με κατατρόμαξε.
Πρέπει να μείνεις όσο μπορείς πιο μακριά του.
Προσπαθώ, αυτός εμφανίζεται μπροστά μου.
Δε θέλω να μείνεις μόνη. Θα κοιμηθείς σπίτι μου απόψε.
Θα σκεφτούμε τι θα κάνουμε.
Πού πας;
-Είσαι καλά; -Τώρα είμαι.
Όλα τα βάσανά μου ήλθαν απ'αυτό. Πώς δεν το έκανα νωρίτερα;
Τι θα πει η γιαγιά σου;
Δεν τη στοιχειώνει εκείνη ένα φάντασμα 150 χρόνων.
Εντάξει τότε.
Μ'αρέσουν οι άντρες που τρώνε μόνοι. Δείχνουν δύναμη.
Νόμιζα ότι ακόμα θρηνείς τον Λόγκαν.
Ορκίστηκα τέρμα οι άνδρες...
αλλά μπορώ να τους παρατηρώ από απόσταση.
Μπορώ να σε συστήσω.
Ευχαριστώ που ήρθες.
Δε θα σου τηλεφωνούσα αν δεν ήταν σημαντικό.
Το ξέρω.
-Την απείλησε, Στέφαν. -Τι θέλει ο Ντέιμον από την Μπόνι;
Έχει το μενταγιόν του. Του το πήρε η Κάρολιν και το'δωσε στην Μπόνι.
Τώρα αυτός το θέλει πίσω. Τη βασανίζει.
-Για ένα μενταγιόν. -Δεν είναι ένα απλό μενταγιόν.
Είναι οικογενειακό κειμήλιο.
Ανήκε σε μια πρόγονό της που έζησε εδώ την εποχή του Εμφυλίου.
Όταν εσύ κι ο Ντέιμον ζούσατε εδώ.
Την έλεγαν Έμιλι. Ήταν υπηρέτρια της Κατερίνε.
Και μάγισσα.
Ξέρεις; Για την Μπόνι;
Όταν με κάλεσες για δείπνο τότε έκανα την επαφή.
Και τώρα ο Ντέιμον ξέρει και θέλει το μενταγιόν.
-Πώς είναι; -Μπρούτζινο, δεμένο με...
Με κεχριμπαρένιο κρύσταλλο. Το ξέρω.
Ανήκε στην Κατερίνε, της το έδωσε η Έμιλι που σημαίνει...
Τι;
Δεν ξέρω. Αλλά θα το μάθω. Άσε με να μιλήσω στον Ντέιμον.
Θα σου πει;
Θα του το βγάλω με το ζόρι.
-Βρήκες το θέμα; -Όχι ακόμα.
Πρέπει να είναι τοπικό, να μην ψάξω στο ίντερνετ...
-Έχεις υλικό από τον πατέρα σου. -Τι υλικό;
Πώς οι Γκίλμπερτ επιβιβάστηκαν στο Μέιφλαουερ.
Όλο το οικογενειακό δέντρο.
Ο πατέρας σου λάτρευε αυτές τις ιστορίες.
Τα έχει όλα σε ένα κουτί.
-Κε Σάλτζμαν! -Τι γίνεται, Τζέρεμι;
-Από δω η θεία μου Τζένα. -Αλάριχος Σάλτζμαν, χαίρω πολύ.
Ο Τζέρεμι μού έλεγε για την εργασία του.
Ευχαριστώ για την ευκαιρία που του δίνετε.
Ήταν η πρώτη μέρα μου, ήθελα να κάνω καλή εντύπωση.
Ξέρεις, Στέφαν...
σκεφτόμουν ότι πρέπει να κάνουμε μια καινούρια αρχή.
Ως αδέλφια που είμαστε, όπως κάποτε που τα πηγαίναμε τόσο καλά.
Δεν μπορώ να σε εμπιστευτώ, Ντέιμον.
Τους σκοτώνεις όλους, είσαι μοχθηρός. Τόσο μοχθηρός...
Δύσκολο να σε μιμηθώ, πρέπει να κατέβω επίπεδο.
Έναν καφέ, παρακαλώ. Τι το θες το μπουκάλι;
Είμαι σε διέγερση και προσπαθώ να κρατήσω χαμηλό προφίλ.
Μπορείς να φύγεις, να βρεις μια άλλη πόλη...
και να ξαναγίνεις ο εαυτός σου.
Θα τα καταφέρω.
Ευχαριστώ.
-Δε χρειάζεται να με προσέχεις. -Δεν ήρθα για να σε προσέχω.
-Τότε γιατί ήρθες; -Γιατί να μην έρθω;
Συγγνώμη. Το είπα.
Αν θες το κακάσχημο μενταγιόν, κράτησέ το, σ'το χαρίζω.
Θα με μισήσεις αν σου πω ότι το πέταξα;
-Το πέταξες; -Ακούγεται τρελό, αλλά...
μου προκαλούσε εφιάλτες. Έπρεπε να το ξεφορτωθώ.
-Μπορούσες να μου το επιστρέψεις. -Για να το δώσεις στον Ντέιμον;
Χέσε τον Ντέιμον. Θα κάνουμε μανικιούρ που λέγαμε;
-Ποια έχει το τσαντάκι; -Το δικό μου είναι στο αμάξι.
Λοιπόν, Έλενα...
πόσο λες να κρατήσει ο τσακωμός σας με τον Στέφαν;
Για πάντα;
Δεν ξέρω, Κάρολιν.
-Γιατί είσαι ψευτρούλα, Μπόνι; -Πώς;
Κάρολιν...
Δε σου λέω ψέματα, ορκίζομαι.
Αλήθεια λέει. Την είδα να το πετάει.
Τότε, εξηγήστε το μου.
Η Έμιλι;
-Ποια είναι η Έμιλι; -Το φάντασμα.
-Το φάντασμα έχει και όνομα; -Κάρολιν, σε παρακαλώ.
-Γιατί δε μ'αφήνει ήσυχη; -Τι συμβαίνει;
Γιατί δε συμμετέχω στην κουβέντα; Συνέχεια μου το κάνετε αυτό!
-Δεν είναι έτσι. -Έτσι είναι.
-Πώς να σου μιλήσω, δεν ακούς. -Αυτό είναι ψέμα!
-Είμαι μάγισσα. -Σιγά το νέο.
Βλέπεις τι εννοώ; Πάω να πω κάτι κι ούτε δίνεις σημασία.
Ακούω. Πάντα ακούω.
-Ο Τζέρεμι με παράτησε. -Πού πήγε;
Σπίτι. Δεν είναι μακριά, περπατώντας πας.
Είσαι από δω; Ντόπια;
Ήμουν, έφυγα για λίγο και ξαναγύρισα.
-Γιατί έφυγες; -Το σχολείο.
Και για τον αληθινό λόγο.
Παρεξηγήθηκα. Κάποιος ονόματι Λόγκαν.
-Τι έκανε; -Τα συνηθισμένα. Ψέματα, απιστία.
Με παρέσυρε και γύρισα και με ξανάφησε.
Σειρά σου. Καμιά πικρή ρομαντική ιστορία;
Τα συνηθισμένα. Ερωτεύτηκα, παντρεύτηκα νέος...
χήρεψα.
Ναι, πάντα έτσι σταματάει η κουβέντα.
Τι συνέβη;
Εσύ, εγώ κι όλη η αστυνομία της Β.Καρολίνας έχει την ίδια απορία.
Ανεξερεύνητη υπόθεση.
-Γιατί ήρθες εδώ; -Για να αλλάξω παραστάσεις.
Μ'αρέσει εδώ, έχει πλούσια ιστορία.
Τυχερή βολή.
Μάλλον ακονισμένη δεξιότητα με την πάροδο πολλών δεκαετιών.
-Με κερδίζεις. -Ναι. Επειδή είμαι καλύτερος.
Σ'έχω καταλάβει. Αντίστροφη ψυχολογία;
Λίγο εμφανές αλλά καλή η προσπάθεια.
Προτιμάς τα κατεβασμένα μούτρα;
Αλήθεια, τι παιχνίδι παίζεις;
Αστείο, αν σκεφτείς ότι αυτό ρωτάω κι εγώ εδώ και μήνες.
-Εκνευριστικό, ε; -Ισοπαλία.
Μπόνι;
Απλά δεν είμαι τέτοια. Δεν πιστεύω σε μαγικά.
Αν τα πιστεύεις εσύ, εντάξει. Το δέχομαι.
Αυτό μου αρκεί, γιατί...
σε θεωρώ ως την καλύτερη φίλη μου. Και το λέω ξέροντας...
ότι η Έλενα είναι στην κουζίνα και κρυφακούει.
Κοίτα...
δεν ήξερα πόσο σημαντικό ήταν για σένα, αλλά τώρα σ'ακούω.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Έλενα, μπορείς να βγεις, τελειώσαμε!
Πολύ δράμα έπεσε στο δωμάτιο. Τι θέλετε να κάνουμε, κοπελιές;
Έχω μια ιδέα. Δεν κάνουμε μια σεάνς;
Δεν το βρίσκω καλή ιδέα.
Ας καλέσουμε μερικά πνεύματα!
Αυτή η Έμιλι έχει να δώσει πολλές εξηγήσεις.
-Τι κάνουμε; -Δεν ξέρω.
Σωπάστε και συγκεντρωθείτε.
Κλείστε τα μάτια.
Πάρτε βαθιά ανάσα.
Μπόνι, κάλεσέ τη.
Έμιλι. Είσαι εδώ;
-"Έμιλι, είσαι εδώ;" Μόνο αυτό; -Καλά! Αμάν!
Έμιλι, σε επικαλώ.
Ξέρω ότι έχεις ένα μήνυμα.
Σε ακούω.
-Ήταν...; -Ναι, συνέβη.
Το κλιματιστικό είναι.
Ζήτα της να σου δώσει ένα σημάδι.
Πες το! Έμιλι, αν είσαι ανάμεσά μας...
δώσε μας άλλο ένα σημάδι.
Βλέπεις, δε γίνεται τίποτα.
Όχι! Δεν μπορώ! Ως εδώ!
Άναψε τα φώτα! Σε παρακαλώ, τα φώτα!
Περίμενε. Τα ανάβω.
Κορίτσια, το μενταγιόν λείπει.
-Τι κάνουμε εδώ; -Δενόμαστε. Πιάσε.
Τη θες;
Κάνε μια προσπάθεια.
Μην ξεχνάς ποιος σε έμαθε να παίζεις.
Ωχ, πόνεσε!
Το κακό της δίαιτας. Πονάει λιγάκι όταν χτυπάς.
Με εντυπωσιάζεις, Στέφαν.
Διασκέδαση με ποτό και βελάκια, συναισθηματισμοί με φούτμπολ...
και τώρα; Μια έναστρη βραδιά.
Τι ήθελες, Στέφαν;
Δεν ήταν αληθινή, Ντέιμον. Η αγάπη μας για την Κατερίνε.
Ω, Θεέ!
Χρησιμοποίησε τη Δύναμη της πειθούς. Δεν είχαμε επιλογή.
Μου πήρε χρόνια να κατασταλάξω, να καταλάβω τι αλήθεια μας έκανε.
Σε παρακαλώ, Στέφαν, δε θα τα συζητήσουμε αυτά απόψε.
Γιατί ήθελες τον κρύσταλλο της Κατερίνε;
Πώς το ξέρεις αυτό;
Έλα τώρα, ήξερες ότι θα μου το έλεγε η Έλενα.
Πώς ξέρεις ότι ήταν της Κατερίνε;
Της το έδωσε η Έμιλι την τελευταία βραδιά. Μόνο εγώ ήμουν μαζί της.
Εγώ ήμουν ο τελευταίος που την είδε, Ντέιμον.
Πες μου, γιατί θέλεις τον κρύσταλλο της Κατερίνε;
-Δε σου είπε; -Μας απασχολούσαν άλλα πράγματα.
Μπορώ να σου ξεσκίσω τα σωθικά χωρίς καμία τύψη!
Ναι. Το έχω ξανακούσει αυτό.
Σου έχω, όμως, κάτι καλύτερο.
Θα τη φέρω πίσω.
Τέρμα η πλάκα, Κάρολιν. Πήρα το μήνυμά σου.
-Φέρ'το πίσω. -Τι;
Δεν το πήρα εγώ.
Τι; Τι έγινε;
Δεν ξέρω. Τίποτα. Τζέρεμι;
Είσαι σπίτι;
Κορίτσια;
Θεέ μου! Βοήθεια!
Μπόνι; Μπόνι!
Τι συμβαίνει; Μπόνι!
Δοκίμασε την άλλη πόρτα! Πάω από το χολ!
Ω Θεέ μου!
Μπόνι! Μπόνι! Άνοιξε την πόρτα!
Μπόνι!
Μπόνι, άνοιξε!
Τι έγινε; Είσαι καλά;
Είμαι καλά.
Δεν το πιστεύω. Ψέματα το έκανες!
-Έλα, Κάρολιν. -Με κοψοχόλιασες.
-Μπόνι; -Είμαι καλά.
Όλα είναι μια χαρά.
Πώς θα φέρεις πίσω τη Κατερίνε;
Πριν πεθάνει η Κατερίνε και οι άλλοι στην εκκλησία...
-...θυμάσαι πώς ήταν στην πόλη; -Θυμάμαι το φόβο και την υστερία.
Σκότωναν τους βρικόλακες έναν-έναν.
Όταν ήρθαν για την Κατερίνε, ζήτησα από την Έμιλι....
να την προστατεύσει με οποιοδήποτε κόστος.
Και το έκανε.
Πώς;
Έκανε κάποια ξόρκια με τον κρύσταλλο.
Όταν έπιασε φωτιά η εκκλησία και νομίζαμε πως η Κατερίνε ήταν μέσα...
...δεν ήταν.
Μα την είδα να μπαίνει μέσα.
Υπάρχει μια κρύπτη κάτω από την εκκλησία.
Το ξόρκι έκλεισε την Κατερίνε μέσα, για να την προστατεύσει.
-Μου λες ότι η Κατερίνε ζει; -Μπορείς να το πεις κι έτσι.
Είναι παγιδευμένη σε ένα από- κοσμο κελί εδώ και ενάμισι αιώνα...
αλλά εσύ ξέρεις τι σημαίνει δίψα, οπότε, τι λες να κάνει, Στεφ;
Ξέρεις ότι οι μάγισσες μπορούν να χρησιμοποιούν ουράνια φαινόμενα...
για να δώσουν ενέργεια στη μαγεία τους; Ούτε εγώ το'ξερα...
αλλά για να δώσει ενέργεια στον κρύσταλλο...
η Έμιλι χρησιμοποίησε τον κομήτη που περνούσε.
Και για να δουλέψει και πάλι ο κρύσταλλος...
Ο κομήτης γύρισε ξανά.
Μεγάλο μεσοδιάστημα μεταξύ των κομητών...
και κάποιες αναποδιές στο δρόμο του κρυστάλλου...
αλλά ο κομήτης πέρασε και πήρα τον κρύσταλλο...
μετά τον πήρε η Κάρολιν και τώρα τον κρύσταλλο τον έχει η Μπόνι.
Και να'μαστε εδώ.
Και γιατί η Έμιλι, να σου έκανε τέτοια χάρη;
Επειδή ήξερε ότι θα ερχόταν να πιάσουν κι εκείνη.
Μ'έβαλε να ορκιστώ ότι η γενιά της θα επιβίωνε.
Θυμάμαι. Έσωσες τα παιδιά της.
Ναι, είναι το μόνο που με κράτησε να μην πνίξω τη μικρή Μπόνι...
για να πάρω πίσω τον κρύσταλλο.
Η συμφωνία είναι συμφωνία.
Τι λες... να ρίξουμε μερικές ακόμα μπαλιές;
Δεν το πιστεύω ότι με κορόιδεψε.
-Είσαι καλά; -Πρέπει να φύγω.
-Τότε φεύγω κι εγώ. -Δεν μπορείτε.
Μπορώ, αρκετές μπαρούφες άκουσα σήμερα.
Ευχαριστώ που με κάλεσες, αναλαμβάνω εγώ τώρα.
-Πού θα πας; -Εκεί από όπου άρχισαν όλα.
Μπόνι;
Ω Θεέ μου! Έμιλι!
Δε θα τον αφήσω να το πάρει. Πρέπει να το καταστρέψω.
Στάσου!
Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω, η πόρτα δεν...
Τι διάολο;
Φεύγω.
-Τι συμβαίνει; -Η Μπόνι.
-Τι έγινε; -Την κατέλαβε η Έμιλι.
-Είπε κάτι. -Τι είπε;
Είπε...
"Δε θα τον αφήσω να το πάρει. Πρέπει να το καταστρέψω."
Κι ύστερα έφυγε.
-Πού νομίζεις ότι πήγε; -Δεν ξέρω.
Στην εκκλησία.
Δίπλα στο παλιό νεκροταφείο.
Εκεί κυρίευσε την Μπόνι.
Πρέπει να τη βοηθήσουμε.
Εντάξει, μείνε εκεί. Πάω να τη βρω.
Γεια σου, Έμιλι.
Δείχνεις διαφορετική.
-Δε θα το επιστρέψω. -Είχαμε μια συμφωνία.
Τα πράγματα άλλαξαν. Πρέπει να προστατεύσω την οικογένειά μου.
Εγώ προστάτευσα την οικογένειά σου, μου το χρωστάς.
Το ξέρω.
Λυπάμαι...
Δεν αρκεί μόνο αυτό.
Κάνεις μεγάλο λάθος. Είμαι πολύ πιο αξιολύπητη.
Όχι, όχι, σε νικάω. Είμαι πολύ πιο κακομοίρης.
Όχι. Δεν είπαμε για το λύκειο, Σιδεράκια. Μικρό στήθος.
Γυαλιά. Σπυράκια.
Μπορούμε να...
Δε θα σε καλέσω μέσα.
Ο Τζέρεμι.
Μια άλλη φορά τότε.
Καλή σου νύχτα, Τζένα.
Βρήκες τα κουτιά.
Κι αυτήν εδώ.
Εγώ κι ο Λόγκαν.
Φρίκη!
Φρίκη είναι να βγαίνεις με τον καθηγητή μου.
Δε βγαίνω μαζί του. Ακόμα.
Το ημερολόγιο του Τζόναθαν Γκίλμπερτ
Ιούνιος 1864.
Έλα...
Πόνεσε.
Γι'αυτό πίνω αίμα ανθρώπων.
Στέφαν.
-Γεια σου, Έμιλι. -Δεν τους αξίζει.
Δεν έπρεπε να υποφέρουν τόσο.
Τι εννοείς;
Έμιλι! Ορκίζομαι ότι θα το μετανιώσεις!
Δε θα επιτρέψω να τους ελευθερώσεις σε αυτό τον κόσμο!
Ποιους;
-Τι μου έκρυψες, Ντέιμον; -Τι σημασία έχει;
Έμιλι, πες μου τι έκανες.
Για να τη σώσω, έπρεπε να σώσω εκείνους.
-Έσωσες όλους στην εκκλησία; -Όλοι ή κανένας.
Δε με νοιάζουν οι άλλοι. Εγώ θέλω την Κατερίνε.
Δεν έπρεπε να σε πιστέψω.
Δεν πρόκειται για αγάπη, αλλά για εκδίκηση.
-Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. -Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό!
Γιατί όχι; Σκότωσαν 27 άτομα και το είπαν μάχη. Τους αξίζει!
Είκοσι επτά βρικόλακες! Βρικόλακες ήταν!
-Δεν μπορείς να τους φέρεις πίσω. -Τους χρειάζεται.
Κατηγορείς αθώους για κάτι που συνέβη πριν 145 χρόνια.
Δεν είναι αθώοι! Και μη νομίζεις ότι δε θα το ξανάκαναν!
Ξέρουν ήδη πολλά και θα μας κάψουν όλους όταν μαθευτεί.
Η κατάσταση είναι αλλιώς τώρα.
-Μην το κάνεις. -Δεν μπορώ να τους ελευθερώσω.
Δε θα το κάνω.
Όχι!
Πυρά!
Όχι!
Όχι, σε παρακαλώ.
Μπόνι!
Όχι!
Μόλις που ζει. Μπορώ να τη σώσω.
Ο λαιμός της. Θεραπεύεται.
Τι κάνεις εδώ;
Το παράθυρο ήταν ανοιχτό. Είπα να σε ειδοποιήσω.
Δεν είναι αστείο.
Κοίτα, σου είπα ψέματα πριν.
-Για τι πράγμα; -Ότι κάναμε έρωτα.
-Αγκαλιαστήκαμε και φρίκαρα. -Φρίκαρες;
Ήρθες εδώ για να με προσβάλεις; Ξέρεις, πέρασα δύσκολη βραδιά.
Όχι απλά... δε σε γουστάρω.
Ποτέ δε μου άρεσες, αλλά ήταν όμορφα.
Πώς;
Να είμαι ξαπλωμένος δίπλα σου. Ένιωσα όμορφα.
Γι'αυτό σκέφτηκα να σου πω ότι έμεινα μαζί σου το βράδυ...
επειδή ήσουν θλιμμένη και μόνη και σε λυπήθηκα.
Να'σαι καλά. Έκανες μια καλή πράξη.
-Μπορείς να φύγεις τώρα. -Όχι, γιατί... ξέρω.
Τώρα που η Βίκι έφυγε και η μαμά μου έφυγε με τον Πιτ...
είμαι μόνος και ξέρω.
Η Κατερίνε δε με χρησιμοποίησε. Ήξερα τα πάντα...
κάθε βήμα.
Ήταν αληθινό για μένα.
Θα φύγω τώρα.
Δεν καταλαβαίνω, Έλενα. Τι μου συνέβη;
Μου επιτέθηκε και το πρόσωπό του ήταν...
Πώς αισθάνεσαι; Είσαι καλά;
Καλά, αλλά το αίμα... δεν ξέρω.
Δε θα σου κάνω κακό.
-Τι συμβαίνει, Έλενα; -Θα σ'τα εξηγήσω όλα, Μπόνι.
Πάμε να φύγουμε από δω.
Μπόνι, κοίταξέ με. Έχε μου εμπιστοσύνη.
Δε θα σε πειράξει. Έλα.
Πάμε.
-Κινδυνεύει να αλλάξει σε... -Όχι.
Πρέπει να πεθάνει με το αίμα μου στο σώμα της.
Γι'αυτό πρόσεχέ την απόψε...
κι όταν το απορροφήσει ο οργα- νισμός της, θα είναι μια χαρά.
Θα της πω την αλήθεια.
Είσαι σίγουρη;
Την εμπιστεύομαι. Έχω ανάγκη να το ξέρει κάποιος, να μιλάω.
-Δεν μπορώ να ζω σε μυστικότητα. -Το ξέρω. Κι ούτε πρέπει.
Της έσωσες τη ζωή.
Πίστευα ότι δεν μπορούσα να ζήσω κοντά σου, αλλά μπορώ.
Δε χρειάζεται να με διώξεις. Μπορώ να'μαι μαζί σου.
Εγώ δεν μπορώ.
Πρέπει να φύγω, Έλενα. Πέθαναν πολλοί, συνέβησαν πολλά.
Τι; Το κάνεις για να με προστατεύσεις αλλά...
Πρέπει.
Η επιστροφή μου εδώ... ήταν λάθος.
Δεν μπορώ να ανήκω πλέον στη ζωή σου.
Μη φύγεις, Στέφαν. Σε παρακαλώ.
Δεν είσαι αναγκασμένος. Εδώ είναι το σπίτι σου...
Σε παρακαλώ, μη φύγεις.
Αντίο, Έλενα.
Γυρίζεις την πλάτη και φεύγεις;
Μη φεύγεις, Στέφαν!
Στέφαν!
-Γεια σου, Τζένα. -Λόγκαν.