Nakaraan sa Vampire Diaries:
Sa isang siglo, namuhay akong sikreto hanggang ngayon pero dapat ko siya makilala.
Elena. Kamukha siya ni Katherine.
-Ano ka? -Isa akong bampira.
17 taong gulang na ako mula pa noong 1864.
Pangako itatago ko sikreto mo pero 'di kita makakasama, Stefan.
-Limang katawan na duguan. -Nagbabalik sila.
-Kumusta, kapatid. -Damon.
-Nagbabago na siya. -Sa ano?
-Isang bampira. -Vicki, ano ba naman?
-Bakit namamatay lahat?? -Pwede ipalimot mo sa kanya?
Ano gusto mo malaman niya?
Umalis si Vicki sa bayan. Mangungulila siya pero alam niya makabubuti ito.
Damon?
Lexi?
-Kumusta. -Ano ginagawa mo rito?
Paano mo natatanong 'yan?
Nangulila ako sa'yo.
Maligayang kaarawan.
Tama na. Hindi ko alam, okay?
Kung may bumaril sa'kin, susuko ako sa ilalim ng 60.
At bakit naghahanap ng bampira ang tagapagbalita?
'Di ko alam kung sino nakakaalam tungkol sa atin. Baka may iba pa.
Huy, gawan mo'ko ng pabor? Habang narito ka, mag-ingat ka.
Bakit ka mananatili?
Pupunta ako sa New York para sa linggo.
Si Bon Jovi, sa Ang Hardin.
"Wanted Dead Or Alive." 'Yon ang kanta natin.
Magiging masaya 'yon.
Huy, tingin mo maaalala niya talaga tayo?
Grabeng linggo 'yon, huh?
Pwede natin ipaalala sa kanya.
Sige na. Tara na. Anong pumipigil sa'yo rito?
Sinabi ko na. Elena ang pangalan niya.
Umasa tayo na mas maayos siya sa huling babae na nagustuhan mo.
Hindi mo kilala si Katherine.
Dahil baka sipain ko siya, ang bruhang 'yon.
Nga pala, nasaan si Damon?
Nagpapahirap kung saan.
Uy, ayos ka lang ba rito? Mag-isa? May mga aasikasuhin ako.
Wala naman ako mapupuntahan.
At ikaw lang at si Damon ang may magandang singsing na ito.
May singsing ako mula '75. Gusto mo magkipagpalit?
Hindi gano'n 'yon at alam mo.
-Oo. -Huy, Lex.
-Masaya ako pumunta ka rito. -Ano gagawin natin sa kaarawan mo?
Hindi araw araw magiging 162 taong gulang ka.
-Talaga? -Oh, oo.
-Saan daw pupunta si Vicki? -'Di niya sinabi.
Sinabi niya ba sa kapatid niya saan siya pupunta?
Hindi, walang sinabi.
Sabi niya kay Jeremy sabihin sa'kin aalis siya.
May nakakaalam ba ng nangyari sa kanya...
bago siya umalis sa bayan?
Baka alam ni Stefan Salvatore. Pinuntahan niya ito pero ayaw makipag usap.
-Anong ginawa niya? -Tulungan siya.
Alam ko nag-aalala si Elena sa kapatid niya at may relasyon sila ni Vicki...
at may problema siya sa droga, at tumulong ako.
Nakisali ka kasi inutusan ka ni Elena?
Inutusan si Stefan tumulong.
Naisip ko sa pagtulong kay Vicki, tinutulungan niya kapatid ko.
Anong inugali niya sa huling araw bago siya umalis?
Taas at baba. Puro pahapyaw.
Parang pababa siya sa malaking pagdiriwang.
May senyales ba ng agresyon o karahasan?
Wala naman ako naaalala.
-Wala. -Wala.
Naniniwala ka na umalis si Vicki sa bayan?
-Oo. -Oo.
-Mangungulila ako sa kanya...
pero tingin ko mas mabuti ito.
Tinutulungan ko lang siya, Matt. 'Yon lang.
-Kita tayo sa kotse. -Sige.
Ayos ka lang?
Tingin wala naman pinaghinalaan ang pulis.
Walang maalala si Jeremy.
Ang alam niya lang ay ang ipinaalam ni Damon.
Salamat.
Hindi ko kaya 'to, Stefan.
Tuwing titingin ako may Matt o Jeremy...
ang naiisip ko lang ay 'di na babalik si Vicki.
At 'di nila malalaman kung bakit.
Sa paligid mo, nasasaktan ang mga tao at namamatay at--
hindi ko kaya. Sobra na ito.
-Bakit hindi natin pag-usapan? -Hindi.
Stefan, kailangan mo lumayo sa'kin.
Kumusta, Lexi.
Isang sorpresa naman ito.
"Isang sorpresa"?
Ang maling kapatid ay bumalik sa hayskul.
-Gaano ka katagal dito? -Hanggang sa kaarawan ni Stefan.
"Di ka pumunta rito para makita ako?
'Yon lang Damon. Matapos ang isang siglo...
sa wakas napagtanto ko walang silbi ang kamatayan kung wala ka.
Gawin mo ako.
Oh, bakit ang sama mo sa'kin?
Nakilala mo na ba sarili mo? 'Di ka mabuting tao.
-Dahil isa akong bampira. -Pero masasamang parte ka lang.
Turuan mo ako maging mabuti.
Mas matanda ako at mas malakas.
-Pasensya na. -'Wag mo sirain oras ko kay Stefan.
Dahil sasaktan kita.
-At alam mong kaya ko 'yon. -Oo.
Aalis ka?
'Di gusto ni Itay pag narito ako.
Dahil nangungulila siya sa'yo o wala siyang tiwala sa'kin?
Ang problema ng tatay mo ay kulang siya sa imahinasyon.
Iniisip niya pinupuno ko utak mo ng pagiging mangkukulam.
-Tama siya. -Palagi siyang tama.
Hindi 'yon ang isa niyang problema.
Kailangan mo isuot 'yan.
Ibibigay ko ito kay Caroline. 'Di sa'kin ito.
Sa'yo 'yan. Sa mga ninuno mo at ngayon sa'yo na.
Ninuno mo rin si Emily. Bakit hindi mo suotin?
Hindi ako hinanap nito, hinanap ka. Pinrotektahan ka.
Makapangyarihan ang anting-anting ng mangkukulam.
Huwag mo ibigay 'yan kahit kanino.
Sige.
Sana mas maganda ito.
-Nalulublob ka. -Ikaw rin.
Totoo ang lublob ko. Iniwan ako.
Oo, loko si Logan.
Hindi ka nakatanggap ng pagpapaalam na nagsasabi, "Aalis ako ng bayan. Kita tayo."
Pwede ba 'wag kayo maingay?
-Bakit? Anong ginagawa mo? -Takdang aralin.
Kailan ka pa guwa n'yan?
Kailangan ko tapusin ito. Nahuhuli na ako at may pagsusulit pa bukas, kaya...
Ano sa tingin mo? Alien?
Isang parang replika.
Naririnig ka niya.
Talaga?
Papasukin mo siya.
Ginoong Salvatore. Pasok ka.
-Pwede mo ba buksan ang pinto? -Sige.
Naintindihan mo mula kay Ginang Lockwood na wala sa bayan ang tiyuhin mo.
Oo, pero nakausap ko si Zach at inutusan niya ako...
na dalhin ko ito sa'yo.
- Vervain. -Ito lang ang mayroon sa ngayon.
Sana sapat na ito.
Maliit na grupo ito.
Tagapagtatag na mga pamilya, ilang opisyal.
At mga kinatawan mo, syempre, 'di ba?
Malapit ba tayo?
Tingin ko mali ang katotohanan namin.
Pinaniniwalaan namin na sa dilim lang lumalabas ang mga bampira.
-Paano kung nabago na 'yon? -Posible ba 'yon?
Naubos na namin ang ibang pagpipilian.
Kinonsidera namin na baka lumalabas ang bampira sa umaga...
sa mismong harap namin.
Anong sunod na hakbang?
Tinitingnan namin ngayon ang mga bago sa bayan dahil may mga bagong pagkamatay.
Dapat may salarin kahit dalawa.
At ako, syempre, gagawin kahit ano para makatulong.
Gising ka pa?
Hindi.
Hindi, hindi.
Bakit hindi mo ako tinawagan?
Pasensya na.
-Dito ka na lang habang buhay? -Oo.
Tumabi ka.
Opisyal na akong nag-aalala.
Anong nangyayari?
Pagod na'ko mag-isip, magsalita.
Pwede ba isang linya para kunwari makakatulong ako?
Naghiwalay kami ni Stefan.
Pasensya na. Ayos ka lang?
Oo nga. Estupidong tanong.
Alam ko madalas ako wala pag kailangan mo ako.
Ang sama ko.
Gusto mo bumawi sa'kin?
Alisin ang isip ko rito.
Alalahanin mo lang ikaw may gusto.
Huy.
-Magtiis ka. -Sige.
Kailangan ko sumumpa sa'yo.
Masamang linggo para sa ganyang bagay.
Sumpa man. 'Di ko dapat pinapakita ito.
-Sige. Sinusumpa ko. -Sige.
Walang nakabukas na bintana, 'di ba?
-Oo. -Walang bentilador, walang aircon.
Wala. Anong ginagawa mo?
Pinakita sa'kin ni lola ito. Magugustuhan mo ito.
Handa ka na?
Bonnie, anong nangyayari?
Totoo ito, Elena. Mga sinabi sa'kin ni lola.
Imposible ito, at totoo.
Isa akong mangkukulam.
Naniniwala ako sa'yo.
Batang kulungan, ayoko na sa batang alipin mo.
Sinaktan mo ako at kung iniisip mo--
Oh diyos ko, saan ka galing?
-Masaya ako makita ka. -Mas mabuti.
Gusto mo magdiwang sa Ihawan ngayong gabi.
Bakit hindi mo gawin?
Dahil hindi pupunta si Stefan at kaibigan niya.
Kailangan ko ng maraming tao. Imbitahin mo lahat.
At bakit ako magdiriwang?
Dahil tutulungan mo ako solusyunan ang problema sa bampira ng bayang ito.
At gusto ko maibalik kristal ko.
Oh, pero hawak ni Bonni ito.
Alam ko. Kunin mo sa kanya.
Ang Elena na ito. Pupunta siya. Sigurado ako r'yan.
-Nagtalik na ba kayo? -Hindi.
Gumagana lagi ang pagtatalik.
Guguluhin mo ang mundo niya sa pagkabampira mo, habang buhay na siya sa'yo.
Oo, pero 'di ito tungkol sa pakikipagtalik o pamimilit...
o kahit anong kalokohan natin.
Gusto niya makasama ako, sa sarili niyag mga desisyon.
Mukhang ganap na ito.
Hindi ako tumatanda.
-Gusto mo? -Salamat na lang.
Huminahon ka. Hindi ako pumatay para rito.
Ang phlebotomist na kinikita ko, siya ang nagbibigay sa'kin.
Oh, 'wag ka manghusga, okay?
Makinig ka, sinubukan ko ang dugo ng hayop, tumagal ng tatlong linggo.
Hindi mahalaga. Kung magsisimula ako ulit-- 'di ko alam.
Kaya mo tumigil.
Lexi, 'di kita hinuhusgahan.
Naiinggit ako sa pagpipigil mo.
Wala ako no'n. May hedoism ako.
Nga pala, anong gagawin mo ngayong gabi?
-Nakakatuwa tinanong mo. -'Di kita tinatanong.
May pagdiriwang. Sa Ihawan. Magugustuhan mo.
Mga piging, inis na tauhan. Lahat ng kaibigan ni Stefan.
-Oo, ayoko ng pagdiriwang. -Hindi ito para sa'yo.
Pardiriwang ito. Walang makakaalam na kaarawan mo.
-Si Caroline ang mag aayos. -Damon, lumayo ka kay Caroline.
Magkaibigan kami. Ayos.
Importanteng makita tayo ng bayan na normal at lumalabas.
Kailangan natin makisama.
Mag gusto ko 98.6 ang akin.
Tara na.
Pakiusap?
Kakaiba ito, huh? Matapos magbiro sa pagiging saykiko...
isa talaga akong mangkukulam.
Hindi mo iniisip na kakaiba ako, 'di ba?
Hindi, syempre hindi.
Bonnie, ako-- 'di ko lang maintindihan.
Kung pinasikreto sa'yo ito ng Lola mo, bakit mo sinabi sa akin?
Matalik kitang kaibigan. Hindi ko kaya magsikreto sa'yo.
Malapit na ako.
'Di ako makapaniwala iniisip mo dapat natin gawin ito.
Hindi kita inaaya tumakbo sa labas ng may araw walang singsing.
-Ibig ko sabihin, pagdiriwang ito. -Pagdiriwang na pinapupunta tayo ni Damon.
Ang tanong ko ay bakit? Tingin ko may binabalak siya.
Ano naman? Anong gagawin niya sa harap ng mga taong 'yon?
Alam niya kung paano magtago. Maniwala ka sa akin.
Sige, mananahimik siya.
Sige na. Isang araw lang sa isang taon.
Isang araw na 'di ka nagmumuni-muni at namumuhay sa utak mo.
-Kaarawan ko, huh? -Araw ko.
At ang lalaking tumalon ng nakahubad sa Trevi Fountain...
at nalasing sa tanglaw ng Statue of Liberty?
Ang lalaking 'yon ay pwede magpahinga sa pag-aalala isang isang gabi...
at pumunta sa pagdiriwang.
Kaya 'wag ka na magreklamo at maghanda na.
Sige.
Bukas 'yan. Pasok ka.
Oh diyos ko.
Paano--?
-Sino--? -Ako si Elena.
Sino ka?
Lexi. Kaibigan ni Stefan.
-Narito ba siya? -Naliligo siya.
-Gusto mo maghintay? -Hindi.
-Sasabihin ko sa kanya dumaan ka. -Ayos lang.
Nababaliw ka na ba?
Anong sinasabi mo?
Nakita ko si Elena.
May dapat kang ipaliwanag.
Seryoso ang sira mo sa emosyon.
Hindi, mali ang iniisip mo. 'Di siya si Katherine.
Magkamaganak sila dahil pwede sila maging kambal.
-Hindi ko alam. -Hindi mo alam?
-Hindi mo nalaman? -Hindi, siguro ayoko malaman.
Hindi ko gusto na itali si Elena kay Katherine.
Sige, oo, oo, ang pagiging magkamukha ang mas nagpahumaling sa'kin.
Magkamukha man si Katherine at Elena...
pero sa magkaiba sila ng kalooban.
Oh, kung gano'n 'di bruhilda si Elena, huh?
Hindi.
Hindi, si Elena ay...
si Elena ay mabuti at mabait.
At maalaga siya at waang pag-iimbot.
At totoo ito.
At, ang totoo, pag kasama ko siya, nakakalimutan ko kung ano ako.
Oh, diyos ko.
Umiibig ka na sa kanya.
Oo. Ngayon mahal ko na siya.
MISTIKONG IHAWAN
Magandang pagdieiwang, 'di ba?
Masaya ako naisip mo ito.
Natutuwa ka ba?
-Nasa iyo ba ang kristal ko? -Wala.
Edi hindi ako natutuwa.
-Nasaan kapatid ko? -Sabi kikitain niya ako rito.
Bilhan kita ng...?
Huy.
Anong ginagawa mo rito?
Sabi ni Lexi dumaan ka at mukhang galit ka.
Tama. Ang babaeng nakatuwalya.
Ang tuwalya?
Oh, hindi, hindi. Hindi, hindi, hindi.
Hindi gano'n 'yon, hindi. Hindi talaga siya dalaga. Si Lexi ay...
250 taong gulang na siya.
Ibig mo sabihin--?
At pinakamatanda kong kaibigan.
Hindi romantiko. Kahit kailan.
Sige, tingin siya ng tingin sa'kin.
Ang wirdo nito.
Alam mo, puro ikaw ang kinekwento ko.
Kaya siguro pakiramdam niya kilala ka niya.
Kung gano'n bakit ka pumunta?
Ito...
ito ay isang pagkakamali.
-Elena, kausapin mo ako. -Hindi ko kaya.
Stefan, 'di ko kaya, at 'yon ang problema.
Sinisikreto ko ito sa lahat. Hindi ko man lang masabi sa mga kaibigan ko.
Alam mo ba gaano kahirap 'yon?
Parang kailangan ko kumausap ng tao pero ang pwede ko lang kausapin ay...
ikaw at...
Gusto ko malaman mo...
na narito lang ako palagi para sa'yo.
Pwede mo ako kausapin tungkol sa kahit ano, okay?
Salamat sa pagpunta.
Kailangan mo ba ng masasakyan papunta sa Ihawan ngayong gabi?
Pupunta ka ba sa pagdiriwang ni Caroline?
Sinasama ako ni Lexi.
At kaarawan ko ngayon.
Talaga?
-Kung gano'n maligayang kaarawan. -Salamat.
Ang totoo, tingin ko mananatili ako ngayong gabi.
Sige.
Magadang gabi.
Bonnie. Huy. Kanina pa kita hinahanap.
Pasensya na talaga ginawa ko ito. Alam ko masyadong Indiano...
at alam ko 'di na natin sinasabi dapat 'yon.
-Pero kailangan ko mabalik ang kristal ko. -Bakit? Sabi ko ayaw mo nito.
Pero nakita ko ito sa'yo at napagtanto ko kung gaano kaganda ito.
At mayroon akong, tatlong damit na babagay rito, kaya--
Hindi ko ito maibabalik sa'yo.
Sige. Ayoko sabihin sa'yo ito pero kaibigan mo ako.
Kapag sinusuot mo ito, nagmumukha kang mataba.
'Yan na, sinabi ko na. Pero dahil kaibigan mo ako, kaya--
Pasensya na, Caroline. Hindi pwede.
Anong ibig mo sabihin 'di pwede, Bonnie? Akin 'yon.
-Sabi mo kay Damon 'yon. -Oo nga--
Kung gano'n siya talaga ang may gusto.
Hindi.
Siguro ito lang ay--
Polyester ba suot mo?
Hihilain mo talaga sa leeg ko?
Ano bang problema mo?
Matt.
Pakinggan mo lang ako, pakiusap?
Tinutulungan ko lang si Vicki.
Pinagdaanan ko rin 'yon dati.
Pasensya na talaga.
Huwag. Hindi ito unang beses na lumayas siya.
Sa huli tulad ng nanay niya si Vicki. Hindi ko sila maaasahan.
Salamat sa pagsubok.
Nasaan ito?
-Ayaw ibigay ni Bonnie. Edi hilahin mo sa leeg niya.
Sinubukan ko. Nakuryente ako.
Bwisit. Bakit gano'n 'yon?
-Kailangan ko ang kristal na 'yon. -Bakit ka nagkakaganito?
Napakabuti ko sa'yo at gagawin ko ang lahat.
Alam mo, isang estupidong kwintas lang 'yon.
Hindi, ikaw ang estupido rito.
At mababaw.
At walang kwenta.
Sige, kailangan ko pa ng galaw ng paa.
Hindi ako interesado na magmukhang tanga.
-Sige na, hindi naman gano'n kapangit. -Gawan mo ako ng pabor.
Sabihin mo pag nakita si Damon dala ang kamera niya.
-Sige. -Oo.
-Huy. -Saan tayo pupunta?
-Walang makakakita sa atin dito. -Lalabas ka ba?
May narinig ka ba?
Wala, ayos lang. Walang bababa rito.
Ayos.
Ngumiti si Stefan. Alertuhin ang media.
'Di mo na siya binibigyan ng rason maging masaya madalas.
Hindi, tama ka. Kawawang Stefan.
Habang buhay na inuusig ng masamang kapatid niya.
Hindi ba nakakapagod, maging matapat lagi?
Nagliliyab ito sa presensya ng mga psychopath.
Isipin mo ang nasaktan niyang psychopath na pakiramdam.
-Anong ginawa mo sa kapatid ko? -Kailangan ko ng mas malinaw na tanong.
No'ng ginawa mo ang ginawa mo sa alaala ni Vicki kay Jeremy...
ano pang ginawa mo sa kanya?
Inutusan mo ako tanggalin ang alaala niya at...
at lahat ng masasamang bagay.
-Gusto mo alisin ko pagdurusa niya. -Pero iba ang inaakto niya.
Mukhang ayos lang siya sa lahat. At masyadong ayos.
Nag-aaral siya, hindi siya nagdo-droga, hindi siya umiinom.
Sigurado ka wala kang ibang ginawa?
Elena, tinanggal ko ang pagdurusa niya.
-Caroline. -'Wag ako kausapin.
-'Wag mo gawin 'yan, magpapaliwanag ako. -Ano pang ipapaliwanag?
Nakuha mo na ang gusto mo.
Isang bagay na hindi sa'yo, nga pala.
At natawag akong mababaw, walang kwenta, sayang sa espasyo.
-Sino nagsabi sa'yo? -Sino sa tingin mo?
Hindi 'yan totoo. 'Wag mo hayaan itrato ka niya ng gano'n.
Oo, kabaliktaran ng pagtrato sa'kin ng kaibigan ko.
Tulungan mo ako.
Oh, diyos ko.
Dalawang baso ng alak.
Gawin mong tatlo.
Kailangan ko makita ang ID.
Hindi na kailangan.
-'Yan ay-- -Libre.
-Sagot ko. -Salamat.
Ang pamosong Elena.
Babae sa tuwalya.
Natawag na ako ng mas malala. Heto.
Hindi ko alam na pwede pala kayo uminom.
Oh, oo. Napipigilan ang pagkagutom.
Pero ginagawang malagong ang bampira.
Alam mo, 'di ko pa nakikitang lasing si Stefan.
-Lagi siyang parang-- -Nag-iingat?
-Oo. -Oo.
Pero hindi sa'yo.
'Yon ang benepisyo ng pagkilala sa kanya ng isang daang taon.
Pwede ka maging sarili mo lang.
Oo, 'di siya gano'n sa'kin.
Hindi pa. Unang hakbang ay pag sinabi niya sa'yo.
Ang iba ay darating sa oras.
Mukhang sigurado ka.
Ang pinakamamahal ko ay isang tao.
Pinagdaanan niya ang naisip kong pinagdadaanan mo.
Pagtanggi, galit, ano pa man.
Pero pagdating ng araw...
malalagpasan lahat ng pag-ibig.
Iinumin mo ba 'yan?
Oh, sige lang.
Natatakot ako.
Pero narito ka. Dahil gustong gusto mo siya.
Naiintindihan ko, okay? Ano bang 'di mo magugustuhan?
Makinig ka sa isang nabubuhay na ng napakatagal.
Kapag totoo na, 'di ka na makakaalis.
Huy, Lexi.
Masaya ako makilala ka.
Oo, ininom ko ang iyo. Paumanhin.
Salamat.
Hindi ka dapat nakikinig.
Pakiramdam ko epiko. Bahala na.
-Itago mo ito. -Hindi lang 'yan.
Huy. Huy.
Nakita mo ba ang gumawa nito?
Sabihin mo sa'kin lahat ng nakita mo.
Kumusta.
Huy.
Pumunta ka.
Hindi ko pwede makaligtaan ang ika-isang daan-at-anumang kaarawa mo.
Whoa, huy.
Sumipsip ako-- nadulas ako.
-Nadulas ako. -Lasing na, huh?
Isang mabait pero hindi gwapong bartender...
ay napakabait sa'kin ngayong gabi.
'Di tulad ng buong sanlibutan.
Pagkain ba 'yang mga 'yan?
Kape para sa lasing na babae.
Masamang gabi, huh?
Pinakamasama.
Mababaw ba ako?
-Nakakalokong tanong ba 'yan? -Hindi ko sinasadya.
Oo, gusto ko maging malalim.
Gusto ko maging, parang, Ang banging malalim.
Walang personalan, Car, pero 'di para sa'yo ang pagiging malalim.
Totoo naman.
Mababaw ako.
Mas malala ako sa mababaw.
Isa akong pambatang languyan.
Hindi ka pambatang languyan.
Pwede bang umiwi na lang ako?
-Oo. -Sige.
Ihahatid kita. Halika na.
Huy, ayos ka lang. Ayos lang siya.
Teka lang, teka lang. Ako na.
-Anong nangyari? Ayos lang ba siya? -Parang may paki ka.
-Lasing siya? -Lasing na lasing.
Binibigyan ba nila kayo rito?
Iuuwi ka na siya. Doon ang daan ko. Hindi ako umiinom.
Nagpapasalamat ako, Matt. Salamat.
-Pag-uusapan natin ito mamaya. -Hindi na ako makapaghintay.
Huwag mo papaalisin ang kahit sino.
Sige, suhol ang mga inumin. Kailangan mo ako sagutin.
Ano talagang ginagawa mo sa Mystic Falls?
Nasubukan mo na ba ang malutong? Panalo.
Tama na.
Sige.
May makademonyo akong plano.
Ano 'yon?
Pag sinabi ko sa'yo, 'di na makademonyo ito, 'di ba?
Sige, tingnan mo ang paligid. Sabihin mo kung may nakita ka.
-Anong ginagawa mo? -Salamat sa vervain.
Ngayon aalis na ako.
Oh, diyos ko.
Ano 'yon?
Tumabi kayo, pakiusap.
Paraan. Paumanhin.
Hindi makakadaan dito.
Oh, diyos ko.
-Bakit? -Parte ito ng plano.
Ayos ka lang?
Salamat.
-Pumasok ka sa kotse dali. -Oo.
-Ginang, tiningnan ko ang ID ng lahat. -Oo, mukhang 'di mo ginawa.
Medyo sanay ka na sa gano'n.
Nagagawa ko lang. Siguro dahil sa adrenaline.
-Tapos na sa wakas ang bangungot na ito. -Oo.
Sinuwerte sa saksing 'yon.
Kung wala siya, 'di mo matutukoy ang bampira.
Napakaswerte.
Salamat ulit.
Walang anuman.
-Magiging ayos ka lang? -Hindi.
Pakiramdam mo ba walang nagmamahal sa'yo sa mundong ito?
Medyo masama ang mundo.
Sana lang...
Ano?
Sana ang buhay ay...
iba.
Oo, ako rin.
Pakiusap.
Huwag mo ako iwan mag-isa.
Stefan. Stefan.
Pinatay niya siya.
Pinatay niya si Zach, si Tanner, ginawang bampira si Vicki.
-Kailangan ko siya patayin. -Hindi, 'wag mo gawin 'yon.
Bakit mo siya nililigtas?
Elena, 'di na siya magbabago.
Hindi mo ba nakikita? Hindi na siya magbabago.
Sinusubukan kita iligtas.
Wala kang ideya kung anong gagawin nito sa'yo.
Saan man ako pumunta, nakasunod ang sakit at kamatayan.
Sinusundan ako ni Damon. Hindi na.
Stefan, pakiusap, pakiusap, kausapin mo lang ako. Hayaan mo ako samahan ka.
-Kausapin mo ako. -Hindi.
Tama ka na lumayo ka sa'kin.
Sabi ko sa'yo ako na ang bahala rito.
Sige na, ginawa ko ito para sa'yo. para alisin sila sa atin.
Hindi ito para sa iba, pero para sa sarili mo lang.
-Hindi ka tumama. -Hindi.
Niligtas mo ang buhay ko, sinasalba ko ang iyo.
Patas na tayo.
At ngayon tapos na tayo.
Parating na ito.
Isinalin sa Tagalog ni: Mary Ann Mina ang iyo.