W poprzednich odcinkach...
Przez ponad wiek żyłem w ukryciu. Do teraz.
Znam ryzyko, ale muszę ją poznać.
Elena jest sobowtórem Katherine.
Czym ty jesteś?
Wampirem.
Jestem siedemnastolatkiem od 1864.
Dochowam twojej tajemnicy,
ale nie mogę być z tobą.
Pięć ciał wyssanych z krwi.
Wrócili.
- Cześć, bracie. - Damon.
Ona się przeistacza.
- W co? - W wampira.
Vicki, co u licha?
Czemu wszyscy muszą mi umierać?
Sprawisz, by zapomniał?
Zrobię to. Co ma pamiętać?
Że Vicki opuściła miasto. Będzie tęsknił,
ale tak będzie najlepiej.
Damon?
Lexi?
Co tu robisz?
Jak możesz pytać?
Tęskniłem.
Wszystkiego najlepszego.
Strzelał drewnianymi kulami - żenada.
I czemu reporter poluje na wampiry?
Nie wiem. Wiedział o nas.
Zrób coś dla mnie: bądź tu ostrożna.
Po co zostawać.
Wybieram się do Nowego Jorku.
Bon Jovi gra koncert.
"Wanted: Dead or Alive", nasz ulubiony kawałek.
Będzie super.
Pamięta nas? To był szalony weekend.
Możemy się przypomnieć.
Jedźmy. Co cię tu trzyma?
Mówiłem ci. Ma na imię Elena.
Oby była lepsza od poprzedniej.
Nie znałaś Katherine.
Skopałabym szmacie tyłek.
A propos, gdzie Damon?
Zadaje komuś cierpienie.
Zostaniesz sama? Muszę coś załatwić.
Przecież nie mogę wyjść.
Tylko wy macie pierścienie chroniące przed światłem.
Wymienisz się na pierścień dobrego humoru?
Nie. To nie działa.
Cieszę się, że przybyłaś.
Jak uczcisz sto sześćdziesiąte drugie urodziny?
Naprawdę?
Co powiedziała Vicki?
- Nic. - A bratu?
Też nie.
Jeremy przekazał, że wyjeżdża z miasta.
Ktokolwiek wie, co się z nią działo?
Może Stefan Salvatore.
- Przyszedł do nas wcześniej. - Po co?
Próbowałem pomóc.
Elena martwiła się o brata.
Spotykali się, brali narkotyki.
Zaangażowałeś się na prośbę Eleny?
Prosiłam Stefana,
żeby pomógł Vicki i mojemu bratu.
Jak się zachowywała w ostatnich dniach?
Była niezrównoważona.
Rozdrażniona.
Jakby była po ostrej imprezie.
Objawy agresji, przemocy?
Nie przypominam sobie.
Uważasz, że naprawdę wyjechała?
Tak.
Będę za nią tęsknił, ale tak jest lepiej.
Chciałem jej pomóc. To wszystko.
Widzimy się przy samochodzie.
Wszystko w porządku?
Szeryf nic nie podejrzewa.
Jeremy nic nie pamięta.
Wie tyle, ile powiedział mu Damon.
Dziękuję.
Ja tak nie mogę.
Patrzę na Matta i Jeremy'ego i wiem, że Vicki nie wróci.
A oni nie poznają prawdy.
Ludzie cierpią, umierają...
To za dużo.
Możemy porozmawiać o tym.
Nie, trzymaj się ode mnie z daleka.
Cześć, Lexi.
Niespodziewana niespodzianka.
Niespodziewana niespodzianka?
Idź do szkoły.
- Długo posiedzisz? - Uczczę urodziny Stefana.
A co ze mną?
Minął wiek, nim zrozumiałam,
że śmierć bez ciebie nic nie znaczy.
Weź mnie.
Nie bądź taka niedobra.
Przecież jesteś wstrętny.
Bo jestem wampirem.
Masz tylko wady.
Naucz mnie być dobrym.
Jestem starsza i silniejsza.
Nie psuj mi spotkania ze Stefanem.
Bo cię skrzywdzę. Potrafię.
Pakujesz się?
Tata nie lubi, kiedy tu siedzę.
Dlatego, że tęskni, czy że mi nie ufa?
Ojcu brak wyobraźni.
Myśli, że mącę ci w głowie czarami.
- Ma rację. - Zawsze ma.
To jego problem.
- Musisz to nosić. - Nie należy do mnie.
Był własnością twojej prababki.
I twojej. Ty go noś.
Nie znalazł mnie, lecz ciebie.
I cię ochronił.
To potężny talizman.
Nie możesz nikomu go oddać.
Mógłby być ładniejszy.
Dołujesz się.
Ty też.
Mam powód. Rzucił mnie.
Kretyn.
Nie dostałaś maila z tekstem: "Wyjeżdżam, cześć".
Możecie być ciszej?
- A co robisz? - Uczę się.
Od kiedy odrabiasz lekcje?
Muszę to skończyć. Mam zaległości, a test jutro.
Jak myślisz? Kosmici?
Podmienili go.
Słyszę was.
Wprowadź go.
Panie Salvatore, zapraszam.
Proszę zamknąć drzwi.
Podobno stryj wyjechał?
Tak, ale z nim rozmawiałem.
Prosił, żebym to pani przyniósł.
- Werbena. - Wystarczy? Tyle mamy.
To niewiele osób: rodziny założycieli, urzędnicy.
I funkcjonariusze.
Wiemy coś więcej?
Chyba się mylimy.
Sądziliśmy, że wampiry kryją się w ciemności.
A jeśli to się zmieniło?
To w ogóle możliwe?
Nie ma innego wytłumaczenia.
Trzeba założyć, że wampir spaceruje za dnia na naszych oczach.
- Następny krok? - Szukamy kogoś nowego w mieście.
Podejrzanych jest niewielu.
Chętnie pomogę.
Wstałaś?
Nie.
Czemu nie oddzwoniłaś?
- Przepraszam. - Zostaniesz tu na zawsze?
- Tak. - Posuń się.
Jestem zaniepokojona.
Co się dzieje?
Męczy mnie myślenie...
Gadanie...
Sprecyzuj, będę udawać pomocną.
Zerwałam ze Stefanem.
Przykro mi.
Dobrze się czujesz?
Tak, głupie pytanie.
Nie było mnie, kiedy mnie potrzebowałaś.
- Dałam ciała. - Zrehabilituj się.
Pomóż mi o tym nie myśleć.
Pamiętaj, że tego chciałaś
Cierpliwości.
Obiecaj dyskrecję.
Tylko nie kolejny raz.
Przysięgnij, bo nie powinnam.
Dobra.
Okna pozamykane?
Nie ma wiatraka, klimatyzacji...
Co robisz?
Babcia mnie nauczyła. Będziesz zachwycona.
Gotowa?
Co się dzieje?
To prawda, Eleno.
Wszystko, co mówiła mi babcia.
Niemożliwe, ale prawdziwe.
Jestem czarownicą.
Wierzę ci.
Nie będę twoją niewolnicą.
Skrzywdziłeś mnie i jeśli myślisz...
Gdzie się podziewałeś?
Dobrze cię widzieć.
O wiele lepiej.
Urządzisz w barze imprezę.
Dlaczego nie ty?
Bo Stefan by nie przyszedł.
Zaproś wszystkich. Tłum.
Dlaczego to urządzam?
Pomożesz mi rozwiązać zagadkę wampirów.
I chcę odzyskać kryształ.
Jest u Bonnie.
Wiem. Zabierz go jej.
Elena na pewno zmieni zdanie.
- Poszliście już do łóżka? - Nie
Seks zawsze działa.
Tak nią wstrząśniesz, że będzie twoja na zawsze.
Nie chodzi o seks,
przymus czy inne sztuczki.
Pragnę, by chciała ze mną być.
Na swoich zasadach.
Zabrzmiało tak dorośle.
Nie starzeję się.
- Chcesz? - Nie, dziękuję.
Wyluzuj, nikogo nie zabiłam.
Spotykam się z pewnym pielęgniarzem. Dostarcza mi to.
Nie oceniaj.
Próbowałam diety zwierzęcej.
- Wytrwałam trzy tygodnie. - Nieważne. Wolę nie zaczynać, bo...
Mógłbyś przerwać.
Lexi, nigdy cię nie oceniałem.
Zazdroszczę ci silnej woli.
Mnie jej brak. Jestem hedonistką.
Właśnie - co dziś robimy?
Ciekawe, że pytasz.
Nie pytałam ciebie.
Jest impreza. W barze.
Spodoba ci się. Jedzenie, tanie przekąski, znajomi Stefana.
Nie chcę obchodzić urodzin.
To zwykła impreza, a nie twoja.
- Organizuje ją Caroline. - Zostaw ją.
Przyjaźnimy się.
Ludzie z miasteczka muszą zobaczyć, że jesteśmy normalni.
Musimy się wmieszać.
Wolę w temperaturze ciała.
Chodźmy.
Proszę.
Dziwne, co?
Nabijałam się z czarów, a sama jestem wiedźmą.
Uważasz mnie za świruskę?
Pewnie, że nie.
Ale nie rozumiem.
Babcia prosiła o dyskrecję.
- Czemu mi pokazałaś? - Jesteś moją przyjaciółka.
Nie mam przed tobą tajemnic.
Jestem prawie gotowa.
Chyba nie wybierasz się na ten spęd?
Nie proszę, byś się opalał bez pierścienia.
To impreza.
Na którą zaprasza Damon.
Ale dlaczego? Coś knuje.
A kogo to obchodzi? Przy ludziach nic nie zrobi.
Umie się przyczaić, uwierz.
Więc będzie grzeczny.
Widzimy się raz w roku.
Choć raz się rozchmurz.
- To moje urodziny. - I mój dzień.
Gdzie facet, który wskoczył nagi
do Fontanny di Trevi i upił na Statui Wolności?
On by się nie martwił i poszedł na imprezę.
- Szykuj się. - Dobrze.
Otwarte.
O Boże. Jak?
Kto...
Jestem Elena.
- A ty? - Lexi, znajoma Stefana.
Zastałam go?
Bierze prysznic.
Zaczekasz?
Nie.
Powiem, że wpadłaś.
Czyś ty oszalał?
Co?
Właśnie poznałam Elenę.
Będziesz się gęsto tłumaczył.
Masz poważny problem z głową.
To nie tak.
Nie jest Katherine.
Więc są spokrewnione, bo wygląda jak ona.
- Nie wiem. - Nie sprawdziłeś?
Nie chcę wiedzieć.
Nie wiażę Eleny z Katherine.
Tak, zaskoczył mnie wygląd.
Może i wyglądają podobnie,
ale charaktery mają inne.
Elena nie jest wredną suką?
Jest...
...ciepła.
Miła. Troskliwa.
Dobra.
I autentyczna.
Przy niej zapominam, kim jestem.
Zakochałeś się w niej.
Tak.
Wspaniała impreza.
Świetny pomysł.
Dobrze się bawisz?
- Masz kryształ? - Nie.
Więc się nie bawię.
- Gdzie jest mój brat? - Przyjdzie.
Co tu robisz?
Lexi mówiła, że przyszłaś.
Byłaś zdenerwowana?
Dziewczyna w ręczniku.
Nie. To nie tak.
To nie dziewczyna.
Lexi ma 350 lat.
Więc jest...
To stara przyjaciółka.
Żadnych romansów. Nigdy.
Gapiła się na mnie. Dziwnie.
Opowiadałem jej o tobie.
Pewnie się czuła, jakby cię znała.
Czemu przyszłaś?
To był błąd.
- Porozmawiaj ze mną. - Nie mogę.
W tym jest problem.
Te ciągłe sekrety.
Nie mogę się zwierzyć przyjaciółce.
Wiesz, jakie to trudne?
Chciałabym z kimś pogadać, a mogę tylko z tobą.
Zawsze jestem do dyspozycji.
Ze wszystkim możesz się do mnie zwrócić.
Dziękuję za wizytę.
Podrzucić cię do baru?
Idziesz na przyjęcie Caroline?
Lexi mnie ciągnie.
Mam urodziny.
Naprawdę? Wszystkiego najlepszego.
Zostanę dziś w domu.
Dobranoc.
Szukałam cię.
Głupio się czuję i naprawdę przepraszam,
ale muszę odzyskać kryształ.
Mówiłaś, że go nie cierpisz.
Na tobie mi się spodobał.
Mam trzy stroje, do których pasuje.
Nie mogę ci go oddać.
Nie chciałam tego mówić,
bo się przyjaźnimy, ale cię pogrubia.
To z życzliwości.
Nie mogę.
Co masz na myśli?
- Jest mój. - Mówiłaś, że Damona.
To on chce go odzyskać.
Nie. Może...
Kopnęłaś mnie prądem.
Chciałaś zerwać mi go z szyi?
Co jest z tobą nie tak?
Wysłuchaj mnie.
Usiłowałem jej pomóc.
Kiedyś przechodziłem coś podobnego.
Przykro mi.
Nie trzeba.
Uciekała już wcześniej.
Jest taka jak matka.
Nie można na nie liczyć.
Ale dzięki za chęci.
Gdzie on jest?
Bonnie nie chce go oddać.
To go zerwij.
Próbowałam. Kopnął mnie prądem.
Dlaczego tak robi?
Potrzebuję go.
Nie bądź taki.
Robię wszystko, co każesz.
To tylko głupi wisiorek.
To ty jesteś głupia.
I płytka.
I bezużyteczna.
Teraz nogi.
Nie chcę się wygłupić.
Dalej, nie jesteś taki słaby.
Powiedz, jeśli zobaczysz Damona.
- Hej. - Dokąd idziemy?
- Nie zobaczą nas. - Na zewnątrz?
Słyszałeś?
Wyluzuj. Nikt tu nie przyjdzie.
Stefan się uśmiecha.
Zawiadom prasę.
Nie dajesz mu powodów do radości.
Prawda. Biedaczek.
Prześladowany przez zdemoralizowanego brata.
Ta twoja prawość cię nie nuży?
Rozkwita w obecności psychopatów.
Ten psychopata czuje się urażony.
Co zrobiłeś mojemu bratu?
Zapytaj dokładniej?
Majstrowałeś przy jego wspomnieniu o Vicki.
Co jeszcze?
Kazałaś wymazać mu z pamięci kły i inne świństwa.
Żeby nie cierpiał.
Zachowuje się inaczej.
Nic mu nie przeszkadza.
Uczy się, nie bierze, nie pije.
Nie zrobiłeś nic więcej?
Sprawiłem, że nie cierpi.
- Nie odzywaj się. - Wytłumaczę.
Nie ma czego.
Zdobyłaś coś, co do ciebie nie należy.
A mnie nazywa się płytką i bezwartościową.
- Kto tak mówi? - Jak myślisz?
Wiesz, że to nieprawda.
A jak traktuje mnie najlepsza przyjaciółka?
Dwie tequile.
Niech będą trzy.
Dowód tożsamości.
Nie trzeba.
- To będzie... - Darmowe.
Na koszt firmy.
Dzięki.
Słynna Elena.
Dziewczyna w ręczniku.
Znam gorsze obelgi.
Nie wiedziałam, że możecie pić.
To pomaga zwalczyć pragnienie.
I wpędza w alkoholizm.
Stefan nigdy nie pije.
- Jest taki... - Spięty?
Ale nie przy tobie.
Bo znamy się ponad sto lat.
Może być sobą.
Nie umie być przy mnie.
Jeszcze. Ale się przyznał.
Reszta przyjdzie z czasem.
Skąd ta pewność?
Kochałam człowieka.
Przeżywał to, co ty.
Wyparcie, złość i tak dalej.
Ale ostatecznie miłość i tak zwyciężyła.
Pijesz?
Częstuj się.
Boję się.
Ale tu jesteś.
Bo za nim szalejesz.
Nie da się go nie kochać.
Znam życie już trochę.
Przed uczuciem nie uciekniesz.
Cieszę się, że cię poznałam.
Twój też wypiłam.
Przepraszam.
Dziękuję.
Nie miałeś podsłuchiwać.
To wspaniałe uczucie.
Mniejsza.
Nie rozgłaszaj.
To nie wszystko.
Widziałaś co się stało?
Opowiedz mi wszystko.
Przyszłaś.
Nie mogłam przegapić twoich sto którychś urodzin.
Jestem kompletnie napruta.
Ubzdryngolona?
Uroczy brzydal barman był dla mnie przemiły.
W przeciwieństwie do reszty świata.
To frytki?
Kawa dla pijanej.
Słaby wieczór?
Koszmarny.
Czy jestem płytka?
To podchwytliwe pytanie?
Nie.
Chcę być głęboka.
Jak otchłań.
Bez obrazy, ale to nie w twoim stylu.
Właśnie.
Jestem płytka.
Gorzej niż płytka.
Jestem jak brodzik.
To nie jest prawda.
Chcę do domu.
- Odwiozę cię. - Dobrze.
Nic jej nie jest.
Co się stało?
Obchodzi cię to?
- Pijana? - W trupa.
Sprzedają tam nieletnim?
Odwiozę ją.
Ja nie piłem.
Będę zobowiązana.
Z tobą porozmawiam później.
Nie mogę się doczekać.
Nie wypuszczajcie nikogo więcej.
Pij.
I chcę odpowiedzi.
Co naprawdę robisz w Mystic Falls?
Cukierkami wskórasz więcej.
Skończ te głupoty.
Mam szatański plan.
Jaki?
Jeśli powiem, przestanie być szatański.
Rozejrzyj się. Daj znać, czy go widzisz?
Co pani robi?
Dziękuję za werbenę. Wybacz.
- O Boże. - Co się dzieje?
Nie ma przejścia.
Dlaczego?
To część planu.
Wszystko w porządku?
Dziękuję.
Wsiadaj do wozu. Szybko.
Sprawdzałem dokumenty.
Widać nie wszystkie.
Poradziłeś sobie z kołkiem.
To był odruch.
Przypływ adrenaliny.
Koszmar się skończył.
Szczęście, że dziewczyna wskazała wampira.
Wielkie szczęście.
Jeszcze raz dziękuję.
- Trzymasz się? - Nie.
Masz czasem wrażenie, że nikt cię nie kocha?
Bywa ciężko.
Chciałabym...
Żeby życie było...
...inne.
Ja też.
Nie zostawiaj mnie samej.
Zabił ją.
I Zacha, i Tannera.
I przemienił Vicki.
- Muszę go zabić. - Nie możesz.
Czemu go bronisz?
Nigdy się nie zmieni. Nie widzisz tego?
Nie bronię go. Chronię ciebie. To cię odmieni.
Wszędzie idzie za mną ból i śmierć.
I Damon.
- Już dość. - Proszę cię.
Porozmawiajmy. Chcę być przy tobie.
Masz rację. Powinnaś trzymać się ode mnie z daleka.
Mówiłem, że się tym zajmę.
Zrobiłem to dla ciebie.
Nie robisz niczego dla innych.
- Pudło. - Nie.
Uratowałeś mi życie, ja oszczędzam twoje.
Jesteśmy kwita.
Teraz to koniec.
To nadchodzi. c.