Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Sa mahigit isang siglo, nabuhay ako sa lihim. Alam ko ang panganib pero dapat ko siyang makilala.
-Ano ka? -Isang bampira.
'Di ka pumapatay para mabuhay.
Dugo ng hayop ang gamit ko pero 'di ako sinlakas ni Damon.
-Hello, kapatid. -Damon.
-Umamin na si Stefan. -Layuan mo ako.
'Yang kwintas ay may halamang vervain. Pinipigilan ka nitong mabuyo.
Itatago ko ang lihim mo pero 'di kita pwedeng makapiling, Stefan.
-Ano 'yan? -Isang napakahalagang kristal.
- Psychic ka ba o manghuhula? -Mangkukulam daw, sabi ni Gram.
May panahong ang bayang 'to ay may kabatiran sa mga bampira.
-Limang katawang sinipsipan ng dugo? -Nagbalik sila.
-Ayaw mo talagang mamatay, ano? -Nagbabago siya.
-Para maging? -Bampira.
-Ewan kung ano'ng problema niya. -Magiging ayos siya.
-Maaayos lahat. -Vicki!
Titiyakin kong wala siyang sasaktan. Pangako.
-Sa uulitin. -Kita kita na lang.
Hi, Ty.
Vicki?
-Hinahanap ka ng lahat. -Alam ko.
Ano'ng problema, Vick?
-Nilalamig ako. -Nakadroga ka?
-Iniisip ng lahat na adik ka. -Sana nga.
Ano'ng naganap sa gubat? 'Yong mga batang pinatay.
Ano'ng nakita mo?
-Natatakot ako. -Halika.
Ayos lang 'yan. Iuuwi na kita.
-Hindi ko makontrol. -Ang ano?
Gutom na gutom ako, Ty.
At ayaw nitong mawala.
Ano'ng tinitira mo? Ano'ng droga?
Gusto ko no'n. Gutom na gutom ako, Ty.
Ganito, ikukuha kita ng makakain. Maupo ka lang. Umuwi na tayo.
Vicki. Ano'ng problema mo?
Vick.
Vick, huwag!
Bitawan mo ako!
Ano'ng nangyayari? Ano'ng problema niya?
-'Wag kang magsasalita. -Bahala ka, pare.
-"Pare"? Talaga? "Pare"? -Damon, huwag.
Naku. Sino'ng maghahanap sa mangmang na 'to?
Huwag mo siyang saktan.
Kalimutan mo'ng nakita mo rito ngayon. Wala tayo rito.
-Paumanhin. -Ayos lang. Tapos na ako.
Ang aga mo. Saan ka pupunta?
Sa pulisya. Bumubuo sila ng grupong maghahanap kay Vicki.
-Teka. 'Di ba dapat pumasok ka? -Nagbibiro ka, 'di ba?
'Wag kang lumiban sa klase.
'Pag nahanap nila siya, malalaman natin. Kaya nga may cellphone.
Ang dami mong sinasabi. 'Di ko alam kung bakit.
-Ano? - Matty?
Vicki, nasaan ka? Ayos ka lang?
-Oo. - Sabihin mo kung nasaan ka...
-at susunduin kita. - Huwag, Matty.
Kailangan ko lang ng oras para ayusin ang mga bagay.
Basta ayos lang ako, okay? Pakiusap, 'wag mo akong alalahanin.
Ewan ko bakit kailangan kong manatili. Bakit 'di ako makakauwi?
Dahil nagbabago ka, Vicki, at 'di 'yan bagay na gusto mong gawing mag-isa.
Walang tungkol sa Logan na pinatay ko rito. Ni isang banggit.
-May nagtatakip ukol doon. -Ano 'yan?
Isa itong sobrang espesyal at lumang compass.
Ano'ng ginagawa ni Logan Fell d'yan? 'Di ka ba nagtataka?
Kung inaalala mong may tumutugis sa'yo, lisanin mo ang bayan.
Dapat lahat tayo mag-alala.
Uy, gutom na ako. Mayroon ka bang makakain?
Heto.
-Ano 'yan? -Ang kinasasabikan mo.
'Wag mong lokohin ang babae.
Hindi 'yon ang kinasasabikan mo, pero isang kagat lang pwede na.
-Ano 'yon? -Oo nga, ano?
Skunk ba? St. Bernard? Si Bambi?
-Sige, subukan mo. -Bago lang siya.
Ang kailangan niya'y dugo ng tao. 'Di siya mabubuhay sa ganiyan.
-Oo nga, bakit bawal ang dugo ng tao? -Oo nga.
Dahil mali ang mambiktima ng mga inosenteng tao, Vicki.
'Di kailangang pumatay para kumain. Humanap ka ng masarap...
at burahin mo ang alaala pagtapos. Napakadali.
'Di tiyak na makokontrol mo ang sarili mo, okay?
Taon ang kailangan para matutunan 'yon. Pwede kang makapatay.
Dadalhin mo 'yon habambuhay, na magpakailanman din.
'Wag kang makinig sa kaniya. Sobrang layo ng moralidad niya sa atin.
Ang sa akin ay hablot, kain, bura.
Uy, tingin sa'kin. Tayo'ng pipili ng landas natin.
Binubuo tayo ng mga pagpapahalaga at gawa natin.
Sige, Conde Deepak.
Aalis na ako.
Pwede pang kumuha?
-Narito ba si Stefan? -Oo.
Nasaan siya?
At magandang umaga sa'yo, Binibining nasa misyon.
Paano ka nagiging arogante at mababaw matapos ang lahat ng ginawa mo?
At paano ka nagiging matapang at mangmang sa pagtawag ng arogante at mababaw sa bampira?
-Kung gusto mo akong mamatay, mamamatay ako. -Oo naman.
-Pero hindi. -Hindi pa.
-Nasaan si Stefan? -Nasa itaas.
Kumakanta ng "The Rain in Spain." Bahala ka na.
Stefan?
-Stefan? -Ano 'yon?
-Nasaan si Vicki? -Nasa itaas.
Ano nang mangyayari?
Hinahanap siya ng kapatid ko pati ng bayan.
-Ano'ng sasabihin ko sa kaniya? -Kasama ko siya.
Matatagalan pa. Madali siyang mabuyo at padalos-dalos.
Nagdodroga siya. Apektado noon ang magiging tugon niya rito.
Kaya bampira siyang may problema?
Ano'ng gagawin ko? Dahil nagsisinungaling ako sa lahat ng mahal ko sa buhay.
-Ano'ng mangyayari sa kaniya? -Itatago ko siya rito...
-...hanggang sa alam kong ligtas na siya. -Gaano katagal 'yon?
-Saka na lang natin pag-usapan. -Uy.
-Vicki. Kumusta ka? -Kumusta? Nagbibiro ka, 'di ba?
Sinunog ba ang pamilya natin sa paglilitis sa mga mangkukulam?
Hindi, ang mga inusig na babae sa Salem ay mga inosente.
Higit sa kamangmangan ang kailangan para bumitag ng mangkukulam.
Paano tayo napadpad sa Mystic Falls?
Lumisan sa Salem ang pamilya natin noong 1692 at lumipat dito.
Higit ilandaang taong namuhay sa lihim ang mga ninuno natin.
Dapat gayon pa rin tayo.
Gram, alam ng lahat na mangkukulam ka.
Alam din nilang kalokohan 'yon. Na 'di 'yon totoo.
Kakaibang babae lang akong nagtuturo ng mahika sa pamanta`san.
Wala talagang naniniwala.
Katuwaan lang nila.
At hayaan mo sila.
'Wag mong ipaalam ang totoo.
Nasaan ang pangkukulam?
Dalawang araw ka na kasing nagkukwento ng kasaysayan.
-Gusto ko sa masaya. -Hindi 'yon masaya.
Totoo 'yon at seryoso.
At dapat mong maunawaan 'yon bago mo gawin.
'Di ka pa ba huli para sa eskwela?
-Salamat sa balita. -Sige, sir.
'Di dapat tayo nagtiwala kay Logan...
-ang manlolokong may relo. -Ilan lahat?
Isa lang sabi ng koroner. Ang laki ng sugat at hugis ng panga--
Delikado ba tayo? 'Pag nahanap nito ang relo, alam nang alam natin.
At tayo ang hahabulin nito? At dapat ba "nito" ang banggit ko?
-Lalake ba o babae? -Kung may kaalamang pangkasaysayan ito...
-sa bayan, alam nito saan galing ang relo. Oo, pwedeng delikado tayo.
-Kaya ano'ng gagawin natin? -Tahimik lang.
'Di pwedeng malaman 'to ng buong bayan.
Dapat nating mahanap 'to bago tayo ang mahanap.
Uy, pare. Nalaman kong may binuong grupo para hanapin si Vicki.
Katatawag lang niya. Ayos lang siya.
Mabuti. Maganda 'yon. Naisip kong nababaliw ka na.
Kaunti, oo.
Mag-aalok lang ako, alam mo na, kung may maitutulong ako.
Ikinatutuwa ko.
Dala ko na ang susuotin mo. Lahat narito.
-Seryoso? -Naku naman.
Pwede bang may masabik na Halloween na?
Gusto ko lang sumaya.
'Yong nakakatawa, mababaw, at sayang walang Damon.
-'Di ba ito yung nakuha mo kay Damon? -Oo. Suotin mo, itapon mo. Wala lang sa'kin.
Ayaw ko na 'yan. Nakita mo ba si Elena? Alam ba natin ang susuotin niya?
Kasama ko si Grams buong weekend. 'Di ko siya nakausap. Baka kasama ni Stefan.
-Papuntang kastilyo niya sakay ng puting kabayo? -O, 'wag kang galit.
Magkakakunot ka niyan.
Ang kape ay kaibigan natin. Ang caffeine.
Dumadaloy ito sa ugat natin at pinaiinit ang katawan natin...
kaya 'di tayo malamig hawakan.
Paano kung gusto kong uminom ng dugo ng tao?
Dapat mong matutunang kontrolin 'yan.
Labanan mo araw-araw, isang araw bawat sandali.
Diyos ko. 'Wag kang magsimula d'yan sa 12 Hakbang mo.
Nasabi na 'yan ng tagapayo sa eskwelahan. 'Di gumagana 'yan sa'kin.
-Gagana 'yon. Nasa sa'yo, Vicki. -Kung gayon 'di ka pa nakatikim ng dugo ng tao?
-Mahabang panahon nang hindi. -Gaano kahaba?
Maraming taon na.
'Di ko ipinagmamalaki ang dati kong ugali.
Nawawala ba ang pakiramdam na 'to? Parang matinding sakit ng ulo.
Nakakainis 'tong sikat ng araw.
Kailangan ko pa ng dugo. Nasaan ang banyo niyo? Iihi ako.
Bakit kailangang umihi? Akala ko patay na ako.
Ano...
Ikukuha ko pa siya.
Sige. Mabilis lang ako.
'Di pala ako naiihi. Kakaiba ang katawan ko.
Magandang kakaiba, pero kakatwa.
-Sino'ng tinatawagan mo? -Si Jeremy.
-Vicki, 'di mo na pwedeng kitain si Jeremy. -Naku.
-Kikitain ko ang gusto ko. -Kahit pwede mo siyang masaktan?
-'Di ko sasaktan si Jeremy. -Alam kong iniisip mo 'yan.
Pero 'di ako pwedeng sumugal.
-Lubayan mo na si Jeremy. -O, talaga?
Gaano mo na katagal pinaghahandaan ang talumpating 'di ka sapat?
Tingin ko bago pa ang pagiging bampira.
Ang akin lang ay 'di pwedeng masangkot dito si Jeremy.
-Seryoso, Vicki. -O ano?
Deretsahan tayong bruha ka.
Inapi mo ang kapatid ko sa loob ng 15 taon.
Labinlima. Tapos iniwan mo siya.
'Pag tinitingnan kita, 'yon ang nakikita ko. Para lang sa kaalaman mo.
At kikitain ko si Jeremy tuwing gusto ko siyang makita.
May ilan akong bagong laruang lalaruin...
at 'di ako mag-aatubiling pugutin 'yang munting ulo mo.
Nakuha mo?
-Pinagbantaan niya ako. -Mainitin siya.
Isipin mong bawat sentido sa katawan mo ay sobrang bumilis.
Hindi siya komportable sa sarili niyang balat.
-'Pag sinama mo pa ang iba niyang problema-- -Gaano katagal bago mawala?
-Oras? Araw? Linggo? -Walang katiyakan.
Gaano katagal bago mo nakontrol?
Matagal-tagal. Walang tumulong sa akin. Sinarili ko lang.
Ang malala, mahirap magpigil sa ilang tao, lalo kung bago ka lang.
Mahirap paghiwa-hiwalayin ang nararamdaman: pag-ibig, libog, galit, pagnanasa.
-Nagiging isang kagustuhan: gutom. -Ano'ng ibig sabihin noon?
Na 'di siya pwedeng kitain ni Jeremy. Baka 'di niya siya matiis.
-At pwede na siyang masaktan. -O mas malala pa.
'Di ko hahayaang may masaktan.
-Aalis na ako. -Elena.
Pakiusap, Stefan, limitado lang ang maiinda ko.
Ano'ng ginagawa mo?
Iniisip ang susunod na isandaang taon.
Bakit mo 'yon ginawa?
Ako ay...
nabagot.
Ginawa mo 'to sa'kin dahil nabagot ka?
'Yan ang isang problema ng walang hanggan.
Nababagot ako. Dugo lang ang iniisip ko. Gusto ko lang ng dugo.
Wala na akong maisip. Ano 'yon?
Mawawala rin 'yan.
Narito ka lang buong araw.
-Tara. -Saan?
Kaawa-awa ang buhay mo. 'Di kailangang gano'n din ang kabilang buhay mo.
-Ano'ng ginagawa mo? -Buong araw lang siya rito.
-Hindi siya si Anne Frank. -Hindi.
-Uy, hindi ngayon ang oras para rito. -Kung tuturuan mo siya, turuan mo.
-Ipakita mo kung tungkol saan lahat 'to. -Baka makasakit siya.
'Di ko siya dadalhin sa Disneyland. Sa harapang bakuran lang.
Tara.
Mali 'yan, Damon.
Bampira siya, Stefan. Dapat alam niya ang mga bentaha.
Gaya ng ano?
Gaya ng...
Paano mo nagawa 'yon?
Dali, Vicki. Maging buhay ka. 'Di ko sinadya 'yon.
Kasalanan ko.
-Matt? -Vicki?
Ikaw ba 'yan?
Uy.
Pumasok ka rito.
Sandali lang. Ano--
Pumasok ka. Nag-alala ako.
Salamat sa Diyos maayos ka.
Maayos lang ako.
-Saan ka pumaroon, Vick? -Wala lang. Kalimutan mo na.
Tatlong tao ang pinatay sa gubat.
Hinahanap ka ng mga pulis. Gusto kang tanungin.
-Alam nila kung taga-saan ako. -Lahat nag-alala sa'yo.
Heto na ako. Hayaan mo na lang.
Nagbibiro ka ba? Bumuo ako ng grupo para hanapin ka...
habang ikaw ay sabog sa droga, at gusto mo hayaan ko na lang?
-Masakit ang ulo ko. -Tingin mo?
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Narito ba si Vicki?
-Oo. -Pwede ko bang makita?
-Ayaw ko siya rito. -May ginawa siya sa'yo?
-Wala. Ayaw ko lang. -Papasukin mo ako para magpaliwanag.
Ewan ko kung ano'ng mayroon, pero tingin ko dapat ka nang umalis. Ngayon na, Stefan.
Tawagan mo ako, Vick. 'Di ko maintindihan. Ano'ng nangyayari sa'yo? Ano...
Tawagan mo lang ako, pakiusap.
Uy.
Gusto mong magsaya ngayong gabi?
Pwede tayong pumunta sa Halloween sa paaralan. Baka masaya.
Sige. Mukhang masaya. Sabik na ako.
Alam kong naiinis ka dahil kay Vicki. Nalaman kong tinawagan niya si Matt.
Pero 'di mo siya pwedeng makasama. Dapat siyang umayos.
Ang pinakamabuting magagawa sa kaniya ay hayaan siya.
Ano'ng ibig sabihing "hayaan"?
Sige. Tutal bihasa tayo sa pagpapabaya sa mga tao, 'di ba?
Alam kong 'di mo nakikita, pero maniwala ka Jer, 'yon ang makabubuti.
Parang ewan ako ilang buwan pagkamatay nina Nanay at Tatay.
Parang walang kwenta ang lahat.
Bigla na lang may ganitong mga tagpo, at bumubuti ang mga bagay.
At naroon si Vicki sa bawat isang tagpong 'yon.
Kaya 'di mo siguro nakikita, pero maniwala ka...
ang paglayo mo sa'kin sa kaniya ay 'di makabubuti.
Mula kay: Vicki Donovan Narito ako kay Matt. Magkita tayo?
Sige. Saan?
Sa paaralan. Halloween ngayon!!!
Cider para sa mga babae? Isang itong Lockwood special.
Ayaw. Noong isang taon, hanggang Thanksgiving ang sakit ng ulo ko.
Mahina.
Iinom ako hanggang sa may taong kaakit-akit sa'kin para makahalikan ko.
Mukhang maganda 'yan.
-Nakailang martini ka? -Huwag kang sa'kin magsimula.
Pwede na tayong umalis?
-Huli na tayo sa kasiyahan. Tara. -Edi mauna ka na.
Uubusin ko ang inumin ko.
Hulaan ko.
Daisy Buchanan.
-Mahilig ako sa Gatsby. -Nakita na kita dati.
-'Di ba ikaw ang nobyo ni Caroline Forbes? -Kinikilig siya sa akin, pero--
Nakakatuwa, pero kinailangan ko siyang tanggihan.
-Damon, tama? -O, naalala mo.
Mahirap kalimutan ang mukha mo.
Ano'ng apelyido mo, Damon?
-Salvatore. -Salvatore?
-Kaanak mo ba si Zach? -Tiyuhin ko.
Paano mo nakilala si Zach?
Ayos ka lang?
Oo. Tingin ko napuwing ako.
Nakilala ko si Zach sa Founder's Council.
Alam mo, ang mga Salvatore ang isa sa mga unang tumira sa bayang 'to.
Oo nga. 'Di ko alam na miyembro si Zach.
Kakauwi ko lang at 'di nagkaroon ng pagkakataon...
-na makilala ang mga kaibigan niya. -Pwedeng pasabing tumawag siya sa'kin?
-Marami akong mensahe. -Umalis saglit sa bayan si Zach.
Pero kung tungkol sa vervain...
-Alam mo ang vervain? -Isa akong Salvatore.
-Syempre naman. -Syempre.
Tagay.
Mag-iingat ka.
Suot mo rin ang gamit mo noong isang taon.
Isang oras pa lang nang maisip kong pumunta.
Ako rin.
At gaganap kang...
ikaw?
'Di niya ako kinakausap ngayon. Nag-away kami.
Nag-away rin kami ni Vick pag-uwi niya.
'Di sa sinisiraan ko siya, pero parang ayaw siyang mawala sa paningin ko.
-Narito siya? -Oo. 'Di mo siya malalampasan.
Isa siyang bampira.
-Saan nagpunta si Jeremy? -Elena, ano'ng problema?
Kailangan ko siyang hanapin.
Sinusundan mo na ako?
Wala akong magagawa.
-Ilabas mo ako rito. -Wala ka dapat dito.
Mas mahihirapan kang kontrolin ang sarili mo 'pag may madla.
-Ayos lang ako. -Talaga?
Walang sakit ng ulo? Hindi nagsusumigaw ang sikmura mo?
Hindi ka nahihilo o sinusumpong...
na kung may mali ang tingin sa'yo, mapupugutan mo sila ng ulo?
Alam mo ang tawag d'yan? Gutom.
At mas lalala lang 'yan kada minuto...
na magpapanggap kang 'di ka kinokontrol niyan.
Kailangan mo ng vervain?
Oo. Ang natira sa amin ng asawa ko ay ang iniwan sa kaniya ng mga magulang niya.
At nangako si Zach na dadalhan niya pa kami.
Kausap ko siya parati. Bakit 'di ko na lang siya hingan?
Gaano karami ang kailangan mo? Pang-ilang tao sa tingin mo?
-Syempre, una ang mga anak namin. -Syempre.
Tapos mga kaibigan, pamilya, at lahat ng tagakonseho.
Konseho?
Alam ni Zach kung ilan lahat.
Alam mo? Huli na ako.
Hindi magiging maligaya sa akin ang asawa ko.
Maligaya ka ba sa asawa mo?
-Nilalandi mo ako. -Ikaw ang nauna.
Totoo.
Ihahatid kita sa paaralan. 'Di ligtas maging mag-isa.
Sampung bampira na ang nakita ko ngayong gabi.
Kung madali lang sanang hanapin ang mga tunay.
-Kumusta ang paghahanap? -Nagkaroon kami ng Founder's Party.
At lahat ng dumating noong araw na 'yon ay inalis bilang suspek.
At ang natira ay walang pinatunguhan, kaya...
-Aalis na ako. -Sige.
-Salamat sa Diyos. -Ano'ng problema?
'Di ko napansin si Jeremy. Nag-alala ako. -Ano'ng nagaganap?
-Uy. Ayos lang lahat. -Sinabi ko nang 'wag mo 'kong gambalain.
-'Wag, Vicki, 'wag mo 'tong gawin. -Matt, ayaw niya akong lubayan.
-Umurong ka. -Matt, ayos lang.
Hindi ayos lang. Ano'ng problema mo?
Stefan. Umalis na siya.
Tinutulungan ko siya.
-Vick, tinakot mo ako. -Pasenya na. Patawad.
Tara.
Sige.
Saan pumunta si Caroline?
Mabuti kung 'wag mo akong tatanungin kay Caroline.
-O, Bonnie. Napakatapat. -Layuan mo na lang siya.
Saan mo nakuha 'yan?
-Galing sa kaibigan. -Kay Caroline.
-Alam mong akin 'yan, 'di ba? -'Di na.
Nakakatawa.
-Akin na 'yan. -'Di ko ibibigay sa'yo.
Ibibigay ko kay Caroline. Siya ang magbibigay sa'yo.
Pwede ring kunin ko na.
Jeremy.
Nag-alala ako sa'yo.
Maayos na ako. Pero kailangan ko nang umalis.
Ano? Saan?
Kailangan kong umalis dito, Jer. 'Di ko kayang makapisan si Matt.
-'Di niya naiintindihan. -'Di pwede.
Hindi pwedeng aalis ka na lang.
Sumama ka sa'kin.
'Pag sumama ka sa'kin, habambuhay tayong magsasama.
Sige.
Payag ako.
Sobra na yata ang pagganap mo sa suot mo?
-Alam ko. -Ang galing.
Pare, ang galing.
Ano? Ano 'yon?
Vicki?
Vicki. Vicki, ano 'yan?
Diyos ko. Vicki.
Vicki, 'wag! Tumigil ka! Vicki!
Huwag!
Vicki, huwag!
Huwag!
Vicki.
Alis na. Pumasok ka na.
Alis!
Vicki!
Vicki. Vicki!
Vicki!
Vicki. Vicki.
Vicki!
Ilabas mo siya rito.
-Ano? - Kailangan ko ang tulong mo.
-Ano'ng nangyari sa'yo? -May ginawa ako. 'Di ko alam.
Galing sa kwintas ko.
Saan mo 'yan nakuha?
Bahagi ng suot ko. Basura.
Ang basurang 'yan ay pag-aari...
ng isa sa pinakamakapangyarihang mangkukulam sa pamilya natin.
Ipapakita ko sa'yo.
Heto siya. Si Emily Bennett.
Ang lola sa talampakan ng lola mo.
At ayun ang kwintas mo.
Umalis ka na. Kaya ko na.
Kagagawan mo 'to. Kasalanan mo 'to.
Napagkamalan mo akong taong may pagsisisi.
Wala itong halaga sa akin. Wala alinman dito.
Namamatay ang mga tao sa paligid mo. Paanong 'di mahalaga?
Mahalaga 'yon, at alam mo 'yon.
Umalis ka na.
Dumurugo ang mga sugat mo, at kailangan mo nang umalis.
Elena. Uy, nakita mo ba--?
-Ano'ng nangyari? -Wala.
May mangmang na naglagay sa'kin ng pekeng dugo.
-Uuwi ako at maliligo. -'Di ko mahanap si Vicki.
Iniwan niya ako.
Hindi ko alam kung nasaan siya.
Ito ba ang pinasok ko? Buong buhay na mag-aalala sa kaniya?
Mabuti kang kapatid, Matt.
Oo.
Baka umuwi na siya.
Baka.
Sige.
Nasaan siya?
Nasa loob.
Naiintindihan mo ba ang nangyari ngayong gabi?
Hindi.
Hindi ko naiintindihan.
Alam ko ang nakita ko, pero hindi ko naiintindihan.
-Papatayin niya ako. -Ngayon patay na siya. Patay na si Vicki.
-Patawad, Jer. Ano-- -Tama na. Masakit na.
Ayos lang. Ayos lang.
Bakit lahat namamatay sa harap ko?
Diyos ko. Halika rito.
Ayos ka lang?
Gusto ko siyang tulungan.
Pero sa halip...
-Kumusta siya? -Magulo pa siya.
Ayaw kong pagdaanan niya 'tong muli.
Bata pa siya.
Elena, ano'ng gagawin ko? Ano-- Ano'ng maitutulong ko? Kahit ano.
Kaya mo ba siyang pakalimutin?
-Elena... -Stefan, pakiusap.
Hindi ko alam kung paano niya 'to malalampasan.
Gusto kong malimutan niya lahat ng nangyari.
'Pag ginawa ko, walang katiyakang gagana...
dahil sa kung sino ako, dahil sa kung paano ako mamuhay.
-Wala akong kakayahang gawin nang tama 'yon. -Kaya ko.
Kung ito ang gusto mo...
gagawin ko.
'Yon ang gusto ko.
Ano'ng gusto mong malaman niya?
Sabihin mo sa kaniyang umalis ng bayan si Vicki...
at 'di na siya babalik.
Na 'wag niya na siyang hanapin o alalahanin.
Mangungulila siya, pero alam niyang sa ikabubuti 'yon.
May bahagi sa aking gusto ring makalimot.
Malimutang nakilala ka...
malaman kung sino ka, at lahat ng nangyari magmula noon.
Kung 'yon ang gusto mo.
Oo. 'Yon nga.
Dahil ayaw kong maging ganito.
Ayaw kong maging ganito ang pakiramdam.
Pero hindi ko kaya.
Sa lahat ng nangyari...
'di ko mapapawala ang nararamdaman ko sa'yo.
Tapos na.
Isinalin sa Tagalog ni: Arnel Joseph Pasia .