Σε προηγούμενα επεισόδια.
Εδώ κι έναν αιώνα, έζησα στο σκοτάδι... μέχρι σήμερα.
Ο κίνδυνος είναι μεγάλος αλλά έπρεπε να τη γνωρίσω.
-Τι είσαι; -Είμαι βρικόλακας.
Είπες ότι δε ζεις σκοτώνοντας.
Το αίμα ζώων με κρατά ζωντανό, μα όχι τόσο δυνατό όσο τον Ντέιμον.
-Γεια σου, αδελφέ. -Ντέιμον.
Ο Στέφαν τελικά τα ξέρασε όλα.
Μη με πλησιάζεις.
Αυτό το μενταγιόν, περιέχει ένα βότανο, τη βερβένη.
Σε προστατεύει από πνευματικό εξαναγκασμό.
Θα κρατήσω το μυστικό σου, αλλά δεν μπορώ να είμαι μαζί σου.
-Τι είναι αυτό; -Ένας πολύτιμος κρύσταλλος.
Είσαι πνευματίστρια ή μέντιουμ;
Βασικά, η γιαγιά λέει ότι είμαι μάγισσα.
Κάποτε, αυτή η πόλη γνώριζε τους βρικόλακες...
Πέντε νεκροί από αφαίμαξη.
Γύρισαν.
Δε θέλεις να πεθάνεις, θέλεις;
Είναι σε στάδιο μετάβασης.
-Σε τι; -Σε βρικόλακα.
Δεν ξέρω τι έχει.
-Θα γίνει καλά. -Όχι!
Θα το ξεπεράσουμε.
Βίκι!
Δε θα βλάψει κανέναν, στο ορκίζομαι, Έλενα.
-Τα λέμε, φίλε. -Έγινε, αδερφέ.
Γεια, Τάι.
Βίκι;
-Σε ψάχνουν όλοι. -Το ξέρω.
-Τι συμβαίνει; -Κρυώνω πολύ.
Έχεις πάρει ναρκωτικά; Όλοι νομίζουν ότι είσαι μαστουρωμένη.
-Μακάρι. -Τι συνέβη στο δάσος, Βίκι;
Τα παιδιά που σκοτώθηκαν; Τι είδες;
-Φοβάμαι πολύ. -Έλα εδώ.
Έλα, θα σε πάω σπίτι.
-Δεν μπορώ να το ελέγξω. -Τι να ελέγξεις;
Είμαι πολύ... πεινασμένη, Τάι. Και δεν περνάει.
Τι πήρες; Τι ναρκωτικά έκανες;
Το θέλω. Πεινάω πολύ.
Εντάξει, θα σου φέρω κάτι να φας. Κάτσε πίσω, θα σε πάω σπίτι.
Βίκι! Τι έχεις πάθει;
Βίκι, όχι!
Παράτα με!
Τι γίνεται, Στέφαν; Τι έχει πάθει;
-Μη μιλάς. -Γαμήσου, ρε.
"Ρε"; Αλήθεια; "Ρε";
-Ντέιμον, σταμάτα. -Σιγά μη λείψει σε κανέναν.
Μην τον πειράξεις.
Ξέχνα ό,τι είδες απόψε. Δεν ήμασταν εδώ.
-Συγγνώμη. -Όχι, εντάξει. Τελείωσα.
Νωρίς σηκώθηκες. Πού πας;
Στο τμήμα. Φτιάχνουν ομάδα έρευνας για τη Βίκι...
Δεν πρέπει να πας σχολείο;
Πλάκα μου κάνεις, ε;
Μη χάνεις μαθήματα. Αν τη βρουν θα μας πάρουν στο κινητό.
Λες βλακείες, δε σε καταλαβαίνω.
-Ναι; -Μάτι;
Βίκι! Πού είσαι; Είσαι καλά;
Ναι, καλά είμαι.
-Πες μου πού είσαι να έρθω. -Όχι, Μάτι...
χρειάζομαι λίγο χρόνο να σκεφτώ.
Ήθελα να σου πω ότι είμαι καλά. Μην ανησυχείς για μένα.
Γιατί πρέπει να μείνω κλεισμένη εδώ. Γιατί να μην πάω σπίτι;
Επειδή αλλάζεις, Βίκι και δε θες να το περάσεις μόνη.
Δε λέει τίποτα για τον Λόγκαν που σκότωσα χθες. Ούτε λέξη.
Κάποιος το καλύπτει.
Τι είν'αυτό;
Μια πολύτιμη, παλιά πυξίδα. Τι την ήθελε ο Λόγκαν, δεν αναρωτιέσαι;
Αν φοβάσαι ότι σε παρακολουθούν γιατί δε φεύγεις, Ντέιμον;
Όλοι θα'πρεπε να φοβόμαστε.
Ε, πεινάω. Έχεις τίποτα φαγώσιμο;
Ορίστε.
-Τι είναι; -Αυτό που λαχταράς.
Μη λες ψέματα στην κοπελιά. Δεν είναι ό,τι λαχταράς...
αλλά κάτι θα κάνει. Σωστά, Στεφ;
-Τι είναι; -Αλήθεια, τι είναι;
Κουνάβι; Αγίου Βερνάρδου; Μπάμπι;
Δοκίμασε.
Είναι νεογέννητη, χρειάζεται ανθρώπινο αίμα.
Ναι, γιατί να μην πιω ανθρώπινο αίμα;
Σωστά.
Γιατί είναι λάθος να κυνηγάς αθώους ανθρώπους, Βίκι.
Δε χρειάζεται να σκοτώσεις, βρες κάποιον εύγευστο...
και μετά σβήσε τις αναμνήσεις του. Είναι πολύ εύκολο.
Όχι, δεν είναι σίγουρο ότι μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου, εντάξει;
Θέλει χρόνια να το μάθεις. Μπορεί εύκολα να σκοτώσεις κάποιον...
και μετά θα το κουβαλάς για μια ζωή...
η οποία, αν έγινα σαφής, θα είναι αιώνια.
Μην τον ακούς. Βρίσκεται σ'έναν δικό του ηθικό κόσμο.
Άρπαξε, πιες, σβήσε.
Κοίταξέ με. Εμείς επιλέγουμε το δρόμο μας.
Οι αξίες μας και οι πράξεις μας προσδιορίζουν αυτό που είμαστε.
Εντάξει, Κόμη Ντίπακ, εγώ φεύγω.
Μπορώ να έχω κι άλλο;
-Είναι εδώ ο Στέφαν; -Ναι.
Πού είναι;
Καλή σου μέρα κι εσένα, μικρή Δεσποσύνη Είμαι Σε Αποστολή.
Πώς είσαι τόσο αλαζόνας και λαλίστατος μετά απ'όσα έκανες;
Κι εσύ πώς είσαι τόσο γενναία και ανόητη...
να αποκαλείς έναν βρικόλακα αλαζόνα και λαλίστατο;
-Αν ήθελες θα με είχες σκοτώσει. -Είναι αλήθεια.
-Είμαι όμως ζωντανή. -Ακόμα.
-Πού είναι ο Στέφαν; -Επάνω...
Λέει γλωσσοδέτες. Τρέχα.
Στέφαν;
Ναι.
-Πού είναι η Βίκι; -Επάνω.
Τι γίνεται τώρα;
Ο αδελφός μου ψάχνει να τη βρει μαζί με όλη την πόλη.
-Τι να του πω; -Προσπαθώ αλλά θέλει χρόνο.
Είναι πολύ άστατη και παρορμητική. Είναι ναρκομανής.
Όλα αυτά επηρεάζουν την αντίδρασή της.
Δηλαδή, είναι βρικόλακας με προβλήματα;
Κι εγώ τι να κάνω; Λέω ψέματα σ'αυτούς που αγαπώ. Τι θα γίνει;
Θα την κρατήσω εδώ μέχρι να ξέρω ότι είναι ασφαλής.
Πόσο καιρό δηλαδή;
Θα το συζητήσουμε αργότερα.
Γεια, Βίκι. Πώς είσαι;
Εγώ πώς είμαι; Πλάκα μου κάνεις, ε;
Κάηκε το σπίτι μας στη δίκη των μαγισσών;
Όχι, τα κορίτσια που διώχθηκαν στο Σάλεμ ήταν παντελώς αθώα.
Θα πρέπει να είσαι πολύ αδαής για να παγιδεύσεις αληθινή μάγισσα.
Πώς καταλήξαμε στο Μίστικ Φολς;
Η οικογένειά μας έφυγε από το Σάλεμ το 1692 και μετοίκισε εδώ.
Οι πρόγονοί μας έζησαν με μυστικότητα για έναν αιώνα.
-Είναι σημαντικό να μείνει μυστικό. -Όλοι ξέρουν ότι είσαι μάγισσα.
Ξέρουν όμως ότι είναι παράλογο. Δεν μπορεί να είναι αλήθεια.
Είμαι μια λοξή κυρία που διδάσκει αποκρυφισμό στο πανεπιστήμιο.
Κανείς δεν πιστεύει. Απλά κάνουν πλάκα.
Καλύτερα έτσι, να μην ξέρουν την αλήθεια.
Πού είναι η μαγεία; Εδώ και δύο μέρες μιλάς για την ιστορία.
Θέλω να μου πεις τα ωραία.
Δεν είναι ωραίο. Είναι αληθινό και σοβαρό.
Αυτό να το κατανοήσεις πριν αρχίσεις την πρακτική.
Δεν άργησες στο σχολείο;
-Ευχαριστώ για την ενημέρωση. -Μάλιστα, κύριε.
Δεν έπρεπε να εμπιστευτούμε τη νυφίτσα τον Λόγκαν με το ρολόι.
Με πόσους έχουμε να κάνουμε τώρα;
Ο ιατροδικαστής λέει έναν. Από την ακτίνα της πληγής και τη σιαγόνα...
Κινδυνεύουμε; Αν βρήκε το ρολόι τότε ξέρει ότι γνωρίζουμε.
Κι αν μας κυνηγήσει; Και πώς να αναφέρομαι σ'αυτό;
Είναι άντρας, είναι γυναίκα;
Εάν έχει ιστορική γνώση της πόλης, τότε θα γνωρίζει για το ρολόι.
Οπότε, ναι, μπορεί να βρισκόμαστε σε μεγάλο κίνδυνο.
-Τι θα κάνουμε; -Θα το αποσιωπήσουμε.
Δε θα πανικοβάλουμε όλη την πόλη.
Πρέπει να το βρούμε, πριν μας βρει αυτό.
ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΣΠΙΤΙ
-Γεια, φίλε. -Γεια.
Άκουσα ότι έφτιαξαν ομάδα έρευνας για τη Βίκι.
Μόλις τηλεφώνησε. Είναι καλά.
Ωραία, μπράβο.
-Θα είχες τρελαθεί. -Λίγο, ναι.
Θα σου πρόσφερα... Στη διάθεσή σου.
Ευχαριστώ.
Έχω τη στολή σου. Στη σακούλα.
Σοβαρολογείς;
Δεν μπορεί να χαρεί κανείς στη Γιορτή των Αγίων Πάντων;
Θέλω να διασκεδάσω.
Λίγo χαζούλικη, ελαφριά, χωρίς τον Ντέιμον, διασκέδαση.
-Αυτό δε σου έδωσε ο Ντέιμον; -Ναι.
Φόρεσέ το, πέταξέ το, θέλω μόνο να το ξεφορτωθώ.
Μήπως είδες την Έλενα; Ξέρουμε τι θα φορέσει;
Ήμουν σαββατοκύριακο στη γιαγιά. Δε μιλήσαμε.
-Ίσως είναι με τον Στέφαν. -Πάνω στο άσπρο του άτι;
Μην είσαι πικρόχολη, κάνει ρυτίδες.
Ο καφές είναι φίλος μας. Η καφεϊνη κυκλοφορεί στις φλέβες...
και θερμαίνει το σώμα μας, ώστε να μην είμαστε ψυχροί στην αφή.
-Κι αν θέλω να πιω ανθρώπινο αίμα; -Πρέπει να μάθεις να συγκρατείσαι.
Να το πολεμάς καθημερινά, μέρα με τη μέρα.
Να μου λείπει ο "Δεκάλογος"!
Προσπάθησε κι ο σχολικός σύμβουλος και δεν πιάνει.
Κι όμως, η επιλογή είναι δική σου, Βίκι.
Δηλαδή εσύ δε γεύτηκες ποτέ ανθρώπινο αίμα;
Όχι εδώ και πολύ καιρό.
Πόσο καιρό;
Δεκάδες χρόνια. Δεν περηφανεύομαι για τις πράξεις μου στο παρελθόν.
Υποχωρεί ποτέ αυτή η ζαλάδα; Είναι σαν να ξυπνάς από μεθύσι.
Κι αυτό το πράγμα με το φως!
Χρειάζομαι αίμα!
Πού είναι η τουαλέτα; Γιατί θέλω να ουρήσω; Νόμιζα ότι ήμουν νεκρή.
Θα... θα της φέρω λίγο ακόμα.
Εντάξει. Δε θ'αργήσω.
Τσάμπα κόπος. Νιώθω μια νευρικότητα.
Είναι ωραία ανησυχία αλλά περίεργη.
-Πού τηλεφωνείς; -Στον Τζέρεμι.
-Δεν μπορείς να τον βλέπεις πια. -Μην αρχίζεις.
Θα βλέπω όποιον θέλω.
-Ακόμα κι αν του κάνεις κακό; -Δε θα το έκανα ποτέ στον Τζέρεμι.
Ξέρω ότι το εννοείς, αλλά δε θα το διακινδυνεύσω.
-Καλύτερα να τον ξεχάσεις. -Σοβαρά;
Πόσο καιρό προετοίμαζες το λογύδριο "δεν είσαι η κατάλληλη";
Φαντάζομαι πολύ πριν όλα αυτά τα βρικολακίστικα.
Λέω μόνο ότι ο Τζέρεμι δεν έχει ιδέα απ'όλα αυτά.
Μιλάω σοβαρά, Βίκι.
Αλλιώς τι;
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι, τσουλάκι.
Δεκαπέντε χρόνια τυραννούσες αδελφό μου! Και τον παράτησες!
Όταν σε κοιτάζω, μόνο αυτό βλέπω.
Και για να ξέρεις... Θα βλέπω τον Τζέρεμι όποτε θέλω.
Γιατί εγώ έχω πολλά παιχνιδάκια να παίξω...
και δε θα το πολυσκεφτώ να σου στρίψω το λαρύγγι. Το'πιασες;
Με απείλησε.
Είναι εκνευρισμένη. Όλες οι αισθήσεις της είναι οξυμένες.
Δε νιώθει άνετα με αυτό που είναι, κι όταν της λες πράγματα...
Πότε θα ηρεμήσει; Θέλει ώρες; Μέρες; Βδομάδες;
Δεν υπάρχει κανονισμός.
Εσύ πότε έμαθες να το ελέγχεις;
Πάει καιρός, αλλά δεν είχα καμία βοήθεια, το κατάφερα μόνος μου.
Είναι δύσκολο να αντισταθείς ειδικά όταν είσαι νεογέννητος.
Δύσκολα διακρίνεις τον έρωτα από τη λαγνεία...
την οργή, το πάθος. Όλα καταλήγουν σε μια επιθυμία. Τη δίψα!
-Τι σημαίνει αυτό; -Ότι ο Τζέρεμι δεν πρέπει να τη δει.
Μπορεί να μην μπορέσει να αντισταθεί και να του κάνει κακό.
Ή και χειρότερα.
Δε θ'αφήσω κανέναν να πάθει τίποτα.
Θέλω να φύγω.
Έλενα.
Σε παρακαλώ, Στέφαν, δεν αντέχω άλλο.
Τι κάνεις;
Συλλογίζομαι τα επόμενα εκατό χρόνια.
Γιατί το έκανες;
Βαριόμουν.
Μου το έκανες από βαρεμάρα;
Ένας από τους κινδύνους της αιωνιότητας.
Τώρα βαριέμαι εγώ. Μ'έχει πιάσει τρέλα για αίμα. Τι σημαίνει αυτό;
Θα καταλαγιάσει. Είσαι κλεισμένη μέσα όλη μέρα.
-Πάμε. -Πού;
Είχες δύσκολη ζωή, ας είναι πιο ευχάριστη η μετά θάνατον ζωή σου.
Τι κάνεις;
Είναι όλη μέρα μέσα, δεν είναι η Άννα Φρανκ.
Όχι, όχι, όχι.
-Δεν είναι ακόμα η ώρα. -Θα τη μάθω τι της συμβαίνει.
Μπορεί να βλάψει κανέναν.
Δεν την πάω στη Ντίσνεϊλαντ, στην αυλή θα πάμε.
Έλα.
Κακή ιδέα, Ντέιμον.
Είναι βρικόλακας, πρέπει να μάθει τα κόλπα.
Όπως;
Όπως...
Πώς το'κανες αυτό;
Ορίστε, Βίκι. Ζήσε λίγο. Δεν ήθελα να σε προσβάλλω.
Εγώ φταίω.
Ματ;
Βίκι; Εσύ;
Έλα μέσα.
Σε λίγο, πρέπει...
Πέρασε μέσα, ανησυχούσα.
-Ευτυχώς είσαι καλά! -Είμαι καλά.
Πού ήσουνα;
Σιγά το πράγμα, ξέχασέ το.
Τρεις άνθρωποι δολοφονήθηκαν στο δάσος.
Σε έψαχνε η αστυνομία. Θέλουν να σε ανακρίνουν.
-Ξέρουν πού μένω. -Όλοι ανησύχησαν.
Είμαι εδώ. Ξέχασέ το.
Αστειεύεσαι; Σ'έψαχνε ολόκληρη ομάδα όσο ήσουν λιώμα...
και μου λες να το ξεχάσω;
-Πονάει το κεφάλι μου. -Σε χτύπησε καμιά σκέψη;
Στέφαν, τι θες εδώ;
-Είναι εδώ η Βίκι; -Ναι.
Μπορώ να τη δω; Σε παρακαλώ;
Κλείσε. Δεν τον θέλω.
-Σου έκανε τίποτα; -Όχι, απλά θέλω να φύγει.
Άσε με να περάσω για να εξηγήσω.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά καλύτερα να φύγεις.
-Ματ... -Σε παρακαλώ, Στέφαν.
Τηλεφώνησέ μου, Βικ. Δεν ξέρω τι σου συμβαίνει.
Πάρε ένα τηλέφωνο, σε παρακαλώ.
Γεια.
Θες να βγούμε; Μπορούμε να πάμε στο Στοιχειωμένο Σπίτι.
Θα'χει πλάκα.
Φοβερό, δε βλέπω την ώρα.
Ξέρω ότι ανησυχείς για τη Βίκι. Άκουσα ότι πήρε τον Ματ.
Δεν μπορείς να είσαι κοντά της, πρέπει να νιώσει καλύτερα.
Το καλύτερο για κείνη θα ήταν να την ξεχάσεις.
Τι εννοείς να την ξεχάσω;
Α, σωστά! Είμαστε ειδικοί στο να παρατάμε ανθρώπους.
Ίσως δεν το καταλαβαίνεις, αλλά πίστεψέ με, είναι καλύτερα έτσι.
Επί μήνες μετά τον θάνατο των γονιών μας ένιωθα σκατά.
Ότι τίποτα δεν είχε σημασία.
Ξαφνικά, κάποιες στιγμές άρχισα να νιώθω καλύτερα.
Και η Βίκι ήταν μέσα σε όλες εκείνες τις στιγμές.
Ίσως δεν το καταλαβαίνεις, αλλά πίστεψέ με...
δεν είναι καλύτερα να είμαι μακριά της.
Είμαι με τον Ματ. Θα συναντηθούμε;
Ναι. Πού;
Στο σχολείο, Είναι η Νύχτα των Αγίων Πάντων!!!
Μηλίτης για τις κυρίες; Σπεσιαλιτέ του Λόκγουντ.
Με τίποτα, έκανα ένα χρόνο να συνέλθω πέρυσι.
Ξενέρωτη. Εγώ θα πιω μέχρι να μου την πέσει κάποιος.
Είμαι σύμφωνος.
-Πόσα μαρτίνι ήπιες; -Μην αρχίζεις.
Να φύγουμε; Θα αργήσουμε στο πάρτι. Πάμε.
Πήγαινε, εγώ θέλω να τελειώσω το ποτό μου.
Να υποθέσω... ότι είστε η Ντέιζι Μπιουκάνον.
Μ'αρέσει το αριστοκρατικό στιλ.
Έχουμε γνωριστεί. Δεν είσαι ο φίλος τη Κάρολιν Φορμπς;
Ήταν καψούρα μαζί μου, πλάκα είχε αλλά την αποθάρρυνα.
-Ο Ντέιμον, σωστά; -Με θυμάσαι.
Το πρόσωπό σου δεν ξεχνιέται εύκολα.
Το επώνυμό σου, Ντέιμον;
Σαλβατόρε.
Σαλβατόρε;
-Έχεις συγγένεια με τον Ζακ; -Είναι θείος μου.
Πού τον ξέρεις;
Είσαι καλά;
Ναι, μάλλον κάτι μπήκε στο μάτι μου.
Ξέρω τον Ζακ από το Συμβούλιο των Ιδρυτών.
Οι Σαλβατόρε ήταν από τους πρώτους κατοίκους της πόλης.
Ναι, όντως.
Δεν ήξερα ότι ο Ζακ ήταν μέλος. Γύρισα πρόσφατα...
και δεν έχω προλάβει να γνωρίσω πολλούς φίλους του.
Θα του πεις να μου τηλεφωνήσει; Του έχω αφήσει πολλά μηνύματα.
Ο Ζακ λείπει... για λίγο.
Αν όμως πρόκειται για τη βερβένη...
-Ξέρεις για τη βερβένη; -Σαλβατόρε είμαι, φυσικά ξέρω.
Φυσικά.
Εις υγείαν.
Φόρεσες την περσινή σου στολή;
-Πριν μια ώρα αποφάσισα να έλθω. -Κι εγώ.
Και ντύθηκες... ο εαυτός σου.
-Δε μου μιλάει, τσακωθήκαμε. -Κι εγώ τσακώθηκα με τη Βίκι.
Δεν ήθελα να την πιέσω απόψε αλλά δεν μπορούσα να την αφήσω μόνη.
-Είναι εδώ; -Ναι. Έχει ντυθεί βρικόλακας.
-Πού πήγε ο Τζέρεμι; -Έλενα, τι συμβαίνει;
Πρέπει να τον βρω.
Με παρακολουθείς τώρα;
Δε μου άφησες πολλά περιθώρια.
-Άφησέ με. -Δεν έπρεπε να έρθεις, Βίκι.
Το πλήθος σε δυσκολεύει να ελέγξεις τον εαυτό σου.
-Είμαι καλά. -Αλήθεια;
Δεν έχεις πονοκέφαλο; Το στομάχι σου δε στρίβεται;
Δε νιώθεις αδημονία, ή εκνευρισμό...
ώστε αν σε στραβοκοιτάξει κάποιος να θες να του στρίψεις το λαρύγγι;
Ξέρεις πώς λέγεται αυτό; Δίψα!
Και όσο παριστάνεις ότι έχεις τον έλεγχο, θα γίνεται χειρότερη!
Χρειάζεσαι βερβένη;
Ναι, εγώ κι ο άντρας μου έχουμε μόνο όση μας άφησαν οι γονείς του.
Και ο Ζακ μας υποσχέθηκε να μας προμηθεύσει.
Μιλάμε συχνά, οπότε να του το πω εγώ;
Πόση χρειάζεστε; Για πόσα άτομα;
-Είναι τα παιδιά μας, φυσικά. -Φυσικά.
Και, φίλοι...
συγγενείς και όλοι στο Συμβούλιο.
Στο συμβούλιο;
Ο Ζακ ξέρει πόσοι είναι.
Λοιπόν, έχω αργήσει. Ο άνδρας μου θα θυμώσει.
Είσαι ευτυχισμένη με τον γάμο σου;
-Με φλερτάρεις. -Εσύ με φλέρταρες πρώτη.
Σωστό.
Θα σε συνοδεύσω. Είναι επικίνδυνα να κυκλοφορείς μόνη.
Έχω δει δέκα βρικόλακες απόψε.
Μακάρι να'βρισκες τόσο εύκολα έναν αληθινό.
Πώς πάει η έρευνα;
Είχαμε τη Γιορτή των Ιδρυτών.
Όλοι όσοι ήρθαν με το φως της ημέρας, αποκλείστηκαν από ύποπτοι.
Οι υπόλοιποι δεν οδήγησαν πουθενά. Οπότε...
-Να φύγουμε. -Εντάξει.
-Ευτυχώς! -Τι συμβαίνει;
Έχασα τον Τζέρεμι. Ανησυχούσα.
-Τι συμβαίνει; -Γεια, όλα μια χαρά.
-Σου είπα να μη μ'ενοχλείς. -Σε παρακαλώ, Βίκι.
-Δε θα μ'αφήσει σε ησυχία. -Φύγε καλύτερα, φίλε.
Ματ, δεν πειράζει.
Πειράζει και παραπειράζει. Τι πρόβλημα έχεις, διάολε;
Στέφαν! Έφυγε!
Προσπαθώ να τη βοηθήσω.
-Μου'κοψες τη χολή. -Συγγνώμη.
-Έλα. Έλα. -Εντάξει.
Μα... πού εξαφανίστηκε η Κάρολιν;
Για το καλό σου, μη με ρωτήσεις πού πήγε η Κάρολιν.
-Η πιστή φιλενάδα Μπόνι. -Μείνε μακριά της.
Πού το βρήκες αυτό;
Από μια φίλη.
Την Κάρολιν.
-Ξέρεις ότι είναι δικό μου. -Όχι πια.
Αστείο.
-Το θέλω πίσω, παρακαλώ. -Δε σ'το δίνω.
Θα το δώσω στην Κάρολιν κι αν θέλει ας σου το δώσει.
Ή το παίρνω τώρα.
Τζέρεμι!
Ανησύχησα πολύ για σένα.
Είμαι καλά τώρα αλλά πρέπει να φύγω.
Τι; Πού;
Δεν μπορώ να μένω άλλο με τον Ματ. Δεν καταλαβαίνει.
Όχι, δεν μπορείς να φύγεις έτσι.
Έλα μαζί μου.
Αν έρθεις, θα είμαστε μαζί για πάντα.
Εντάξει. Ναι.
Πάμε.
Σε επηρέασε η στολή.
Τι; Τι είναι;
Βίκι;
Βίκι! Βίκι! Τι διάολο;
Ω Θεέ μου, Βίκι!
Βίκι, όχι! Σταμάτα!
Σταμάτα!
Βίκι, όχι!
Βίκι!
Φύγε. Πήγαινε μέσα. Φύγε!
Βίκι!
Βίκι...
Βίκι!
Πάρ'τον από δω.
-Τι; -Σε χρειάζομαι.
-Τι σου συνέβη; -Δεν ξέρω.
Έκανα κάτι, το προξένησε το μενταγιόν.
Πού το βρήκες;
Είναι μέρος της στολής. Ένα ψευτοστολίδι είναι.
Αυτό το ψευτοστολίδι ανήκε σε μια πανίσχυρη μάγισσα...
της οικογενείας μας. Θα σου δείξω.
Να τη. Έμιλι Μπένετ.
Η προ-προ-προ-προγιαγιά σου.
Ορίστε και το μενταγιόν.
Πήγαινε, το αναλαμβάνω εγώ.
Εσύ το έκανες. Εσύ φταις.
Με συγχέεις με κάποιον με συνείδηση.
Δε με αγγίζουν εμένα αυτά. Δε με αγγίζουν.
Πεθαίνουν άνθρωποι γύρω σου. Πώς δε σ'αγγίζουν;
Σ'αγγίζουν και το ξέρεις.
Πρέπει να φύγεις.
Οι πληγές σου αιμορραγούν και πρέπει να φύγεις.
Έλενα! Είδες...
Τι συνέβη;
Τίποτα, ένας ηλίθιος με ψεύτικο αίμα έπεσε πάνω μου.
-Πάω να κάνω ντους. -Δε βρίσκω τη Βίκι. Με παράτησε.
Δεν ξέρω πού είναι.
Αυτό θα γίνεται; Μια ζωή θ'ανησυχώ για κείνη;
Είσαι καλός αδελφός, Ματ.
Ναι, ίσως πήγε σπίτι.
Ίσως.
Εντάξει.
Πού είναι;
Μέσα.
Καταλαβαίνεις τι έγινε απόψε;
Όχι, δεν καταλαβαίνω.
Ξέρω τι είδα αλλά δεν καταλαβαίνω.
-Θα με σκότωνε. -Όχι, είναι νεκρή. Η Βίκι πέθανε.
Λυπάμαι πολύ, Τζερ...
Κάν'το να σταματήσει. Πονάω.
Είναι εντάξει. Θα περάσει.
Γιατί όλοι μού πεθαίνουν;
Ω Θεέ μου! Έλα εδώ.
Είσαι καλά;
Ήθελα να τη βοηθήσω...
αλλά αντ'αυτού...
-Πώς είναι; -Χάλια.
Δε θέλω να ξαναπεράσει τα ίδια. Ένα παιδί είναι.
Πώς μπορώ να βοηθήσω, Έλενα; Θα κάνω ό,τι χρειαστεί.
Μπορείς να τον κάνεις να ξεχάσει;
Έλενα...
Σε παρακαλώ, Στέφαν.
Δεν ξέρω πώς θα το ξεπεράσει, θέλω να ξεχάσει όσα συνέβησαν.
Δεν είναι βέβαιο ότι μπορώ να το κάνω.
Λόγω αυτού που είμαι, λόγω του τρόπου ζωής μου.
Δεν έχω τη δύναμη να το κάνω σωστά.
Μπορώ εγώ.
Αν αυτό θέλεις...
θα το κάνω.
Αυτό θέλω.
Τι θέλεις να ξέρει;
Θέλω να του πεις ότι η Βίκι έφυγε...
και ότι δε θα ξαναγυρίσει.
Να μην την ψάξει ούτε να ανησυχεί για εκείνη.
Θα του λείψει, αλλά ξέρει ότι είναι καλύτερα έτσι.
Μακάρι να μπορούσα να ξεχάσω κι εγώ.
Να ξεχάσω ότι σε γνώρισα, να ξεχάσω αυτό που είσαι...
και όλα όσα έγιναν από τότε που το έμαθα.
Αυτό θέλεις;
Ναι, αυτό.
Δε θέλω να συνεχίσω να ζω έτσι.
Δε θέλω να νιώθω έτσι.
Όμως, δεν μπορώ.
Παρ'όλα όσα συνέβησαν, δεν μπορώ ν'αλλάξω τα αισθήματά μου για σένα.
Τελείωσα. α συνέβησαν, δεν μπορώ ν'αλλάξω τα αισθήματά μου για σένα.