W poprzednim odcinku...
Przez ponad wiek żyłem w ukryciu.
Do teraz. Znam ryzyko, ale muszę ją poznać.
Elena jest sobowtórem Katherine.
"Damon Salvatore"?
I "Stefan Salvatore."
Pierwsi bracia Salvatore.
W 1864 byliście z Katherine idealną parą.
- Oni wrócili. - Masz zegarek?
Zdobędę go.
Wszystko w porządku?
- Podejdź. - Mam cię.
- Znam cię. - Chyba mnie z kimś pomyliłeś.
Wcale się nie postarzałeś.
Są sprawy, których nie znasz.
Chciałbym powiedzieć, ale nie mogę.
To na pewno ten, kogo znałeś?
- Stefan Salvatore? - Tak.
Kiedy to było?
W 1953.
Kochany pamiętniku, nie wierzę w życie wieczne.
Ludzie rodzą się, starzeją i umierają.
Taki jest nasz świat.
Ale jak zanegować to, co widzę?
Człowiek, który się nie starzeje, nie kaleczy.
Ktoś, kto zmienia się w niewytłumaczalny sposób.
Ukąszenia.
Ciała wyssane z krwi.
Panna Pierce?
Proszę, mów mi Katherine.
Czym ty jesteś?
- Wiesz. - Nie, nie wiem.
Inaczej by cię tu nie było.
To niemożliwe.
Nie może być.
Wszystko, co wiesz...
...i w co wierzysz, zmieni się.
Jesteś na to gotowa?
Czym ty jesteś?
Jestem wampirem.
Niepotrzebnie przyszłam.
Proszę, zostań.
- Jak to zrobiłeś? - Nie bój się.
Puść mnie.
Musisz to zrozumieć.
Puszczaj.
Nigdy bym cię nie skrzywdził.
Ze mną jesteś bezpieczna.
A ataki zwierzęcia? Ci zabici?
To był Damon.
Nie piję ludzkiej krwi. Tak wybrałem.
Ale Damon - tak.
Wszystko ci wytłumaczę,
ale błagam, nikomu nie mów.
- Jak możesz o to prosić? - Bo ta wiedza jest groźna.
Możesz mnie nienawidzić,
ale proszę, żebyś mi zaufała.
Odejdź.
Proszę. Idź.
Jeśli nie chcesz mnie skrzywdzić, odejdziesz.
Nigdy tego nie chciałem.
- Chcę mój pierścień. - Gdzie jesteś?
W smażalni.
Najadłem się.
- Gdzie mój pierścień? - Nie mam. Co zrobiłeś?
Nie, co ty zrobiłeś? Zamknąłeś i głodziłeś mnie w piwnicy.
Ponosisz winę za to, co zrobiłem i kogo wyssałem.
W ile wściekłych zwierząt uwierzy to miasto?
Zacieram ślady. Gdzie mój pierścień?
Dałem Zachowi.
Trzeba było go nie zabijać.
Prawie mnie nabrałeś. Gdzie on jest?
Dostaniesz, ale nie teraz.
Wysłałeś go do Rzymu?
Żądam mojego pierścienia, albo pójdę do Eleny.
Mam dość powodów, by pragnąć twojej śmierci.
Rozerwę cię na strzępy.
Zanim oddam ci pierścień?
Znajdź go.
Nie chcesz umrzeć, prawda?
Miałeś wyjaśnić, więc jestem.
Wampiry należą do świata fikcji.
- Co jest prawdą? - Powiem wszystko
- Jesz czosnek. - Tak.
Światło ci nie szkodzi?
Chronią nas pierścienie.
- Krzyże? - Ozdoby.
- Woda święcona? - Pitna.
- Lustra? - Mit.
Nie musisz zabijać?
Karmię się krwią zwierząt,
jestem słabszy od Damona.
Dałeś mu zbliżyć się do Caroline.
Zabraniając mu, tylko bym go rozjuszył.
- Zadawał jej ból. - Karmił się nią.
Zamazał jej wspomnienia o ukąszeniach. Nie wiedziała,
co się dzieje.
Zabiłby, gdyby chciał
- To ma niby być w porządku? - Nie i nie jest.
Czy poza wami są inni?
W Mystic Falls już nie.
Już nie?
Kiedyś było tu wiele wampirów
i źle to się skończyło.
Dlatego nie mów nikomu.
Nie mogę tego obiecać.
Daj mi jeden dzień.
Odpowiem na wszystkie twoje pytania.
Wtedy postanowisz, jak wykorzystać wiedzę.
To będzie twój wybór.
Co za okropny smród.
Zacierał ślady.
Jesteś pewna?
Tak. Spalił ciała, by ukryć przyczynę zgonu.
- Co to za ludzie? - Sprawdzimy akta dentystyczne.
Co powiedzieć ludziom?
Porachunki narkomanów.
To nic wielkiego.
Mam zegarek Gilbertów.
Dobrze.
Znalazłem to w krzakach.
Vicki Donovan.
Znasz ją?
Chodziłam do szkoły z jej matką.
Była wśród nich?
Oby nie.
Gdzie jesteś, Stefan?
Siedzę uwięziony w domu.
Nudzę się i niecierpliwię.
Nie lubię tego.
Przynieś mi pierścień.
Nie wysmaruj kanapy krwią, proszę.
Ładnie cię dziabnąłem.
Nie będzie z ciebie dziś pożytku.
Będę tego żałował.
Pij.
Nie uroń ani kropli. Dobrze.
Zatrzymaj.
Po co tu przyjechaliśmy?
Chcę ci coś pokazać.
Na odludziu?
Kiedyś nie było odludziem...
...był tu mój dom.
Wygląda tak...
Staro?
Bo jest.
Od kiedy...?
Mam siedemnaście lat od 1864 roku.
- Boże. - Chciałaś wiedzieć
Niczego nie ukryję.
Pół wieku przed powstaniem pensjonatu
tu był mój dom rodzinny.
Damon i ja urodziliśmy się tutaj.
Bracia Salvatore, najlepsi przyjaciele.
Gdzie się tego nauczyłeś?
W Atlancie, od jednego oficera.
Jakie są zasady?
Po co komu zasady?
Mogę się przyłączyć?
Można się zranić.
Mój brat gra ostro.
Myślę, że ty grasz ostrzej.
Na co czekasz? Ucieka, więc chce być łapana.
Ty nie chcesz - to ja ją dogonię.
Znałeś Katherine w tysiąc osiemset sześćdziesiątym czwartym?
Damon...
Wmawiał ci, że wciąż cierpię.
Widział, jaki jestem z tobą szczęśliwy i postanowił to zniszczyć.
Bo kochaliście jedną kobietę 145 lat temu?
Nie była jakąś tam dziewczyną.
Wygrałam. Gdzie moja nagroda?
Co byś chciała?
Przedłużyli ci urlop?
Za dobrze się tam bawiłem.
Twoje oddanie Konfederacji mi imponuje.
To mi się podoba.
- Dlaczego, panno Katherine? - Mam teraz was dwóch.
Potrzebuję kawalera na Bal Założycieli.
Z przyjemnością.
Wspaniali bracia Salvatore śpieszą mi na ratunek.
Jak mam wybrać?
Wybrała mnie. Poszedłem z nią na bal.
Pierwszy Wieczór Założycieli.
Wpisaliście się do księgi.
Nie obchodziło mnie,
że dostałem coś, czego chciał mój brat.
Nie myślałem, czy cierpi.
Pragnąłem tylko jej.
Był zły.
Damon...
...się nie złości.
On się mści.
Ten prysznic był świetny.
Co mi dałeś?
Krew. Smakowała ci.
Tak? Skąd się tu wzięłam?
Znalazłem cię pijaną w lesie.
Zaatakowałem cię. Zabiłem twoich kumpli.
Dałem ci krwi. Wypiłaś.
A teraz będziemy się bawić do zachodu słońca.
Dobrze, ale mogę jeszcze?
Ta krew była pyszna.
Coś za coś.
Damon zawsze bierze to, czego chce.
Wtedy nie wiedziałem, ale tamej nocy...
Katherine była także z nim.
On ci ją odebrał? Nie na odwrót?
Okazało się, że jej się nie da odebrać.
Zawsze będę cię kochać.
Zawsze to bardzo długo.
I tak za krótko.
Dzień dobry.
Proszę, wyjdź z pokoju.
Jesteś zdenerwowany.
Miałaś twarz demona.
Ale się nie boisz.
Zostaw mnie.
To nie zmieni twoich uczuć do mnie.
Nikomu nie powiesz.
Będzie jak dotychczas.
Nie masz pojęcia, jaka piękna przyszłość nas czeka.
Ty, ja i Damon.
Bez zasad.
Sterowała naszymi umysłami.
Ukrywaliśmy to przed sobą.
Pragnęła, byśmy zawsze byli razem.
Nie wyszło, ale...
Damon i ja jesteśmy na siebie skazani.
Nie mogłoby być inaczej.
To jego pierścień?
Odebrałem mu go. Muszę oddać.
Nie, ukryj go.
Jeśli go nie dostanie, ukarze mnie
w jedyny znany mu sposób.
Czyli?
Krzywdząc ciebie.
Pracuję nad tym, burmistrzu.
Lekarz zidentyfikował ciała?
- Jacyś szmaciarze. Narkomani. - Myślę, że ludzie łatwo to kupią.
- A Vicki Donovan? - Nie było jej.
- Gdzie zniknęła? - Chciałabym wiedzieć.
Wybaczcie spóźnienie.
Masz zegarek?
- Gotowe. - I już?
Tak. I już.
Mam dosyć Tylera.
Wiedziałam, że widzi we mnie tylko ciało.
Liczyłam, że dostrzeże więcej.
Ale nie.
Za to Jeremy widział we mnie wyłącznie coś więcej. I to mi się podobało.
Jeremy? Brat Eleny?
Chodziła z moim bratem, ciągle byli razem.
Jeremy plątał się w pobliżu i podkochiwał we mnie.
Czemu nie masz dziewczyny? Jesteś świetny.
Wiem.
Nie chcesz się zakochać?
Kochałem.
To bolesne, bezsensowne i przereklamowane.
Jak wszystko.
Nie gadaj. Tańczmy.
Mama siedzi w Virginia Beach z Petem.
Jest kierowcą ciężarówek.
Nie pamiętam taty, ale nie jest wart pamiętania.
Masz okropne życie.
Jestem pokręcona. Matt zniósł to lżej.
Złoty chłopak.
Dostanie stypendium,
ożeni się z Eleną,
będzie miał kosiarkę i dzieci.
Kiedy myślę o przyszłości, widzę ciemność.
Jesteś strasznie skrzywdzona.
Za grosz poczucia własnej wartości.
Wiem, co by ci pomogło.
Śmierć.
Co się stało?
Tańczyliśmy...
- Zabiłem cię. - Co?
Jesteś martwa.
- Nie żyję? - Nic wielkiego.
Teraz musisz pić krew, żeby dokończyć proces.
Pogięło cię.
Nie chcesz być tam sama.
Będzie ci odwalać.
Wracam do domu, późno już.
Zaczniesz łaknąć krwi,
będzie ci jej brak, aż do bólu.
Przesuń się.
Już się rozpadasz.
Idę już do domu.
Dobrze, tylko ostrzegam.
Wiesz co?
Masz rację, idź.
Na twoim miejscu wstąpiłbym do Jeremy'ego.
Mniejsza.
Pozdrów Elenę. I niech Stefan do mnie zadzwoni.
Stanley jest przy wejściu od Moore Street.
Dzwoń, kiedy wskazówka drgnie.
Nie przez radio. Tylko z komórki.
Osiem pocisków.
Drewno go nie zabije, ale osłabi i przeszyjesz go kołkiem.
Na pewno dasz radę?
Oczywiście, że dam.
Przebiłeś już kiedyś wampira?
A ty?
To słońce. Oczy szczypią.
Gdzie byłaś?
Wszystko w porządku.
Coś się stało?
Jestem głodna. Masz coś?
Naćpałaś się w biały dzień?
Nie mów tak głośno.
Głowa mnie boli.
Potrzebuję ciszy.
Mówiłeś, że Katherine sterowała umysłami.
Sterujesz moim?
Nie.
W wisiorku...
...jest zioło, werbena.
Chroni cię.
Chciałem cię chronić przed wpływem Damona.
Ale także przede mną.
Nigdy nie zdejmuj naszyjnika.
Cokolwiek się stanie, cokolwiek czujesz...
...sama dokonujesz wyboru.
- Gdzie ona jest? - Tędy.
- Co wzięła? - Nie wiem.
Vic, jak się masz?
Marnie, Mattie.
- Boli mnie. - Co cię boli?
Dziąsła. Szczęka. Wszystko.
Zostaw mnie w spokoju.
Nie bądź taka. Zabiorę cię do domu.
- Wyłącz to. - Co?
Gadanie. Wyłącz je.
Znaleziono ciała trzech ofiar narkomańskich porachunków.
Nie zostały zidentyfikowane.
Byliśmy tam wczoraj.
Co się stało?
- Dzwonię na policję. - Nie.
Co się stało?
- Jesteś cały? - Wszystko w porządku.
- Co się dzieje? - Odwala jej.
Cofnij się.
Vicki, patrz na mnie.
Skup się. Będzie dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Połóżcie ją, zasłońcie okna.
- Wiesz, co jej jest? - Tak.
Co?
Przeistacza się.
Przeistacza w co?
- W wampira. - Co?
Damon musiał ją dopaść.
Nie zakończyła transformacji.
Jak ma tego dokonać?
Pijąc ludzką krew.
A jeśli tego nie zrobi?
Umrze.
Ma parę godzin.
Jest z nimi na górze.
Nie wie, co się dzieje.
- A jak się dowie? - Po części jest człowiekiem,
ale z czasem wspomnienia wrócą
i zrozumie, że musi dokonać wyboru.
Tego samego, co ty?
Przepraszam za kłopot.
Prześpij się.
Nie.
Czuła się dobrze, nagle coś ją napadło
Poszukam jej. Dzwoń jak coś.
- Znajdę ją. - Dalej.
Mam coś. Wskazuje stary cmentarz.
Idę.
Może zadzwońmy do Matta.
Zadzwoni.
Co mamy robić?
Czekać. Mamy czekać.
Nie wiem, co jej dolega.
Wszystko będzie dobrze.
Jeremy, idź na górę.
Boisz się mnie.
Niech zgadnę.
Stefan wreszcie się przyznał.
Nie zbliżaj się do mnie.
Może grzeczniej? Tylko szukam Stefana.
Mogę wejść?
Jasne, że tak. Zaprosiłaś mnie.
Do sedna. Nie zabiję cię jeszcze.
Popsułbym sobie plany.
Gdzie jest Stefan?
Szuka Vicki.
Nie patrz na mnie tak karcąco.
Ona mi jeszcze podziękuje.
Dziękowałeś Katherine?
Wszystko już wiesz?
Wystarczająco.
Wątpię.
Powiedz bratu, że go szukam.
Rada na przyszłość.
Uważaj, kogo zapraszasz do domu.
Przypominam sobie.
Czym jest, co mówił.
I ciebie. Szpital. Dach.
Wszystko wraca.
Przykro mi.
Nie miał prawa ci tego zrobić.
Powiedział, że muszę się karmić.
Co, jeśli nie będę?
Szybko zblakniesz i będzie po wszystkim.
Będę martwa.
Nie chcę tego.
Wiem. Będzie dobrze.
Mogę ci pomóc.
Stanę się lepsza?
Chcę do domu.
Zabierz mnie do domu, proszę.
Drewno.
Wiedzą.
Jeśli ktoś ma cię zabić, będę to ja.
Pierścień.
Przepraszam.
O Boże. Zegarek. Znajdź zegarek.
- Krwawisz. - To nic. Jest OK.
Nie powstrzymałem jej. Próbowałem.
Co to znaczy?
Karmiła się, potem uciekła.
- O Boże. - Znajdę ją i pokażę, że może żyć jak ja.
Nikogo nie skrzywdzi.
Co mam powiedzieć bratu? I Mattowi?
- Coś wymyślimy. - Kłamstwo?
Przykro mi.
Dałam ci jeden dzień, jak prosiłeś.
Rozumiem, że nigdy byś mnie nie skrzywdził.
Dochowam tajemnicy.
Ale nie mogę z tobą być.
Przykro mi.
Po prostu nie mogę. być.