Στα προηγούμενα επεισόδια.
Εδώ κι έναν αιώνα, έζησα στο σκοτάδι... μέχρι σήμερα.
Ο κίνδυνος είναι μεγάλος αλλά έπρεπε να τη γνωρίσω.
Η Έλενα. Είναι ίδια η Κατερίνε.
"Ντέιμον Σαλβατόρε"...
και "Στέφαν Σαλβατόρε";
Οι πρώτοι αδελφοί Σαλβατόρε.
1864. Εσύ και η Κατερίνε ήσασταν το τέλειο ζευγάρι.
Γύρισαν.
-Βρήκες το ρολόι των Γκίλμπερτ; -Θα το βρω.
-Φίλε, είσαι καλά; -Έλα εδώ.
Σε κρατάω.
Σε ξέρω.
Μάλλον κάνετε λάθος.
Δε γέρασες ούτε μια μέρα.
Υπάρχουν πράγματα που δεν ξέρεις.
Πράγματα που θέλω να σου πω αλλά δεν μπορώ.
Είστε βέβαιος ότι ο άνδρας που γνωρίζατε λεγόταν Στέφαν Σαλβατόρε;
Ναι.
Πότε ήταν αυτό;
Το 1953.
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, Δεν είμαι θρησκόληπτη.
Οι άνθρωποι γεννιούνται, γερνούν και πεθαίνουν.
Αυτός είναι ο κόσμος μας.
Πώς να αρνηθώ αυτό που βρίσκεται μπροστά μου;
Κάποιος που δε γερνάει ποτέ...
δεν πληγώνεται ποτέ...
κάποιος που μεταμορφώνεται με τρόπους ανεξήγητους...
Κορίτσια δαγκωμένα.
Βοήθεια!
Νεκροί από αφαίμαξη.
ΜΙΣΤΙΚ ΦΟΛΣ, ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ 1864
-Θα είστε η δεσποινίς Πιρς. -Παρακαλώ, λέγε με Κατερίνε.
Τι είσαι;
Ξέρεις.
Όχι, δεν ξέρω.
Ξέρεις, αλλιώς δε θα ήσουν εδώ.
Είναι αδύνατον! Δεν μπορεί.
Όλα όσα ξέρεις...
και όλα όσα πιστεύεις πρόκειται να αλλάξουν.
Είσαι έτοιμη για αυτό;
Τι είσαι;
Είμαι βρικόλακας.
Δεν έπρεπε να έρθω.
Όχι. Σε παρακαλώ.
Όχι. Όχι!
-Πώς το'κανες αυτό; -Μη με φοβάσαι, σε παρακαλώ.
Άφησέ με.
Υπάρχουν πράγματα, Έλενα που πρέπει να κατανοήσεις.
-Άφησέ με! -Σε παρακαλώ, Έλενα.
Έλενα.
Δε θα σου έκανα ποτέ κακό.
Είσαι ασφαλής μαζί μου.
Όλες αυτές οι επιθέσεις των ζώων; Οι άνθρωποι που πέθαναν;
Όχι. Ήταν ο Ντέιμον.
-Ο Ντέιμον; -Ναι.
Εγώ δεν επέλεξα να ζήσω πίνονας ανθρώπινο αίμα, όπως ο Ντέιμον...
Θα σου εξηγήσω τα πάντα, αλλά σε εκλιπαρώ, Έλενα...
μην το πεις σε κανέναν.
-Πώς μου ζητάς κάτι τέτοιο; -Είναι επικίνδυνο να ξέρεις...
για πολλούς λόγους. Μίσησέ με, αν θες...
αλλά χρειάζομαι να με πιστέψεις.
Φύγε. Σε παρακαλώ, φύγε. Φύγε.
Αν δε θέλεις το κακό μου, τότε φύγε.
Δεν ήθελα ποτέ να γίνει έτσι.
Εμπρός;
-Θέλω το δαχτυλίδι μου. -Πού είσαι;
Στο Σίζλερ. Πήρα ένα μεζέ. Πού είναι το δαχτυλίδι μου;
Δεν το έχω. Τι έκανες;
Όχι! Εσύ τι έκανες; Εσύ με κλεί- δωσες στο υπόγειο και πείνασα...
οπότε για ό,τι έκανα, όποιον κι αν στράγγιξα, φταις εσύ, φίλε.
Φέρεσαι επιπόλαια, πόσες επιθέσεις ζώων μπορούν να γίνουν πιστευτές;
Ξέρω να καλύπτω τα ίχνη μου, Στέφαν. Πού είναι το δαχτυλίδι;
Το έδωσα στον Ζακ να το κρύψει.
Μάλλον δεν έπρεπε να τον σκοτώσεις.
Παραλίγο να σε πιστέψω. Πού είναι;
Θα το πάρω πίσω αλλά χρειάζομαι χρόνο.
Στη Ρώμη το έστειλες; Πού είναι;
Θέλω το δαχτυλίδι μου, αλλιώς πάω στης Έλενα.
Ήδη θέλω το θάνατό σου, μη με εξαναγκάζεις.
Μη μου δώσεις άλλο λόγο να σε ξεσκίσω.
Ναι; Πριν ή αφού πάρεις πίσω το δαχτυλίδι;
Φέρ'το.
Δε θέλεις να πεθάνεις, θέλεις;
Είπες ότι θα μου εξηγούσες. Γι' αυτό ζήτησα να συναντηθούμε εδώ.
Στο Google, η λέξη "βρικόλακας" σημαίνει εφεύρημα, ποια η αλήθεια;
Θα σου πω ό,τι θες να μάθεις.
-Ξέρω ότι τρως σκόρδο. -Ναι.
Και για κάποιο λόγο, βγαίνεις στο φως του ήλιου.
Γεια σας. Τα ποτά σας.
Ευχαριστώ.
Έχουμε δαχτυλίδια που μας προστατεύουν.
-Σταυροί; -Διακοσμητικού χαρακτήρα.
-Αγιασμός; -Πίνεται.
-Καθρέφτες; -Μύθος.
Είπες ότι δε ζεις σκοτώνοντας.
Το αίμα ζώων με κρατά ζωντανό μα όχι τόσο δυνατό όσο τον Ντέιμον.
Πώς άφησες να βγει με την Κάρολιν;
Είναι πολύ επικίνδυνο να εναντιώνεσαι στον Ντέιμον.
Την κακοποιούσε.
Τρεφόταν από εκείνη. Έσβηνε τις αναμνήσεις της...
με πνευματικό εξαναγκασμό. Δεν ήξερε τι της συνέβαινε...
Αν ήθελε να τη σκοτώσει, θα το είχε κάνει.
-Και δηλαδή όλα είν'εντάξει; -Όχι, τίποτα δεν είν'εντάξει.
Το ξέρω.
Υπάρχουν άλλοι, πέρα από σένα και τον Ντέιμον;
Όχι στο Μίστικ Φολς. Όχι πια.
Όχι πια;
Κάποτε, αυτή η πόλη γνώριζε τους βρικόλακες...
και δεν είχε αίσιο τέλος για όλους.
Γι'αυτό είναι σημαντικό να μην το πεις σε κανέναν.
Δεν μπορώ να το υποσχεθώ.
Έλενα...
Δώσε μου περιθώριο σήμερα.
Θα απαντήσω σε όλες τις ερωτήσεις σου και μετά...
αποφάσισε μόνη σου τι θα κάνεις με όσα θα γνωρίζεις.
Η επιλογή θα είναι δική σου.
Τέτοια μπόχα, πρώτη φορά.
Προσπάθησε να καλύψει τα ίχνη του.
Είσαι σίγουρη;
Σιγουρότατη. Καις ένα πτώμα για να κρύψεις την αιτία θανάτου...
και δεν υπάρχουν κάλυκες.
Ξέρουμε ποιοι είναι;
Θα εξετάσουν τα οδοντικά αρχεία.
Τι άρθρο να γράψω;
Ξεκαθάρισμα για ναρκωτικά. Δεν είναι πολύ τραβηγμένο.
Βρήκα το ρολόι των Γκίλμπερτ.
Ωραία.
Βρήκα αυτή σε κοντινό θάμνο.
-Βίκι Ντόνοβαν! -Την ξέρεις;
Ήμουν συμμαθήτρια με τη μητέρα της.
-Λες να'ναι κάποιο από τα θύματα; -Ελπίζω πως όχι.
Πού είσαι, Στέφαν; Είμαι παγιδευμένος στο σπίτι...
βαριέμαι αφόρητα η υπομονή μου εξαντλείται...
και δε μ'αρέσει να βαριέμαι και να μην έχω άλλη υπομονή.
Φέρε το δαχτυλίδι μου!
Διάολε!
Μη ματώσεις τον καναπέ. Σε παρακαλώ.
Σε κανόνισα καλά, έτσι;
Δε θα'σαι καλή παρέα σήμερα.
Θα το μετανιώσω πικρά αυτό.
Εντάξει.
Έλα, πίνε.
Πίνε.
Μη σου στάξει. Έτσι μπράβο, καλό κορίτσι.
Αυτό είναι.
Σταμάτα εδώ.
Τι κάνουμε εδώ;
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Μέσα στην ερημιά;
Κάποτε δεν ήταν ερημιά εδώ.
Ήταν το σπίτι μου.
Φαίνεται τόσο...
Παλιό;
Επειδή είναι.
Πόσο καιρό είσαι...
Ήμουν 17 χρονών...
το 1864.
Ω Θεέ μου!
Είπες ότι θες να μάθεις.
Δε θα σου κρύψω τίποτα.
Μισό αιώνα πριν, πριν καν χτιστεί το οικοτροφείο...
εδώ ήταν το πατρικό μου σπίτι.
Ο Ντέιμον κι εγώ γεννηθήκαμε εδώ.
Οι αδελφοί Σαλβατόρε. Φιλαράκια.
Στάσου. Πού έμαθες αυτό το παιχνίδι;
Στο στρατόπεδο, στην Ατλάντα.
Το έμαθε ένας αξιωματικός στο Χάρβαρντ. Πιάσε.
Περίμενε. Ποιοι είναι οι κανονισμοί;
Οι κανονισμοί;
Ποιος χρειάζεται κανονισμούς;
Να παίξω κι εγώ;
Μπορεί να χτυπήσεις. Ο αδελφός μου παίζει σκληρά.
Γιατί νομίζω ότι εσύ παίζεις πιο σκληρά;
Τι στέκεσαι έτσι; Η κοπελιά θέλει να την κυνηγήσουν.
Αν δεν το κάνεις εσύ, θα το κάνω εγώ.
Ήξερες την Κατερίνε το 1864; Απ'ό,τι είπε ο Ντέιμον πίστευα...
Ο Ντέιμον ήθελε να πιστέψεις...
ότι ήμουν ακόμα πληγωμένος.
Είδε ότι ήμουν ευτυχισμένος μαζί σου κι ήθελε να το χαλάσει.
Επειδή αγαπήσατε την ίδια γυναίκα πριν 145 χρόνια;
Δεν ήταν ένα οποιοδήποτε κορίτσι.
-Κέρδισα! Τι βραβείο παίρνω; -Τι θέλεις;
Πήρες παράταση αδείας;
Διασκέδαζα πολύ για να γυρίσω στη μάχη.
Η αφοσίωσή σου στην Ομοσπονδία είναι μνημειώδης.
-Τόσο καλύτερα για μένα. -Τι εννοείς, Κατερίνε;
Τώρα θα έχω και τους δύο σας να διασκεδάζω.
Πρώτο και κυριότερο, θέλω έναν συνοδό για τον Χορό της Ίδρυσης.
-Τιμή μου. -Χαρά μου.
Οι έξυπνοι και ευγενικοί αδελφοί Σαλβατόρε, πρόθυμοι να με σώσουν.
Πώς να επιλέξω;
Διάλεξε εμένα.
Τη συνόδευσα στον χορό στην έπαυλη των Λόκγουντ.
Η πρώτη Γιορτή της Ίδρυσης.
Όπου υπέγραψες στο μητρώο.
Δε μ'ένοιαζε που είχα κάτι που ήθελε ο αδελφός μου.
Ούτε αν τον πλήγωνα.
Το μόνο που μ'ένοιαζε ήταν ότι την ήθελα.
Κι έτσι θύμωσε.
Αυτό είναι το θέμα με τον Ντέιμον, δεν εκνευρίζεται.
Απλά εκδικείται.
Θεέ μου! Το μπάνιο ήταν τέλειο!
-Τι μου έδωσες; -Λίγο αίμα. Το λάτρεψες.
Αλήθεια;
Στάσου, μπερδεύτηκα. Πώς ήρθαμε εδώ;
Βρεθήκαμε στο δάσος, ήσουν μεθυσμένη, σου επιτέθηκα.
Σκότωσα τους φίλους σου και σ'έφερα εδώ...
σου έδωσα λίγο αίμα σου άρεσε...
και τώρα θα το γλεντήσουμε μέχρι το ηλιοβασίλεμα.
Εντάξει, αλλά μπορώ πριν να έχω άλλο λίγο αίμα ακόμα;
Ήταν τόσο νόστιμο!
Αν μπορώ.
Αυτό που θέλει ο Ντέιμον, συνήθως το παίρνει.
Δεν το ήξερα τότε, αλλά...
όπως αποδείχθηκε, εκείνο το βράδυ...
η Κατερίνε βρέθηκε και μ'εκείνον.
Δηλαδή εκείνος την έκλεψε από σένα; Δεν έγινε το αντίθετο;
Όπως εξελίχθηκε...
δεν ήταν δική μας για να την κλέψουμε.
Στέφαν.
Θα σ'αγαπώ για πάντα.
Για πάντα είναι πολύς καιρός.
Όχι αρκετός.
Καλημέρα.
Άφησέ μας μόνους, σε παρακαλώ.
Είσαι ταραγμένος.
Η μορφή σου, ήταν σατανική.
-Δε φοβάσαι, όμως. -Μη με πλησιάζεις.
Φύγε!
Τα αισθήματά σου για μένα δεν αλλάζουν.
Δε θα το πεις σε κανέναν.
Θα...
Θα συνεχίσουμε όπως ήμασταν.
Ναι. Θα συνεχίσουμε.
Δεν έχεις ιδέα, τι μέλλον μας έχω προσχεδιάσει, Στέφαν.
Εσύ, εγώ και ο Ντέιμον. Χωρίς κανονισμούς.
Μπορούσε να ελέγχει το μυαλό το δικό μου και του Ντέιμον.
Μας υποχρέωσε να αποκρύψουμε το μυστικό ο ένας απ'τον άλλον.
Ήθελε να είμαστε όλοι μαζί για πάντα.
Τελικά δεν έγινε έτσι, αλλά...
ο Ντέιμον κι εγώ κολλήσαμε.
Είτε μας αρέσει είτε όχι.
Είναι το δαχτυλίδι του Ντέιμον;
Του το πήρα, πρέπει να του το δώσω πίσω.
Όχι, μην το δώσεις, Στέφαν. Κρύψ'το.
Έλενα, αν δεν του το δώσω...
θα με εκδικηθεί έτσι όπως μόνο αυτός ξέρει.
Πώς δηλαδή;
Βλάπτοντας εσένα.
Το ψάχνουμε, Δήμαρχε Λόκγουντ.
Ταυτοποιήθηκαν τα πτώματα;
Κάποιοι ντόπιοι. Γνωστά πρεζόνια.
Έτσι θα γίνει εύκολα πιστευτό.
-Και η Βίκι Ντόνοβαν; -Δεν είναι μεταξύ των νεκρών.
-Πού διάολο είναι; -Μακάρι να ήξερα.
Συγγνώμη που άργησα.
Έφερες το ρολόι;
Είναι έτοιμο.
-Αυτό ήταν; -Ναι.
Αυτό ήταν.
Είμαι έξαλλη με τον Τάιλερ. Έξαλλη!
Ήξερα ότι δεν είμαι τίποτα γι'αυτόν, αλλά έλεγα πως...
αν με γνώριζε καλύτερα, ίσως έβρισκε κάτι σ'εμένα. Όμως όχι!
Ο Τζέρεμι, απ'την άλλη, βλέπει κάτι περισσότερο σ'εμένα και μ'αρέσει!
Ο Τζέρεμι; Ο αδελφός της Έλενα;
Ναι! Ναι.
Η Έλενα έβγαινε με τον αδελφό μου και ήταν πάντα μαζί...
οπότε ο Τζέρεμι μου την έπεφτε συνέχεια...
Εσύ πώς και δεν έχεις γκόμενα; Είσαι πολύ φίνος και σέξι.
Το ξέρω.
Δε θες να ερωτευτείς;
Έχω ερωτευτεί.
Είναι επώδυνο, ανούσιο και ξεπερασμένο.
Όχι όταν δεν είναι.
Τέρμα τα λόγια... ας χορέψουμε.
Η μητέρα μου περνάει πολλές ώρες με τον Πιτ, στη Βιρτζίνια Μπιτς.
Είναι φορτηγατζής.
Δε θυμάμαι τον πατέρα μου, αλλά απ'ό,τι ξέρω, δεν αξίζει και τίποτα.
Δυστυχισμένη ζωή.
Ναι. Εγώ είμαι το θύμα. Ο Ματ είναι το χρυσό αγόρι.
Θα πάρει υποτροφία στο φούτμπολ και θα παντρευτεί την Έλενα...
θα αποκτήσουν χορτοκοπτική και μωρά και...
όταν σκέφτομαι το δικό μου μέλλον, έχω κενό.
-Είσαι καταστραμμένη. -Ναι.
Δεν έχεις ίχνος αυτοεκτίμησης.
Όχι, κανένα.
-Νομίζω πως ξέρω τι θέλεις. -Τι;
Να πεθάνεις.
Τι συνέβη;
-Χορεύαμε και μετά... -Μετά σε σκότωσα.
Πώς;
Είσαι νεκρή.
Είμαι νεκρή.
Ας μην το κάνουμε θέμα. Ήπιες το αίμα μου, σε σκότωσα...
και τώρα πρέπει να τραφείς για να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Είσαι τύφλα.
Δε θες να βγεις έξω μόνη σου.
Θα φρικάρεις άσχημα.
Ωραία ήταν, τώρα θέλω να πάω σπίτι.
Θα διψάς για αίμα, θα νιώθεις τη στέρηση. Θέλει προσοχή.
Φύγε απ'τη μέση.
Ήδη άρχισες να παραπαίεις.
Πάω σπίτι.
Όπως θες, σε προειδοποίησα.
Ή μάλλον, ξέρεις κάτι; Καλύτερα να φύγεις.
Μάλιστα, αν ήμουν στη θέση σου...
θα περνούσα απ'του φίλου σου του Τζέρεμι.
Καλά, εντάξει. Αντίο.
Τους χαιρετισμούς μου στην Έλενα.
Κι αν δεις τον Στέφαν, πες του να μου τηλεφωνήσει.
Έχω τον Στάνλι στην είσοδο της Μουρ Στριτ.
Οι υπόλοιποι θα καλύπτουμε τα σημεία πρόσβασης.
Τηλεφώνησε αν γίνει κάτι. Όχι ασύρματο, μόνο κινητό.
-Έγινε. -Έχεις οκτώ σφαίρες.
Οι ξύλινες σφαίρες θα τον τραυμα- τίσουν ώστε να τον παλουκώσεις.
-Μπορείς να το χειριστείς; -Ασφαλώς.
Έχεις παλουκώσει άλλοτε βρικόλακα;
Εσύ;
Έρχομαι!
Ο ήλιος με πεθαίνει. Τα μάτια μου καίνε.
Πού ήσουν;
Όλα καλά, μην ανησυχείς.
-Συνέβη τίποτα; -Πεινάω.
Τι έχει να φάω;
Είσαι μαστουρωμένη; Μεσημέρι είναι.
Μπορείς να μη φωνάζεις; Πονάει το κεφάλι μου.
Θέλω ησυχία.
Είπες ότι η Κατερίνε έλεγχε το μυαλό σου...
-Το έκανες κι εσύ σ'εμένα; -Όχι.
Αυτό το μενταγιόν, περιέχει ένα βότανο, τη βερβένη.
Σε προστατεύει από πνευματικό εξαναγκασμό.
Θέλω να σε προστατεύσω από την επιρροή του Ντέιμον.
Ήθελα όμως...
να σε προστατεύσω κι από μένα.
Μην το βγάλεις ποτέ.
Γιατί ό,τι κι αν συμβεί στο εξής, ό,τι κι αν νιώθεις για μένα...
θα ξέρεις ότι ήσουν ελεύθερη να αποφασίσεις η ίδια.
-Πού είναι; -Έλα εδώ.
-Τι έχει πάρει; -Δεν ξέρω.
Γεια σου, Βικ. Τι κάνεις;
Δεν είμαι καλά, Μάτι. Πονάω.
-Πού πονάς; -Τα ούλα μου, το σαγόνι μου.
Έχουν κάτι τα ούλα μου και πονάνε.
-Άσε... -Όχι, παράτα με!
Έλα τώρα, Βικ, πάμε σπίτι.
-Κλείσ'το! -Ποιο;
Το στόμα σου, μη μιλάς. Κλείσ'το!
...φρικτά. Τρεις άνθρωποι βρέθηκαν νεκροί...
όπως πιστεύεται, μετά από άγριο τσακωμό για ναρκωτικά.
Τα πτώματα που δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί...
βρέθηκαν στο παλιό κοιμητήριο του Μίστικ Φολς...
-Εκεί ήμασταν χθες βράδυ! -Τι συνέβη, Βικ;
Η αστυνομία αναζητά τους υπόπτους.
Παρακαλείται όποιος γνωρίζει...
-Θα τηλεφωνήσω στην αστυνομία. -Όχι. Σταμάτα.
Τι έγινε αφότου έφυγα, Βικ;
-Τζερ, είσαι καλά; -Ναι, καλά είμαι!
Ανάθεμα, Βικ.
-Τι συμβαίνει; -Έχει τα χάλια της.
Έλενα, κάνε πίσω.
Κοίταξέ με, Βίκι.
Συγκεντρώσου.
Θα γίνεις καλά.
Όλα θα πάνε καλά.
Πηγαίντε τη να ξαπλώσει. Κλείστε τις γρίλιες. Θα συνέλθει.
Έλα.
-Ξέρεις τι της συμβαίνει; -Ναι.
Τι έχει;
-Είναι σε στάδιο μετάβασης. -Μετάβασης σε τι;
Σε βρικόλακα.
Τι;
Θα της όρμηξε ο Ντέιμον.
Είναι νεογέννητη, δεν έχει ολοκληρωθεί η μεταμόρφωσή της.
Και πώς θα γίνει αυτό;
Πρέπει να πιει ανθρώπινο αίμα.
Κι αν δεν πιει;
Θα πεθάνει.
Ίσως της μένουν λίγες ώρες.
-Είναι επάνω μαζί τους. -Ακόμα δεν ξέρει τι της συμβαίνει.
-Και πότε θα ξέρει; -Αυτή τη στιγμή, δε θυμάται τίποτα.
Εν μέρει είναι ακόμη άνθρωπος, αλλά όσο προχωρά η αλλαγή...
θα επανέλθει η μνήμη της και τότε θα πρέπει να επιλέξει.
Όπως επέλεξες κι εσύ;
Συγγνώμη, είμαι μπλεγμένη.
Απλά... χρειάζεσαι ύπνο, εντάξει;
Όχι!
Βικ.
Βίκι!
Ήταν καλά και μετά... φρίκαρε.
Πάω να τη βρω. Πάρε με αν μάθεις κάτι.
-Μπορώ να την εντοπίσω. -Πήγαινε.
Ναι;
Νομίζω ότι βρήκα κάτι. Δείχνει προς το παλιό νεκροταφείο.
Έρχομαι κι εγώ.
-Ας πάρουμε τον Ματ. -Θα τηλεφωνήσει όταν τη βρει.
-Τι θα κάνουμε εμείς; -Θα περιμένουμε, αυτό θα κάνουμε.
Δεν ξέρω τι της συμβαίνει.
Θα της περάσει.
Όλα θα πάνε καλά.
Πήγαινε επάνω, Τζέρεμι.
Με φοβάσαι! Να μαντέψω.
Ο Στέφαν τελικά τα ξέρασε όλα.
Μη με πλησιάζεις.
Μη γίνεσαι αγενής. Τον Στέφαν ψάχνω.
Μπορώ να περάσω; Φυσικά μπορώ. Είμαι καλεσμένος.
Μπορούμε να μπούμε στην ουσία αν θες, δε θα σε σκοτώσω τώρα.
Δε θα εξυπηρετούσε τον ευρύτερο σκοπό μου.
Λοιπόν...
πού είναι ο Στέφαν;
Ψάχνει τη Βίκι.
Μη με κοιτάς μ'αυτά τα επικριτικά ματάκια.
Θα μ'ευχαριστούν τα κοριτσάκια μ'αυτό που της έκανα.
Εσύ ευχαρίστησες την Κατερίνε;
-Έμαθες όλη την ιστορία, ε; -Αρκετά.
Αμφιβάλλω.
Πες στον αδελφό μου ότι τον ψάχνω.
Και μια συμβουλή. Πρόσεχε ποιον καλείς στο σπίτι.
Βίκι;
Αρχίζω να θυμάμαι πράγματα, αυτό που είναι, αυτό που είπε...
Θυμάμαι εσένα, το νοσοκομείο, τη στέγη, τα θυμάμαι όλα.
Λυπάμαι πολύ.
Ο Ντέιμον δεν είχε δικαίωμα να σ'το κάνει αυτό.
Είπε ότι χρειάζομαι να τραφώ.
Τι θα γίνει αν δεν το κάνω;
Θα λιποθυμήσεις και όλα θα τελειώσουν.
Θα πεθάνω.
-Δεν το θέλω αυτό. -Το ξέρω.
Όλα θα πάνε καλά. Θα γίνεις καλά.
Μπορώ να σε βοηθήσω.
Υπάρχει ελπίδα; Υπάρχει ελπίδα; Μπορώ να γίνω καλά;
Θέλω να πάω σπίτι.
Θα με πας σπίτι;
Όχι!
Ξύλινη σφαίρα. Ξέρουν.
Αν κάποιος σε σκοτώσει, αυτός θα'μαι εγώ.
Το δαχτυλίδι.
Όχι! Όχι, Βίκι!
Με συγχωρείς.
Ω Θεέ μου!
Το ρολόι. Βρείτε το ρολόι.
-Αιμορραγείς. -Δεν είναι τίποτα. Είμαι καλά.
Δεν μπόρεσα να τη σταματήσω. Προσπάθησα.
Τι σημαίνει αυτό;
Ήπιε αίμα, μετά την έχασα.
Ω Θεέ μου!
Θα τη βρω και της δείξω ότι μπορεί να ζήσει όπως εγώ.
Δε θα επιτρέψω να κάνει κακό σε κανέναν. Σ'το ορκίζομαι.
-Τι θα πω στον Τζέρεμι και τον Ματ; -Κάτι θα σκεφτούμε.
Εννοείς θα πούμε ψέματα.
Λυπάμαι πολύ.
Σου έδωσα το περιθώριο που μου ζήτησες.
Ξέρω ότι δε θα έκανες ποτέ κάτι για να με βλάψεις...
υπόσχομαι να κρατήσω το μυστικό σου, αλλά...
δεν μπορώ να είμαι μαζί σου, Στέφαν.
Λυπάμαι.