W poprzednim odcinku...
Przez ponad wiek żyłem w ukryciu. Znam ryzyko, ale muszę ją poznać.
Jestem Elena.
- Stefan. - Jestem Damon.
Nie mówiłeś, że masz brata.
To skomplikowane.
Jest sobowtórem Katherine
Z którym była najpierw?
Katherine nie żyje.
Nienawidzisz mnie, bo ją kochasz.
- Miałam nadzieję cię spotkać. - To nie zabawka.
Nie żyje dla twojej rozrywki,
ani byś się nią karmił.
Są kim chcę by byli.
Noś go dla mnie... na szczęście.
Chcesz mnie pocałować.
Werbena w naszyjniku
Już od dawna
nikt mi się nie sprzeciwił.
Nic ludzkiego nie zostało w Damonie.
Żadnej dobroci, ani miłości.
Tylko potwór, którego trzeba powstrzymać.
Jeremy?
Tu Logan Fell na żywo z Mystic Falls.
Kolejny, śmiertelny atak.
Dzikie zwierzę uśmierciło następną ofiarę,
uczennicę Elenę Gilbert.
Policja sądzi, że to to samo zwierzę, co poprzednio.
Wiesz, co będzie dalej.
Zły sen?
Łatwo wejść do twojej głowy.
Potrzebujesz ludzkiej krwi. Znajdziesz ją na boisku.
Grasz w futbol.
Spiesz się.
Dobra, zasłużyłem.
Musisz wiedzieć, że schwytali sprawcę.
Zwierzę odpowiedzialne za śmierć trenera.
- O czym mówisz? - To puma.
Naprawdę duża.
Rano zaatakowała myśliwego. Jest w gazetach.
"Krwiożercza bestia złapana Spokój w Mystic Falls"
Czemu zatarłeś ślady?
Zdecydowałem, że zostanę.
Świetnie się bawię z tobą i Eleną.
- Nie tkniesz jej. - Werbena chroni jej umysł.
Ale mam inny cel.
Niektórych dziewczyn nawet nie muszę namawiać.
Nie mogą się oprzeć.
Jestem przystojny, stylowy,
czarujący i potrafię słuchać Taylor Swift.
Koszulka od Johna Varvatosa. Kretyn.
PAMIĘTNIKI WAMPIRÓW
Ogromna puma, która zaatakowała myśliwego, została zastrzelona.
Jego stan jest stabilny.
Prawdziwy drapieżnik nadal poluje.
Czai się na mnie.
Czeka, aż go powstrzymam.
Ale jak? Musiałbym stać się potworem.
Zwierzę zostało schwytane...
Bydlak.
Do kogo gadasz?
Do niego.
Gościa z wiadomości?
Logan Bydlak Fell.
Mama ci nie mówiła, dlaczego wyjechałam?
Co? Niemożliwe.
Ty i on?
Nawet niezły.
Nie ma w nim nic niezłego.
- Co robisz? - Wyjęłam z depozytu.
Mama obiecała wypożyczyć ją Radzie Założycieli na wystawę dziedzictwa.
Obrączka babci Beth?
Pierwotnie praprababci Mary.
Ile to może być warte na Ebayu?
Nie dowiesz się.
To rzeczy rodziców. Nie oddasz ich.
Nie oddaję. Pożyczam.
Dobrze się czujesz?
- Tak. Przepraszam. - Może przyhamujemy?
Słusznie. Bo w tym tempie...
Jak wyglądasz w garniturze?
Pokażę ci się.
Może jutro wieczorem?
Pójdziesz na wieczór Założycieli?
- Nadal je urządzają? - Byłeś już kiedyś?
Salvatorów nie zapraszają od dawna.
W tym roku będzie wystawa o dziedzictwie.
Mama angażowała się w prace Rady.
Pomyślisz, że to nudne, ale...
Będę zaszczycony, towarzysząc pani, panno Gilbert.
Cała przyjemność po mojej stronie, panie Salvatore.
Żadnych żółci. Niebieski.
Nie lubię niebieskiego
A ja tak. I jeśli mam z tobą iść...
Nie możesz.
Przyjdzie moja matka. Nosi broń.
Sporo się natrudziłem, by ta impreza doszła do skutku.
To ważne, żebym się pojawił. Zabierz mnie.
- Chodź ze mną na przyjęcie. - Jak zmienisz sukienkę.
Dlaczego Edward tak się podporządkowuje Belli?
Przeczytaj pierwszy tom, to zrozumiesz.
Anne Rice pisała lepiej.
Czemu nie błyszczysz?
W realnym świecie wampiry płoną na słońcu.
Wychodzisz na słońce.
Mam pierścień. Chroni mnie.
Czy te ukąszenia zmienią mnie w wampira?
To bardziej skomplikowane.
Musiałabyś pić mą krew,
umrzeć i żywić się człowiekiem.
Ta książka to bzdura.
Potrafisz być przemiły.
Potrafię.
Zabijesz mnie?
- Jeszcze nie teraz. - Dlaczego?
Chcę, żebyś coś dla mnie zrobiła.
Wszystko.
Jak dobrze umiesz się wtrącać?
Jak mało kto.
Co z rozgrywkami?
Poddacie się? Szukacie nowego trenera?
Nie wiem, tato. Nikt o tym nie myśli.
Charles, przyjęcie. Skup się.
Wszystko w porządku?
W najlepszym, skarbie.
- Podać coś jeszcze? - Nie trzeba, dziękuję.
Tylko rachunek.
- Proszę, panie burmistrzu. - Dzięki.
Zabierasz Damona na przyjęcie? A ja?
Idź z Eleną.
- Zaprosiła Stefana. - Więc idź sama.
Dzięki. Twoja mama nie ma nic przeciw Damonowi?
Nie obchodzi mnie to.
Starszy, seksowny, niebezpieczny.
Co ty gadasz?
- Czary padły ci na głowę? - Nie żartuj.
Przeczułam śmierć Tannera.
Damon wcale nie jest niebezpieczny.
Ma tylko problemy z bratem. Od dawna.
Czyli?
Nie powinnam nic mówić.
Dochowałaś kiedykolwiek tajemnicy?
Dobra, ale nie możesz powiedzieć Elenie.
Co mi kupisz?
Klasę.
Twoi rodzice wyszli. Możemy porozmawiać.
Co to ma znaczyć?
Traktujesz mnie jak śmiecia.
Nie uważam cię za śmiecia.
A kogo zabierasz na przyjęcie?
Vicki Donovan.
Pójdziesz ze mną na przyjęcie?
Nie. Będzie głupie i nudne.
Tak, ale mniej głupie i nudne, jeśli przyjdziesz.
Wiesz, że musiałaś go prosić.
Myślisz, że jeśli się wystroisz, zacznie cię traktować jak damę?
Wal się, Jeremy.
Wiesz, że popełniasz błąd, ale to cię nie zniechęca.
To smutne.
- Nie wiedziałem, że jesteś - Czytam lekcje Stefana
Ten kraj całkiem zgłupiał przez ostatni wiek.
Po co mu liceum?
Studiował w latach 70.
Na Harvardzie z tego, co wiem.
Nie pojmuję tego.
Mów. O czym myślisz?
Po co wróciłeś, Damon?
Żeby z tobą pobyć, Zach.
Rodzina jest ważna.
Znam cię. Zawsze masz powód.
Jaki masz tym razem?
Jak śmiesz mnie pytać?
Nie chciałem cię rozzłościć.
Nie jestem zły.
Co się dzieje?
Czas dla rodziny. Zacieśniamy więzy.
- Dobrze się czujesz? - Nie...
Ani ty. Kto jeszcze musi umrzeć, żebyś to zobaczył?
- Widzę to, Zach. - Więc zrób coś z tym.
Nie mogę, Zach.
Musiałbym pić ludzką krew, by go powstrzymać.
Werbena by go osłabiła.
Zyskałbyś przewagę.
Werberna nie rośnie tu od 1865 roku.
Już Damon o to zadbał.
Ostatnie listki dałem Elenie.
Co?
Hodujesz ją.
Spuścizna pokoleń.
W moich żyłach płynie krew wampirów.
Damon zabiłby mnie, gdyby wiedział, że mam werbenę.
Ale mnie mówisz. Dlaczego?
Bo ci ufam. Potrzebujesz jej, by się go pozbyć.
Mama prosiła o jakieś pudełko.
Jest tutaj.
Proszę, bądź ostrożny.
Uważaj na to, dupku.
Nie teraz. Proszę.
- To debil. - Odwal się.
Przekaż mamie, że widzimy się wieczorem.
- A gdybym powiedział, że lubię Vicki? - I tak nie uwierzę.
Kruchy kwiat kontra wredna wiedźma.
Można je połączyć?
Szykujesz się na randkę. Wyglądasz na szczęśliwą.
Owszem. To będzie miły wieczór.
Ale nie żałuj sobie i powiedz, z czym do mnie przyszłaś.
Powiem ci rano. Nie chcę ci psuć nastroju.
Bonnie, mów.
Ale milcz, bo Caroline mnie zabije,
jeśli Damon się dowie, że komuś powiedziała.
Stefan ma ciekawą historię.
Wiesz, co się stało z Katherine?
Pokłócili się o nią.
Obaj ją podrywali, ale wybrała Damona.
Stefan się wściekł i próbował ich rozdzielić.
Manipulował Katherine.
Okłamywał ją.
W końcu zwróciła się przeciwko Damonowi.
To brzmi jak wersja jednej strony, Damona.
Chciałam, żebyś wiedziała.
Związki Stefana mnie nie obchodzą.
A jeśli manipuluje i kłamie? To powinno.
Stefan nie jest taki.
A skąd to wiesz?
Obowiązuje krawat?
- Dlaczego idziesz? - Bo wypada.
Byliśmy na pierwszym przyjęciu.
Nie zwracajmy na siebie uwagi.
Więc zostań.
Dopilnuję, żeby Elena dobrze się bawiła.
Rozpijesz się przeze mnie.
Nie pozbędę się ciebie.
Co innego mam robić? Będę żyć swoim życiem.
Spróbuj żyć moim.
Twój odwieczny problem.
Jesteś martwy. Zrozum.
Co myślisz?
Dzień dobry, pani Lockwood.
Jak to? Na pewno?
Widziałam go.
Sprawdzę.
Poszukam go i przyniosę.
Co się stało?
- Co teraz? - Gdzie zegarek z podełka?
Jaki zegarek?
Ten, który ukradłeś z pudełka mamy.
Właśnie dzwoniła pani Lockwood.
Był na liście. Nie może go znaleźć.
Może go zgubiła. Może Taylor zabrał.
Nie kłam. Ty go wziąłeś.
Znajdę go na E-bayu?
Tak płacisz za dragi?
Wal się.
Nie sprzedałbym go.
- Czemu go wziąłeś? - Bo mi się należy.
Tata mówił, że odziedziczy go pierworodny syn.
Miał ci go oddać.
I tak jest twój.
Mama obiecała go pani Lockwood. Co mam zrobić?
Weź go i spadaj.
Fajnie się nie starzeć. Jestem wiecznym ogierem.
Być stupięćdziesięcioletnim nastolatkiem to szczyt mojego szczęścia.
Zrobiłeś się dowcipny.
Wypiję za to.
W 1864 stanowiliście parę doskonałą.
Cierpiałem, patrząc jak tańczycie
Szczęście trwało krótko.
Pamiętam.
Wyszedłem wcześniej, czekałem na nią.
Odprowadziłeś ją, byłem w środku.
Zachowałeś się jak dżentelmen,
pocałowałeś ją w policzek.
A ona chciała...
No cóż, historia lubi się powtarzać.
Podziwiam twoje wysiłki.
Nafaszerowałeś butelkę werbeną.
Nie nabierzesz mnie tak łatwo.
Jestem zawiedziony.
Popsułeś nam piękną chwilę.
Muszę iśc na przyjęcie zły.
Kto wie, jak postąpię.
Chodźmy stąd.
- Czemu? - Długa kolejka.
Wejdziemy od tyłu.
Jego ulubiona szkocka. Myślałem, że się uda.
Nie liczyłem na to.
Wiedziałeś, że zobaczy?
Uśpiłem jego czujność.
Nie spodziewa się, że znów szybko uderzę.
Podwójne stężenie.
Caroline. Wyglądasz wystrzałowo.
Dziękuję. To mój chłopak Damon.
Zapraszamy.
Miło panią poznać. Czekałem na to przyjęcie.
Przyjemnej zabawy.
Napijmy się.
Poczekaj tutaj.
Musiałaś włożyć mundur?
Pracuję, skarbie. Z kim przyszłaś?
Z chłopakiem.
Nie za stary dla ciebie?
Inaczej byś go zaakceptowała? Wątpię.
- Dzień dobry, panie burmistrzu. - Wejdźcie.
Gdzie ojciec?
W Memphis. Ze Stevenem.
To twoich rodziców?
Pełno tu wspomnień.
Miło cię widzieć.
Spodziewałam się ciebie.
- Wiedziałaś. - Obawiałam się.
Miałaś nadzieję.
A teraz...
Czekaj. Znam cię.
Masz parę obelg w zanadrzu.
- Włosy ci rzedną. - Nie.
Pójdziemy na lunch?
- Nic się nie zmieniłaś. - A i owszem.
Jestem bardziej złośliwa.
"Rodziny Mystic Falls witają na wieczorze Rady Założycieli".
Pierwsza księga gości.
Widzisz te nazwiska?
Szeryf William Forbes,
burmistrz Benjamin Lockwood.
Damon Salvatore?
I Stefan Salvatore?
Pierwsi bracia Salvatore.
Nasi przodkowie. Tragiczna historia.
Nie zanudzajmy ich opowieściami.
To nic nudnego. Chętnie posłucham więcej o waszej rodzinie.
Mnie to nudzi. Chcę tańczyć.
A Damon nie chce.
Pożyczysz mi kawalera?
- Nie tańczę. - Jest świetny.
Gdybyś go widziała. Wywija z zabójczą gracją.
Miałabyś coś przeciwko, Eleno?
Niech decyduje Stefan.
Nie przyjmuję odmowy.
Chciałbym cię przeprosić.
Zachowałem się jak światowej klasy pajac,
próbując cię pocałować.
Mój terapeuta twierdzi, że usiłuję ukarać Stefana.
- Za co? - Za przeszłość. Szkoda gadać.
Na mężczyznach w naszej rodzinie
ciąży klątwa rywalizacji.
Zaczęło się od pierwszych braci Salvatore.
Damon kazał ci poprosić mnie do tańca.
Dlaczego miałby to zrobić?
Napijesz się?
Powiedz mi, jeśli zobaczysz moją mamę.
Nasze nazwisko wiele tu znaczyło.
Do wojny. Była taka bitwa...
...o Willow Creek.
Mówiliśmy o niej w szkole.
Konfederaci spalili kościół,
w którym byli ludzie.
Książki historyczne przemilczają fakt,
że nie znaleźli się tam przypadkiem.
Sympatyzowali z Unią.
Zwolennicy Konfederacji spalili ich żywcem.
Stefan i Damon stracili tam kogoś bardzo drogiego.
Kiedy spieszyli na ratunek, zostali zastrzeleni.
Zamordowani z zimną krwią.
Kogo chcieli uratować z kościoła?
Zapewne kobietę.
Czyż nie zawsze sprowadza się to do miłości i kobiety?
Przykro mi, że jesteście skłóceni, ale nie chcę się wtrącać.
Mam tylko nadzieję, że rozwiążecie problem.
Ja także.
Zatańczysz?
Ja mam tańczyć? W życiu.
To mnie oprowadź. To miejsce jest niesamowite.
Tak, jeśli lubisz mieszkać w muzeum.
Może zrobię striptiz i zatańczę dla pastora?
I tak chowamy się po kątach.
Boisz się, jak wypadnę.
Co pomyślą rodzice o dziewczynie z nieodpowiednich kręgów.
Mam gdzieś, co myślą.
Więć chodźmy się przywitać.
Daj spokój.
To prosto do twojego pokoju.
Byle nikt nie nas widział, nie?
- Przysięgam... - Boisz się postawić mamusi?
Żenujące.
Puszczaj.
Nie miałyśmy okazji się poznać.
Vicki? Siostra Matta, tak?
Mój syn jest gburem. Ma to po ojcu.
Nie szkodzi. Właśnie się żegnaliśmy.
Tak to jest, kiedy zapraszasz na przyjęcie byle kogo.
Co nas ominęło?
Tylko rozmawiamy. Napijesz się?
Nie, dziękuję.
Stefan, zatańczysz?
Oczywiście.
Uroczo razem wyglądają.
Proszę, nic nie mów.
Nie strzelaj. Przyszedłem tylko sobie dolać.
Nie obchodzisz mnie.
Udajesz obojętność. To mi się podoba.
Nie żartuję. Zostaw mnie w spokoju.
Przykro mi z powodu twojej siostry.
Dziękuję.
Byłem na pogrzebie.
Widziałam cię.
Chciałem cię pocieszyć.
Kiedy się dowiedziałem,
że zostajesz, zapragnąłem wszystko naprawić.
Miała na imię Monica, nie?
Czy Damon cię wkurzał?
Zachowywał się nienagannie.
Nawet przeprosił i wyjaśnił swoje zachowanie.
Wszystko ma związek z Katherine.
Opowiedz mi o niej. Co się stało?
Nie lubię o tym mówić.
Rozumiem.
Ale wiedz, że możesz.
Zrzucam na ciebie wszystkie zmartwienia.
Chcę, byś zrobił to samo.
Dziękuję.
Niewiele o tobie wiem.
Chciałabym, żebyś się bardziej otworzył.
Damon coś powiedział?
Lubi grać w gierki i powodować problemy.
Nie chodzi o Damona. Chcę tylko cię poznać.
Jesteś tajemniczy i to mi się podoba.
- Ale to sekrety i sprawa z Katherine... - Odpuść.
- Nie chcę o tym mówić. - Ale opowiedz cokolwiek o sobie.
Żebym wiedziała coś więcej niż to, co mówią inni.
Nie widzisz, co robi Damon? Usiłuje nas poróżnić.
I to chyba działa.
To moja wina. Zasiałam w tobie wątpliwości.
To nie twoja wina.
Czuje się okropnie. Mówiłam, że nie chcę się wtrącać, a to zrobiłam.
Jestem wścibska.
Eleno...
Zegarka nadal nie ma.
Przepraszam.
Nie znalazłam go.
Pewnie jest gdzieś w rzeczach rodziców.
Rozumiem.
Daj znać, jeśli na niego trafisz.
Gdzie byłeś?
Szukałem cię.
Twój brat chwilę ze mną potańczył...
Stój. Obróć się. O tak.
Nie powinieneś dotykać.
- Co to? - Bardzo ważny kryształ.
Skąd wiedziałeś, że tam jest?
- Sam go tam włożyłem. - Kiedy?
Dawno temu. Dziś, dzięki tobie, go odbieram.
- Do czego służy? - Nieważne.
- Nie możesz go ukraść. - Nie kradnę, należy do mnie. Chodź.
Wódka z tonikiem.
Pewnie znów mi się dostanie,
ale może dostrzeż to wreszcie.
- Czyli co? - Wytrwałość, oddanie, zaangażowanie.
- Wybieraj. - Przez ciebie uciekłam z miasta.
- Uciekłam. - Byłem młody i głupi.
Potem wszystko się zmieniło. Przyszło prawdziwe życie.
Wiesz to lepiej niż ktokolwiek.
Hipotetycznie, gdybym się zgodziła.
Jak byś wszystko naprawił?
Popłaszczyłbym się.
Streściłbym lata wyrzutów sumienia, zamówiłbym frytki.
Oczywiście.
Znam swoją publiczność.
Pójdę z tobą na lundch. Zadzwoń.
Rozejrzyj się. Czego brakuje?
Płomieni, świec. Czemu się nie palą?
W kuchni są zapałki.
Suka.
- Jak idzie Stefanem? - Wspaniale.
Naprawdę?
Chyba zepsuł mi się radar, bo odbieram inne sygnały.
Co to?
Zostaw!
- O Boże. Co się stało? - Nic.
To nie jest nic. Ktoś cię zranił?
To nic.
Mama by mnie zabiła.
- Damon cię skrzywdził? - Jasne, że nie
Zostaw mnie w spokoju.
Z tobą jest coś bardzo nie tak.
Nie zbliżaj się do Caroline albo powiem jej matce, jest szeryfem.
Zostaw ją w spokoju.
Przepraszam.
Wszystko cofam. Masz rację co do Damona.
Co zrobił?
Caroline jest cała w siniakach.
Ma ślady ugryzień. Namieszał jej w głowie.
Nie jesteś zdziwiony.
Załatwię to.
Załatwisz? Należy go aresztować.
- Nie zrozumiesz. - Nic nie rozumiem.
Może mi wytłumaczysz?
Nie wiesz o pewnych sprawach.
Chciałbym powiedzieć, ale nie mogę.
I może nigdy ci nie powiem.
Ale musisz mi zaufać.
Zaufanie się zdobywa.
Nie dostaje się go w prezencie.
Przepraszam. Muszę iść.
Wyglądasz niesamowicie. Co tu robisz?
Pomyślałam, że popełnię dziś jeszcze jeden błąd.
Mam 17 minut.
Zaskoczyła mnie. Byłam skołowana.
Powiedziałam, że nie chciałeś mnie skrzywdzić.
Doprowadzasz mnie do szału.
Dobrze. Wybaczam ci.
Przysięgam...
Już dobrze.
Niestety...
już mi się znudziłaś.
Wiedziałem, że nie zatruję twojego drinka...
więc zatrułem jej.
Caroline?
Tu jesteś. Szukałam cię wszędzie.
Dobrze się czujesz?
Tak.
Co się stało?
Nic mi nie jest.
Ty drżysz.
Wszystko w porządku.
Zrobiłem, co musiałem,
by chronić Elenę i wszystkich pozostałych.
Tak, Damonie, nagłówek brzmi:
"Schwytano krwiożerczą bestię.
W Mystic Falls panuje spokój".
Dziękuję.
Macie zegarek Gilbertów?
Elena twierdzi, że się zawieruszył.
Znajdę go.
Dobrze. Będzie potrzebny.
Na pewno?
Pięć ciał wyssanych z krwi? Bez wątpienia.