Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Sa mahigit isang siglo, namumuhay ako ng lihim.
Mapanganib pero ito lang ang kaya ko. Kikilalanin ko siya.
-Ako si Elena. -Ako si Stefan.
Alam ko. Magkasama tayo sa kasaysayan.
Noong tagsibol, ang kotse ng magulang ko ay nalaglag sa tulay.
'Di habang buhay ang kalungkutan mo.
Kasama ko ang tito ko.
-Mga kapatid? -Wala akong nakakausap.
-Hello, kapatid. -Damon.
Elena, kamukha niya si Katherine.
Kung nasaan ka, may namamatay.
-Diyos ko, si Vicki ito. -Kinagat siya. Nawawalan siya ng dugo.
Tulong!
Bampira.
-'Di mo ba gusto? -Tigil.
Dumiretso tayo kay Elena. Isipin mo ang lasa ng dugo niya.
Tigil!
Lumayo ka kay Elena.
Itatrato ko iyang paanyaya.
-Narinig mo iyon? -Narinig ang ano?
Kumulog.
-Walang kulog. -Sigurado ka?
Pag umulan, 'di natin makikita ang bulalakaw.
Hindi uulan.
Makinig ka, may ibibigay ako sa iyo.
Nasa likod iyon ng kotse.
'Wag kang gagalaw.
-'Wag kang papabasa. -'Di uulan.
Sabi ko na nga ba.
Sabi ko na sa iyo na uulan.
Bukas. Hindi.
Pakiusap.
Dear diary:
Kakaiba ang umagang ito.
May pagbabago.
Nararamdaman ko ito.
Gising ako.
Sa unang beses sa mahabang panahon...
nararamdaman kong gising na gising ako.
Sa unang beses, 'di ako nagsisi bago magsimula ang araw.
Tinanggap ko ang araw.
- Kasi alam ko... - Kasi alam ko...
- hindi ko na siya makikita. - hindi ko na siya makikita.
Sa unang beses sa mahabang panahon, masaya ako.
Sandali. Mukha ba akong matanda?
Parang magulang?
Depende sa pupuntahan mo.
Pagpupulong ng magulang at guro ni Jeremy.
Nakatali o nakalugay ang buhok?
Nakakaakit na stewardess.
-Lasenggerang asawa. -Nakatali kung gayon.
-Ang kabado mo ngayon. -Ayos lang ako.
Na kakaiba, kaya naisip kong hayaan na.
Maging malaya. Maging masaya mga ganoon.
-Nasaan si Jeremy? -Maagang umalis.
Pupunta raw sa bilihan ng kahoy para tapusin ang bahay ng ibon.
'Di totoo ang sa bilihan ng kahoy, 'di ba?
-Hindi. -Oo.
Bawal ka rito, iho. Mamaya pang alas nuwebe ang bisita.
Ako ay... Kumusta siya?
Nawalan siya ng maraming dugo.
Pero magiging ayos lang siya, tama?
Kailangan niyang magpahinga. Kaya bumalik ka na lang mamaya. Tara na.
Nadiskubre noong mga limang siglo na ang nakakaraan...
'di pa halos tapos ang Mystic Falls sa loob ng 145 taon.
Magiging napakaliwanag ng bulalakaw...
matapos ng takipsilim sa pagdiriwang bukas.
Naaabala ba namin kayo?
Mr. Salvatore?
Miss Gilbert.
Dinala ko ito.
Sinabi ko na sa iyo.
"Wuthering Heights ni Ellis Bell."
'Di ako makapaniwalang 'di totoong pangalan ang ginamit niya.
Lahat ng Brontë ay gumamit ng palayaw.
Iyon ang oras.
'Di ganoon katanggap ang manunulat na babae.
Saan mo nakuha iyan?
Pamana ito sa pamilya.
Marami akong libro. Sige lang.
-Sa iyo na. -Oh, hindi, ako...
Pero gusto kong basahin ito uli.
Pangako, ibabalik ko ito.
Sige.
Nalilito ako. Manghuhula ka ba o nagbabasa ng isip?
Mangkukulam daw ako sabi ni Gram.
Ang mga ninuno ko ay magagaling na mangkukulam na Salem.
Pinaliwanag niya ito, pero lasing na siya. 'Di na ako nakinig.
Baliw na pamilya, oo. Mangkukulam, hindi yata.
Oo, isipin mo na iyong pangalan at numero noong lalaki kagabi.
'Di ko siya nakita. Ikaw iyon.
Ba't 'di mo kinausap?
'Di ko alam. Lasing ako.
Huy, Tyler. Pasensiya sa abala.
Kumusta si Vicki, tutal malapit naman kayo.
-Ayos lang ba siya? -Ayos lang siya.
-Umalis ka na rito. -Gaano kalala?
Ano'ng umatake sa kaniya? Gagaling pa ba? Masaya ba siyang makita ka?
-Ano'ng kuwarto niya? -Sisipain kita.
Sige, sabihin mo lang iyan, pero kailan mo ba gagawin?
Kasi ako, ngayon na mismo rito.
Umalis ka na, Gilber. Huling babala mo na ito.
Huli na ito. Sawa na ako na makita ang ginagawa mo.
Kung saktan mo siya uli, sinusumpa ko sa Diyos na papatayin kita.
Lintik, parang pagbabanta iyon. Narinig mo ba?
Magdamag siya roon, pero baka makauwi na siya bukas.
-Mabuti iyon. -Oo.
Nakausap mo ba ang nanay mo?
Tumawag at nag-text.
Nasa Virginia Beach siya kasama ng nobyo niya.
Makikita natin kung gaano siya magmamadali pauwi.
-Suwerte at ayos si Vicki. -Oo.
May usap-usapan sa mga nawawalang nag-camp.
Sinabi niya kung ano'ng hayop ang umatake sa kaniya?
-Sabi niya na bampira ito. -Ano?
Gumising siya kagabi, bumulong, "Bampira," at nawalan ng malay.
-Kakaiba iyon. -Akala ko lasing siya.
Ano'ng mayroon sa inyo noong bagong lalaki?
Matt, 'di kita sasaktan.
Alam mo, babalik pala ako sa ospital.
Gusto kong naroon ako pag nagising si Vicki, malaman ang totoo.
Sige.
Bilang guro ni Jeremy, nag-aalala ako.
Ikatlong araw ito ng pasok, at anim na klase na ang niliban niya.
Mr. Tanner, alam mo bang patay na ang magulang nina Jeremy at Elena?
Apat na buwan na, matinding pagkawala. Aksidente.
Sa Wickery Bridge, kung tama ako.
At paano ka naging kamag-anak? Batang kapatid ng nanay.
-Nakababatang kapatid. Oo. -Tama.
Anim na klase? Sigurado ka? Mahirap gawin iyan.
Liban kung nakadroga ka.
Iyon ang paraan niya para harapin iyon.
At naroon ang mga senyales. Sumpungin, umiiwas, nakikipagtalo, lasing.
May iba pa bang kamag-anak?
Ako lang ang tagapag-alaga nila.
May iba pa?
Ano pa bang sinasabi mo?
Imposible ito, 'di ba? Magpalaki ng binata't dalaga.
Mahirap, pero hindi. Hindi.
Maling sagot.
Napakaimposibleng trabaho nito...
at kung hindi, 'di tama ang ginagawa mo.
Vick. Vicki, huy.
Si Matt ito. Ano'ng problema?
-'Wag! -Huy. Vicki.
-'Wag! -Ako ito, Vicki. Tigil.
-'Wag! -Nurse.
Hayop ito. Lumabas ito at tinalunan ka.
Nahimatay ka. Iyon ang naaalala mo.
-Iyon ang naaalala ko. -Atake ng hayop. Nahimatay ka.
-Iyon ang naaalala mo. -Iyon ang naaalala ko.
Kailangan ko ng tulong. Ang kapatid ko.
Mukhang ayos lang siya.
Kausap ko si Grams.
Ang bulalakaw raw ay senyales sa kawakasan.
Noong dumaan ito sa Mystic Falls, maraming namatay.
Dumanak ng dugo at patayan, nagsanhi ng mga paranormal.
Oo, at binigyan mo pa ng inumin si Grams...
at sinabi niya ang tungkol sa mga alien.
Kung gayon ay ano?
Wala na.
Magdamag kayong nag-usap ni Stefan.
Walang pangit na unang-halik, o hawakan o anuman?
-Walang ganoon. -Kahit pakikipagkamay?
Elena, kaibigan mo kami. Okay? Ikukuwento mo sa amin ang karumihan.
-Matagal lang na nag-usap. -Ba't may pumipigil?
Sunggaban mo na ang ari niya. Madali lang.
Gusto ng lalaki ang babae, gusto ng babae ang lalaki, pagtatalik.
Matindi.
-Saan ka pupunta? -Tama si Caroline.
Madali lang. Pag naupo pa ako rito, ilalayo ko ang sarili ko...
kaysa gawin ang sinabi kong gagawin ko.
Kinuha ko ang gabihan.
Tacos. Gusto ko ng guacamole.
-Hindi, salamat. -Kumain ka pa rin.
Panlilinlang iyon. Makikipag-usap ako.
Hoy, ikaw. Tara. Maupo ka.
Dati sa paaralan, ika-unang taon...
gusto kong kumain nang kumain ng nachos. May dagdag na keso.
Iyon ang pagkain ko tuwing lango ako.
Nalalango ka?
Dati. Pang nakaraan.
Pero, oo. Nagustuhan ko iyon.
Kahit ano'ng makakapag-alis sa akin sa buhay. Sa realidad.
At gumagana iyon. Panandalian.
'Di iyon nagtagal.
'Di ko sinasabing 'di ko na gagawin...
pero dahil may na thesis parating at lumalaking tiyan...
-Lin... -Sa wakas, gising ka na.
Huy, kumusta ka na?
Mukhang ayos ka na.
Nag-alala ako.
Pinag-alala mo talaga ako sa sigaw na iyon.
Teka, ano'ng sinasabi mo?
'Di mo naaalala?
Ayos lang ang pakiramdam ko.
Mabuti.
Sabi ng doktor ay makakauwi ka na bukas.
Vick, ano'ng umatake sa iyo?
Isang hayop.
Ano pa nga ba?
Huy, kumusta ka na?
Ayos lang ako.
Ako ay... kukuha lang ako ng kape.
Huy, Jer.
Ba't ka narito?
Gusto kong kumustahin ka.
Nakita mo ba ang itsura ni Matt? Naghihinala iyon.
Ayokong malaman ng iba ang tungkol sa atin.
-Malalampasan mo rin iyon. -Nagpapakita na ng interes si Tyler.
Kailangan mo ring lampasan iyon.
Nakita mo ba si Mr. Nag-aalala?
Tyler? Nariyan ka ba sa ilalim?
Hindi.
'Di magandang malaman ng iba, okay?
Mas matanda ako sa iyo, at magugulat sina Matt at Elena.
Walang maghihinala. Ba't 'di kita kukumustahin?
Ako ang nakakita sa iyo.
-Ikaw? -Oo/
Ako ang naglabas sa iyo sa kakahuyan.
Salamat.
Oo, walang anuman.
Stefan?
Pasensiya na sa pagpasok.
Iyong pinto ay...
bukas.
Ikaw siguro si Elena.
Ako si Damon. Kapatid ni Stefan.
'Di niya sinabing may kapatid siya.
'Di mahilig magsabi si Stefan.
Pasok ka.
Sigurado akong parating na si Stefan.
Ito ang sala n'yo?
Sala, parlor, subastahan ni Sotheby.
Medyo mapalamuti para sa gusto ko.
Kaya pala gusto ng kapatid ko.
Oras na.
'Di ko akalaing makakalimutan niya iyong huli.
Halos sinira siya.
Iyong huli?
Oo. Si Katherine. Nobya niya?
Oh, 'di n'yo pa napag-uusapan ang mga nakaraan n'yo.
Hindi.
Sigurado akong mapag-uusapan na.
Baka 'di niya sinabi sa iyo para 'di mo isiping panakip butas ka.
Alam natin kung paano nagwawakas ang ganoon.
Sinasabi mo ito na parang lahat ng relasyon ay magwawakas.
Dogmatista ako.
Hello, Stefan.
Elena, 'Di ko alam na pupunta ka.
-Dapat tumawag ako... -'Wag kang magpatawa.
Tanggap ka lagi. 'Di ba, Stefan?
Ilabas ko na ang ilang mga litrato ng pamilya o pelikula.
Pero bababalalaan kita...
'di siya laging guwapo.
Salamat sa pagpunta, Elena. Masaya akong makita ka.
Oo, aalis na siguro ako.
Masaya akong makilala ka, Damon.
Masaya rin akong makilala ka, Elena.
Stefan?
Magandang babae. May determinasyon siya.
Ikaw naman, mukhang nadumi.
Pinagod mo ba ang sarili mo?
Huhulaan ko. Ospital.
May kailangang mag-ayos ng kalat mo.
Nagtagumpay ka ba? Gumana ang kapangyarihan ng panghihikayat?
Kung 'di ka magpapakabusog, 'di gagana ang mga iyon.
-Gaano katagal dito si Elena? -Nag-aalala ka ba, Stefan?
Natatakot na mauulit na naman ang nakaraan?
Kaya ka ba naglalaro, Isang Taga-High School na Tao?
-'Di ako naglalaro. -Siyempre naglalaro ka.
Alam natin na pag lumapit ka sa tao...
ay pag bubuksan mo ito at kakainin.
Ano'ng nilalaro mo, Damon?
Siguro maghintay ka na lang at makita ito, 'di ba?
Panakip butas niya at may problema sa pamilya.
Mabuting dating nobya ito.
Kaysa sa lalaking nanay ang problema.
O nagloloko. O droga.
Jeremy.
Jeremy, saan ka galing?
May langong istorya pa?
Naiintindihan ko. Naging magaling ka.
At maganda iyon.
Oh, hindi.
Bakit? Ba't mo ginawa iyon?
Tumigil ka na sa pagliban. O pagbabawalan kita.
Walang talakayan.
Kautusan ng magulang. Gusto ko iyan.
Matulog nang mahimbing.
Matt.
Matty?
GABI NG BULALAKAW MYSTIC FALLS
Gabi ng Bulalakaw.
Gusto mo ba ng programa?
'Di siya tumawag, ha?
O nag-text.
'Di man lang kami nagpalitan. 'Di kami nakapag-text man lang.
-Magandang pangyayari iyan. -Ganoon ba?
Anuman, maling oras.
-Kailan ba ito tama? -'Di ako handa, Bonnie.
Sino ba?
-Mabuti't nagpunta ako roon. -Iyan ba ang tawag mo?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ang naririnig ko lang ay kung ba't 'di mo kaya.
Ano'ng ginagawa rito ni Damon? Ba't siya umuwi?
Umuwi ako. Gusto niyang sirain ang buhay ko. Ganoon siya masaya.
Ipinapahamak niya tayo. Puwedeng magsalita iyong babae.
Hindi niya gagawin.
-Inasikaso ko na siya. -Sigurado ka?
'Di ako sigurado, Zach.
'Di ko alam kung gaano. 'Di ako kasing lakas ni Damon.
-Paano kung 'di ito gumana? -'Di ko alam.
-Ako na ang bahala. -Nararapat ba siya, Tito Stefan?
Itong babaeng binalikan mo?
Ba't ka narito?
Nakikipag-away kay Robert tungkol sa oras ko.
Akala mo ang pakikipag-away ay dadag sa araw ng sakit?
-Ayos ka lang ba? -Nasaktan ako, tama?
-Binigyan ka ng doktor ng kung ano? -Pang bata. Walang may O.
Pinag-iinitan yata nila ako.
Heto, patulugin mo ang sarili mo.
Salamat, Jer.
Panonoorin mo ba ang bulalakaw mamaya?
'Di ko pa talaga napag-iisipan.
Pero puwede akong mapakiusapan.
-Kitain kita roon maya-maya. -Huy, Vick.
-Kumusta ka? -Parang may pakialam ka.
Ano'ng tinitingin-tingin mo, Gilbert?
-May kandila ako para sa iyo. -Hi. Salamat.
-Huy. -Huy.
Salamat.
Walang anuman.
Salamat.
Hi.
Alam mo, iyong bulalakaw...
libo-libong taon na iyong naglalakbay sa kalawakan.
Nang mag-isa.
Oo, sabi ni Bonnie na may dala iyon ng kasamaan.
Tingin ko ito ay bola lang ng niyebe at yelo...
na nakakulong sa isang daan na 'di ito makaalis.
Isang beses sa 145 taon, nakakauwi ito.
Pasensiya na sa kahapon.
Wala ako sa sarili ko.
Mukhang lagi kang humihingi ng pasensiya.
Marami akong dapat ihingi ng tawad.
Kahapon, 'di iyon tungkol sa iyo, ayos ba?
'Di mo sinabi sa akin na may kapatid ka.
'Di kami malapit. Magulo ito.
Lagi.
Sinabi niya sa akin ang tungkol sa dati mong nobya. Si Katherine?
Ano'ng sinabi niya?
Na sinaktan ka niya.
Napakatagal na n'on.
Pag nawala mo ang isang tao, lagi iyong nasa iyo.
Laging pinapaalala sa iyo kung gaano kadaling masaktan.
Elena.
Ayos lang, Stefan. Naiintindihan ko.
'Di mo alam kung gaano ko naiintindihan.
Magulong kapatid? Tama.
Magulong dating kasintahan? Tama.
Masyadong magulo para isipin ang pakikipag-date? Tama.
Ayos lang.
Nagkakilala tayo, at nag-usap, at napakagaling nito...
pero sumikat na ang araw at ang realidad ay nariyan na.
Kaya...
Kilala kita.
Ang malas niyan.
'Di ko alam kung paano, pero ang mukkha mo...
Paumanhin. Pasensiya na.
-May nakakita ba kay Vicki? -Stalker ka niya. Sabihin mo.
-'Di ko siya mahanap. -May nakitang gustong makasama siguro.
-Pinalitan ka na, namimigay ng gamot. -"Namimigay ng gamot"?
-Tanungin mo siya. -Gusto mo ngayon?
-Nagtutulak ka ng droga? -'Di ka niya pupuntahan.
Ginawa niya na. Paulit ulit.
-Oo, tama. -Sige, nakipagtabi ka kay Vicki Donovan?
Nakipagtabi pala sa iyo si Vicki Donovan?
-Imposible. -'Di ko siya kailangang pilitin.
-Ano'ng sinasabi niya? -Wala, pare. Hayaan mo na siya.
-Tumulong ka sa paghahanap. -Titingnan namin ang banyo.
-Titingnan ko sa parang. -Sasama ako.
Oh, hindi. Sa akin ka sasama.
Iyan na ang laro mo? Magbenta ng droga?
-'Di ako nagbebenta. -Sawa na ako sa rason, Jer.
-Halatang walang nangyayari. -Ikaw at si Jenna, kayong dalawa...
Puwede tayong tumigil. Dalhin kita sa therapist para ipaharap iyan sa iyo.
O sa rehab kung saan sasabihin mo sa 'di mo kakilala...
kung paano mong sinira ang buhay mo.
O puwede mo akong kausapin.
Ayoko sa kahit ano.
-Huy. -Huy.
Nakita mo ba ang kapatid ko?
-Hindi, patawad. -'Di ko siya makita. Nawawala siya.
Magmamasid ako.
Huy, nakita kita sa ospital kahapon.
Talaga?
Ano'ng ginagawa mo roon?
Bumibisita.
Bumibisita?
Alam mo, kami ni Elena, magkakilala kami.
At 'di man kami magkasama ngayon, pero iniingatan ko siya.
At palagi ko siyang iingatan.
- 'Wag! Pakiusap. - 'Wag ka nang sumigaw.
- 'Wag. 'Wag mo akong saktan. - Akong bahala sa iyo.
Paumanhin.
-Gusto mo ba...? -'Wag!
-'Wag. Pakiusap, 'wag. -Hawak kita. 'Di kita ilalaglag.
Puwede na.
-Kumakain ka ba ng kuneho? -Bitawan mo siya.
Talaga? Sige.
-'Wag! -'Wag.
Kalma.
Ano'ng nangyayari?
'Di ko kailangan na patay siya, pero baka ikaw.
Ano'ng umatake sa iyo noong nakaraan?
'Di ko alam. Isang hayop.
Sigurado ka ba riyan?
Mag-isip ka. Isipin mo ito.
Mag-isip ka nang mabuti.
Ano'ng umatake sa iyo.
Bampira.
-Sino'ng may gawa? -Ikaw.
-Mali. Si Stefan. -'Wag.
'Wag.
Si Stefan Salvatore ang may gawa nito.
Si Stefan Salvatore ang may gawa.
Bampira siya.
Isang makasalanang, mamamatay na halimaw.
Pakiusap. 'Wag mong gawin ito.
'Di mo maayos ito noon.
'Di ko alam ano nang gagawin mo.
Ang pinili mong buhay...
ay pinahina ka nito.
Ilang mga panlilinlang na bampira...
ay walang laban sa kapangyarihan na magkakaroon ka sana,
Na kailangan mo ngayon.
Pero puwede mong baguhin iyon.
Dugo ng tao ang magbibigay sa iyo.
Hindi.
May dalawang pagpipilian ka.
Uminom ka at ipalimot mo sa kaniya...
o hayaan mong magsisisigaw siya, "Bampira!" sa parang.
Tungkol iyon dito?
Gusto mong ilantad ako?
Hindi, gusto kong maalala mo kung sino ka.
Bakit? Para ano? Para kumain ako? Para pumatay ako?
Para maalala ko kung paano maging kapatid uli?
Alam mo ano? Pakawalan mo siya.
Hayaan mong sabihin niya na nagbalik na sa Mystic Falls ang bampira.
Hayaan mong ikadena nila ako.
At hayaan mong saksakin nila ako sa puso.
Kasi mabuti iyon, makakalaya na ako sa iyo.
-Tara dito, mahal. -Hindi.
Ayos lang.
Ano'ng nangyari?
Nasaan ako?
Nabukas ang tahi ko.
-Ayos ka lang? -Uminom ako ng ilang gamot, pare.
Ayos lang ako.
Masayang makauwi na.
Mananatili muna ako.
Ayos lang kung gigisingin ang lugar na ito, 'di ba?
Ano'ng pinaplano mo, Damon?
Ako na ang aalam n'on at ikaw na manahimik.
Ikaw na ang bahala kay Elena.
Nakita mo raw siya na pagala-gala.
Oo.
Salamat kung gayon.
Ang daming drama.
Napansin mo bang ang mga durugista ay ang pinakapapansin?
Oo.
-Paumanhin. Hi. -Hi.
-Nakita n'yo ba si Elena? -Umuwi na yata siya.
Ibibigay ko sa iyo ang numero ni Elena at e-mail niya.
Mahilig siyang mag-text, at puwede mong sabihin na sinabi ko.
Salamat.
Ayos ka lang?
Ano'ng nangyari sa iyo?
Ang salbahe n'on.
Pasensiya na. Paumanhin.
Oo, medyo kabado siya. Parang ganoon siya.
Jer?
Hindi, ako ito. Ang hipokritong patrol.
Ano'ng ginagawa mo?
Ako na ang bangungot ko.
Ang batas na kailangang sumira sa privacy ng isang 15 anyos.
Huli.
Hindi pa pala naiba ang taguan.
Ano'ng dahilan nito?
Iyong guro mo sa kasaysayan ay ipinahiya ako kahapon.
Na-Tanner ka. Tapos na ako riyan.
"Alamin ang imposible, Miss Sommers." Kuha ko. Salamat.
Para namang 'di ko alam na nagkakamali ako.
'Di ka nagkakamali, Tita Jenna.
Nagkakamali. Alam mo kung bakit?
Kasi hindi ako siya.
Ginawa niyang mukhang madali ang lahat.
Ang high school, kasal, pagkakaroon ng anak.
'Di ko kaya iyon.
Masasabi ko o magagawa ko ang mali...
at mas lalala siya, at kasalanan ko iyon.
Imposible ito.
Takot lang iyan.
Medyo takot ka, iyon lang.
Lahat tayo.
May pupuntahan ako.
Magiging ayos ka lang ba?
Pasensiya na. 'Di ko gustong takutin ka.
Hindi, ayos lang.
Gusto kong makita ka uli.
Alam ko.
Medyo mayabang?
Sobra.
Huy.
Gusto mong pumasok?
Dito ang bulalakaw.
Pasensiya na sa abala.
Lalo na matapos n'ong kanina.
Hindi. Masaya akong nandito ka.
Kung paano iyon nagtapos, ayoko nito.
Kaya, umuwi ako ngayong gabi iniisip na gawin ang laging ginagawa ko.
Magsulat sa talaarawan ko.
Mula nang bigyan ako ng nanay ko noong sampu ako.
Doon ko inilalabas ang lahat.
Doon sa aklat napupunta ang lahat na itinatago ko sa ikalawang istante...
sa likod n'ong pangit na ceramic na sirena.
Pero napagtanto ko na isusulat ko ang mga bagay na dapat sinasabi ko sa iyo.
Ano'ng isusulat mo?
Isusulat ko:
"Dear diary, ngayong araw ay kinumbinsi ko ang sarili ko na ayos lang na sumuko.
'Wag sumugal.
Mamalagi lang sa nangyayari, walang drama. 'Di tamang oras ngayon."
Pero 'di rason ang rason ko, palusot lang sila.
Nagtatago lang ako sa katotohanan.
At ang katotohanan ay...
natatakot ako, Stefan.
Natatakot ako na kung maging masaya ako kahit isang sandali...
na masisira ang mundo...
at 'di ko alam kung maliligtas ako roon.
Gusto mo bang malaman kung ano'ng isusulat ko?
"Nakatagpo ako ng babae.
Nag-usap kami.
Napakagaling n'on.
Tapos sumikat ang araw at ang realidad ay nariyan na."
Ito ang realidad.
Dito mismo.
Isinalin sa Tagalog ni: Chris Osorio d ay nariyan na."