Ponad wiek żyłem w tajemnicy,
ukrywałem się w mroku,
sam na świecie.
Aż do dziś.
Jestem wampirem.
A oto moja historia.
Musimy tego słuchać?
To nawet nie kapela, tylko facet z gitarą.
- Godzina drogi. - Nie był taki zły.
Coś jak James Blunt.
To źle?
Jeden wystarczy.
To czemu pojechałeś?
Bo cię kocham.
Dobra odpowiedź.
- Co to za mgła? - Zaraz przejdzie.
Uważaj!
- Jesteś cała? - Boże, potrąciliśmy go.
Wezwij pomoc.
Nie ma zasięgu.
Darren?
PAMIĘTNIKI WAMPIRÓW
Nie powinienem był wracać.
Znam ryzyko.
Ale nie miałem wyboru.
Muszę ją poznać.
Kochany pamiętniku,
dziś będzie inaczej.
Musi być.
Będę się uśmiechać i wszyscy mi uwierzą.
Będę mówić "Jest w porządku, dzięki".
Tak, czuję się lepiej.
Już nie będę smutną sierotką.
Zacznę od zera,
zostanę kimś nowym.
Tylko tak przetrwam.
Chcesz tosta?
Wezmę kawę.
Jest kawa?
Pierwszy dzień szkoły, a ja jeszcze w proszku.
Kasa na lunch.
Coś jeszcze? Ołówek?
O czym zapomniałam?
Jenny, masz spotkanie.
Z promotorem. Za chwilę.
Jedź. Damy radę.
W porządku?
Nie zaczynaj.
Babcia mówi, że jestem medium.
Przodkowie są z Salem, tego od czarownic.
Wariatka ciągle o tym gada.
Niech ją oddadzą już do domu starców.
Ale w sumie przewidziałam zwycięstwo Obamy
i śmierć Heatha Ledgera.
I jestem pewna, że Floryda się odłączy.
Elena, wracaj.
Znowu mi się to zdarzyło.
Przepraszam, Bonnie. Mówiłaś...
Że jestem medium.
To przepowiedz coś. Na mój temat.
Widzę...
Co to było?
- Wszystko dobrze? - Tak.
To ptak, wyleciał znikąd?
Nie mogę zawsze bać się samochodów.
Przepowiadam ci, że ten rok będzie super.
Czas smutku i mroku się skończy.
Będziesz bezgranicznie szczęśliwa.
Facetów jak na lekarstwo.
Nawet taka Kelly chodzi bez pary.
Wciąż się gryziesz?
Przeszło mi.
Musisz kogoś sobie znaleźć.
- Nienawidzi mnie. - Nieprawda.
Rzuciłaś go i zgrywa twardziela, ale w środku cierpi.
Elena, jak się masz?
Dobrze cię widzieć.
Jak ona się czuje?
- Stoję tu. Mam się całkiem dobrze. - Naprawdę?
Tak, znacznie lepiej.
Biedactwo.
Do zobaczenia.
Bez komentarza.
Nie częściej niż co sześć godzin.
Wiedziałem, że będziesz z ćpunami.
Pete Wentz chce czarny lakier.
Naoglądałeś się MTV. Lubisz Carsona Daleya?
Bądź miły.
To młodszy brat Eleny.
Wiem. Skopię mu tyłek.
- Czekaj. - Kto to?
Widzę tylko tył.
Niezły tył.
Dokumenty są niekompletne.
Brakuje karty szczepień i świadectw.
Proszę, sprawdź ponownie.
Na pewno wszystko tam jest.
Rzeczywiście. Tak jest.
Wyczuwam Seattle.
Gra na gitarze.
Uwierzyłaś, że jesteś medium?
Tak.
Zaraz wracam.
Bądź ciachem.
Pierwszy dzień w szkole, a już nawalony.
- Nieprawda. - Gdzie to masz?
Daj spokój. Weź na wstrzymanie.
Co? Gadasz jak ćpun.
Taki z ciebie luzak.
Nic nie mam. Odbiło ci?
Nie widziałeś mnie takiej.
Latem ci odpuściłam, ale nie będę patrzeć, jak się niszczysz.
Dalej, rób co chcesz,
ale pamiętaj, że popsuję ci każdy odlot.
Jeremy, przecież cię znam.
Nie rób z siebie kogoś,
kim nie jesteś.
Nie potrzebuję tego.
To męska toaleta?
Tak... ja tylko...
Długa historia.
Dziękuję.
W 1861 Wirginia przystąpiła do Konfederacji,
a w stanie zapanowało poruszenie.
GAPI SIĘ NA CIEBIE.
Kochany pamiętniku.
Przetrwałam dzień.
"W porządku, dziękuję" powiedziałam 37 razy.
Kłamałam za każdym.
Nikt się nie zorientował.
Kiedy ktoś pyta "Jak się masz?",
nie oczekuje odpowiedzi.
Cześć, ptaku.
Sio.
Właśnie.
W porządku?
Śledzisz mnie?
Nie, widziałem, jak upadłaś.
I przypadkiem byłeś na cmentarzu.
Odwiedzam tu rodzinę.
Przepraszam.
To przez mgłę.
I był tam jakiś ptak.
Jak z Hitchcocka.
Z tego filmu o ptakach.
Elena.
- Stefan. - Wiem.
- Chodzimy razem na historię. - I na angielski i francuski.
Dziękuję.
Ładny pierścień.
Pamiątka rodzinna.
Lubię go. Dziwne, nie?
Nie, tylko...
Zraniłaś się?
Nie wiem.
Patrz jaka paskudna rana.
Nic pięknego.
Wszystko dobrze?
Powinnaś iść.
- Trzeba to opatrzyć. - To drobiazg.
Dziś mnie poniosło.
Wszystko, co trzymałem na wodzy,
wypłynęło na powierzchnię.
Nie mogę się jej oprzeć.
Pracuję.
Kolejna dolewka?
Poproszę.
Powiedz, że nie kręcisz z moją siostrą.
Nie kręcę z twoją siostrą.
Ale z ciebie palant.
Odbiło ci? Odkąd zaczęła się szkoła, udajesz niedostępną.
Jeremy, dzięki za prochy,
ale nie łaź za mną jak psiak.
Ostatnio kochałaś się z psiakiem.
Ciszej. Nie chcę mówić, że
rozprawiczyłam brata Eleny.
Niejednokrotnie.
To było parę razy na haju.
To koniec. Zepsujesz mi układ z Tylerem.
Przestań, jest dupkiem.
Myśli tylko o twoim tyłku.
Tak? A ty czego chcesz?
Nazywa się Stefan Salvatore.
Mieszka z wujem w pensjonacie Salvatorów.
Rodzina wojskowych, dużo podróżowali.
Spod znaku bliźniąt. Kolor - niebieski.
Wiesz to w jeden dzień?
Między trzecią a czwartą przerwą.
Ślub w czerwcu.
- Wychodzę z Bonnie. - Miłej zabawy.
Chwila, wróć wcześnie, jutro szkoła.
Dobra robota.
Wybacz, miałem zapukać.
Przepraszam, że tak nagle zniknąłem.
To było dziwne.
Bez obaw.
Rozumiem. Niedobrze ci na widok krwi.
Coś w ten deseń.
Jak noga?
Dobrze. To niewielkie zadrapanie.
Skąd wiedziałeś, gdzie mieszkam?
To małe miasto.
Zapytałem przechodnia.
Pomyślałem, że oddam.
Musiałam upuścić. Dziękuję.
Bez obaw. Nie czytałem.
Każdy by zajrzał.
Nie chciałbym, żeby ktoś czytał mój.
Piszesz pamiętnik?
Muszę, żeby nie zapomnieć.
Wspomnienia są zbyt ważne.
Nie musisz tu stać.
To nie problem.
Wybierasz się gdzieś?
Do znajomych.
Chcesz pójść ze mną?
Co u Eleny?
Straciła rodziców. Jak myślisz?
Uśmiecha się, ale to tylko cztery miesiące.
- Spotyka się z kimś? - Nie. Możesz do niej zadzwonić.
Głupio mi dzwonić. Rzuciła mnie.
Daj jej więcej czasu.
Więcej czasu?
Jestem Matt. Miło mi.
Stefan.
Urodziłeś się w Mystic Falls?
Tak. I wcześnie wyjechałem.
- Rodzice? - Nie żyją.
Przykro mi.
Rodzeństwo?
Niewarte wzmianki.
Mieszkam z wujem.
Jesteś nowy, to nie wiesz
o jutrzejszej imprezie.
Z okazji rozpoczęcia roku.
- Idziesz? - Oczywiście.
Obiecałeś.
- To był atak zwierzęcia. - Nie chrzań.
Zawsze podejrzewają zwierzę.
Mówiłeś, że nad tym panujesz.
To prawda.
Proszę, wujku Stefanie.
Mystic Falls się zmieniło. Od lat panuje spokój.
Ale ludzie pamiętają.
Twoja obecność zburzy porządek.
- Nie mam zamiaru. - To po co wróciłeś?
Dlaczego teraz?
Nie muszę ci się tłumaczyć.
Wiem, ale nie zmienisz tego, kim jesteś.
Tu nie ma już miejsca dla ciebie.
A gdzie jest?
Nie powiem ci, co masz robić.
Ale powrót był błędem.
Pod koniec wojny w Mystic Falls rozegrała się ważna bitwa.
Ile pochłonęła ofiar?
Panno Bennett?
Dużo?
Nie wiem. Raczej sporo.
Ładna, ale głupia.
Panie Donovan,
zechce pan zburzyć stereotyp bezmózgiego sportsmena?
Mnie tam nie przeszkadza.
Eleno?
Oświecisz nas w kwestii
ważnego wydarzenia z tego miasta?
Przykro mi. Nie wiem.
W zeszłym roku byłem wyrozumiały z wiadomych względów.
Ale to się skończyło wraz z wakacjami.
Śmierć poniosło 346 żołnierzy plus miejscowi cywile.
Tak jest.
- Pan? - Salvatore.
Spokrewniony z założycielami Mystic Falls?
- Odlegle. - Znakomicie.
Ale w bitwie nie zginęli cywile.
Dwudziestu siedmiu.
Konfederaci podpalili kościół,
myśląc, że jest w nim arsenał.
Mylili się. To była rzeź.
W archiwach miejskich można zapoznać się z faktami...
panie Tanner.
Rzeczywiście jest niebrzydki.
Ma oczy jak z powieści.
Głębokie. Zagląda człowiekowi w duszę.
Przyszedłeś.
- Tak. - Przyniosę ci drinka.
Gdzie on jest?
Nie wiem. Ty mi powiedz. Jesteś medium.
Zapomniałam. Daj chwilę. Muszę się skupić.
Czekaj, potrzebujesz kuli.
- Co? - Dziwne.
Gdy cię dotknęłam, zobaczyłam kruka.
Co?
Kruk. Mgła. Mężczyzna.
Jestem pijana, bredzę. Nic z tego.
Doleję sobie.
Znowu cię przestraszyłem?
Wybacz.
Jesteś zdenerwowana?
Nie, ale Bonnie...
Wiesz co?
Nieważne. Przyszedłeś.
Wszyscy mówią o tobie.
Tajemniczy przybysz.
Też jesteś bardzo tajemnicza.
Pogrążona w smutku.
Czemu sądzisz, że jestem smutna?
Poznaliśmy się na cmentarzu.
Właściwie w męskiej toalecie.
Nie pytaj.
To nie temat na imprezę.
Nie lubię gadać o bzdetach.
Wiosną samochód moich rodziców
wpadł z mostu do jeziora.
Siedziałam z tyłu, przeżyłam.
Oni nie.
To tyle.
Smutek w końcu minie.
Ty, nie chcę się kochać oparta o drzewo.
- Będzie super. - Dla kogo?
Nic z tego. Nie ma mowy. Nie tutaj.
Powiedziałam "nie"!
Zostaw ją.
- Zaczynasz mnie wkurzać. - Odczep się.
Vicki Donovan odmawia.
To coś nowego.
Nie potrzebowałam pomocy.
- Wyglądało... - Jest pijany.
Ja też, ale się na ciebie nie rzucam.
Gorzej: chcesz porozmawiać, poznać mnie,
zajrzeć mi do duszy i obracać,
aż ze mną skończysz.
Tak myślisz?
Wiem.
Bonnie wygląda na dobrą kumpelę.
- Jest najlepsza na świecie. - Matt się na nas gapi.
Przyjaciel z dzieciństwa.
Zaczęliśmy się umawiać,
żeby sprawdzić, jak by to było.
I?
Moi rodzice zginęli.
Wszystko się zmieniło.
Matt i ja...
to nie to.
Zabrakło...
Namiętności.
Tak.
Zdecydowanie.
Co z tobą?
Twoje oko...
To nic.
Przyniosę coś do picia.
Jeremy?
To ty?
Szukasz kogoś?
Zrywając ze mną, mówiłaś, że pragniesz samotności.
Nie wyglądasz na samotną.
Zrozum...
Nie szkodzi.
Rób, co uważasz za stosowne.
I wiedz,
że ja w nas wierzę
i się nie poddam.
Tu jesteś.
Byłeś już nad wodospadem?
W nocy wygląda nadzwyczajnie.
Pokażę ci. Jeśli chcesz.
Za dużo wypiłaś.
Oczywiście.
Caroline...
nic z tego nie będzie.
Wybacz.
Zastanawiałam się, kto cię porwał, ale już wiem.
Zawsze jest taka z nowymi?
Nie. Wyczuła świeże mięsko. W końcu odpuści.
- No chyba sobie żartuje. - Co?
- Mój brat. - Ten pijany?
Tak.
Pomóc ci?
Lepiej, żebyś tego nie oglądał.
Dokąd się wybierasz?
Nie chcę tego słuchać.
To Vicki!
- Co się stało? - Wezwijcie karetkę!
Cofnijcie się.
Coś ją ugryzło, krwawi.
Otwórz oczy.
- Co się stało? - Kolejny atak.
To nie byłem ja.
Damon.
Witaj, braciszku.
Kruk to przegięcie.
A jakie cuda wyczyniam z mgłą.
Kiedy się zjawiłeś?
Miałem przegapić szkołę?
Zmieniłeś fryzurę. Niezła.
Minęło piętnaście lat.
Nie cierpiałem lat dziewięćdziesiątych.
Paskudna moda.
Nie pasowała ci.
Nie ganiaj za nowinkami.
Co tu robisz?
- Tęskniłem. - Nie lubisz prowincji.
Nie ma tu nic dla ciebie.
Nie nudzę się.
Zostawiłeś w niej trochę życia.
Wyszedłeś z wprawy?
To kłopot. Dla ciebie.
Czemu teraz tu jesteś?
Mógłbym cię spytać o to samo,
ale z pewnością odpowiedź
streszcza jedno słowo:
Elena.
Chodźmy do kafejki, czekajmy na wiadomości.
Odwiozę Jeremy'ego do domu.
Nie jestem medium.
Ale cokolwiek widziałam
albo myślę, że widziałam.
Czuję...
Że to zaledwie początek.
Zapiera dech w piersi.
Łudząco przypomina Katherine.
I co, działa?
Jesteś tu, w jej świecie.
Czujesz, że żyjesz?
Ona nie jest Katherine.
Miejmy nadzieję.
Pamiętasz, jak się skończyło.
Kiedy po raz ostatni dopadłeś coś większego od wiewiórki?
Nie uda ci się.
Przyznaj. Chciałbyś.
Zróbmy to. Razem.
Widziałem dziewczyny. Albo przejdźmy do rzeczy.
Od razu idźmy do Eleny.
- Dość. - Wyobraź sobie smak jej krwi.
Niemal go czuję.
Przestań.
Szacunek.
Styl już nie ten,
ale miło mnie zaskoczyłeś.
I ta mina. Świetna.
To nie zabawa.
Gdziekolwiek się pojawisz, umierają ludzie.
- Taki los. - Nie tutaj.
Nie pozwolę.
- Uznam to za zachętę. - Proszę cię.
Minęło tyle lat, dajmy spokój.
Obiecałem ci wieczną udrękę, dotrzymam słowa.
Nie zbliżaj się do Eleny.
Gdzie masz pierścień?
Za parę godzin wzejdzie słońce
i wszystko obróci się w proch.
Spokojnie.
Jest tutaj.
Nie jesteś ode mnie silniejszy.
Przegrałeś, kiedy przestałeś żywić się ludźmi.
Nie próbuj znowu.
Obudziliśmy Zacha.
Cześć, Zach.
W porządku?
Jenny już jedzie.
Widzisz ich? To policja.
Ludzie przestaną ci wybaczać.
Koniec taryfy ulgowej.
Zapomną, że rodzice umarli, bo mają swoje sprawy.
Życie idzie naprzód.
Też powinieneś.
Widziałem, jak na cmentarzu pisałaś w pamiętniku.
Tak idziesz naprzód?
Rodzice by tego nie chcieli.
Wytrzeźwiałaś już?
Nie.
Pij dalej. Odwiozę cię.
I siebie też.
Dlaczego mnie nie chce?
Czemu faceci nigdy mnie nie chcą?
- Nie wiem. - Nie umiem się zachować.
Zawsze mówię nie to, co trzeba.
W przeciwieństwie do Eleny.
Nawet się nie stara.
A gość ją wybiera, właśnie ją.
Zawsze. Jak wszyscy.
A ja tak się staram i nic.
To nie zawody.
Właśnie, że tak.
Już dobrze.
Nic nie mów.
Wampir.
Kochany pamiętniku.
Myliłam się.
Myślałam, że zdołam uśmiechać się i potakiwać.
I będzie dobrze.
Miałem plan.
Chciałem się zmienić.
Stworzyć nowego człowieka,
bez przeszłości...
Bez bólu...
- kogoś żywego. - kogoś żywego.
Ale to niełatwe.
Złe rzeczy ciągną się za nami.
Osaczają.
I nie uciekniesz im.
Choćbyś nie wiem, jak chciał.
Możesz tylko przygotować się na dobro
i zaprosić je, kiedy przyjdzie.
Bo jest ci potrzebne.
Jest potrzebne mnie.
Już późno.
Chciałem sprawdzić, czy wszystko w porządku.
Od wielu miesięcy wszyscy się o to martwią.
Poradzę sobie.
Co im mówisz?
Że dam radę.
Wierzysz w to?
Spytaj jutro.
W domu jest cieplej. Porozmawiajmy.
Wejdziesz?
Tak. esz?