Co to, kurwa, ma być?
- Zapłacisz za wszystko. - Czyli za co?
Za poświęcenie swojego życia na wykorzenianie zła?
Usuwanie zagrożeń? Obronę tego kraju?
Powiedz to reszcie swoich agentów.
- Co? - Poświęcasz nas.
Pozbywasz się nas.
Masz czarną listę celów
i eliminujesz tych, których uznasz za zagrożenie – także swoich.
Znalazł się cholerny anioł miłosierdzia.
Ci ludzi ci ufają.
Słyszysz sam siebie?
Czego się spodziewałeś?
Zasoby są usuwane. Dobrzy ludzie umierają.
Taka jest cena wolności, chłopcze.
Mamy to.
Co zamierzaliście zrobić? Wykraść Archiwum, ujawnić je.
Nie wpadliście, że zrobię z was zdrajców?
Prawda ma znaczenie.
- Ja decyduję, co nią jest. - Wiemy.
Nie musimy przekonywać całego świata.
Wystarczy, że przekonamy ich.
Dalej!
Jacque, pamiętasz patriotów i patriotki,
którzy tworzą twój tajny program?
Oczywiście, że tak.
Rozesłałaś ich po świecie, żeby wykonywali twoje rozkazy.
Skontaktowałem się z nimi
i opowiedziałem o twoim Archiwum, a oni chcieliby się dowiedzieć więcej.
Więc zaprosiłem ich, żebyście mogli omówić szczegóły.
Coś ty narobił?
Do tego został wyszkolony.
Opracuj plan, wykorzystaj przeszkody.
Zwabiliśmy cię tutaj, żebyście pogadali twarzą w twarz.
Jak możesz sobie wyobrazić, twoi agenci mają wiele pytań.
O śmierć cywilów, brak nadzoru,
ale przede wszystkim o to, jak agenci tacy jak oni są usuwani.
Jak dobrzy ludzie umierają.
Odebrałaś mi i zniszczyłaś wszystko, co kochałam i w co wierzyłam.
I dzięki temu kraj jest bezpieczniejszy.
Może. A może nie.
Ale prawda zostanie ujawniona. Prześlę to Dyrektorce Wywiadu Narodowego.
To koniec twojego programu.
I nazywasz to zwycięstwem?
Nie.
To tragedia.
Ufałam ci.
Wykonałabym każde polecenie.
Nie sądziłam, że aby obalić potwora, sama będę musiała się nim stać.
Sidney.
Nie musiałaś się niczym stawać.
Ty od zawsze byłaś potworem.
OSTATNIA RUBIEŻ
Jesteśmy 10 km na południe od Willow Creek.
Okej. Dyspozytor jest na łączach ze stanowymi. Wsparcie w drodze.
Zapytaj, czy coś mają.
Służba Geologiczna coś wie?
Nie, ale FAA znalazło w okolicy pilota.
Potwierdza aktywność na południe od zapory Nenana.
Co najmniej cztery SUV-y, tuzin ludzi, może więcej.
Zmobilizuj jednostki.
I niech będą cicho. Nie wiemy, w co się pakujemy.
Przyjęłam.
Dzisiaj to zakończymy, prawda?
Nie inaczej.
Tak, poświęciłam kilka żyć, żeby ocalić miliony.
Wy nie robicie wszystkiego, co konieczne, aby ukończyć misję?
Zacieracie granice!
Nie oceniam was. Nie obchodzi mnie, co robicie w terenie.
Ale zanim podważycie moją lojalność,
przypomnijcie sobie wszystkie dobre rzeczy, które razem zrobiliśmy.
Ameryka jest Ameryką dzięki nam!
Nie działałabym na szkodę programu…
a już na pewno nigdy intencjonalnie nie działałabym na szkodę żadnego z was.
Ale jeśli już musicie odmalować mnie jako tę złą…
to proszę,
byle w żywych barwach!
PRZESYŁANIE Z DYSKU
Szlag.
Dalej!
Dalej, Marks! Idziemy!
Do osłony. Łączność tylko w razie potrzeby.
Za mną! Oczy dookoła głowy.
Będziesz mnie osłaniać. Gotowy?
- Dokąd idziesz? - Po Havlocka. Gotowy?
- Tak. - Teraz!
Idź!
Gra skończona, Sidney!
Pora zostawić ten bałagan za nami.
Sidney?
Robert pozwolił, aby zasady stanęły mu na drodze do wielkości,
ale ty i ja, moja droga,
rozumiemy, że współczucie jest luksusem,
na który najzwyczajniej nas nie stać.
Szlag.
Ty szmato!
O Boże.
Co się stało?
Mów do mnie. Jesteś ranna. Co się stało?
- Co się stało? - Została dźgnięta.
Jezu Chryste. Jak głęboko?
Głęboko.
- Na wylot. - Głęboko.
Dobra, podnieśmy ją.
Marks!
- Marks! Idziemy do wozu. - Pomocy!
Z drogi!
Okej. O kurwa.
- Mocno krwawi. - To z wątroby.
Uraz naczyniowy. Trzeba ją otworzyć, ocenić uszkodzenia, zatamować krwotok.
- Dajcie nam wodę! Płyny! Dalej! - Już.
- Spójrz na mnie. - Copper River jest godzinę stąd.
- Marks. - Healy też.
Spytajcie, kiedy dotarłoby pogotowie z Fairbanks.
Niech Copper River wyśle karetkę i przygotuje salę operacyjną.
Tak?
Uciekaj.
Nie. Nigdy cię nie zostawię.
Wykorzystaj sytuację.
Wykorzystaj przeszkody.
Trzeba ją przewieźć, jasne?
Musimy się streszczać. Chodź, mam cię.
- Dalej. - Koce.
Dajcie koce.
Kocham cię.
- Kocham cię. - Dajcie tu koce!
Obaj wiemy, że nie przeżyje drogi do Copper River.
W górę rzeki Salt Creek jest wioska Dene. Mają sprzęt medyczny, lekarkę.
- Tak zróbmy. - Dobrze.
Hutch cię poprowadzi.
- Jedźmy. - Frank.
Miałeś mnie aresztować.
Chyba nie zdążysz.
Jeszcze nie odklepuję.
Dobra, jedźcie.
Oż ty skurwy… Hej!
Niech to, kurwa, szlag!
Cholera.
Kurwa mać!
Jasna cholera.
Levi! Nie ruszaj się! Nie…
O kurwa.
Stać!
I co zrobisz, Frank? Zastrzelisz mnie? Zabijesz?
Nie ruszaj się.
Wiesz, że to nie ja jestem tym złym.
Mówiłem, że zmienimy razem świat.
I zrobiliśmy to. Zdemaskowaliśmy Bradford.
Cała jej skorumpowana sieć upadnie.
A teraz cię zatrzymuję.
Kto wie, co jeszcze planowała.
Ilu ludzi by zginęło. Powstrzymaliśmy to. Ocaliliśmy ich.
Razem. Musisz pozwolić mi odejść.
Nie mogę. Jestem marshalem, a ty zbiegiem.
Cel nie uświęca środków, Levi.
Zginęli ludzie. Odpowiesz za to.
- Na ziemię. - Odpowiem? A ty odpowiedziałeś?
Masz jakieś sekrety?
Co z tą bronią, którą znalazłem?
- I schowałem, by cię chronić? - Działam według zasad.
Według zasad?
Wierz, w co chcesz.
Możesz udawać, że to prawda, ale masz wybór, Frank.
I będziesz musiał wybrać, co jest słuszne, a co nie.
Możesz ocalić Sidney albo mnie zatrzymać.
Twój wybór.
Kurwa mać!
Tutaj. Niżej i w lewo.
Szlag.
Dobra, daj mi chwilę.
Nie mogę docisnąć. Obróć ją w moją stronę.
- Szybko. - Chwileczkę. Podnieść ją?
Tak, szybko.
Widzisz tam coś, Stagg?
Okej. Módlmy się, żeby wytrzymało.
Jej stan jest stabilny. Niech się nie rusza.
Mam.
Zdezynfekuj i podaj kolejną kroplówkę.
Kenai, skarbie, przynieś więcej koców.
Jak sytuacja?
- Nie wiem. - Jak to?
Nie jest dobrze.
Muszę się przewietrzyć.
Co z nią?
Niedobrze.
Ma ranę ciętą żyły wątrobowej.
Prawdopodobnie wrotnej.
Założyłam klamrę i podajemy płyny.
Płyny pomogą przywrócić objętość krwi i podnieść poziom tlenu,
ale zanim dojdzie do niedotlenienia,
- konieczna będzie transfuzja. - I?
Nie zrobię jej tutaj.
Poziom tlenu we krwi wynosi około 90 i nadal spada.
Z upływem czasu i krwi ta wartość będzie spadać.
Kiedy spadnie poniżej 80%, stracimy ją.
To co robimy?
Pogotowie jest za daleko, a w Copper River nie zrobią transfuzji.
- Do Fairbanks jest 90 minut? - Nie da rady.
Nawet jeśli jakimś cudem drogi będą puste,
nie przeżyje.
Skuter śnieżny może jechać przez las.
To byłaby opcja, gdyby starczyło nam paliwa.
Od tygodnia nie mieliśmy dostaw.
- Musi trafić do Fairbanks. - Przygotujmy ją do transportu, okej?
Nie rozumiesz, jak poważnie jest ranna.
Rozumiem, że jeśli tu zostanie, umrze, tak?
Nie przeżyje tak długiej drogi.
To jak inaczej? Słucham.
Ta kobieta umiera.
I jeśli umrze, to z naszej winy, chyba że coś wymyślimy.
Tak tu postępujemy, prawda?
Współpracujemy, dzielimy zasoby, przeżywamy.
Więc…
A psy?
Cappy Weaver ma sześć husky. Czołg by uciągnęły.
Leć po niego. Zuch chłopak.
Do dzieła.
Przykro mi, ale nawet z psami będziesz musiał torować sobie drogę.
- To cię spowolni. - Nie pozwolę jej umrzeć.
Jeśli uda mi się pokonać przełęcz, pojadę trasą FIA Old Glacier.
Wyjedziemy prosto na autostradę.
Trzeba złapać Shootera Browna. Mieszka niedaleko.
Przekaż, żeby czekał na nas u wylotu trasy.
Pojedziemy prosto do Fairbanks. Gotowa?
Jakoś się trzyma.
Musisz pędzić co tchu.
Ruszajmy.
Masz plecak.
- Weź moją strzelbę. - Dzięki, Riff.
Dzięki, stary.
Dobra.
- Dobra. - Kiedy tylko pokonasz przełęcz,
będziesz miał mało czasu.
- A kiedy mieliśmy go dużo? - No.
Wszystko gotowe?
No dobra.
Dobra, ruszamy. W porządku.
Hut!
Dalej! Hut!
Przenieśmy ją do auta.
- Nie ma mowy, nie zabiorę jej. - Że co?
To przez nią nie żyje Donnie, policjantka Reed i reszta.
- Posłuchaj mnie. - Masz swoją robotę, ale na mnie nie licz.
Oceniaj mnie jak chcesz,
ale będę spał spokojnie, wiedząc, że ta kobieta umrze przeze mnie.
Stać cię na więcej.
Doskonale wiesz, że prawo nie obliguje mnie do pomocy.
Nie wyglądasz mi na miłośnika zasad,
ale skoro tak, Shooter,
to może zaczniemy od braku tablic rejestracyjnych?
Pieprz się.
Sprawdźmy w środku. Co tam masz?
No proszę.
Otwarte puszki po napojach alkoholowych. Kolejne naruszenie.
Nielegalne usunięcie pasów bezpieczeństwa. To dość wykroczeń,
żeby skonfiskować twój pojazd do końca sezonu na wilki,
ale to nie problem, co? Bo ty celujesz głównie w whiskey.
Cholera, Frank. Tak to rozegrasz?
Dokładnie tak, Shoot.
Pakujemy ją.
Dalej.
Zajmij się psami.
SZPITAL OPATRZNOŚCI W FAIRBANKS
Dostępni sanitariusze proszeni są do apteki.
Ja pierdolę.
- Tak. - Znaleźliśmy go.
Znaleźliśmy Havlocka.
Szlag.
- Kolano cię boli? - Wszystko mnie, kurwa, boli.
Prywatny pilot to zgłosił?
Tak, leciał po zapasy.
Zanim dojechaliśmy, niewiele już zostało.
Za szybko wjechał w zakręt?
Nie. Gołoledź, krótki poślizg, długi upadek.
- Dość poetycko moim zdaniem. - Dlaczego?
Koniec końców to nie my go dopadliśmy, tylko Alaska.
Jesteśmy pewni, że to on?
Zbyt spalony na odciski, ale zgłoszono kradzież tego auta.
Waga i wzrost się zgadzają.
Ale na DNA nie ma co liczyć, prawda?
Frank, to on.
Nie ma nawet trzonowca, którego naszym zdaniem użył,
żeby rozpiąć kajdanki w samolocie.
Trudno mi uwierzyć, że to koniec.
Alaska go dopadła.
Jak sytuacja, Tommy?
Kierownik jest na miejscu.
Wyłączyli turbiny, znaleźli to, co zostało z Bradford.
- Ohyda. - No.
- Wezwałeś koronera? - Tak.
Wiadomo coś o Scofield?
Nie, jeszcze nie.
MÓDLMY SIĘ ZA FAIRBANKS
Do następnej akcji?
Jeśli nam się poszczęści, następna będzie na plaży na Florydzie.
- Za gorąco. - Jesteście jacyś inni.
Dzięki, że przyjechałeś, Ted.
Wyrwałeś mnie z miasta.
No. Znasz Hutcha?
Co u ojca?
Nie widziałem go od czasu połowów na rzece Twentymile.
Nadal rozrabia?
- Doprowadza mamę do szału. - Jesteście po jednych pieniądzach.
Wprowadzono mnie po drodze.
Ale szczegóły nie są jasne.
Co się wydarzyło?
Nie jesteśmy pewni, czy sami to w pełni rozumiemy.
Langley jest w to zamieszane.
Jakaś kobieta, Jacqueline…
- Bradford. - Tak, Bradford.
Posłuchaj, Ted… Zajmuję się tym całe życie.
Zaufanych polityków zliczę na palcach jednej ręki.
Jesteś dla mnie wzorem.
Dlatego chcę ci to przekazać osobiście.
- Co to jest? - Prawda.
Porozmawiamy, jak już to przejrzysz.
Chcemy się upewnić, że trafi do zaufanych rąk.
Kogoś, kto ma możliwość wszczęcia kompleksowego dochodzenia.
Tak?
Gubernatorka dzwoni.
Powiedz, że oddzwonię.
Nie, Ted. Odbierz.
To gubernatorka. Poczekamy na zewnątrz.
Co?
- Uśmiechasz się. Czemu? - To głupie.
No powiedz.
Nie wiem, po prostu…
jeśli mój autorytet dał ten nośnik swojemu autorytetowi…
to budzi nadzieję.
- Wzruszyłeś się? - Wal się.
No weź, to komplement.
Doceniam to.
Ja również…
- ale się nie przyzwyczajaj. - Ty też.
W hokeja nadal nie masz ze mną szans.
Jak się czujesz?
Mam odpowiedzieć, że jestem szczęściarą?
Skłamię.
Nie pierwszy raz, więc…
Jak mnie tu przywiozłeś?
Miałem pomoc.
Archiwum.
Jest bezpieczne.
Ma je zaufana osoba.
Prawda wyjdzie na jaw.
Musisz jeszcze o czymś wiedzieć.
Doszło do wypadku, znaleźliśmy ciało.
Myślisz, że to Levi?
Myślę, że wielu tego chce.
Nie muszę wyjaśniać czemu.
Ja miałem znaleźć 52 więźniów.
Twojego męża nigdy nie było na liście, więc…
Co?
- Nieważne. - Nie.
Może dla mnie ważne.
Myślę o Bradford.
Co wtedy powiedziała.
Przez ten cały czas chciałam wierzyć, że zatraciłam siebie…
w tej sprawie.
Ale nie zatraciłam.
To mnie nie zmieniło.
To pokazało, kim od zawsze jestem.
Poważnie w to wierzysz?
Myślę o…
strażnikach z samolotu, którzy zginęli. Myślę o mieszkańcach tego miasta.
Twoim przyjacielu Donniem.
Oni wszyscy zginęli przez to, co zrobiłam.
Przez mój świadomy wybór tego,
co uważałam za słuszne.
- Mój ojciec by tym gardził. - On nie musiał podejmować tej decyzji.
Przestrzegał zasad. Żył zgodnie z regułami.
Napij się, dalej.
Kiedy zapytałaś o Ruby…
nie wyznałem całej prawdy.
Powodem, dla którego zaatakowali mnie tamtego dnia,
dla którego zginęła w strzelaninie,
była moja świadoma decyzja, wybór.
I kiedy chowałem swoją małą córeczkę,
przysiągłem sobie, że od teraz już zawsze będę przestrzegał zasad.
I zmusiłem się, by tak właśnie robić.
Bo kierując się regułami, nie musisz podejmować decyzji.
Nie musisz wybierać, co jest słuszne, a co nie.
Nie jesteś odpowiedzialny za szkody, które wyrządzą twoje wybory.
Robisz swoje i winisz zasady.
Ale zapytam cię, Sid,
naprawdę uważasz, że zasady gwarantują sprawiedliwość?
Czy potrzeba ludzi…
i ich trudnych wyborów…
czasem niemożliwych wyborów, podjętych w pośpiechu.
Nie pochwalam wszystkiego, co zrobiłaś.
Ale rozumiem twoją motywację.
A twój tata zgodziłby się, że walczyłaś w słusznym celu.
Zobaczymy się przed rozprawą?
Myślisz, że do niej dojdzie? Daj spokój.
Departament Sprawiedliwości się wycofa, żeby ukryć brudy na CIA i Bradford.
Nie.
Zamkną salę sądową.
Powołają się na wszystkie protokoły bezpieczeństwa narodowego,
żeby to się nie rozniosło.
Ale nie łudzę się, że wyjdę z tego wolna.
Ten przyjaciel, który ma Archiwum – ufasz mu?
Bezgranicznie.
Muszę iść.
Wracaj do domu, Frank.
No więc…
rozmawialiśmy z Lukiem i oboje musieliśmy się zdystansować.
No i…
żadne z nas nie wiedziało, nie wie,
jak możemy ruszyć do przodu jako rodzina.
Ale ostatecznie właśnie to musimy zrobić.
Ruszyć do przodu.
Zgadzam się. Wiem.
Jesteśmy w trudnej sytuacji.
Tato, powiedz coś.
Przekażę ten pistolet.
Przyznam się i poniosę konsekwencje.
I to niby wróci mi siostrę?
Dzięki temu znów będziemy rodziną?
Paddy Coogan nie żyje.
Ruby odeszła, a teraz co?
Ciebie też stracimy?
To tylko zniszczy naszą rodzinę.
Możesz się go pozbyć?
- Nie, synu. - Pozbądź się broni.
Już raz to zrobiłem. I oto, do czego to doprowadziło.
Zasługuję, żeby ponieść konsekwencje.
A na co zasługuje Luke?
Na co ja zasługuję?
Spójrz, ile dobrego zrobiłeś, Frank.
Spłaciłeś swój dług.
My również.
A jeśli coś jeszcze zostało, spłacimy to razem.
Rozumiecie, co to znaczy?
Takie sprawy wracają. Mają swoje konsekwencje.
To poważna decyzja.
Tak.
Tutaj podejmujemy decyzje jako rodzina.
Potrzebujemy cię, tato.
Jeśli chodzi o mnie, ta broń nigdy nie istniała.
Nigdy jej nie widziałem.
Ja również.
Naprawdę tego chcecie?
Tak.
Już czas.
Już czas, żeby ta rodzina… żeby zostawiła to za sobą.
Niech to szlag.
Dla których warto żyć
- Wiesz, o czym myślę? - O czym?
O kupnie wielkiej balii z drewna cedrowego.
Co sądzisz?
Moglibyśmy ją postawić pośród drzew, za chatkami gości.
Nie potrzebuje prądu. Opala się ją drewnem. Co myślisz?
- Najpierw naprawmy gniazdko. - Już je naprawiłem.
Hej, mamo. Lotnicze taxi przywiozło mrożone pizze.
- Możemy zjeść? - Nie, będzie obiad.
- Hej, Kira. - Dzień dobry, pani Remnick.
Mama prosiła, żebym to pani dała.
- Prezent do nowego domu. - Nie musiała.
Dziękuję.
- Szlag. Rany boskie, Luke! - Co?
Luke, co mówiłem…
Co mówiłem o zostawianiu…
- Cześć, Kira, Jak leci? - Hej.
Ktoś wdepnie w to wieczko.
- Kto taki? Ja. - Przepraszam.
- I dobrze. - Wspaniałe.
- Podziękuj mamie, ale wyślę też liścik. - Mrożona pizza.
- Powiedz, że na obiad. - Nie, mama nie pozwala.
- Co? - Nie.
Mogę ją podrasować.
Poczekaj. Robisz bałagan.
- O nie, robię bałagan. - Przestań.
Krawat mnie dusi w tej twojej socjecie Płaczę całymi dniami
Tato, nie.
Robisz siarę.
Byliśmy tak zajęci Nadążaniem za Jonesami
Dobra… Nie mogę na to patrzeć.
- No weź. - Wypłoszyłeś ich.
Podstawy miłości
- Romantyk. - Dalej, skarbie.
Może pora wybrać się do…
Luckenbach, Texas Waylona, Willie i chłopców
- Może to pierwsi goście. - Prowadzimy dostatnie życie
- Może malarz. - Może malarz naprawi gniazdko.
- Tak? Ja je naprawię. - Puść mnie.
- Piosenki Hanka Williamsa… - Słucham?
Tak, już go daję.
Do ciebie.
Kto to?
Nie wiem.
Hej, Luke.
Tak?
Hej, Frank. Jak się miewasz?
Gorzej niż chwilę temu.
To niedobrze. Nie martwiłeś się o mnie?
Ani trochę.
Nie ciekawi cię, jak to zrobiłem?
- Zgaduję, że to był Julian Steel. - Tak się nazywał?
Znalazłem jego ciało w trakcie obławy.
Wiedziałem, że się przyda.
Nigdy nie dotarł do Oklahomy, co?
Nie, ale spełnił swoje zadanie.
Liczyłem, że ogień zdenaturuje jego DNA, ale ty to wszystko wiesz.
Czemu nic nie mówiłeś?
Bo nie jesteś już moim problemem.
- Naprawdę? - Tak, naprawdę.
Mogę żyć ze świadomością, że gdzieś tam sobie jesteś.
Póki trzymasz się jak najdalej od mojego zakątka świata.
- Będzie trudno. - Dlaczego?
Bo ty i twój zakątek świata, Frank, jesteście centrum wszystkiego.
Później to wyjaśnię.
- Teraz mam robotę. - Nie, mów.
Chciałem się tylko upewnić, że jesteście z rodziną bezpieczni w domu.
Zostaw moją ro…
Jesteś pewien?
Tak.
Na stówę?
- Tak. - Postrzeleniec.
Co mogę powiedzieć…
kocham moją żonę.
Napisy: Daria Okoniewska