I28.
- B6. - B6.
G19.
Cal?
OSTATNIA RUBIEŻ
Zacznijmy od początku. Co właściwie wiemy?
Havlock zatrudnił hakera z Rosji, żeby wykradł Archiwum 6.
Haker zniknął, ale wcześniej przekazał Archiwum kurierowi.
Vincentowi Thiago.
Fałszywa tożsamość.
O kurierze wiemy tylko tyle, że przyleciał tu na dobę przed katastrofą.
Mógł o niej wiedzieć, czekać na Havlocka i przekazać mu Archiwum.
Skąd wiedział, że spadną akurat tutaj?
Chyba że sami wybrali to miejsce.
Czemu? Co takiego jest na Alasce?
Niedźwiedzie, konserwy, komary większe niż ptaki.
Co to jest?
Organizują imprezę w Mekce, żeby wesprzeć rodzinę Donniego.
Piwo, jedzenie. Tańce, jak mi się poszczęści.
Piwo i tańce na pogrzebie? W trakcie obławy?
To nie jest pogrzeb. Nasze plemiona nazywają to potlacz.
Kiedy jedno z nas umiera, robimy zbiórkę, żeby wspomóc rodzinę.
Policjant na linii drugiej. Mówi, że to pilne.
Remnick.
Cześć, Frank.
Dobrze cię znów słyszeć.
Robi się.
Sądziłem, że zaraz znajdę twoje ciało gdzieś w tundrze.
Czasami lepiej się rozczarować.
- Łut szczęścia. Jak się czujesz? - Obolały i zmęczony, a ty?
Całkiem dobrze.
Wziąwszy pod uwagę, że przeżyłem katastrofę i obławę.
Alaska jeszcze da ci w kość.
Gdzie jest inspektorka Briggs?
Mamy telefon, linia druga.
Poczytałem o tobie, Frank.
O pobycie w Chicago i powrocie do domu.
Nie wiedziałem o stracie córki.
Przykro mi, Frank. Co za tragedia.
Chcesz pomówić o mojej córce?
Nie, zadzwoniłem pogadać,
bo ścieżka, którą podążamy, wymaga wzajemnego zrozumienia.
Dlatego chcę pomówić na osobności. Wyłączysz głośnik?
Zgłoś się na policję, to pogadamy do woli.
Mówię serio, Frank. To ważne.
Weź słuchawkę.
Bradford martwi twój czuwak.
Chce zawieszenia broni. Jest gotowa negocjować.
Kochałem cię, Sidney.
A ty proszę, próbujesz mnie dorwać. Dlatego muszę pomówić z Frankiem.
Frank, chwyć słuchawkę, proszę. Nie chcę mówić przy wszystkich.
- O czym? - O naszej tajemnicy.
Dziękuję, Frank.
To dla mnie ważne, żeby pokazać ci moją słowność.
Oddałem ci żonę.
Nie pisnąłem ani słowa o schowanej w domu broni.
W zamian chcę tylko, żebyś odpowiedział na pytanie.
Tylko jedno.
Jakie pytanie?
Musisz obiecać, że odpowiesz szczerze.
- Dobrze? - Jakie pytanie?
Bardzo proste, Frank.
Mogę ci ufać?
Zastanów się. Odpowiedz szczerze.
Mogę ci ufać?
Tak czy nie?
Tak.
Dziękuję, Frank.
Dzwoni lokalnie, numer z wybieraniem ustalonym.
Dowiedz się, czyj to numer.
Szybko.
- Frank! - No?
Sarah.
- Sarah? - Frank?
Nie ma ich. Nie ma ich w domku. Luke’a i Kiry, nie ma ich.
Spokojnie. Co?
A policjant nie żyje.
Gdzie jesteś?
Na stacji benzynowej u podnóża góry.
Zostań tam. Przyjadę po ciebie.
- Frank. - Poczekaj. Tak?
Myśliwy znalazł Kirę Moore, żywą.
- A Luke? - Mówi, że jest z więźniem.
Znajdziemy Luke’a. Kocham cię. Daję ci Hutcha.
Wyślij patrol, uruchom Amber Alert. Potrzebuję helikoptera. Havlock poczeka.
Leć.
- Gdzie ona jest? - Ze znachorką.
Odzyskała już przytomność.
- Pan ją znalazł? - Tak.
Na szlaku jakieś sześć kilometrów stąd.
Lorna, Susie.
Jesteś cała?
Chodź tu.
- Przepraszam. - Za nic nie przepraszaj.
Spójrz na mnie. Nie masz za co przepraszać.
Jesteś bezpieczna.
Wezwiemy do ciebie pomoc.
Dobrze? A w międzyczasie
przyjrzyj się tym zdjęciom i wskaż tego, który porwał Luke’a.
- To on? - Nie.
Nie strzelisz do mnie.
Miałeś już na to szansę.
- To on. - Na pewno?
- Tak. - Tak?
Już dobrze, chodź tu.
Strzelę. Przysięgam, że strzelę.
Zabij mnie, a będziesz mnie widział za każdym razem, gdy zamkniesz oczy.
- Jak daleko do autostrady? - 13 km drogą, trzy szlakiem.
Pójdę po skuter śnieżny.
Co ty tu robisz, Sarah? Wysłałem stanowych do domku.
- Luke tu jest? - Nie.
- Ponoć jest z więźniem. Wiesz gdzie? - Nie. Ale wiem z kim i gdzie był.
Kira mówiła, że mieli wypadek. Ty ją tu przywiozłeś?
- Nalegała. - Daj mi kluczyki.
- Jadę z tobą. - Może ja też powinienem.
- Nie. - Nie, zostań.
Chcę pomóc.
W chacie jest Kira Moore.
Przeszła przez piekło. Zajmij się nią, powiadom matkę.
A mój wóz?
Twój wóz w końcu będzie jeździć jak powinien.
Halo?
Jest tu ktoś?
Dawaj kluczyki.
Ty skurwielu.
Dzięki.
- Nie umiem tym jeździć. - To się lepiej naucz, niuniuś.
Mamy robotę.
CENTRALA CIA LANGLEY, WIRGINIA
- Kiedy to się stało? - Jest online.
Znamy jego położenie?
KOLEJNA AUTORYZACJA ZA: 24:27:36
To on, szefowo. To Havlock.
Próbowaliśmy wyłączyć czuwak, który podłączył do Archiwum.
- To on pisze? - Tak.
Od ponad minuty, więc używa złożonego hasła do resetowania licznika.
- Żyje. - I jest groźny.
- Wiemy, gdzie jest? - Odbija sygnały po całym świecie.
Nie możemy nawet złamać głównej warstwy szyfrowania.
Chcę, żebyś wyłączyła ten licznik, Junie.
Możesz korzystać ze wszystkich zasobów, aby znaleźć obejście. Poradzisz sobie?
- Tak jest. - Do dzieła.
Bierz się do roboty.
Dzwoniła firma telekomunikacyjna.
Potwierdzili, że to numer przypisany do Klondike Lodge, Parks Highway, pokój 130.
Havlock tam jest.
Jak szybko dostaniemy nakaz?
Policja!
Czysto.
Był tutaj.
Przetrząśnijcie pokój.
Poszperałem trochę. Twój syn paskudnie trafił.
Romero ma paranoję i jest nieobliczalny w sensie prawnym.
Ukończył z wyróżnieniem Akademię Morską. Robotykę i inżynierię systemów sterowania.
Pracował dla agencji DARPA, tworząc różne narzędzia do inwigilacji.
Co poszło nie tak?
Według akt sądowych Romero twierdził, że jego przełożeni go śledzą.
Poprzez jego komputer, telefon. Ewidentny stan psychotyczny.
Zabił sześciu pracowników federalnych.
Wysadził rzekome rządowe punkty nasłuchowe.
Zabił też sąsiada, wyrwał sobie trzy zęby
i rozczłonkował swojego psa, szukając podsłuchów.
- Boże drogi. - Ponoć wspominał
o zemście na byłej kochance. Coś ci to mówi?
Ani słowa o kobiecie.
Sprawdź, czy ma jakąś byłą albo współpracował z policjantką.
Może do nich jedzie.
Jeszcze jedno, Frank. Havlock dzwonił z lokalnego hotelu,
który opłacił kurier.
Najpierw Romero. Muszę wiedzieć, dokąd jedzie.
Myślałem, że są bezpieczni. Po prostu…
Tyle się działo z dochodzeniem, z tobą…
Powiedz coś.
Czego oczekujesz?
Nie ma o czym mówić, bo nic nie jest w porządku.
Boję się, jestem przytłoczona,
w dodatku wszystko działo się pod twoim nosem.
Więc nie, nie chcę rozmawiać. Chcę, żebyś to naprawił.
Chcę rozwiązania i chcę znaleźć syna.
Hej! Zatrzymaj się!
Co się stało?
- Gnój do mnie strzelił. - Kto?
Chciałem sprawdzić, czy nikomu nic nie jest.
Był tu ten chłopak?
- Tak, to on. - Był ranny?
Obaj byli ranni.
Więzień federalny wziął go na zakładnika.
Marka i model pana pojazdu.
Nie wiem, to pojazd państwowy.
- Solarka z pługiem. - Którędy pojechali?
- Na wschód. - Jedź!
Przyślemy pomoc.
Co Havlock miał na myśli, kiedy wspominał przez telefon,
że mają z Frankiem jakąś tajemnicę?
- O co chodziło? - To pewnie jakaś ściema.
No, to samo pomyślałam.
REPUBLIKA TURCJI VINCENT THIAGO
Nie są jego. Wszystkie trzy należą do jego kumpla, kuriera.
Havlock dzwonił stąd. Kierownik mówił, że kurier zapłacił gotówką.
To musi być jakaś kryjówka albo punkt odbioru.
Scofield.
Ignorujesz moje telefony?
Nie, niczego nie ignoruję. Wieża telekomunikacyjna padła.
A wi-fi jest tutaj beznadziejne.
Mama ma nawrót.
- Wszystko dobrze? - Nie, jest w złym stanie.
Słyszałaś o telefonach?
Twierdzi, że ktoś tu wczoraj był, bo tata zamówił nową linię telefoniczną.
Przypominam, że tata nie dzwonił od niemal dwóch dekad.
- Pewnie jest powód… - Mamy diagnozę.
To już oficjalne. Demencja naczyniowa.
Poprośmy o drugą opinię.
Nie oczekuję, że zrozumiesz. Jesteś jak ojciec.
To nie fair.
Umieszczę ją w domu opieki.
Chciałam cię uprzedzić.
- Molly? - Kończę, woła mnie.
Co tam masz?
Archiwum.
- Zabezpieczcie to wszystko. - Jasne.
Co to za miejsce?
TEREN PRYWATNY WSTĘP WZBRONIONY
Co my tu robimy?
Byłem jednym z inwigilatorów.
Miałem obserwować innych. Przyglądać się ich życiu.
Rząd myśli, że uciszy ludzi, jeśli będzie śledził ich każdy krok.
Będzie ich kontrolował.
Ale ja znam ludzi.
Analizuję ich od lat.
Prawda jest taka…
że w rzeczywistości…
naszym naturalnym stanem jest chaos.
Ludzie są poplątani, ułomni.
Ale to nie powód, żeby rząd leciał z nami w chuja.
Pomóż mi.
Ruchy.
Chwyć z tej strony.
Co to jest?
To jest niespodzianka, której ci szmaciarze się nie spodziewają.
A teraz się zabawimy.
Jak rozmowa z Toddem?
No cóż, trudno to wyjaśnić.
Może spróbujesz?
Czuję, że nie jesteśmy ze sobą szczerzy.
- Musimy porozmawiać. - O czym?
Frank, tu Marks. Jesteś tam?
Słucham.
Wydaliśmy list gończy za solarką i chyba mamy coś jeszcze.
Przyszło zgłoszenie z bezzałogowej podstacji elektrycznej.
Dwadzieścia minut temu doszło do awarii zasilania.
Myślisz, że to jest powiązane z Lukiem?
Gdzie jest ta podstacja?
Byli tutaj.
Szlag! Wracaj do samochodu!
- Jesteś cała? - Tak.
Hutch.
Zastanów się, co robisz.
Trzymam się zasad.
Ten nośnik zagraża bezpieczeństwu kraju.
Jeśli przekażesz Archiwum FBI, trafi do ich łańcucha dowodowego.
Odetną nas.
To nie podlega dyskusji.
Poczekajmy na to, co powie CIA. Frank by się ze mną zgodził.
Franka interesuje teraz tylko syn.
Straciliśmy już rejestrator lotu. Nie chcę stracić i tego.
Takie są zasady.
Skoro Havlock to zostawił, to miał ku temu powód.
Nie znaleźliśmy go przypadkowo.
To pułapka.
Przekażę go Biuru Dochodzeń Specjalnych.
A jeśli on chce, żeby trafił do Eielson, bo to jakiś koń trojański?
Masz już chyba paranoję.
- To to? - Tak.
Havlock chce, żebyśmy przekazali to jako dowód.
I właśnie to robisz.
Upomnij się o podziękowanie, jak już go dorwiemy.
Chyba coś mam, Frank. Szperałem w przeszłości Romera.
Opublikował kilkanaście filmików,
w których wymienia obiekty zagrażające prywatności.
Ambasady, wieże telekomunikacyjne, różne bazy wojskowe.
I tak sobie pomyślałem.
Romero powiedział, że zemści się na byłej kochance.
A jeśli źle to zrozumieliśmy?
Myślisz, że nie chodzi o osobę?
Chodzi o miejsce.
Dokąd prowadzą te linie energetyczne?
Do Delta Junction, Tok…
- To nie droga do Gakony? - Instytut badawczy HAARP.
Ta podstacja, którą uszkodził Romero, dostarcza prąd
wojskowemu laboratorium badawczemu na południe stąd.
To jest właśnie jego cel: wojskowy ośrodek badawczy.
Co to jest?
Ten kurwiszon to nasz cel.
CIA mówi, że paszporty Thiago są fałszywe, a jego odcisków nie ma w systemie.
- Cole? - Dzięki.
- Halo? - Hej.
Sidney?
Może kupisz los na loterię?
Jaką loterię?
Dzisiejszą, dla Donniego.
No tak, potlacz.
- Co można wygrać? - Same dobre rzeczy.
Butlę gazu, drewno opałowe, urocze, ręcznie dziergane czapki.
Wędzone mięso łosia, choć weganom nie podejdzie.
Dwie dychy.
Modlę się o butlę z gazem.
Macie tu gówniany zasięg.
Telefon.
Podsłuchują.
Mogę skorzystać z telefonu?
- Kupuje pani coś? - Wódka, czysta.
- Halo? - Molly, dzięki Bogu.
Mówiłaś, że mama wymyśliła sobie rozmowę z ludźmi z telekomunikacji.
Nie wymyśliła. Ktoś był w domu.
Kto?
Myślę, że biuro dostało nakaz i podsłuchują telefon mamy.
- Nie korzystaj z niego. - Straszysz mnie. Co się dzieje?
Nie rozmawiaj z obcymi. Nikogo nie wpuszczaj.
I dzwoń, gdy coś cię zaniepokoi.
- Rozumiesz? - Chodzi o twój proces?
Rozumiesz?
Telefon jest na podsłuchu. Obserwują nas. Tak, rozumiem.
Odbieram Zoe ze szkoły. Właśnie idzie do samochodu.
Nie chcę jej stresować twoją powaloną robotą, jasne?
Rozłączam się, ale jeśli coś nam grozi, dzwoń.
Jasne? Rozłączam się.
A to co?
Od męża.
Masz czas na dolewkę?
Dzień dobry, generale Thatcher. Marshal Steven Cole.
Streszczono panu sytuację?
Wiemy o awarii.
To robota zbiegłego więźnia, który wziął na cel ośrodek HAARP.
HAARP. Co to za skrót?
Aktywne badanie zorzy przy pomocy wysokich częstotliwości.
Część starego programu DARPA.
Coś nam grozi?
Nie znam konkretów, ale uszkodzona stacja dostarcza prąd do HAARP.
To pierwszy etap większego ataku.
Nie rozumiem.
To znaczy, że badają nowe sposoby na podsłuchiwanie.
Oni tak mogą?
Jakkolwiek sprytny jest wasz zbieg,
HAARP jest przygotowany na takie incydenty.
Mogą się przygotowywać do woli, ale żeby ją powalić, wystarczy zasilanie.
W chwili uszkodzenia podstacji
sieć HAARP wykryła problem i uruchomiła zasilanie awaryjne.
- Odizolowane i zabezpieczone. - Nic nie jest w pełni zabezpieczone.
- Nie chcę nikogo krzywdzić. - Ogarnij się, tworzymy historię.
Jesteś przemęczona.
Szedłeś za mną od hotelu?
Musisz o siebie zadbać.
A ty co, mój lekarz?
Nie, troszczę się o ciebie.
Zawsze to robiłem.
Nie muszę ci ufać, żeby o ciebie dbać, Sid.
- Gdzie jest Archiwum? - Jest bezpieczne.
- Tutaj? - Ty mi powiedz.
Znaleźliście je w moim pokoju?
Bawi cię to?
Nie.
To skąd ten uśmiech?
Bo znowu to robisz.
Przygryzasz wargę, gdy czujesz się niepewnie.
A ty zachowujesz się jak zbyt pewny siebie fiut
i nie jestem pewna dlaczego.
A właściwie to wiem. Bawi cię to.
Tak, bawi mnie to.
Bycie ściganym. Tropionym.
Działanie poza procedurami, improwizowanie.
Działasz najlepiej, gdy plan się sypie i musisz kombinować na szybko.
Jak w Wiedniu.
To nie jest żaden Wiedeń.
Czemu tu jesteś?
Czemu ryzykujesz?
Żeby cię zobaczyć.
Zrozumieć, jaką pełnisz tu rolę. Po czyjej jesteś stronie.
Chcę wierzyć, że agencja wezwała cię z desperacji, ale…
instynkt mi mówi, że masz inny cel.
Nie słuchaj go.
Czemu?
Bo jestem jedyną osobą, której możesz ufać.
- Udowodnij. - Jak?
Dołącz do mnie.
Zniknijmy.
- Nie ma opcji. - Pojedziemy gdziekolwiek.
Archiwum zapewni nam nietykalność.
Przemyśl to.
Ty, ja. Jakaś plaża w Goa.
Nie byłoby tak źle, co?
Muszę iść.
Dziękuję za piwo.
Nic mu nie będzie. Luke’owi nic nie będzie.
Nie mów tak.
A co mam mówić? Że się o niego boję? Że nie mam pojęcia, gdzie jest?
Tak, bo przynajmniej wtedy byłbyś szczery.
O co ci chodzi?
Szlag. Okłamałam cię, Frank.
Okłamałam cię w sprawie porwania.
Havlock…
dał mi to.
Co to jest?
Nagranie z katastrofy. A ta kobieta z CIA, Sidney,
sądziła, że on może tobą manipulować, przekazując coś przeze mnie, więc…
zaprzeczyłam.
Havlock ci to dał?
- Tak. I nie przekazałam… - Okłamałaś mnie.
- Źle zrobiłam. - Sarah, to dowód.
- Jasne? Dowód. - Zwolnij, Frank!
Zwolnij!
Wiem, co to znaczy być żoną policjanta. Rozumiem, z czym to się wiąże.
Ale nie widzisz, jak to wpływa na naszą rodzinę?
A co mam niby zrobić?
Jeszcze bardziej wsiąkłbyś w tę sprawę.
Musiałam dokonać wyboru i postanowiłam cię chronić.
Dokąd idziesz?
Kurwa mać.
Frank, kocham cię.
Źle mi, że cię okłamałam, ale nie widzisz?
To pokazuje, jak jesteśmy poturbowani.
Powiedz coś!
Sól drogowa.
Z takiej solarki, jaką jedzie Luke.
- No i? - To nie jest droga stanowa.
Zostawia za sobą ślad.
Ruszaj.
Połóż to tutaj.
Włącz.
Mówi technik elektronik drugiej klasy Isaac Romero.
W kolejnych dniach usłyszycie, że byłem niezdolny psychicznie do pracy.
Że mam urazę do własnego rządu.
I jestem krajowym terrorystą.
To wszystko prawda.
Prawdą jest również to, że rząd śledzi każdy wasz ruch.
Wiem to, bo byłem jednym z podsłuchujących.
Dlatego mam moralny obowiązek zapewnić rozwiązanie.
Za mną znajduje się stacja badawcza HAARP.
W rzeczywistości wcale nie jest stacją badawczą,
ale sercem programu masowej inwigilacji, który należy przerwać.
Odcięcie zasilania wywoła reakcję łańcuchową.
Ciemność, która nastanie, będzie…
bolesna.
Zginą ludzie i za to…
za to przepraszam.
Przestań!
- Oszalałeś? - Skrzywdziłeś zbyt wiele osób.
Nie pozwolę ci na to!
A co to? Przekazujesz sygnał?
Co to jest? To cewka strojąca.
Nie, to ekspander podniebienny.
Cały czas nadawałeś sygnał.
Jesteś jednym z nich.
Co pan robi?
Otwórz buzię.
- Nie! - Otwieraj! Wyjmę to.
Tylko ortodonta może…
Otwieraj, kurwa, ten dziób!
Słuchaj!
Co to jest?
Co to, do cholery, jest?
Repeater.
Kazali mi go nosić. Nie miałem wyboru.
Kto ci kazał?
Ci, co zestrzelili samolot.
Nie znam nazwisk, ale wszystko panu powiem,
obiecuję, jeśli odłoży pan broń.
To żaden repeater. To jakaś cholerna zabawka dla dzieci…
Wezwij pomoc.
Zostań w aucie.
Znajdę cię, Luke.
Stój!
Każ tacie odłożyć broń.
Odłóż broń, tato.
Odłóż ją albo strzelę.
Odkładaj, mówię.
- Odsuń się. - Oddaj mi syna, dobrze?
Posłuchaj.
Weź mnie zamiast chłopaka, dobrze?
Rzuć broń, to go wypuszczę.
Odkładam.
Weź mnie zamiast niego, dobra?
Chodź tu. Nie.
Chodź, mam cię. Nie, jasne?
O kurwa. Luke! Chodź tutaj.
Pokaż się. Nic ci nie jest? Moje dziecko.
O Boże.
Chodź.
Czyli jest tu więcej takich jak on?
Tak.
I jeden z nich zabił…
Donnie zmarł na stole operacyjnym.
Annie jest zrozpaczona.
Zbieramy się dzisiaj w Mekce.
- Chcę zobaczyć Kirę. - Zobaczysz.
Jest w szpitalu.
Ciebie też tam wieziemy.
Nic mi nie jest, naprawdę.
Jesteś naszym priorytetem.
Musimy się upewnić, że nic ci nie jest.
Więc to nie koniec.
Nie.
Dokąd idziesz?
- Mam z nim porozmawiać? - Dajmy mu trochę spokoju.
Nie wiem, czy kiedykolwiek spojrzę na niego jak kiedyś.
Zmienił się.
Wszystko się zmieniło.
Oddzwonię.
- Rozbroiłaś to? - Jeszcze nie.
Ale chyba wiemy, jak to obejść.
Kojarzy pani Halidon 241?
To projekt inwigilacyjny.
Przechwytuje sygnały przesyłane podmorskimi kablami.
Wychwyciliśmy zaszyfrowany wątek. Sądzimy, że to jego.
- Sądzicie? - Wspomina o Archiwum 6. To on.
Ustalamy, skąd wysłano wiadomość
i kto był jej odbiorcą.
Ile to zajmie, Junie?
Proszę mi dać 12 godzin i zidentyfikuje twórcę czuwaka.
BAR MEKKA
Szukasz mnie.
Tak. Niełatwo cię znaleźć.
Mów, byle szybko.
To jednorazowe połączenie SIP, które zakończy się za 90 sekund.
Chcę pomówić o robocie.
- Nie interesuje mnie to. - Zacznie.
A to dlaczego?
Pracujemy w tej samej branży.
Rozwija się pewna sytuacja, którą będziesz bardzo zainteresowany.
Mogę was prosić o uwagę?
Bardzo wam dziękuję.
Będzie krótko. Wybaczcie, że przerywam.
Ale chciałbym podziękować barowi Mekka i Jimowi za gościnność.
Dziękuję, Jim.
Pat powiedział, że cicha aukcja kończy się za 20 minut, więc licytujcie.
- Wszystkie zyski trafią do rodziny. - Bilety na loterię też jeszcze są!
Chciałbym wam z całego serca podziękować za to, że przyszliście.
To wiele znaczy dla nas wszystkich.
Tacy jesteśmy i tak postępujemy.
Donnie był mi jak brat.
Poznaliśmy się w siódmej klasie.
Byłem zestresowany i spóźniony na lekcje,
więc biegłem na skróty przez boisko, kiedy włączyły się zraszacze.
Nim dotarłem na miejsce, byłem już kompletnie przemoczony.
Donnie, zupełnie mnie nie znając, ściągnął i dał mi swoją bluzę.
Trzy rozmiary za dużą, ale…
Donnie taki właśnie był.
Odtąd zawsze mogłem na niego liczyć.
Mam wrażenie, że pracowaliśmy razem całe życie.
I zawarliśmy pakt,
że jeśli któremuś coś się stanie…
Szczegóły nie są ważne, ale obiecałem mu trzy rzeczy.
Po pierwsze, że zawsze będę się opiekował jego żoną, Annie.
Po drugie…
zatańczę z jego córką, gdy wyjdzie za mąż, na jej weselu.
I po trzecie, że będę go zawsze wspominał,
nie tylko w kościele, co zrobimy, ale w Mekce przy frytkach i budweiserze.
Donnie!
Będzie dość czasu na łzy i historie,
którą przypomną nam wspaniałe rzeczy, które dla nas zrobił, ale dzisiaj
wznieśmy kieliszki i uczcijmy Donniego w jego stylu.
- Za Donniego! - Za Donniego!
Kochamy cię!
Zwolnij trochę, Molly.
Kto jest w domu?
FBI, wszystko zabierają.
Komputer mamy, książeczkę czekową, zdjęcia. Co mam robić?
Po pierwsze, nie rozmawiaj z nimi. Ani słowa. Zadzwonię do prawnika.
Mama jest wystraszona.
- Mama tam jest? - Rozmawiają z nią.
Posłuchaj mnie uważnie.
Odłóż telefon, dobrze?
Nie rozłączaj się, ale odłóż słuchawkę.
Spakuj mamę i zabierz ją do siebie.
- Czemu? - Po prostu odłóż słuchawkę.
Wiem, że telefon jest na podsłuchu i mnie teraz słyszycie,
więc ustalmy jedno. Nie macie prawa tego robić.
Moja rodzina nic nie zrobiła.
Przyjdźcie po mnie…
rozwalcie moje życie, ale ich zostawcie.
Dosyć się już nacierpieli.
Twój tata poszedł pobiegać, skarbie.
Nie, mamo.
Tata odszedł.
Dokąd?
Nie pamiętasz.
Był wypadek.
No tak. O matko.
Przepraszam.
Jak mogę tego nie pamiętać?
Już dobrze.
To był smutny dzień.
Był z ciebie taki dumny, kochanie.
Tata tak bardzo cię kochał.
Tak.
Ciebie też.
Tak.
Poszukasz Molly?
Molly ci pomoże.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Przepraszam.
Za co? Chronienie swojej rodziny?
Za to nigdy nie trzeba przepraszać.
Mayday.
November 207, pożar silnika. Proszę o skierowanie do lądowania.
Tracimy ciśnienie. Musimy schodzić.
Havlock wysłał ci nagranie z kokpitu?
- Dał je Sarah. - Dlaczego?
Ukradł nam je sprzed nosa.
Nie dołączył wiadomości. Kazał tylko mi to przekazać.
Schowane w kuli dyskotekowej.
To pogarsza sprawę.
Czyli?
Znaleźliśmy dysk twardy kuriera.
Archiwum 6, BDS je ma.
Próbują złamać szyfrowanie.
Ale z tego, co widzą, nie ma tam sekretów państwowych.
To wskazówki nawigacyjne.
Takie, jakich używa się w awionice.
- W samolocie. - Tak.
Havlock zachowywał się tak, jakby próbował cię chronić.
Czegoś nie wiem?
To tylko jego gierki.
Tak myślałem.
Ale powiedziałbyś mi, gdyby to nie były gierki?
Kurier przyleciał na dobę przed katastrofą samolotu. Dlaczego?
Nawet my jako marshale nie wiedzieliśmy, którędy leciał.
O tym, że leci przez Alaskę, wiedzieli tylko…
- W CIA. - A jeśli się pomyliliśmy?
Jeśli kurier nie pracuje dla Havlocka, tylko dla CIA?
I ten dysk twardy to nie Archiwum 6, ale malware do strącenia samolotu.
Twierdzisz, że CIA strąciło samolot, żeby zabić Havlocka?
Twierdzę, że to nie był wypadek.
- Scofield jest w to zamieszana? - Nie wiem. Dlatego nikomu ani słowa.
- Chyba musisz pomówić z żoną. - Tak.
Musimy razem usiąść i rozgryźć, co się tu, kurwa, dzieje.
- Jasne. - Dobra.
Popracujesz w pracy. Jesteśmy tu, żeby wesprzeć Annie.
Myślisz, że nie wiem?
Ogarniam 15 rzeczy naraz.
Mnie zależy na tylko jednej.
Na nas i naszej rodzinie.
Wiem, że masz obowiązki, ale…
musisz też wybrać.
Co to znaczy? Nie. Jakie „wybrać”?
Hej, leci piosenka Donniego. Chodźcie.
- Nie tańczę. - Nie możemy nie zatańczyć.
Co wybrać?
Mówiłaś, że muszę wybrać.
Tak. Pracę albo rodzinę.
Frank.
Nie teraz.
Wybacz, to nie może czekać.
Chyba na coś wpadliśmy.
Przejrzałem godziny filmów Romera i w jednym mówi konkretnie o HAARP.
Jakiś przełącznik nakazuje obiektowi przejść na zasilanie awaryjne.
Romero twierdzi, że stanowi wadę systemu.
Jeśli główne zasilanie wróci, a przełącznika nie będzie,
prąd z obu źródeł zasilania trafi do sieci jednocześnie.
Gdy HAARP wróci do zasilania głównego, może dojść do załamania całej sieci.
Zadzwoń, że to pułapka. Niech nie włączają zasilania.
- Dobrze? - Jasne.
Napisy: Daria Okoniewska