Nie starasz się.
Staram, ale jestem za słaba.
Rozpracuj to albo idź po pomoc.
Nie przeżyłam 12 lat pierdla i katastrofy samolotu,
żeby tu zdechnąć jak jebany niedźwiedź.
Słucham.
Cześć, zostawiłam ci notkę.
Nie, sprawdzam wnyki. Wszystko w porządku?
Dobrze, usiadłam.
Siedzę, naprawdę.
O Boże, Walker.
Gratuluję.
Wiedziałam.
Tak się cieszę.
Uniwersytet w Waszyngtonie.
Tata byłby taki dumny.
Zbieram się. Chcę to uczcić.
Już wracam.
Weź czapkę.
Wiem, kim jesteś.
Nie rób tego.
Stój.
Uwolnij ją.
Słyszałaś. Uwolnij ją.
No dalej!
Czemu sama ich nie zdjęłaś?
- Nie wiem jak. - Wypuść mnie.
Szybciej.
Ma broń!
Nie chcę cię zranić.
Raz, dwa, trzy.
Dwa, trzy.
O cholera.
O kurwa.
POLICJA STANOWA
O cholera, to glina.
Weź jej kluczyki.
- A co z nią? - Nie twój problem.
Znajdź jej kluczyki.
OSTATNIA RUBIEŻ
WITAMY W FAIRBANKS – FRANK
Gorąca linia się urywa. Kradzieże pojazdów, zniknięcia zwierząt,
włamanie do Goldpanner Inn.
- Co ukradli z Goldpanner? - Gotówkę, karty.
Jak ramię?
Wyślij tam patrol.
Upewnijmy się, że to zbieg, a nie jakiś szabrownik.
- Pogadamy o Buddym Selku? - Złapał zbiega?
Robi koszulki upamiętniające obławę. Sprzedaje je na parkingu Walmartu.
Wyślij jego przerażającą babcię. Ustawi go do pionu.
- Remnick? - Uwaga na wnyki.
Słucham.
Mamy problem, Frank.
Mam tu uzbrojonych cywilów.
Mężczyzn, kobiety, dzieci poniżej 10. roku życia.
Stary Kolbeck im pozwolił.
Mają zgodę właściciela,
więc jeśli chcą szukać, to nic nie poradzimy.
Skarpa ma ze 30 metrów.
Nie ma szans, żeby przeżył upadek.
Szukajcie ciała do końca dnia.
- Co tam? - Rozmawiałam z centralą.
Badają włamanie na moje konto.
- Jak ramię? - Nie gadajmy o tym.
Nadwyrężył w bójce rękę serwującą.
- Nie gadajmy o tym. - Gra w tenis?
Mają ligę pingpongową i martwi się o swój serw.
Liga pingpongowa, serio?
Tenis stołowy jest poważnym sportem. Gramy na kasę.
- Frank. - No?
Ruth Reed, policjantka z Ester.
Nie przyszła do pracy, więc wysłali patrol.
Znaleźli jej ciało.
Jadę z wami.
- Trzymaj go! - Próbuję.
Dajcie mi mililitr droperidolu. Ochrona! Co się stało?
Chciał się włamać do Greysona, a ten wziął go za zwierzę.
- Już… - Pieprzenie!
Witamy z powrotem.
- Dobrze cię tu mieć. - Dzięki.
Sarah.
- Tak? - Mogę cię prosić?
Wiesz, że po takich przeżyciach musisz porozmawiać z psychologiem.
To niepotrzebne.
Proszę, porozmawiaj z Toddem.
Mamy tu urwanie głowy, a ty mnie wysyłasz na rozmowę o uczuciach?
- Nic mi nie jest, Ben. - To dobrze,
ale bez zaświadczenia od psychologa nie możesz wrócić do pracy.
Pogadaj z Toddem.
Jezu, co tu już robi FBI?
Szuka mojego męża.
- Myślisz, że to on zabił? - Jeśli miał w tym cel.
- Hutch. - Shaw.
Co za dzień.
A to dopiero początek.
Wiemy, kogo szukamy?
Jeszcze nie. Ale gnój jest brutalny.
Pobił ofiarę i udusił.
- Sprawdzamy odciski palców. - Ile to zajmie?
- Godzinę, dwie. - Nie mamy tyle czasu.
Przecież miałaś wyjechać.
- Kazałem jej zostać. - W końcu sensowna czapka.
- Musimy działać szybko. - Gramy do tej samej bramki.
Identyfikuję dla was sprawcę.
Jeśli masz magiczny sposób, żeby zrobić to szybciej, daj znać.
A kamery na szlakach?
Ta starsza to Katherine Van Horn, mówią na nią Kitty.
Czarna wdowa. Zamordowała trzech mężów, narzeczonego i wdowca w Maine.
Ostatni mąż był sparaliżowany, bo arszenik go nie zabił.
- Zabrała go na łódkę i utopiła. - A myślałem, że ja mam pecha w miłości.
Ukradła 4,2 miliona dolarów, których nigdy nie odnaleziono.
Można śmiało założyć, że ma środki.
Wolniej.
W życiu naleśników nie widziałaś?
Druga to Vivian Pike.
Naciągaczka, nieagresywna oszustka, która wymyka się sądom od 13. roku życia.
Zeszłej jesieni wpadła w Teksasie za kradzież tożsamości,
ale pobłażliwy sędzia dał jej tylko 18 miesięcy.
- Frank? - Tak?
Musisz to zobaczyć.
Niech media opublikują ich zdjęcia.
Zaznaczcie, że zabiły policjantkę.
Kojarzysz?
- O cholera. - Twój.
Miał go na sobie na nagraniu z żądaniami.
- Spotkały Havlocka? - Zapytajmy, gdy je znajdziemy.
Jesteś dalekowidzem?
O cholera.
Czekaj. Nie dokładajmy sobie problemów.
Z tyłu jest wyjście.
W sali za głową kozy czy co to, kurwa, jest.
Idź tam i wyśliźnij się tyłem.
Po drodze zamknij drzwi łazienki. Spotkamy się na parkingu przy budce.
A ty co będziesz robić?
Przestań.
Zostaw mnie w spokoju.
Przestań.
- Skończ już. - Masz mnie zostawić w spokoju!
Wszystko w porządku?
- Ojej. - Ja…
- Masz kłopoty. - To nic takiego. Mama się zdenerwowała.
Przepraszam pana.
Chyba trzeba zainterweniować…
Nic pani nie jest?
Nie, wszystko dobrze.
Dziękuję panu.
Jest tam pani?
Wchodzę.
Rzuć na to okiem.
Co to?
Hutch odczytał kartę pamięci, którą wykradliśmy z dowodów.
Twój mężuś robił przelewy,
- przetrzymując Sarah. - Zurych.
Luksemburg. Ryga.
Cztery wpłaty do banku w Petersburgu.
Co jest w Petersburgu?
To musi mieć związek z tym, dlaczego potrzebował hasła do XenoGate.
Jak to się stało?
Wy dwoje.
Kochałaś go?
Najpierw ty opowiedz o swoich bliznach na plecach.
Omówmy to raz jeszcze.
- Nie możemy później? - Mówię poważnie.
- Omówmy to. - Mamy dla siebie dwa dni.
Wymiana jest dzisiaj. No dalej.
Týnská.
Stolik z tyłu.
Będzie tam z kobietą.
Nie pójdę tam.
Oczywiście, że pójdziesz.
Levi?
- Co się dzieje? - On wie o nas.
O naszym związku.
Musimy to odwołać.
Remnick, słyszysz mnie? Frank?
- Co tam? - Przeczesaliśmy 10 km.
Nie znajdziemy tego sopla do wiosny.
Kończcie i wracajcie do bazy.
- A miejscowi? - A co z nimi?
Jeśli Kolbeck chce, żeby nadal szukali, działają na własne ryzyko.
O co chodzi?
Wiesz, że on żyje, prawda?
Nie wykpimy się tak łatwo.
- Twoja rodzina wiele przeszła. - Czy to konieczne?
Na oddziale ratunkowym tłum ludzi czeka na pomoc.
- A co z tobą? - Co ze mną?
Ja nie potrzebuję pomocy, tylko podpisanego zaświadczenia.
Opowiedz mi o tym.
To szczęście, że tu siedzisz. Co w związku z tym czujesz?
Dokładnie to, czego się spodziewasz.
Ulgę.
Radość. Chęć pomocy.
To nie wystarczy, by przekonać szpital,
że jesteś gotowa wypełniać swoje obowiązki zawodowe.
Serio? Nie wystarczy?
Znam cię, Sarah.
Znam tę minę, ten ton.
Tak, jestem sfrustrowana.
Dlaczego?
- Chcę wiedzieć, co czujesz. - Co czuję?
No dobrze. Czuję…
lęk.
Jestem rozkojarzona. Martwię się o syna.
Czuję…
że zawiodłam jako matka,
bo zamiast gawędzić tu z tobą,
powinnam wieźć Luke’a do domu.
Wiesz co?
Skończyliśmy.
Weź to sobie. Przekaż Benowi, że wychodzę.
Jadę po syna.
Szlag.
Policja skonfiskowała moje auto.
Podwieźć cię?
Spokojnie, nic panu nie grozi.
Nikt nas nie słyszy. Jesteśmy sami.
Wykorzystają wszystko, żeby mnie dopaść.
Ten samolot?
On nie spadł.
On miał się rozbić.
Mieliśmy zginąć.
- On miał rodzinę. - Luke, odpuść.
No co? Jemu to wisi.
Wiedział, czym ryzykuje, zakładając mundur.
Rozumiem, widok pierwszego trupa to szok.
Nie miałem wyboru.
Słyszycie to?
Bo ja słyszę.
Dranie pewnie ściągnęli VIIRS z polarnej floty.
Miał pan wybór. I to nie było moje pierwsze ciało.
Moją rodzinę też tak zniszczono.
List gończy za…
Co mówiłeś?
Oszalał pan?
Jeff.
Hej, Marks. Co się dzieje?
- Były tutaj. - Tak?
Świadek mówi, że ukradły jej kluczyki i wóz.
Policjant wydał list gończy. Zabezpieczamy teren.
- Był tu policjant? - Tak.
On to zgłosił i ruszył w pościg. Wrócił i zabezpieczył miejsce.
Świadkowie widzieli, jak jedna dzwoniła z budki,
ale linia jest odcięta.
Każdy stróż prawa będzie ich ścigał.
Zabiły glinę.
Mamy więcej broni niż ludzi, ale to nie Dziki Zachód.
Nie urządzamy samosądów.
A miałam cię za kowboja.
Kogo szukały?
Dobry z ciebie człowiek.
To nie brzmi na komplement.
Ale nim jest, naprawdę.
Ochrona społeczności jest dla ciebie równie ważna
co schwytanie żywcem zabójczyń. To godne szacunku.
Taka robota.
Może tutaj.
W prawdziwym świecie więźniowie chcą zniszczyć dobrych ludzi.
Brakuje 78. strony.
Nie dzwoniły.
One kogoś szukały.
Wiesz, jak trudno zdobyć książkę telefoniczną?
W końcu znalazłam ją w bibliotece.
Myślałem, że jest zamknięta.
Sharkie mnie wpuścił.
Jesteś dłużny 12 $ za przetrzymanie Pamiętnika.
Uwielbia Nicholasa Sparksa.
Tutaj. Wycieczki lotnicze.
Łowienie, wędrówki i rafting.
Zwiedzanie samolotem.
Szukają pilota.
Czysto!
Zabezpiecz lokal. Były tutaj.
Hej, jak leci?
- Mogę się dołączyć? - Jasne, siadaj.
- Muszę się ogrzać. - Niezła beretta.
Żołnierz?
Były.
Zwolniono mnie cztery miesiące temu.
Honorowo.
Ważne, że służyłeś. Ja nie miałem tej szansy.
Płaskostopie.
Odwal się.
Spadaj stąd.
- Widzieliśmy się już? - Zapewne. Cały dzień tu jestem.
Złapaliśmy z Pete’em jednego skazańca. Skurwiel zamarzł na kość.
- Dwie dychy, że ten gnój też nie żyje. - Nie byłbym taki pewny.
Mówią, że jest przebiegły.
- Remnick. - Hej, Frank.
To ja. Powinnam była zadzwonić, zanim wyjadę.
Gdzie jesteś?
Jadę do domku.
Luke i Kira jeszcze nie wrócili. Wolę sama wszystko sprawdzić.
- Jesteś w trasie? - Tak.
- Martwię się o naszego syna. - To przestań.
Clint z nimi wraca.
Potwierdzę to, ale nie powinnaś wyjeżdżać.
Frank. Muszę odnaleźć Luke’a.
Sarah, prowadzimy obławę.
Roi się tu od kryminalistów. Wyślę po ciebie stanowych.
Jestem w połowie drogi i nie jestem sama. Jest ze mną…
Todd Logan.
Chyba sobie żartujesz.
Serio? Todd jest teraz twoim zmartwieniem?
Podwozi mnie.
I tak, Frank, może powinieneś wysłać więcej policjantów.
To powinien być nasz priorytet.
Co się dzieje?
Nie wiem, o co ci chodzi.
Słyszę to w twoim tonie.
Czego mi nie mówisz?
Mówię, że jadę do domku i przywiozę Luke’a i Kirę.
- Hutch. - No?
Zrobisz coś dla mnie? Skontaktuj się z Clintem.
Dowiedz się, gdzie jest mój syn.
Wyślij patrole do domku. Nieważne, skąd je wycofasz.
Wszystko dobrze?
- Będzie, gdy mój syn wróci. - Dobra.
- Frank? - No?
Poznaj Jettiego Brooksa.
- Właściciela. - Panie Brooks.
Komputer był włączony, gdy przyszedł.
Przepraszam za najście.
Jak dostały się do komputera?
Hasło jest na karteczce samoprzylepnej.
HASŁO: HASŁO
Ścigane szukają pilota, który wywiezie je ze stanu.
Którego z pracowników mogły wybrać?
Nie zatrudniamy pilotów. Głównie organizujemy wyprawy łowieckie.
Od lotów mamy podwykonawców.
Długa lista, co najmniej 200 pilotów.
No wiecie, 70 lat w branży. Z częścią współpracował mój ojczulek.
- Dziękuję panu. - Tak.
Przekażmy tę listę Jane, niech dzwoni.
Kogokolwiek sobie upatrzyły, nie zazdroszczę.
Zabierzesz nas do Kanady.
Jasne, już się zbieram.
Sarkazm mnie wkurza, Slade.
Nie chcesz mnie wkurzyć.
To inaczej, tępa szmato.
Nigdzie z wami nie polecę. Nigdy.
Obyś na to zdechła.
Co ty robisz?
Oszalałaś?
Jak poleci ze złamaną ręką?
Ma jeszcze drugą. Prawda, Slade?
I co to za ochujałe imię?
Nie jesteś jedynym pilotem na Alasce. Po prostu pytam cię pierwszego.
Pomożesz nam czy nie?
Dobra, kurwa! Pomogę wam!
Widzisz? I wrócił mi humor.
Nie mam kasy.
- Jakiej kasy? - Na benzynę.
Paliwo.
Nie dociera, gdzie jesteście, co?
Każdy prywatny pilot was szuka.
Im dalej dolecicie bez tankowania, tym lepiej.
Whitehorse jest 960 km stąd. Możemy tam dolecieć i…
- Jak to nie masz kasy? - Spytaj moją byłą żonę.
Jestem prywatnym pilotem. Paliwo tu kosztuje!
Dobra.
Podaj mi swój numer konta.
Przeleję ci potrzebną kwotę, a ty wymyśl sobie nowe imię,
bo nie będę ci mówić Slade, piździelcu.
PŁATNOŚĆ ZREALIZOWANA
Ona mnie zabije.
Zrobi to.
Kiedy tylko dotrze do celu, oboje jesteśmy martwi.
- Musisz mi pomóc. - Nie mogę.
Możesz. Rozwiąż mnie, do cholery.
- Roz… - Przelałam ci pieniądze.
Starczy z nawiązką na paliwo…
Szlag.
Jeszcze raz wyskocz z tym judo dla ułomów, a rozwalę ci, kurwa, ten pusty łeb.
Havlock wykorzystuje ich do własnych celów.
Kogo?
Zbiegów, marshali.
Dla Havlocka ta obława to jedna wielka dywersja.
- Ale jaki ma cel? - Tego nie wiem.
Nauczył się wykorzystywać przeszkody.
Grać nieczysto.
Ale to jakiś przekręt. Wiem, że to czujesz.
O rany.
Wszystko gra?
Posiałem kluczyki.
Podwieźć was?
Skromny, ale dom.
Macie stacjonarny?
- Komórka mi padła. - Tak, na ścianie.
Browar też mamy.
Co jest, kurwa?
Czego chcesz?
Zacznijmy od nakarmienia psa.
Są właśnie w moim mieszkaniu. Jak do tego doszło?
Teraz tego nie wyjaśnię.
Ważne, że otrzymałeś wiadomość i zdążyłeś bezpiecznie uciec.
Nie kontaktuj się bezpośrednio.
Próbuję ci pomóc.
Sprowadziłeś mi CIA pod drzwi.
Zaprzeczę, że do ciebie dzwoniłem. Zgubiliśmy go.
Kogo zgubiliście?
Czekaj, nie słyszę.
Mark? Powtórz, kogo zgubiliście?
Havlock włamał się na twoje konto,
żeby skontaktować się z informatorem z Petersburga,
Armenem Żdanką.
Żdanko to haker.
Spec od malware’u i protokołów bezpieczeństwa.
Opłacono go, by pomógł wykraść Archiwum 6.
A teraz Żdanko przepadł, tak samo jak Archiwum 6.
- Havlock go uprzedził? - Ale jak?
Jakim cudem zbieg na zadupiu zdołał na czas uprzedzić informatora?
Gdzie jest kurier?
Skąd mam wiedzieć?
To ważne, żebym go znalazł.
Próbujemy połączyć znane nam ruchy Żdanki.
- Dostałaś zdjęcia? - Na co patrzę?
Przekazanie w pobliżu domu Żdanki sprzed trzech dni.
Uważamy, że spotkał się z kurierem.
Co jest w walizce?
Żdanko mógł przesłać Archiwum 6 na dysk zewnętrzny,
żeby je sprzedać.
Kurier ma umożliwić transakcję.
Musicie go zatrzymać.
Na podstawie zdjęcia? To niezbyt wiele.
Jeśli Archiwum 6 trafi na czarny rynek, szkody będą niewyobrażalne.
Musisz je przejąć.
Znajdź tego kuriera i zdobądź Archiwum, zanim trafi do Havlocka.
Miły facet.
Momentami.
Co jest? Mówiłaś, że Havlock ma Archiwum i podłączył je do czuwaka.
Ma, ale to nie przeszkadza mu w sprzedaży tych samych danych.
Czyli są na dysku w drodze tutaj, do niego.
Jezus Maria.
Hutch, zrób coś dla mnie.
Zdobądź z biura bezpieczeństwa listę wszystkich mężczyzn,
którzy przylecieli na Alaskę z lub przez Rosję od dnia katastrofy.
Cokolwiek nietypowego.
Mówiłam ci. On tak właśnie działa.
No.
To zdjęcie wyśle nas do grobu.
- Ostrzegałem cię. - Nie.
Mówiłeś, że jego ochrona jest podejrzliwa.
To normalne.
A to jest masakra.
Wychodzisz z mojego hotelu o 3.00 nad ranem.
Ile im zajmie połączenie kropek?
Naprawię to.
- Nie. - Nikt nie wie, że tu jesteś.
Dowiedzą się. Wkrótce.
A kiedy odkryją, że jesteśmy tu razem, zostaniesz zdemaskowany.
Muszę powiadomić Langley.
- To oznacza koniec. - To zbyt ryzykowne.
Warte ryzyka.
Trzeba to zakończyć.
Operacja jest spalona.
Jezu, nie mówię o operacji.
Mówię o nas.
Jak na szpieżkę, jesteś taka niedomyślna.
Jeśli przerwiemy, Langley będzie dociekać.
Powiesz im o nas.
Ty dostaniesz naganę. Mnie zmienią przydział.
My przestaniemy istnieć. Nie chcę tego.
Wierzę w nas.
Więc co proponujesz?
Mamy trop. Kobieta doniosła na nasze panie.
Idziemy.
Witamy w Fairbanks.
Gadałem z odprawą celną.
Od chwili katastrofy 32 mężczyzn przyleciało na Alaskę przez lub z Rosji.
Wszyscy legalnie. Nic podejrzanego.
- Nic? - Nic.
- Nic szczególnego. - Szukaj dalej.
Karani, cokolwiek nietypowego. Wspólnik Havlocka jest w drodze.
- Dobrze? Gotowa? - Tak.
Do dzieła.
Zamknij drzwi.
Uciekałaś przed półtorarocznym wyrokiem. Teraz grozi ci odsiadka do końca życia.
Policjantka stanowa nie żyje.
- To nie ja. - To niby przekona przysięgłych?
Nie jestem agresywna. Sprawdźcie kartotekę.
Kradzież tożsamości, oszustwo. Nikogo nie skrzywdziłam.
Opowiedz nam o nim.
Nie znam go.
Ten człowiek jest niebezpieczny.
Departament Stanu go szuka.
Miałaś ze sobą sweter, który do niego należał.
Widziałaś go. Powiedz gdzie.
Leciał z nami.
Ale tylko wtedy go widziałam.
Sweter znalazłam nad potokiem.
Na pewno?
Nie wiem, kto to jest.
A Van Horn?
Jest chora.
Straciła dużo krwi.
Kazała mi spakować jedzenie, a sama poszła z pilotem po opatrunki.
- Nigdy nie wróciła. - Wystawiła cię do wiatru.
Porzuciła cię.
Możesz się zemścić, pomagając nam.
Nikogo nie krzywdzę.
Powiedz, dokąd chciała się udać.
Chcę układu.
- Że co? - Zapewnienia,
że nie wlepicie mi nowych zarzutów.
- Chcesz… - Żadnego zabójstwa,
uchylania się od odpowiedzialności karnej, utrudniania postępowania.
Chcę złagodzenia wyroku.
Zostało mi 14 miesięcy. Anulujcie je, a powiem wszystko, co chcecie wiedzieć.
Nie mam takich uprawnień.
Ale ona ma.
Pracuje dla Departamentu Stanu.
Chcecie mojej pomocy czy nie?
Nie będę gadać o uczuciach.
Ale potrzebuję tego papierka.
Nie będę się zwierzać swojemu licealnemu chłopakowi.
Rozumiem.
Nie rozmawiamy, tylko jedziemy.
Okłamałam go.
- Co to jest? - To od mojego porywacza.
- Miałam to dać Frankowi. - Ale nie dałaś?
- Nie. - Dlaczego?
Bo znam mojego męża.
Jeśli mu to dam, ta sprawa pochłonie go jeszcze bardziej, a wtedy…
Sarah, to jest dowód.
Nie chcę, żeby ucierpiał.
Chodzi o Ruby.
Utrata jej…
niemal nas rozdarła.
Rana dopiero zaczęła się zabliźniać.
No i…
Luke radzi sobie coraz lepiej i…
W końcu wróciliśmy do normy.
A teraz to.
Nie potrafię postawić się w twojej sytuacji.
Ale jest tylko jeden sposób, by prawdziwie przepracować stratę.
Szczera rozmowa z Frankiem.
O wszystkim.
Nie przetrwam kolejnej straty.
Nie przeżyję kolejnego Chicago.
Tak daleko nie idźmy. Frank jest bezpieczny. Luke pewnie też.
Upewniamy się, że wszyscy są cali.
Tak.
Obyś miał rację.
Skręć w najbliższy zjazd.
Wjedź w las i…
znajdź nam kryjówkę.
- Czemu? Co pan zamierza? - Rób, co mówię.
Kira, tak sobie myślałem.
Pamiętasz Skipa Baynesa?
Pamiętasz, co się stało w drodze znad jeziora?
Co?
Pamiętasz, jakie miał szczęście? Ale jego tata już nie?
O czym wy mówicie?
O koledze. Miał wypadek. Nic mu się stało, ale…
jego tata zginął, bo nie zapiął pasa.
Mów.
Co planowała Van Horn z pilotem?
Chciała uciec z kraju, do Kanady.
Jest chora.
Umierająca i zdesperowana.
Na pewno chcesz lecieć? Zmiana ciśnienia może ci zaszkodzić.
Nic mi nie jest.
Daleko jeszcze?
Martwił się, jak daleko dolecą.
Jej to nie obchodziło. Jest sama. Bez rodziny. Nie ma nic do stracenia.
Skąd mieli odlecieć?
- Wspominał lądowisko? - Nie lądowisko.
Mówił o pasie gruntowym.
- Na północy miasta. - Farmers Loop.
Nie rozumiecie.
Kiedy tam dotrze, on stanie się zbędny.
Ruszajmy.
Zabije go.
- Nie mam dość paliwa. - Słuchaj.
Masz bliskich.
Mogę ich znaleźć.
Jeśli chcesz ich ochronić, wykonuj dokładnie moje polecenia.
Stop! Nie strzelajcie! Jestem pilotem!
Pobiegła do lasu.
Linia drzew! Nie strzelać! Wstrzymać ogień!
Tak samo jak wy chcę pomścić śmierć Reed.
Ale zrobimy to zgodnie z zasadami. Jasne? Złapiemy ją żywą.
Zrozumiano?
- Tak. - Tak jest.
Rzuć broń!
Straciła dużo krwi.
Wezwiemy karetkę.
Nie ma mowy, żebym wróciła.
Pozwólcie mi tu umrzeć.
Co ty na to, Frank?
Zabiła glinę.
Niech tu umrze, zasłużyła sobie.
Zatrzymujemy ją. Żywą. Dalej.
Jane, przyślij karetkę do Farmers Loop.
Kobieta z krwotokiem wewnętrznym.
Chyba ma wstrząs hipowolemiczny.
Zrozumiałam.
Karetka jest w drodze, będzie za pięć minut.
Wszystkie jednostki na pas startowy w Farmers Loop…
Skąd to poczucie obowiązku wobec tych ludzi, wobec tego miejsca?
To mój dom.
My tak nie czujemy.
W moich stronach.
Nie?
Jeśli chcesz tu przeżyć, musisz…
dbać o społeczność.
Nie musicie się przyjaźnić, ale…
musisz pomagać.
Bo w którymś momencie to ty będziesz potrzebować pomocy.
Choćbyś nie wiem jak twarda była.
Tutaj nie da się rozwiązać problemów pieniędzmi.
Nie żebyśmy byli jacyś idealni, ale…
Z ręką na sercu, czasem tylko to miejsce ma dla mnie sens.
Tak.
Co „tak”?
Pytałeś, czy go kocham. Tak.
Jak to się stało?
No wiesz, dwoje agentów.
Levi był wtedy inny.
I my…
złamaliśmy zasadę, której łamać nie powinniśmy.
I to…
To przypominało miłość.
Jak to się zaczęło?
Od kłamstwa.
Znaleźliśmy się po złej stronie granicy.
Namierzył nas wróg, który był naszym celem.
Zdemaskowano nas.
Powinniśmy byli uciec.
Ale koniec misji oznaczał koniec nas.
Więc Levi zaproponował dalsze kłamstwo.
Wykorzystanie przeszkody.
Powiedział naszemu celowi, że jesteśmy zaręczeni.
Wyrobił akt ślubu, umieścił w prasie zawiadomienie o zaręczynach
i sporządził listę prezentów.
Kłamstwo zbudowane na prawdzie o związku, który nie powinien mieć miejsca.
Zadziałało.
Ukończyliśmy misję i wróciliśmy na miesiąc miodowy opłacony przez CIA.
Po co to kończyć?
- Słucham? - Prawnie jesteśmy małżeństwem.
Zabrakło tylko oświadczyn.
Zgadzasz się?
Przestań.
Zróbmy to oficjalnie.
Zgadzasz się?
Tak.
Zgodziła się!
Zgodziła się.
Chciałam w to wierzyć.
Przykro mi.
Mnie też.
Dlaczego to zrobił?
Nie wiem.
Aby zdobyć moje zaufanie. Zdobyć dostęp. Tak działa.
Tak my działamy. To magiczny trik.
- To był trik. - Co?
Vivian Pike, oszustka.
Jej złapanie, zatrzymanie, to wszystko był trik.
Cholera.
Sędzia federalny wydał nakaz zwolnienia.
Kiedy wylądujesz w Seattle,
BOP zajmie się inwentaryzacją mienia i procesem zwolnienia.
- Pieniądze… - Niezły przekręt.
Prawie nas nabrałaś.
Sprawdziliśmy billingi.
Doniosłaś na samą siebie. Chciałaś, żebyśmy cię znaleźli.
Van Horn nie była twoją wspólniczką.
Była twoim celem.
Manipulowałaś nią, odkąd stanęłaś na ziemi.
Obserwowałaś.
Czekałaś, aż opracuje plan ucieczki, żeby go zdradzić w zamian za zwolnienie.
Nie chodziło o anulowanie wyroku.
Chodziło o pieniądze.
Pieniądze Kitty Van Horn.
Gdybyśmy przejrzeli komputer w domu, w którym cię zatrzymaliśmy,
znaleźlibyśmy logowania do banku.
Nie wiem, jak to zrobiłaś, Viv.
Ale odnalazłaś 4,2 miliona $, co policji nigdy się nie udało.
Okradłaś ją.
Nie tylko jesteś wolna, ale i bogata.
Jak dobrze, że mamy tę umowę.
Tak, więc możesz mówić szczerze. Masz wolność i pieniądze Van Horn.
Powiedz, gdzie go widziałaś.
W samolocie był zakapturzony.
Poznałaś jego twarz, bo widziałaś go na lądzie. Gdzie?
Dwa dni temu.
W lesie, wzdłuż rzeki. Dał mi swój sweter.
Mówił, że tam, dokąd zmierza, będzie mu zbędny.
- A dokąd zmierzał? - Odwrotnie niż wszyscy.
Dokąd szedł?
Do Fairbanks.
Załatwić coś.
Miał niedokończone sprawy z kimś z przeszłości.
Skończyliśmy? Czekają na mnie.
Dzięki.
Nie gram z tobą w pokera.
ZMARŁA
- Chyba mamy problem. - Tak?
Sprawdziłem dokładniej pasażerów z Rosji.
Jeden z nich, Vincent Thiago, podał lokalny adres, który nie istnieje.
- Może się pomylił. - Dlatego się temu przyjrzałem.
TURCJA DURAK KOLTAN
Paszport ma prawdziwy, ale wyrobiony na fałszywych papierach.
Znalazłem kuriera. W czwartek opuścił Moskwę.
Przeszedł odprawę celną tej nocy.
I przepadł.
- Sprawdzili monitoring. - To on, kurier Havlocka.
Zatrzymali go na granicy.
Przepytali i przepuścili.
Czyli dotarł.
Idealnie.
Nie dotarł. On tu przebywa. To zdjęcie z czwartku.
Na dobę przed katastrofą.
- Od tego czasu jest w Fairbanks i czeka. - Ale na co?
I co chce zrobić z Archiwum?
Cześć. To ja, jestem na miejscu.
Wszystko zgodnie z planem.
Luke?
- Luke! - Sprawdzę na górze.
Luke!
Todd!
Luke!
Kira.
Kira, jesteś cała? Nic ci nie jest?
Nie wiem.
- Jesteś cała? - Nie wiem.
- Chyba złamałam rękę. - Wyciągnę cię, dobrze?
W porządku? Chodź.
Chodź.
Nic ci nie jest?
- Jesteś cała? - Tak.
Musisz uciekać jak najdalej dasz radę, do autostrady.
- A ty? Nie wiem… - Obojga nas nie złapie.
- Odciągnę go od ciebie. - Nie zostawię cię.
Leć już. Dalej.
Dobrze?
Napisy: Daria Okoniewska