Cicho, panowie.
Słyszycie?
Tam. Coś tam jest.
- O kurwa! - Jezu Chryste!
Jest cały?
Szybko!
- Pomóżcie mi. - Odwróć go. Ostrożnie.
Oddycha.
Duane! Spójrz na mnie. Otrzeźwiej i podjedź tu skuterem.
Leć!
DLA FRANKA
Co się dzieje?
Auto Sarah tu jest.
Znajdźmy je.
Zbierzmy wszystkich.
Dobrze.
Posłuchajcie.
Zbieg był na tym moście 20 minut temu.
Słońce wzejdzie o 9.30, więc ma przed sobą 16 godzin nocy,
zanim obława ruszy w pełnym składzie.
On ucieka, a my się mobilizujemy.
Dobson, ostrzeż wszystkie kutry rybackie stąd do Boulder Hill.
Kto może, niech patroluje rzekę.
Poinformujcie pilotów małych samolotów, że od świtu A6 to ich pas startowy.
Samoloty mają pierwszeństwo.
Tankować będą w centrali.
Jeśli w promieniu 300 km jest cysterna, przekierujcie ją.
Zegar rusza o świcie.
Mamy niecałe osiem godzin światła dziennego.
Każda rakieta śnieżna, pług, każdy cholery pojazd ma się tu stawić.
Od tego zależy życie mojej żony.
OSTATNIA RUBIEŻ
Luke?
Jesteś tu?
Luke?
Halo?
Hayes do bazy.
Baza?
Słyszycie mnie?
Tutaj! Ślady opon!
Mamy coś. Chodźcie!
#1 MAMA
Cholera.
Auto jest puste. Zabezpieczcie teren.
Sprowadźcie tu operacyjnych!
Przetrząśnij je, znajdź trop.
Zadzwoń do Shootera Browna. Niech on i jego gamonie
pomogą nam wytropić tego sukinsyna.
Ty też się prosisz? No chodź, dziadku.
- Puszczaj. - Trzymaj go.
No co?
- Wiemy coś o Luke'u? - Nie, ale mamy coś nowego.
Tuż po 7.00 zauważono trzech mężczyzn, którzy łowili na południe od Birch Creek.
- No. - Jechali na skuterach.
Pijani. Był z nimi chłopiec, którego znaleźli na lodzie.
- Jak to chłopiec? - Chłopiec, jak Pinokio, całkiem sam.
Ma odmrożenia drugiego stopnia i zadrapania od zwierząt.
Na imię ma Caleb.
Nie wiem, jak ktoś mógł ci to dać bez pianek.
Nie, zostaw je tam na trochę.
Dlaczego mam zostawić?
Żeby zmiękły.
Wtedy zaczynają się ciągnąć.
Skąd pan to wie?
Z wiekiem uczysz się kilku rzeczy.
Jestem Frank.
Fajne buty.
Moje są już stare.
Niezbyt ciepłe.
Rodzice kupili ci je na podróż?
Gdzie mieszkasz?
W Nowym Jorku.
Kibic Metsów.
- Nie. - Nie?
Ile masz lat? Dziewięć, dziesięć?
- Osiem. - Osiem?
- Tak. - Wyglądasz na starszego.
Mój syn ma 17 lat.
Kiedy był w twoim wieku, ciągle biwakowaliśmy.
Razem.
Biwakowałeś z rodzicami?
Z tatą.
- Z tatą? Fajnie. - Tak, z tatą.
Gdzie on teraz jest?
Zabrali go.
Kto go zabrał?
Źli panowie.
Kłócili się.
A tata kazał mi uciekać.
Nie chciałem, ale…
Już gotowe.
Wiesz co?
Kiedy się smucę albo boję,
pianki zawsze poprawiają mi humor.
Chce pan jedną?
- A mogę? - Pewnie.
Dobrze zrobiłeś, uciekając.
Tata wiedział, że sprowadzisz pomoc.
Pamiętasz coś z miejsca, w którym biwakowaliście?
- Nie wiem. - Cokolwiek.
- Rzeka. - Rzeka?
Dobrze. Co jeszcze?
On…
To on zabrał mojego tatę.
Tak, żebym cię widział.
Czołem.
Jak ci na imię?
Bierzesz udział w obławie?
Nie, biwakowałem.
Zawróciłem przez śnieżycę.
Jesteś teraz zakładnikiem.
- Opuść broń. - Nie mam zamiaru.
Patrz, co znalazłem.
Co to jest, do cholery?
Widzicie te urocze karibu?
Są częścią stada Fortymile. Spokrewnione z karibu Porcupine.
Migrują najdalej spośród wszystkich ssaków lądowych na Ziemi.
Gerhard, pytałeś o zorzę.
Sprawdziłem i dziś zobaczymy wzmożoną aktywność zorzy polarnej.
Farciarz.
Co zobaczyłaś, Xiulin?
Wypatrzyłaś kolejną jemiołuszkę?
Monty, przyjdź do wagonu restauracyjnego.
Tylko, kurwa, szybko.
Z pewnością wszystko będzie dobrze.
Szlag.
No odpal!
- Co to za ludzie? - Nie chcę wiedzieć.
- Zmywajmy się. - Próbuję.
- To pistolet? - Puk, puk!
Brock!
- Dociskaj ranę. - No.
Postrzelił mnie.
Dzieńdoberek!
Odłóż to.
Wymiana musi odbyć się w ciągu doby, inaczej nam zwieje.
Jeśli ludzie Krála mnie złapią, wylecę z Pragi w worku na ciało.
Zanim się połapią, znikniesz.
W czwartek zadzwonisz do konsulatu, skarżąc się na ból brzucha.
W piątek polecisz na laparotomię.
- Powiedz, że przez coś, co zjadłem. - Nie przeżyjesz operacji.
- Jak długo zostajesz? - Za sześć godzin mam lot.
Chodźmy pozwiedzać.
Bardzo zły pomysł.
Jesteś w stolicy Bohemii z człowiekiem, któremu został tydzień życia.
Nie spełnisz jego ostatniej woli?
Dla jasności,
nie próbuj sugerować agencji, że jesteś tu mile widziana.
Jesteś tu, bo znasz typa, który porwał moją żonę.
Kiedy ją odzyskam, ty odlatujesz.
Jesteś zdenerwowany, wiem.
Ale biuro nie może nas odciąć.
A ty znowu z tym „nas”. Nie jesteśmy drużyną.
Mój zbieg jest na twoim terenie. Jesteśmy zagrożeniem.
Dla kogo?
CIA.
Czy ktoś poza mną wyjaśnił ci, dlaczego przekierowano samolot?
Albo dlaczego zabrano Havlocka?
Przykro mi, jeśli poczułeś, że wchodzę ci w paradę,
ale nie powiedziano nam wszystkiego.
Frank, potrzebujemy cię w bazie. Mamy trop w sprawie ojca chłopca.
Pozwól sobie pomóc.
Nie jesteśmy drużyną. Kiedy moja żona wróci do domu, to ty też.
Zaraz będę.
Alyeska Adventures się odezwali.
Jedna z ekip obwoziła wycieczkę po kole podbiegunowym
i zbliżyła się do miejsca katastrofy. Stracili łączność niecałą godzinę temu.
Co to jest?
Nazywają to tundrowozem. Zabierają nim wycieczki na północ
i pokazują stada karibu, dzikie zwierzęta, zorzę itp.
Siostra jednego z turystów źle się czuła i nie pojechała z nimi.
Korzystają z jednej chmury,
a 40 minut temu telefon załadował te zdjęcia.
Na szczęście zadzwoniła na policję.
- Masz listę pasażerów? - 21 osób plus załoga.
21 zakładników.
Masz listę.
Chłopiec powiedział, że to Sam Barker, jego ojciec.
Rodzina nie odpowiada.
- A reszta? - Ten wielki to Argento Volpe.
Mafijny egzekutor skazany za handel ludźmi i sutenerstwo.
Za nim idzie Edward Porter.
Magik, którego asystentka utopiła się w trakcie pokazu.
Była jego niewierną żoną. Skazany za niezamierzone zabójstwo.
A to Spencer Todd Covington. Terrorysta, zabił dwóch marshali.
Skąd macie te zdjęcia?
Mają tam zasięg?
Mają internet satelitarny. Nie wszędzie łapie, ale działa.
On tam jest.
Havlock tam jest.
Skontaktujmy się z firmą.
Kierowca nie odpowiada, ale niech namierzą sygnał.
Hutch, skoordynuj działania z policją z Fort Yukon.
Spróbujmy zlokalizować zakładników.
Ci ludzie są na końcu świata.
Kiedy to do nich dotrze, zrobi się nieprzyjemnie.
Zaraz, to gdzie pan polował?
Nie wiem.
Ale gdzieś blisko wody.
Jakiegoś strumyczka.
Wiecie, w dole kanionu.
A pana znajomi? Zgubił ich pan w śnieżycy?
Mój umysł…
nie działa jak trzeba.
Nie pamiętam.
Szczęście, że pan żyje.
- Dokąd idziesz? - Po drewno.
Gdzie ja jestem?
Niedaleko Minto.
Na Alasce.
Nie pamięta pan przyjazdu?
Chyba jestem pechowy.
Czasami też się tak czuję.
Ale potem sobie myślę, że może tak po prostu jest.
Nie rozumiem.
Weźmy rodziców.
Myślą, że mogą wszystko naprawić.
- Może są mądrzy. - Może.
Moja mama leczy ludzi.
Jest pielęgniarką.
A tata zawsze próbuje mnie chronić.
Czym się zajmuje?
Jest marshalem, takim policjantem.
Nieważne.
Próbują trzymać mnie pod kloszem, żeby nic mi się nie stało.
Ale czasem myślę, że świat jest…
wie pan, popaprany.
Można przestrzegać zasad, unikać ryzyka,
ale nie jestem pewien, czy to robi jakąś różnicę.
Złe rzeczy po prostu się zdarzają.
Chyba masz rację.
Robimy wszystko, żeby odnaleźć twojego tatę.
To może trochę zająć, więc będziesz musiał zamieszkać z opiekunami w mieście.
Ale pewnie sam już na to wpadłeś?
Czemu pan to robi?
Bo mnie boli.
Moja broda boli.
Tak?
Nie dziwię się.
Co się panu stało w kolano?
Zrobiłem coś głupiego.
Coś, czego nie powinienem.
Coś, przez co prawie zginąłem.
- Serio? - Tak.
Kiedy mnie boli albo kiedy patrzę na którąś z moich blizn…
przypominam sobie, jakie mam szczęście, że żyję.
Ja też będę miał bliznę?
Jeśli ci się poszczęści.
Chyba mamy Sarah.
Sprawdzę górę.
Frank!
Tutaj! Jest czysto!
- Jesteś cała? - Tak.
- Tak? - Nic mi nie jest.
Mówiłam, że nic mi nie jest. Nie jadę do żadnego szpitala.
Skarbie, to twoje zgrywanie fifarafa, wielkiej twardzielki na mnie nie działa.
Wybitego barku się nie leczy. Nic mi nie jest. Dziękuję.
Nie zgrywam bohaterki. Nic mi nie jest.
Pewnie jestem odwodniona. Kim, przyniesiesz mi kroplówkę?
- Jasne. - Dziękuję.
Przepraszam. Pani Remnick?
- Nie teraz. - Sidney Scofield.
- Chciałabym porozmawiać. - Nie powinno cię tu być.
- O pani porywaczu. - Zabierz ją.
- Zabierz ją stąd. - Idziemy.
Przepraszam za nią.
Co z Lukiem? Jest tu?
Luke jest w domku.
- Wszystko dobrze? - Casanova urwał się ze szkoły.
Zabrał Kirę Moore i utknęli w śniegu.
Wszystko dobrze. Clint Hayes ich przywiezie.
- Ale nic mu nie jest? - Nic.
O niczym nie wie.
- Sarah… - Przestańcie.
Nie musicie na mnie chuchać. Zakładałam kroplówki, kiedy wy…
chodziłyście do przedszkola. Dziękuję.
No już, już.
Znalazłem to.
Tak sobie myślałem.
Najwyższa pora, żebym podmienił go na prawdziwy.
Franku Remnick, co ci powiedziałam 17 lat temu?
Kiedy wspomniałeś o pierścionku?
Powiedziałaś…
że nie potrzebujesz brylantu.
- Właśnie. - Chcesz tylko mnie.
Żebyś był pierwszą rzeczą, którą widzę po przebudzeniu
i ostatnią przed snem.
Jesteś moją opoką.
Nie potrafię przestać o niej myśleć.
Przepraszam, że znów cię w to wpakowałem.
Wiem, że ci przykro.
Musimy sprowadzić Luke’a do domu. Rodzina ma być w komplecie.
A resztą zajmiemy się później.
Jak dobrze, że nic ci nie jest.
Baza do Arctic Two. Arctic Two, słyszysz mnie?
Baza do Arctic Two.
Arctic Two, słyszysz?
Baza do Arctic Two. Arctic Two, słyszysz?
Baza do Arctic Two.
Arctic Two, słyszysz?
Zatrzymaj się.
Zatrzymaj się! No już, kurwa!
Wstawaj. Dalej.
Wstawaj. Idziemy! Już!
Dalej.
Gadaj.
Kim jesteś?
Co jest grane?
Federalni zaczęli szukać tego wozu,
zanim ktokolwiek mógł wiedzieć o przejęciu.
To przez niego.
- Co to za jeden? - To ten z samolotu.
Ten z kapturem i łańcuchami.
Powiedz coś, Nieśmiałku.
Dlaczego cię tak skuli?
Jesteś wyjątkowy?
XENOGATE PORTAL
Chodź tu, gnoju!
Spokojnie.
Ty tu rządzisz.
Przejmują dowody. Wszystko, co da się przenieść.
- Słuchasz mnie? - Wykorzystaj swoją pozycję.
Powiedz im, że znalezienie Havlocka zależy od wymiany informacji z biurem.
Sid, zatrzasnęli drzwi, to koniec.
- Prawnicy chcą porozmawiać. - Nie wracam.
Mamy twoje billingi.
Rozmawiałaś z niezarejestrowanym numerem tuż przed tym, jak Havlock
- zniknął w Paryżu. - No i?
Ostrzegłaś go?
Co? Nie. Nie rozmawiałam z…
- Byliście w kontakcie? - Mówię, że nie.
Jako jedyna ci wierzę.
I muszę przyznać,
że trudno nie podejrzewać cię o współpracę z Havlockiem.
- Powinnaś tu wrócić i złożyć wyjaśnienia. - Co ukrywasz?
- Dlaczego przejmują dowody? - Pomyśl o ojcu.
Narażasz na szwank wszystko, co stworzył i reprezentował.
Ojciec by zrozumiał,
że uniknę więzienia tylko wtedy, gdy sprowadzę Havlocka i ujawnię prawdę.
Ma pani chwilę?
Wróćmy do pobytu w domu, na strychu.
Co drukował?
Jakieś liczby.
Z banku?
Może. Nie widziałam dokładnie.
Zanim wyszedł – to bardzo ważne – Havlock coś pani przekazał?
Instrukcje?
Wiadomość?
Nie.
Wiadomość dla Franka?
Możemy przerwać?
Oczywiście.
Będę szczera.
Nie przyszłam tu odpowiadać na pytania.
Przyszłam zadać swoje.
Dlaczego my?
Chyba nie rozumiem.
Kiedy ten człowiek był w moim domu,
to tak jakby robił notatki.
O moim mężu, naszej rodzinie, kim jesteśmy, jak żyjemy.
Jakby wchłaniał wszystko o nas.
Jestem przekonana, że Havlock chce dotrzeć do pani męża,
bo znalazł w nim słabość, którą uważa, że może wykorzystać.
Spodziewam się, że będzie chciał zdobyć zaufanie Franka,
aby móc nim manipulować i go kontrolować,
i użyć jako narzędzia, aby uzyskać to, na czym mu tak naprawdę zależy.
I co to takiego?
Chciałabym wiedzieć.
Nie, pani wie.
Tylko nie chce powiedzieć.
A Frank potrafi o siebie zadbać.
Za to pani mnie martwi.
Bo to wszystko dzieje się przez panią.
Bo ma pani sekret, który ten człowiek…
wykorzystuje.
Oby się pani myliła.
Hej, Frank.
Znalazłeś Sarah?
Sprawdzając nawigację?
Tak. Jest bezpieczna.
Dobrze. Cieszę się.
Chcę, żebyś widział we mnie kogoś, kto dotrzymuje obietnic.
Zrobiłeś, o co prosiłem, więc dotrzymałem naszej umowy.
To teraz, skoro tak sobie ufamy, może spełnisz moją prośbę?
Chcesz zakładników.
Namierzyliśmy sygnał, to oni. 50 km na zachód od Jeziora Fiasco.
Powiadom policję. Sprawdźmy, jak daleko od dróg się znajduje.
Jesteś tam?
Pewnie namierzacie mój sygnał. Macie naszą lokalizację?
- Zawężamy ją. - Dobra, załatwmy to szybko.
Potrzebuję hasła Sidney do XenoGate.
Zakładam, że jest z wami.
Hej, Sidney. Pamiętasz swoje hasło, prawda?
Podaj mi je, to będę miły.
Nie mogę.
- Co to jest? - Cyfrowe archiwum.
Udostępniłabym tożsamości i lokalizacje wszystkich zwerbowanych agentów.
Inaczej zacznę strzelać do ludzi.
- Podaj to hasło. - Nie ma mowy.
- Słyszałaś go. - Myślisz, że żartuję?
To posłuchaj, Frank.
Następna trafi w głowę.
Ty sukinsynie.
Porozmawiajmy, daj mi chwilę.
Nie chcę rozmawiać. Potrzebuję hasła Sidney.
- Blefuje. - Podaj hasło.
Chcesz skazać agentów CIA na śmierć?
On go zabije.
Hej, Sidney.
Masz rzadką okazję uratować czyjeś życie.
Podaj mu to cholerne hasło.
Dam wam dziesięć sekund.
Dziesięć.
- Dziewięć. - Wyluzuj, koleś.
Osiem.
- Nie zrobi tego. - Podaj hasło.
Nie zabije zakładników.
Sześć.
Pięć.
Cztery.
Nie dajesz mi wyboru.
Trzy.
Błagam cię.
- Dwa. - Victor, Mike, Seven, Lima, Zulu.
Jeden.
Victor, Mike, Seven, Lima, Zulu.
Tak trudno było?
A policjant?
No właśnie, dokąd poszedł?
Czyli myślisz, że on co?
- Wcale nie polował ze znajomymi. - Powinniśmy wyjść.
- Wziąć auto… - I jechać do miasta.
Co mu powiemy?
Kiedy wrócicie?
Jakieś 20 minut, może mniej.
Podłączymy akumulator.
Znaleźliście ładowarkę?
No, my…
Znaleźliśmy stary booster w garażu
i liczymy, że ma jeszcze trochę mocy, bo może…
- Może co? - Może…
Może szukacie tego?
Może mnie okłamywaliście, małe gnojki?
Może powinniście usiąść.
Ponoć mamy schemat budowy wozu.
- Jak go zatrzymamy? - Nijak.
To cholerna twierdza na kółkach.
Opasane kevlarem opony. Stalowa rama.
Jest jak czołg. Żadna barykada go nie zatrzyma.
A nawet jeśli, to i tak są 100 km od najbliższej drogi.
- Znamy ich położenie? - Namierzyliśmy sygnał.
Ci idioci wolą zamarznąć, niż wrócić do kicia.
Musimy przejąć zakładników.
Powiadomcie stanowych. Spróbujmy namierzyć ich z samolotu.
- Jak ich zatrzymamy? - Pojęcia, kurwa, nie mam.
Mogę o coś zapytać?
No.
Uszkodził wieżę transmisyjną, zabrał rejestrator pokładowy. Po co?
Jest zdesperowany?
A jeśli nie? Jeśli to część większego planu?
Może dlatego FBI skonfiskowało nawet drukarkę?
Jaką drukarkę?
Havlock coś drukował, przetrzymując Sarah.
Sądzą, że jakieś plany od wspólnika.
I skąd to wiesz?
- Sarah powiedziała Scofield. - Rozmawiały ze sobą?
Tak.
Czego chciała?
Martwiła się, że on mnie wykorzysta, żeby jakoś tobą manipulować.
A zrobił to?
Nie.
Spędziłam z nim trochę czasu i…
nigdy nie miałeś z nikim takim do czynienia.
Nie pozwolę skrzywdzić naszej rodziny.
Porwanie mnie zajęło mu mniej niż jeden dzień.
Nasz syn nadal jest Bóg jeden wie gdzie.
Nasza rodzina zbyt wiele przeszła, żebyś dał się temu pochłonąć, Frank.
Nie teraz, nie po wszystkim, co zrobiliśmy, żeby się wygrzebać.
Skarbie, już dobrze. Rozumiem.
Przejdziemy przez to, jak zawsze.
Tu jesteście. Wszędzie was szukałam.
Luke, są oboje.
Luke?
Luke, skarbie?
Gdzie jesteś?
W domku z panem Hayesem.
Pogoda się zepsuła. Niedługo stąd wyjedziemy.
Nic ci nie jest? Jest z tobą Kira?
Hej, pani Remnick. Jestem tu.
Jesteśmy zmarznięci, ale cali.
Głupio zrobiłem.
O tym pogadamy sobie później, okej?
To był błąd.
Najważniejsze, że nic wam nie jest.
Skup się na oddechu. Uspokój się, dobrze?
Clint, wróćcie bezpiecznie, okej? Uważajcie na siebie. Kochamy was.
Ja też cię też, mamo. Kocham cię, tato.
No dobrze.
A teraz trudniejsza część.
Mówiłaś, że podejrzewają cię o współpracę.
Ale kto?
CIA myśli, że pomogłam Havlockowi wykraść tajne dane i ułatwiłam ucieczkę.
- Dochodzenie właśnie się toczy. - A mimo to cię tu przysłali?
Tak. Przyjaciółka mnie wysłała. A przynajmniej sądziłam, że nią jest.
Teraz chce, żebym wróciła porozmawiać z prawnikami.
- I co planujesz? - Jeśli wyjadę, Havlock wygra.
Dopnie swego, cokolwiek zaplanował.
Więc…
Dorwiemy go.
Gdyby to było takie proste.
Dlaczego miałoby nie być?
Przez mojego ojca.
Mój ojciec…
stworzył Havlocka.
Całą tę operację.
Wabienia wrogów podstawionymi zdrajcami.
To był tajny program, który stworzył w następstwie wydarzeń z 11 września.
- Twój ojciec był szpiegiem? - I zginął za ten kraj.
A teraz program, któremu oddał życie, wymierzono we mnie.
- Czyli chodzi o jego spuściznę? - Chodzi o jego poświęcenie.
Wszystkie koszty, które poniosła nasza rodzina.
Kiedy zabito ojca…
moja mama wycofała się z życia.
Pogubiła się.
Siostra prawie porzuciła męża, żeby się nią zająć.
Nie rozpoznałbyś osoby, którą kiedyś byłam.
Nie mogę go teraz zawieść.
Straciliśmy córkę na dwa tygodnie przed jej dziewiątymi urodzinami.
Racjonalizowałem to…
wypierałem.
Ale prawda jest taka, że umarła przeze mnie.
- Nie mów tak. - Przez to, co robiłem.
Co robię.
Jak miała na imię?
Ruby. Ruby Grace.
I nie ma dnia, żebym sobie nie wyrzucał, ile straciłem przez tę pracę.
Więc w czymś się zgadzamy.
Tak daleko bym nie szedł, ale…
…na twoim miejscu nie wracałbym bez Havlocka.
Wiem, gdzie on jest.
A wiesz, jak go złapać?
Mam pomysł.
XENOGATE PORTAL WITAJ, SIDNEY SCOFIELD
KONTAKTY
WIADOMOŚĆ: TU TWÓJ ZNAJOMY Z TANGERU. MAMY KŁOPOT.
A to co? Słyszycie?
Zatrzymaj pojazd.
O cholera.
Zawracaj!
I jedź gdzie, geniuszu?
Zatrzymaj pojazd.
MUSIMY POGADAĆ.
SKONTAKTUJĘ SIĘ Z TOBĄ W BLUEBIRD. JUTRO. 22.00.
A to ki diabeł?
Pomówmy o zakładnikach. Chcę ich bezpiecznie odstawić do domów.
Wiesz, że nie masz dokąd uciec.
Żadnych dróg. Żadnego paliwa.
Żadnego ogrzewania. Żadnego jedzenia.
Granica jest lata świetlne stąd.
Nawet jeśli dotrzesz do Jukonu,
będzie tam dokładnie tak samo.
Wpuść mnie i porozmawiajmy.
Nie podoba mi się to.
To podstęp.
W porządku, Frank. Porozmawiajmy.
Wchodzę.
Chcę jego.
Sama.
Mój syn. Mój syn, Caleb. Macie mojego syna?
- Nic mu nie jest. - Tak?
- Czeka na ciebie. - O Boże.
Nie masz dokąd uciec.
O mnie się nie martw.
Martwmy się raczej o ciebie.
O twoją tajemnicę z piwnicy.
Mogę ci pomóc, Frank.
Coś ty zrobił?
Słyszysz? Ktoś tam jest.
Sarah wie?
Co zrobiłeś?
Ochroniłem cię, Frank.
Bo cię potrzebuję. A teraz ty potrzebujesz mnie.
Twoja tajemnica jest ze mną bezpieczna.
Schowana w Alasce.
O kurwa!
Wysiadaj!
Nie rób tego, Levi.
Szlag!
Nie rób tego, Frank.
Oszalałeś?
Zastrzel go!
Zastrzel go, kurwa!
Nie strzeli, Frank.
- Czemu? - Zastrzel go!
Bo zależy jej na prawdzie.
- To twoje. - O Boże.
Jestem spóźniona. Mam przesrane.
Taksówka.
Taksówka przyjechała.
Torba.
- Gdzie moja torba? - Nie spóźnisz się na samolot.
Pytałaś, czemu przyjąłem tę pracę.
Z twojego powodu.
Jesteś chaotyczna i…
roztrzepana…
a ja lubię szare strefy.
To nie miało miejsca.
Mówię poważnie. To nie miało miejsca.
Znajdziemy go.
Nie na czas.
Czyli po prostu wrócisz?
Mogę o coś zapytać?
No.
Te blizny na plecach.
Mają coś wspólnego z twoją córką?
To historia na kiedy indziej.
O ile nastąpi.
Powodzenia, Frank.
KARETKA
Sam. Wygląda na to, że musisz sprawić synowi psa.
Jest na liście.
- To długa lista. - Z pewnością.
- Dziękuję. Za wszystko. - O nie, to ja dziękuję.
Pokaż to skaleczenie.
Na pewno zostanie blizna. Co sądzisz?
Tak.
Uważaj na siebie.
Ty też, Sam.
Twoja tajemnica jest ze mną bezpieczna.
Schowana w Alasce.
NASZA TAJEMNICA
Ponoć zostajesz.
- Hej. - Nie trzeba, dzięki.
To…
co planujesz?
Złapię go.
Może zrobimy to razem.
Miałaś rację, Waszyngton nie wyjaśni, co robił tu ten samolot.
FBI będzie milczeć,
a twój znajomy spoufala się w sposób, który mi się nie podoba.
Oboje wiemy, że samolot spadł nie bez powodu,
a on tu zostanie, więc muszę go powstrzymać…
Razem.
Twój zbieg, mój teren.
Bez dostępu do dowodów nic nie zdziałamy.
Karta SIM?
Z drukarki, której używał Havlock.
Harcerz ukradł dowody?
Cokolwiek drukował, jest na tej karcie.
Rozumiesz, że jeśli w to pójdziemy,
sytuacja się skomplikuje?
Widziałem cię w akcji.
Poważnie. Doskonale wiem, do czego on jest zdolny.
Wykorzysta twoją rodzinę.
Skazi twój dom.
W jego mniemaniu
wszystkie chwyty są dozwolone.
Otruje wszystko, co kochasz.
Mówię ci to, żebyś zrozumiał…
ZŁAPANY
…skalę zagrożenia, które zawita w twoim życiu.
Dlaczego tak się go boisz?
Bo go znam.
Jesteś jego ofiarą?
Pierwszą.
To nie miało miejsca.
Zależy ci na nim?
Zależało.
To nie miało miejsca.
Może wciąż zależy.
Dlaczego?
Bo jestem jego żoną.
Napisy: Daria Okoniewska