Nazywam się Frank Remnick.
R-E-M-N-I-C-K.
Jestem nadzorcą policji federalnej w dystrykcie Alaski
i krótko odniosę się do sytuacji
- w Yukon Flats… - Trochę głośniej.
Nie odpowiem na pytania.
Tak więc wczoraj, około godziny 07.00 rano,
samolot odrzutowy lądował awaryjnie
38 km na północ od Eagle Summit
i 22 km na północny-zachód od Circle.
Szczątki są rozrzucone w promieniu trzech kilometrów.
Nie znamy wielu szczegółów,
ale mogę potwierdzić, że służył do transportu więziennego
i przewoził 52 więźniów federalnych
oraz ośmioro funkcjonariuszy.
Próbujemy ustalić liczbę ocalałych,
ale wiemy, że są – i są niebezpieczni.
Służba marshali, policja z Fairbanks i policja stanowa
próbują opanować sytuację.
MÓDLMY SIĘ ZA FAIRBANKS
Z pewnością wiecie,
że sieć telekomunikacyjna nie działa w całej Dolinie Tanana,
dlatego prosimy lokalne media o pomoc w rozprowadzaniu informacji.
Omijajcie miejsce katastrofy.
Jeśli macie taką możliwość, pozostańcie w domach.
I nie zbliżajcie się do obcych.
Fairbanks i miejsce katastrofy dzieli szmat drogi, ale…
to groźni więźniowie federalni,
którzy nie zawahają się przejąć mienia lub wziąć zakładników.
Zamknijcie się w domach, przygotujcie i dbajcie o bezpieczeństwo.
Dziękuję.
- A twoja żona? Porwano ją? - Kto mówił przez radio?
Kto mówił przez radio?
- To moje! - Oddawaj.
- Moja kolej! - Dupek!
Hej! Słownictwo.
Jake, oddaj mu…
Przestaniesz grzebać przy tym radiu?
Kazałaś mi znaleźć pogodę.
- Jesteś wkurzający! - Przestańcie!
Lara!
Zamknijcie drzwi!
Nie, posłuchaj.
Wpuść mnie!
Odejdź, bo zastrzelę.
Odejdź, powiedziałam.
Policja.
- Mam gotówkę. - Co on robi?
Weź ją, proszę.
Jest twoja, słowo.
Nie skrzywdzę was. Proszę. Zabierzcie mnie na policję.
OSTATNIA RUBIEŻ
Porwał żonę marshala?
CENTRALA CIA LANGLEY, WIRGINIA
Remnick to nasza furtka do tego zadupia.
Ma pomagać tobie, a nie tropić żonę.
Żona to karta przetargowa. Zażąda za nią okupu.
- Zyskamy na tym. - Sid.
Za niecałą godzinę składam raport wiceprokuratorowi generalnemu.
- Potrzebuję konkretów. - Czemu był w tym transporcie?
Czemu nie leciał do Humphreys?
Korea Południowa i Japonia są w cholerę bliżej niż Alaska.
Dlaczego tutaj?
Wiesz, że szczegóły są tajne.
Chodzi o wyciek.
Włamał się do naszej bazy danych poprzez jeden z zapasowych serwerów.
Czego tam szukał?
Nie szukał. Znalazł.
Havlock zdobył tajne akta znane jako „Archiwum 6”.
Archiwum 6?
Co to jest?
Nasze kompendium.
Spis wszystkich wrogów, którzy zostali zlikwidowani
w ramach Protokołu Atwater, a także lista bieżących celów.
Czyli chce uderzyć w agencję?
Jeśli upubliczni to Archiwum,
jeśli je przehandluje lub sprzeda, skutki będą katastrofalne.
Musisz go znaleźć, Sid. Znajdź Havlocka.
- Hej. - Znajdź Archiwum…
- Oddzwonię. - Żebyś wiedziała.
Masz natychmiast zacząć gadać. Natychmiast, jasne?
Dlaczego on tu jest i dlaczego porwał moją żonę?
- Nie taką mam misję. - To nie jest misja.
To moje życie. Moja żona, najukochańsza mi osoba,
została porwana i chcę wiedzieć czemu.
Bo CIA zjebało.
Sprowadzenie Havlocka nie wyszło, a ja mam to posprzątać.
Posprzątać? Kazałaś mi go zastrzelić. Sama też próbowałaś go zabić.
- Mówił, że ci nie ufa. - Szpiedzy kłamią.
Więc ja też mam ci nie wierzyć?
Nie ty pierwszy wątpisz w moją lojalność, ale zapewniam,
że beze mnie nie odzyskasz żony.
To co teraz robimy? No co?
- Czekamy, aż się odezwie. - Serio?
Zaproponujemy wymianę. Nie skrzywdzi swojej karty przetargowej.
Skąd ta pewność, co?
No tak.
To ty go wyszkoliłaś.
Nie musisz mnie lubić, żeby przyjąć pomoc.
A potrzebujesz jej.
Zacznij od wieży transmisyjnej. Wiemy, że tam był. Odgrodź teren.
Szukajcie samochodu Sarah.
Skurwiel odebrał nam Donniego. Nie odbierze mi żony.
- Jasne? - Tak.
- Do dzieła. - A ty dokąd?
Rozkręcę tę imprezę.
Uruchomiono linię informacyjną. Agenci z NTSB badają wrak.
Gadałam z Ganzem, załatwi nam tymczasową wieżę.
- Dobrze. Havlock się odzywał? - Nie.
- Ale monitorujemy łączność radiową. - Nie blokujcie kanału drugiego.
Nadzorca Remnick?
Steven Cole z grupy zadaniowej ds. zbiegów z Seattle.
Wskaż kierunek, a my ich wytropimy.
Najpierw potrzebujemy pojazdów terenowych. Trzeba wszystko przewieźć.
Nie mamy wody, sieci komórkowej ani paliwa.
Myślałem, że jeździcie tu konno.
Tak. Jane to Cole. Cole, Jane.
Jest coś, co możesz dla mnie zrobić.
Dowiedz się wszystkiego o więźniu: Henry Dale Sickler.
Sickler? Jasne.
- Priorytet? - Już nie, sam się zgłosił.
Zapłacił jakiejś kobiecie gotówką.
O jednego zasrańca do szukania mniej.
Mógł ją zabić, wziąć auto i uciec.
Nie zrobił tego. Zdobądźmy jego akta. Upewnijmy się, że nic nam nie umyka.
- Jasne. Frank? - No?
Słyszałem o twojej żonie.
Modlę się o nią.
Zniszczymy gnoja, który ją porwał.
Nie blokuj kanału drugiego.
Jasne.
Jane, jak my ich, kurwa, wszystkich wykarmimy?
- Frank. - Tak?
Wybacz, Erin, że cię tu ściągnąłem.
- Oka nie zmrużyłam. Odzywali się? - Nie, ale wyszli ze szkoły razem.
- O Boże. - Namierzymy ich komórki.
- Jak to się stało? - Nie wiem.
Tankowali przy autostradzie Old Nenana.
- Wiem, gdzie są. - W waszym domku?
- Tak. Skąd o nim wiesz? - Całe miasto wie.
W porządku. Wyjechali w południe, więc zdążyli przed śnieżycą.
Dlatego nie dzwonili.
Wyślesz tam mundurowego?
Frank! To Sarah.
Mamy trop. Byli w twoim domu.
Gdzie ona jest? Co się dzieje?
Sąsiad widział go na podjeździe.
Frank, musisz to zobaczyć.
Chyba coś nagrywał.
Pewnie żądania albo dowód, że Sarah żyje.
Ale nie ma kasety.
Użył twojego komputera, aby dostać się do naszej bazy.
Sprawdził listę pasażerów samolotu.
I przeszukał twoje rzeczy osobiste.
Ciuchy, sejf na broń.
Szlag.
Wyjdźcie stąd wszyscy.
Wyjść.
Ty zostań.
Byli tutaj. Całą noc. Dlaczego?
Zbroi się na podróż.
Mógł wziąć czyjekolwiek ciuchy i broń. Czemu moje?
I czemu nie zostawił nagrania?
Obserwuje cię.
Chce cię zrozumieć. Chce…
sprawdzić, co jest dla ciebie ważne. Jak reagujesz.
To jej?
Tak, nosiła go na łańcuszku.
Sztuczny.
Oświadczyłem się, gdy byłem spłukany. Nigdy nie pozwoliła mi podmienić kamienia.
Znajdziemy kasetę i twoją żonę.
Obiecuję, że jest bezpieczna.
Chciałbym ci wierzyć.
Cześć, Frank.
Hej.
On…
ma żądania.
NIE ODGRZEWAJ W MIKROFALÓWCE!!!
To miejsce przestępstwa.
Głodny jestem.
Możesz zjadać dowody.
Bakłażan?
No.
Wprowadziła go, żeby zbić mój cholesterol.
Miałem wrócić do domu.
Tak jak mówiła.
Odzyskamy ją.
On tu, kurwa, był. Był w moim domu.
Spójrz na mnie. Odzyskamy ją. Spójrz na mnie, Frank.
Ona i Luke wrócą do domu, choćby nie wiem co.
Clint jest w drodze do domku. Dzieciakom nic nie będzie.
Tak?
Mieszkańcy nie mają pojęcia, co ich czeka.
Kira?
Znalazłam ozdoby świąteczne.
Podejrzanie dużo tych Mikołajów.
Co robisz?
Szukam łopaty, żeby wykopać auto i się stąd wydostać.
Wczoraj było fajnie, prawda?
Jasne, ale utknęliśmy tutaj, ja jestem głodna, a ty nie masz planu.
- Gulasz z Mikołajów? - To nie jest, kurde, śmieszne.
Miało być romantycznie. Nie myślałem,
- że tu utkniemy. - Jasne, że nie.
- O co ci chodzi? - Bo ty nie myślisz.
- Ja nic, tylko myślę. - Nie.
Ty wypierasz.
- Czemu to robisz? - Luke!
Co?
Każdy, kogo znam, sprawdziłby pogodę, kupił jedzenie, benzynę,
może nawet łańcuchy, bo to pierdzielona Alaska.
Ale nie ty.
Nie ma zasięgu, nikt nas nie uratuje. Wykopmy samochód i wracajmy.
Jezu!
Piśnij choć słówko, a odetnę ci język.
Idziemy, dalej.
Skąd masz radio?
Zabrałem.
A tych skąd wziąłeś?
Nieważne.
Co mówią?
W dole rzeki jest most. Roi się tam od glin.
Oddaj mi radio, a ja sprawdzę, czy zdołam cię rozkuć.
Cześć, Frank.
Hej.
On…
ma żądania.
Na pokładzie był taki więzień.
Siedział na miejscu 12A.
Jeśli go znajdziesz i przyprowadzisz, zostanę uwolniona.
Życie za życie.
Zabierz go półtora kilometra na północ od stacji pomp nr 7.
Znacznik 452. Żadnej policji.
Przyjedź sam.
O 16.00. Dzisiaj.
Kocham cię, Frank.
To ważne, Frank.
Od tego zależy, czy sobie zaufamy.
Ufam, że kochasz żonę.
Ufam, że przyprowadzisz 12A.
A ty ufasz, że jeśli tego nie zrobisz, Sarah nie wróci do domu.
- Ukradłaś to z mojego domu. - Więzień 12A. Henry Dale Sickler.
- Nie znalazłam bezpośre… - Ukradłaś dowody.
Aby cię chronić. Abyś odzyskał żonę, bo jeśli policja to znajdzie…
Policja jej szuka. Ja jestem z cholernej policji!
W przeciwieństwie do CIA mamy zasady i przyzwoitość.
- Teraz masz złamać zasady. - Nie słuchasz.
Masz okazać zaufanie. Uwierz mi, pomagam ci.
- O rany. - Jeśli zrobimy, o co prosi…
- Nie będę z nim negocjował. - Chcesz odzyskać żonę?
Musisz mi zaufać, Frank. Tego właśnie go uczyłam.
Havlock wynajduje i wykorzystuje słabości.
Sytuacja z Sarah to czysta transakcja.
Wykorzystuje przewagę, aby pokazać wyższość,
co nam sprzyja, bo jeśli dobrze to rozegramy,
jeśli zrobimy, o co prosi, odzyskamy Sarah.
NASTĘPNA AUTORYZACJA:
Henry Sickler. Wymienisz go na żonę czy nie?
Henry Dale Sickler.
Poszukiwany za oszustwa i pranie brudnych pieniędzy.
Jest księgowym przestępców.
Przeprowadza audyty, aby wykryć, kto kradnie wewnątrz organizacji.
- Nikt za nim nie zatęskni. - Sickler okradał własnych klientów.
Więc go wytropili i podpalili żywcem.
Gnój był miesiąc w śpiączce, stracił obie ręce.
Od tego czasu się ukrywa.
- Kto to? - Mój cień. Dla kogo pracuje?
Dla kogo nie pracuje.
I nie tylko pracuje, ale i okrada.
To chodzący trup.
Dla kogo pracuje cień?
- Departament Stanu. - Ściema.
- CIA. Nie dopuszczaj jej do niego. - Jasne. To przez niego tu jesteś?
Dasz nam chwilę?
Jasne.
- Znasz go? - Pierwszy raz widzę.
Spójrz na niego.
Nie boi się więźniów.
- Jest tu z jakiegoś powodu. Ma plan. - Musimy go wymienić.
Wymiana więźnia na moją żonę nie jest taka prosta.
Jeśli się zgodzę, może to powtórzyć. Porwie mi syna, przyjaciół, mieszkańców.
- Okej. - Nie, ja nie skończyłem.
Jesteś tu tylko gościnnie jako moja doradczyni.
Nie rozmawiasz z moimi więźniami ani z moimi ludźmi.
Jeśli nie masz info o Havlocku, siedzisz cicho jak mój cień, zrozumiano?
- Jako doradczyni… - Tak?
Musisz go uwolnić.
Zaufaj mi.
Zaufanie.
Fascynująca koncepcja.
Zaufanie leży u podstaw każdej funkcjonalnej sieci,
bo każda zmaga się z zagrożeniami bezpieczeństwa:
czy to błędną konfiguracją, czy ukierunkowanymi atakami.
Proszę o przykład sieci, której ufamy.
- Tak. - Komórkowa?
Nie. Nie ufam żadnej sieci komórkowej,
więc przykro mi. Coś innego.
Tak?
- Linie lotnicze? - Słucham?
Linie lotnicze.
Tak. Boże. Linie lotnicze.
Ufamy, że wystartują. Ja na pewno.
Ufamy, że wylądują. Zawierzamy im rodziny.
Zawierzamy im życie.
Ile samolotów musiałoby się rozbić, żebyśmy stracili do nich zaufanie?
Ile? Podam wam statystyki.
Każdego dnia odbywa się 100 tysięcy lotów komercyjnych.
- Ile procent musiałoby się rozbić… - Cztery.
- Cztery procent, zgadłaś. - Cztery samoloty.
11 września 2001 roku.
11 września porwano 0,004% samolotów.
A to na trzy dni uziemiło wszystkie samoloty na świecie.
Straciliśmy zaufanie.
Nie trzeba rozbijać wszystkich samolotów.
Wystarczy zwiększyć prawdopodobieństwo katastrofy.
Badania nad zapobieganiem takim sytuacjom nazywamy „Badaniami odporności”.
Przepraszam.
Bardzo ciekawy wykład. Odporność, koniec świata itd.
- Dziękuję, pani… - Whitaker.
Zarządzanie danymi. Liczę, że da się pan zaprosić na kawę.
Panie Sickler.
Frank Remnick.
Dowódca policji federalnej.
Havlock przeglądał pańskie akta w moim domu.
Skąd się znacie?
To może dlaczego oddał się pan w ręce policji?
Ile taki pies rocznie zarabia? Siedemdziesiąt koła? Osiemdziesiąt?
- Gdzie ona jest? - Co was ciągnie do tej roboty?
Ryzykujecie życiem. Zarabiacie grosze.
- No. - Po co się męczyć?
Obowiązkowa wcześniejsza emerytura w wieku 57 lat. Pełne ubezpieczenie.
To nie najgorsza oferta.
Ale z taką kartoteką cię nie przyjmą, więc poproszę raz jeszcze.
Opowiedz mi o Havlocku i kobiecie, którą porwał.
Wiem, że to twoja żona.
I jest w niebezpieczeństwie.
- Tak słyszałem. - Od Havlocka?
I wiem, że to niezła cizia.
Próbuję ci pomóc, jasne?
Nie potrzebuję twojej pomocy, psie. Mam inne plany.
- Z Havlockiem? - Zapytaj swojego szefa.
- Wyjadę z tej pipidówy przed końcem dnia. - Tak?
O kurde, wkurzył się.
- Żebyś wiedział. - Dobra, powiem ci coś.
Chcesz znaleźć swoją wieśniarę?
- Tak. - Chodź. Wiem, gdzie jest.
- Znam prawdę. - Tak?
- Okej. - Podejdź bliżej.
- Muszę szeptem. - Jestem.
Klucze!
I co mi zrobisz, szmato?
Myślisz, że mnie skrzywdzisz? Że nie wiem, co to ból?
Próbowali mnie zabić.
Spalić. Ale ja nie umieram.
Jestem niezniszczalny. Nietykalny.
Więc leć do szefa i ustal, gdzie jest mój transport.
Rozejrzyj się.
Gdzie jesteś?
Nigdzie. Nie masz żadnych praw. Nikt nie wie, że tu jesteś.
Zastanów się, co mi powiesz, jak wrócę,
bo jak wyrzucę stąd twoje dupsko,
czeka cię długie czołganie donikąd.
Otwórz.
Zwierzę, prawda? Na bank zwierzę.
Spójrz na zadrapania.
Co robimy? On potrzebuje lekarza.
Skąd się wziął?
- Turysta? - Tak daleko?
Może polował.
To gdzie ma broń? I swój skuter śnieżny?
- I kumpli… - Noż kurde, nie wiem.
Ale wiem, że nie mamy telefonu ani auta. I jeśli mu nie pomożemy, umrze.
- Co jest? - Mamy jednego.
- Zastrzeliłeś zamarzniętego gościa. - Nie.
Wtedy nie wiedzieliśmy, że zamarzł. Wyglądał groźnie.
Z pewnością, Pete.
Poprosimy worek na ciało zmarzlaka.
- A nagroda? - Żadnej nagrody. Wracajcie.
Mamy martwego zbiega. Spiszcie oświadczenie kierowcy.
- Myślałem sobie… - To na pewno dobry pomysł?
- Wyznacz mnie swoim zastępcą. - Nie.
Do końca dnia ściągnę tu z 15-20 ludzi.
Nie, Shooter. To nie Gunsmoke. Żadnych oddziałów pościgowych.
Jeśli chcesz pomóc, zadzwoń do brata.
Potrzebujemy na już tuzin przenośnych toalet.
Proszę… i dziękuję.
Frank się nie ugnie.
Mój mąż nie uwolni więźnia.
To wbrew wszystkim jego zasadom.
Wbrew wszystkim złożonym przysięgom.
Tobie też przysięgał,
prawda?
No dalej.
- Bradford. - Jacque. Miło, że odebrałaś.
Chciałem z tobą pogadać.
- Ty zasrańcu. - Chyba nie łamię zasad,
dzwoniąc bezpośrednio, z pominięciem Sidney.
Złamałeś zasady, rozbijając samolot.
- Tak właśnie to opowiadaj. - To on. Namierz go.
- Skąd masz mój numer? - Innym razem, jesteś zajęta.
Ja też, więc się streszczę.
Wysłałem ci link. Niech namierzający mnie kujon go otworzy.
Dzwoni spoza sieci.
KOLEJNA AUTORYZACJA:
- Co to jest? - Moje ubezpieczenie.
Upiekło ci się, bo przeżyłem katastrofę, ale na więcej szczęścia nie licz.
Jeśli coś mi się stanie,
jeśli nie wprowadzę kodu co 72 godziny,
aktywuje się urządzenie czuwające.
A zawartość Archiwum 6 zostanie wysłana
do wybranej grupy osób, którą bardzo zainteresuje
twoja tajna działalność w CIA.
Ty draniu. Igrasz z ludzkim życiem.
Muszę tylko mieć pewność, że rozumiesz, jak to działa.
Ty umierasz, Archiwum idzie w świat. Rozumiem, jak to działa.
Dobrze. To wszystko.
Kończę. Czeka mnie pracowity dzień.
Przekażę Sidney twoje pozdrowienia.
Namierz hosting strony i ją zneutralizuj.
Natychmiast.
Kurwa.
Sarah.
Daj spokój.
Sarah.
Daj spokój.
Jest odbezpieczony…
- Kto o niej wie? - Mój podstawowy zespół.
Wiceprokurator się nie wtrącił?
O niczym nie wie.
Zostali wpleceni dla niepoznaki.
IG chce kolejnego przesłuchania.
Wstrzymamy ich, póki nie sprowadzi Havlocka.
Wkrótce się zorientują,
że Scofield tropi faceta, któremu rzekomo pomagała.
Zaprzeczymy.
Nie ukryjesz katastrofy lotniczej.
I jeszcze Archiwum.
W obliczu wycieku odstąpiłaś od zasad, co można usprawiedliwić,
ale nie możesz chronić Scofield.
- Znajdzie go. - Przyznaj.
Zrobiłaś to ze względu na jakąś obietnicę daną jej ojcu?
Czy chcesz rzucić biedaczkę na pożarcie?
- Daj mi tydzień. - Masz dwa dni.
Jeśli jesteś mądra, rzucisz ją na pożarcie.
Co dla mnie masz?
Clint ma opóźnienie.
Są godzinę od Luke’a.
I odnaleźli rejestrator pokładowy. Jeszcze dziś go wywiozą.
- Ale wyżerka. Padam z głodu. - Dzięki, Frank.
Gubernatorka znów dzwoniła. Chce oświadczenia.
- Zajebiście, mięso z grilla! - Co oni wszyscy tacy podekscytowani?
Kazałeś mi ich nakarmić, a szkolne stołówki pozamykano.
Ale przypomniałam sobie, że kościół organizuje stypy,
a ja mam kontakty do rodziców… Czy ty mnie słuchasz? Czego szukasz?
Gay Anden przyniosła makaron z wołowiną?
Zajadajcie.
- Jak się masz? - Lepiej niż jedzenie.
Nie żartowałeś, że nie jadacie sałatek.
Ani żadnych warzyw, które nie są zalane serem
albo seropodobną substancją.
To od Havlocka.
Zgodzisz się na wymianę?
Opowiedz mi o nim.
- Już to zrobiłam. - Mówiłaś, co zrobił.
A czego chce? Osobiście?
- Nie wiemy dokładnie. - Spróbuj się domyślić.
Wspominałaś o krucjacie.
Co to oznacza?
Myślę, że Havlock czuje się tak, jak wielu Amerykanów.
Wściekły. Zdradzony.
Uważa, że już nikt w tym kraju nie odpowiada za swoje czyny.
Chyba się z nim zgadzam.
Uważa też, że CIA stanowi największą porażkę naszego rządu.
Czyli zadarł z CIA?
Zanim zniknął, włamał się na serwer CIA
i skopiował zawartość folderu Archiwum 6.
Czyli?
To tajny plan naszych działań. Cele, zasoby, źródła i metody.
Chce to sprzedać?
Nie wiemy, co chce osiągnąć.
Wiem tylko, że powiązał Archiwum z jakimś programem obronnym.
Z czuwakiem.
Jeśli coś mu się stanie, zostanie upublicznione.
Sickler ma mu pomóc dopiąć transakcję z jakimś kupcem?
Sickler obraca brudnymi pieniędzmi. Jego udział ma sens.
A może stoi mu na drodze.
Może jedynym, co stoi między twoim kolegą a upadkiem CIA
jest przestępca bez rąk, biegający samopas po tundrze Jukonu.
Może tobie się to składa, ale cywilizowany świat tak nie działa.
A więc tak to postrzegasz. Tak nas widzisz. Jako prostaków.
- Nie to powiedziałam. - Ale to miałaś na myśli.
Jesteśmy wieśniakami?
Niewykształceni, niekulturalni, nieuprzejmi. Niewdzięczni, jak…
Jak Butch Cotters, który tam siedzi?
Zalegał z ratami. Niemal stracił wszystko.
Ta świnia z tyłu ciężarówki jest warta dwie raty kredytu hipotecznego.
A mimo to karmi ciebie i resztę.
A tam w środku? Oolu.
W zeszłym roku zaproponowali mu pracę w banku w San Diego.
Odmówił, żeby pomagać wujkowi.
Sue…
w zeszłe lato straciła męża.
Grupa kościelna to jej rodzina.
To miejsce…
nie jest błędem.
My je wybraliśmy.
Tym właśnie jest tradycja.
Przekazywane ubrania.
Przekazywane naczynia.
W tym niebieskim dostaliśmy zapiekankę, kiedy Luke wyszedł ze szpitala.
Słuchaj, jeśli chcesz mojej pomocy…
jeśli chcesz pomocy miejscowych,
uświadom sobie, że to nie jest błąd, a wybór.
Wybór odpowiedzialności.
Ale Havlock już to zrozumiał.
Oczywiście.
Dlatego cię wybrał.
Hej, Henry Sickler…
Wiem, czemu sam się zgłosił.
Chcesz zniknąć.
Nie zbliżaj się.
Dlatego sam się zgłosiłeś.
Zeznajesz, bo zaoferowali ci nowe życie w ramach programu ochrony świadków.
Podziękuj. Wsadzę za kraty wiele ścierw.
O ile dotrzesz na rozprawę.
- To groźba? - Fakt.
Nikt nie wie, że tu jesteś, że się poddałeś ani nawet, że przeżyłeś.
Opowiedz o Havlocku.
Nie znam go.
To czemu ci pomaga?
- Zaoferował ci coś lepszego? - On dał ci gotówkę?
Zawsze w razie czego mam w protezach gotówkę.
Nie znam żadnego Havlocka.
- Co dla niego robisz? - Słowo.
- Obracasz kasą? - Dogadałem się
i zacznę nowe życie na wolności.
Miałbym z tego zrezygnować dla jakiegoś typa?
Co robisz?
Co się dzieje?
Ty mi powiedz.
Czy…
Hayes ma Luke’a?
- Lada chwila tam dotrze. - Dobrze.
Wiesz…
Martwię się o ciebie.
Co się dzieje?
Porywacz Sarah złożył mi propozycję.
Chce wymienić ją na Sicklera.
- Po co mu nasz więzień? - Nie wiem.
- I co zrobisz? - Wiesz, że nie mogę.
Chodzi o Sarah.
Jeśli wymienię Sicklera, zdradzę wszystko, w co wierzę.
Jesteśmy marshalami.
Nasze wartości… Jeśli to zrobię, on wygra.
To brzmi jak pieprzenie białych.
Ja bym wymienił sukinsyna.
Odzyskał Sarah. Dzisiaj.
Masz lepszy pomysł?
Od lat ich nie widziałem.
Mama mi go dała w pierwszy dzień trzeciej klasy
i wmówiła, że to talizman na szczęście, ale…
chyba przestał działać.
Powiesz mi, co się dzieje?
To głupie.
Nie wiem, czy zauważyłaś, ale jestem królem głupiego myślenia.
Królem.
Myślę o swojej sukience na bal zakończeniowy.
To ostatnia klasa, mój ostatni bal.
Mówiłam, że to głupie.
On walczy o życie, a ja myślę o tym, że ominie mnie bal.
Nie, to nie jest głupie.
Za rok o tej porze będziesz już na studiach.
A ja będę kelnerować albo pracować w fabryce
i żałować, że nie poszliśmy na głupi bal.
Hej, Frank.
Martwiłem się.
Mam twojego więźnia.
Widzę.
Idź wzdłuż rurociągu na północ, a potem…
Czekaj.
Mówiłeś o znaczniku 452.
Tak. A teraz mówię, że masz iść na północ.
Gdzie moja żona?
Ze mną.
Widzicie coś?
Jeszcze nie.
Sierra, widzisz coś?
Nie. Cisza.
Za sześć metrów skręć na zachód.
Dokąd idziemy?
Zaciągnij kaptur.
Tu jest naprawdę pięknie.
Zaczynam rozumieć, czemu tak ci się tu podoba.
Gówno mnie obchodzi twoje zdanie.
No weź, nie kłam.
Wtedy by cię tu nie było.
To w tobie podziwiam.
Poczucie obowiązku.
- Zbliżamy się? - Jeszcze trochę.
Jesteś fanem Waltera Coatesa.
Cóż za majestatyczny styl. Cóż za rozmach.
Czytałeś Alaskę, tak?
Coates sprawia, że czujemy się tacy mali w obliczu natury, prawda?
Pewnie dlatego tak ci tu dobrze.
Czujesz się nieistotny.
- Trudno się tak nie czuć. - Chyba dlatego tu jesteś.
Bo lubisz czuć się nieistotny, co?
Dlaczego?
Myślę, że to dlatego, że gdzieś indziej byłeś istotny.
Czuję, że się przed czymś ukrywasz.
Przed czym?
Nie ma cię tu, prawda?
Nie.
Nigdy nie mówiłem, że będę.
Kurwa mać!
To dywersja.
Nigdy nie zależało mu na Sicklerze.
Mieliśmy się oddalić.
- Od czego? - Nie wiem!
Od źródła zasobów? Miejsca katastrofy, bazy?
Rejestrator pokładowy. Wywożą go z miejsca katastrofy.
Gdzie są?
Powiadomcie kierowców.
Szybko!
Gdzie oni są?
Podaj mi lokalizację.
A6. Chatanika.
- Szybko! - Zamknijcie autostradę.
Wyślij sygnał do transpondera. Potrzebuję dokładnej lokalizacji. Już!
Gdzie moja żona?
Zadałem ci pytanie.
Gdzie jest, kurwa, moja żona?
Chocolat chaud et Café au lait. Merci.
Cały zespół jest pod wrażeniem.
Pańskiej pracy dla NSRI, wykładów,
- artykułu o próbkowaniu danych… - Chcecie mnie zatrudnić?
Chcemy sowicie zapłacić.
Nie mogę negocjować kontraktu,
ale nasza oferta zaczynałaby się od…
Spodziewałem się tego.
Wiem, jak to wygląda,
ale nie złamałem prawa.
Nie rozumiem.
Ten atak typu ransomware na szpital w Berlinie…
to była legalna fucha.
Zapłacili mi za to. Mam dowód w postaci umowy.
- Tak samo było z KP Financial. - Myśli pan, że jestem z policji?
Wygodne buty.
Torba przez ramię. Oczy.
Co z nimi?
Patrzy pani na tyle blisko głowy, że to uchodzi za kontakt wzrokowy,
ale delikatnie obok, żeby kontrolować otoczenie.
Mogłem nagiąć granice, ale nie złamałem prawa.
- Szkolenie na komandosa się przydało. - Nie udowodnicie mi niczego.
- Może porozmawiajmy na osobności. - Nie jestem zainteresowany.
Nie wie pan czym.
Wiem, że zwróciliście na mnie uwagę,
bo moja działalność bardzo uwiera pani pracodawców.
Chcecie mnie zamknąć, ale nie macie dowodów,
bo nie rozumiecie, jak to robię. I dlatego pani tu jest.
Aby mnie zwerbować.
I tak wracamy do tego, że nie jestem zainteresowany.
To czemu tu siedzimy?
Lubię czekoladę.
Przekaż…
garniturom z góry, że jestem zaszczycony, ale pracuję wyłącznie na własny rachunek.
A już na pewno nie dla CIA.
Miło było poznać, pani…
Scofield.
Sidney Scofield.
Bezpiecznego powrotu.
Hej. To ja.
Znalazłam go.
- Hej. - Co to?
Bal zakończeniowy.
Innej muzyki nie było.
Zatańczymy?
Tak.
MÓDLMY SIĘ ZA FAIRBANKS
DOWÓD
REJESTRATOR POKŁADOWY NIE OTWIERAĆ
SAM SIĘ ZGŁOSIŁ HENRY DALE SICKLER
ZMARŁY
- Musisz uciec. - Nie, tato.
Trzymaj się rzeki.
Doprowadzi cię do autostrady.
Dasz sobie radę.
Kocham cię.
Leć.
Hayes do Franka.
- Jesteś na miejscu? - Właśnie dotarłem.
Widzę chłopaka. Jest z dziewczyną. Utknęli w śniegu na lokalnej drodze.
Jest zasypana, więc muszę iść pieszo. Ale wygląda na to, że wszystko w porządku.
Wspaniale, Clint. Dzięki wielkie. Świetna robota.
Spróbujemy go wykopać, ale jak pogoda nie dopisze,
będziemy musieli przeczekać tu noc.
Dam znać, jak do nich dotrzemy.
Dobry plan.
Posłuchaj, Clint.
Nie mów Luke’owi o Sarah, okej?
No i…
przekaż mu, że nie jestem na niego zły.
Dobra?
Jasne. Odmeldowuję się.
- Frank. - No?
DLA FRANKA
Napisy: Daria Okoniewska