BAZA LOTNICZA EIELSON, ALASKA
Clearance, tu November 207.
Lot do Waszyngton-Dulles. Gotów do zapisania zgody.
USM 207, Clearance Delivery. Zezwalam. Po starcie kurs pasa startowego.
O cholera, co to było?
Pomocy!
November 207, pożar silnika. Proszę o skierowanie do lądowania.
Wypuśćcie mnie!
- Hej, młody. - Hej.
- Co tam? Nie możesz zasnąć? - No.
Nie pojawiła się.
Wiesz, zorza polarna nie znika.
Będziemy mieli powód, żeby wrócić tu za rok.
Tak.
Tato.
Uciekaj!
Tracimy ciśnienie. Musimy schodzić.
Ciśnienie się wyrównuje. Prędkość lotu stabilna.
Dwa tysiące stóp. Schodzimy. Przygotować się na zderzenie.
OSTATNIA RUBIEŻ
PÓŁNOCĄ KU PRZYSZŁOŚCI ALASKA
- Cześć, Bob. - Cześć, Frank.
Dajesz.
O kurwa.
Skarbie.
Może zjemy dziś razem lancz w Chowder House?
Z chęcią, ale mam podwójny dyżur.
I znalazłam twoje kalesony.
Możemy zjeść u ciebie w pracy.
Były w praniu, które miałeś wysuszyć.
Luke, jesteś już spóźniony.
Mogę dziś wrócić o 00.30?
- Po północy… - Nie dzieje się nic dobrego.
Wiem, ale po meczu wszyscy idą do Devona.
- Nie chcę odstawać. - Ma rację.
Dobrze, skoro tata się zgadza. Ale ani minuty dłużej, jasne?
Zasuwaj, jesteś spóźniony.
Czyli z lanczu nici?
Co ty masz z tym lanczem? I czemu się tak szczerzysz? Masz wylew?
Domek jest nasz.
Przyjęli naszą ofertę.
O Boże!
- Kiedy dzwonił? - Wysłał mi rano SMS-a.
Naprawdę w to idziemy?
To przeznaczenie.
Ile będzie nas to kosztować?
Sprzedam samochód.
Prawą rękę. Lewe jądro.
No weź.
To o tym Tom chce pogadać przy lanczu.
Okej. A praca?
- Co z pracą? - To będzie odciągało twoją uwagę.
Odkąd pamiętam, w tym mieście nic się nie dzieje.
Nie będę pracował wiecznie.
Czas pomyśleć o przyszłości.
Jesteście jak rodzina.
I to się nie zmieni. Nie odejdę z dnia na dzień…
ale to dobry moment.
Z Lukiem jest lepiej.
Od miesięcy nie ma koszmarów.
Między nami dobrze się układa…
- Tak. - Twoja kolej.
Mówisz poważnie?
Trajkoczesz o pensjonacie, odkąd byliśmy nastolatkami.
No weź.
Czy mówię poważnie?
Tego właśnie chcesz. My chcemy. Ja chcę.
Dobrze.
- Dobrze. - Spisałem się?
Tak, spisałeś się.
WITAMY W FAIRBANKS ZŁOTYM SERCU ALASKI
No dobra.
Mam twoje ulubione, z orzechowym nadzieniem i lukrem.
Żadnych dziwadeł z kremem.
- Komuś humor dopisuje. - Cześć, Jane. Jak plecy?
Bez zmian, dzięki za przypomnienie.
Przyniosłeś pączki, bo jestem na diecie.
Annie się nie dowie.
Annie wie o wszystkim.
- Masz czekoladowego dla mnie? - Tak.
Co tu robicie?
Nauczyliśmy się z Norą grać w klasy, więc pomalowała dla mnie kamyk do ćwiczeń.
Nie gadaj.
A mamusię zaczęło nosić, więc postanowiłyśmy wyskoczyć po kawę
i przynieść tacie specjalny kamyk.
Ale fajny. Sama go pomalowałaś?
Tatuś uwielbia grać w klasy.
Wiesz, co jeszcze uwielbia?
Pączki.
- Naprawdę. - Nie.
Tatuś nie chce pączka, bo jeśli zrzuci kolejny kilogram,
mamusia schowała dla niego niespodziankę w sypialni.
Pożegnaj się z tatą.
Pa, tato. Kocham cię.
Pa.
Cześć.
- Halo? Cześć, Tom. - Oddawaj.
Masz, schowaj go.
- Cześć, Frank. - Cześć, Hutch.
Portfel też przyniosłeś?
- A czemu? - Wisisz mi 20 dolców.
- O cholera. Nie przyszła na rozprawę? - Nie.
Dzwonił komendant straży pożarnej. Na północy się dymi, ale nie wiedzą co.
Podlecicie helikopterem?
Chodźmy.
- Gra w klasy? Serio? - Widziałem w Ulicy Sezamkowej.
Nawet jeśli nie zrzucisz tego kilograma, zawsze będziesz moim Snuffym.
O cholera.
- Czy to… - Fred, podleć bliżej.
- Ten żyje! - Zasadzka.
Zasadzka.
Nie wycofuj śmigłowca!
- Podnieś go! - Szybko!
Szybko!
Ani, kurwa, drgnij!
Zastrzel go!
Rzuć broń!
Dalej, do helikoptera z nim. Trzymaj się, Donnie.
- Wstawaj. - Dalej.
Wstawaj! Podnieś go!
Nie zbliżać się!
Podnieś się.
Nie zbliżać się! Ani kroku dalej.
Nic nie widzę!
Wstawaj, dalej. Do helikoptera! Szybko!
Szybko! Do helikoptera. Dalej.
- Szybko! - Dalej!
Do helikoptera! Wsiadajcie do cholernego helikoptera.
Szybko. Ruszaj, Fred.
Dalej!
Don, trzymasz się? Lecimy! Szybko!
Szybko!
CENTRALA CIA LANGLEY, WIRGINIA
GRIFFIN, MARK
Atwater spadł.
- Kiedy? - Niecałą godzinę temu.
- Kontakt? - Nie odpowiadają.
Dobrze. Sprawdźcie obraz z satelitów.
Nouri wyśle zespół, gdy poznamy liczbę ofiar…
Nie rozumiesz, operacja wciąż trwa.
Samolot się rozbił.
Łączność stracono po uderzeniu. Sądzimy, że nie wszyscy zginęli.
- Szlag, wyda się. - FAA jeszcze nic nie wie.
Sprowadź tu Scofield.
To fatalny pomysł.
To nie nasza jurysdykcja.
Scofield zna go najlepiej.
To ona stworzyła Havlocka. Nawarzyła piwa, to niech je wypije.
Przetrząśnij łóżka i butelki, i sprowadź mi ją tutaj.
STO LAT, ZOE
Ciocia Sidney! Przyszłaś!
No pewnie.
Miałabym ominąć największą imprezę urodzinową roku?
- Gdzie tort? - Tye rozwalił sobie wargę.
- Chodź zobaczyć. - Nie gadaj!
Dajesz jej rybkę?
- Ciebie też dobrze widzieć. - Zoe jest wolontariuszką PETA.
A ty przyniosłaś rybkę wykradzioną z jej ekosystemu.
To tylko rybka.
Jak sprawa?
Nie mogę rozmawiać o pracy.
Nathan mówi, że trafi do inspektora generalnego.
Skąd to wie?
Jeśli cię oskarżą, możesz pójść do więzienia za zdradę.
- Agentka Scofield? - Możliwe.
Zapraszamy z nami.
Chodzi o Protokół Atwater.
CENTRALNA AGENCJA WYWIADOWCZA STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI
W HOŁDZIE PRACOWNIKOM CIA, KTÓRZY ODDALI ŻYCIE W SŁUŻBIE OJCZYZNY
Twój ojciec był dobrym człowiekiem.
Nam też go brakuje.
Czemu mnie ściągnęłaś?
Dorwaliśmy go pod Chabarowskiem, 20 kilometrów od chińskiej granicy.
Rząd nas krył, gdy ściągaliśmy jednostki.
Poleciał do bazy na Alasce, a stamtąd potajemnie trafił do transportu.
Wtedy wszystko się zesrało.
To była tajna operacja.
Dywizja uznała, że transport JPATS zapewnia optymalną osłonę.
Nikt z personelu nie znał szczegółów misji.
Przekierowaliście transport więzienny, żeby odebrać Havlocka?
To było ściśle tajne. Nawet dowódca z Eielson nic nie wie.
Problem w tym, że samolot stracił łączność radarową o 7.00 rano.
Na zdjęciach satelitarnych widać ocalałych,
więc Havlock wciąż jest w grze.
Czyli masz problem.
To nasz problem, Sidney.
Nie, sama mnie odsunęłaś.
A teraz sprowadzam z powrotem.
POLICJA STANOWA ALASKI
Szybko!
Zajmę się nim. Połóż się.
Posłuchajcie mnie.
Trzy kilometry na południe spadł samolot transportowy.
Wystarczająco duży, żeby pomieścić około stu więźniów.
- Więźniów? - To samolot JPATS.
Agencji transportującej osadzonych.
Przewożą ich po całym kraju na rozprawy sądowe…
- Mamy tu skazańców? - Gorzej, więźniów federalnych.
Z kraju i spoza, mężczyźni, kobiety, uzbrojeni, agresywni, niebezpieczni.
Dla niektórych to jedyna okazja na wolność.
Z każdą minutą nasze problemy się mnożą.
Na początek trzeba odciąć dolinę. Zamknąć dojazd w obu kierunkach.
Potrzebujemy centrum dowodzenia. Z wodą, prądem i miejscem do lądowań.
- Kamping nad Jukonem. - Za daleko.
Fabryka cementu niedaleko szóstki?
- Nada się. - Dobrze.
Powiadomcie szpital. Niech wdrożą zarządzanie kryzysowe.
Powiedzcie im…
że zbliża się gwałtowna fala kłopotów.
Lancz musi poczekać.
- Co się dzieje? - Był wypadek.
Jakiś transport więzienny.
Doktor Lin mówi o triażu i zamknięciu trzeciego piętra.
Frank, nic ci nie jest? Co się dzieje? Ponoć był wypadek.
JPATS się rozbił. Donnie jest ranny. Czekamy na pomoc.
- Jak to ranny? - Poczekaj.
- Mam listę więźniów. - Co mi z listy? Potrzebuję zdjęć.
Niech przyślą dane krewnych, kartoteki.
Trzeba zidentyfikować ciała. Potrzebuję zdjęć.
- Frank, co się dzieje? - Donnie został dźgnięty.
Ktoś musi powiadomić Annie. Wkrótce do was wyruszy.
Dobrze. A ty jesteś cały?
Luke’owi coś grozi?
Nie, jest w szkole. Mnie nic nie jest, ale brakuje mi kalesonów.
Muszę kończyć. Zadzwonię, jak będę mógł.
- Frank? - Tak?
Uważaj na siebie, dobrze? I nie narażaj się, czekając na posiłki.
My jesteśmy posiłkami, skarbie.
Tamtejszym nadzorcą jest Frank Remnick.
Powiedz mu tak mało, jak się da, ale go nie odcinaj.
To nie nasza jurysdykcja.
- Ten kowboj to nasze dojście. - Jak to rozgrywamy?
Urodził się i wychował w Wypizdowie na Alasce.
Sześć lat pracował w grupie zadaniowej w Chicago,
ale nie mógł znieść miasta.
Przenieśli go z powrotem do lodówki
i od tamtej pory użył broni służbowej dwa razy w ciągu pięciu lat.
Za jego kadencji nikt nie zginął. Nigdy nie mierzył się z czymś takim.
- Będzie niepewny. - Wykorzystaj jego słabe punkty.
Przekonaj, że potrzebuje twojej pomocy.
Mam się zakumplować. Kto będzie mnie niańczył?
Para agentów z Anchorage: Bolton i Shaw.
- Zostali wprowadzeni, czekają na miejscu. - Mam go na linii.
Pamiętaj, że jest nam potrzebny.
Jeśli policja federalna nas odetnie, to będziemy w ciemnej dupie.
Panie Remnick, tu Sidney Scofield. Biuro terenowe uprzedzało, że się odezwę?
Tak, ale nie mówili, gdzie pani pracuje.
No tak, to skomplikowane.
- W wieloagencyjnej grupie zadaniowej. - To szyfr na „to tajne”?
Dostarczę nieutajnione informacje na temat zdarzenia.
JPATS nie podlega CIA.
To nieszyfrowane połączenie, więc powiem tylko tyle,
że wkrótce pana wprowadzę i dostarczę potrzebne zasoby.
Tymczasem proszę zabezpieczyć granice.
Dobrze?
To Alaska. Tu nie ma granic.
WITAMY W FAIRBANKS MIEŚCIE O ZŁOTYM SERCU
DO: KIRA IDZIESZ?
- Wzięłaś kurtkę? - Jest w szafce. Co robimy?
Urywamy się.
Czemu?
To niespodzianka. Chodź.
Dzień dobry, uczniowie.
Mówi dyrektorka Kenagy, mam ważne ogłoszenie.
Zgłoszono mi, że policja przeprowadza interwencję w najbliższej okolicy,
a funkcjonariusz Marks z policji stanowej przybył,
aby zająć się sytuacją.
Dziękuję, pani dyrektorko.
Jak słyszeliście, pracujemy nad opanowaniem sytuacji w Yukon Flats.
Tutaj nic wam nie grozi, ale wolimy dmuchać na zimne…
MAMA
…i dlatego macie zostać w szkole.
Niestety to oznacza również, że dzisiejszy mecz
i jutrzejszy bal na zakończenie roku zostaną przełożone.
Husky do boju.
Marshal Granger, zawdzięczam panu życie.
Nadzorca Frank Remnick. Jak się pan czuje?
Znaleźliście resztę? Trzeba im pomóc.
Trzech nie żyje.
Do tego jeden pilot. Osiemnastu zaginionych.
Zakładacie, że nie żyją?
Przy -25°C mają marne szanse.
Val, dasz nam chwilę?
Dziękuję.
Przewiozą pana do Fairbanks.
Dobrze.
Ale najpierw muszę wiedzieć, co się tam wydarzyło.
Więzień się uwolnił i dokonał sabotażu.
Który?
Nie wiem. Mieliśmy nieplanowany przystanek.
Gdzie?
- Chyba w bazie lotniczej… - Gdzie?
- Na odludziu. - Daleko od wybrzeża?
- Nie wiem. - W porządku.
Co pan dokładnie widział?
Był zakapturzony.
Skuty.
Nazywali go „Havlock”.
Więzień wysokiego ryzyka, spoza rejestru.
A wy go zabraliście?
Nie z resztą. Posadziliśmy go z tyłu.
- Kto wam kazał… - Przywiązaliśmy go,
choć to wbrew zasadom.
Ale ten człowiek jakby wiedział.
Co wiedział?
Że go nie powstrzymamy.
Ten facet był mądrzejszy niż cała reszta.
Wiedział, że gdy dotknie stopami ziemi,
będzie wolny.
- Transport medyczny już jest. - Chwilę.
Dla jasności.
JPATS odbył nieplanowane lądowanie,
odebrał więźnia spoza listy, który nie był pod naszym nadzorem,
- i nikt tego nie zakwestionował? - Tak.
Muszą jechać.
Mówię panu.
To on rozbił ten samolot.
O czym on mówił?
Nie wiem.
Niech ktoś spisze oświadczenie.
Co z Donniem?
Ponoć zatamowaliście krwotok.
Miałeś szczęście.
Ty ponoć też. Gratuluję.
- Domku? - Tom mówił wczoraj przy pokerze.
Cieszę się.
- Spełniłeś marzenie każdego marshala. - Co to za marzenie?
Przeżyć.
Wrócić po wszystkim do żony.
Uważaj na siebie. Już prawie jesteś w domu.
Posłuchajcie. Ekipy spoza miasta.
Witajcie na terytorium ludności Dolnej Tanany,
znanym również jako okręg Gwiazdy Północnej.
Okażcie szacunek, a zostanie odwzajemniony.
Przygotowaliśmy raport, ale pamiętajcie, że wciąż otrzymujemy nowe informacje.
Zdjęcia i akta więźniów wciąż napływają. Będziemy je przekazywać na bieżąco.
Wiemy, że samolot przewoził 52 więźniów,
23 nie żyje, 11 złapano,
czyli 18 osób zaginęło lub zbiegło.
Wciąż napływają nowe informacje.
Bądźmy w stałym kontakcie, ale musimy się śpieszyć.
Dni są coraz krótsze. Wkrótce będziemy ich szukać po ciemku.
Dziękuję.
Pan Remnick?
Tak.
Rozmawialiśmy telefonicznie. Sidney Scofield.
Frank. Pan Remnick to mój tata.
Dobrze, Frank.
Co możesz nam powiedzieć?
Więcej dowiemy się z czarnej skrzynki, ale pokrótce:
samolot przekierowano w ramach operacji z udziałem podmiotu niepaństwowego.
Więcej się nie dowiem?
Mój zespół w ciągu godziny dostarczy raport.
Departament Sprawiedliwości naciska na sprawdzenie pasażerów:
zmarłych, zatrzymanych i zaginionych.
Możemy się tym zająć,
ale nadal nie rozumiem, dlaczego CIA korzystało z JPATS?
Ogólne wyjaśnienie będzie w raporcie.
Transport więźniów podlega marshalom, ale nikt nas nie poinformował.
- Masz wiele pytań… - Tak.
…i odpowiem na wszystkie,
ale w grę wchodzi wiele agencji, więc jest bałagan.
To wszyscy odnalezieni?
Jak dotąd.
Szczątki rozciągają się na parę kilometrów.
Niezła czapka.
Jesteś pilotem, Frank. Widziałeś szczątki.
Jak myślisz, wypadek czy ściema?
Ściema.
Dokąd lecieli tak daleko na północy?
Ten został uduszony.
Wybroczyny. Złamana kość gnykowa.
Muszę porozmawiać z zatrzymanymi.
Myślisz, że to robota Havlocka?
Słucham?
To jego szukasz, prawda? Havlocka.
Gdzie to słyszałeś?
Jeden z funkcjonariuszy przeżył. To Havlocka odebrali z bazy lotniczej?
- Gdzie jest ten funkcjonariusz? - To nie oni przekierowali samolot.
- Szczegóły operacji… - Będą w raporcie.
Zadaję podstawowe pytania, a ty serwujesz mi jakiś bełkot.
Pogadajmy w bazie.
Pogadajmy o moim kumplu, który niemal zginął i jedzie do szpitala.
Ma żonę i dziecko.
Zrozum, proszę, że nie mogę omawiać szczegółów operacji bez…
Nie mydl mi oczu, dobra?
Widzę, co się dzieje.
Ja szukam 18 więźniów, a CIA jednego.
Niewiele z tego wszystkiego rozumiem,
ale za to doskonale znam tę okolicę.
Jest bezlitosna.
Jeśli żywioły i zwierzęta cię nie zabiją, zrobi to 18 godzin ciemności.
Tutejsi ludzie są inni. Wielu nie ma telefonów. Większość ma broń.
A ja przysiągłem ich chronić.
I traktuję to poważnie.
Chcę, żeby jedno było jasne.
Jeśli przedłożysz swoje sekrety ponad życie i bezpieczeństwo miejscowych,
będziemy mieli problem.
- Panie Remnick… - To mój ojciec.
No tak. Frank.
Kawa na ławę.
Nie chcę tu być
i nie mam ochoty chronić przełożonych.
Więc powiedz mi, co chcesz wiedzieć?
Zacznijmy od Havlocka.
Trzy lata temu zaczęły pojawiać się plotki o krecie w najgłębszych kręgach CIA.
Zdrajcy sprzedającym sekrety w imię idei,
a nie dla zysku,
aby zdestabilizować i zniszczyć rząd Stanów Zjednoczonych.
Jego informacje były tak aktualne
i tak szkodliwe, że aby go złapać, DS powołał wieloagencyjną grupę zadaniową.
Ale prawda jest taka, że ten zdrajca nie stanowi zagrożenia.
To straszak stworzony przez CIA w ramach tajnej operacji Protokół Atwater.
Agencja stworzyła kilku takich zdrajców, którzy ujawniali poufne informacje,
aby dzięki temu wykryć i wyeliminować wrogów.
Jednym z nich był Levi Taylor Hartman.
Kryptonim Havlock.
Mnie powierzono wyszkolenie geniusza na agenta bojowego i wznowienie programu.
Nauczyłam go posługiwania się bronią, języków i brutalnego zabijania.
Przez ostatnie dwa lata
Havlock używał poufnych danych jako przynęty,
aby zwabić i pozbyć się celów w Europie i na Dalekim Wschodzie.
Szło jak z płatka aż do zeszłego miesiąca, kiedy mit stał się prawdą.
Havlock zniknął.
A wraz z nim tajne informacje.
Z jakiegoś powodu przeszedł na drugą stronę.
Dwa dni temu złapano go przy granicy chińsko-rosyjskiej.
CIA przewoziło go do kraju,
gdy spadł z nieba i wylądował na waszym podwórku.
Ale gwarantuję ci, że cokolwiek Havlock planuje,
ucieczka z podniebnego więzienia to dopiero początek.
Tego szukasz, ramolu?
Proszę.
Myślałem o tym Havlocku i samolocie.
Jak on to zrobił? Ktoś mu pomagał?
W jaki sposób?
- No… - Co to jest?
Chowder z ziemniakami i konserwą.
Przysmak północy.
Rany. Mniam.
Moja babcia robiła najlepszy.
Choć ukradła przepis z kościelnej książki kucharskiej.
Potrzebujesz sił.
Unikam niezidentyfikowanych mięs.
Macie sałatkę?
Nie jadamy sałatek.
A to jest wieprzowina.
No sama się zastanów.
Ktoś musiał wnieść te materiały wybuchowe.
Nie ma innej opcji.
Muszę odebrać.
Tak?
- Zaraz wrócę. - Dziękuję.
Co z Donniem?
Znaleźli krwotok wewnętrzny. Operują go. Właśnie do niego idę.
O Boże.
- Luke się odzywał? Nie odbiera. - Nie, ale jest bezpieczny w szkole.
Zajmij się Donniem, a ja Lukiem.
Cześć, Jane. Słuchaj, mam prośbę.
Kiedy będą ewakuować szkołę, zaopiekujesz się Lukiem?
- Zrobione. - Super.
- Co z Donniem? - Kiepsko, operują go.
Będę cię informował, okej?
Pa.
- Sarah to pańska żona? - Tak.
Jak się pan czuje?
Byłoby lepiej, gdybym widział.
No tak.
- Jestem w dobrych rękach. - Tak.
Znaleźliście pozostałych funkcjonariuszy?
Nic im nie jest?
Nie!
Tak mi przykro.
Jak mogłeś do tego dopuścić, Frank?
On nie żyje!
Nie żyje!
Nie żyje.
Boję się.
Boję się o nas.
O Luke’a.
Nic mu nie jest. Poprosiłem Jane, żeby go odebrała.
Wiesz, że nie o tym mówię.
Już raz nas posklejałam. Nie dam…
Nie dam rady ponownie.
Złożyłem przysięgę.
Złożyłeś ją również mnie,
swojemu synowi.
Pomyśl o Luke’u. Przestał brać leki. Znów jest sobą.
A ty? No sam powiedz. Potrafisz chodzić, mówić.
Zapomniałeś, przez co przeszedłeś?
Ani na sekundę.
To cię pochłonie.
Widzę to.
Już to widzę.
Ale nie musisz brać udziału w tej walce.
Oddałeś służbie 18 lat życia.
Twoja rodzina…
Potrzebujemy cię.
Wyskoczyłam do domu i wrzuciłam twoje kalesony do suszarki.
- Co ja bym bez ciebie zrobił? - Zapewne zamarzł na kość.
Bez wątpienia.
Albo padł z głodu.
- Tak? - Mamy coś.
Już jadę.
Muszę lecieć.
Służba Meteorologiczna zgłosiła otwarty sygnał od jednego z obserwatorów.
- To może być SOS. - Skąd jest nadawany?
Z wieży na południe od Venetie. Sześciu obserwatorów ma z nimi umowę.
- Pięciu odebrało, poza… - Zebem Webberem.
- Co to za jeden? - To z 30 km od miejsca wypadku.
Kto zdołałby dojść tak daleko w tak krótkim czasie?
Mój człowiek. Kim jest Webber?
Stary maszer. Odludek, nawet jak na tutejsze standardy.
Mieszka na rodzinnej farmie, prowadzi psie zaprzęgi.
Czyli 30 kilometrów od wraku jest dom z radiem i psim zaprzęgiem?
To mój człowiek.
Coś ty zrobił?
- Jest dobrze. - Nie jest, utknęliśmy.
Masz zasięg?
Musimy iść pieszo.
Ale tu fajnie.
To ten domek kupili twoi rodzice?
Nadal nie ma zasięgu.
A stacjonarny?
Odłączony. Dom był wystawiony na sprzedaż od czerwca.
Tata się wścieknie.
To dla nas?
Tak, to ta niespodzianka.
Musimy iść pieszo. Dom jest kilometr za wzniesieniem.
Co jest? Zacina się.
- Co? - Pistolet się zacina.
Nie trzymałeś go w środku?
- Nie. - Skroplona para zamarza.
Wiem.
Albo używasz oleju mineralnego.
Tak czy siak, nie mam zapasu…
Daj mu swoją broń.
Jasne, zabawne. Powodzenia.
To agent federalny pomagający w obławie.
Ty jako CIA nie masz prawa tu być.
- Oddaj mu broń. - Bo co, aresztujesz mnie?
Dobrze.
- Ale nie zostanę tu. - Na pewno sobie poradzisz.
Jesteś cały, Zeb? Gdzie on jest?
Hutch!
Leć.
- Shaw. - Żyję.
- Nie ruszaj się! - Odsuńcie się.
- Odłóż broń! - Zastrzelę go.
- Spokojnie! Odłóż broń. - Nie wrócę tam.
Spokojnie.
- Zastrzel go! - Ryj!
Jesteś otoczony.
Ja mam cię tylko bezpiecznie dostarczyć.
- I dlatego musisz odłożyć broń. - Zabije zakładnika!
Pociągnij za spust!
Ochronię cię.
Jesteś ważny, wiem o tym.
Dlatego ona tu jest.
Odłóż broń.
Porozmawiajmy we dwóch.
Puszczaj!
Zeb, odwołaj psa.
Zeb, odwołaj go.
Zeb, odwołaj, kurwa, psa!
Odwołaj go.
To nie Havlock.
Wyciągnęliście z wraku kolejne trzy ciała?
Są tam.
Agent Bolton walczy o życie, ale więzień zmarł.
Chcecie kasę na kwiaty?
To nie jest śmieszne.
Przez ciebie mam tu martwego więźnia. Nie za to mi płacą.
Mogę prosić akta załogi?
Słyszałaś mnie?
Tak.
Tego więźnia już widzieliśmy. Wybroczyny…
- sugerują uduszenie. - No i?
Ale nie ma sińców na nadgarstkach.
Gdyby walczył, będąc skutym, zostałyby ślady.
Rzucili się grupą. Rozszarpywali się.
Ale on nie był więźniem.
Co?
Granger? Niemożliwe.
Granger opowiedział mi o wypadku.
Marshal Granger.
Frank Remnick. Muszę wiedzieć, co się tam wydarzyło.
Więzień się uwolnił i dokonał sabotażu.
Który?
Był zakapturzony.
Skuty.
Nazywali go „Havlock”.
Wysokiego ryzyka, spoza rejestru.
Ten facet był mądrzejszy niż cała reszta.
Wiedział, że gdy dotknie stopami ziemi, będzie wolny.
Dziękuję.
- Od tego tu jestem. - Nie o to mi chodzi.
Bardzo mi z Frankiem pomogliście.
Nie będzie pan taki wdzięczny, kiedy zaczną operować panu nogę.
- Frank? - Dzięki Bogu, posłuchaj.
Ten ocalały strażnik.
- No? - Granger.
- Co z nim? - Granger.
To nie strażnik, tylko więzień.
Uciekaj z budynku i zawiadom najbliższego policjanta.
Już jadę.
Sarah?
- Znaleźliście Sarah? - Nie.
- Ale macie trop? - Nie. Poczekaj, chodzi o Luke’a.
Co z nim?
Nie wiemy, gdzie jest. Wyszedł.
Szkoła sprawdziła monitoring. Urwał się z Kirą Moore po lanczu.
Spróbujcie namierzyć jego telefon.
Jadę do szkoły na konferencję prasową.
- Zajmę się tym. - Dobrze.
Umawialiśmy się. Żadnych sekretów. Skłamałaś.
- Uspokój się. - Czemu nie pokazałaś mi jego zdjęcia?
Widziałem go, rozpoznałbym gościa! A może tego nie chciałaś.
- Bzdury. Jesteś wzburzony. - Może wiesz, co robi, co planuje.
Co wiesz?
Wiem, że Havlock wciela w życie swój plan.
I jest dwa kroki przed nami, czyli my jesteśmy dwa kilometry w tyle.
Coś ukrywasz.
Dlaczego chcesz go dopaść przede mną?
Oni go zabiją.
Mam go sprowadzić z powrotem, żeby CIA go zlikwidowało,
a kiedy skończą z nim,
pogrążą też mnie za rzekomy współudział.
Jeśli znajdę go pierwsza i dostarczę FBI,
pomogą mi udowodnić prawdę i odzyskam swoje życie.
Twoje życie.
Chcesz odzyskać swoje życie.
Znajdziemy ją, Frank.
Nie, my nie zrobimy nic.
Mówiłem.
Jeśli twoje sekrety zagrożą innym, będziemy mieli problem.
Mój kumpel nie żyje, mój syn zaginął, a żonę porwano…
- Jesteś wkurzony, Frank. - Panie Remnick!
Alaska to mój teren.
Ten zdrajca jest w moim lesie z moją żoną, zagrażając życiu mieszkańców.
Nawet jeśli będę musiał poskładać ten samolot kawałek po kawałku,
znajdę tego człowieka i cokolwiek jeszcze ukrywasz.
Ale na współpracę nie licz. A teraz wybacz,
mam do poprowadzenia konferencję prasową i obławę.
- Frank. - No?
- Jesteśmy odłączeni. - To znaczy?
Straciliśmy stację bazową.
Wielu dostawców. Internet i usługi komórkowe padły.
Hej, Sid. Jesteś tam?
Pewnie, że jesteś.
Zgadnij kto?
Tak czy siak, wylądowałem cały i zdrowy, i już planuję kolejne kroki.
Ale ty to wiesz, prawda?
Wiesz, że nie dzwonię do ciebie.
Dzwonię do ciebie, Frank.
Wybacz, że cię w to wciągnąłem. Widzisz, Sidney i mnie łączy…
Jak to określić? Paskudna historia.
Sporo osób zawiniło.
Chodzi o to, że nie ufam nikomu z CIA.
Ale ty jesteś harcerzem wśród złodziei.
Tobie ufam.
Ufam ci, bo poznałem już trochę twoją żonę.
Lubię ją.
To dlatego nadal żyje.
A ponieważ żyje i jest bezpieczna, masz u mnie dług.
Poproszę cię więc o kilka przysług.
Jesteś moim łącznikiem, Frank.
Poznamy się dużo lepiej, niż byśmy chcieli.
A to, co razem zrobimy,
zmieni świat.
Napisy: Daria Okoniewska