Belle!
Janey.
- Janey! - Co?
Cichutko. Już dobrze.
- Znów miałaś koszmar? - Tak.
Byłam na sali operacyjnej.
Rozciął jej skórę. Była taka zimna.
Nie mogłam nic zrobić.
Ona żyje.
- Muszę sprawdzić. - Janey!
Ona zmierza ku zagładzie, a ja nie mogę nic poradzić.
Jest w szpitalu, jak chciałaś.
Upewnię się.
Szkodzisz sobie.
SPRYCIARZ
Gdzie jesteśmy?
W schowku.
Boże, muszę lecieć.
Dlaczego?
Siedzimy w schowku.
Ktoś może nas usłyszeć.
Która godzina?
Nie wiem. Piąta, szósta?
- Wracaj tu. - Będą mnie szukać.
Kiedy się zobaczymy?
Nie mogę.
To znaczy? Przecież zeszłej nocy...
Ktoś nas usłyszy.
Proszę.
Spędziłeś noc w schowku z córką gubernatora.
Okrzykną cię bohaterem.
A mnie...
Znajdą jakąś obelgę.
- Ja tak nie myślę. - Wiem.
- Czuję się jak twój mąż. - Nie mów tak.
Dlaczego?
Bo nim nie jesteś.
- Dwadzieścia... - Boziu.
- ...tysięcy... - Tak!
...świeżutkich,
- soczystych... - Cudnie.
...apetycznych
- funtów! - Tak!
- Jesteśmy bogaci! - Bogaci!
Norbercie.
Rotty.
Wypiłam 16 piw.
Tylko?
To wciąż godne...
Godne uczyszczenie... dobrobytu.
Do widzenia.
- Dziękuję za... - Stosunek?
- Bądź poważny. - Jestem.
Zostań. Porozmawiajmy.
To był błąd.
Błąd?
Belle!
- Belle? - Siostro.
Wszystko mogę bez trudu wyjaśnić.
- Bez znaczenia. Ale twoja matka... - Co z nią?
Była tu w nocy.
Boże.
Zaczekaj!
Jack, uciekaj. Powieszą cię.
Mamo!
Moje listy.
Znałaś konsekwencje. Zmusiłaś mnie!
- Dlaczego taka jesteś? - Nie dajesz mi wyboru!
Każę inspektorowi wykonać wyrok na Dawkinsie.
Nie! Błagam cię!
Pozwól mu żyć. Ja go kocham!
Błagam, nie!
Proszę.
Proszę cię.
- Błagam. - Wstań.
Proszę cię.
Chcesz być nałożnicą skazańca? Nie będę cię powstrzymywać.
Ale twoja noga nie postanie już w moim domu.
Nie przyjeżdżaj. Nie pisz.
Żyj, umrzyj,
żebrz razem z nim.
Wyrzekam się ciebie.
Jestem twoją córką.
Byłaś. Do dziś.
To cena jego życia.
Wspomoże pan?
Drobniaki, co łaska.
Błagam.
Pomóc panu z bagażem?
Skromny ze mnie człowiek. Sam noszę swoje brzemię.
Panie szanowny, za drobniaki.
Fuj, co tak cuchnie?
Przepraszam.
Bez obaw.
Możesz wziąć bagaże.
Tutaj.
A żeby pokazać, że nie żywię urazy,
postawię ci gorącą herbatkę.
Coś taki zmartwiony?
Mów śmiało.
Dusza wikariusza przed święceniami musi być nieskazitelna.
Nie ma ojciec wrażenia, że niewidomi wiodą ślepych?
Skądże. Dlaczego?
Molly Crutchley chociażby.
Staram się ukoić jej udręczoną duszę.
Gorliwie. Zeszłej nocy dwa razy, jeśli dobrze słyszałem.
Rozmawiamy teraz o twoich grzechach.
Wyznaj je.
Pochłania mnie nienawiść.
- Gniew. - Doskonale.
Zawsze to jakaś odmiana od cudzołóstwa.
Jedno prowadzi do drugiego.
Nienawidzę tego człowieka tak silnie, że aż czuję lęk.
To dość naturalne.
Nienawiść, zemsta.
To proste ścieżki do piekła.
Kogo tak nienawidzisz?
Fagina.
Wyborny żart, Dariusie.
Brat Fagin to pobożny człowiek.
To diabeł wcielony, ojczulku.
Ukradł relikwie z kościoła,
a teraz buchnął fortunę księciu, co czyni go
bardziej niebezpiecznym.
Drogi bracie w Chrystusie,
skoro pleciesz takie kalumnie,
obawiam się, że diabeł tobą zawładnął.
Faginie.
Fagin!
Pobudka.
Jasny gwint.
Czas minął.
Dziś muszę wiedzieć, czy to Dawkins stoi za zabójstwami.
Nie jestem w stanie udzielić dziś odpowiedzi.
Dość już się z tym guzdrzesz.
Potrzeba czasu,
- by zebrać dowody... - Dość.
Jeśli dziś go nie aresztujesz,
odbiorę ci dowodzenie i zastąpi cię Bramwell.
- Może to... - Mowy nie ma.
To tępak bez szacunku do litery prawa.
Jak śmiesz kwestionować decyzję gubernatora?
Tej bym nie zakwestionował.
Jako oficer nie będę spełniać pani zachcianek.
To nie zachcianki, inspektorze.
Przekonasz się, że gdy czegoś żądam,
- to ma się to wydarzyć. - Na litość boską.
W tej kolonii obowiązuje prawo.
Które stanowię ja.
Do roboty, inspektorze.
Łąki obejmują szacunkowo
dwa tysiące akrów.
Affrey.
- Ta brandy... - Wasza Wielmożność wybaczy.
Nie zdołałem go powstrzymać.
Pan Uriah Heep, Kompania Wschodnioindyjska.
Heep.
Co za przemiła niespodzianka.
Usiądź.
Co tu tak cuchnie szczynami?
Czujesz?
Jakie to szczęście, że ugościł mnie członek Izby Lordów.
Pan wybaczy brak zapowiedzi,
lecz mój okręt przybył wcześniej, niesiony sztormem.
Wysłano mnie, bym zweryfikował inwestycje.
Jak sądzę, Jego Wielmożność o wszystko dba.
Muszę jednak sporządzić raport.
Tak się składa,
że dokonaliśmy właśnie znacznej inwestycji w ziemie uprawne.
Wyśmienicie, milordzie.
Ale nie zapomnieliście o zakładach produkcji saletry?
Skądże. Wszystko pod kontrolą.
Kwestia kilku dokumentów.
Ta ziemia to jednak niemalże pewniejsza inwestycja.
Kompania może się nie zgodzić, milordzie.
Saletra ma najwyższy priorytet.
Wszystko w porządku?
Racz wybaczyć, milordzie.
Trzewia niemożebnie mnie palą.
Affrey!
Mój lokaj zabierze cię do szpitala moim powozem.
Cóż za szczodrość niesłychana.
Zgłoszę się o piątej po dokumenty w sprawie zakładów.
Oczywiście.
Affrey, pan Heep...
Wasza Wielmożność ma kolejnego gościa.
Wikary. To ponoć pilne.
Chryste.
Niech mnie diabli.
Kociokwik nie raz mi już doskwierał,
ale tym razem koty kwiczą jak zarzynane świnie.
O co chodzi?
To prawda? Zdobyłeś pieniądze?
Z radością informuję, że owszem.
Dickie kupił całą ziemię.
A ja, Norbert Fagin, jestem najbogatszy w kolonii.
Faginie.
Potrzebuję pomocy.
Możliwe, że mnie dziś powieszą.
Nie mów, że przez tę dzierlatkę.
Nie zrobiłeś tego.
A jednak.
No to się nie chwalcie.
Cóż, lady Jane
- mogła nas widzieć. - Jasna cholera.
Ledwo nazbierałem, a ty musiałeś
zamoczyć pióro w tym kałamarzu.
Daj mi moją działkę, to się zmyję.
Chcesz mnie tak zostawić?
Jasny gwint.
Przyszli po mnie.
Ukryj się. Spławię ich.
- Do stu diabłów. - Jack!
- Nie! - Belle?
Nie!
Nie musisz uciekać.
Nic ci nie grozi.
Matka nie każe cię powiesić.
Ale się mnie wyrzekła.
Mogę tu zostać?
Oczywiście.
Nie!
Mowy nie ma, Sprytny.
Milordzie.
Nabyłeś dziś ziemię w Kocie i Dudach.
A co ma do tego Kościół?
Grzech.
- Człowieka, który sprzedał tę ziemię. - Fagina?
Wszyscy od niego kupują. Jest wiarygodny.
Przeciwnie. To człowiek...
To demon tak zdradziecki, że woda święcona przy nim kipi.
Nonsens.
Byle szarlatan nie nabrałby niegdysiejszego namiestnika królewskiego.
To nie byle szarlatan.
Mnie zdołał zniszczyć.
Skazał mnie na ten czyściec.
Pragnę ci pomóc, milordzie.
Ocalić przed takim samym losem.
Jeśli to prawda...
Przysięgnij na Księgę.
Co do joty.
Przez Fagina przemawia diabeł.
Boże drogi.
Powóz, ale już!
Musimy pomówić, lisico perfidna.
Puszczaj.
Ten cały Fagin wykiwał mnie na 20 000 funtów.
- I co z tego? - Co takiego?
To tylko 20 000 funtów. Trochę taktu.
Zdarzało ci się więcej przegrać przy kartach w Londynie.
- Chodzi o zasady. - Nie przynudzaj.
Nie mam do tego cierpliwości.
Jesteś równie niepoważna co twoja matka.
Jak możesz tak mówić?
Przez ciebie straciłem środki przeznaczone na produkcję saletry.
...do niej dotrzeć!
Jak śmiałaś
podjąć taką decyzję bez...
Bo ty zawsze bujasz w obłokach!
- Nie wiesz, co ona robi. - Bez mojej wiedzy!
Ktoś musiał ją podjąć.
Wyrzekłaś się córki, do cholery! Jak mogłaś?
Nie miałaś prawa.
Gdzie ona jest?
- Nie wiem, ale na pewno... - Postąpiłaś niesłusznie!
Jestem jej ojcem.
- Twoja potrzeba kontroli... - Ja ją chronię!
Nie jest już chorowitą dziewczynką.
To zdrowa, dorosła i inteligentna kobieta.
Zdolna do niezależności.
To nie niezależność, a samozagłada.
Pod twoim naciskiem.
Wyrzuciłaś ją z domu bez grosza. W nędzy!
Odeszła dla Dawkinsa. To szaleństwo.
Ty jedna tu oszalałaś.
Nie pozwolę jej tu mieszkać.
Bóg wie, co ona jada.
A gubernator będzie jej szukał.
Wyrzucili ją. Nie ma dokąd pójść.
Przez kogo?
Bo wszystko zawsze idzie po mojej...
Macie ręcznik?
- Co mamy? - Po co?
Nieważne.
Widzisz? Najpierw ręczniki.
- Potem kuropatwy i srebra. - Srebra?
Czemu tak się jej czepiasz?
Bo jej nie lubię.
Ani tego, jak cię traktuje.
- To moja sprawa. - Nie.
Zabiera mi dom.
Odsuwa ciebie od obowiązków. Gdzie byłeś w nocy?
To nasz największy numer. Po to, żeby kupić ci wolność. A ty...
- Operowałem. - Jej krocze.
Ejże!
Uważaj na słowa.
Ty uważaj, jak łazisz, bo ci wszystko przesłoniła.
Powieszą cię za to.
Nie pozwolę na takie ryzyko.
Zaraz będzie tu sprzątać.
Hej, Belle?
Kuśka blada, druga przylazła.
Ani słowa o jej udziale.
Gdzież tam, mój drogi.
- Jak się masz? - Dobrze.
Stój w imieniu Korony!
Stać!
Stój!
CZARCI ŁOKIEĆ
- Masz coś? - Nie.
Poranny tłok zatarł wszelkie ślady zabójcy.
Jest mądry.
Tak dobiera godziny,
by ślady zniknęły jak najszybciej.
Dziś wszyscy pilnują Łokcia.
Dlaczego?
Nadciąga burza.
Jeśli się nie mylę,
uderzy w deszczu, by ten zmył jego ślady.
CZARCI ŁOKIEĆ
Wiem, jak działa.
Dziś macie go złapać na gorącym uczynku.
Panie Faginie.
Wiem, że nie do końca się dogadywaliśmy.
Ciekawe spostrzeżenie.
Bardzo dziękuję za gościnę w tych trudnych chwilach.
W porządku?
Nie. Ale ty jesteś bezpieczny.
A ja jestem z tobą.
Czy mogę gdzieś powiesić suknie?
Fanny przyśle moje rzeczy.
Znajdziemy miejsce.
Faginie.
Nie masz jakiejś roboty?
Ach, tak.
Ano mam.
Fanny...
- W lewych aktach są błędy. - Stul jadaczkę.
- Co takiego? Skądże. - A jednak.
O czym on mówi?
Nie kłopocz się tym.
Już się zakłopotałam.
Fanny już jakiś czas z nami pracuje.
- Ty draniu. - Spokojnie.
Jeśli Belle ma tu mieszkać,
powinna wiedzieć, że znam jej siostrę.
- Mistrzynię złodziejskiego fachu. - Takie tam wygłupy.
Przekręca na ziemię własnych znajomków.
A poza tym
zabiła Phineasa.
Zasadniczo to nie.
- Nie chciałam. - Nie żyje przez ciebie.
Co fakt, to fakt.
Jak śmiesz?
Wciągnąłeś moją siostrę do tego syfu.
Nie ja. On.
- Za jej zgodą. - Byłam szantażowana,
ale to wspaniała zabawa.
Gdy jawi się przed nami przyszłość, ty musisz ją podpalić.
Tylko tak umiem zarabiać.
Skąd mamy dach nad głową?
Jedzenie na stole, pościel w łóżku?
Sterta worków z ziemniakami to nie łóżko.
Już się czepia mebli.
- Stul dziób! - Stul dziób!
Poświęciłam wszystko.
A ty?
Jak mogłaś być tak głupia?
Nie jestem głupia. Nie mów tak.
To jedyne, co mi wychodzi.
Przestępstwa?
To ty się bawisz w chirurga i kochasz się w skazańcach.
A jak ja się dobrze bawię, to kręcisz nosem.
- Martwię się o ciebie. - A ja o ciebie.
Kryłam cię, gdy łamałaś wszelkie zasady.
- A jak ja... - Zaczęłaś zabijać?
Raz, jedną osobę.
Znalazłam pasję, a ty jojczysz jak matka.
Chodź. Nie zostaniemy tu.
Dziękuję za odwiedziny.
- Belle. - Nie chcę cię widzieć.
Ty i ja...
To koniec.
Ostatecznie.
- Znowu sami, co? - Chrzań się.
No co?
Zniszczyłeś mi życie
dla swoich korzyści.
I tak nie ma tu dla nich miejsca.
Wszędzie walałyby się halki.
I te włosy w umywalce.
Jesteś podłym łotrem. Żmiją.
Wezmę swoją działkę i nie chcę cię więcej widzieć.
Wynajmę nam gdzieś pokój.
Albo kupię.
Nie wiem, jak to działa.
Nalej mi rumu z octem, Rotty.
Klina mi trzeba.
Pan Fagin.
Sądziłem, że pana spółka jest pewna.
Bo jest.
Jak śmierć i podatki.
Muszę natychmiast odzyskać pieniądze.
Oddam akty.
Z chęcią, ale to wbrew moim zasadom.
Pieniądze należą do Kompanii Wschodnioindyjskiej.
Ja ją tylko reprezentuję.
A Kompania nie chce tej cholernej ziemi.
Niech cię diabli.
Jak mogłeś zadrzeć z Kompanią?
- Oni mają armię. - Wszystkim zależy,
żeby tę sprawę natychmiast wyciszyć.
Chryste Panie w kolebeczce.
Gdzie pieniądze?
Czemu się ociągacie?
Do otwarcia skrytki potrzeba trzech kluczy.
A nas jest dwoje.
Bez obaw. Jeszcze dziś zwrócimy pieniądze.
Do 16.
W przeciwnym razie zobaczysz,
co może ujść na sucho komuś,
kogo brat jest gubernatorem.
No tak.
- Wiesz, że to słuszne. - Wiem.
Ale to moi przyjaciele.
Zarobią tyle w dobę.
A nam pieniądze przydadzą się bardziej.
To i tak nie była ich ziemia.
Dostałem wiadomość. Jak tam Sneed?
Stabilnie. Śpi. Dobrze, że żyjesz.
- Zaczynam żałować. - Ja także.
Belle, porozmawiamy
- czy... - Nie. I „lady” Belle.
O cokolwiek chodzi, róbcie to gdzie indziej.
Mam hordę pacjentów.
Sneed śpi, profesora nie ma,
choć Bogu dzięki,
ale waszych kłótni nie zniosę.
Nikogo poza wami nie ma.
Dziś będziesz głównym chirurgiem. Gratuluję.
W takim razie będziesz przełożoną pielęgniarek.
Czas najwyższy.
My zajmiemy się pacjentami.
- Osobno. - Będzie wolniej.
Ale znośniej.
Dobrze.
Rotty, wiesz, jak kupić porządny hotel?
Kto gwizdnął forsę?
O, pojedynek?
- To ci dopiero. - Odsuń się, Fanny.
- Mną się nie przejmujcie. - To sejf Rotty.
Znałaś szyfr. Buchnęłaś szmal.
Nie waż się nazywać mnie złodziejem.
- Tak powiedziałby złodziej. - Dobrze wiesz!
Nie rozumiesz?
Ciągle marudzą, że im nie płacisz.
- Cicho bądź. - Racja.
W kółko o tym ględzą. Oszaleć można.
Kto wziął forsę?
Tępi przekręciarze zapchleni, wy i te wasze związki zawodowe!
Wyciągnęliście brudne paluchy po łup!
Nie mów tak do niego.
Odłóż dynamit, bo nas pozabijasz.
I dobrze!
Mam dość. Tylko pomagam, a ty mnie obwiniasz.
I zarzucasz mi zdradę.
- Nie! - Nie!
Gdzie ten z problemem urologicznym?
Pan Heep?
- Doktor Dawkins. - Możemy pójść gdzieś na ubocze?
Nie przyznajemy osobnych sal
na żądanie.
Cóż, tu się przyda.
A to dlaczego?
Bo sikam pępkiem.
- Od kiedy to trwa? - Od dziecka.
- Ale ból... - Od niedawna, ale silny.
Mógłby pan oddać mocz?
Proszę się odsunąć.
Niesłychane.
To moczownik. Pępowina się nie zasklepiła.
W pańskim przypadku łączy pęcherz z pępkiem.
Stąd przypadłość.
Pocieszające.
Ale ból nie ma z tym związku.
To przez kamień w pęcherzu.
Zazwyczaj wykonujemy nacięcie krocza między odbytem a penisem.
- Wolałbym nie. - Cóż.
Mniej inwazyjnym zabiegiem jest lototrypsja.
Wymaga wprowadzenia tego dość sporego wiertła
do cewki moczowej.
- I to jest mniej inwazyjne? - Tak.
Choć u pana można tego uniknąć, dostając się do pęcherza przez pępek.
Poproszę koleżankę o pomoc.
Jeśli ze mną porozmawia.
Koleżankę?
Belle.
Jestem zajęta.
- Potrzebuję pomocy. - Poproś moją siostrę.
Może cię wciśnie między przekrętami.
Mam pacjenta, który oddaje mocz przez pępek.
Potrzebuję pomocy w innowacyjnym zabiegu usunięcia kamienia.
Niech cię.
Nie chcę, by dotykała mnie kobieta.
Proszę posłuchać.
Albo smukłe palce lady Belle
wyjmą kamień przez moczownik,
albo będziemy wiercić w prąciu.
Mogą być palce.
Słusznie.
Proszę się nie ruszać.
O wiele lepiej.
Że też dokonała tego kobieta.
Boże, broń.
Operacja moczownika to prosty zabieg.
Nie.
Jestem tylko skromnym kancelistą Dostojnego Gremium.
Nie mam czasu na rzeczy, które nie powodują agonii.
Poza tym...
Przywykłem do moczownika.
Moja mamusia świętej pamięci mawiała,
że przez to jestem wyjątkowy. A zwykle miała rację.
Fagin zawsze tak robi.
Nastawia nas przeciwko sobie dla zysku.
To on.
- On wziął pieniądze. - Wiedziałam.
- Spokojnie. - Oczywiście.
- Ten chciwy, leniwy... - Nieuczciwy.
...parszywy, zepsuty...
- Pan Fagin jest uroczy. - Dziękuję.
Miałem za te pieniądze wrócić do rodziny na Samoa.
Ja chciałem kupić kuter.
Pieniądze, panie Faginie.
- To było niesamowite. - Wiem.
- Tak się zrosło... - Coś niesłychanego.
Ja czy te włosy?
Jedno i drugie.
- Uroczo. - Na pomoc!
- Znalazłem go w Łokciu. - Na salę, już!
Tim, zabierz go.
Leżał w kącie, czekając na śmierć.
Ledwo go wypatrzyłem.
Mam już tego dość.
Niedługo widzę się z panem Heepem.
Jeśli nie odda mi pan pieniędzy,
on pana zabije.
Rety, co też powiadasz?
- On nie ma twoich pieniędzy. - Owszem, ma.
I dlaczego bratasz się z tymi mętami?
To moi druhowie z bohemy.
I o co chodzi? Jaka ziemia, jakie pieniądze?
Mam tu akty własności...
Był pan pijany.
Powtarzał, jakie to dla pana grosze.
- Co? - Wymachiwał pan pieniędzmi.
Rotty włożyła je panu do kieszeni
i pana odesłała.
Widzisz? Nie wiemy, o czym mówisz.
Nie! Łżecie!
Wiem, że dałem wam pieniądze.
To przestępstwo.
Nie ujdzie wam to płazem.
Zobaczycie.
Eter podany?
Tak.
To nie poparzenia chemiczne. Raczej wrzątek.
Jakim cudem mógł tyle go wypić?
- Niemożliwe. - Chyba że go zmuszono.
To była kara.
Stan zapalny gardła i krtani. Rozległe oparzenia.
To się stało kilka godzin temu.
Wcześniej miałby większe szanse.
Pacjent dobija do 42 stopni gorączki.
Kalomel i morfina.
Silna duszność, przyspieszone tętno.
Pacjent z cieczą w płucach.
Usuń kaniulą czternastką.
- Jesteś potrzebny na sali. - Zrób tracheotomię.
Szybko i pewnie.
Panie Heep. Pieniądze zniknęły.
Wszystkie środki Kompanii zniknęły.
Bez obaw, milordzie.
Pokorny Uriah służy pomocą.
Wszystko wyjaśnię. To ten Fagin.
Oszukał mnie.
- Oszukał? - Tak.
Zatem oszukał całą Kompanię.
A tego w zestawieniu nie ujmiemy, nieprawdaż?
Nic nie słyszę. Powinien oddychać.
- Nie udało się. - Niemożliwe.
Proszę.
Lancet opisywał przypadki, gdy to pomogło.
- Mamy też innych pacjentów. - Nie.
Dawkins, stój w imieniu Korony!
Doktorze, stój!
Belle resuscytuje trupa, a ja potrzebuję lekarzy.
Jej przeczucie rzadko się myli.
- Odpuść jej dzisiaj. - Dlaczego?
Nieważne. Dziś zrozumiała,
że widziała we mnie kogoś innego.
To by i tak nam nie wyszło.
Próbowałeś.
I tak zaznałeś więcej miłości niż większość z nas.
Doktorze!
- Zabieraj łapy! - Aresztuję...
Jesteś suchy?
- Nie przebrałbyś się. - Dobrze się pan czuje?
- Długo tu jest? - Cały dzień.
Potwierdzi to sala pełna pacjentów.
To nie ty.
Nie jesteś zabójcą.
Wystarczyło spytać.
Myliłem się.
Belle, daj.
- Pomogę ci. - Ma puls,
ale nie może oddychać sam.
Będzie mógł, jak zejdzie opuchlizna.
Pomogę ci.
Wiem, że jesteś zła.
- Wiedz, że... - Nie teraz.
Nie mogę.
Siostro!
- Wróć do domu, kochanie. - Przepraszam, tato.
Za co?
Dziecko kochane.
Wróć do nas.
- A co z mamą? - Zostaw ją mnie.
Jesteś moją córką.
U mnie zawsze znajdziesz dom.
By z twej głowy nie spadł włos
By nie stało się nic
A jeśli Pan zechce pokierować cię
Zmierzaj ku objęciom mym
Ku objęciom mym
Muszę odetchnąć, tato.
Oczywiście.
O Panie
Ku objęciom mym, Panie
Ku objęciom mym
Nie wierzę w aniołów zastępy
Lecz gdy widzę cię...
Dziękuję.
Kocham cię Sophia
Pańska żona to zrobiła?
Tylko tę jedną.
Nie było jej po drodze z igłą.
Jak zmarła?
Pomagała ubogim na East Endzie.
Trafiła na zamieszki.
Próbowałem do niej dotrzeć.
Po siedmiu latach sądziłem, że umrę wdowcem.
Aż poznałem...
Poznałem ciebie.
Życie to nie sądowy proces.
Miłość to nie grom.
Może być lampą w mroku.
- W innym życiu... - Mamy tylko to.
Oboje wiemy, jak jest kruche.
Zastanowisz się nad tym?
Tak.
Nie gaś więc świec
Rozświetlaj drogę jej
Aby wracała zawsze Aż po świata kres
Ku objęciom mym, Panie
Ku objęciom mym
Napisy: Konrad Szabowicz