Pęknie.
Obiecuję, pomogę ci.
- Gotowa? - Kontynuuj.
Dokąd idziesz?
Lady Belle!
Sneed.
Rainsford, błagam.
Nie pozwól, by matka zabroniła mi nauki.
- Co jej powiesz? - Prawdę.
Szlag. Dziabnęła.
Nie jest w stanie niczego dziabnąć.
Faginie.
Nikt ci nie mówił, żeby się nie podkradać w kostnicy?
Nie. Co knujesz?
Kosz splatam, nie widać?
Pali jak szatan.
To płyn do balsamacji.
Wypala gardło żywym ogniem.
Pora na mnie.
Mam spotkanie z Elizabeth Maxwell, najbogatszą damą w mieście.
Ponoć ma chrapkę na naszą ziemię.
Załatwi nam wujaszka.
A mnie – wolność.
Tak, tak. Wolność.
Doprawdy godny napitek.
A to co?
Nie radzę.
Dlaczego podjęła się operacji?
- Zapewniam, nie wiedziałem. - Musiałam coś zrobić.
Miała tętniaka. Znam to uczucie.
Ból, panikę, lęk.
Trzeba było poszukać lekarza.
Tego, który moje cierpienie zbył jako histerię i kobiece bolączki?
Tylko ja w kolonii potrafię to diagnozować i leczyć.
Doktorze, osobiście wypłacę rodzinie zmarłej odszkodowanie.
A przyuczanie mojej córki niniejszym się kończy.
- Ma pan coś do dodania? - Tak.
Mylisz się, pani.
Lady Belle podjęła słuszną decyzję.
W obliczu braku innych lekarzy postanowiła przeprowadzić
ratujący życie zabieg. Większość by się nie odważyła.
Mimo to pacjentka nie żyje. Dlaczego?
Bo to się czasami zdarza.
Im więcej lekarzy, tym większa szansa na przetrwanie.
- To nie jej wina. - A czyja?
Z całym szacunkiem, lecz twoja, pani.
Gubernatora.
Moja.
Idziemy na dno.
Szpital potrzebuje każdego bystrego umysłu.
A umysł lady Belle jest
wyjątkowy.
Jeśli jej to odbierzemy, więcej osób straci życie.
Proszę to przemyśleć.
SPRYCIARZ
Wezwałem cię tu dziś, bowiem słyszałem plotki,
iż twoja wiara może się chwiać.
W życiu. Jam pobożny.
Porządny.
FAGIN & SYN ZIEMIA NA SPRZEDAŻ
„Ziemia płodna jak twe ambicje”.
Przeklęty krętacz, zakichany...
Bracie, cóż to za wybuch?
Drzewiej i mną targały wątpliwości.
- Doprawdy? - Tak.
Ale gdy stałem już na krawędzi, w mym życiu pojawił się pasterz.
Człowiek wielkiej wiary.
Kazał mi się modlić, mając w sercu to brzemię.
Me myśli cudem się przejaśniły.
Zaprawdę, bracie, zrób to samo.
Módl się.
Tak, tak.
Boże, jeśli tam jesteś,
a obaj wiemy, że to wątpliwe,
pomóż mi zmiażdżyć Fagina jak parszywego karalucha, którym jest.
Amen.
Panie Faginie.
Potrzebuję odpowiedzi, milady.
Swoje pan już dziś powiedział.
- Lady Fanny. - Tak.
Dzień dobry.
Coś wspaniałego.
Nieprawdaż?
Powiedziałam znajomkom, a oni swoim.
Większej szachrajki nie widziałem.
- Kiedy przyjdzie ta cała Maxwell? - Teraz.
Ja do niejakiego Fagina.
Tędy, szanowna pani.
Lady Fanny.
Plotki nie kłamią.
Nóż nie jest jej obcy, więc zważaj na słowa.
Rozluźnij się.
Dotąd byłem rozluźniony.
FAGIN & SYN
Oto pan Fagin.
Pani Maxwell.
Ponoć dysponuje pan wielce płodną ziemią.
Niemalże do bólu.
Wciąż mam pod paznokciami tę żyzną glebę.
Są tam pastwiska?
Bezkresne.
Jak okiem sięgnąć. I dalej.
Wie pan, na czym zbił fortunę mój świętej pamięci mąż?
Nauczał manier, jak mniemam.
Nikt tak sprawnie jak on nie kastrował merynosów.
To jego nóż.
Chcę nabyć pańską ziemię,
bowiem jeśli to prawda, co pan mówi, a wierzę, jeśli lady Fanny za pana ręczy,
to nie chcę, by wpadła w cudze łapska.
Proszę się zbliżyć.
Jeśli mnie pan oszuka...
Takiego losu się spodziewam.
Kupię 2000 akrów.
Resztę pan dostanie, gdy ujrzę te ziemie.
Wujaszku, doszły mnie pewne słuchy.
Elity tłumnie kupują ziemię w centralnej Australii.
Nie oddałeś jeszcze kontynentu koronie?
Co takiego?
Nie, tam jeszcze nie byliśmy.
Nawet Elizabeth Maxwell coś nabyła.
Pani Maxwell?
Słyszałem, że ją warto naśladować.
Inspektor Boxer.
Całe szczęście.
Przepraszam.
- Możemy pomówić na osobności? - Nie.
Śmiało.
Znaleziono Phineasa.
- Nie żyje. - O nie.
Moi ludzie znaleźli go dziś w Łokciu.
Zakrztusiłaś się?
Nie do wiary.
Koktajle robił wyśmienite.
Tak.
To napad rabunkowy?
Nie, wyrachowane morderstwo. Ciało skrzętnie ukryto.
Wypłynęło z kanałów.
- Przepraszam. - Dobry Boże.
Mieszkaniec mego domostwa.
Owszem.
Do czasu znalezienia zabójcy radzę, aby lady Belle zaniechała pomocy
- w Łokciu Diabła. - Co takiego?
Myślałam, że rozdajesz opatrunki na placu targowym.
Łokieć potrzebuje ich bardziej.
Może powiesz coś córce?
- Edmundzie. - Proszę?
No tak.
Koniec z opatrunkami na placu.
Inspektorze, gdzie będzie najbezpieczniejsza?
Nie chcę jej stracić.
Proponuję miejsce,
w którym jej duch i intelekt rozkwitną.
Proszę odprowadzić ją do szpitala.
Wznowi pracę pod czujnym okiem doktora Sneeda.
Wieczorem oczekuję informacji na temat śledztwa.
- Dziękuję. - Nie zrozum mnie źle.
To dlatego, żebyś nie chodziła do Łokcia.
Skłam, a to stracisz.
Poproszę mleko.
Dziękuje.
Tak. Dwa tysiące akrów.
A wszyscy zawsze we mnie wątpili.
- Co za radosny dzień! - Dzięki wytrwałości...
- Przybył tu. - Kto?
Ludwig Leichhardt! Największy odkrywca w historii!
Port Victory!
Tu jest moje miejsce, przyjaciele.
Przybyłem z niezbadanego serca Australii.
Zostało zbadane!
O rety.
Jak wygląda?
To mroźne piekło.
Pełne zamieci i lodowców.
Żarłocznych bestii. Straciłem wielu towarzyszy.
Kiepskie miejsce dla owiec.
Zewrzyjże jadaczkę!
Mieszkać się tam nie da. Wszędzie lód i śnieg.
Jakby mi do herbaty nasrał.
Teraz i wy możecie wyruszyć ze mną w tę podróż.
Niezbadany ląd: przygody Ludwiga Leichhardta!
Komu, komu, bo idę do domu?
Nie.
Ma ojciec w pieczy ubogich?
Tak, pani.
To dobrze. Zwykle bywam u naszego kapelana.
Czy ojca kościół udziela rozgrzeszenia
w zamian za niewielką darowiznę?
Ależ oczywiście.
Im większą, tym szybciej.
Jack, prędko.
- Jestem zajęty. - Chodzi o Fagina.
Kiepska sprawa.
Wybacz. Tak?
Weź choć kęs, Norbercie. Szeroko.
Myślałem, że umiera.
Jego marzenia umarły.
Jak i moja działka w tym przekręcie.
Dostał racuchy, wędzone śledzie i nic. Chyba już po nim.
Nic mu nie jest. Idę.
Jesteśmy skończeni.
Nigdy nie zrzucisz tych okowów.
Coś narobił?
Sprzedałem 2000 akrów za 1000 funtów.
To chyba dobrze?
Nie. Wszystko stracone.
Do miasta zajechał odkrywca. Był tam.
Te ziemie to mrzonki.
Fundament naszej fortuny legł w gruzach.
Kto by się spodziewał?
W centrum Australii nie ma żyznych ziem.
Tylko lód i mroźny wicher.
Zaczekaj.
Ty sprzedajesz tam ziemię,
ale pojawił się ktoś, kto tam był?
Zjawił się bezczelnie na placu targowym.
I zamiast poinformować Towarzystwo Geograficzne czy Kompanię,
postanowił ogłosić to tutaj?
Uszu nie umyłeś?
Skąd wiesz, że tam był?
Tak powiedział.
Mam ci przeliterować?
- On kłamie! - Tak.
To ci parszywiec!
Resztek godności nie ma.
Zapchlony obszczymur cuchnący niczym zgniły kuter!
Rób swoje.
Platyna przepadła. Potrzebuję gotówki.
A tego kanciarza rozpracuj.
Byle mądrze.
Czyli subtelnie.
Subtelnie.
To moje drugie imię!
Zaczekaj.
Nie działaj pochopnie.
- Nigdy w życiu. - Uważaj, co powiesz.
Leichhardt! Na słówko!
Wyłaź!
Tak.
Wielki Leichhardt to nie tylko kłamca, ale też tchórz.
Boi się stawić czoła człowiekowi, który odwiedził te ziemie
i odniósł zgoła inne wrażenie.
Przepraszam.
Udzielałem lekcji botaniki.
Pan też jest odkrywcą?
Czcigodny Norbert Fagin.
Słyszał pan zapewne o moich wyprawach po Lewancie.
Nie.
Dostał pan już egzemplarz
moich Przygód Ludwiga Leichhardta?
Tyłka wisielcowi bym tym ścierwem nie podtarł.
Głosisz pan blagę o tych ziemiach,
a my na to nie pozwolimy!
Był pan tam?
Po wielokroć.
Widziałem olbrzymie pola. Oddychałem czystym powietrzem.
Nikt się nie nabierze na te tanie sztuczki!
Sam diabeł wstydziłby się takiego pośmiewiska!
Proszę uważać, to Dendrocnide moroides.
NIE DOTYKAĆ
Sroides. Co to za dyrdymały?
Spójrzcie, ludziska.
Wielki odkrywca drży przed byle chwastem.
Z takimi sztuczkami to do przydrożnej karczmy.
Patrzcie i podziwiajcie.
Chwaścior zafajdany!
Chwalmy Pana.
Dziękuję za wstawiennictwo.
Nie ciesz się tak.
Szpital cię potrzebuje.
Mówiłeś, że kobiety nie mogą być lekarzami.
Tak twierdzę. Ale ty jesteś zdolniejsza od pielęgniarki.
Będziesz moją studentką. Podległą mnie.
A jak zadbać o to,
żebym nie widywała doktora Dawkinsa?
Jeśli chodzi o twoją matkę,
zaplanuję harmonogram tak, abyście się nie widywali.
Jak to ma pomóc szpitalowi?
Życie to nieustanna walka z ryzykiem.
Potrzebuję wszelkiej pomocy, by choć trochę opanować chaos.
To ty musisz uważać.
Jeśli was przyłapią, ja nic nie wiem.
Tim, tamto pituri...
- Zadziałało? - Tak.
Dodało energii i odwagi.
- Mówiłem. - Masz tego więcej?
Sypiam po mniej niż trzy godziny.
Proszę ze mną.
Tutaj.
Co tu robisz?
Decyzja matki. I Sneeda, uwierzysz?
- Co? - Mogę tu bywać.
Ale nie mogą nas razem widywać.
Choć Sneed przymknie oko.
Naprawdę?
Zatem pozostaje tylko profesor.
Nic prostszego. Postawię kogoś przy wejściu
na wypadek wizyty Boxera czy twojej matki.
Tu jesteśmy bezpieczni.
Chyba wyciągnąłeś tę rzęsę.
- Tak. - Darujcie sobie.
Martha się obudziła.
Kto to?
Twoja pacjentka.
W porządku?
Tak. A co?
Zaraz sobie rękę wykręcisz.
Lepiej ty się nią zajmij.
Belle.
Utrata pacjenta
to wielki ciężar.
Myślałam, że wiem, co robię, ale...
- A jeśli znów... - Przestań.
To ci odbierze pewność siebie.
Zaufaj przeczuciu.
- Wtedy się myliło. - Nie.
Wykonałem sekcję zwłok.
Diagnoza była trafna.
Ale nie zawsze możemy wygrać ze śmiercią.
A jeśli stracimy pewność siebie,
poddamy się, zanim spróbujemy.
Nic pani nie będzie.
Wszystko w porządku.
Doktor się zna.
Czemu ma suknię?
Nie pozwoliła nam jej zdjąć.
Dzień dobry.
Jestem lady Belle. Studiuję medycynę.
Czy zataiła coś pani przed lekarzami?
Mężczyznami.
Nie jestem w ciąży. To niemożliwe.
Ale kaznodzieja powiedział,
że Bóg objawia gniew poprzez dolegliwości cielesne.
- Dolegliwości? - To moja wina.
Ukradłam tę suknię.
Jest taka piękna. Mnie na nią nie stać.
Pokażesz mi te dolegliwości?
Proszę.
Wiem, że cierpisz.
Boże drogi.
Ślady jak wzór na sukni.
Jak to możliwe?
Zielony barwnik zawiera arszenik.
- Arszenik? - Doprawdy?
Otruła ją suknia?
Bujdy dla dzieci.
Dochodziło już do zatrucia...
Czytałem te prace. Ale nie przez suknie.
Pozwoliła mi się zbadać.
Ślady pokrywają się ze wzorem na tkaninie.
To nie od ciąży.
Nie możemy ryzykować niebezpiecznej operacji.
Mamy pewność.
Proszę o godzinę.
Lady Belle zdoła to udowodnić.
Prawda?
Tak.
Ładna fryzura.
Stanowi doskonałą oprawę dla lica.
Cuchniesz alkoholem.
Dickie, stary druhu. Znalazłem.
Zagramy w gęś.
Strategia, konsekwencje i walka bez pardonu.
Zawsze z tobą wygrywałem, Edders.
Może z wiekiem los się odmienił.
To się okaże.
Zamierzasz dziś w ogóle zarządzać kolonią?
Przestań, Janey.
Dżentelmen w piątek nie zarządza.
To co, o funta?
O dwadzieścia. Brandy?
Prawdziwy z ciebie diabeł.
O tak.
To prawda.
NIEZBADANY LĄD: PRZYGODY LUDWIGA LEICHHARDTA
Nadają się na prezent.
Dla kochanków, dzieci i rodziców.
Sam Duch Święty mi pana zesłał.
Pomoże mi pan ukręcić łeb czającemu się wśród nas wężowi.
Norbertowi Faginowi.
W rzeczy samej, odstrasza mi klientów.
Sieje wątpliwość.
Nie chcemy wątpliwości.
Te szkodzą datkom i sprzedaży.
Mamy zatem wspólny interes.
Pragmatyczny ojciec jak na kaznodzieję.
Co ojciec proponuje?
Zorganizuje pan debatę na temat tych ziem.
Przywróci pan ludziom wiarę.
Pan Fagin, choć niedomaga, potrafi być przekonujący.
To bez znaczenia.
Mam doskonałego świadka,
którego słowa podważą jego wiarygodność.
Ujawnię go po południu.
Za niewielką darowiznę z kościoła.
Pracowałem nad ciekawym przypadkiem z Belle,
zanim się zjawiłeś.
Masz ty w sobie iskrę człowieczeństwa?
Zaatakowała mnie potworna roślina.
Kreatura zrodzona z diabelskiego łona.
Choć z Leichhardtem wygrałem.
- Możesz poruszać kończynami? - Tylko ustami.
Szkoda.
Jak się czuje mój druh? Martwię się.
Dobrze, lecz nie może mówić.
Podałem mu środek,
który rozluźnia mięśnie szczęki.
To moja wina.
Po co ja tam postawiłem tę szatańską roślinę?
Pragnę jednak rozwiązać nasz spór w dobrej wierze.
Dziś po południu, w debacie.
Bez sztuczek.
Niech to będzie dżentelmeńska rozmowa o odkryciach.
Niech ludzie sami zdecydują.
Wyzdrowieje?
Tak.
Niech doda ci sił.
Dzień dobry.
Dodaję kwas solny do próbki sukni.
Nic. To normalne?
Dla wyniku ujemnego.
Myliłam się.
Znowu.
Albo arszeniku w próbce jest za mało.
- Nic. - No tak.
Przystąpimy do operacji.
Pomożesz mi w laparotomii?
Nie będę ciąć.
Jestem pewna, że to zła diagnoza. Operacja ją zabije.
Broniłem cię.
Najwyraźniej niepotrzebnie,
skoro tchórzysz.
Profesorze, proszę o pomoc w laparotomii.
Dopiszemy ją do listy.
Wszystko w porządku?
Tak. Nie. A co?
Siedzisz na ziemi, kłócąc się ze sobą po łacinie.
Próba nie wyszła.
Zaraz ją otworzą.
- Sądzisz, że to arszenik? - Tak.
Ale nie zrobię kolejnej próby, bo...
Myliłam się.
Czyli jest w ciąży?
Oczywiście, że nie.
To nie ostre zatrucie, ale długotrwałe.
To nie była jedna duża dawka arszeniku,
ale częste niewielkie dawki.
Dlatego próba niczego nie wykazała.
- To trwało tygodniami. - Tak.
Arszenik się gromadził.
Ciało sobie z tym radziło, ale suknia przelała czarę.
Musimy znaleźć źródło arszeniku.
- I je zbadać. - Tak.
Martho, gdzie pracujesz?
W szwalni pani Knag.
Stamtąd wzięłaś suknię?
- Opóźnisz Sneeda? - Spróbuję, ale na krótko.
Zacznij leczenie zatrucia arszenikiem.
Trzy dramy nawodnionego nadtlenku żelaza. Mleko z solą i cukrem na toksyny.
Tim pomoże nam z próbą Marsha.
Ty jesteś tu potrzebny. Wiem, co robić. Tim.
Tim, co podałeś Sneedowi na pobudzenie?
Pituri. Sposób mojego ludu.
Ale niebezpieczny w nadmiarze.
Jak zadziała na człowieka żywiącego się cebulą i octem,
który poparzył się rośliną?
Ogólnie dobrze.
- Przyda ci się. - Dzięki.
Trzymaj, Smike.
Dzięki, Sprytny!
Powoli.
Nawet smakowite.
Świetnie, to jedz. Dam ci więcej.
Ja i Flashbang włamiemy się do wozu Leichhardta.
Znajdziemy dowód na oszustwo.
Tymczasem graj na czas.
Nie dam rady mielić ozorem w nieskończoność.
Twoim znakiem rozpoznawczym
jest rwący potok bredni płynący z tych ust.
Dziękuję, Rotty.
Ostatni raz byłaś tak miła w Londynie,
gdy zgasiłaś moją płonącą brodę nocnikiem.
- Pamiętasz? - Tak.
Nachyliłem się zbyt blisko świecy,
wypiwszy o kilka głębszych za dużo.
Wygrałem!
Prosto na gąskę.
W dzieciństwie ze mną wygrywałeś, ale teraz wszystko się zmieniło.
Zabawne.
Na planszy odnosisz sukcesy,
lecz zdobyć nowych ziem dla kolonii nie potrafisz.
Przestań, to tylko zabawa.
Zachowaj pieniądze.
Momencik. Co masz na myśli?
Nic, kumie drogi.
To tylko miły gest.
Nie chcę twoich pieniędzy!
Nie mówię przecież...
Dickie, zagraliśmy i tyle.
Nie ma się co przejmować.
W tym twój problem.
Niczym się nie przejmujesz.
Nie wiesz nawet, co jest za górami.
A teraz ktoś sprzedaje tę ziemię tuż pod twoim nosem!
Dużo wypiliśmy, stary druhu.
Pora zakończyć ten wieczór,
- zanim powiemy coś... - Czego ty chcesz?
Co robisz z tą olbrzymią fortuną, która wpadła ci w ręce?
Nic mi samo nie wpadło!
Mam żonę, którą kocham.
Mam dwie piękne córki.
Jestem gubernatorem.
- Gubernatorem? - Tak.
Czego?
Twoja żona rządzi za ciebie! Gdybym ja był gubernatorem...
Nie jesteś!
Obaj wiemy, że straciłeś trzy ostatnie posady.
Teraz ukrywasz się tu i liżesz rany.
Żyjesz na mój koszt.
Dopóki tu jesteś,
zważaj na słowa.
Wiesz...
Nie byłeś jej pierwszym wyborem.
Bracia!
Drodzy bracia.
Bracia i siostry.
Dziś rozstrzygniemy, co czeka w sercu Australii.
Staną przed wami dwaj odkrywcy. Zdania mają różne,
lecz prawda jest jedna.
Po mojej prawicy stoi szanowany doktor Ludwig Leichhardt.
Człowiek uczony.
Twierdzi on, że na tamtych ziemiach czeka jedynie lód i śmierć.
Ja mu wierzę.
Po mojej lewej...
Norbert Fagin.
Były skazaniec o szemranej przeszłości.
Znany z brutalności i fałszu.
Pragnie on nas przekonać, że w sercu kontynentu czeka raj,
do którego tylko on posiada klucz.
Skoro nie ma wprowadzeń,
możemy zaczynać.
Chwileczkę.
Ja chcę coś powiedzieć.
Panie i panowie.
Pan Leichhardt to oszust.
Cuchnąca, bezwartościowa żmija.
Pogardy godny tchórz.
Teraz możemy zaczynać.
Wchodź.
Sprytny.
Panie Fagin.
Zna pan skład mineralny tamtejszych gleb?
Mineralny? Oczywiście.
Wszystko zależy od pogody.
Pory roku bowiem, jak i wiatry i wody...
Wapień? Może kwarc?
Żelaziste piaskowce?
O tak. Wszystkiego po trochu.
To gleba ze wszech miar płodna.
Uczynna, usłużna wręcz.
Nikomu nie odmawia.
Niezwykłe.
Kraina pełna wszelkich znanych minerałów.
Proszę opowiedzieć, jaką drogą pan tam dotarł.
Drogą? Ależ proszę.
W górę głównie. I na zachód.
Nie zawsze, no ale i czasem.
Proszę ze szczegółami.
Nie chcę zdradzać sekretów spółki Fagin & Syn
byle włóczykijowi, co by chciał się ziemi nachapać.
SZWALNIA
Zieleń Scheelego. Mamy to.
A co to?
Moja nadzieja. Ale tylko nadzieja.
Przyspieszy wykrycie arsenu?
Albo wybuchnie.
- Sprawdzimy tkaninę? - Nie, barwnik.
Obyśmy mieli rację.
To może zagrażać pracownikom i setkom kobiet.
ZIELEŃ SCHEELEGO
„Niemiecki odkrywca Ludwig Leichhardt wyrusza na wyprawę
z pisarzem Cecilem Blandem”.
To nie Leichhardt.
Mamy go.
Cecil Bland. Przeklęty oszust.
To tylko pisarz.
Historia pana Fagina cierpi na brak szczegółowości.
A oto dowód moich odkryć!
Ząb lodowej bestii, z którą walczyłem siedem długich nocy.
A także lód zebrany z górskiego zbocza.
- Toż to wiadro. - Przecie to wiadro.
Owszem. Lód się topi.
Panie i panowie, rozejrzyjcie się.
Co czuliście, idąc tutaj? Nie słońce palące ramiona,
pot cieknący strużką po plecach?
To namacalne dowody.
A ten człowiek wmawia wam, że na tych ziemiach jest jeno lód.
Cóż wam dziś pokazał?
Ząb i wiadro.
Kłamie, aby zachować raj dla siebie.
Ja natomiast pragnę się dzielić.
I to za rozsądną cenę.
Wspaniale.
Jakże poetycko.
Niestety
mam dowody, które pogrążą pana Fagina.
Wzywam lady Fanny.
Zezna, co uknuł.
Pani.
- Przepraszam. - Nagły wypadek!
Jestem lekarzem! Przejście!
Poproszono mnie, bym powiedziała, co wiem o poczynaniach pana Fagina.
Postanowiłam...
- Faginie. - Jako dama
nie mogę mieszać się w sprawy mężczyzn.
Zwłaszcza tak szlachetne, godne
i intratne jak interesy pana Fagina.
Czemuś mnie opuścił?
To prawdziwy Leichhardt, a to on.
Byle pisarzyna. Ukradł jego tożsamość.
To doprawdy piękny dzień.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Witaj, Cecilu.
Chcę odzyskać kościelne środki.
Nie.
Pan Leichhardt jest tak pewny mego odkrycia,
że zainwestuje majątek w moją spółkę.
Inaczej powiem gawiedzi, że nazywasz się Cecil Bland.
A ty, Dariusie, będziesz koniem, na którym go wypędzą.
Bracie. Oto człowiek, który przywrócił mi wiarę.
Tak.
Fagin to ojca duchowy przewodnik?
- Tak. - Tak.
Sprzyjają mi niebiosa i aniołowie.
Tak że sio,
zanim kolejne zajęcie stracisz.
Zmywaj się.
Dobrze się pan miewa?
- Tak. A ojciec? - Doskonale.
Mamy odczyn dodatni. Barwnik.
Biegnij przerwać operację.
- Ja wszystkim powiem. - Przepraszam.
Uwaga, z drogi!
Przepraszam!
Bardzo przepraszam.
Nie tnijcie!
To nie ciąża pozamaciczna.
To arszenik. Mam dowód.
Mów. Panowie wybaczą.
Zatem to była blaga.
Przedstawienie, aby zwiększyć zainteresowanie,
a zarazem wartość inwestycji.
- Tak. - Proste, ale skuteczne.
Takie interesy lubię.
No!
Kto tu rządzi?
Pan Fagin.
Tak.
Chcę kupić ziemię.
Co dostanę za 20 000 funtów?
Proszę.
Pan siada.
Mam doskonały teren, wasza miłość.
Jeszcze zdąży pani podbić stawkę.
Miała rację, prawda?
Tak.
Ocaliła dziś wiele żyć.
Jak naprawdę wygląda serce Australii?
Nie wiem.
Ale starsi powiadają, że słońce świeci tam mocniej,
a noce są jasne i pełne gwiazd.
Nasze legendy są rozpostarte na niebie.
Mam nadzieję, że kiedyś tam dotrę.
Oraz większą, że wy nie dotrzecie.
Ja także.
Czuję twoją obecność, Phineasie.
W kwiatach, w motylach,
w śledziach, które tak uwielbiałeś.
Żałuję, że już nigdy
nie obudzę się przy twoim kocim oddechu jako twoja żona.
Nasze niedokończone dzieło.
Zachowaj je.
Nie winię cię,
choć twoja śmierć mnie zasmuciła
i narobiła mi kłopotów.
Dziękuje ci jednak,
iż wskazałeś mi drogę, którą dawno powinnam była podążyć.
Drogą niepohamowanego bezprawia.
Lepiej, byś tego nie mówił
I tak odejdziesz
Lepiej, byś nie mówił jej Tego, co mówiłeś mnie
Mleko na arszenik.
Byłaś genialna.
Zahaczyłam o aortę, prawda?
Tak.
Ale jak?
- Uważałam. - To nie twoja wina.
Miała wątłe żyły.
Medycyna to nieidealna sztuka.
Myśl o tym, co się udaje.
Ucz się na tym, czego nie kontrolujesz.
Tak oddasz cześć pacjentom.
Ocaliłaś dziś setki żyć.
Słodkie były kłamstwa twe
Słodkie jak miód
Lepszy gorzki posmak Twojego pocałunku
Jesteś jak miód...
Słodkie były kłamstwa twe
Słodkie jak miód
Lepszy gorzki posmak Twojego pocałunku
Jesteś jak miód...
Pani.
Jak zmarł Phineas?
Skręcił kark.
To zupełnie inne modus operandi.
Poprzednie ofiary zmarły wskutek nieudanych amatorskich operacji.
Kogo pan podejrzewa?
Obecnie doktora Dawkinsa.
Nie moją córkę?
Myślałem o tym, lecz nie.
Belle ma silną wolę. Jest genialna, lecz krótkowzroczna.
Obawiam się, że ją rozpieściłam. Dałam jej wolność, której ja nie miałam.
Potrzebuje męża, przy którym rozkwitnie,
który uchroni ją przed upadkiem.
Pani wybaczy...
Widzę, jak pan na nią patrzy.
Podziwiam ją, przyznaję.
Proszę zatem wiedzieć,
że gubernator udzieli panu błogosławieństwa.
Proszę zebrać dowody przeciwko Dawkinsowi. Pora zamknąć tę sprawę.
Napisy: Konrad Szabowicz