Chrystusieńku na kundlu kulawym, tak późno?
Dodger!
Gdzie Dodger, do diaska?
Nie wiem. Nie wrócił na noc.
Czyli ślicznotka.
Gdybym dostawał funta
za każdym razem, gdy ta dzierlatka nam przeszkadza...
Podaj mi buty i leć po racucha, zanim zacznę szafować
pełnymi przemocy aluzjami.
Nie.
To znaczy?
Nie płacę ci za odmowy.
W ogóle mi nie płacisz.
Od miesiąca nic nam nie dałeś.
Aputi.
Serce mi łka i krwawi. Ja tu imperium buduję.
Początek drogi zawsze jest wyboisty.
Przykro mi, ale obietnice nas nie nakarmią.
Nie płacisz – nie pracujemy.
Założyliśmy związek.
Tofa, Faginie.
Dodger!
No dobrze, panie Buck.
Co się stało, Hetty?
Zaczął tracić przytomność po operacji.
Ma ledwo wyczuwalny puls.
Ma krwotok. Obróćmy go.
Raz, dwa, trzy.
Opatrunek nie przecieka.
- To krwotok wewnętrzny. - Otwieramy?
Na to już za późno.
Strzykawka.
- Już. - Proszę się trzymać.
Panie Buck.
Nie oddycha.
No dalej!
Dalej!
Panie Buck?
Dalej.
No dalej!
Pobudka.
On odszedł.
W porządku?
Nie.
Wybacz.
Przeklęty krwotok wewnętrzny.
Pomagamy tym ludziom,
a oni się wykrwawiają.
W środku, nawet tego nie widać. Nie możemy im pomóc.
Jestem przerażony.
A jeśli podwiązana aorta Belle puści?
Chodź.
Pokażę ci coś, nad czym pracuję.
Phineas?
Co?
Trzeci dzień z rzędu budzisz mnie tym tupaniem.
Przepraszam.
- Nie mogę spać. - Ja też nie.
Od tego tupania śnią mi się duchy wyłażące z trumien.
- Co ty jadasz przed snem? - Nieważne. Nie tup tak.
Nie wytrzymam tu.
- Marnuję czas. - To marnuj go ciszej.
Przepraszam.
Wszystko dobrze?
Nie.
Zabiłam go.
SPRYCIARZ
Francuski konsul niech się stawi o 10.
Architekta zaproś na 11.
Mąż prosi o raporty handlowe do 16.
Na litość boską, przecież mówił Belgom, by przestali.
Powtórz prośbę bardziej dosadnie.
Oczywiście, milady.
Tu jesteś. Masz mnóstwo pracy, zanim posiadłość się przebudzi.
Biegasz w tę i z powrotem z urzędowymi papierami.
Nie biegam. Zarządzam.
Mimo to
nie ty jesteś gubernatorem Port Victory,
a mój brat.
Nasze małżeństwo to nie twoja sprawa.
Ależ moja.
Co byś o mnie nie myślała,
wciąż mam układy na dworze.
Dzięki nim załatwiłeś sobie wyrzucenie z trzech posad?
Fortuna raz wielkim sprzyja, raz nie.
Kto ci powiedział?
Bądź nieco milsza,
bo sekretarz stanu się dowie,
że Port Victory kieruje kobieta.
Albo próbuje.
Zamierzasz się na stanowisko Edmunda?
Znów jesteś spłukany?
Nie chcę pieniędzy.
Chcę poznać dziewczęta.
Zwłaszcza Belle.
I spędzić z tobą trochę czasu.
To galwanokauteryzacja.
To lepsza metoda niż rozgrzany pogrzebacz.
Coś wspaniałego, Tim.
Dzięki temu zamknę nawet najcieńsze żyły.
Z tym pan Buck by przeżył.
Operacja Belle też mogła pójść lepiej.
Poszła dobrze. Belle żyje.
Jeszcze.
Posłuchaj.
Jest silna, a ty dobrze ją połatałeś.
Dzięki.
Pokaż mi, jak to działa.
Wyśmienicie, śledziki na osłodę!
Ja też coś osłodzę.
Janey poprosiła, bym został cały rok.
Skądże...
Dziękuję, skarbie.
Szkoda, że nie ma z nami Phineasa.
Nie mówmy o nim.
Nieładnie się zachował, tak znikając.
To egoistyczne.
Ja taki nie jestem.
Dlatego chcę ci pomóc
w zawiłościach pracy gubernatora.
Wyśmienity pomysł.
Janey będzie mogła odpocząć.
Zawsze niestrudzenie przygląda się drobiazgom,
gdy ja opracowuję strategię.
Drobiazgom?
Można tak to nazwać.
Ubrudzisz, słonko.
Nie potrzebujesz mojej pomocy,
skoro Dickie jej udzieli.
Będę w ogrodzie.
Zaczekaj.
A co z...
Z tym, co dziś miało być.
Kanały w Łokciu nie działają,
bo w swojej wielkiej strategii uwzględniłeś błędne projekty.
Masz też spotkanie z francuskim konsulem
w sprawie przyjęcia jednostek metrycznych.
- Nie znoszę Francuzów. - O nie.
Zatem ucieszy was wymiana kulturowa
z Towarzystwem Metrologicznym Port Victory,
na której odbędzie się prezentacja słynnej metrowej sztabki platyny.
Jego Ekscelencja konsul Francji.
W samą porę. Pięknego dnia.
Mesdames, Messieurs.
To produkt racjonalizmu,
oświecenia.
Symbol postępu rewolucyjnego narodu.
Wystarczyło przestać ścinać łby.
Cenna sztabka platyny,
precyzyjnie wymierzona
na jedną dziesięciomilionową odległości od równika do bieguna północnego.
Metr.
Jednostki imperialne są trwałe i sensowne.
Brytyjskie.
Oparte na...
Na czymś z oraniem pola.
Akry i tak dalej.
Wszystko oparto
na kijku,
który spłonął.
Teraz macie nowy kijek.
Ale możecie mieć platynę,
najtwardszy metal świata.
Nie będziemy tym kłopotać parlamentu.
Francuski rząd zna się jedynie na rozpuście i chaosie.
Choć ten gazowany soczek macie smaczny.
To fakt.
Blisko.
Potrzebujemy stabilnej elektrody.
Nie wiem, jakiego metalu użyć.
Miedź się nie sprawdza.
Gdy znajdziemy odpowiedni metal...
Zatrzymamy krwotok, nim wystąpi.
Jeszcze raz.
Jakie metale sprawdzałeś?
Żelazo, mosiądz.
Może cięższy sprawdzi się lepiej?
Tylko nie drap.
Zrozumiano?
Dzień dobry. Jestem lady Belle.
Nie.
A jednak.
Nie chcemy cię tutaj.
Jestem lekarką...
Niech podniesie rękę ten, komu jej ojciec powiesił kogoś znajomego.
Zmykaj, księżniczko.
Więcej szkodzisz, niż pomagasz.
Flashy! Jak się miewasz?
- Nie mogę gadać. - Wiem, związek.
A ja spodziewam się dziś środków na waszą wypłatę.
Grupka snobów już czeka na oskubanie.
Tamtych snobów?
Zaczekaj tu.
A panowie dokąd?
Nie pokazałem wam jeszcze map.
Lady Fanny cię poleciła,
ale wiemy już, że nie istnieje ani wasza spółka,
ani wasza ziemia.
Kto wam głupot naopowiadał?
Kobieta w pubie.
Rotty!
Ty zołzo zapchlona.
Rotty!
To moi inwestorzy.
I mój pub!
Nie twoje biuro.
Płacę za czynsz, gorzałkę
i panienki, które wabią ci klientów.
Nie doczekam się, aż mi zapłacisz.
Przecież...
- Zapłacę, no. - Dobrze.
Poproszę 47 funtów.
Wkrótce.
Jak nie masz gotówki, to przyjmę udziały.
Wchodzę w ten interes albo spadaj.
Wszystkim już brak wizji?
- Pięć procent. - Pięćdziesiąt.
Chyba kpisz.
No to kompromis.
Wystarczy 49.
Rotty!
Kolejne alibi.
To nie mógł być rzeźnik.
Rany na to nie wskazują.
Przepytałem już wszystkich. Nie mamy nic na Dawkinsa.
Sneeda i pielęgniarkę bierzemy pod uwagę, profesor ma delirium...
A lady Belle?
Co z nią?
Umie operować i przebywa z bandytami.
Nie.
- Proszę się nie kierować uczuciami. - Czym?
Wiarą w ludzi.
Dopóki nie mam dowodów, wierzę w ludzką dobroć.
Zwłaszcza jej.
W każdej duszy czai się żmija. Nawet w jej.
Inspektorze.
Znaleziono ciało kobiety. Takie same rany.
I niebieskie szwy.
- Gdzie? - Chodźmy.
- Przystanę na 26. - Trzydzieści.
- To 28. - Dwadzieścia dziewięć!
Rozśmieszyłabyś wypchane zwierzę.
No to zabieraj racuchy i ocet.
Ja do pana Fagina.
To nie szklanka do brandy.
Bo to nie brandy.
Boże jedyny.
Paskudztwo!
Przekażę Rotty, ucieszy się.
W czym mogę pomóc?
Nie mam z kim pomówić
o tym, że kogoś...
z-a-b-i-ł-a-m.
Zabiłaś?
- Nie przejmuj się. - Jak?
Ciągle się boję, że mnie powieszą. Albo że on wróci.
- Jestem wyrzutkiem. - No tak.
Mało pocieszające.
Przeciwnie.
Zmieniłaś towarzystwo.
Tutaj wszyscy są mile widziani. Kieszonkowcy, przekręciarze, zabójcy.
Nawet snoby, jak się nadają.
Co takiego?
Nie dość, żeś miła w obyciu jak na snobkę,
to i talent masz taki, jakiego od czasów młodego Dodgera nie widziałem.
Naprawdę?
Wszyscy cię tu szanują.
Ale...
Ale ciała nie znajdą?
Nie kłopocz się tym.
Co Fagin zniknął, nikt nie odnajdzie.
Panie Faginie!
Dziękuję.
Tak już mam.
A przyda się panu informacja o metrowej sztabce platyny?
METR – SYMBOL POSTĘPU FRANCJI
I to jak, milady.
Mogę do panienki dołączyć?
Nie powstrzymam pana.
Znaleziono tu ciało kolejnej kobiety.
Boże.
Niech trzyma się panienka z dala od Łokcia.
Jestem córką gubernatora. Nie zmusi mnie pan do niczego.
- Przepraszam, ale... - Proszę tyle nie przepraszać.
Ciężko mnie urazić.
Po prostu jestem uprzejmy.
Tak skrywa pan żal?
Zaskakująco trafna dedukcja.
- Jak na kobietę? - Nie.
Gdyby sierżant dorównywał ci w połowie, wkrótce znalazłbym sprawcę.
Kogo pan podejrzewa?
Jeśli wolno mówić.
Zabójca zna się na medycynie, ale to nie lekarz.
Jest przebiegły.
Umie maskować ślady w tłumie i błocie.
Ma obsesję.
Jak każdy.
Proszę wybaczyć.
Mogę panienkę znów zaprosić?
Takie umysły jak nasze bywają samotne.
Mój jest.
Ale przy tobie już nie.
Zapomnijmy o sprawie.
Moje życie jest skomplikowane.
Jak i moje.
Jeśli zechcesz o tym porozmawiać, pamiętaj,
że bardzo cię podziwiam.
Nie wygram z krwotokiem wewnętrznym.
To po kiego tniesz tych biedaków?
No dobrze.
Musimy coś omówić.
Miałeś mi służyć,
a od trzech dni nie dostałem śniadania.
Wybacz.
Byłem nieco zajęty ratowaniem ludzi.
Kopsnij szylinga, bo konam z głodu.
Uszanuję twoje hobby, gdy zaczniesz zarabiać.
Tymczasem robota czeka.
Nie zarabiamy, nie mamy personelu
ani inwestorów.
Zatem kiepska z nas spółka.
Nie bądź czepialski.
Nie rób sobie nadziei
na długofalową współpracę.
Chcę tylko odzyskać wolność
i zarobić na wyjazd stąd razem z Belle.
Chcę ci pomóc.
Poza tym lubię okradać z tobą ludzi, czy to grzech?
Owszem.
Porozmawiamy później. Nie spałem od dwóch dni.
Muszę odpocząć, umyć się i coś zjeść.
Czyli metr platyny cię nie interesuje?
Czego?
Platyny.
Jest cenniejsza od złota. To najcięższy metal świata.
Właśnie tego szukam z Timem.
Jak pomoże, to mu coś skapnie.
- Gdzie ta platyna? - Niemal w naszych rękach.
Na przyjęciu u francuskiego konsula
dla mierzących wszystko snobów. W Błękitnym Smoku.
Łatwiej niż to buchnąć
byłoby oskubać papugę łyżką.
Ale mam nową pomocniczkę, która potrafi wejść wszędzie.
Lady Fanny.
Nie.
Nie pozwolę ci wciągnąć siostry Belle
w swoje knowania.
Za późno.
To jej pomysł. I nakręciła się jak pozytywka.
Właśnie.
To skubniemy tę błyszczącą sztabkę czy nie?
- Jaki masz plan? - Chleb.
- Chleb? - Chleb.
- Tutaj! - Przepraszam.
Halo?
- Dlaczego za mną leziesz? - Proszę.
Chciałam dobrze.
Widziałam, jak cierpisz.
Spokojnie, Orla.
Wasza Wysokość wybaczy.
Bolą cię plecy?
Brzuch?
- Kręgosłup? - Starzec w szpitalu mówi,
że to kobiece dolegliwości. Ale to boli o wiele bardziej.
Mogę cię zbadać?
Nie skrzywdzi się.
Rosnący guz w przewodzie pokarmowym.
Krew źle płynie.
To coś poważnego?
Śmiertelnie.
Masz tętniaka aorty.
Prościej, księżniczko.
Krew nie może płynąć i uciska aortę.
Ta wkrótce pęknie.
- Trzeba cię operować. - Nie dam się pociąć.
- Tylko tak można ci pomóc. - Skąd wiesz?
Miałam ten sam zabieg.
Sama go opracowałam.
Alinto.
Już dobrze.
Wiem, że się boisz. Rozumiem.
Ale nie masz wyboru.
Odwagi.
Boli, gdy oddajesz mocz?
- Skąd siostra wie? - Zgaduję.
- Wszyscy tak macie. - Siostro.
Co tu robisz, milady? Nie wolno ci tu być.
Zawołaj Jacka, to pilne.
Jeśli to się wyda, to ja i Jack za to zapłacimy.
- Milady... - Proszę.
Ma tętniaka aorty.
Wiesz, że Sneed ją odeśle.
Tak.
Dziękuję.
Panów z problemem w kroczu zapraszam do doktora Sneeda.
Idziemy.
Znajdź doktora Dawkinsa.
Co się dzieje?
Nie będą machać przed dziewczętami tymi zakażonymi kuśkami.
- To z 20 chłopa. - Powodzenia.
Poważnie?
Cudownie.
METR
Coś wspaniałego.
Sukces jak zawsze.
- Zdrówko. - Zdrówko.
Ależ błyszczy.
Panie i panowie.
Z radością pozwolę gubernatorowi
rozpocząć wymianę kulturową
pomiędzy Towarzystwem Metrologicznym Port Victory
a Republiką Francuską.
A przemowa?
Znaczy?
Janey zawsze mi ją pisze i wsuwa do kieszeni.
Wymyśl coś.
Nie umiem wymyślać.
Dzień dobry.
Czy też bonjour.
Jam jest wasz Gouverneur.
Że tak powiem.
- Gdzie Jack? - Nigdzie go nie ma.
Potrzebuję go.
Jest coraz gorzej.
Aorta za chwilę pęknie.
- Operujemy same. - To szaleństwo.
Byłam na jej miejscu. Musimy działać, jeśli ma przeżyć.
Nie ma czasu.
Orla.
Połóż się na stole.
Jeśli nas tu znajdą...
Orla.
Zamknę drzwi.
To siostra Baggett. Będziemy cię operować.
SALA OPERACYJNA
Połóż się.
Podam ci eter w celu złagodzenia bólu.
Wiem, że się boisz. Obiecuję, że ci pomogę.
Niczego nie poczujesz.
- Gotowa? - Do dzieła.
Jesteś pewna?
Inaczej umrze.
Fanny na pewno jest gotowa?
Bo ten twój absurdalny plan zależy tylko i wyłącznie od niej.
Nie martw się, czuję w uszach, że Fanny to pewniak.
No to mi ulżyło.
Wiesz, że platyna jest cholernie ciężka?
Stul jadaczkę!
Kradłem takie metale, jak na chleb mówiłeś „bep”.
Chcesz gwizdnąć platynę czy nie?
Jeśli za to zawiśniemy,
sam zawiążę ci stryczek.
Sekret olbrzymich kabaczków to odpowiednia ilość nawozu.
Jak to jest po francusku?
- Merde. - Merde. Dziękuję.
Nie wygrałbym konkursu na 374. festynie w Shropshire,
gdybym żałował gnoju.
Albo gdybym nie mógł mierzyć kabaczków.
Dlatego tak podziwiam... O rety.
Cóż to?
- Ostrożnie. - Niech to.
- Bonjour, bonjour, messieurs et mesdames. - Chryste Panie.
- Co tu robi ten handlarzyna? - Tato, to szanowny pan Fagin.
W porządku, Dickie. Pan Fagin to porządny człowiek.
Merci.
Choć brak zaproszenia dla spółki traktuję jako bolesną potwarz,
wielce podziwiam wszystko, co metryczne.
Dlatego pragnę wyrazić wdzięczność,
rozdając obecnym tradycyjne bagietki.
Komu pieczywka?
Ja skosztuję. Wyglądają pysznie.
- Panie przodem. - Tak!
- Uwaga. - Proszę wyjść.
Bon na apetyt. Pardon.
Pardonnez-moi. Podniosę.
Idiota!
Sekundkę.
- Rety. - Przepraszam.
Drobne potknięcie...
Przepraszam. Tim, pomóż.
Przepraszam, chlapnął sobie.
Proszę opuścić to miejsce.
- Już, już. - Precz.
Nic się nie stało.
Chcę tylko uczcić to wspaniałe wydarzenie.
Jak mawiała moja babunia,
nie ma co płakać nad rozrzuconym pieczywem.
Rozumiem.
Wspaniała kobieta.
Wszystkie swoje zęby miała, choć nie w ustach.
- W puszce na strychu. - Wuju.
- Chodźmy. - Wezmę to.
Nie. Dość pan nabruździł.
Przepraszam zatem.
W porywie entuzjazmu
wychyliłem o lampkę koniaczku za dużo
i nadużyłem gościnności.
Do rychłego!
Chodźmy.
Świetna replika, Tim.
Kupili to.
Zanim otworzę to wydarzenie,
odłożę tego malucha na miejsce.
Wasz metr jest ponoć ciężki.
Czterech mężów go dźwiga.
Francuzów.
- Edders... - Dam radę.
Niemożliwe!
Francuzi jedzą za mało mięsa.
To fałszywka! Nie może być.
Co takiego?
Skradziono platynę.
Toż to absurd.
Cały czas tu leży.
To przez wasze liche rzemiosło.
- To pewnie nawet nie platyna. - Właśnie.
Sami zrobiliście fałszywkę.
To oburzające!
Doszło do kradzieży!
To jakieś dyrdymały!
- Tak. - Wypraszam sobie.
Wprowadzam pętlę.
Jakiś problem?
Przyrząd się zablokował.
Nie wyciągniesz go?
Nie, utknął.
Jeśli zahaczył o aortę, zabiję ją, jeśli szarpnę.
Długo nie utrzymam naczyń.
Co mam robić, pani doktor?
Doktor?
Doktor.
Nie wiem. Trzymaj.
Nie powinnam była...
Dokąd idziesz?
Lady Belle!
Dokąd idziesz?
Co się dzieje?
- Co tu robisz? - Popełniłam błąd.
Pomóż mi, błagam.
Chryste.
Lady Belle!
Cóż...
Co zamierzasz?
- Nie chciałam... - Spokojnie.
Co zamierzasz?
Musisz wyjąć przyrząd, żebym dokończyła podwiązywanie.
Boję się, że zahaczyłam o aortę.
Okaże się.
Śmiało.
To twoja pacjentka.
Przepraszam.
Jasna cholera.
Niech przejdą, zaczekamy.
Moje pieczywko wyjątkowe!
- Fagin, durniu! - Buchnęła nam buły w biały dzień.
- Jak my. - Wracaj tu!
Niebywałe!
Tak się kończą twoje plany.
Znam skrót przez tunele.
Na pewno nie są zalane?
Jestem pewien jak tego, że mam dwoje oczu.
Tak jest!
Dobra.
- Przecież tu jest. Prawdziwa. - Nie.
Błyszczy tam samo jak wcześniej.
Aleś im pokazał, podnosząc sztabkę.
Postawiłeś ich do pionu.
- Tak myślisz? - Tak.
- Oszuści. - Tak.
Jeszcze będzie z ciebie gubernator.
Dziękuję, Dickie.
A teraz chodź.
Może jeszcze wypijemy po jednym?
Najpierw sprawa kanałów.
Inaczej żonka będzie się czepiać.
Wpadło komuś do głowy, żeby wodę odkręcić?
- Wiesz, gdzie jesteśmy? - Oczywiście. W tunelu.
- A konkretniej? - Tak. Tędy.
Tak jest.
Ściana jest dokładnie tam, gdzie się jej spodziewałem.
Czyli musimy pójść tędy.
Tak jest.
No to odkręcamy.
Z życiem, panowie.
Pomóż im.
- Co? - Dobrze wypadniesz.
Pokażesz, że nie boisz się ubrudzić rąk.
Sprytnie.
No dobrze.
Racz potrzymać.
Panowie.
Zróbcie miejsce.
Gubernator przyszedł.
Chwyćcie porządnie.
Porządnie. Tak jest.
Przyłóżcie się.
Dalej.
- Jeszcze, Edders! - Próbuję.
- Dalej! - Już prawie.
Wspaniale, naprawdę.
Zgubiłeś się, co?
Dlatego ta spółka nigdy nie wypali.
Brawo.
Nie wypali, bo ty wolisz kroić ludzi
i biegać za ślicznotką.
Biegać?
Skupże się na bandyterce.
Sam twojej wolności nie odkupię.
A powinieneś. To przez ciebie mnie skazano.
Tu się nie zgadzamy.
Zamkniecie jadaczki? Słuchajcie.
- Przez ciebie utoniemy. - Nie.
Spójrzcie!
Patrzcie.
- Na zdrowie. - Zdrówko.
Tędy. Dalej, Tim!
Dzisiaj nikt
nie kopnie w kalendarz.
Chodź, Dodge.
No chodź!
Dalej!
- Zostaw! - Nie.
Chodź!
Chodźże!
Dodge!
Puls stabilny.
Aorta podwiązana.
O nie.
Co się dzieje?
Przecież krew swobodnie płynie.
- Co się dzieje? - Pokaż.
Aorta jest cała.
Nie uszkodziliśmy jej. Tylko...
Nie ma pulsu.
Sprawdź jeszcze raz.
Odeszła.
Nie.
- Chodźmy. - Co?
Straciliśmy ją.
- Belle. - Ale...
Co ja narobiłam?
Zabiłam ją.
Tak bywa.
Prędzej czy później. To cena powołania.
Dlaczego jesteś spokojny?
Podjęłaś słuszną decyzję.
Ale teraz wracaj do domu.
Jutro pomówię z twoją matką.
Pospiesz się, wody jest coraz więcej!
- Halo? - Szybko.
Na pomoc!
- Mamo, zaczekaj! - Szybko!
Hej, ty!
Wyważ kratę.
Pomóżcie nam!
- Bo utoniemy! - Popchnij kratę!
I co?
Mówiłem, że znam drogę.
- Czy to... - Odchody.
- Tak. - Tak.
Przynajmniej bagietek pojedliśmy.
Pozazdrościć.
Ukradłeś wzór miar stosowanych na połowie globu,
po czym zgubiłeś go w kanale.
Na co komu cokolwiek mierzyć?
To przereklamowane.
Gdybyś się martwił,
ojciec niczego nie podejrzewa.
Jakim cudem?
Uważa się za siłacza.
A wuj sądzi, że Francuzi podłożyli podróbkę,
by nas upokorzyć.
Nic wam nie grozi.
Doskonała robota, Fanny.
Prawdziwa wirtuozeria szwindli.
Naprawdę?
Naprawdę.
Dziękuję.
Bardzo wam dziękuję.
Długo czułam się bezwartościowa.
Śmiano się ze mnie, może i słusznie.
Ale ty mnie dostrzegłeś.
Zauważyłeś talent, zaufałeś mi.
Nigdy nie czułam się mile widziana.
Dlatego chcę spytać...
Mogę do was dołączyć?
- Cóż, nie mamy wakatów... - Oczywiście, że możesz.
Tak.
Uraduje nas to jak świeże śmieci szczury.
Dziękuję!
Pijemy na mój koszt.
No, na koszt gubernatora.
Zapraszam.
Polewamy!
Przysiądziesz się?
Boże. Co też oni narobili?
Obdarz ją zwycięstwem
Szczęściem i chwałą
Co?
Długim panowaniem
Boże, chroń królową!
Ponoć woda popłynęła.
Tak jest!
W złą stronę!
Zalało część Łokcia.
Ważne, że płynie.
Wywołałeś też kryzys dyplomatyczny.
Otrzymaliśmy démarche.
Co takiego?
Nieprzyjemne pismo.
Nie psuj nam zabawy.
Lud mnie uwielbia.
Robotnicy mnie wielbią,
a to wszystko dzięki radom Dickiego.
Faramond donosi, że cała dzielnica francuska
rozpoczęła protest.
Spalili twoją podobiznę.
Skoro wkurzyłem Francuzów, to znaczy, że postępuję właściwie.
Święte słowa.
Tak.
- Janey... - Nonsens.
Chłopcy.
Muszę wam coś powiedzieć.
Belle.
Chodź tutaj.
Co się stało?
Straciłam pacjentkę.
To moja wina.
Moja.
Potrzebowałam cię.
Napisy: Konrad Szabowicz