"Drogi pamiętniku, dziś ostatni dzień szkoły.
Zaczyna się lato.
Ale najważniejsze, że Manuela i ja
zostałyśmy zaproszone na basen do domu Daniele.
Na tę chwilę czekałam od miesięcy.
Może tym razem mnie zauważy".
Elvira!
Możesz obudzić swoją wnuczkę? Robi się późno.
Melissa, pośpiesz się. Spóźnisz się do szkoły.
Elvira?
Co ty robisz? Nie słyszysz?
Możesz ją obudzić?
Jest późno, muszę skończyć się szykować.
Przepraszam.
Dobrze, sama to zrobię.
Ale bałagan.
- Skarbie, budzik! - Idź sobie!
Wybacz, kochanie, ale spóźnisz się do szkoły.
Wyjdź!
Przyszłyśmy o 16.
lato
Idąc tam, chciałam tylko wracać.
Miałam serce w gardle.
- Czekaj, nie dzwoń! - Dlaczego?
Jeszcze za wcześnie.
Titti kazała nam przyjść o tej godzinie.
Czujesz?
- Nic nie czuję. - Ale jak!
Jakbym miała eksplodować! Chodźmy stąd.
Coś ty! Bujasz się w nim od roku, a kiedy wreszcie...
Okropnie dziś wyglądam.
Akurat! Wyglądasz cudownie.
A jak się dowie, że nie pływam?
- Nie zbliżaj się do basenu. - A jeśli mnie pocałuje
- i pozna, że to pierwszy raz? - Oszalałaś?
Po tylu naszych próbach?
- Kto to? - Która?
- Jedyna warta przerżnięcia. - Jesteś!
Nie daj jej uciec! Trzymaj ją, Patrizio!
Nie! Puśćcie mnie! Zostaw mnie, nie bądź draniem!
- Cześć, Manuela. - Ja jestem Manuela.
Ja jestem Melissa.
- No to cześć, Melissa. - Daniele! Chodź tu!
Przepraszam.
Pieprzone dupki. Moje buty!
Te buty kosztowały 200 euro.
- Kim jest ta leżąca dziewczyna? - Lavinia, dziewczyna Arnalda. Suka.
Nawet nie próbujcie wrzucić mnie do wody.
Skarbie.
Idę tam.
Uważaj, wrzucą cię do wody.
Nie! Ona nie umie pływać!
Pomóżcie jej! Zróbcie coś!
Bałaś się?
Ja? Nie.
Myślałem, że umiesz pływać.
Tak, umiem, ale nagle się przestraszyłam.
Właśnie mi mówiłaś, że się nie bałaś.
Później.
Bałaś się.
Chodź, pokażę ci najładniejszą część ogrodu.
Więc nie umiesz pływać. Mogę cię nauczyć.
Możesz wrócić, jak nie będzie tyle ludzi.
- Więc? - Więc co?
Przyjdziesz?
- Tak. - Podoba ci się tu?
Tak.
A ja ci się podobam?
- Wystarczająco. - Kim jest twój ojciec?
Inżynierem.
- Buduje ulice? - Nie, platformy wiertnicze.
Jest na platformie na środku Oceanu Indyjskiego.
Wróci za rok.
A twoja matka?
Sprzedaje suknie ślubne.
- Masz braci? - Nie. Tylko przyjaciółkę.
- Zwierzasz jej się? - Tak.
- Wszystko jej mówisz? - Tak.
A co jej powiesz o mnie?
Nie wiem.
Wyglądasz jak dzieciak.
Ile masz lat?
15 i pół.
- Masz chłopaka? - Nie.
A ty?
- Co ja? - Masz dziewczynę?
Nie mam.
Jesteś dziewicą?
Tak.
- Ile razy się całowałaś? - Dwa.
Który raz był lepszy?
Pierwszy.
Wstań.
Czego chcesz ode mnie?
Chcesz mnie pocałować?
Tak.
To pocałuj mojego fiuta.
Włóż go do buzi.
Co robisz?
Może następnym razem pocałujesz mnie w usta.
Od tamtego dnia go nie widziałam.
Lato było dla mnie ponure, pełne dławiących łez,
czekania na telefon, który nigdy nie dzwonił.
Chciałam zniknąć, odlecieć daleko, bardzo daleko,
jak mój ojciec, na drugi koniec świata.
jesień
Nie rób takiej miny. Spokojnie.
Już cię widzę na moim miejscu. Po tym, co zaszło, on zniknął.
Zapomnij o nim. Jemu na tobie nie zależy.
Nigdy nie mówiłam, że mu zależy. To mnie zależy.
Z każdym dniem jest gorzej.
Chodź.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Wejdźcie, młode damy.
Chętnie na was poczekaliśmy, prawda?
Lista.
- Aberno Elisabetta. - Jestem.
- Bozzini Manuela. - Jestem.
Caldiron Clelia i Leo.
- Jestem. - Jestem.
De Angelis Marco.
Pierwszy dzień szkoły.
Tak się denerwuję.
Nowy uczeń. Dobry początek.
Muszę go zobaczyć. Tu go nie ma.
Wakacje się skończyły dla każdego, tylko nie dla niego.
Jestem Marco De Angelis.
Wiesz, że powinienem cię wyrzucić?
Za dobrze by ci było. Wejdź. Znajdź sobie miejsce.
Próbuję go nienawidzić za to, co mi zrobił,
ale nie mogę. Wciąż go kocham.
Na ulubionym miejscu. Nazywają je "ławką śmierci".
Jest super.
Frajer.
Czyli jesteś twardziel. Zainicjujmy dziennik.
Piękną trójką.
On nie wie, jak bardzo mi się podoba.
Wybaczam mu, chociaż mnie upokorzył.
Gdybym go mogła przytulić, choć raz, zrozumiałby.
Zadzwoń, ukochany.
Zadzwoń, zadzwoń,
zadzwoń...
- Raz. - Odbiorę!
Dwa.
Trzy.
Tak, tu jest rano.
Zaraz ci ją dam. A co u ciebie?
Melissa, biegiem, to tata!
Melissa! Otwórz! To tata!
Dlaczego wy zawsze się tu zamykacie?
Chcesz najpierw rozmawiać z matką czy z córką?
Tatusiu, wiesz, że mi się śniłeś?
Tak, byliśmy w Paryżu, ale to był nasz dom.
Byłoby praktyczniej, gdybyś korzystała ze swojej łazienki.
- Jestem grzeczna. Ty też bądź! - Przynajmniej się nie zamykajcie.
Nie, błagam cię. Nie pal, proszę.
- W łazience mi to przeszkadza. - Wciąż czekam na twoje e-maile.
Zaraz rzucę!
Palę ostatniego!
Dam ci ją.
Cześć, kochanie.
Oczywiście, że biorę leki.
Dlaczego zawsze o to pytasz?
A potem się mówi, że starzy ludzie tracą rozum.
"Drogi pamiętniku, moja rodzina to rozpacz.
Ojciec strasznie daleko, matka nic nie rozumie.
Dzięki Bogu, mam babcię i Manuelę, moją przyjaciółkę".
Zwolnij!
Nie powinnaś się bać, kiedy jesteś ze mną. Nigdy!
Dobrze, ale uważaj!
- Ufasz mi? - Tak, jesteś najlepsza.
Nienawidzę gimnastyki,
ale jestem pewna, że Manu nienawidzi jej bardziej.
Chociaż nie musimy się uczyć.
W tym roku chcę czegoś innego.
Każdego dnia w szkole mam nadzieję go zobaczyć.
Zdarzyło się to już dwa razy, w holu.
Nie widział mnie albo udawał, że nie widzi.
To dziwne, ale nagle dużo bardziej czuję moje ciało.
Lubię to,
ale przy nim lubiłabym to jeszcze bardziej.
Podnieciłeś się?
Niczego ci nie brakuje! Kto by pomyślał?
Luzik, to tylko zazdrość.
Pragnę go. Jestem pewna.
Tak, poszłam obejrzeć miejsce, o którym wspomniałeś.
Wyglądało jak więzienie.
Nie, znalazłam inne.
Luksusowe. Zaczekaj chwilę.
Mam.
"Elegancka atmosfera,
wysoko wyspecjalizowany personel".
1800 euro.
Nie, jeszcze z nią o tym nie rozmawiałam.
Wiesz, że to nie jest łatwe.
Może ty z nią porozmawiasz?
Dobrze, spróbuję.
Melissa?
Tak, na początku się zmartwi, ale później...
Wiesz, jakie są dzieci.
Nie martw się, byłam stanowcza w kwestii skutera,
ale ona zawsze jeździ z Manuelą.
Tak. Zapisała się na lekcje pływania.
Tym razem naprawdę się nauczy.
Halo? Słyszysz mnie?
Halo?
Elvira!
Pożyczyłam go Melissie, ale jest mi potrzebny.
Idę na herbatkę z przyjaciółmi.
Jak możesz żyć w takim bałaganie?
Przynajmniej w swoim pokoju mogę robić, co chcę, tak?
Masz, to było w salonie.
Wybacz. To już się nie powtórzy. Obiecuję.
Jak możesz wychodzić o takiej porze? Mam po ciebie przyjechać?
Nie martw się, pojadę autobusem.
Nie, weź taksówkę.
Taksówki są drogie.
Nie szkodzi. Ja zapłacę. Nie każ mi się martwić.
Muszę z tobą porozmawiać,
ale nie teraz, kiedy wychodzisz.
Mów, przyjaciele zaczekają.
- Wzięłaś tabletkę? - Tak.
Nie, nie wzięłam.
Ale to moja sprawa.
Nie, nasza też.
Robią ci dobrze na serce.
Moja mama nienawidzi babci. Czasem myślę,
że to z zazdrości o nasze układy.
Dzięki Bogu, nie może zaszkodzić przyjaźni z Manu. Uwielbiam ją.
Według niej muszę być dzielna
i porozmawiać z Daniele.
Podobno Daniele już tu jest.
Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie. Spójrz na mnie. Spójrz na mnie.
Ty jesteś Melissa.
Wyrosłaś. Prawie cię nie poznałem.
Ile masz lat?
Prawie 16.
Chodź.
Arnaldo, pamiętasz Melissę?
Melissa...
Sucha też jesteś słodka. Gratuluję.
Wypijmy za nasze spotkanie.
- Lavinia, skarbie? W porządku? - Chcę wyjść. To wnerwiające.
Myślałaś o mnie?
Chcę cię o coś zapytać. Ale nie tu.
Chcesz wyjść ze mną?
Chodźmy.
Jesteś jeszcze ładniejsza niż latem.
Mogę ci zadać pytanie?
Chcesz mnie pocałować?
Wciąż jesteś dziewicą?
Tak.
Chcesz zrobić to ze mną?
Tak cię pragnę.
Załóż to.
Kocham cię.
Jesteś idiotką.
Pytał cię ktoś?
Tato, kochany tato,
nie wyobrażasz sobie, jak bardzo bym chciała, żebyś tu był.
Powiedziałabym, żebyś poszedł napluć Daniele w twarz,
rzucił go na kolana, zbił,
upokorzył tak, jak on mnie.
Dlaczego tylko mężczyzna może tak się zachować?
Przysięgam, że od tej pory będę robiła tak jak oni.
Będę myślała tylko o sobie.
Wszystkich potraktuję tak samo.
Nie obchodzą mnie ich uczucia.
Nie obchodzi, kogo mam przed sobą.
Twoja córka Melissa.
Nie! O czym ty mówisz?
Nie, Daria, znam cię.
Już o wszystkim zdecydowałaś.
Wiesz, co ja myślę?
Pewnie będę tam bardziej w domu niż tutaj.
Twoje zabiegi działają mi na nerwy. Wiem, że to jest szczere,
ale to i tak irytujące.
Martwię się o Melissę.
Ona na mnie liczy.
I na mnie.
Jesteś pewna?
Dlaczego mnie tak traktujesz?
Na pewno będę mogła tu palić?
- Jeśli nie, nie idę. - Teoretycznie nie możesz,
ale wszyscy palą, więc przymykają oko.
Niestety. Bo powinnaś rzucić. Wiesz, że to ci szkodzi.
Nawet nie wiesz, jak mi to dobrze robi.
"Drogi pamiętniku, mama wysłała babcię do domu starców".
- Do diabła, leje! - Daj mi parasol.
"Podjęła tę okropną decyzję, nie pytając mnie o zdanie.
Nic dla niej nie znaczę.
Ale kiedy tata przyjedzie na Gwiazdkę,
zabierzemy ją do domu i zostanie z nami na zawsze".
Dasz mi ten parasol?
Elvira, co ty robisz? Przemokniesz!
Kochanie, dlaczego to robisz?
Wiesz, że babcia choruje na serce.
Musi być pod opieką.
Wysiądź!
Dziękuję.
Dzień dobry.
Więc o co chodzi?
Wstań, dziecko.
Ładnie, prawda?
Ciepłe kolory...
Pielęgniarki są urocze.
Sama prawie mam chęć zostać.
Gdzie są gniazdka?
A, tu jest jedno...
- Ale podłączona jest lampa. - Potrzebny jest rozgałęziacz.
Na pewno gdzieś jest.
Znalazłam. Proszę.
- Jacy zorganizowani. - Prawda?
Dom jest tam, gdzie jest radio.
To zmieniło moje życie.
Babciu...
Pójdę po przełożoną.
Melissa.
Melissa, nie bądź smutna.
Między nami nic się nie zmieni.
Będziesz mnie odwiedzała, kiedy zechcesz,
a ja zrobię ci pyszną herbatę.
Naprawdę chcesz tu być?
"Raj jest tam, gdzie jestem ja", mawiał twój dziadek.
Fantastyczny egocentryk.
Proszę. Zobacz, jak się to robi.
Pozbądźmy się tego zakichanego, starego koca.
Widzisz?
Od razu inaczej.
Niewiele trzeba.
Babciu. Babciu!
Nie płacz, skarbie.
- To nie jest pożegnanie. - Ale to ty płaczesz.
Muzyka!
Twoje ulubione.
Risotto z grzybami czy paella?
Nic.
Nie martw się o mnie. Umiesz mnie tylko ranić.
Skarbie, dlaczego mnie tak traktujesz?
W czym ona ci przeszkadzała?
Powinnaś się cieszyć.
Będziesz miała czyste popielniczki.
Jesteś na mnie zła?
Uwielbiam babcię.
Bez niej dom będzie pusty.
Wierz mi, mnie jest bardziej przykro niż tobie.
Więc jedźmy po nią, teraz.
Kochanie...
ona będzie tam szczęśliwsza.
Poznałam jej sąsiadów. To naprawdę mili ludzie.
Tatuś nigdy by na to nie pozwolił.
Pozwoliłby. Wspólnie tak zdecydowaliśmy.
Kłamiesz.
Melissa,
zostań ze mną chwilę.
"Pamiętniku, moja mama to potwór. A mój ojciec?
Uzgodnili to?
Nie wierzę.
A jeśli to prawda?
Chcę się zbuntować, ale nie mogę nic zrobić.
Ja się nie liczę".
Jak poszło z twoją babcią? Jestem w kinie z mamą.
Nuda! MANU
"Teraz jestem sama. Zupełnie sama.
Złość, złość, złość.
Furia, złość, furia".
Nie chce mi się wierzyć! Jest tu ten nowy, Marco!
Jest boski! Co mam robić? Powiedzieć "cześć"?
Dlaczego nie odpowiadasz? Dobra...
Pamiętasz, że ten dupek pyta nas jutro na włoskim? Pa!
"Dziś są moje urodziny.
Mama dała mi prezent, którego nigdy nie otworzę.
Tata dzwonił, kiedy wyszłam, i więcej nie próbował.
Obudzić się bez babci jest okropnie.
Dom jest bez niej pusty".
Dzisiaj bez stopni.
Poczytamy gazetę.
"Według ostatnich statystyk,
75 procent Włochów to praktykujący katolicy".
"Mam 16 lat, nie jestem dzieckiem.
Chcę być okrutna dla świata, jak on jest okrutny dla mnie".
Mogę przerwać twoją sesję makijażu, Titti?
Wierzysz w coś? Ja sam jestem agnostykiem.
W domu wszyscy chodzą na mszę.
A podczas mszy też myślisz tylko o poprawieniu makijażu?
- Bliźnięta, "róże i kwiatki"? - Jesteśmy panteistami.
Jak Paris Hilton.
"To proste: prowokuj, uwodź, wykorzystuj
i wyrzucaj. Każdy bierze, co chce".
A ty wierzysz?
W co?
Na przykład w Boga. Twoja rodzina jest religijna?
Moja mama jest.
A tata nie.
Ja? Nie wiem.
Ale musisz w coś wierzyć.
Chciałabym wierzyć, że Bóg jest.
Móc się zwierzać komuś, kto zawsze słucha.
A raczej komuś, kto już wszystko wie,
więc nie trzeba nic wyjaśniać.
To lepsze niż pamiętnik.
Byłoby miło, gdyby Bóg był. Bóg nigdy cię nie zdradzi.
Jak Daniele!
Gdyby to był egzamin niedojrzałości,
zdałabyś śpiewająco.
Wciąż o nim myślisz?
Gdybym była chłopcem, nigdy bym nie dała odejść takiej dziewczynie.
Kochałabyś mnie?
Do grobowej deski.
Mogłabym go walnąć.
Nie, dobrze zrobił.
- Tak cię traktując? - Teraz wiem, jaki jest naprawdę.
Łatwo być takim jak on. Chodź, pokażę ci.
Dzień dobry.
- Dwa koktajle mleczne. - Macie bananowe?
Niestety nie.
Gorąco, prawda?
Podoba ci się ten gość?
- Ten? Oszalałaś? - Przespałabyś się z nim?
Nigdy w życiu.
Ja też nie.
Ale on poleciałby na mnie.
Widzisz, jak na mnie patrzy?
Nie.
To wasze koktajle.
Doprowadzę go do szału.
Założysz się?
Przestań.
Daniele tak robi. Tak jak ja, spójrz.
Co on robi?
Włożył rękę do kieszeni.
- Po co? - Zgadnij.
Co chcesz zrobić?
- Idę. - Ja też.
Chodźmy.
Widzisz? Łatwe, nie?
Zwariowałaś.
Nikt nie będzie mnie mógł więcej zranić.
Ból zwalczę wściekłością.
Przecięłam twarz żyletką.
Bolało jak diabli, ale wytrzymałam.
Jestem silna.
Ja nie płaczę. Nie płaczę. Nie płaczę.
Tata wreszcie zadzwonił powiedzieć, że nie będzie go na Gwiazdkę.
zima
Elvira. Melissa!
- Przepraszam za spóźnienie. - Nie ma sprawy.
Wyglądasz bajecznie.
Melissa, chodź szybko, jest babcia!
Babcia!
Melissa!
Moje kochanie...
A co się stało z moim fotelem?
Ten ci się nie podoba? Jest dużo wygodniejszy.
Jest brzydki.
To najmodniejsze wzornictwo.
Jedna z klientek pani Adele mi go podpowiedziała.
Jak się tak podrapałaś?
To nic.
Co dla mnie ugotowałaś?
Zaczekaj.
Prawie gotowe. Tylko podgrzeję.
Sos sojowy czy chili?
Najpierw herbata. Zaparzysz mi?
- Jabłkową? - Tak.
Więc?
Melissa ma problemy.
To dla niej trudny okres.
O czym ty mówisz?
Mnie wydaje się bardzo spokojna.
Czy patrzysz jej czasem w oczy?
Oczywiście.
Melissa wciąż jest dzieckiem. Nawet nie ma chłopaka.
Myślę, że powinnaś pilniej jej się przyglądać. Znam ją.
A ja nie?
Proszę, babciu.
- Dla mnie nic? - Melissa.
Mój pokój!
Zmieniła go w bieliźniarkę.
Obiad będzie na stole za sześć minut!
Wiedziałam, że tu będzie.
Teraz pokażę ci coś, czego nigdy nie widziałaś.
Wiedziałam, że go nie znajdzie.
Dobrze. Zamknij drzwi.
Rany, babciu.
Jesteś olśniewająca.
Chciał mnie taką.
- Dziadek? - Nie, ten pierwszy.
Byłam trochę starsza od ciebie.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Pięć.
Uciekliśmy razem do Paryża.
Byłaś zakochana?
Tylko w nocy.
On nie rozumiał mnie,
tylko moje ciało.
A ja rozumiałam jego ciało.
W dzień gardziłam nim.
Ale nie mogłam bez niego żyć.
Zdradzał mnie,
upokarzał,
ale po jednym pocałunku
wybaczałam mu wszystko.
Pewnej nocy nie wrócił.
Odszedł z inną. Bez słowa.
Ale zapomniał zabrać pistolet.
Myślałam: "Zastrzelić siebie czy jego?".
Wtedy znalazłam się przed lustrem
i zaczęłam szczotkować włosy, właśnie tak.
Raz
za razem,
raz za razem.
Moje loki miękły...
Do ilu doszłyśmy?
Do 34.
Dlaczego zawsze musimy dochodzić akurat do 100?
Bo przy setnym razie
moje włosy znowu były proste.
Spojrzałam na siebie.
Nie miał już nade mną władzy.
Byłam inną osobą.
"Drogi pamiętniku, zaczął się kolejny rok.
Nowy rok, nowa Melissa.
Będę kopała to, czego nie lubię,
i znajdę miłość i przyjemność,
i czułość, i namiętność".
Tak?
Mówi Daniele.
- Cześć. - Tylko "cześć"?
- Co miałam powiedzieć? - Na przykład:
"Dawno cię nie widziałam.
- Gdzie byłeś, Daniele?". - Racja.
Gdzie byłeś?
A ty?
- Gdzie ty byłaś? - Nigdzie.
Tęskniłaś za mną?
Ja za tobą tęskniłem.
Mogę cię spytać, czy chcesz tu przyjść, teraz,
kochać się ze mną?
- Jak ostatnio? - Znacznie lepiej.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Melissa,
jesteś tam?
Melissa?
Przyjdziesz?
Tak.
Melissa...
Zmieniłeś się.
To jest ta niespodzianka?
Nie.
Jest dużo lepsza.
Zamknij oczy.
Zaczekaj tu. Nie rusz się.
Siedź spokojnie.
Daniele?
Nie otwieraj oczu.
To jest ta niespodzianka?
Bo co? Nie podoba ci się?
Myślałam, że chcesz być ze mną.
Czekaj. Czekaj.
Jest dobry numerek. Spodoba ci się, zobaczysz.
Ja też mam niespodziankę. Wychodzę.
Nie bądź dzieckiem.
Dzieckiem?
Dzieckiem, co?
Więc jestem tylko dzieckiem?
Fantastycznym dzieckiem.
Pokażę wam, jakim jestem dzieckiem.
Dlaczego tu jesteś?
Twoja dziewczyna nie umie tak cię rozbierać?
Słuchaj.
Mam pomysł.
Chodź.
Dzisiaj ja będę twoją dziewczyną.
Zamknij się.
Pokaż, czy ci się podoba.
Daniele, zobacz, jak się to robi.
Daniele i Arnaldo razem? Zwariowałaś?
Nie wiem, co się ze mną stało.
W którymś momencie coś mi wewnątrz przeskoczyło.
Jakaś furia. Chciałam dać im nauczkę,
pokazać im, że nie jestem ich małą zabawką.
I wiesz co? Podobało mi się.
Nie umiem tego wyjaśnić.
Czułam, że żyję.
A...
miałaś orgazm?
Nie.
Kocham cię, ale mylisz się.
Ci faceci będą paplali wszystkim dokoła.
Obiecaj mi, że więcej tego nie zrobisz.
Też cię kocham.
Melissa, co robisz? Zniszczysz sobie paznokcie.
Proszę.
"Odkryłam seks-czaty.
Nie cierpisz. Bawisz się, i na tym koniec.
Jestem Myself, szukam kogoś, kto kocha się z każdym".
Melissa! Dlaczego się zamykasz?
Mogłabyś mi pomóc złożyć tiul?
Dobrze, już idę!
"Na czacie mogę powiedzieć, co tylko pomyślę.
Być kimkolwiek zechcę.
Jestem wolna.
Manuela nie rozumie.
Chciałabym jej powiedzieć, że pieprzyłabym się z każdym.
Już widzę jej minę".
wiosna
CHCIAŁABYM BYĆ KOBIETĄ NA TYM OBRAZIE
I ŻEBY WSZYSCY PRZYCHODZILI NA MNIE PATRZEĆ
"Drogi pamiętniku, sama w to nie wierzę.
Dziś zrobiłam to z woźnym z muzeum.
Zabrał mnie w ustronne miejsce i zrobiliśmy to.
Moje ciało eksplodowało rozkoszą.
Nie wiem, jak on śmiał, ale dzwonił do mnie Daniele.
W jego domu była mała impreza z ludźmi, których nie znałam.
Dałam się dotykać komuś starszemu,
żeby wzbudzić zazdrość Daniele".
Nie, daj spokój.
"Pożądanie w najmniej odpowiednich momentach.
Teraz, w klasie, chcę szczytować w czasie wykładu nauczyciela.
Dziś skończyłam 16 lat. Nie jestem już dzieckiem.
Czuję się inna, bardziej wolna, prawdziwa.
Chciałbym pogadać z Manuelą. Ale ona i tak nie zrozumie.
Jest tam, ukryta pod warstwą tłuszczu,
bojąca się własnego cienia".
Przepraszam.
A ty?
Pozwoliłaś im...
- Co z ciebie za przyjaciółka? - Ja?
Co miałam robić? Ukryta pod moją warstwą tłuszczu.
Pieprzcie się.
Ty też, Manuela.
"Myślą, że wiedzą o mnie wszystko,
ale nie wiedzą nic.
Mówią, że jestem dziwką?
Kupię seksowną kieckę, żeby im pokazać, jaka mogę być.
Jestem inna niż oni.
Mam odwagę być sobą.
Skończyłam z Manuelą.
Na zawsze".
- Cześć, Melissa. - Dzień dobry.
Babciu?
"Drogi pamiętniku, czy na mnie ktoś kiedyś tak spojrzy?
Kto mnie tak przytuli, z takim uczuciem?".
Mamo!
- Mamo! - Cześć, skarbie.
Wszystko dobrze?
Pięknie.
Widzę, że się wreszcie ubrałaś. Jaka piękna sukienka.
Najwyższy czas.
Wydłużyłabym kilka centymetrów, ale reszta jest idealna.
- Ile za nią zapłaciłaś? - 50 euro.
Skąd ta zmiana? Jest ktoś, kto ci się podoba?
Będę się uczyła.
Melissa, zaczekaj!
Melissa!
Melissa, zaczekaj na mnie.
Podwieźć cię?
- Nie mam kasku. - Mam twój w bagażniku.
Chcę być sama.
Melissa, czekaj, wyjaśnię.
Próbowałam ich powstrzymać, ale nie mogłam.
Dla mnie to też było okropne.
Twoja komórka.
Halo?
Hej.
Gdzie?
Arnaldo, jestem.
Daniele tu nie ma?
Może jest.
Chodźmy.
Dlaczego takie brzydkie miejsce?
Bo to ładne miejsce.
Chodź.
Czekaj.
To jest gra.
Co ja tu robię?
Co za pytanie.
Chodź!
Ale po co ta opaska?
Bo jesteś zdzira.
Robisz, co ci każę, i podoba ci się to, prawda?
Chcę stąd iść.
Nie wygłupiaj się.
- Nie chcę więcej tego robić. - Nie żartuj.
Nie!
Na kolana.
Klękaj.
Teraz rób, co każę.
Jeden po drugim.
Jak zawodowa dziwka.
"Zaaplikowałam sobie 100 pociągnięć szczotką.
Nie pomogło.
Nie zniweczyły cierpienia i bólu.
Nieważne. Nie muszę zapomnieć.
Nikt mnie nie zawstydzi z powodu tego, kim jestem".
MYSELF: W moich ustach spotkał się smak 5 mężczyzn.
5 różnych smaków.
Jaki jest twój smak?
KAŻDY: Spotkaj się ze mną, zamiast ciągle mówić nie,
to też ci trysnę tym w usta.
Jesteś jedną z tych, które mówią i mówią,
ale tylko zmyślają.
MYSELF: Gdzie mam przyjść?
KAŻDY: Via Gianna Brezzi 25, apartament 13, jutro po południu.
A może się boisz mojego smaku?
MYSELF: To ty powinieneś się bać.
Zobaczysz, że nie zmyślam.
Melissa!
Melissa, kochanie! Zobacz, co ci przyniosłam.
Melissa!
Halo?
Tak.
Tu są klucze. Twój tata kazał ci czekać w środku.
Apartament 13.
Dziękuję.
Tak, zaraz przyjadę.
Pocałunek, głębiej, coraz mocniej.
Lubię smak spermy w ustach. Całuj mojego kutasa, penetracja.
Włóż język, najpierw z tyłu, słodki smak.
Pracownia chemiczna. Nie chcę być taka jak moja matka.
Pięciu. Wyssałam wszystkich.
Silne podniecenie. Zły stopień. Jak prawdziwa dziwka. Ból, ból.
Mężczyzno z czatu, jadę.
Melissa.
Otwórz pudła i wybierz, kim chcesz być
Co z nią? Mogę ją zobaczyć?
Nie, to niemożliwe. Przepraszam. Ona jest na intensywnej terapii.
Proszę tu zaczekać.
Proszę, niech pani poczeka.
Przepraszam.
Pani musi być synową Elviry, prawda?
Jestem jej przyjacielem.
Wie pani, nawet mnie nie poznała.
Nie.
Odwagi.
Myself?
Przykro mi. Zrobiliśmy wszystko, co mogliśmy.
Dziękuję.
Myself?
Wyjdź.
Co ty zrobiłaś?
Wszystko pomieszałaś.
Wybierz.
Musisz wybrać.
Nieposłuszna?
Myślisz, że kim jesteś?
Myself!
Ukarz mnie.
Teraz moja kolej!
Chcę iść! Proszę, pozwól mi iść!
Babcia!
Gdzie ona jest?
Próbowałam do ciebie dzwonić.
Później cię do niej zabiorę. Nie bój się, jest taka piękna.
Cierpiała?
Byłaś tam?
Nie, to się stało nagle.
Kochanie.
Kiedy widziałam ją ostatni raz,
siedziała na ławce.
Był z nią mężczyzna.
Mówił jej o miłości.
Biedna babcia.
Nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo ją kocham.
Będzie mi brakowało jej papierosów,
jej bałaganu.
Jak ona mogła?
Zostawiła mnie całkiem samą.
Ja jestem z tobą.
Jestem tu.
Jestem ślepa.
Ale babcia widziała tak dużo.
Wiedziała, że ty...
Co, mamo?
To...
Mamo, czytałaś to?
Dlaczego?
Nie powinnaś.
Te rzeczy, które napisałaś, to prawda?
Nie teraz, proszę cię.
Proszę.
To prawda czy nie?
A jeśli nie,
jak w ogóle mogłaś je wymyślić?
Czy to prawda?
Wybacz mi, dziecko.
Wybacz.
Nie myślałam, że będzie tak ciężko.
Wybacz mi.
Ale jestem tu.
lato
"Drogi pamiętniku, dziś ostatni dzień szkoły.
Zaczyna się lato".
Bullo.
Chodź tu.
"Czy jeden gest może wymazać inne?
Czy w moim wieku można się zmienić?
I czy ja chcę się zmienić?".
Melissa!
Chodź.
Dzwoniłam, kiedy się dowiedziałam o twojej babci.
Ale kiedy usłyszałam twój głos, zabrakło mi odwagi.
Nie wyobrażasz sobie, jak to jest bez ciebie.
Ja też tęskniłam. Bardzo.
Odbiło ci?
Mając tyle dziewczyn, startowałbym do twojej?
- Ty gnoju. - Wierzysz we wszystko, co słyszysz?
Daniele,
Lavinia mi powiedziała.
Powiedziała ci?
A powiedziała ci też, jak siedziała mi na twarzy, suka?
Arnaldo! Nie będziemy się bili o dziewczynę, prawda?
Cześć, dziewczyny. Zdałyście?
Idziemy zobaczyć. Ja oblałam, czuję to.
- Zdałyśmy! - A ja? Oblałam, prawda?
- Nie, też zdałaś! - Kapitalnie!
- Mam trzy poprawki. Dupki. - Idziesz na imprezę do Daniele?
Nazywasz to imprezą? Ja już tam nie chodzę.
- Daniele będzie. - Nieważne, nie idę.
Umoczyłaś.
Cieszysz się?
Tak. Znaczy, nie.
Nie dlatego, że oblałaś, tylko dlatego,
że rozmawiasz ze mną
pierwszy raz.
Czekajcie na mnie!
Ale tak, bo ja też nie zdałem.
- Będę mógł iść do szkoły plastycznej. - Wyjeżdżasz?
To ja.
Ale kiedy to rysowałeś?
Nawet nie zauważyłam.
To wtedy się w tobie zakochałem.
Byłeś tam.
Pamiętam.
Będziesz pozowała do swojego pierwszego portretu?
Pierwszego?
Pierwszego, o którym wiesz.
Jaki ładny portret.
- Co tu robisz? - Szukałem cię.
Wieczorem jest u mnie impreza. Bez rodziców. Będzie ekstra.
Mam dość imprez. Wszystkie są takie same.
Takie same?
Moje przyjęcia nie są takie same.
Przyjdź, zaszalejemy.
- Już nie mam ochoty. - Naprawdę?
Od kiedy?
Znam cię.
"Pierwszy raz patrzył na mnie,
a ja niczego nie czułam.
Nie poznawałam siebie w jego oczach.
Mówił mi te wszystkie rzeczy,
które od tak dawna pragnęłam usłyszeć,
i nic mnie to nie obchodziło".
Ja jeden wiem, jaka jesteś piękna.
"Pójdę na to głupie przyjęcie.
Będę na tyle silna, żeby im wszystkim pokazać,
że już nie dbam o ich małe gierki".
Melissa!
Chodź tu!
Dokąd idziesz? Musisz ze mną zostać!
"Zmieniłam się.
Ciekawe, jak Marco
teraz by mnie narysował".
Jestem naprawdę zadowolona. Zobaczysz, jak ładnie wyszło.
Starałam się, żebyś mogła zobaczyć, zanim wyjedziesz.
Odebrałam twoje bilety.
Na kilka godzin masz przerwę we Frankfurcie, potem Jiddah.
Czy mówił, że będę mogła wejść na platformę?
Tak, tata dostał specjalne pozwolenie.
Chętnie poleciałabym z tobą,
ale czerwiec to miesiąc ślubów.
Dlaczego nie poprosisz panią Adele o tydzień urlopu?
Skarbie,
pani Adele i tak była kochana.
Dała mi 2 tygodnie wolnego, żebym mogła pilnować pracy tutaj.
A tata będzie szczęśliwy, mogąc spędzać czas tylko z tobą.
Mamo!
Podoba ci się? Znalazłam je w pokoju babci.
Była taka piękna.
Jesteście takie podobne, skarbie.