Disneyland - έναν χρόνο μετά τα εγκαίνια
ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ
ΓΟΥΟΛΤ ΝΤΙΣΝΕΪ
Το πάρκο σημαίνει πολλά για μένα. Είναι κάτι που δεν θα τελειώσει ποτέ.
Κάτι που μπορώ να συνεχίσω να αναπτύσσω.
Κάτι που μπορώ να χτίζω συνεχώς, αρκεί να βρίσκω χρήματα.
Κι είχα την αίσθηση ότι καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας μου,
αντί να μιλάω σε κάποιον για κάτι,
αν μπορούσα, θα το έφτιαχνα και μετά θα το έδειχνα.
Ο λαός της χώρας θα δει και θα ακούσει μια νέα περιπέτεια στην ψυχαγωγία.
Θα εμφανιστεί στο αμερικανικό προσκήνιο σύντομα με τον τίτλο Disneyland.
Disneyland - έναν χρόνο πριν τα εγκαίνια
Ο Ντίσνεϊ είναι μια δημιουργική διάνοια στον χώρο της ψυχαγωγίας.
Έφερε νέες ιδέες στα σινεμά
και ψυχαγώγησε εκατομμύρια ανθρώπους.
- Ήταν απαιτητική κατασκευή. - Το αξίζεις.
Αυτό είναι που με ανησυχεί.
Στο μεγαλύτερο τζογάρισμα της ζωής του,
ο Ντίσνεϊ άρχισε να χτίζει ένα μέρος που ο κόσμος δεν είχε ποτέ διανοηθεί.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘ.
Ο Γουόλτ είχε αποφασίσει ότι για να πετύχει αυτό,
χρειαζόταν χρηματοδότηση,
κι ήταν πρόθυμος να κάνει τηλεοπτικές εκπομπές για να τη βρει.
Τώρα θα δοκιμάσει την τύχη του στην τηλεόραση.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Disneyland
Σίγουρα θα έχει ίδια επίδραση στο κοινό στο σπίτι
με αυτήν που έχει στο κοινό στο σινεμά.
Θέλω απλώς να σας διαβεβαιώσω ότι δεν το παίρνουμε αψήφιστα.
Δεν θα είναι απλώς ένα παραπαίδι της Disney.
Θα είναι μια μεγάλη επιχείρηση.
Ο Γουόλτ προσέλαβε κάμποσους εικονολήπτες για να καταγράψουν το εγχείρημά του.
Μεγάλο μέρος του υλικού δεν έχει προβληθεί ποτέ.
Σε μια περιοχή 960 στρεμμάτων, κοντά στο Άναχαϊμ,
έχουμε αρχίσει να χτίζουμε την Disneyland.
ΜΑΚΕΤΙΣΤΑΣ
Όταν ο Γουόλτ περιέγραψε το πάρκο, ήξερα ότι δεν ήταν καλή ιδέα,
γιατί ποιος θα οδηγούσε 50 χιλιόμετρα;
Το πάρκο αναμένεται να ανοίξει στα μέσα του καλοκαιριού του 1955.
Δε θα προλαβαίναμε ποτέ
χωρίς την πλήρη συνεργασία όλων των εργαζομένων.
ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ
Οι περισσότεροι στο Χόλιγουντ νόμιζαν
ότι η Disneyland θα ήταν μια θεαματική αποτυχία.
Ο Ρόι Ντίσνεϊ είπε "Τι εννοείτε, οι περισσότεροι στο Χόλιγουντ;"
Λέει "Έτσι πίστευα εγώ".
Θέλουμε να δείτε και να μοιραστείτε μαζί μας
την εμπειρία της υλοποίησης αυτού του ονείρου.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ Disneyland
10 μήνες πριν από τα εγκαίνια
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ
Όταν επελέγη η περιοχή, η αρχή ήταν ζόρικη
γιατί ο Γουόλτ, στο δικό του μυαλό,
όρισε μια προθεσμία που ήταν αδύνατο να τηρηθεί.
Εγκαίνια τον Ιούλιο του 1955.
Κι ακόμα δεν καταλαβαίνω πώς τηρήθηκε.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ
Μου τηλεφώνησε και είπε
"Θυμάσαι που έλεγα να φτιάξω κάτι της Disney
εδώ στη Νότια Καλιφόρνια;"
Μπήκα, λοιπόν, σε ένα αμάξι μαζί του
και πηγαίναμε, πηγαίναμε.
Έλεγα "Πού διάολο μας πάει;"
Και πήγαμε στους πορτοκαλεώνες του.
Είπε "Είναι άκρως απόρρητα όλα αυτά". Κι εγώ είπα "Ναι, σωστά".
Δεν μπήκα στον κόπο να του πω πως πίστευα ότι τρελάθηκε.
Ακολουθεί ενημέρωση προόδου από την Disneyland.
Στην πρώτη τηλεοπτική εκπομπή, σας δείξαμε ένα σχέδιο για ένα όνειρο.
Αυτό είναι το σχέδιο, λοιπόν. Και το όνειρο είναι η Disneyland.
Το πάρκο που κατασκευάζουμε κοντά στο Άναχαϊμ της Καλιφόρνια.
Υποσχεθήκαμε να σας ενημερώνουμε όσο το όνειρό μας γίνεται πραγματικότητα.
Ενημέρωση από πρώτο χέρι, λοιπόν. Ας επισκεφτούμε την Disneyland.
Ο Στούαρτ Τζούελ είναι φυσιογνώστης φωτογράφος μας.
Ειδικός στη φωτογραφία βαθμιαίας παρέλευσης χρόνου.
Δεν έχουμε για πλάκα εδώ πάνω τις κάμερες.
Κρατούν καθημερινό αρχείο της εξέλιξης της Disneyland.
Μια κοινή κάμερα τραβάει 24 εικόνες το δευτερόλεπτο.
Αυτές βγάζουν μία κάθε 15 δευτερόλεπτα.
Κι αυτό κάνει τα πράγματα να φαίνονται πιο γρήγορα στην οθόνη.
Η Disneyland χωρίζεται σε τέσσερα κύρια βασίλεια.
Οι τέσσερις κόσμοι από όπου θα προέρχονται οι εκπομπές μας.
Η Χώρα της Περιπέτειας.
Η Χώρα του Αύριο.
Η Χώρα της Φαντασίας.
Και η Χώρα της Μεθορίου.
Ο Γουόλτ, ακόμα και τότε, είχε στο μυαλό ότι ήθελε να συγκινεί.
ΝΤΙΚ ΙΡΒΑΪΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
Ανυπομονούσε να πραγματοποιήσει όλες τις ιδέες μαζί.
Τον βοηθούσε να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα.
Που τότε νομίζω πως ήταν αφηρημένη και ρευστή.
ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
Ο Ρόι δεν ήθελε χρέη.
Κι ο Γουόλτ το απολάμβανε γιατί ήμασταν συνεχώς χρεωμένοι.
Και χρειαζόταν απίστευτη τυφλή πίστη
να ακολουθήσεις τον Γουόλτ,
γιατί δυσκολευόταν με τις τράπεζες, κι ούτε αυτές καταλάβαιναν.
Και ήταν πάντα αλλού γι' αλλού.
Το μόνο που μπορούσε να πει για κάτι ήταν ότι είχε προαίσθημα πως θα πετύχαινε.
ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
Δυσκολεύτηκαν να πείσουν για την επιτυχία της Disneyland
γιατί υπήρχαν πολλοί άπιστοι Θωμάδες.
Και εντέλει το πράγμα άρχισε να κυλάει
και να γίνεται όλο και μεγαλύτερο.
Κι έλεγες "Κι αν αποτύχει αυτό;
Αν δεν αρέσει στον κόσμο; Αν είναι πολύ μακριά;
Αν πάνε μία φορά και δεν ξαναπάνε;"
Πρόβλημα του Γουόλτ, όμως. Αν αποτύχει, είναι δική του αποτυχία.
7 μήνες πριν από τα εγκαίνια
Θα μπορούσαμε να πάμε με αμάξι, φυσικά.
Είναι μια ευχάριστη 50λεπτη διαδρομή.
Ας διαφοροποιηθούμε, όμως.
Ας απογειωθούμε. Ας πάμε με ελικόπτερο.
ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ ΤΟΠΙΟΥ
Για να πάρει ο Γουόλτ τον επισκέπτη του απ' το χέρι
και να τον πάει για πεζοπορία στις ερημιές του Μιζούρι,
σίγουρα δεν χρειάζεται έναν ουρανοξύστη
ή έναν πύργο μετάδοσης
ή έναν ανισόπεδο κόμβο στο βάθος.
Πρώτα, λοιπόν, φτιάχνουν ένα ανάχωμα για να μπλοκάρει τον ήχο.
Φτάσατε στον κόσμο του Γουόλτ.
Είναι σημαντική λειτουργία από πλευράς τοπίου.
ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ
Ο Γουόλτ δεν ήθελε μόνο δεντράκια. Ήθελε μεγάλα δέντρα.
Έλεγε ότι δεν έχουν κλίμακα.
Ήθελε ένα πραγματικό σόου.
Οπότε, είχε από κοντά τον Έβανς για μεγαλύτερα και καλύτερα δέντρα.
Ο Γουόλτ δεν θα περίμενε πενταετία
για να εναρμονιστεί το τοπίο με την αρχιτεκτονική.
Μπορούσαμε να το κάνουμε ως ένα σημείο, μα ξεμείναμε από λεφτά.
Παλεύουμε για άμεση ωρίμανση με τους περιορισμούς του προϋπολογισμού.
Και ο προϋπολογισμός μας ήταν πενιχρός.
Έκανα ένα γρήγορο σκίτσο για το πού θα βάλουμε τα αναχώματα,
πού θα βάλουμε ογκόλιθους και πού θα βάλουμε τα δέντρα.
Αλλά χωρίς διαστάσεις.
Τα φύτεψα όλα στα κουτουρού.
ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ
Με τόση δραστηριότητα και τόσο βαρύ εξοπλισμό,
είναι αναμενόμενο να υπάρχουν στραβές.
Αλλά δεν πτοούνται από αυτά οι χειριστές.
Ευτυχώς, δεν είχαμε σοβαρά ατυχήματα.
Αυτή είναι η αρχή της Μέιν Στριτ.
Μια σύνθεση όλων των μικρών πόλεων της Αμερικής στις αρχές του αιώνα.
Μπορείτε να πάτε βόλτα με άμαξα
περνώντας από το παλιό δημαρχείο, το θέατρο, την πυροσβεστική.
Κι αν μείνετε ως το τέλος της διαδρομής, θα φτάσετε στο Κέντρο της Disneyland,
όπου στέκει τώρα αυτός ο πύργος.
5 μήνες πριν από τα εγκαίνια
ΚΑΣΤΡΟ ΩΡΑΙΑΣ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗΣ
ΤΖΟ ΦΑΟΥΛΕΡ ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ
Ο αρχικός προϋπολογισμός ήταν 4,5 εκ. δολάρια.
Τον Αύγουστο ήταν 7 εκατομμύρια. Τον Δεκέμβριο ήταν 11 εκατομμύρια.
Την άνοιξη, κανείς δεν ήξερε.
ΜΙΛΤ ΟΛΜΠΡΑΪΤ ΛΟΓΙΣΤΗΣ
Ξεμείναμε από λεφτά και κοντέψαμε να σταματήσουμε στα 17 εκατομμύρια.
Αυτό συμβαίνει
όταν προσπαθείς να κάνεις σε λίγο χρόνο κάτι τόσο ξεχωριστό όσο η Disneyland.
Δεν έχω επενδύσει χρήματα σε ράντσα. Δεν έχω τίποτα εδώ.
Ένα σπίτι έχω όλο κι όλο.
Αλλά εδώ έβαλα τα δικά μου λεφτά.
Και δανείστηκα από την ασφάλεια που πληρώνω εδώ και 30 χρόνια.
Περπατούσαμε με τον Γουόλτ γύρω από τα τεράστια θεμέλια
για τον σιδηροδρομικό σταθμό και την υπόγεια διάβαση για το πάρκο.
Γύρισε στον Ντικ Ιρβάιν κι είπε
"Όταν θα έχει θάψει ο Τζο όλα μας τα λεφτά στο χώμα,
δεν θα έχουμε να δείξουμε τίποτα".
Ανησυχούσε πραγματικά για την κατάσταση.
4 μήνες πριν από τα εγκαίνια
Στο Γουίλμινγκτον της Καλιφόρνια,
η κατασκευή προχωρούσε για δύο βίντατζ ατμομηχανές του 1900.
Ίσως οι τελευταίες του είδους τους που θα κατασκευαστούν ποτέ στις ΗΠΑ.
ΡΟΪ ΑΝΙΨΙΟΣ ΓΟΥΟΛΤ
Ο Γουόλτ λάτρευε όλες τις μινιατούρες.
Τα τρένα ήταν ένα είδος προσωποποίησης της παιδικής ηλικίας για εκείνον.
Μ' αυτά μεγάλωνες.
Ο Γουόλτ ήταν οκτώ χρόνια μικρότερος του μπαμπά. Από μικρός έβλεπε τα τρένα.
Είχαν πολλή επαφή με τον σιδηρόδρομο στο περιβάλλον τους.
Είχαν έναν θείο μηχανικό.
Και οι δύο μιλούσαν πολύ για τη συγκίνηση που ένιωθαν
όταν στέκονταν δίπλα στη μεγάλη μηχανή του τρένου
και έβλεπαν τον θείο τους.
ΡΟΤΖΕΡ ΜΠΡΟΓΚΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Έμαθα τα τρένα φτιάχνοντας του Γουόλτ.
Αυτό που φτιάξαμε και πήγαινε γύρω από το σπίτι του.
Είχαμε τα σχέδια για το Λίλι Μπελ.
Έχοντας τα σχέδια για το μικρό τρένο,
ξεκινήσαμε και κατασκευάσαμε τις ατμομηχανές και τα βαγόνια.
Ε. Π. ΡΙΠΛΕΪ
ΣΑΝΤΑ ΦΕ
Έπρεπε απλώς να πάμε από την κλίμακα 1 προς 8 στα 90 εκατοστά.
Στο στούντιο, τα μοντέλα από τα τρενάκια μας
είχαν τελειοποιηθεί και είχαμε ξεκινήσει το πρωτότυπο.
Το τρενάκι του Πίτερ Παν, ας πούμε, έπιανε ολόκληρη αποθήκη.
Ήταν γεμάτη με τις κρεμαστές ράγες και τα βαγόνια.
Κάναμε τις βουτιές και τους στροβιλισμούς.
Ήταν κι αυτό κάτι εντελώς καινούριο.
Δεν νομίζω να έχει υπάρξει εναέρια βόλτα
σε κανένα λούνα παρκ, απ' όσο ξέρω.
Στο Νιούπορτ, συναρμολογούσαμε μινιατούρες αυτοκινήτων της Autopia.
Θα τρέχουν στον αυτοκινητόδρομο της Χώρας του Αύριο.
Το πιο δύσκολο ήταν
να τα φτιάξουμε σύμφωνα με τα ποικίλα μεγέθη των νέων.
MAMECΟ Μηχανολογία
Και για να δώσουμε την αίσθηση αληθινής ζωής,
ο δρόμος θα περιπολείται από μικροσκοπικά περιπολικά.
ΜΠΟΜΠ ΓΚΟΥΡ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
Κάθε δουλειά με τον Γουόλτ είναι διαφορετική.
Σκέφτεσαι τι θα κάνεις και πώς θα το κάνεις,
από την αρχή κιόλας.
Δεν είχαμε υπεύθυνους έργου, οπότε δεν χρειαζόμασταν συντονιστές.
Τα φωτοτυπικά δεν είχαν εφευρεθεί, οπότε δεν δημοσιεύαμε τίποτα.
Απλώς κάναμε τη δουλειά μας.
Ο Γουόλτ δεν σκέφτηκε ποτέ ότι παραφόρτωνε τον κόσμο.
Σκεφτόταν ότι απλώς το κάναμε.
Οπότε τα έκανες όλα αυτά με τη μία.
Δεν χασομερούσαμε στις αποφάσεις.
Κι είναι στο χέρι του Γουόλτ να σε πιάσει
αν τα πράγματα δεν πάνε όπως θέλει. Είναι δικό του θέμα.
Πολλοί είπαν "Ξόφλησε".
Αν πήγαινε κατά διαόλου, θα πήγαινε και το στούντιο,
γιατί όλα ήταν δεσμευμένα στο πάρκο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΗΣ
Ζορίζονταν πολύ να ανοίξουν το πάρκο ως εκείνη την ημερομηνία.
Έσκαψαν τα Ποτάμια της Αμερικής και τα γέμισαν με νερό μια νύχτα,
το άλλο πρωί επέστρεψαν κι ήταν στεγνά.
Ήταν αμμώδες το έδαφος και το νερό εξαφανίστηκε.
Αρχίσαμε να πειραματιζόμαστε με το κανάλι για το μεγάλο ποτάμι,
τα Ποτάμια της Αμερικής.
Πρώτα, χρησιμοποιήσαμε μπεντονίτη ή ό,τι ήταν αυτό.
Ήταν κάτι κολλώδες που θα έκανε αδιάβροχο τον πάτο,
αλλά δεν πήγε πολύ καλά.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
Δεν ήταν όλα γλυκά κι όμορφα κατά την κατασκευή.
Ο Γουόλτ ερχόταν πάντα Κυριακή πρωί.
Κοίταξε γύρω, τα πάντα τριγύρω,
έβγαλε μερικούς βαθιούς αναστεναγμούς
και γύρισε και μου είπε "Ξέρεις κάτι;
Μόλις πήρα κάποια νούμερα.
Έχουμε ξοδέψει πάνω από τα μισά λεφτά
που έχουμε για ξόδεμα για το πάρκο.
Δεν υπάρχει τίποτα εκεί, ούτε εκεί, ούτε παραπέρα.
Μόνο τρύπες στο έδαφος και σωροί χώματος.
Δεν υπάρχει ούτε ένα πράγμα που κάποιος
θα ξόδευε 15 σεντ για να έρθει να δει.
Φοβάμαι".
Κι όντως φοβόταν.
Δεν το πίστευες ότι είχαν ξοδευτεί τα μισά...
Φαινόταν τεράστιο ποσό.
Και δεν υπήρχε τίποτα εκεί που να ενδιέφερε κάποιον.
Απλώς καθόταν εκεί. Δεν είπε τίποτα για πολλή ώρα.
Και πραγματικά με έκανε να καταλάβω τι θα πει ευθύνη και ανησυχία,
γιατί ανησυχούσα για μικροπράγματα, αν θα γινόταν το ένα ή το άλλο...
Αυτό ήταν κάτι που δεν είχα σκεφτεί, γιατί δεν ήξερα τίποτα γι' αυτό.
Αυτό, όμως, είναι η ανησυχία. Και το συνειδητοποίησα εκείνη τη μέρα.
Μέσα στην τρίτη σκηνή, εδώ κοντά,
ξεκινήσαμε την κατασκευή ενός ποταμόπλοιου 30 μέτρων,
του "Μαρκ Τουέιν", με πηδάλιο στην πρύμνη.
Καθώς το κατάστρωμα έχει κλίση,
κάθε κομμάτι ξύλο έπρεπε να κοπεί χωριστά και να τοποθετηθεί.
Η κατασκευή ενός τόσο μεγάλου σκάφους σε κτίριο 80 χλμ μακριά απ' το νερό
προκάλεσε μεγάλη έκπληξη.
Αλλά αντίθετα με έναν που έφτιαξε σκάφος στο υπόγειό του και δεν έβγαινε,
εμείς είχαμε σχέδιο.
Τους ξεγελάσαμε σχεδόν όλους,
γιατί σχεδιάστηκε να σπάει σε τμήματα για τη μεταφορά.
ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑ ΠΕΡΙΠΑΤΟΥ
ΠΟΤΑΜΟΠΛΟΙΟ ΜΑΡΚ ΤΟΥΕΪΝ
Ο Γουόλτ, εξαρχής,
είχε αποφασίσει ότι θα έφτιαχνε κάτι διαφορετικό.
Είχε την ιδέα ενός οικογενειακού λούνα παρκ.
Και δεχτήκαμε έντονη κριτική,
στην αρχή, από κάποιους χειριστές σε λούνα παρκ της παλιάς σχολής,
επειδή ξοδεύαμε πάρα πολλά λεφτά.
Στεκόμασταν πολύ στη λεπτομέρεια.
ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ
Πριν ανοίξει το πάρκο, πήγαμε σε διάφορα σημαντικά πάρκα ψυχαγωγίας,
και κατασκευαστές, για να δούμε αν ενδιαφέρονταν να κατασκευάσουν
πράγματα που είχαμε σχεδιάσει.
Σχεδόν πάντα οι κατασκευαστές έλεγαν
"Αυτό θα ήταν πολύ δύσκολο. Γιατί δεν αγοράζετε ένα δικό μας;"
Πωλούσαν κλασικά τρενάκια του λούνα παρκ.
Αλλά με τον Γουόλτ, δεν γινόταν αυτό.
Κι έτσι, αυτά τα όμορφα πράγματα φτιάχτηκαν όλα χωρίς να είναι πρακτικά,
κι ήξερε ότι δεν ήταν πρακτικά.
Η ιδέα για μια Disneyland ήταν αδρανής όλα αυτά τα χρόνια.
Μου ήρθε όταν πήγαινα τα παιδιά μου σε παιδικά πάρκα.
Βγαίναμε βόλτα κάθε Σάββατο και Κυριακή.
Η μητέρα τους δεν ερχόταν μαζί. Εξαφανιζόμασταν.
Τα πήγαινα σε ζωολογικούς κήπους, παντού.
Τους άρεσε να έρχονται μαζί μου τότε
κι ήταν από τις πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής μου.
ΝΤΑΪΑΝ ΚΟΡΗ ΓΟΥΟΛΤ
Μια ζωή έλεγε ότι θα φτιάξει ένα τέτοιο πάρκο.
Και καθώς περνούσαν τα χρόνια, από τα πέντε μου,
μέχρι που το έκανε εντέλει όταν ήμουν 21,
το όνειρο μεγάλωνε.
Από κάτι μικρό,
που θα περιοριζόταν στο οικόπεδο του στούντιο
γινόταν κάτι μεγαλειώδες.
Νομίζω ότι όλοι τον θεωρούσαν τρελό,
όπως όταν είπε ότι ήθελε να κάνει ένα καρτούν μεγάλου μήκους.
Πρέπει να το δεις από διάφορες πλευρές
ως ένα τεράστιο πείραμα.
Έτσι γεννήθηκαν αυτά τα πάρκα.
Αυτό που ξεκίνησε να κάνει ο Γουόλτ,
ήταν να κάνει κάτι εντελώς διαφορετικό από το Κόνι Άιλαντ.
ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ
Ο Γουόλτ γνώριζε ό,τι έμπαινε στο πάρκο.
Ήξερε πού ήταν κάθε σωλήνας.
Το μόνο που δεν συνειδητοποιούσε, και του ήταν δύσκολο να μάθει,
ήταν η αναγκαιότητα του τσιμέντου.
Νόμιζε ότι μπορούσε να το φτιάξει σαν πλατό κινηματογραφικής ταινίας.
Δεν ξεκόλλησε ποτέ και θύμωσε πολύ με τον καταρράκτη της Περιπέτειας,
λόγω του τόσου τσιμέντου που χρειάστηκε.
Στο ποτάμι, άλλοι εργάτες ήταν απασχολημένοι
να λύσουν το πρόβλημα της κατασκευής ενός βράχου.
Η δημιουργία βράχων δεν είναι τίποτα για τη μητέρα φύση,
αλλά για εμάς δεν ήταν τόσο εύκολο.
Έπρεπε να κοιτάω κάθε μέρα τις καρτέλες κόστους,
αλλά ποτέ δεν... Κοβόμουν στην αριθμητική στο λύκειο.
Δεν ήξερα αν είχαμε περιθώριο ή αν μπαίναμε μέσα,
αλλά αν δεν ερχόταν κανείς
να πει ότι θα ξεμείνουμε, δεν έλεγα τίποτα.
Κι ερχόταν ο Γουόλτ κι έλεγε "Πόσα έχετε ξοδέψει ως τώρα;"
Εγώ έλεγα "Για να δω". "Θα σου πω εγώ", μου έλεγε.
Και μου έλεγε ακριβώς.
3 μήνες πριν από τα εγκαίνια
Όταν ήταν υπό κατασκευή η Disneyland, υπήρχε πολύς κόσμος στο στούντιο
που δούλευε πάνω στην τρελή ιδέα για ένα λούνα παρκ.
Απ' τη μια φαινόταν τρελό, απ' την άλλη, απολύτως φυσικό.
ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
ΜΗΝ ΠΛΗΣΙΑΖΕΤΕ
Δεν είχαμε, ας πούμε, διοικητικά γραφεία.
Είχαμε απλώς ανθρώπους παντού.
Δεν θέλαμε να πάμε σπίτι το βράδυ γιατί ήταν ταλαιπωρία.
Έπρεπε να γυρίσουμε για ύπνο και να σηκωθούμε το άλλο πρωί
να γυρίσουμε πίσω και να συνεχίσουμε.
Ήταν ταλαιπωρία να σταματάμε και να γυρίζουμε σπίτι.
ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ ΜΟΥΡΩΝ ΤΟΥ ΝΟΤ ΚΑΙ ΠΟΛΗ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΔΕΞΙΑ
ΡΙΤΣΦΙΛΝΤ
Να 'μαστε μέσα στην Disneyland.
Ναι, είμαστε στο πάρκο,
αλλά δεν αφήσαμε τα προβλήματα στο στούντιο.
Απλώς συγκεντρώνουμε πολλά από αυτά σε ένα μέρος.
Όταν ξεκινήσαμε, ο Γουόλτ δεν ήξερε να διαβάζει σχέδια
και δεν το έλεγε ποτέ.
Προσπαθούσαμε να τον πειράξουμε,
οπότε δεν άργησε όχι μόνο να διαβάζει σχέδια
αλλά και να αντιλαμβάνεται τις αναλογίες
καλύτερα από όλους μας,
γιατί ήξερε ακριβώς τι ήθελε
σε μια πιο μικρής κλίμακας εκδοχή της Μέιν Στριτ.
Κατασκευάσαμε την Disneyland με ούτε 10% των σχεδίων αρχικά.
Τα σχέδια εξελίσσονταν στην πορεία.
Νομίζω πως ο Γουόλτ ήταν πεπεισμένος
πως αν οι επισκέπτες του εκθέτονταν σε καλό γούστο,
καλή ποιότητα και καλό σχεδιασμό,
υποσυνείδητα θα το αντιλαμβάνονταν αυτό
όχι ως συνέπεια της παιδείας τους στον σχεδιασμό τοπίου
ή στην αρχιτεκτονική,
αλλά υποσυνείδητα θα ήξεραν τη διαφορά μεταξύ καλού και κακού.
ΡΟΥΘ ΣΕΛΧΟΡΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ ΤΟΠΙΟΥ
Έφερναν διάφορους αρχιτέκτονες τοπίων για διάφορα έργα,
και ο Γουόλτ Ντίσνεϊ ανησύχησε ότι επειδή εμπλέκονταν πολλά άτομα
δεν θα έδενε το σύνολο, οπότε κάπως έτσι ξεκίνησα.
Έκανα ένα σχέδιο για τη Μέιν Στριτ και το Κέντρο.
Κάλεσαν σε σύσκεψη όλους τους καλλιτεχνικούς διευθυντές,
ήταν εκεί κι ο Γουόλτ, και το ενέκριναν.
Ο Ρόι Ντίσνεϊ είπε "Μην τον ενοχλείς με προβλήματα.
Αν έχεις πρόβλημα, έλα σ' εμάς. Άσ' τον να ονειρεύεται".
Έτσι, κάθε Σάββατο ερχόταν
και μαζευόμασταν με όλους τους καλλιτεχνικούς διευθυντές
και είχε κάποια νέα ιδέα για κάτι.
Κι ήθελε να την ξεκινήσει Δευτέρα πρωί.
Δεν ήθελε σχέδια για Δευτέρα πρωί.
Πολλά Σαββατοκύριακα δούλευα ως τα μεσάνυχτα,
για να κάνω σκίτσα ή κάτι τέτοιο, κι έτσι πήγαινε.
Αυτό που θυμάμαι εγώ είναι
ότι ο Γουόλτ ήταν ευέξαπτος και απαιτούσε να γίνονται πράγματα
γιατί περίμενε απ' όλους να κάνουν αυτό που έκανε εκείνος.
2 μήνες πριν από τα εγκαίνια
ΜΑΡΚ ΤΟΥΕΪΝ
Στην Disneyland, είχαμε πολύ σοβαρά προβλήματα.
Με συμβούλεψαν δύο ή τρεις βασικοί βοηθοί μου.
Σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να προσπαθούμε να ανοίξουμε τον Ιούλιο.
Έπρεπε να το αναβάλουμε για Σεπτέμβριο.
Αλλά είπαμε όχι.
Ήταν τόσο σημαντικό για το κοινό
ότι θα ανοίγαμε τον Ιούλιο,
και μάλιστα,
αν περιμέναμε ως τον Σεπτέμβριο, με όλα τα οικονομικά προβλήματα,
ίσως να μην είχαμε ανοίξει ποτέ.
Ήταν μια συνεχής διαδικασία μάθησης
και αυτό που μου άρεσε πιο πολύ τότε
ήταν που υπήρχε κάποιος να λέει "Ας το κάνουμε".
1 μήνα πριν από τα εγκαίνια
Παντού στο στούντιο,
σφυριά και πριόνια είχαν αντικατασταθεί από μπογιές και πινέλα
καθώς η προθεσμία πλησίαζε.
Η εκστρατεία σβελτάδας, βαφής κι ολοκλήρωσης ξεκίνησε για τα καλά.
Φαίνεται σαν να υπάρχει πάντα πίεση.
Υποθέτω ότι είναι μέρος της φύσης της σόουμπιζνες.
Και, φυσικά, εν μέρει είναι ευκαιρία
και εν μέρει είναι η αίσθηση ότι έφτασε η στιγμή.
Και ο Γουόλτ, που ήταν άνθρωπος με διαίσθηση,
ασφαλώς ένιωσε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή.
Και μας πίεσε και το καταφέραμε.
Ήταν ο μπαμπούλας μας.
Τι θα κάνετε με τη Χώρα του Αύριο;
Έπρεπε να γίνει.
Δεν μπορούσες να πεις ότι δεν το θέλαμε. Και παλέψαμε πολύ.
Μια μέρα, πήγαμε μαζί με τον Γουόλτ στην Disneyland
και μου λέει "Χέρμπι,
ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί, έτσι;"
Του λέω "Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί;"
Λέει "Το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί θα ήταν να χρεοκοπήσω".
Και λέω "Ναι, αυτό θα ήταν πολύ κακό".
Και λέει "Λοιπόν,
έχω χρεοκοπήσει πέντε φορές στη ζωή μου, άλλη μία δεν πειράζει".
Αν η ομάδα έχει κατανόηση και όλοι έχουν ίδιους στόχους,
τότε φτάνεις σε κάτι
που είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών, φυσικά.
Είναι γνωστό, πιστεύω, ότι αυτό λειτουργεί έτσι.
Δημιουργείς ενθουσιασμό και μοιράζεσαι κάτι.
Ενίοτε είναι λίγο υπερβολικό και καταλήγεις να διασκεδάζεις.
Τις περισσότερες φορές, όμως, παραδίδεις πράγματα από ένα κοινό κίνητρο,
στο οποίο δεν θα έφτανες ποτέ μόνος σου.
Ο Γουόλτ ήταν αυθεντία στο να προκαλεί τέτοιου είδους ατμόσφαιρα.
Στην ξηρά συναντάμε τα πλάσματα των πεδιάδων Σερενγκέτι.
Πιο ψηλά απ' όλα, η καμηλοπάρδαλη.
Η αντιγραφή αυτών των ζώων απαιτεί συνδυασμό
των καλύτερων σχεδιαστών, γλυπτών και μηχανικών.
Ήμουν αποφασισμένος να κάνω την πρώτη βόλτα
όταν μπήκε το πρώτο βαρκάκι στο παιχνίδι και υπήρχε νερό μέσα.
Θα έκανα πρώτος βόλτα για να δω αν θα βρεχόμουν.
Γιατί εγώ είχα συλλάβει την ιδέα να πηγαίνεις πίσω από τον καταρράκτη.
Έτσι, έκανα αργά τον γύρο και κοίταζα τα πάντα,
κοίταξα πίσω για να δω το ύψος και όλα.
Ξεκίνησα να μπαίνω πίσω απ' τον καταρράκτη, μπήκα από πίσω.
Κοίταξα πίσω να δω πού ήταν η πρύμνη,
κι είδα τον Γουόλτ εκεί.
Η καρδιά μου σταμάτησε.
Μέχρι να συνέλθω, πέρασα τον καταρράκτη.
Επιβιβάστηκε πολύ προσεκτικά, πάνω που έφευγα, και δεν το κατάλαβα.
Αυτήν τη βδομάδα, η ενημέρωση πριν απ' τα εγκαίνια από την Disneyland.
Στην πρώτη μας τηλεοπτική εκπομπή πέρσι,
περιγράψαμε τις ελπίδες και τα σχέδιά μας για ένα μέρος ονόματι Disneyland.
Πριν από λίγους μήνες, σε μια ενημέρωση προόδου,
σας δείξαμε την αρχή της κατασκευής.
Στην αλληλογραφία μας, πολλοί δείχνετε ενδιαφέρον για την πρόοδό μας.
Αυτήν τη βδομάδα, λοιπόν, λίγες μέρες πριν από τα εγκαίνια της Disneyland,
θέλουμε να σας ενημερώσουμε τι συμβαίνει
και να μοιραστείτε μαζί μας τις χαρές και τη μάχη ενάντια στον χρόνο.
Στην τελική μας ενημέρωση για την κατασκευή της Disneyland
θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου σε τεχνίτες και μηχανικούς
των οποίων οι άοκνες προσπάθειες βοήθησαν να υλοποιηθεί αυτό το όνειρο.
Χωρίς τις δεξιότητες και τη φαντασία τους, η Disneynald δεν θα υπήρχε.
Τις τελευταίες μέρες επικρατούσε πανικός.
Είδα κηπουρούς να ψεκάζουν θάμνους και λουλούδια με μπογιά
γιατί είχαν πεθάνει.
Αντί να ποτίζουν, έβαφαν γρασίδι, θάμνους, δέντρα.
ΣΤΟΑ
ΝΤΙΚ ΝΟΥΝΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
Είχαν απεργία οι υδραυλικοί.
Έπρεπε να αποφασίσουμε αν θα είχαμε ψύκτες ή τουαλέτες,
γιατί δεν υπήρχε αρκετός χρόνος να γίνουν και τα δύο.
Και ο Γουόλτ είπε "Πρέπει να έχουμε τουαλέτες.
Ο κόσμος μπορεί να πίνει Coca-Cola, αλλά όχι να ουρεί στον δρόμο".
ΕΠΙΣΗΜΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ 1936
Είχε διαρροή γκαζιού κάτω από το κάστρο.
Έβλεπες μικρές μπλε φλόγες να βγαίνουν περιμετρικά
και απ' τα θεμέλια.
Φυσικά, τότε δεν το γνώριζα, αλλά...
Κάπνιζα, ως συνήθως, την πίπα μου και ανέβαινα απ' το Κέντρο.
Ξαφνικά, ο υπεύθυνος της πυροσβεστικής ήρθε τρέχοντας και με άρπαξε.
Γυρίσαμε πίσω στο Κέντρο.
Είπε "Δεν ξέρεις ότι έπιασε φωτιά;" Σκέφτηκε ότι θα ανατίναζα το κάστρο.
Η πίεση ήταν τεράστια για όλους.
Μέναμε όλοι εκεί και δουλεύαμε από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ.
Δουλεύαμε 48 ώρες την εβδομάδα.
Ο Γουόλτ ερχόταν το Σάββατο, πηγαίναμε όλοι μαζί για φαγητό,
επιστρέφαμε στη δουλειά και εκείνος μας επέβλεπε.
Οι ρυθμοί ήταν πυρετώδεις την περίοδο των εγκαινίων.
Εκείνη την περίοδο μέναμε εκεί, μέναμε πάνω από το Δημαρχείο.
Κάναμε τα τελευταία σχέδια στον δεύτερο όροφο του Δημαρχείου
και όλα γίνονταν επιτόπου.
Επικρατούσε τεράστιος πανικός όλη την ώρα.
Ήταν ένα θαύμα χωρίς τελειωμό.
Όπως κι ήταν θαύμα που η Disneyland άνοιξε στην ώρα της.
2 βδομάδες πριν από τα εγκαίνια
Ο κόσμος με κοίταζε κι έλεγε
"Δείτε, ο τύπος δεν εκτιμά τα χρήματα.
Δεν είναι αλήθεια. Εκτιμώ τα χρήματα.
Κάποιοι απλώς λατρεύουν τα λεφτά
ως κάτι που πρέπει να είναι στοιβαγμένο σε έναν μεγάλο σωρό.
Εγώ μόνο με έναν τρόπο έχω σκεφτεί τα χρήματα. Να κάνω κάτι με αυτά.
Δεν νομίζω ότι θα βγω ποτέ κερδισμένος από κάτι που έχω,
αν δεν κάνω πράγματα με αυτό.
"Μαθαίναμε" έλεγε ο Γουόλτ.
"Και δεν είχα αρκετά χρήματα για παραπάνω.
Χρειάστηκε να δανειστώ απ' την ABC, την ασφάλειά μου, έβαλα υποθήκη το σπίτι".
Υπήρξαν καθυστερήσεις από προμηθευτές,
υπήρξαν βλάβες και απειλές για απεργίες.
Αλλά ο Γουόλτ ήταν τολμηρός. Ρίσκαρε τα πάντα, για τα πιστεύω του.
Πόσοι θα το έκαναν αυτό;
Στις 10 Ιουλίου, κάναμε ένα πάρτι στην Disneyland.
Εκείνη τη μέρα μάς επέτρεψαν πρώτη φορά βόλτα με το τρένο.
Ξεκίνησε και το ποταμόπλοιο εκείνη τη μέρα.
Ο Γουόλτ έμενε εκεί
και ήταν στο πόδι από πολύ νωρίς,
να δει πώς πήγαιναν τα πράγματα.
Λίγο πριν απ' τα εγκαίνια, η Χώρα του Αύριο δεν είχε τελειώσει
κι έπρεπε να γίνει βιαστικά η διακόσμηση.
διαστημικό μπαρ
ΜΑΚΕΤΙΣΤΑΣ
Πριν ανοίξει η Disneyland, επικρατούσε απόλυτος πανικός.
Στη Χώρα του Αύριο, είχαμε κάτι μεγάλα κτίρια και στις δύο πλευρές,
αλλά μέσα ήταν άδεια.
Ελπίζουμε να μας παρακολουθήσετε την επόμενη Κυριακή, 17 Ιουλίου,
στην παρουσίαση των επίσημων εγκαινίων της Disneyland.
Μια εκπομπή μιάμισης ώρας για τους περισσότερους σταθμούς.
ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
3 μέρες πριν από τα εγκαίνια
Αυτές είναι μερικές τοποθεσίες που ανέλαβε το ABC
να παρουσιάσει σε ολόκληρο το έθνος, στη μεγαλύτερη ζωντανή μετάδοση.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο κος Κίντνερ είπε στον κο Ντίσνεϊ
"Τι θα λέγατε να προβάλει το ABC τα εγκαίνια της Disneyland;"
Ο κύριος Ντίσνεϊ το βρήκε καλή ιδέα.
Μετά τον αρχικό σχεδιασμό, το συνεργείο άρχισε να προβάρει τις κινήσεις του.
Συγκεντρώθηκε εξοπλισμός από όλη τη χώρα.
Το να βρεθεί καλώδιο 26.000 μέτρων και ομοαξονικό 5.000 μέτρων
δεν ήταν εύκολο από μόνο του.
Ήρθαν δεκατρία υδραυλικά περονοφόρα
για να φτιαχτούν ειδικές πλατφόρμες με κάμερες
και να κολλήσουν στα περονοφόρα.
Οι χειριστές έπρεπε να κάνουν πρόβα.
ΠΡΟΒΑ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ
Υπήρχε ο κίνδυνος να μη σταματήσουν εγκαίρως τα περονοφόρα
και να τραβηχτούν τα καλώδια.
ΧΡΥΣΟ ΠΕΤΑΛΟ
ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΜΕΘΟΡΙΟΥ
Η δουλειά μου ήταν να θέσω σε λειτουργία το "Κέισι Τζούνιορ".
Έκανα δοκιμές πριν απ' τα εγκαίνια.
ΚΕΪΣΙ ΤΖΟΥΝΙΟΡ
Το τρένο άρχισε να ανεβαίνει και ξεκίνησε τα ταρακουνήματα.
Κλείσαμε το παιχνίδι, σαφώς, για να μάθουμε γιατί συνέβαινε αυτό.
Ανακαλύψαμε ότι δεν υπήρχαν κάγκελα ασφαλείας,
οπότε δεν μπορούσαμε να ανοίξουμε το τρενάκι.
Αλλά έπρεπε να κάνω τη διαδρομή με το τρενάκι για την εκπομπή.
ΤΡΕΝΑΚΙ ΚΥΡΙΟΥ ΒΑΤΡΑΧΟΥ
Όσο προσπαθούσαμε για πρόβες,
οι εργάτες ακόμα έφτιαχναν.
Άλλο ένα προβληματάκι. Αυτό είναι άσφαλτος, όχι άμμος.
Καταφέραμε να κάνουμε λίγη δουλειά,
παρά τις φρενήρεις εργασίες της τελευταίας στιγμής.
Άντρες, υλικά, φορτηγά
περνούσαν σε μια φρενήρη προσπάθεια να τελειώσουν εγκαίρως.
Αυτό κρατούσε στάσιμες τις πρόβες.
ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ DISNEYLAND
χώρα του αύριο
Λίγο πριν την έναρξη, οι τελευταίες προετοιμασίες.
Και έτοιμες, η Χώρα της Φαντασίας, η Χώρα της Μεθορίου,
η Χώρα της Περιπέτειας, η Μέιν Στριτ, η Χώρα του Αύριο.
Έτοιμοι. Πέντε δευτερόλεπτα. Και η εκπομπή αρχίζει.
Εγκαίνια
Γουόλτ Ντίσνεϊ
Πώς είστε; Σας ομιλεί ο Χανκ Γουίβερ.
Τον τελευταίο χρόνο, έχουμε ανακοινώσει
την εκπομπή για τα εγκαίνια της Disneyland.
Τώρα, ανακοινώνουμε τα εγκαίνια της Disneyland.
Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα
σε αυτά τα 640 στρέμματα, εδώ, στο Άναχαϊμ της Καλιφόρνια.
Σήμερα, η Disneyland, το πιο υπέροχο βασίλειο του κόσμου,
θα παρουσιαστεί σε παγκόσμια πρεμιέρα, και εσείς είστε καλεσμένοι.
Για να ξεκινήσουμε, θα σας πάμε στην είσοδο της Disneyland
και στον οικοδεσπότη, τον Αρτ Λινκλέτερ.
Στέκομαι εδώ, στις γραμμές του τρένου,
μπροστά στον μεγάλο σταθμό της Disneyland and Santa Fe.
Σε αυτές τις γραμμές θα έρθει σε λίγο ο ίδιος ο Γουόλτ Ντίσνεϊ
πάνω σε ένα τρένο μινιατούρα που φτιάχτηκε σε κλίμακα 5 προς 8.
Πώς πήγε η βόλτα;
Μια χαρά.
Ο κυβερνήτης πήγε ως Χώρα της Μεθορίου, μετά ανέλαβε ο Φρεντ Γκέρλι
και το γύρισα εγώ. Πρόσω ολοταχώς.
- Γεια σας, κυβερνήτη. - Γεια σου, Αρτ.
Ο κυβερνήτης Νάιτ της Καλιφόρνια.
Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ κι ο κος Γκέρλι, πρόεδρος της εταιρείας Santa Fe.
Santa Fe and Disneyland, παρακαλώ.
Σωστά.
Χιλιάδες επισκέπτες μπαίνουν.
Περνάνε το μαγικό τούνελ πεζοί, γιατί δεν μπορεί να μπει αμάξι εδώ.
Και, όπως η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων,
περνώντας το τούνελ μετά τον σιδηροδρομικό σταθμό,
βρίσκεσαι σε έναν άλλον κόσμο, σαν από άλλη εποχή.
Το ρολόι γύρισε πίσω μισό αιώνα
και είστε στην πλατεία μιας μικρής αμερικανικής πόλης.
Έτος 1900.
Ήμουν ένας από αυτούς τους ιδρωμένους που προσπαθούσε να βρει πού...
Ήταν σαν λαβύρινθος.
Όλοι είχαν βγει να το γιορτάσουν το προηγούμενο βράδυ,
οπότε αρκετοί είχαν πιει λίγο παραπάνω.
Δεν ήταν η καλύτερη μέρα.
Οι περισσότεροι θυμούνται τα εγκαίνια ως φιάσκο,
γιατί είχε έρθει διπλάσιος κόσμος απ' ό,τι είχαν υπολογίσει.
Ξέμειναν από φαγητό. Ό,τι μπορούσε να πάει στραβά πήγε.
Οι γυναίκες έπρεπε να φοράνε τακούνια και καλσόν στη ζέστη
για τα εγκαίνια της Disneyland.
Ήταν μια πολύ ζεστή μέρα.
Αλλά έπρεπε να αναγνωρίσεις στον Γουόλτ την τόσο εντυπωσιακή ιδέα.
Δεν κατέκρινες κάποιον με τέτοιο μυαλό.
Σταμάτησε κάθε δραστηριότητα στη Μέιν Στριτ.
Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ θα διαβάσει τον εγκαινιασμό της Disneyland.
Καλώς ήρθατε σε αυτό το χαρούμενο μέρος.
Η Disneyland είναι δική σας.
Εδώ, η ενηλικίωση ξαναζεί αναμνήσεις του παρελθόντος.
Η νιότη μπορεί να απολαύσει την πρόκληση και την υπόσχεση του μέλλοντος.
Η Disneyland είναι αφιερωμένη στα ιδανικά, στα όνειρα
και τις δυσκολίες που έφτιαξαν την Αμερική,
με την ελπίδα ότι θα είναι πηγή χαράς και έμπνευσης για όλο τον κόσμο.
Σας ευχαριστώ.
Είναι από τις πιο συναρπαστικές στιγμές της ζωής μου.
Κυρίες και κύριοι, νομίζω ότι όποιος ήταν εδώ σήμερα θα πει,
όπως πριν από πολλά χρόνια, στα εγκαίνια του Πύργου του Άιφελ,
"Ήμουν εκεί.
Είμαι περήφανος που ήμουν στα εγκαίνια της Disneyland".
Είναι ένα υπέροχο γεγονός, κυρίες και κύριοι.
ΓΛΥΠΤΗΣ
Δεν μας έλειπε η πίστη ότι θα έβγαινε κάτι καλό.
Άλλοι ήταν σίγουροι ότι δεν θα είχε επιτυχία.
Δεν νομίζω ότι ίσχυε αυτό για τα δημιουργικά τμήματα.
Ο Γουόλτ είπε "Θέλω οι άνθρωποι που θα μπαίνουν στο πάρκο, στα παιχνίδια,
και θα έχουν πρόσβαση σε ό,τι σχεδιάζεις,
να φεύγουν με ένα χαμόγελο στο πρόσωπό τους.
Να το θυμάσαι αυτό, είναι το μόνο που σου ζητάω ως σχεδιαστή.
Να είναι όμορφο, μα να βγαίνει και χαμογελαστός ο κόσμος".
Πίτερ Παν
Ο Τύπος δεν ήταν πολύ επαινετικός στα εγκαίνιά μας.
Είναι, όμως, μέρος του κόστους σε αυτόν τον χώρο,
στη σόουμπιζνες του Χόλιγουντ.
Αναζητούν οποιαδήποτε ρωγμούλα,
οτιδήποτε, για να το μεγεθύνουν.
Με μεγάλη μου χαρά σας παρουσιάζω την υπέροχη κυρία
και σταρ, απ' την οποία ο κος Ντίσνεϊ ζήτησε να βαφτίσει το "Μαρκ Τουέιν".
Κυρίες και κύριοι, η κα Αϊρίν Νταν.
- Γεια σου, Αϊρίν. - Πώς είσαι;
Ποπό, κουνάει.
Κουνάει κάπως γιατί θα φύγει εντός ολίγου.
Βαφτίστηκε, λοιπόν, το σκάφος και ξεκινάει τις βόλτες του
στα ποτάμια του κόσμου. Της Αμερικής, δηλαδή.
- Ευχαριστώ, κυρία Νταν. - Καλό ταξίδι.
Και τώρα, κυρίες και κύριοι, έχω κι άλλα μέρη να πάω.
Ο αρχιπλοίαρχος, ο ναύαρχος Τζο Φάουλερ, είναι στη γέφυρα.
Ετοιμάζονται να αναχωρήσουν, οπότε ας...
Αντίο, Αϊρίν. Αντίο σε όλους. Καλό ταξίδι.
Να κι η σφυρίχτρα.
Σαλπάρετε, ναύαρχε.
Αντίο.
ΜΕΚΟΝΓΚ ΜΕΪΝΤΕΝ
Πριν από την παρουσίαση της Χώρας του Αύριο,
θα ήθελα να διαβάσω αυτά τα λίγα λόγια.
"Ματιά σε έναν κόσμο θαυμαστών ιδεών, δείχνοντας τα ανθρώπινα επιτεύγματα.
Ένα βήμα στο μέλλον, με προβλέψεις για εποικοδομητικά πράγματα.
Το αύριο ανοίγει νέους ορίζοντες σε επιστήμη, περιπέτεια και ιδανικά.
Η ατομική εποχή, η πρόκληση του διαστήματος
και η ελπίδα για έναν ειρηνικό και ενωμένο κόσμο".
Αυτά τα περιστέρια, κυρίες και κύριοι,
ας είναι προάγγελοι ειρήνης για τον κόσμο του αύριο.
Έχει να κάνει με το πώς νιώθει ο κόσμος.
Νιώθει καλύτερα με τον εαυτό του.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ
Αν δώσουμε αυτοπεποίθηση στον κόσμο,
αν νιώσει ότι μπορεί να διαχειριστεί τα πάντα,
αυτό όχι μόνο μειώνει τον φόβο,
σε κάνει και καλύτερο άνθρωπο.
Και υπάρχει ελπίδα.
Γουόλτ, έκανες σκόνη τον Μπάρναμ σήμερα. Πρέπει να κλείσουμε, όμως.
Το ξέρω, αλλά θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους καλλιτέχνες, τους εργάτες
και όσους βοήθησαν να πραγματοποιηθεί αυτό το όνειρο.
Πάμε στη Χώρα της Φαντασίας.
- Πάμε. - Αντίο σας.
Παρά τις πολλές αναποδιές στην αρχή,
η Disneyland έχει φιλοξενήσει πάνω από 900 εκατομμύρια επισκέπτες
από την ημέρα των εγκαινίων.
χώρα της φαντασίας
ΜΟΝΟΤΡΟΧΟ DISNEYLAND
ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ DISNEYLAND
Αφιερωμένο στους τεχνίτες που έφτιαξαν Το Πιο Χαρούμενο Μέρος στη Γη
Υποτιτλισμός: Μαριάννα Αγάλου